Adhyaya 191

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । सिद्धेश्वरं ततो गच्छेत्तस्यैव तु समीपतः । अमृतस्रावि तल्लिङ्गमाद्यं स्वायम्भुवं तथा

ພຣະສີມາຣກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນພຶງໄປຫາ ສິດເທສະວະຣະ; ແລະໃກ້ໆນັ້ນມີລິງຄະອົງນັ້ນ—ໄຫຼອະມຣິຕ, ເປັນອາດິ ແລະ ສະວະຍັມພູ (ເກີດເອງ) ດ້ວຍ.

Verse 2

दृष्टमात्रेण येनेह ह्यनृणो जायते नरः । पुरा वर्षशतं साग्रमाराध्य परमेश्वरम्

ເພີງແຕ່ໄດ້ເຫັນກໍ ມະນຸດໃນໂລກນີ້ກາຍເປັນຜູ້ພົ້ນຈາກໜີ້ກຳພັນ. ໃນການເກົ່າ, ຫຼັງຈາກບູຊາພຣະປະເມສະວະຣະຄົບໜຶ່ງຮ້ອຍປີແລະຍິ່ງກວ່ານັ້ນ (ຈຶ່ງກ່າວມະຫິມານີ້)

Verse 3

प्राप्नुयुः परमां सिद्धिमादित्या द्वादशैव तु । अतः सिद्धेश्वरः प्रोक्तः सिद्धिदः सिद्धिकाङ्क्षिणाम्

ທີ່ນັ້ນ ອາທິຕະຍະທັງສິບສອງ ໄດ້ບັນລຸສິດທິອັນສູງສຸດແທ້. ເພາະສະນັ້ນຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ‘ສິດເທສະວະຣະ’—ພຣະຜູ້ປະທານສິດທິ ແກ່ຜູ້ປາດຖະໜາສິດທິທັງຫຼາຍ.

Verse 4

युधिष्ठिर उवाच । कथं सिद्धेश्वरे प्राप्ताः सिद्धिं देवा द्विजोत्तम । आदित्या इति यच्चोक्तं तन्मे विस्मापनं कृतम्

ຢຸທິສະຖິຣ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ທ່ານຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ທະວິຊະ, ເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ຮັບສິດທິທີ່ ສິດເທສະວະຣະ ແນວໃດ? ແລະຄຳທີ່ທ່ານເວົ້າເຖິງ ‘ອາທິຕະຍະ’ ນັ້ນ ເຮັດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າພິສົງຢ່າງຍິ່ງ”

Verse 5

तपस्युग्रे व्यवसिता आदित्याः केन हेतुना । सम्प्राप्तास्तु द्विजश्रेष्ठ सिद्धिं चैवाभिलाषिकीम्

ພວກອາທິດຍະໄດ້ຕັ້ງໃຈປະພຶດຕະປະສະຍາອັນຮຸນແຮງເພາະເຫດໃດ? ໂອ ທະວິດຊະເສຣດ, ພວກເຂົາໄດ້ບັນລຸສິດທິທີ່ປາຖະນາແນວໃດ?

Verse 6

संक्षिप्य तु मया पृष्टं विस्तराद्द्विज शंस मे

ແມ່ນແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າຖາມແບບຫຍໍ້ໆ; ແຕ່ໂອ ທະວິດ, ຈົ່ງອະທິບາຍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງໂດຍລະອຽດເຖີດ.

Verse 7

मार्कण्डेय उवाच । अदितेर्द्वादशादित्या जाताः शक्रपुरोगमाः । इन्द्रो धाता भगस्त्वष्टा मित्रोऽथ वरुणोऽर्यमा

ມາຣະກັນເດຍະກ່າວວ່າ: ຈາກອະດິຕິ ໄດ້ເກີດອາທິດຍະສິບສອງ ມີສັກຣະ (ອິນທຣະ) ເປັນຜູ້ນຳ—ອິນທຣະ, ທາຕາ, ພະກະ, ຕະວັດສະຕຣິ, ມິຕຣະ, ວະຣຸນ ແລະ ອະຣະຍະມັນ.

Verse 8

विवस्वान्सविता पूषा ह्यंशुमान्विष्णुरेव च । त इमे द्वादशादित्या इच्छन्तो भास्करं पदम्

ອີກທັງ ວິວັສວານ, ສະວິຕຣິ, ປູສັນ, ອັມຊຸມານ ແລະ ວິສນຸ ດ້ວຍ. ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນອາທິດຍະສິບສອງ ຜູ້ປາຖະນາພະສະຖານອັນສູງສຸດຂອງພາສກະຣະ (ພະອາທິດ).

Verse 9

नर्मदातटमाश्रित्य तपस्युग्रे व्यवस्थिताः । सिद्धेश्वरे महाराज काश्यपेयैर्महात्मभिः

ໂດຍອາໄສຝັ່ງແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ ພວກເຂົາໄດ້ປະພຶດຕະປະສະຍາອັນຮຸນແຮງຢູ່ສິດເທສະວະຣະ; ໂອ ມະຫາຣາຊາ—ເຫຼົ່າມະຫາຕະມະ ຜູ້ເປັນວົງສານຂອງກາສະຍະປະ.

Verse 10

परा सिद्धिरनुप्राप्ता द्वादशादित्यसंज्ञितैः । स्थापितश्च जगद्धाता तस्मिंस्तीर्थे दिवाकरः

ບັນດາເທວະຜູ້ມີນາມວ່າ «ອາທິຕະຍະສິບສອງ» ໄດ້ບັນລຸສິດທິອັນສູງສຸດ; ແລະທີ່ຕີຣຖະນັ້ນ ດິວາກະຣະ ຜູ້ຄ້ຳຈຸນໂລກ ຖືກສະຖາປະນາໃຫ້ບູຊາ.

Verse 11

स्वकीयांशविभागेन द्वादशादित्यसंज्ञितैः । तदाप्रभृति तत्तीर्थं राजन्ख्यातिं गतं भुवि

ໂດຍການແບ່ງປັນສ່ວນຂອງຕົນ (ສ່ວນແຫ່ງລັດສະມີ) ຂອງອາທິຕະຍະສິບສອງນັ້ນ; ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ ຕີຣຖະນັ້ນກໍເປັນທີ່ລືຊື່ໃນໂລກ.

Verse 12

प्रलये समनुप्राप्ते ह्यादित्या द्वादशैव ते । द्वादशादित्यतो राजन् सम्भवन्ति युगक्षये

ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ ເມື່ອປຣະລະຍະ (ການລະລາຍແຫ່ງຈັກກະວານ) ມາຮອດ ອາທິຕະຍະສິບສອງນັ້ນຍ່ອມປາກົດແທ້; ແລະເມື່ອສິ້ນຍຸກ ກໍເກີດຂຶ້ນເປັນຮູບ «ສຸຣິຍະສິບສອງ»।

Verse 13

इन्द्रस्तपति पूर्वेण धाता चैवाग्निगोचरे । गभस्तिपतिर्वै याम्ये त्वष्टा नैरृतदिङ्मुखः

ອິນທຣະແຜດເຜົາຢູ່ທິດບູຮະພາ; ທາຕຣິສ່ອງແສງໃນແດນອັກນິ (ທິດອາຄະເນ). ຄະພັສຕິປະຕິສະຖິດຢູ່ທິດໃຕ້ ແລະ ຕະວັສຕຣິຫັນໜ້າສູ່ທິດນະອິຣຶຕ (ໃຕ້ຕາເວັນຕົກ).

Verse 14

वरुणः पश्चिमे भागे मित्रस्तु वायवे तथा । विष्णुश्च सौम्यदिग्भागे विवस्वानीशगोचरे

ວະຣຸນະຢູ່ທິດຕາເວັນຕົກ; ມິຕຣະກໍຢູ່ໃນແດນວາຍຸ (ທິດພາຍັບ) ເຊັ່ນກັນ. ວິສນຸຢູ່ທິດເໜືອ ແລະ ວິວັສວານຢູ່ໃນແດນອີສະ (ທິດອີສານ).

Verse 15

ऊर्ध्वतश्चैव सविता ह्यधः पूषा विशोषयन् । अंशुमांस्तु तथा विष्णुर्मुखतो निर्गतं जगत्

ເທິງຂຶ້ນໄປແມ່ນພະສະວິຕຣ; ລຸ່ມລົງມາແມ່ນພະປູສັນຜູ້ເຮັດໃຫ້ໂລກແຫ້ງ. ດັ່ງນັ້ນພະອັງສຸມານ ແລະ ພະວິສນຸ—ດ້ວຍລັງສີອັນເຜົາໄໝ້ ຈັກກະວານຈຶ່ງປະກົດອອກຈາກພຣະໂອດ (ແຫ່ງຫຼັກຈັກກະວານ).

Verse 16

प्रदहन्वै नरश्रेष्ठ बभ्रमुश्च इतस्ततः । यथैव ते महाराज दहन्ति सकलं जगत्

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດ, ພວກເຂົາລຸກໂພງແລະທ່ອງໄປມາທົ່ວ. ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ດັ່ງນັ້ນເຂົາຈຶ່ງເຜົາໂລກທັງປວງ.

Verse 17

तथैव द्वादशादित्या भक्तानां भावसाधनाः । प्रातरुत्थाय यः स्नात्वा द्वादशादित्यसंज्ञितम्

ດັ່ງນັ້ນ ອາທິຕະຍະທັງສິບສອງ ເປັນເຄື່ອງສົ່ງເສີມພາວະແຫ່ງພັກຕິໃນຜູ້ສັດທາ. ຜູ້ໃດຕື່ນເຊົ້າ ອາບນ້ຳຊຳລະ ແລ້ວເບິ່ງພຣະທີ່ເອີ້ນວ່າ ດວາດະຊາທິຕະຍະ…

Verse 18

पश्यते देवदेवेशं शृणु तस्यैव यत्फलम् । वाचिकं मानसं पापं कर्मजं यत्पुराकृतम्

…ແລະໄດ້ເບິ່ງພຣະເຈົ້າເຫນືອເທວະທັງປວງ—ຈົ່ງຟັງຜົນຂອງນັ້ນ. ບາບໃດທີ່ເຄີຍເຮັດໄວ້ກ່ອນ ບໍ່ວ່າດ້ວຍວາຈາ ດ້ວຍໃຈ ຫຼືເກີດຈາກການກະທຳ,

Verse 19

नश्यते तत्क्षणादेव द्वादशादित्यदर्शनात् । प्रदक्षिणं तु यः कुर्यात्तस्य देवस्य भारत

…ຈະສູນຫາຍໃນທັນທີ ໂດຍການໄດ້ເຫັນດວາດະຊາທິຕະຍະ. ແລະ ໂອ ພາຣະຕະ, ຜູ້ໃດກະທຳປະທັກສິນາ ເວັນຮອບພຣະເທວະອົງນັ້ນ,

Verse 20

प्रदक्षिणीकृता तेन पृथिवी नात्र संशयः । तत्र तीर्थे तु सप्तम्यामुपवासेन यत्फलम्

ດ້ວຍກຳນັ້ນ ປານດັ່ງວ່າໄດ້ເຮັດປະທັກສິນາອ້ອມໂລກທັງປວງ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ແລະບັດນີ້ ຜົນບຸນຂອງການອົບວາດໃນວັນສັບຕະມີ ທີ່ຕີຣະຖະນັ້ນແມ່ນ—

Verse 21

अन्यत्र सप्तसप्तम्यां लभन्ति न लभन्ति च । षष्ठ्यां वारे दैनकरे द्वादशादित्यदर्शनात्

ທີ່ອື່ນໆ ໃນ ‘ສັບຕະ-ສັບຕະມີ’ (ການປະຈົບກັນອັນຫາຍາກ) ຜູ້ຄົນອາດໄດ້ຜົນ ຫຼືອາດບໍ່ໄດ້. ແຕ່ທີ່ນີ້ ພຽງໄດ້ເຫັນດ້ວຍສາຍຕາ (darśana) ພຣະດວາດະຊາອາທິຕະຍະ (Dvādaśāditya)—ແມ່ນແຕ່ໃນວັນສະສະຖີ ແລະໃນວັນອາທິດ—ບຸນຍ່ອມແນ່ນອນ

Verse 22

प्रदक्षिणं तु यः कुर्यात्तस्य पापं तु नश्यति । अरोगी सप्तजन्मानि भवेद्वै नात्र संशयः

ຜູ້ໃດເຮັດປະທັກສິນາ (pradakṣiṇā) ບາບຂອງຜູ້ນັ້ນຍ່ອມສູນໄປ ແລະຈະປອດໂລກພະຍາດຕະຫຼອດເຈັດຊາດ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ

Verse 23

यस्तु प्रदक्षिणशतं दद्याद्भक्त्या दिने दिने । दद्रूपिटककुष्ठानि मण्डलानि विचर्चिकाः

ແຕ່ຜູ້ໃດຖວາຍປະທັກສິນາຮ້ອຍຮອບດ້ວຍພັກຕິ ທຸກວັນໆ ໂລກກາກ (ringworm) ຝີ ໂລກເຮື້ອນ (leprosy) ຜື່ນເປັນວົງ ແລະອາການຄັນ/ເອັກຊີມາ ເປັນຕົ້ນ ຍ່ອມຖືກຂັບອອກ

Verse 24

नश्यन्ति व्याधयः सर्वे गरुडेनेव पन्नगाः । पुत्रप्राप्तिर्भवेत्तस्य षष्ट्या वासरसेवनात्

ໂລກພະຍາດທັງປວງຍ່ອມສູນສິ້ນ—ດັ່ງງູທັງຫຼາຍຕໍ່ໜ້າພຣະຄຣຸດ (Garuḍa) ດ້ວຍການບຳເນີນການຮັບໃຊ້/ວຣະຕະນີ້ 60 ວັນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ພອນແຫ່ງການໄດ້ບຸດ

Verse 191

अध्याय

ບົດ (ໝາຍຂອບເຂດບົດ/ພາກ)