Adhyaya 193

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । इत्युक्तेऽप्सरसः सर्वाः प्रणिपत्य पुनः पुनः । ऊचुर्नारायणं देवं तद्दर्शनसमीहया

ພຣະມາຣະກັນເດຍະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖ້ອຍຄໍານັ້ນຖືກກ່າວແລ້ວ ອັບສະຣາທັງປວງໄດ້ກົ້ມກາບຊໍ້າໆ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວກັບພຣະນາຣາຍະນະ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະໄດ້ເຫັນພຣະອົງ।

Verse 2

वसन्तकामाप्सरस ऊचुः । भगवन्भवता योऽयमुपदेशो हितार्थिना । प्रोक्तः स सर्वो विज्ञातो माहात्म्यं विदितं च ते

ອັບສະຣາ (ວະສັນຕະກາມາ) ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະພະຄະວານ! ຄໍາສອນທີ່ພຣະອົງປະທານເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ພວກເຮົາ ພວກເຮົາເຂົ້າໃຈຄົບຖ້ວນແລ້ວ; ແລະມະຫິມາຂອງພຣະອົງກໍປາກົດແກ່ພວກເຮົາແລ້ວ।

Verse 3

यत्त्वेतद्भवता प्रोक्तं प्रसन्नेनान्तरात्मना । दर्शितेयं विशालाक्षी दर्शयिष्यामि वो जगत्

ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ພຣະອົງກ່າວດ້ວຍອັນຕະຣາຕະມາອັນຜ່ອງໃສ ໂອ ນາງຜູ້ມີນັຍນາກວ້າງ ນັ້ນໄດ້ປາກົດແກ່ຂ້າແລ້ວ; ແລະຂ້າຈະສະແດງຈັກກະວານນີ້ໃຫ້ພວກເຈົ້າເຫັນ।

Verse 4

तत्रार्थे सर्वभावेन प्रपन्नानां जगत्पते । दर्शयात्मानमखिलं दर्शितेयं यथोर्वशी

ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອຈຸດປະສົງນັ້ນ ໂອ້ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ! ຜູ້ທີ່ມອບຕົນເປັນສະຣະນະດ້ວຍຈິດໃຈທັງປວງ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງສະແດງພຣະສະພາບທັງມວນ ເຊັ່ນທີ່ເຄີຍສະແດງແກ່ ອຸຣະວະສີ.

Verse 5

यदि देवापराधेऽपि नास्मासु कुपितं तव । नमस्ते जगतामीश दर्शयात्मानमात्मना

ແມ່ນແຕ່ມີການລ່ວງເກີນຕໍ່ເທວະທັງຫຼາຍ ຖ້າພຣະອົງບໍ່ພິໂຣດຕໍ່ພວກເຮົາ ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ໂອ້ ອິດສະວະຣະແຫ່ງໂລກທັງປວງ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງສະແດງພຣະອົງດ້ວຍພຣະອຳນາດຂອງພຣະອົງເອງ.

Verse 6

नारायण उवाच । पश्यतेहाखिलांल्लोकान्मम देहे सुराङ्गनाः । मधुं मदनमात्मानं यच्चान्यद्द्रष्टुमिच्छथ

ນາຣາຍະນະກ່າວວ່າ: ໂອ້ ນາງຟ້າທັງຫຼາຍ ຈົ່ງເບິ່ງໃນນີ້ ໂລກທັງປວງຢູ່ໃນພຣະກາຍຂອງເຮົາ; ທັງ ມະທຸ ທັງ ມະດະນະ ທັງອາຕະມັນຂອງເຮົາເອງ ແລະສິ່ງອື່ນໃດທີ່ພວກເຈົ້າປາດຖະນາຈະເຫັນ.

Verse 7

श्रीमार्कण्डेय उवाच । इत्युक्त्वा भगवान्देवस्तदा नारायणो नृप । उच्चैर्जहास स्वनवत्तत्राभूदखिलं जगत्

ສຣີ ມາຣະກັນເຑຍ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ໂອ້ ພຣະຣາຊາ ພຣະພະຄະວານ ນາຣາຍະນະ ຊົງຫົວເຮາະດັງກ້ອງ; ແລະທີ່ນັ້ນ ສັບພະຈັກກະວານທັງມວນກໍປາກົດຂຶ້ນ ດຸດດັ່ງສັ່ນສະເທືອນຕາມນາດນັ້ນ.

Verse 8

ब्रह्मा प्रजापतिः शक्रः सह रुद्रैः पिनाकधृक् । आदित्या वसवः साध्या विश्वेदेवा महर्षयः

ພຣະພຣົມ, ປຣະຊາປະຕິ, ສັກຣະ (ອິນທຣະ), ແລະຜູ້ຖືປິນາກະ (ພຣະສິວະ) ພ້ອມດ້ວຍພວກຣຸດຣະ; ອາທິຕະຍະ, ວະສຸ, ສາທຍະ, ວິສະເວເທວະ ແລະມະຫາຣິຊິ—ທັງໝົດປາກົດໃຫ້ເຫັນຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 9

नासत्यदस्रावनिलः सर्वशश्च तथाग्नयः । यक्षगन्धर्वसिद्धाश्च पिशाचोरगकिन्नराः

ໄດ້ເຫັນນາສັດຍະ ແລະ ດັສຣະ (ອັດສະວິນ), ອະນິລ (ພະວາຍຸ) ແລະ ຜູ້ປົກຄອງສະຫວັນທັງປວງ ພ້ອມທັງອັກນິ; ຍັກສະ ຄັນທັບພະ ສິດທະ; ແລະ ປິສາດ ນາກ ກິນນະຣ ກໍປາກົດດ້ວຍ।

Verse 10

समस्ताप्सरसो विद्याः साङ्गा वेदास्तदुक्तयः । मनुष्याः पशवः कीटाः पक्षिणः पादपास्तथा

ເຫັນອັບສະຣາທັງປວງ; ວິທະຍາ ແລະ ຄວາມຮູ້ທັງຫມົດ; ພຣະເວດພ້ອມເວທາງຄະ ແລະ ຄຳສອນ; ມະນຸດ ສັດ ແມງ ນົກ ແລະ ຕົ້ນໄມ້ກໍປາກົດໃນທັດສະນະນັ້ນ।

Verse 11

सरीसृपाश्चाथ सूक्ष्मा यच्चान्यज्जीवसंज्ञितम् । समुद्राः सकलाः शैलाः सरितः काननानि च

ເຂົາເຈົ້າເຫັນໃນພຣະອົງ ສັດເລື້ອຍຄານ ແລະ ສັດລະອຽດລຶກລັບ, ພ້ອມທັງສິ່ງໃດໆ ທີ່ເອີ້ນວ່າສັດມີຊີວິດ—ລວມທັງມະຫາສະໝຸດທັງປວງ, ພູເຂົາທັງຫມົດ, ແມ່ນ້ຳ ແລະ ປ່າໄມ້।

Verse 12

द्वीपान्यशेषाणि तथा तथा सर्वसरांसि च । नगरग्रामपूर्णा च मेदिनी मेदिनीपते । देवाङ्गनाभिर्देवस्य देहे दृष्टं महात्मनः

ນາງທັງຫລາຍເຫັນໃນພຣະກາຍຂອງພຣະເທວະຜູ້ມະຫາອາດມາ ທັງທະວີບແລະເກາະທັງປວງ ພ້ອມທັງສະຣາງນ້ຳທັງຫມົດ; ແລະແຜ່ນດິນທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍນະຄອນແລະບ້ານ—ໂອ ຈອມແຫ່ງປະຖະພີ—ຖືກເທວະນາງຟ້າເຫັນຢູ່ໃນພຣະກາຍຂອງພຣະເທວະນັ້ນ।

Verse 13

नक्षत्रग्रहताराभिः सुसम्पूर्णं नभस्तलम् । ददृशुस्ताः सुचार्वङ्ग्यस्तस्यान्तर्विश्वं रूपिणः

ນາງທັງຫລາຍເຫັນຟ້າອາກາດທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍນັກສັດ, ດາວເຄາະ ແລະ ດາວທັງຫມົດ; ນາງຜູ້ມີອະວັຍະງາມເຫັນຈັກກະວານທັງປວງຢູ່ໃນພຣະອົງ ຜູ້ມີຮູບເປັນສາກົນຈັກກະວານ।

Verse 14

ऊर्ध्वं न तिर्यङ्नाधस्ताद्यदान्तस्तस्य दृश्यते । तमनन्तमनादिं च ततस्तास्तुष्टुवुः प्रभुम्

ເມື່ອບໍ່ອາດເຫັນຂອບເຂດຂອງພຣະອົງໄດ້—ບໍ່ເທິງ ບໍ່ຂ້າງ ບໍ່ລຸ່ມ—ເຂົາທັງຫຼາຍຈຶ່ງສັນລະເສີນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ອະນັນຕະ ແລະ ບໍ່ມີຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ।

Verse 15

मदनेन समं सर्वा मधुना च वराङ्गनाः । ससाध्वसा भक्तिपराः परं विस्मयमागताः

ນາງຜູ້ງາມລ້ຳທັງຫຼາຍ—ພ້ອມກັບ ມະດະນະ ແລະ ມະທຸ—ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເກງຂາມອັນບໍລິສຸດ ມຸ່ງໝັ້ນໃນພັກຕິ ແລະຖືກຄອບງຳດ້ວຍຄວາມພິສວົງສູງສຸດ।

Verse 16

वसन्तकामाप्सरस ऊचुः । पश्याम नादिं तव देव नान्तं न मध्यमव्याकृतरूपपारम् । परायणं त्वां जगतामनन्तं नताः स्म नारायणमात्मभूतम्

ອັບສະຣາ ວະສັນຕາ ແລະ ກາມາ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ເທວະ! ພວກເຮົາບໍ່ເຫັນຕົ້ນກຳເນີດຂອງພຣະອົງ ບໍ່ເຫັນຈຸດສິ້ນສຸດ ແມ່ນແຕ່ກາງກໍບໍ່ປາກົດ; ຝັ່ງໄກຂອງຮູບພຣະອົງເປັນອະວິຍັກຕະ. ພຣະອົງແມ່ນທີ່ພຶ່ງສູງສຸດຂອງໂລກທັງປວງ ຜູ້ອະນັນຕະ. ພວກເຮົາຂໍນົບນ້ອມແດ່ ນາຣາຍະນະ ຜູ້ເປັນອາຕະມັນຂອງທຸກສິ່ງ.”

Verse 17

महीनभोवायुजलाग्नयस्त्वं शब्दादिरूपस्तु परापरात्मन् । त्वत्तो भवत्यच्युते सर्वमेतद्भेदादिरूपोऽसि विभो त्वमात्मन्

ພຣະອົງແມ່ນດິນ ຟ້າ ລົມ ນ້ຳ ແລະ ໄຟ; ພຣະອົງແມ່ນຮູບທັງຫຼາຍທີ່ເລີ່ມດ້ວຍສຽງ—ໂອ ອາຕະມັນຜູ້ຢູ່ເຫນືອແລະຢູ່ໃນທຸກສິ່ງ. ຈາກພຣະອົງ ໂອ ອະຈຸຕະ ທຸກຢ່າງນີ້ເກີດຂຶ້ນ; ພຣະອົງປາກົດເປັນຄວາມແຕກຕ່າງແລະຮູບແບບນານາ—ແຕ່ພຣະອົງແມ່ນອາຕະມັນຜູ້ແຜ່ຊານທົ່ວ, ໂອ ວິພູ।

Verse 18

द्रष्टासि रूपस्य परस्य वेत्ता श्रोता च शब्दस्य हरे त्वमेकः । स्रष्टा भवान् सर्वगतोऽखिलस्य घ्राता च गन्धस्य पृथक्शरीरी

ໂອ ຫະຣິ, ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວແມ່ນຜູ້ເຫັນຮູບ ຜູ້ຮູ້ຄວາມສູງສຸດ ແລະຜູ້ຟັງສຽງ. ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ສ້າງ ແລະສະຖິດທົ່ວທຸກສິ່ງ; ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ດົມກິ່ນ ຢູ່ໃນກາຍທີ່ແຕກຕ່າງກັນ।

Verse 19

सुरेषु सर्वेषु न सोऽस्ति कश्चिन्मनुष्यलोकेषु न सोऽस्ति कश्चित् । पश्वादिवर्गेषु न सोऽस्ति कश्चिद्यो नांशभूतस्तव देवदेव

ໂອ ພຣະເທວະເທວາ! ໃນຫມູ່ເທວະທັງປວງບໍ່ມີໃຜ, ໃນໂລກມະນຸດກໍບໍ່ມີ, ໃນຫມູ່ສັດແລະສັດຕະວະອື່ນໆກໍບໍ່ມີ—ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງຂອງພຣະອົງ.

Verse 20

ब्रह्माम्बुधीन्दुप्रमुखानि सौम्य शक्रादिरूपाणि तवोत्तमानि । समुद्ररूपं तव धैर्यवत्सु तेजः स्वरूपेषु रविस्तथाग्निः

ໂອ ພຣະອົງຜູ້ອ່ອນໂຍນ! ຮູບອັນສູງສົ່ງເລີ່ມແຕ່ ພຣະພຣະຫມາ, ມະຫາສະມຸດ, ແລະ ດວງຈັນ—ພ້ອມທັງຮູບເຊັ່ນ ສັກຣະ—ລ້ວນແມ່ນການປາກົດອັນປະເສີດຂອງພຣະອົງ. ໃນຫມູ່ຜູ້ມັ່ນຄົງ ຮູບຂອງພຣະອົງແມ່ນມະຫາສະມຸດ; ໃນຫມູ່ຜູ້ເປັນແສງສະຫວ່າງ ຮູບຂອງພຣະອົງແມ່ນດວງອາທິດ ແລະດັ່ງນັ້ນຄືໄຟ.

Verse 21

क्षमाधनेषु क्षितिरूपमग्र्यं शीघ्रो बलवत्सु वायुः । मनुष्यरूपं तव राजवेषो मूढेषु सर्वेश्वर पादपोऽसि

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ! ໃນຫມູ່ຜູ້ມີຄວາມອົດທົນ ຮູບອັນສູງສຸດຂອງພຣະອົງແມ່ນແຜ່ນດິນ—ຄວາມໝັ້ນຄົງເອງ. ໃນຫມູ່ຜູ້ແຂງແຮງແລະວ່ອງໄວ ພຣະອົງແມ່ນລົມ—ພະລັງແຫ່ງຄວາມໄວ. ເມື່ອປາກົດເປັນມະນຸດ ພຣະອົງຊົງນຸ່ງຫົ່ມດັ່ງກະສັດ; ແລະສໍາລັບຜູ້ຫຼົງມົວ ໂອ ອົງອະທິປະໄຕ ພຣະອົງຢືນດັ່ງຕົ້ນໄມ້—ນິ່ງງຽບ ແລະບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ—ຮັບຮອງຄວາມອະວິຊາຂອງເຂົາເຈົ້າ.

Verse 22

सर्वानयेष्वच्युत दानवस्त्वं सनत्सजातश्च विवेकवत्सु । रसस्वरूपेण जलस्थितोऽसि गन्धस्वरूपं भवतो धरित्र्याम्

ໂອ ອະຈະຍຸຕະ! ໃນທາງຄົດຄ້ຽວທັງປວງ ພຣະອົງປາກົດເປັນແຮງຜັກດັນດັ່ງດານະວະ; ແຕ່ໃນຫມູ່ຜູ້ມີວິເວກ ພຣະອົງແມ່ນ ສນັດສຸຈາຕະ—ປັນຍາໂບຮານອັນນິລັນດອນ. ເປັນຮູບແຫ່ງລົດຊາດ ພຣະອົງສະຖິດໃນນ້ໍາ; ແລະເປັນຮູບແຫ່ງກິ່ນ ພຣະອົງສະຖິດໃນແຜ່ນດິນ.

Verse 23

दृश्यस्वरूपश्च हुताशनस्त्वं स्पर्शस्वरूपं भवतः समीरे । शब्दादिकं ते नभसि स्वरूपं मन्तव्यरूपो मनसि प्रभो त्वम्

ພຣະອົງແມ່ນຮູບທີ່ເຫັນໄດ້ໃນຄວາມເປັນໄຟ; ໃນລົມທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ພຣະອົງແມ່ນຮູບແຫ່ງການສຳຜັດ. ສຽງແລະຂອບເຂດອັນລະອຽດຂອງມັນ ແມ່ນຮູບຂອງພຣະອົງໃນອາກາດ (ākāśa); ແລະໃນໃຈ ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະອົງແມ່ນອາຣົມທີ່ຄວນພິຈາລະນາພາວະນາ.

Verse 24

बोधस्वरूपश्च मतौ त्वमेकः सर्वत्र सर्वेश्वर सर्वभूत । पश्यामि ते नाभिसरोजमध्ये ब्रह्माणमीशं च हरं भृकुट्याम्

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ! ພຣະອົງເປັນສະພາວະແຫ່ງຄວາມຮູ້ຕື່ນອັນບໍລິສຸດ ເປັນສັດຈະອັນດຽວໃນປັນຍາ ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກແຫ່ງ. ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນພຣະພຣະຫມາຢູ່ໃນດອກບົວແຫ່ງນາບີ ແລະເຫັນອີສະ—ຫະຣະ (ສິວະ) ຢູ່ທີ່ຫນ້າຜາກຂອງພຣະອົງ.

Verse 25

तवाश्विनौ कर्णगतौ समस्तास्तवास्थिता बाहुषु लोकपालाः । घ्राणोऽनिलो नेत्रगतौ रवीन्दु जिह्वा च ते नाथ सरस्वतीयम्

ໂອ ພຣະນາຖ! ອັສວິນຄູ່ນັ້ນສະຖິດໃນພຣະກັນ; ບັນດາໂລກະປາລະຢືນຢັນຢູ່ໃນພຣະພາຫາ. ລົມແມ່ນອຳນາດແຫ່ງການດົມກິ່ນຂອງພຣະອົງ; ຕາເວັນແລະຈັນທຣາສະຖິດໃນພຣະເນດ; ແລະນາງສະຣັສວະຕີເທວີເອງ ໂອ ພຣະເຈົ້າ ແມ່ນພຣະຊິວຫາຂອງພຣະອົງ.

Verse 26

पादौ धरित्री जठरं समस्तांल्लोकान् हृषीकेश विलोकयामः । जङ्घे वयं पादतलाङ्गुलीषु पिशाचयक्षोरगसिद्धसङ्घाः

ພຣະບາດຂອງພຣະອົງແມ່ນແຜ່ນດິນ; ພຣະອຸທອນຂອງພຣະອົງບັນຈຸໂລກທັງປວງ—ດັ່ງນີ້ ໂອ ຫຣຶສີເກສະ ພວກເຮົາໄດ້ເຫັນພຣະອົງ. ພວກເຮົາເອງຢູ່ໃນພຣະຊົງຄາ, ແລະທີ່ຝ່າພຣະບາດກັບນິ້ວພຣະບາດມີຝູງພິສາຈ, ຢັກສະ, ນາກ ແລະ ສິດທະ.

Verse 27

पुंस्त्वे प्रजानां पतिरोष्ठयुग्मे प्रतिष्ठितास्ते क्रतवः समस्ताः । सर्वे वयं ते दशनेषु देव दंष्ट्रासु देवा ह्यभवंश्च दन्ताः

ໃນພະລັງສ້າງສັນອັນເປັນບຸລຸດຂອງພຣະອົງ ພຣະປຣະຊາປະຕິສະຖິດຢູ່ເທິງຄູ່ພຣະໂອສຖ; ພິທີຍັດຍະທັງປວງຕັ້ງມັ່ນຢູ່ໃນພຣະອົງ. ໂອ ເທວະ! ພວກເຮົາທັງໝົດຢູ່ໃນພຣະທັນ; ທີ່ພຣະເຂົ້ຍມີເທວະສະຖິດ—ແລະແມ່ນແຕ່ພຣະທັນເອງກໍເປັນອຳນາດທິບ.

Verse 28

रोमाण्यशेषास्तव देवसङ्घा विद्याधरा नाथ तवाङ्घ्रिरेखाः । साङ्गाः समस्तास्तव देव वेदाः समास्थिताः सन्धिषु बाहुभूताः

ໂອ ພຣະນາຖ! ຂົນທຸກເສັ້ນຂອງພຣະອົງແມ່ນຝູງເທວະ; ເສັ້ນລາຍໃນພຣະບາດແມ່ນວິທະຍາທະຣະ. ໂອ ເທວະ! ພຣະເວດທັງປວງພ້ອມອົງປະກອບ (aṅga) ສະຖິດຢູ່ໃນພຣະອົງຢ່າງຄົບຖ້ວນ—ພັກຢູ່ຕາມຂໍ້ຕໍ່ຂອງພຣະອົງ ດຸຈັ່ງແຂນໃຫຍ່ຄ້ຳຈຸນທຸກສິ່ງ.

Verse 29

वराहभूतं धरणीधरस्ते नृसिंहरूपं च सदा करालम् । पश्याम ते वाजिशिरस्तथोच्चैस्त्रिविक्रमे यच्च तदाप्रमेयम्

ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ພະລັງອັນທົນຮັບແຜ່ນດິນຂອງພຣະອົງແມ່ນ ວະຣາຫະ; ຮູບອັນນ່າກົດຂາມຕະຫຼອດການແມ່ນ ນະຣະສິງຫະ. ພວກເຮົາຍັງເຫັນຮູບຫົວມ້າ (ຫະຍະກຣີວະ) ອັນສູງສົ່ງ ແລະກ້າວຍ່າງອັນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້ຂອງພຣະອົງເປັນ ຕຣິວິກຣະມະ.

Verse 30

अमी समुद्रास्तव देव देहे मौर्वालयः शैलधरास्तथामी । इमाश्च गङ्गाप्रमुखाः स्रवन्त्यो द्वीपाण्यशेषाणि वनादिदेशाः

ໂອ ພຣະເທວະ! ໃນພຣະກາຍທິບຂອງພຣະອົງມີມະຫາສະໝຸດເຫຼົ່ານີ້ ແລະມີເທືອກເຂົາພ້ອມພູຜາຜູ້ຮັບຍອດທັງປວງ. ສາຍນ້ຳໄຫຼຮິນເລີ່ມດ້ວຍ ຄັງຄາ ແລະທະວີບທັງໝົດ ປ່າໄມ້ ແລະແດນດິນທຸກພາກ—ລ້ວນສະຖິດຢູ່ໃນພຣະອົງ.

Verse 31

स्तुवन्ति चेमे मुनयस्तवेश देहे स्थितास्त्वन्महिमानमग्र्यम् । त्वामीशितारं जगतामनन्तं यजन्ति यज्ञैः किल यज्ञिनोऽमी

ໂອ ພຣະອີສະ! ບັນດາມຸນີເຫຼົ່ານີ້ຜູ້ດຳລົງຢູ່ໃນຊີວິດມີກາຍ ພາກັນສັນລະເສີນພຣະມະຫິມາອັນສູງສຸດຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ປົກຄອງອັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດແຫ່ງທຸກໂລກ; ຜູ້ປະກອບຍັດຍາກໍບູຊາພຣະອົງດ້ວຍພິທີຍັດຍາອັນສັກສິດແທ້.

Verse 32

त्वत्तोहि सौम्यं जगतीह किंचित्त्वत्तो न रौद्रं च समस्तमूर्ते । त्वत्तो न शीतं च न केशवोष्णं सर्वस्वरूपातिशयी त्वमेव

ໂອ ຜູ້ມີຮູບທຸກຮູບ! ສິ່ງໃດທີ່ອ່ອນໂຍນໃນໂລກນີ້ ກໍເກີດຈາກພຣະອົງ; ແລະສິ່ງໃດທີ່ດຸຮ້າຍຮຸນແຮງ ກໍຈາກພຣະອົງເຊັ່ນກັນ. ໂອ ເກສະວະ! ຄວາມໜາວແລະຄວາມຮ້ອນບໍ່ແມ່ນອຳນາດແຍກຕ່າງ; ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວທີ່ລ້ຳເກີນ ແລະຄອບຄຸມຮູບພາບແຫ່ງສັບພະສິ່ງທັງປວງ.

Verse 33

प्रसीद सर्वेश्वर सर्वभूत सनातनात्मपरमेश्वरेश । त्वन्मायया मोहितमानसाभिर्यत्तेऽपराद्धं तदिदं क्षमस्व

ໂອ ສັບພະເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ, ອາດມັນນິລັນດອນຜູ້ສະຖິດໃນສັດທັງປວງ, ພຣະປະເມສະວອນເຫນືອທຸກພຣະ! ຂໍພຣະອົງໂປດເມດຕາ. ເນື່ອງຈາກໃຈຂອງພວກເຮົາຖືກມາຍາຂອງພຣະອົງຫຼອກລວງ ຄວາມຜິດໃດທີ່ພວກເຮົາໄດ້ກະທຳຕໍ່ພຣະອົງ ຂໍໂປດອະໄພໃຫ້ທັງໝົດ.

Verse 34

किं वापराद्धं तव देवदेव यन्मायया नो हृदयं तवापि । मायाभिशङ्किप्रणतार्तिहन्तर्मनो हि नो विह्वलतामुपैति

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ! ຈະມີຄວາມຜິດອັນໃດເປັນຂອງພຣະອົງໄດ້? ເພາະມາຍາຂອງພຣະອົງ ຫົວໃຈຂອງພວກເຮົາກັບຖືກດຶງໃຫ້ຫ່າງແມ່ນແຕ່ຈາກພຣະອົງເອງ. ໂອ ຜູ້ທຳລາຍທຸກຂ໌ຂອງຜູ້ມອບຕົນ! ເພາະຢ້ານມາຍານີ້ ຈິດໃຈຂອງພວກເຮົາຈຶ່ງວຸ້ນວາຍແທ້ໆ.

Verse 35

न तेऽपराद्धं यदि तेऽपराद्धमस्माभिरुन्मार्गविवर्तिनीभिः । तत्क्षम्यतां सृष्टिकृतस्तवैव देवापराधः सृजतो विवेकम्

ຖ້າຫາກວ່າບໍ່ມີຄວາມຜິດໃດຈະເກາະຕິດພຣະອົງໄດ້ ແຕ່ຖ້າພວກເຮົາຜູ້ຫັນໄປທາງຜິດໄດ້ລ່ວງເກີນພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ຖືກອະໄພເຖີດ. ໂອ ຜູ້ສ້າງໂລກ! ແມ່ນແຕ່ ‘ຄວາມຜິດຕໍ່ເທວະ’ ນີ້ກໍພົວພັນກັບວິເວກທີ່ພຣະອົງປະທານໃນການສ້າງສັນ.

Verse 36

नमो नमस्ते गोविन्द नारायण जनार्दन । त्वन्नामस्मरणात्पापमशेषं नः प्रणश्यतु

ນະໂມ ນະມັດສະເຕ—ໂກວິນດ ນາຣາຍະນ ຊະນາຣະດະນ. ດ້ວຍການລະລຶກພຣະນາມຂອງພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ບາບທັງປວງຂອງພວກເຮົາສູນສິ້ນໄປ ບໍ່ເຫຼືອເສດເຫຼືອຊາກ.

Verse 37

नमोऽनन्त नमस्तुभ्यं विश्वात्मन्विश्वभावन । त्वन्नामस्मरणात्पापमशेषं नः प्रणश्यतु

ນະໂມ ອະນັນຕະ ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ; ໂອ ວິນຍານແຫ່ງສາກົນ ໂອ ຜູ້ຫຼ້ຽງດູສາກົນ. ດ້ວຍການລະລຶກພຣະນາມຂອງພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ບາບທັງປວງຂອງພວກເຮົາສູນສິ້ນໄປ ບໍ່ເຫຼືອເສດເຫຼືອຊາກ.

Verse 38

वरेण्य यज्ञपुरुष प्रजापालन वामन । त्वन्नामस्मरणात्पापमशेषं नः प्रणश्यतु

ໂອ ຜູ້ຄວນແກ່ການສັນລະເສີນ ໂອ ຍັດຍະປຸຣຸສະ ໂອ ຜູ້ປົກປ້ອງສັດທັງປວງ ໂອ ວາມະນະ! ດ້ວຍການລະລຶກພຣະນາມຂອງພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ບາບທັງປວງຂອງພວກເຮົາຖືກທຳລາຍໝົດສິ້ນໂດຍສົມບູນ.

Verse 39

नमोऽस्तु तेऽब्जनाभाय प्रजापतिकृते हर । त्वन्नामस्मरणात्पापमशेषं नः प्रणश्यतु

ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີນາບດັ່ງດອກບົວ, ໂອ ຮຣິ ຜູ້ສຳເລັດກິດຂອງປຣະຊາປະຕິ. ດ້ວຍການລະລຶກພຣະນາມຂອງພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ບາບທັງປວງຂອງພວກເຮົາສິ້ນໄປບໍ່ເຫຼືອ.

Verse 40

संसारार्णवपोताय नमस्तुभ्यमधोक्षज । त्वन्नामस्मरणात्पापमशेषं नः प्रणश्यतु

ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ໂອ ອະໂທກຊະ, ຜູ້ເປັນເຮືອນຳສັດທັງຫຼາຍຂ້າມທະເລແຫ່ງສັງສານ. ດ້ວຍການລະລຶກພຣະນາມ ຂໍໃຫ້ບາບຂອງພວກເຮົາສິ້ນໄປບໍ່ເຫຼືອ.

Verse 41

नमः परस्मै श्रीशाय वासुदेवाय वेधसे । स्वेच्छया गुणयुक्ताय सर्गस्थित्यन्तकारिणे

ນະມັດສະການແດ່ພຣະຜູ້ສູງສຸດ—ສຣີຊະ, ວາສຸເທວະ, ເວທະສະ ຜູ້ຈັດວາງທຸກສິ່ງ—ຜູ້ດ້ວຍພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງເອງ ຮັບຄຸນະ ແລະກໍ່ໃຫ້ເກີດການສ້າງ ການດຳລົງ ແລະການສະລາຍ.

Verse 42

उपसंहर विश्वात्मन्रूपमेतत्सनातनम् । वर्धमानं न नो द्रष्टुं समर्थं चक्षुरीश्वर

ໂອ ວິສະວາດມັນ ຈິດວິນຍານແຫ່ງສາກົນ, ຂໍພຣະອົງຊອກຮວບຮູບນິລັນດອນນີ້ກັບຄືນ. ເມື່ອມັນຂະຫຍາຍອອກ ດວງຕາຂອງພວກເຮົາບໍ່ອາດເບິ່ງໄດ້ອີກ ໂອ ອີສະວະຣະ.

Verse 43

प्रलयाग्निसहस्रस्य समा दीप्तिस्तवाच्युत । प्रमाणेन दिशो भूमिर्गगनं च समावृतम्

ໂອ ອະຈຸຕະ, ພຣະຣັດສະມີຂອງພຣະອົງເຫມືອນໄຟນັບພັນໃນການປຣະລະຍະ. ດ້ວຍຄວາມກວ້າງໃຫຍ່ນັ້ນ ທິດທັງຫຼາຍ, ແຜ່ນດິນ ແລະຟ້າກໍຖືກປົກຄຸມທົ່ວໝົດ.

Verse 44

न विद्मः कुत्र वर्तामो भवान्नाथोपलक्ष्यते । सर्वं जगदिऐकस्थं पिण्डितं लक्षयामहे

ພວກເຮົາບໍ່ຮູ້ວ່າພວກເຮົາຢືນຢູ່ທີ່ໃດ; ໂອ ນາຖາ ຜູ້ຄຸ້ມຄອງ, ມີແຕ່ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນທີ່ປະຈັກ. ພວກເຮົາເຫັນຈັກກະວານທັງປວງຖືກຮວບຮວມໄວ້ໃນທີ່ດຽວ ດັ່ງຖືກອັດແນ່ນເປັນກ້ອນດຽວ.

Verse 45

किं वर्णयामो रूपं ते किं प्रमाणमिदं हरे । माहात्म्यं किं नु ते देव यज्जिह्वाया न गोचरे

ໂອ ພຣະຫຣິ, ພວກເຮົາຈະພັນນາຮູບພຣະອົງໄດ້ແນວໃດ ແລະມາດຕະວັດໃດຈຶ່ງຈະຄອບຄຸມໄດ້? ໂອ ພຣະເທວ, ມະຫາອານຸພາບຂອງພຣະອົງເປັນແນວໃດ ເມື່ອມັນບໍ່ເຂົ້າເຖິງຂອບເຂດຂອງລີ້ນແລະວາຈາ.

Verse 46

वक्तारो वायुतेनापि बुद्धीनामयुतायुतैः । गुणनिर्वर्णनं नाथ कर्तुं तव न शक्यते

ໂອ ນາຖາ, ແມ່ນແຕ່ຈະມີຜູ້ເວົ້າຫຼາຍເທົ່າລົມ ແລະມີປັນຍານັບສິບລ້ານ ກໍຍັງບໍ່ສາມາດພັນນາຄຸນຂອງພຣະອົງໃຫ້ຄົບຖ້ວນໄດ້.

Verse 47

तदेतद्दर्शितं रूपं प्रसादः परमः कृतः । छन्दतो जगतामीश तदेतदुपसंहर

ນີ້ແຫຼະແມ່ນຮູບທີ່ພຣະອົງໄດ້ສະແດງ—ພຣະອົງໄດ້ປະທານພຣະກະລຸນາອັນສູງສຸດ. ບັດນີ້ ໂອ ອີສະແຫ່ງສັບພະໂລກ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຕາມພຣະປະສົງ ຮວບເກັບການປະກົດນີ້ຄືນ.

Verse 48

मार्कण्डेय उवाच । इत्येवं संस्तुतस्ताभिरप्सरोभिर्जनार्दनः । दिव्यज्ञानोपपन्नानां तासां प्रत्यक्षमीश्वरः

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຖືກອັບສະຣາທັງຫຼາຍສັນລະເສີນ ພຣະຊະນາຣະດະນະ—ພຣະເຈົ້າ—ກໍປະຈັກປາກົດຕໍ່ໜ້າພວກນາງ ເນື່ອງຈາກພວກນາງມີຍານທິບ.

Verse 49

विवेश सर्वभूतानि स्वैरंशैर्भूतभावनः । तं दृष्ट्वा सर्वभूतेषु लीयमानमधोक्षजम्

ພຣະຜູ້ອຸປະຖຳສັດທັງປວງ ໄດ້ເຂົ້າສູ່ສັດທັງຫມົດດ້ວຍສ່ວນແຫ່ງພຣະອົງເອງ. ເມື່ອເຫັນພຣະອະໂທກສະຈະລະລາຍເຂົ້າໃນສັດທັງປວງ ທຸກຄົນກໍເກີດຄວາມພິສົດຢ່າງຍິ່ງ

Verse 50

विस्मयं परमं चक्रुः समस्ता देवयोषितः । स च सर्वेश्वरः शैलान्पादपान्सागरान्भुवम्

ນາງເທວະທັງປວງຕ່າງເກີດຄວາມພິສົດຢ່າງສູງສຸດ. ແລະພຣະສະຣະເວດສະວະຣະ—ຜູ້ບັນຈຸພູເຂົາ ຕົ້ນໄມ້ ມະຫາສະໝຸດ ແລະແຜ່ນດິນ—ກໍຍັງຄົງດຶງຄືນແລະລະລາຍເຂົ້າສູ່ຈັກກະວານ

Verse 51

जलमग्निं तथा वायुमाकाशं च विवेश ह । काले दिक्ष्वथ सर्वात्म ह्यात्मनश्चान्यथापि च

ພຣະສະຣະວາດຕະມາ ເຂົ້າສູ່ນ້ຳ ເຂົ້າສູ່ໄຟ ເຂົ້າສູ່ລົມ ແລະເຂົ້າສູ່ອາກາດ; ທັງເຂົ້າສູ່ກາລເວລາ ແລະທິດທັງປວງ. ແທ້ຈິງພຣະອົງແຜ່ຊາຍໄປທົ່ວທຸກສິ່ງເປັນອາດຕະມາສາກົນ ແລະຍັງດ້ວຍພາວະອື່ນໆແຫ່ງພຣະອົງເອງ

Verse 52

आत्मरूपस्थितं स्वेन महिम्ना भावयञ्जगत् । देवदानवरक्षांसि यक्षीविद्याधरोरगाः

ພຣະອົງສະຖິດຢູ່ໃນຮູບແຫ່ງອາດຕະມາຂອງພຣະອົງເອງ ແລະດ້ວຍມະຫິມາແຫ່ງພຣະອົງ ຈຶ່ງຄ້ຳຈຸນແລະເຮັດໃຫ້ໂລກປາກົດ—ທັງເທວະ ດານະວະ ຣາກສະສະ ຍັກສິນີ ວິທະຍາທອນ ແລະນາກ

Verse 53

मनुष्यपशुकीटादिमृगपश्वन्तरिक्षगाः । येऽन्तरिक्षे तथा भूमौ दिवि ये च जलाश्रयाः

ມະນຸດ ສັດເດຣັດສານ ແມງໄມ້ ແລະສັດອື່ນໆ; ທັງສັດຜູ້ເຄື່ອນໄຫວໃນອັນຕະຣິກ—ຜູ້ຢູ່ໃນຟ້າ ຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນ ຢູ່ໃນສະຫວັນ ແລະຜູ້ອາໄສນ້ຳເປັນທີ່ພຶ່ງ

Verse 54

तान्विवेश स विश्वात्मा पुनस्तद्रूपमास्थितः । नरेण सार्धं यत्ताभिर्दृष्टपूर्वमरिन्दम

ພຣະວິສະວາດມັນເຂົ້າສູ່ພວກນາງທັງໝົດ; ແລ້ວຊົງຮັບຮູບເກົ່ານັ້ນອີກຄັ້ງ—ໂອ ຜູ້ປາບສັດຕູ—ຊົງປາກົດດັ່ງທີ່ອັບສະຣາເຄີຍເຫັນກ່ອນ ພ້ອມກັບຊາຍນັ້ນ।

Verse 55

ताः परं विस्मयं जग्मुः सर्वास्त्रिदशयोषितः । प्रणेमुः साध्वसात्पाण्डुवदना नृपसत्तम

ນາງຟ້າທັງຫມົດນັ້ນຕົກໃນຄວາມພິສົດຢ່າງຍິ່ງ; ໜ້າຊີດເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານເຄົາລົບ—ໂອ ກະສັດຜູ້ຍິ່ງ—ພວກນາງໄດ້ກົ້ມກາບນະມັດສະການ।

Verse 56

नारायणोऽपि भगवानाह तास्त्रिदशाङ्गनाः

ແລ້ວພຣະພະຄະວານ ນາຣາຍະນະ ຊົງຕັດກັບນາງຟ້າເຫຼົ່ານັ້ນ।

Verse 57

नारायण उवाच । नीयतामुर्वशी भद्रा यत्रासौ त्रिदशेश्वरः । भवतीनां हितार्थाय सर्वभूतेष्वसाविति

ນາຣາຍະນະຕັດວ່າ: “ຈົ່ງນຳນາງອຸຣະວະຊີຜູ້ດີງາມໄປຍັງບ່ອນທີ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງຫມົດປະທັບຢູ່. ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ພວກເຈົ້າ ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ພຣະອົງສະຖິດຢູ່ໃນສັດທັງປວງ”

Verse 58

ज्ञानमुत्पादितं भूयो लयं भूतेषु कुर्वता । तद्गच्छध्वं समस्तोऽयं भूतग्रामो मदंशकः

“ຄວາມຮູ້ໄດ້ເກີດຂຶ້ນອີກຄັ້ງ ແລະການລະລາຍກັບເຂົ້າສູ່ທາດທັງຫມົດກໍໄດ້ຖືກກະທຳແລ້ວ. ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງໄປເຖີດ; ຝູງສັດທັງປວງນີ້ເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງເຮົາ”

Verse 59

अहमद्यात्मभूतस्य वासुदेवस्य योगिनः । अस्मात्परतरं नास्ति योऽनन्तः परिपथ्यते

ຂ້າເປັນອາດມັນພາຍໃນຂອງວາສຸເທວະ ຜູ້ເປັນໂຍຄີ; ບໍ່ມີສິ່ງໃດສູງກວ່ານີ້. ຜູ້ອະນັນຕະແມ່ນຖືກຮູ້ວ່າເປັນທີ່ພຶ່ງສູງສຸດ

Verse 60

तमजं सर्वभूतेशं जानीत परमं पदम् । अहं भवत्यो देवाश्च मनुष्याः पशवश्च ये । एतत्सर्वमनन्तस्य वासुदेवस्य वै कृतम्

ຈົ່ງຮູ້ພຣະອົງ ຜູ້ບໍ່ເກີດ ເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ ວ່າເປັນພຣະຖານສູງສຸດ. ຂ້າ, ພວກເຈົ້ານາງຟ້າ, ເທວະ, ມະນຸດ ແລະສັດ—ທັງໝົດນີ້ແທ້ໆແມ່ນການກະທຳຂອງວາສຸເທວະຜູ້ອະນັນຕະ

Verse 61

एवं ज्ञात्वा समं सर्वं सदेवासुरमानुषम् । सपश्वादिगुणं चैव द्रष्टव्यं त्रिदशाङ्गनाः

ເມື່ອຮູ້ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໂອ ນາງຟ້າທັງຫຼາຍ ຈົ່ງເບິ່ງທຸກສິ່ງດ້ວຍຄວາມເທົ່າທຽມ—ເທວະ, ອະສູຣ ແລະມະນຸດ; ພ້ອມທັງສັດ ແລະສັດທັງຫຼາຍອື່ນໆ ພ້ອມຄຸນລັກສະນະນານາ

Verse 62

मार्कण्डेय उवाच । इत्युक्तास्तेन देवेन समस्तास्ताः सुरस्त्रियः । प्रणम्य तौ समदनाः सवसन्ताश्च पार्थिव

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະຣາຊາ ເມື່ອເທວະອົງນັ້ນກ່າວດັ່ງນີ້ ນາງຟ້າທັງໝົດໄດ້ກົ້ມກາບທັງສອງ; ແລ້ວເມື່ອຄວາມທະນົງຖືກຂົ່ມລົງ ພວກນາງກໍຈາກໄປ”

Verse 63

आदाय चोर्वशीं भूयो देवराजमुपागताः । आचख्युश्च यथावृत्तं देवराजाय तत्तथा

ແລ້ວພວກນາງໄດ້ນຳອຸຣະວະຊີກັບຄືນ ເຂົ້າໄປຫາພຣະຣາຊາແຫ່ງເທວະ ແລະກ່າວລາຍງານເຫດການທັງໝົດຕາມທີ່ເກີດຂຶ້ນຈິງ

Verse 64

मार्कण्डेय उवाच । तथा त्वमपि राजेन्द्र सर्वभूतेषु केशवम् । चिन्तयन्समतां गच्छ समतैव हि मुक्तये

ມາຣະກັນເຑຍະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ທ່ານຈົ່ງພິຈາລະນາເຄຊະວະໃນສັດທັງປວງ. ຈົ່ງດຳເນີນດ້ວຍຄວາມສະເໝີພາບແຫ່ງໃຈ, ເພາະສະເໝີພາບນັ້ນເອງນຳໄປສູ່ໂມກສະ.”

Verse 65

राजन्नेवं विशेषेण भूतेषु परमेश्वरम् । वासुदेव कथं दोषांल्लोभादीन्न प्रहास्यसि

ໂອ ພະຣາຊາ, ເມື່ອທ່ານເຫັນຢ່າງແຈ້ງຊັດວ່າ ພຣະປະເມດສະວອນ ວາສຸເທວະ ສະຖິດຢູ່ໃນສັດທັງປວງ, ທ່ານຈະບໍ່ລະທິ້ງຄວາມຜິດເຊັ່ນ ຄວາມໂລບ ແລະອື່ນໆ ໄດ້ແນວໃດ?

Verse 66

सर्वभूतानि गोविन्दाद्यदा नान्यानि भूपते । तदा वैरादयो भावाः क्रियतां न तु पुत्रक

ໂອ ພະຣາຊາ, ເມື່ອເຂົ້າໃຈວ່າສັດທັງປວງບໍ່ແມ່ນອື່ນໃດນອກຈາກ ໂຄວິນທະ, ແລ້ວຄວາມຮູ້ສຶກເຊັ່ນຄວາມເປັນສັດຕູ ແລະອື່ນໆ ບໍ່ພຶງໃຫ້ເກີດ—ລູກເອີຍ ຢ່າເຮັດເດັດຂາດ.

Verse 67

इति पश्य जगत्सर्वं वासुदेवात्मकं नृप । एतदेव हि कृष्णेन रूपमाविष्कृतं नृप

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພະຣາຊາ, ຈົ່ງເບິ່ງໂລກທັງປວງວ່າມີ ວາສຸເທວະ ເປັນອາດມັນ. ໂອ ພະຣາຊາ, ຮູບແຫ່ງຄວາມຈິງນີ້ແຫຼະທີ່ ກຣິດສະນະ ໄດ້ເປີດເຜີຍ.

Verse 68

परमेश्वरेति यद्रूपं तदेतत्कथितं तव । जन्मादिभावरहितं तद्विष्णोः परमं पदम्

ສະພາບທີ່ເອີ້ນວ່າ “ພະປະເມດສະວອນ” ນັ້ນແຫຼະໄດ້ຖືກອະທິບາຍໃຫ້ທ່ານແລ້ວ. ມັນພົ້ນຈາກສະພາບເຊັ່ນການເກີດເປັນຕົ້ນ; ນັ້ນແມ່ນປະຣະມະປະດະ ທີ່ພຳນັກສູງສຸດຂອງ ວິສນຸ.

Verse 69

संक्षेपेणाथ भूपाल श्रूयतां यद्वदामि ते । यन्मतं पुरुषः कृत्वा परं निर्वाणमृच्छति

ໂອ ຜູ້ພິທັກແຜ່ນດິນ, ຈົ່ງຟັງໂດຍຫຍໍ້ສິ່ງທີ່ຂ້າຈະກ່າວ; ຜູ້ໃດຍຶດຖືຄວາມເຂົ້າໃຈນີ້ ຈະບັນລຸນິຣວານອັນສູງສຸດ.

Verse 70

सर्वो विष्णुसमासो हि भावाभावौ च तन्मयौ । सदसत्सर्वमीशोऽसौ महादेवः परं पदम्

ໂດຍສະຫຼຸບ ສັບພະສິ່ງທັງປວງແມ່ນພຣະວິສນຸ; ທັງຄວາມມີແລະຄວາມບໍ່ມີລ້ວນເຕັມໄປດ້ວຍພຣະອົງ. ພຣະອົງເປັນຈອມເຈົ້າເໜືອທັງຈິງແລະບໍ່ຈິງ; ພຣະອົງ—ມະຫາເທວ—ແມ່ນບົດສູງສຸດ.

Verse 71

भवजलधिगतानां द्वन्द्ववाताहतानां सुतदुहितृकलत्रत्राणभारार्दितानाम् । विषमविषयतोये मज्जतामप्लवानां भवति शरणमेको विष्णुपोतो नराणाम्

ສໍາລັບມະນຸດຜູ້ຕົກລົງໃນມະຫາສະໝຸດແຫ່ງພົບພາວະ ຖືກລົມແຫ່ງຄູ່ຕົກກັນພັດກະແທກ ແລະຖືກພາລະການປົກປ້ອງລູກຊາຍ ລູກສາວ ແລະຄູ່ຄອງກົດທັບ—ຜູ້ກໍາລັງຈົມໃນນ້ໍາອັນອັນຕະລາຍຂອງອາຣົມສັມຜັດໂດຍບໍ່ມີເຮືອ—ມີທີ່ພຶ່ງພາພຽງອັນດຽວ: “ເຮືອ” ແຫ່ງພຣະວິສນຸ.

Verse 193

अध्याय

ບົດ (ອັດທະຍາຍ)