Adhyaya 169

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्परं तीर्थं पुण्यं पापप्रणाशनम् । माण्डव्यो यत्र संसिद्ध ऋषिर्नारायणस्तथा

ພຣະມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ຈາກນັ້ນຄວນໄປຍັງຕີຣະຖະອັນສູງສຸດອີກແຫ່ງ ອັນເປັນບຸນ ແລະທຳລາຍບາບ; ທີ່ນັ້ນ ຣິສີ ມານຑະວະ ໄດ້ບັນລຸສິດທິ ແລະ ຣິສີ ນາຣາຍະນະ ກໍເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 2

नारायणेन शुश्रूषा शूलस्थेन कृता पुरा । तत्र स्नात्वा महाराज मुच्यते पापकञ्चुकात्

ໃນການກ່ອນ ນາຣາຍະນະໄດ້ປະຕິບັດການຮັບໃຊ້ອັນສັກສິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ຢືນຢູ່ເທິງຫຼັກແຫຼມ (ຊູລ). ເມື່ອອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ໂອ ມະຫາຣາຊາ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມແຫ່ງບາບ.

Verse 3

युधिष्ठिर उवाच । आश्चर्यमेतल्लोकेषु यत्त्वया कथितं मुने । न दृष्टं न श्रुतं तात शूलस्थेन तपः कृतम्

ຢຸທິສຖິຣາ ກ່າວວ່າ: ໂອ້ ມຸນີ, ສິ່ງທີ່ທ່ານເລົ່ານັ້ນເປັນຄວາມອັດສະຈັນໃນບັນດາໂລກ. ທ່ານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ຂ້າບໍ່ເຄີຍເຫັນ ຫຼືໄດ້ຍິນວ່າ ມີຜູ້ບຳເພັນຕະປະໂດຍຢືນຢູ່ເທິງຫຼັກແຫຼມ (ຊູລ)

Verse 4

एतत्सर्वं कथय मे ऋषिभिः सहितस्य वै । अस्य तीर्थस्य माहात्म्यं माण्डव्यस्य कुतूहलात्

ຂໍໃຫ້ທ່ານເລົ່າໃຫ້ຂ້າຟັງທັງໝົດໂດຍລະອຽດ ແທ້ໆ ໃນຂະນະທີ່ຂ້ານັ່ງຢູ່ກັບບັນດາລຶສີ—ເນື່ອງຈາກຄວາມຢາກຮູ້ເກືອບກ່ຽວກັບ ມານຑະວະຍະ ແລະມະຫິມາແຫ່ງຕີຣຖະອັນສັກສິດນີ້

Verse 5

श्रीमार्कण्डेय उवाच । शृणु राजन्यथावृत्तपुरा त्रेतायुगे क्षितौ । लोकपालोपमो राजा देवपन्नो महामतिः

ພຣະສີມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ໂອ້ ພຣະຣາຊາ, ຈົ່ງຟັງເຫດການໃນການກ່ອນ ໃນຍຸກເຕຣຕາ ທີ່ເກີດຂຶ້ນເທິງພື້ນດິນ. ມີກະສັດຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ດຸຈໂລກະປາລ ນາມວ່າ ເທວະປັນນະ

Verse 6

धर्मज्ञश्च कृतज्ञश्च यज्वा दानरतः सदा । प्रजा ररक्ष यत्नेन पिता पुत्रानिवौरसान्

ພຣະອົງເປັນຜູ້ຮູ້ທັນທຳ ແລະເປັນຜູ້ຮູ້ຄຸນ, ເປັນຜູ້ປະກອບຍັຊະ ແລະຍິນດີໃນການທານເສມອ. ພຣະອົງປົກປ້ອງປະຊາດ້ວຍຄວາມພາກເພັນ ດຸຈບິດາປົກປ້ອງລູກຊາຍຂອງຕົນ

Verse 7

दात्यायनी प्रिया भार्या तस्य राज्ञो वशानुगा । हारनूपुरघोषेण झङ्काररवनादिता

ມະເຫສີຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງກະສັດນັ້ນ ຊື່ ດາຕະຍາຍນີ, ເປັນຜູ້ນອບນ້ອມຕາມພຣະບັນຊາ. ນາງກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງກະດິ່ງຂອງສາຍຄໍ ແລະນູປຸຣະ (ກຳໄລຂໍ້ຕີນ)

Verse 8

परस्परं तयोः प्रीतिर्वर्धतेऽनुदिनं नृप । वंशस्तम्बे स्थितो राजा संशास्ति पृथिवीमिमाम्

ໂອ ພະຣາຊາ! ຄວາມຮັກແພງຕໍ່ກັນຂອງທັງສອງ ເພີ່ມພູນຂຶ້ນທຸກມື້. ພະຣາຊາຜູ້ຕັ້ງມັ່ນດັ່ງເສົາຫຼັກແຫ່ງວົງສາ ປົກຄອງແຜ່ນດິນນີ້ດ້ວຍທຳມະດີງາມ.

Verse 9

हस्त्यश्वरथसम्पूर्णां धनवाहनसंयुताम् । अलंकृतो गुणैः सर्वैरनपत्यो महीपतिः

ພະມະຫີປະຕິມີກອງທັບຄົບດ້ວຍຊ້າງ ມ້າ ແລະລົດຮົບ ພ້ອມທັງທຣັບສິນແລະພາຫະນະຫຼາຍ. ທັງທີ່ປະດັບດ້ວຍຄຸນທຳທຸກປະການ ແຕ່ພະຣາຊາຍັງໄຮ້ທາຍາດ.

Verse 10

दुःखेन महताविष्टः संतप्तः सन्ततिं विना । स्नानहोमरतो नित्यं द्वादशाब्दानि भारत

ໂອ ພາຣະຕະ! ເພາະຂາດທາຍາດ ພະອົງຖືກຄວາມທຸກໃຫຍ່ຄອບງຳ ແລະຖືກໄຟໂສກາເຜົາໃຈ. ແຕ່ກໍຍັງປະພຶດສະນານພິທີ ແລະບູຊາໄຟເປັນນິດ ຢ່າງໝັ້ນຄົງຕະຫຼອດສິບສອງປີ.

Verse 11

व्रतोपवासनियमैः पत्नीभिः सह तस्थिवान् । आराधयद्भगवतीं चामुण्डां मुण्डमर्दिनीम्

ພະອົງຢູ່ຮ່ວມກັບພະມະເຫສີທັງຫຼາຍ ຢ່າງໝັ້ນຄົງໃນພຣະຕະ ການອົດອາຫານ ແລະວິໄນ. ພະອົງໄດ້ອາຣາທະນາບູຊາ ພຣະພະຄະວະຕີ ຈາມຸນດາ ຜູ້ປະຫານມຸນດະ.

Verse 12

स्तोत्रैरनेकैर्भक्त्या च पूजाविधिसमाधिना । जय वाराहि चामुण्डे जय देवि त्रिलोचने

ດ້ວຍສະໂຕຕຣະຫຼາຍປະການ ດ້ວຍພັກຕິ ແລະດ້ວຍສະມາທິຈົດຈໍ່ໃນພິທີບູຊາ ພະອົງໄດ້ສັນລະເສີນວ່າ: “ໄຊຍະແກ່ ວາຣາຮີ! ໄຊຍະແກ່ ຈາມຸນເດ! ໄຊຍະແກ່ ເທວີຜູ້ມີສາມນັຍນາ!”

Verse 13

ब्राह्मि रौद्रि च कौमारि कात्यायनि नमोऽस्तु ते । प्रचण्डे भैरवे रौद्रि योगिन्याकाशगामिनि

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ເຈົ້າແມ່ ບຣາຫມີ, ຣາວດຣີ, ກົວມາຣີ, ກາດະຍາຍນີ. ໂອ ຜູ້ດຸຮ້າຍກ້າຫານ, ໂອ ໄພຣະວີ, ໂອ ຣາວດຣີ—ໂອ ໂຍຄິນີຜູ້ເຄື່ອນໄຫວໃນຟ້າ!

Verse 14

नास्ति किंचित्त्वया हीनं त्रैलोक्ये सचराचरे । राज्ञा स्तुता च संतुष्टा देवी वचनमब्रवीत्

ໃນໄຕໂລກ—ທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະ ບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ—ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ຂາດຈາກພຣະອົງ. ເມື່ອກະສັດສັນລະເສີນດັ່ງນີ້ ພຣະເທວີກໍພໍພຣະໄທ ແລະ ຕັດວ່າ

Verse 15

वरयस्व यथाकामं यस्ते मनसि वर्तते । आराधिता त्वया भक्त्या तुष्टा दास्यामि ते वरम्

ຈົ່ງເລືອກພອນຕາມຄວາມປາຖະໜາ ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ຢູ່ໃນໃຈເຈົ້າ. ເພາະເຈົ້າບູຊາຂ້າດ້ວຍພັກຕິ ຂ້າພໍໃຈ; ຂ້າຈະປະທານພອນໃຫ້ເຈົ້າ.

Verse 16

देवपन्न उवाच । यदि तुष्टासि देवेशि वरार्हो यदि वाप्यहम् । पुत्रसन्तानरहितं संतप्तं मां समुद्धर

ເທວະປັນນະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ເທວີເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທ ແລະ ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າຄວນໄດ້ຮັບພອນ, ຂໍພຣະອົງຊ່ວຍຍົກຂ້າພະເຈົ້າອອກຈາກຄວາມທຸກນີ້—ຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ປາດສະຈາກລູກແລະສາຍສືບຕະກູນ.”

Verse 17

सन्तानं नय मे वृद्धिं गोत्ररक्षां कुरुष्व मे । अपुत्रिणां गृहाणीह श्मशानसदृशानि हि

ຂໍໃຫ້ສາຍສືບຕະກູນຂອງຂ້າພະເຈົ້າເຈີຣິນງອກງາມ ແລະ ຂໍພຣະອົງປົກປ້ອງໂຄດຣະຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ເພາະວ່າ ເຮືອນຂອງຜູ້ບໍ່ມີລູກນັ້ນ ແທ້ຈິງຄືປ່າຊ້າ.

Verse 18

पितरस्तस्य नाश्नन्ति देवता ऋषिभिः सह । क्रियमाणेऽप्यहरहः श्राद्धे मत्पितरः सदा

ປິຕະຣະຂອງລາວບໍ່ໄດ້ຮັບສ່ວນບູຊາ ແລະເທວະທັງຫຼາຍພ້ອມດ້ວຍລຶສີກໍບໍ່ຮັບ; ແມ່ນແຕ່ເຮັດສຣາດທຸກມື້ ປິຕະຣະຂອງຂ້າຍັງອິ່ມບໍ່ເຕັມເທື່ອ।

Verse 19

दर्शयन्ति सदात्मानं स्वप्ने क्षुत्पीडितं मम । इति राज्ञो वचः श्रुत्वा देवी ध्यानमुपागता

ປິຕະຣະຂອງຂ້າປາກົດໃນຄວາມຝັນເລື້ອຍໆ ຖືກຄວາມຫິວທຳລາຍ. ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງພະຣາຊາ ພຣະເທວີກໍເຂົ້າສູ່ການພິຈາລະນາສະມາທິ।

Verse 20

दिव्येन चक्षुषा दृष्टं त्रैलोक्यं सचराचरम् । प्रसन्नवदना देवी राजानमिदमब्रवीत्

ດ້ວຍທິບພະຈັກສຸ ພຣະເທວີໄດ້ເຫັນໄຕໂລກທັງປວງ ພ້ອມທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະຢຸດນິ່ງ. ແລ້ວພຣະເທວີຜູ້ມີໃບໜ້າສະຫງົບຜ່ອງໃສ ໄດ້ກ່າວກັບພະຣາຊາດັ່ງນີ້।

Verse 21

सन्तानं नास्ति ते राजंस्त्रैलोक्ये सचराचरे । यजस्व यज्ञपुरुषमपत्यं नास्ति तेऽन्यथा

ໂອ ພະຣາຊາ, ໃນໄຕໂລກທັງຈອນແລະອະຈອນ ບໍ່ມີສັນຕານທີ່ກຳນົດໄວ້ໃຫ້ທ່ານ. ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງນະມັດສະການບູຊາ ຍັຊຍະ-ປຸຣຸສ; ບໍ່ຊັ້ນທ່ານຈະບໍ່ໄດ້ບຸດ।

Verse 22

मया दृष्टं महीपाल त्रैलोक्यं दिव्यचक्षुषा । एवमुक्त्वा गता देवी राजा स्वगृहमागमत्

ໂອ ຜູ້ປົກປ້ອງແຜ່ນດິນ, ຂ້າໄດ້ເຫັນໄຕໂລກດ້ວຍທິບພະຈັກສຸ. ກ່າວແລ້ວພຣະເທວີກໍໄປ ແລະພະຣາຊາກໍກັບສູ່ເຮືອນຂອງຕົນ।

Verse 23

इयाज यज्ञपुरुषं संजाता कन्यका ततः । तेजस्विनी रूपवती सर्वलोकमनोहरा

ລາວໄດ້ບູຊາຍັຊະນະ-ປຸຣຸສະດ້ວຍສັດທາ; ແລ້ວບຸດສາວກໍເກີດຂຶ້ນ. ນາງສ່ອງສະຫວ່າງ ງາມລ້ຳ ແລະຊັກຊວນໃຈຂອງທຸກໂລກ.

Verse 24

देवगन्धर्वलोकेऽपि तादृशी नास्ति कामिनी । तस्या नाम कृतं पित्रा हर्षात्कामप्रमोदिनी

ແມ່ນແຕ່ໃນໂລກຂອງເທວະ ແລະ ຄັນທະຣະວະ ກໍບໍ່ມີນາງໃດເທົ່ານາງ. ພໍໃຈຍິ່ງ ບິດາຈຶ່ງຕັ້ງນາມວ່າ ‘ກາມະ-ປະໂມດິນີ’—ຜູ້ໃຫ້ຄວາມຊື່ນບານແກ່ຄວາມປາຖະໜາ.

Verse 25

ततः कालेन ववृधे रूपेणास्तम्भयज्जगत् । हंसलीलागतिः सुभ्रूः स्तनभारावनामिता

ຕໍ່ມາເມື່ອການເວລາຜ່ານໄປ ນາງເຕີບໃຫຍ່ ແລະດ້ວຍຄວາມງາມກໍເຫມືອນທຳໃຫ້ໂລກຕື່ນຕະລຶງ. ກາຍກ້າວອ່ອນຊ້ອຍດຸດຫົງ, ຄິ້ວງາມ, ແລະເອນກາຍນ້ອຍໆເນື່ອງຈາກນ້ຳໜັກອົກ.

Verse 26

रक्तमाल्याम्बरधरा कुण्डलाभरणोज्ज्वला । दिव्यानुलेपनवती सखीभिः सा सुरक्षिता

ນາງນຸ່ງຫົ່ມຜ້າແດງ ແລະສວມພວງມາລາແດງ ສ່ອງປະກາຍດ້ວຍຕຸ້ມຫູແລະເຄື່ອງປະດັບ. ຊະໂລມດ້ວຍນ້ຳຫອມທິບ ແລະມີໝູ່ສາວຄອຍປົກປ້ອງຢ່າງລະມັດລະວັງ.

Verse 27

कुचमध्यगतो हारो विद्युन्मालेव राजते । भ्रमराञ्चितकेशी सा बिम्बोष्ठी चारुहासिनी

ສາຍຄໍທີ່ພັກຢູ່ກາງອົກນາງ ສ່ອງປະກາຍດຸດພວງມາລາແຫ່ງຟ້າຜ່າ. ຜົມດຳດຸດຝູງເຜິ້ງ, ຮິມຝີປາກດັ່ງຜົນບິມບາ, ແລະຮອຍຍິ້ມງາມຈັບໃຈ.

Verse 28

कर्णान्तप्राप्तनेत्राभ्यां पिबन्तीवाथ कामिनः । चन्द्रताम्बूलसौरभ्यैराकर्षन्तीव मन्मथम्

ດ້ວຍດວງຕາທີ່ຍາວຮອດຂອບຫູ ນາງດູປານດັ່ງດື່ມດ່ຳຜູ້ຮັກດ້ວຍສາຍຕາ; ແລະດ້ວຍກິ່ນຫອມໝາກພູດຸດຈັນ ນາງດູປານດັ່ງດຶງດູດແມ່ນແຕ່ພຣະມັນມະຖະ ເທວະແຫ່ງຄວາມຮັກ ໃຫ້ເຂົ້າມາໃກ້.

Verse 29

कम्बुग्रीवा चारुमध्या ताम्रपादाङ्गुलीनखा । निम्ननाभिः सुजघना रम्भोरू सुदती शुभा

ຄໍຂອງນາງດຸດສັງຂ໌ ແອວອ່ອນບາງງາມ; ຕີນ ນິ້ວຕີນ ແລະເລັບມີສີແດງອອກທອງແດງ. ສະດືອເວົ້າລຶກ ສະໂພກງາມໄດ້ຮູບ ຂາອ່ອນດຸດນາງຣັມພາ ແລະຟັນງາມ—ນາງເປັນມົງຄຸນແລະງາມຍິ່ງ.

Verse 30

मातापितृसुहृद्वर्गे क्रीडानन्दविवर्धिनी । एकस्मिन्दिवसे बाला सखीवृन्दसमन्विता

ເປັນທີ່ຮັກຂອງແມ່ ພໍ່ ແລະຫມູ່ມິດຜູ້ຫວັງດີ ນາງເປັນຜູ້ເພີ່ມພູນຄວາມສຸກໃນການຫຼິ້ນຢູ່ເສມອ; ມື້ໜຶ່ງ ເດັກສາວນັ້ນໄດ້ອອກເດີນທາງພ້ອມກຸ່ມເພື່ອນສາວຂອງນາງ.

Verse 31

चन्दनागरुतांबूलधूपसौमनसाञ्चिता । गृहीत्वा पुष्पधूपादि गता देवीप्रपूजने

ນາງປະດັບດ້ວຍຈັນທະນ໌ ໄມ້ອະກະຣຸ ໝາກພູ ທູບ ແລະດອກໄມ້ຫອມ; ນາງໄດ້ຖືດອກໄມ້ ທູບ ແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ ໄປເພື່ອບູຊາພຣະເທວີ.

Verse 32

तडागतट उत्सृज्य भूषणान्यङ्गवेष्टकान् । चक्रुः सरसिताः क्रीडां जलमध्यगतास्तदा

ພວກນາງລະທິ້ງຝັ່ງສະນ້ຳ ແລ້ວວາງເຄື່ອງປະດັບ ແລະຜ້າພັນກາຍໄວ້; ຈາກນັ້ນກໍລົງໄປໃນທະເລສາບ ເຂົ້າໄປຮອດກາງນ້ຳ ແລະຫຼິ້ນກັນຢູ່ນັ້ນ.

Verse 33

क्रीडन्तीं तामवेक्ष्याथ ससखीं विमले जले । राक्षसः शम्बरो नाम श्येनरूपेण चागमत्

ເມື່ອເຫັນນາງຫຼິ້ນຢູ່ກັບໝູ່ສະຫາຍໃນນ້ຳທີ່ໃສບໍລິສຸດ ຣາກສະຊື່ ຊັມບະຣະ ກໍມາຮອດທີ່ນັ້ນ ໂດຍແປງຮູບເປັນນົກເຫຍື່ອວຽງ

Verse 34

गृहीता जलमध्यस्था तेन सा काममोदिनी । खमुत्पपात दुष्टात्मा गृहीत्वाभरणान्यपि

ໃນຂະນະທີ່ນາງຢູ່ກາງນ້ຳ ລາວກໍຈັບເອົານາງ ກາມະໂມດິນີ; ຜູ້ມີໃຈຊົ່ວນັ້ນກໍກະໂດດຂຶ້ນສູ່ຟ້າ ພ້ອມທັງຂົນເອົາເຄື່ອງປະດັບໄປດ້ວຍ

Verse 35

वायुमार्गं गतः सोऽथ कामिन्या सह भारत । अपतन्कुण्डलादीनि यत्र तोये महामुनिः

ຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ເດີນທາງຕາມທາງແຫ່ງລົມ ພ້ອມກັບນາງສາວ, ໂອ ພາຣະຕະ; ແລະໃນນ້ຳທີ່ມະຫາມຸນີສະຖິດຢູ່ ຕຸ້ມຫູແລະເຄື່ອງປະດັບອື່ນໆ ກໍຕົກລົງ

Verse 36

माण्डव्यो नर्मदातीरे काष्ठवत्संजितेन्द्रियः । लीनो माहेश्वरे स्थाने नारायणपदे परे

ມານຑະວະ ຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ ສຳລວມອິນທຣີຍ໌ດຸດທ່ອນໄມ້ ດຳດິ່ງຢູ່ໃນສະຖານສັກສິດແຫ່ງພຣະມະເຫສະວະ—ຕັ້ງມັ່ນໃນພະບົດສູງສຸດຂອງພຣະນາຣາຍະນະ

Verse 37

तस्य चानुचरो भ्राता भ्रातुः शुश्रूषणे रतः । तपोजपकृशीभूतो दध्यौ देवं जनार्दनम्

ແລະອ້າຍນ້ອງຂອງທ່ານ ເປັນຜູ້ຕິດຕາມຮັບໃຊ້ ອຸທິດໃຈໃນການປະຄອງດູແລອ້າຍ; ຜ່ອມຜອມດ້ວຍຕະປະແລະຊະປະ ແລ້ວຈຶ່ງເພ່ງພິຈາລະນາພຣະເຈົ້າ ຈະນາຣະດະນະ

Verse 169

। अध्याय

“ບົດ/ບົດທີ” (ໝາຍເຫດຄໍໂລຟອນສຳລັບແບ່ງບົດ)