Adhyaya 218

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेद्धराधीश तीर्थं परमशोभनम् । जमदग्निरिति ख्यातं यत्र सिद्धो जनार्दनः

ພຣະສີມາຣກັນເຑຍກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ຈອມແຜ່ນດິນ ພຶງໄປຫາຕີຣຖະອັນງາມຍິ່ງ ທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ‘ຈະມະດັກນິ’ ບ່ອນທີ່ ຊະນາຣະດະນະ ສະຖິດຢູ່ເປັນສິດທະຜູ້ສຳເລັດ

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । कथं सिद्धो द्विजश्रेष्ठ वासुदेवो जगद्गुरुः । मानुषं रूपमास्थाय लोकानां हितकाम्यया

ຢຸທິສຖິຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ວາສຸເທວະ ຜູ້ເປັນຄູແຫ່ງໂລກ ໄດ້ສຳເລັດພຣະປະສົງແນວໃດ ໂດຍຮັບຮູບມະນຸດ ເພື່ອຄວາມເກື້ອກູນແກ່ປະຊາຊົນທັງຫມົດ?”

Verse 3

एतत्सर्वं यथान्यायं देवदेवस्य चक्रिणः । चरितं श्रोतुमिच्छामि कथ्यमानं त्वयानघ

“ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະນາຈະຟັງຕາມລຳດັບ ແລະຕາມປະເພນີອັນຖືກຕ້ອງ ເຖິງຈະຣິດອັນສັກສິດທັງໝົດຂອງພຣະຜູ້ຖືຈັກຣະ ເທວະເຫນືອເທວະ; ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ຂໍໃຫ້ທ່ານເລົ່າໃຫ້ຟັງ”

Verse 4

श्रीमार्कण्डेय उवाच । आसीत्पूर्वं महाराज हैहयाधिपतिर्महान् । कार्तवीर्य इति ख्यातो राजा बाहुसहस्रवान्

ພຣະສີມາຣກັນເຑຍກ່າວວ່າ: “ໃນກາລກ່ອນ ໂອ ມະຫາຣາຊາ ມີອະທິປະຕິຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງພວກໄຫຫະຍະ ມີນາມວ່າ ‘ກາຣຕະວີຣຍະ’ ເປັນກະສັດຜູ້ມີພັນແຂນ”

Verse 5

हस्त्यश्वरथसम्पन्नः सर्वशस्त्रभृतां वरः । वेदविद्याव्रतस्नातः सर्वभूताभयप्रदः

ທ່ານມີຊ້າງ ມ້າ ແລະລົດສົງຄາມພ້ອມພຽງ ເປັນຜູ້ຖືອາວຸດທີ່ຍອດຢ່າງ ບໍລິສຸດດ້ວຍວິຊາແຫ່ງເວດາ ແລະວັດຕະປະຕິບັດອັນເຂັ້ມງວດ ແລະເປັນຜູ້ປະທານອະພັຍ—ຄວາມບໍ່ຢ້ານກົວ—ແກ່ສັດທັງປວງ

Verse 6

माहिष्मत्याः पतिः श्रीमान्राजा ह्यक्षौहिणीपतिः । स कदाचिन्मृगान्हन्तुं निर्जगाम महाबलः

ກະສັດຜູ້ສະຫງ່າງາມ ເປັນເຈົ້າແຫ່ງມາຫິສະມະຕີ ແລະເປັນແມ່ທັບໃຫຍ່ແຫ່ງກອງທັບອັກເສົາຫິນີ ຄັ້ງໜຶ່ງດ້ວຍພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ອອກໄປລ່າກວາງ

Verse 7

बहुभिर्दिवसैः प्राप्तो भृगुकच्छमनुत्तमम् । जमदग्निर्महातेजा यत्र तिष्ठति तापसः

ຫຼັງຈາກຫຼາຍມື້ ພຣະອົງໄດ້ເຖິງພຶຣກຸກັດຊະອັນສູງສຸດ ບ່ອນທີ່ຕາປະສະຜູ້ມີລັດສະໝີຍິ່ງໃຫຍ່ ຄື ຈະມະດັກນິ ພຳນັກຢູ່

Verse 8

रेणुकासहितः श्रीमान्सर्वभूताभयप्रदः । तस्य पुत्रोऽभवद्रामः साक्षान्नारायणः प्रभुः

ທີ່ນັ້ນ ພ້ອມດ້ວຍເຣນຸກາ ມຸນີຜູ້ສະຫງ່າງາມ—ຜູ້ຄຸ້ມຄອງແລະປະທານອະພັຍແກ່ສັດທັງປວງ—ໄດ້ມີບຸດນາມວ່າ ຣາມ ຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໂດຍກົງ ຄື ນາຣາຍະນະ ນັ້ນເອງ

Verse 9

सर्वक्षत्रगुणैर्युक्तो ब्रह्मविद्ब्राह्मणोत्तमः । तोषयन्परया भक्त्या पितरौ परमार्थवत्

ທ່ານພ້ອມດ້ວຍຄຸນທັງປວງແຫ່ງກະສັດກະສັດຕຣິຍະ ແຕ່ກໍເປັນຜູ້ຮູ້ພຣະພຣະຫມັນ (brahmavid) ແລະເປັນພຣາຫມະນະຜູ້ຍອດ ດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ ທ່ານໄດ້ເຮັດໃຫ້ບິດາມານດາປິຕິຍິນດີ ດັ່ງຜູ້ຍຶດໝັ້ນໃນປະຣະມາດ—ຄວາມຈິງສູງສຸດ

Verse 10

तं तदा चार्जुनं दृष्ट्वा जमदग्निः प्रतापवान् । चरन्तं मृगयां गत्वा ह्यातिथ्येन न्यमन्त्रयत्

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະ຤ິຊະມະດັກນີ ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຕະປະ ເຫັນອາຣຊຸນກຳລັງພະເນຈອນໃນການລ່າສັດ ຈຶ່ງເຊີນດ້ວຍພິທີຕ້ອນຮັບແຂກຕາມອະຕິຖະຍະທຳ।

Verse 11

तथेति चोक्त्वा स नृपः सभृत्यबलवाहनः । जगाम चाश्रमं पुण्यमृषेस्तस्य महात्मनः

ເມື່ອກ່າວວ່າ “ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ” ແລ້ວ ພຣະຣາຊາພ້ອມດ້ວຍຂ້າຮັບໃຊ້ ກອງທັບ ແລະພາຫະນະ ກໍໄປຍັງອາສຣົມອັນບຸນສິດຂອງພຣະ຤ິມະຫາຕະມະນັ້ນ।

Verse 12

तत्क्षणादेव सम्पन्नं श्रिया परमया वृतम् । विस्मयं परमं तत्र दृष्ट्वा राजा जगाम ह

ໃນທັນທີນັ້ນ ທຸກສິ່ງກໍສຳເລັດພ້ອມສົມບູນ ແລະຖືກຫໍ້ຫຸ້ມດ້ວຍສິຣີອັນສູງສຸດ। ເມື່ອພຣະຣາຊາເຫັນອັດສະຈັນອັນຫາຍາກນັ້ນ ກໍຕື່ນຕະລຶງຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 13

गतमात्रस्तु सिद्धेन परमान्नेन भोजितः । सभृत्यबलवान्राजा ब्राह्मणेन यदृच्छया । किमेतदिति पप्रच्छ कारणं शक्तिमेव च

ເມື່ອມາຮອດທັນທີ ໂດຍຄວາມບັງເອີນແຫ່ງພຣາຫມະນັ້ນ ພຣະຣາຊາພ້ອມຂ້າລາຊບໍລິພານ ແລະກຳລັງທັບ ໄດ້ຮັບປະທານອາຫານອັນປະນີດທີ່ສຳເລັດພ້ອມຢ່າງສົມບູນ। ພຣະອົງຈຶ່ງຖາມວ່າ “ນີ້ແມ່ນຫຍັງ? ເຫດໃດ—ແລະພະລັງອັນໃດຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ເກີດ?”

Verse 14

कामधेनोः प्रभावं तं ज्ञात्वा प्राह ततो द्विजम् । दक्षिणां देहि मे विप्र कल्मषां धेनुमुत्तमाम्

ເມື່ອຮູ້ເຖິງອານຸພາບອັນອັດສະຈັນຂອງກາມເທນູ ພຣະອົງຈຶ່ງກ່າວແກ່ທະວິຊະວ່າ “ໂອ ວິປຣ ຈົ່ງມອບໂຄອັນປະເສີດນາມ ‘ກັລມະສາ’ ໃຫ້ແກ່ເຮົາເປັນທັກສິນາເຖີດ”

Verse 15

शतं शतसहस्राणामयुतं नियुतं परम् । भूषितानां च धेनूनां ददामि तव चार्बुदम्

ຂ້າພະເຈົ້າຈະຖວາຍແດ່ທ່ານ ເປັນຮ້ອຍໆ ເປັນແສນໆ ເປັນໝື່ນໆ ແມ່ນກະທັ້ງເຖິງລ້ານໆ—ຈຳນວນມະຫາສານ—ໂຄສັກສິດທີ່ປະດັບອາພອນ ເພື່ອຕອບແທນ.

Verse 16

जमदग्निरुवाच । अयुतैः प्रयुतैर्नाहं शतकोटिभिरुत्तमाम् । कामधेनुमिमां तात न दद्मि प्रतिगम्यताम्

ຈະມະດັກນີກ່າວວ່າ: “ລູກເອີຍ ບໍ່ແມ່ນເພາະໝື່ນໆ ຫຼືແສນໆ ຫຼືແມ່ນກະທັ້ງຮ້ອຍໂກຕິ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຍອມມອບ ກາມເຘນູອັນສູງສຸດນີ້ບໍ່ໄດ້; ຈົ່ງສົ່ງນາງກັບຄືນ.”

Verse 17

एवमुक्तः स राजेन्द्रस्तेन विप्रेण भारत । क्रोधसंरक्तनयन इदं वचनमब्रवीत्

ເມື່ອຖືກພຣາຫມັນນັ້ນກ່າວດັ່ງນີ້ ໂອ ພາຣະຕະ ຈອມກະສັດເຫນືອກະສັດທັງປວງ—ດວງຕາແດງກ້າດ້ວຍໂທສະ—ໄດ້ເວົ້າຄຳນີ້

Verse 18

यस्येदृशः कामचारो मय्यपि द्विजपांसन । अहं ते पश्यतस्तस्मान्नयामि सुरभिं गृहात्

“ຖ້າເຈົ້າຍັງກ້າປະພຶດຕາມໃຈແມ່ນກະທັ້ງຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ ໂອ ພຣາຫມັນຕ່ຳຊ້າ ໃນຂະນະທີ່ເຈົ້າເບິ່ງຢູ່ ຂ້າພະເຈົ້າຈະນຳ ‘ສຸຣະພີ’ ອອກຈາກເຮືອນຂອງເຈົ້າ”

Verse 19

द्विज उवाच । कः क्रीडति सरोषेण निर्भयो हि महाहिना । मृत्युदृष्टोतरेणापि मम धेनुं नयेत यः

ພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: “ໃຜຈະຫຼິ້ນຢູ່ໃນໂທສະ ໂດຍບໍ່ຢ້ານກົວຕໍ່ງູໃຫຍ່? ໃຜຈະກ້ານຳໂຄຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄປ ແມ່ນກະທັ້ງຖືກສາຍຕາແຫ່ງຄວາມຕາຍໝາຍໄວ້ແລ້ວ?”

Verse 20

एवमुक्त्वा महादण्डं ब्रह्मदण्डमिवापरम् । गृहीत्वा परमक्रुद्धो जमदग्निरुवाच ह

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຈະມະດັກນີຜູ້ໂກດກ້າຫນັກ ໄດ້ຈັບໄມ້ທ່ອນໃຫຍ່ ດັ່ງພຣະພຣົມທັນທ໌ອີກອັນ ແລ້ວກ່າວອີກຄັ້ງ

Verse 21

यस्यास्ति शक्तिस्तेजो वा क्षत्रियस्य कुलाधमः । धेनुं नयतु मे सद्यः क्षीणायुः सपरिच्छदः

“ກະສັດກະສັດຕຣິຍະຜູ້ຕໍ່າສຸດໃນວົງສານໃດ ຖ້າຄິດວ່າຕົນມີກຳລັງຫຼືເດດຊາ ຈົ່ງນຳໂຄຂອງເຮົາໄປໃນທັນທີ; ແຕ່ອາຍຸຂອງເຂົາຈະຖືກຕັດສັ້ນ ພ້ອມບໍລິວານແລະຊັບສິນທັງປວງ”

Verse 22

एतच्छ्रुत्वा वचः क्रूरं हैहयः शतशो वृतः । धावमानः क्षितितले ब्रह्मदण्डहतोऽपतत्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳອັນໂຫດຮ້າຍນັ້ນ ໄຫຫະຍະຜູ້ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍຄົນນັບຮ້ອຍ ກໍວິ່ງໄປຕາມພື້ນດິນ; ແຕ່ຖືກພຣະດັນດ໌ຂອງພຣາຫມັນຟາດ ຈຶ່ງລົ້ມລົງ

Verse 23

हुंकृतेन ततो धेन्वाः खड्गपाशासिपाणयः । निर्गच्छन्तः प्रदृश्यन्ते कल्मषायाः सहस्रशः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອໂຄນັ້ນຮ້ອງຮັ່ນກ້ອງ ກອງກຳລັງຂອງກັລມະສານັບພັນກໍປາກົດອອກມາ ຖືດາບ ບ່ວງຄ້ອງ ແລະຄົມອາວຸດໃນມື

Verse 24

नासापुटाग्राद्रोमाग्रात्किराता मागधा गुदात् । रन्ध्रान्तरेषु चोत्पन्नाः शतशोऽथ सहस्रशः

ຈາກປາຍຮູດັງ ຈາກປາຍຂົນ ແລະຈາກທະວານ ກິຣາຕະ ແລະ ມາກະທະ ກໍເກີດຂຶ້ນ; ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ຈາກຊ່ອງວ່າງໃນຮູຂຸມຂົນກໍຜຸດຂຶ້ນເປັນຮ້ອຍເປັນພັນ

Verse 25

एवमन्योऽन्यमाहत्य हैहयष्टङ्कणान्दहन् । विनाशं सह विप्रेण गता ह्यर्जुनतेजसा

ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຟັນຟາດກັນເອງ ແລະເຜົາຜານກອງທັບໄຫຫະຍະ; ດ້ວຍເຕຊະອັນເຜົາໄໝ້ຂອງອາຣຊຸນ—ພ້ອມພຣາຫມັນນັ້ນ—ທັງໝົດໄປສູ່ຄວາມພິນາດ।

Verse 26

कार्तवीर्यो जयं लब्ध्वा संख्ये हत्वा द्विजोत्तमम् । जगाम स्वां पुरीं हृष्टः कृतान्तवशमोहितः

ກາຣຕະວີຣຍະ ໄດ້ຊະນະໃນສົງຄາມ ແລະຂ້າພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດໃນສະໜາມຮົບ; ຈຶ່ງກັບເມືອງຂອງຕົນດ້ວຍຄວາມຍິນດີ, ແຕ່ຖືກກຣິຕານຕະ—ອຳນາດແຫ່ງມະຫາມະຣະນະແລະຊະຕາ—ຄອບງຳໃຫ້ຫຼົງໄຫຼ।

Verse 27

ततस्त्वरान्वितः प्राप्तः पश्चाद्रामो गते रिपौ । आक्रन्दमानां जननीं ददर्श पितुरन्तिके

ຕໍ່ມາ ຫຼັງຈາກສັດຕູໄດ້ຈາກໄປແລ້ວ ຣາມະກໍມາຮອດດ້ວຍຄວາມຮີບຮ້ອນ ແລະເຫັນແມ່ກຳລັງຮ້ອງໄຫ້ຄຳຄວນຢູ່ຂ້າງພໍ່।

Verse 28

राम उवाच । केनेदमात्मनाशाय ह्यज्ञानात्साहसं कृतम् । मम तातं जिघांसुर्यो द्रष्टुं मृत्युमिहेच्छति

ຣາມະກ່າວວ່າ: “ໃຜເປັນຜູ້ກະທຳຄວາມຫານກ້າອັນບໍ່ຮູ້ທີ່ນຳໄປສູ່ການພິນາດຕົນ? ຜູ້ໃດປາດຖະໜາຈະຂ້າພໍ່ຂອງຂ້າ, ຜູ້ນັ້ນຢາກເຫັນມະຫາມະຣະນະດ້ວຍຕາຕົນເອງໃນທີ່ນີ້.”

Verse 29

ततः सा रामवाक्येन गतसत्त्वेव विह्वला । उदरं करयुग्मेन ताडयन्ती ह्युवाच तम्

ແລ້ວນາງ ຖືກຄຳຂອງຣາມະທຳໃຫ້ຕົກຕະລຶງ ດັ່ງຄົນຂາດວິນຍານ; ນາງສັ່ນເທື່ອນ ແລະຕີທ້ອງຂອງຕົນດ້ວຍມືທັງສອງ ແລ້ວເວົ້າກັບລາວ।

Verse 30

अर्जुनेन नृशंसेन क्षत्रियैरपरैः सह । इहागत्य पिता तेन निहतो बाहुशालिना

ໂດຍອໍຣະຊຸນຜູ້ໂຫດຮ້າຍ ພ້ອມດ້ວຍກະສັດຄົນອື່ນໆ ພໍ່ຜູ້ຊົງພະລັງຂອງເຈົ້າຖືກຂ້າແລ້ວ ຫຼັງຈາກທີ່ເຂົາມາທີ່ນີ້.

Verse 31

तं पश्य निहतं तातं गतासुं गतचेतसम् । संस्कृत्य विधिवत्पुत्र तर्पयस्व यथातथम्

ຈົ່ງເບິ່ງພໍ່ຂອງເຈົ້າທີ່ຖືກຂ້າ ຫມົດລົມຫາຍໃຈແລະບໍ່ມີສະຕິແລ້ວ. ຈົ່ງປະກອບພິທີກຳໃຫ້ເພິ່ນຕາມກົດເຖີດ ລູກເອີຍ ແລະຖວາຍເຄື່ອງສັກກະລະຕາມສົມຄວນ.

Verse 32

एतच्छ्रुत्वा स वचनं जननीमभिवाद्य ताम् । प्रतिज्ञामकरोद्यां तां शृणुष्व च नराधिप

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳເວົ້ານັ້ນ ລາວຈຶ່ງກາບແມ່ ແລ້ວຕັ້ງສັດຈະອະທິຖານ. ຂ້າແດ່ພະລາຊາ ຂໍຈົ່ງຟັງຄຳປະຕິຍານທີ່ລາວໄດ້ປະກາດໄວ້ເຖີດ.

Verse 33

त्रिःसप्तकृत्वः पृथिवीं निःक्षत्रियकुलान्वयाम् । स्नात्वा च तेषामसृजा तर्पयिष्यामि ते पतिम्

ຂ້າຈະເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນນີ້ປາສະຈາກເຊື້ອສາຍກະສັດເຖິງຊາວເອັດຄັ້ງ ແລະດ້ວຍການອາບເລືອດຂອງພວກມັນ ຂ້າຈະເຮັດໃຫ້ຜົວຂອງເຈົ້າພໍໃຈ.

Verse 34

तस्यापि परशुना बाहून् कार्तवीर्यस्य दुर्मतेः । छित्त्वा पास्यामि रुधिरमिति सत्यं शृणुष्व मे

ແລະຂ້າຈະຕັດແຂນຂອງກາຣະຕະວີຣະຍະຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍນັ້ນດ້ວຍຂວານຂອງຂ້າ ແລະຂ້າຈະດື່ມເລືອດຂອງມັນ ຈົ່ງຟັງຄວາມຈິງນີ້ຈາກຂ້າເຖີດ.

Verse 35

एवं प्रतिज्ञां कृत्वासौ जामदग्न्यः प्रतापवान् । क्रोधेन महताविष्टः संस्कृत्य पितरं ततः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ຕັ້ງປະຕິຍານແລ້ວ ຈາມະດັກນະຍະຜູ້ມີອານຸພາບ ຖືກຄວາມໂກດອັນໃຫຍ່ຄອບງຳ ແລ້ວຈຶ່ງປະກອບພິທີອັນຕະເສດສັງການໃຫ້ແກ່ບິດາ

Verse 36

माहिष्मतीं पुरीं रामो जगाम क्रोधमूर्छितः । छित्त्वा बाहुवनं तस्य हत्वा तं क्षत्रियाधमम्

ພຣະຣາມ (ປະຣະສຸຣາມ) ມືດມົນດ້ວຍຄວາມໂກດ ໄດ້ໄປຍັງນະຄອນມາຫິສະມະຕີ; ຕັດທຳລາຍກອງກຳລັງແຫ່ງແຂນຂອງມັນ ແລ້ວສັງຫານກະສັດກະສັດຕຣິຍະຜູ້ຊົ່ວຊ້ານັ້ນ

Verse 37

जगाम क्षत्रियान्ताय पृथिवीमवलोकयन् । सप्तद्वीपार्णवयुतां सशैलवनकाननाम्

ພຣະອົງອອກເດີນທາງເພື່ອກຳຈັດພວກກະສັດຕຣິຍະ ພ້ອມທັງພິຈາລະນາໂລກ—ມີທະວີບເຈັດ ແລະ ມະຫາສະໝຸດຄຽງຄູ່ ມີພູເຂົາ ປ່າໄມ້ ແລະ ດົງພົງພະນາ

Verse 38

पूर्वतः पश्चिमामाशां दक्षिणोत्तरतः कुरून् । समन्तपञ्चके पञ्च चकार रुधिरह्रदान्

ຈາກທິດຕາເວັນອອກເຖິງທິດຕາເວັນຕົກ ແລະ ຈາກທິດໃຕ້ເຖິງທິດເໜືອ—ໃນແດນກຸຣຸ—ທີ່ສະມັນຕະປັນຈະກະ ພຣະອົງໄດ້ເຮັດໃຫ້ເກີດທະເລສາບເລືອດຫ້າແຫ່ງ

Verse 39

स तेषु रुधिराम्भस्तु ह्रदेषु क्रोधमूर्छितः । पितॄन् संतर्पयामास रुधिरेणेति नः श्रुतम्

ແລະໃນທະເລສາບເຫຼົ່ານັ້ນ ທີ່ນ້ຳເປັນເລືອດ ພຣະອົງ—ຍັງຖືກຄວາມໂກດຄອບງຳ—ໄດ້ທຳການຕັຣປະນາບູຊາພິຕຣະທັງຫຼາຍດ້ວຍເລືອດ; ດັ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ຍິນມາ

Verse 40

अथर्चीकादय उपेत्य पितरो ब्राह्मणर्षभम् । तं क्षमस्वेति जगदुस्ततः स विरराम ह

ແລ້ວບັນດາປິຕຣະ—ອາຣຈີກາ ແລະອື່ນໆ—ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາຜູ້ປະເສີດດຸດອຸສະພະໃນຫມູ່ພຣາຫມະ ແລ້ວກ່າວວ່າ “ຂໍອະໄພ ແລະຈົ່ງຢຸດເຖີດ!” ເມື່ອນັ້ນເຂົາກໍຢຸດລົງແທ້ໆ।

Verse 41

तेषां समीपे यो देशो ह्रदानां रुधिराम्भसाम् । समं तपं चक्रमिति पुण्यं तत्परिकीर्तितम्

ດິນແດນໃກ້ບຶງທັງຫຼາຍທີ່ນ້ຳເປັນເລືອດນັ້ນ ຖືກປະກາດວ່າເປັນສະຖານທີ່ສັກສິດ; ເນື່ອງຈາກທີ່ນັ້ນເຂົາໄດ້ບຳເນັດຕະປະຢ່າງສະເໝີ ຈຶ່ງໂດງດັງວ່າ ‘ສະມັງ ຕະປະຫ໌ ຈັກກະຣັມ’।

Verse 42

निवर्त्य कर्मणस्तस्मात्पित्ःन् प्रोवाच पाण्डव । रामः परमधर्मात्मा यदिदं रुधिरं मया

ເມື່ອຫຍຸດຈາກການກະທຳນັ້ນແລ້ວ, ໂອ ປານດະວະ, ເຂົາໄດ້ກ່າວຕໍ່ບັນດາປິຕຣະວ່າ “ພຣະຣາມເປັນຜູ້ມີທຳອັນສູງສຸດ. ແລະເລືອດນີ້ທີ່ຂ້າໄດ້ເຮັດໃຫ້ໄຫຼ…”

Verse 43

क्षिप्तं पञ्चसु तीर्थेषु तद्भूयात्तीर्थमुत्तमम् । तथेत्युक्त्वा तु ते सर्वे पितरोऽदृश्यतां गताः

“ຖ້ານຳໄປປາລົງໃນຕີຣຖະທັງຫ້າ ມັນຈະກາຍເປັນຕີຣຖະອັນຍອດ” ເມື່ອກ່າວວ່າ “ຕະຖາສະຕຸ” ແລ້ວ ປິຕຣະທັງປວງກໍຫາຍລັບໄປຈາກສາຍຕາ।

Verse 44

एवं रामस्य संसर्गो देवमार्गे युधिष्ठिर । सर्वपापक्षयकरो दर्शनात्स्पर्शनान्नृणाम्

ດັ່ງນັ້ນ, ໂອ ຢຸທິສຖິຣ, ການໄດ້ສັມພັນກັບພຣະຣາມໃນເທວະມາຣຄະ ຍ່ອມທຳໃຫ້ບາບທັງປວງຂອງມະນຸດສິ້ນໄປ—ແມ່ນແຕ່ເຫັນ ແລະ ສຳຜັດເທົ່ານັ້ນ।

Verse 45

रेणुकाप्रत्ययार्थाय अद्यापि पितृदेवताः । दृश्यन्ते देवमार्गस्थाः सर्वपापक्षयंकराः

ຈົນຮອດມື້ນີ້ ເພື່ອຢືນຢັນສັດທາຕໍ່ ເຣນຸກາ ພຣະປິຕຣະເທວະຕາຍັງປາກົດສະຖິດຢູ່ເທວະມາຣຄາ ເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ।

Verse 46

तत्र तीर्थे तु राजेन्द्र नर्मदोदधिसङ्गमे । स्थानं कृत्वा विधानेन मुच्यन्ते पातकैर्नराः

ໃນຕີຣຖະນັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງນໍ້ານະຣະມະດາກັບມະຫາສະມຸດ ຜູ້ຄົນເມື່ອພັກອາໄສແລະປະຕິບັດຕາມພິທີກຳນົດ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບ।

Verse 47

कुशाग्रेणापि कौन्तेय न स्पृष्टव्यो महोदधिः । अनेन तत्र मन्त्रेण स्नातव्यं नृपसत्तम

ໂອ ບຸດແຫ່ງກຸນຕີ ມະຫາສະມຸດບໍ່ຄວນແຕະແມ່ນແຕ່ປາຍຫຍ້າກຸສະ ທີ່ນັ້ນ ໂອ ນະຣະປະຕິຜູ້ປະເສີດ ພຶງອາບນໍ້າດ້ວຍມົນຕຣານີ້

Verse 48

नमस्ते विष्णुरूपाय नमस्तुभ्यमपां पते । सान्निध्यं कुरु देवेश सागरे लवणाम्भसि । इति स्पर्शनमन्त्रः

“ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຮູບເປັນວິສນຸ; ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງນໍ້າທັງປວງ. ໂອ ເທວເອດສະ ຂໍໃຫ້ປະທານສານນິທິຂອງພຣະອົງໃນສະມຸດນໍ້າເຄັມ.” ນີ້ແມ່ນມົນຕຣາສະປັຣຊະນະ

Verse 49

अग्निश्च तेजो मृडया च देहे रेतोऽथ विष्णुरमृतस्य नाभिः । एतद्ब्रुवन् पाण्डव सत्यवाक्यं ततोऽवगाहेत पतिं नदीनाम्

“ໄຟແລະຄວາມສະຫວ່າງສະຖິດໃນກາຍ; ແລະແກ່ນກຳເນີດ—ແທ້ຈິງ ວິສນຸແມ່ນສະດືອແຫ່ງອະມຣິຕະ.” ເມື່ອກ່າວວາຈາສັດນີ້ແລ້ວ ໂອ ປານຑະວະ ຈຶ່ງດຳລົງລົງໃນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງແມ່ນໍ້າທັງປວງ

Verse 50

पञ्चरत्नसमायुक्तं फलपुष्पाक्षतैर्युतम् । मन्त्रेणानेन राजेन्द्र दद्यादर्घं महोदधेः

ໂອ ພະຣາຊາເຈົ້າແຫ່ງກະສັດທັງປວງ, ດ້ວຍມົນຕຣານີ້ພຶງຖວາຍອັຣຄະຍະແດ່ມະຫາສະມຸດ—ພ້ອມຮັດນະ 5 ປະການ, ແລະມີໝາກໄມ້ ດອກໄມ້ ແລະອັກຊະຕະ (ເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ) ປະກອບດ້ວຍ.

Verse 51

सर्वरत्ननिधानस्त्वं सर्वरत्नाकराकरः । सर्वामरप्रधानेश गृहाणार्घं नमोऽस्तु ते । इत्यर्घमन्त्रः

ພຣະອົງແມ່ນຄັງຮັດນະທັງປວງ, ແມ່ນເຫມືອງແລະແຫຼ່ງກໍ່ເກີດແຫ່ງແກ້ວມະນີທັງຫມົດ. ໂອ ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນປະທານແຫ່ງອະມະຣະ, ຂໍຈົ່ງຮັບອັຣຄະຍະນີ້; ນະໂມ ແດ່ພຣະອົງ. ນີ້ແມ່ນມົນຕຣາອັຣຄະຍະ.

Verse 52

आ जन्मजनितात्पापान्मामुद्धर महोदधे । याह्यर्चितो रत्ननिधे पर्वतान् पार्वणोत्तम । इति विसर्जनमन्त्रः

ຈາກບາບທີ່ສະສົມມາແຕ່ເກີດ, ໂອ ມະຫາສະມຸດ, ຂໍຈົ່ງຍົກຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ພົ້ນ. ໂອ ຄັງຮັດນະ, ເມື່ອໄດ້ຮັບການບູຊາຕາມຄວນແລ້ວ ບັດນີ້ຈົ່ງເດີນທາງໄປ—ໂອ ຜູ້ປະເສີດສຸດໃນຫມູ່ພູເຂົາ. ນີ້ແມ່ນມົນຕຣາວິສັຣຈະນະ.

Verse 53

कोऽपरः सागराद्देवात्स्वर्गद्वारविपाटन । तत्र सागरपर्यन्तं महातीर्थमनुत्तमम्

ຈະມີເທວະອື່ນໃດທຽບໄດ້ກັບເທວະແຫ່ງສະມຸດ ຜູ້ເປີດປະຕູສະຫວັນ? ທີ່ນັ້ນມີມະຫາຕີຣຖະອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ແຜ່ກວ້າງໄປຈົນເຖິງຂອບເຂດສະມຸດ.

Verse 54

जामदग्न्येन रामेण तत्र देवः प्रतिष्ठितः । यत्र देवाः सगन्धर्वा मुनयः सिद्धचारणाः

ທີ່ນັ້ນ ຣາມະ ຊາມະດັກນະຍະ (ປະຣະຊຸຣາມ) ໄດ້ສະຖາປະນາເທວະໄວ້; ບ່ອນທີ່ເທວະທັງຫຼາຍພ້ອມດ້ວຍຄັນທັຣວະ, ມຸນີ, ສິດທະ ແລະ ຈາຣະນະ ຜູ້ເປັນທິບຍະ ສະຖິດຢູ່.

Verse 55

उपासते विरूपाक्षं जमदग्निमनुत्तमम् । रेणुकां चैव ये देवीं पश्यन्ति भुवि मानवाः

ມະນຸດໃນໂລກນີ້ຜູ້ບູຊາ ວິຣູປາກຊະ ແລະ ພຣະລິສີ ຈະມະດັກນິ ຜູ້ຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ພ້ອມທັງໄດ້ຮັບດາຣະຊະນາ (darśana) ຂອງ ເທວີ ເຣນຸກາ ຍ່ອມເປັນຜູ້ມີພອນ.

Verse 56

प्रियवासे शिवे लोके वसन्ति कालमीप्सितम् । तत्र स्नात्वा नरो राजंस्तर्पयन्पितृदेवताः

ເຂົາທັງຫຼາຍພັກອາໄສຢູ່ໃນ “ປຣິຍະວາສະ” ໂລກອັນເປັນມງຄົດຂອງພຣະສິວະ ຕາມເວລາທີ່ປາດຖະໜາ. ໂອ ພຣະຣາຊາ, ເມື່ອອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນແລ້ວ ຄວນຖວາຍ “ຕັຣປະນະ” ແດ່ປິຕຣຶ ແລະ ເທວະທັງຫຼາຍ.

Verse 57

तारयेन्नरकाद्घोरात्कुलानां शतमुत्तरम् । स्नात्वा दत्त्वात्र सहिताः श्रुत्वा वै भक्तिपूर्वकम्

ເຂົາຍ່ອມຊ່ວຍຂ້າມພົ້ນຈາກນະຣົກອັນນ່າຢ້ານ ໃຫ້ແກ່ວົງຕະກູນຂອງຕົນໄດ້ເກີນກວ່າຮ້ອຍຊົ່ວຄົນ. ເມື່ອອາບນ້ຳ ແລະ ໃຫ້ທານທີ່ນັ້ນ ພ້ອມທັງຟັງຄຳບອກເລົ່າອັນສັກສິດດ້ວຍພັກຕິ ທຸກຄົນຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນນີ້ຮ່ວມກັນ.