Adhyaya 16

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । समातृभिर्भूतगणश्च घोरैर्वृतः समन्तात्स ननर्त शूली । गजेन्द्रचर्मावरणे वसानः संहर्तुकामश्च जगत्समस्तम्

ພຣະສີມາຣະກັນເຑຍ ກ່າວວ່າ: ຖືກຫມູ່ພູຕະອັນນ່າຢ້ານພ້ອມດ້ວຍມາຕຣີ ລ້ອມຮອບທຸກທິດ, ພຣະຜູ້ຖືຕຣິສູລະກໍເລີ່ມຟ້ອນລຳ. ຊົງນຸ່ງຫົ່ມຫນັງພະຍາຊ້າງ ແລະປານດັ່ງຈະດຶງໂລກທັງປວງເຂົ້າສູ່ປຣະລະຍະ.

Verse 2

महेश्वरः सर्वसुरेश्वराणां मन्त्रैरनेकेखबद्धमाली । मेदोवसारक्तविचर्चिताङ्गस्त्रैलोक्यदाहे प्रणनर्त शम्भुः

ພຣະມະເຫສະວະຣະ—ສັມພູ—ຟ້ອນລຳເພື່ອເຜົາໄຫມ້ໄຕຣໂລກ. ຊົງສວມມາລາທີ່ຜູກຮ້ອຍດ້ວຍພະຍາງລຶກລັບແລະມັນຕຣະຫຼາຍປະການຂອງເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ; ພຣະວະລະກາຍຖືກຊະໂລມດ້ວຍໄຂມັນ ໄຂກະດູກ ແລະເລືອດ.

Verse 3

स कालरात्र्या सहितो महात्मा काले त्रिलोकीं सकलां जहार । संवर्तकाख्यः सहभानुभावः शम्भुर्महात्मा जगतो वरिष्ठः

ມະຫາອາຕະມັນນັ້ນ ພ້ອມດ້ວຍກາລະຣາຕຣີ ເມື່ອເຖິງການ ກໍກວາດກຸມໄຕຣໂລກທັງປວງ. ຮູ້ຈັກກັນນາມວ່າ “ສັມວັຣຕະກະ” ສ່ອງສະຫວ່າງດຸດດວງອາທິດ, ພຣະສັມພູມະຫາອາຕະມັນ—ຜູ້ສູງສຸດເຫນືອຈັກກະວານ—ກໍປາກົດຂຶ້ນ.

Verse 4

स विस्फुलिङ्गोत्करधूममिश्रं महोल्कवज्राशनिवाततुल्यम् । ततोऽट्टहासं प्रमुमोच घोरं विवृत्य वक्त्रं वडवामुखाभम्

ແລ້ວພຣະອົງເປີດພຣະພັກກວ້າງດັ່ງໄຟວະດະວາມຸຂ ແລະປ່ອຍອັດຖະຫາສອັນນ່າສະພຶງ—ດຸດພາຍຸວັຊຣະຟ້າຜ່າແລະອຸລະກາໃຫຍ່ ປົນຄວັນແລະຝົນປະກາຍໄຟ।

Verse 5

सहस्रवज्राशनिसंनिभेन तेनाट्टहासेन हरोद्गतेन । आपूरितास्तत्र दिशो दशैव संक्षोभिताः सर्वमहार्णवाश्च

ດ້ວຍສຽງອັດຖະຫາສທີ່ຜຸດຂຶ້ນຈາກພຣະຫະຣະ ດຸດຟ້າຜ່າວັຊຣະນັບພັນ ທິດທັງສິບຖືກເຕັມໄປທົ່ວ ແລະມະຫາສະໝຸດທັງປວງກໍຖືກກະທົບຈົນປັ່ນປ່ວນ।

Verse 6

स ब्रह्मलोकं प्रजगाम शब्दो ब्रह्माण्डभाण्डं प्रचचाल सर्वम् । किमेतदित्याकुलचेतनास्ते वित्रस्तरूपा ऋषयो बभूवुः

ສຽງນັ້ນໄປຮອດພຣະພຣົມໂລກ ແລະພາຊະນະທັງໝົດແຫ່ງໄຂ່ຈັກກະວານກໍສັ່ນໄຫວ ຄິດວ່າ “ນີ້ແມ່ນຫຍັງ?” ພວກລຶສີຈິດວຸ້ນວາຍ ແລະມີໃບໜ້າຫວາດກົວ

Verse 7

प्रणम्य सर्वे सहसैव भीता ब्रह्माणमूचुः परमेश्वरेशम् । भीताश्च सर्वे ऋषयस्ततस्ते सुरासुरैश्चैव महोरगैश्च

ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ ພວກເຂົາທັງໝົດນ້ອມກາບພ້ອມກັນ ແລະກ່າວຕໍ່ພຣະພຣົມ ຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຈາກນັ້ນພວກລຶສີທັງຫມົດກໍຫວາດຫວັ່ນ—ພ້ອມດ້ວຍເທວະ ອະສຸຣະ ແລະນາກຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່

Verse 8

विद्युत्प्रभाभासुरभीषणाङ्गः क एष चिक्रीडति भूतलस्थः । कालानलं गात्रमिदं दधानो यस्याट्टहासेन जगद्विमूढम्

“ຜູ້ນີ້ແມ່ນໃຜ ທີ່ຢືນຢູ່ເທິງພື້ນດິນແລ້ວຫຼິ້ນສະໜຸກ—ມີກາຍນ່າສະພຶງສ່ອງສະຫວ່າງດຸດແສງຟ້າຜ່າ; ຖືກາຍດຸດໄຟແຫ່ງກາລະ ຜູ້ທີ່ດ້ວຍອັດຖະຫາສອັນກຶກກ້ອງ ເຮັດໃຫ້ໂລກທັງປວງຫຼົງງົງ?”

Verse 9

वित्रस्तरूपं प्रबभौ क्षणेन संहर्तुमिच्छेत्किमयं त्रिलोकीम् । सार्धं त्वया सप्तभिरर्णकैश्च जनस्तपः सत्यमभिप्रयाति

ໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ ພຣະອົງປາກົດໃນຮູບອັນນ່າຢ້ານ—ຈະປາດຖະນາທຳລາຍໄຕໂລກຈິງຫຼື? ພ້ອມກັບທ່ານ ແລະມະຫາສະມຸດທັງ 7 ສັດທັງປວງຮີບໄປຫາຕະປະ ແລະຄວາມຈິງ ເປັນທີ່ພຶ່ງດຽວ

Verse 10

संहर्तुकामो हि क एष देव एतत्समस्तं कथयाप्रमेय । न दृष्टमेतद्विषमं कदापि जानासि तत्त्वं परमो मतो नः

ໂອ ພຣະເທວະ ຜູ້ໃດກັນທີ່ປາດຖະນາຈະທຳລາຍ? ໂອ ຜູ້ຫາປະມານບໍ່ໄດ້ ຂໍໃຫ້ອະທິບາຍເລື່ອງທັງໝົດນີ້ ພວກເຮົາບໍ່ເຄີຍເຫັນສິ່ງໃດນ່າຢ້ານເຊັ່ນນີ້; ທ່ານຮູ້ຄວາມຈິງ ດັ່ງນັ້ນພວກເຮົາຈຶ່ງນັບຖືທ່ານເປັນຫຼັກສູງສຸດ

Verse 11

निशम्य तद्वाक्यमथाबभाषे ब्रह्मा समाश्वास्य सुरादिसङ्घान्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາຈຶ່ງກ່າວ ໂດຍກ່ອນອື່ນປອບໃຈໝູ່ເທວະ ແລະຫມູ່ທິບທັງຫຼາຍທີ່ຊຸມນຸມກັນ

Verse 12

श्रीब्रह्मोवाच । स एष कालस्त्रिदिवं त्वशेषं संहर्तुकामो जगदक्षयात्मा । पूर्णे च शेते परिवत्सराणां भविष्यतीशानविभुर्न चित्रम्

ພຣະສີພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ນີ້ແຫຼະແມ່ນກາລ (ເວລາ) ເອງ ຜູ້ມີສະພາວະບໍ່ເສື່ອມສູນ ບັດນີ້ປາດຖະນາຈະຖອນຄືນແມ່ນແຕ່ຕຣິທິວະທັງໝົດ ເມື່ອວົງຈອນປີ ‘ປະຣິວັດສະຣ’ ຄົບຖ້ວນ ພຣະອົງຈະເປັນອີສານ ອົງພຣະເຈົ້າຜູ້ຄອບຄອງແລະແຜ່ຊານທົ່ວ; ບໍ່ແມ່ນເລື່ອງນ່າປະຫລາດ”

Verse 13

संवत्सरोऽयं परिवत्सरश्च उद्वत्सरो वत्सर एष देवः । दृष्टोऽप्यदृष्टः प्रहुतः प्रकाशी स्थूलश्च सूक्ष्मः परमाणुरेषः

ພຣະອົງແມ່ນປີ—ສຳວັດສະຣ, ປະຣິວັດສະຣ, ອຸດວັດສະຣ ແລະ ວັດສະຣ—ເປັນເທວະອົງນີ້ເອງ ເຫັນແຕ່ກໍຄືບໍ່ເຫັນ; ຖືກເຊີນໃນອາຫຸຕິແຕ່ກໍສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຕົນເອງ ທັງຫຍາບແລະລະອຽດ—ແທ້ຈິງແມ່ນປະຣະມານຸ

Verse 14

नातः परं किंचिदिहास्ति लोके परापरोऽयं प्रभुरात्मवादी । तुष्येत मे कालसमानरूप इत्येवमुक्त्वा भगवान्सुरेशः

ໃນໂລກນີ້ບໍ່ມີສິ່ງໃດສູງກວ່າພຣະອົງ. ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້ານີ້ທັງເຫນືອໂລກແລະສະຖິດຢູ່ພາຍໃນ ເປັນຜູ້ເປີດເຜີຍອາດມັນ. “ຂໍພຣະອົງຜູ້ມີຮູບເປັນກາລະ(ເວລາ) ໂປດເມດຕາຂ້າພະເຈົ້າ” — ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພຣະອິນທຣາ ຈອມເທວະ…

Verse 15

सनत्कुमारप्रमुखैः समेतः संतोषयामास ततो यतात्मा

ຕໍ່ມາ ໂດຍມີສນັດກຸມາຣະ ແລະພວກລິສີອື່ນໆເປັນຜູ້ນຳ ຜູ້ສຳລວມຕົນນັ້ນໄດ້ເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາເກີດຄວາມອຸ່ນໃຈ ແລະຄວາມພໍໃຈ

Verse 16

। अध्याय

ບົດ (ໝາຍແບ່ງຕອນ)

Verse 17

ओङ्कार हुङ्कारपरिष्कृताय स्वधावषट्कार नमोनमस्ते । गुणत्रयेशाय महेश्वराय ते त्रयीमयाय त्रिगुणात्मने नमः

ຂໍນອບນ້ອມ ຂໍນອບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ວິຈິດດ້ວຍ “ໂອມ” ແລະ “ຮູມ” ແລະຖືກສັນລະເສີນດ້ວຍ “ສະວະທາ” ແລະ “ວະຊັດ”। ຂໍນອບນ້ອມແດ່ພຣະມະເຫສະວະຣະ ຈອມແຫ່ງສາມກຸນ; ແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນແກ່ນແທ້ແຫ່ງໄຕຣີເວທ ແລະມີສະພາວະເປັນຕຣິກຸນ

Verse 18

त्वं शङ्करत्वं हि महेश्वरोऽसि प्रधानमग्र्यं त्वमसि प्रविष्टः । त्वं विष्णुरीशः प्रपितामहश्च त्वं सप्तजिह्वस्त्वमनन्तजिह्वः

ພຣະອົງແມ່ນສັງກະຣະແທ້ ແລະແມ່ນມະເຫສະວະຣະ. ພຣະອົງໄດ້ແຊກຊຶມເຂົ້າໃນປະທານອັນດັ້ງເດີມ ແຫຼ່ງກໍ່ກຳເນີດອັນສູງສຸດ. ພຣະອົງແມ່ນວິສນຸ ແມ່ນອີສະ ແລະແມ່ນປຣະປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣົມ) ດ້ວຍ. ພຣະອົງແມ່ນໄຟເຈັດລິ້ນ ແລະແມ່ນຜູ້ມີລິ້ນອະນັນຕະ

Verse 19

स्रष्टासि सृष्टिश्च विभो त्वमेव विश्वस्य वेद्यं च परं निधानम् । आहुर्द्विजा वेदविदो वरेण्यं परात्परस्त्वं परतः परोऽसि

ໂອ ພຣະອົງຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກສິ່ງ, ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນເປັນທັງຜູ້ສ້າງ ແລະ ການສ້າງ. ພຣະອົງແມ່ນຂຸມຊັບສູງສຸດ ແລະ ເປົ້າໝາຍສຸດທ້າຍທີ່ຄວນຮູ້ໃນຈັກກະວານ. ດວິຊະຜູ້ຮູ້ເວດາກ່າວວ່າ ພຣະອົງເປັນຜູ້ຄວນບູຊາສູງສຸດ—ເຫນືອກວ່າສູງສຸດ ແລະ ເຫນືອກວ່າທຸກຄວາມເຫນືອກວ່າ.

Verse 20

सूक्ष्मातिसूक्ष्मं प्रवदन्ति यच्च वाचो निवर्तन्ति मनो यतश्च

ເຂົາທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ ພຣະຕັດຕະນັ້ນລະອຽດກວ່າລະອຽດທີ່ສຸດ; ຈາກພຣະອົງ ຖ້ອຍຄຳຕ້ອງຫວນກັບ ແລະ ຈິດໃຈກໍຖອຍຄືນ.

Verse 21

श्रीमहादेव उवाच । त्वया स्तुतोऽहं विविधैश्च मन्त्रैः पुष्णामि शान्तिं तव पद्मयोने । ईक्षस्व मां लोकमिमं ज्वलन्तं वक्त्रैरनेकैः प्रसभं हरन्तम्

ສຣີມະຫາເທວະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ (ພຣະພຣົມ), ເນື່ອງຈາກເຈົ້າໄດ້ສັນລະເສີນເຮົາດ້ວຍມັນຕຣາຫຼາຍປະການ ເຮົາຈຶ່ງປະທານສັນຕິແກ່ເຈົ້າ. ບັດນີ້ຈົ່ງເບິ່ງເຮົາ—ກຳລັງລຸກໂພງໃນໂລກນີ້—ແລະດ້ວຍພຣະພັກຫຼາຍປະການ ເຮົາກຳລັງກືນກິນມັນຢ່າງຮຸນແຮງ”

Verse 22

एवमुक्त्वा स देवेशो देव्या सह जगत्पतिः । पितामहं समाश्वास्य तत्रैवान्तरधीयत

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ ພ້ອມດ້ວຍພຣະເທວີ ໄດ້ປອບໃຈພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣົມ) ແລ້ວກໍອັນຕະທານໄປຈາກທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 23

इदं महत्पुण्यतमं वरिष्ठं स्तोत्रं निशम्येह गतिं लभन्ते । पापैरनेकैः परिवेष्टिता ये प्रयान्ति रुद्रं विमलैर्विमानैः

ຜູ້ໃດໄດ້ຟັງສະໂຕຕຣະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ອັນມີບຸນສູງສຸດ ແລະ ປະເສີດທີ່ສຸດນີ້ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄະຕິອັນເປັນມົງຄຸນໃນທີ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ. ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຖືກບາບຫຼາຍປະການຫ້ອມລ້ອມ ກໍຍັງໄປຫາພຣະຣຸທຣະ ໂດຍຂຶ້ນວິມານອັນບໍ່ມີມົນທິນ.

Verse 24

भयं च तेषां न भवेत्कदाचित्पठन्ति ये तात इदं द्विजाग्र्याः । सङ्ग्रामचौराग्निवने तथाब्धौ तेषां शिवस्त्राति न संशयोऽत्र

ໂອ້ລູກເອີຍ ຜູ້ເປັນທະວິຊະຜູ້ປະເສີດທີ່ສວດບົດນີ້ ຄວາມຢ້ານກົວຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນເລີຍ। ໃນສົງຄາມ ໃນກາງໂຈນ ໃນໄຟ ໃນປ່າ ແລະໃນທະເລ—ພຣະສິວະຄຸ້ມຄອງ; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ।