Adhyaya 14

Verse 1

युधिष्ठिर उवाच । ततस्त ऋषयः सर्वे महाभागास्तपोधनाः । गतास्तु परमं लोकं ततः किं जातमद्भुतम्

ຢຸທິສຖິຣາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອບັນດາລິສີຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ ແລະອຸດົມດ້ວຍຕະປະ ໄດ້ໄປສູ່ໂລກອັນສູງສຸດແລ້ວ, ຕໍ່ຈາກນັ້ນມີອັດສະຈັນອັນໃດເກີດຂຶ້ນ?

Verse 2

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततस्तेषु प्रयातेषु नर्मदातीरवासिषु । बभूव रौद्रसंहारः सर्वभूतक्षयंकरः

ສີມາຣກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ຫຼັງຈາກຜູ້ອາໄສຢູ່ຝັ່ງນ້ຳນະຣະມະດາໄດ້ເດີນທາງໄປແລ້ວ, ກໍເກີດການທຳລາຍອັນດຸຮ້າຍດັ່ງຣຸດຣະ ທີ່ນຳຄວາມພິນາດແກ່ສັດທັງປວງ.

Verse 3

कैलासशिखरस्थं तु महादेवं सनातनम् । ब्रह्माद्याः प्रास्तुवन् देवमृग्यजुःसामभिः शिवम्

ແລ້ວພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະອື່ນໆ ໄດ້ສັນລະເສີນພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນມະຫາເທວະນິລັນດອນ ຜູ້ສະຖິດຢູ່ຍອດເຂົາໄກລາສ ດ້ວຍບົດສະຫລອງຈາກ ຣິກ-ຢະຈຸຣ-ສາມ ເວດ.

Verse 4

संहर त्वं जगद्देव सदेवासुरमानुषम् । प्राप्तो युगसहस्रान्तः कालः संहरणक्षमः

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ! ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຊົງຍຸບລວມແລະທຳລາຍຈັກກະວານນີ້ ພ້ອມທັງເທວະ, ອະສຸຣະ ແລະມະນຸດ; ເວລາສິ້ນສຸດແຫ່ງພັນຍຸກໄດ້ມາຮອດ ເໝາະສົມແກ່ການປຣະລະຍະ.

Verse 5

मद्रूपं तु समास्थाय त्वया चैतद्विनिर्मितम् । वैष्णवीं मूर्तिमास्थाय त्वयैतत्परिपालितम्

ໂດຍຊົງຮັບເອົາຮູບຂອງຂ້າ, ພຣະອົງໄດ້ສ້າງຈັກກະວານນີ້; ແລະໂດຍຊົງຮັບເອົາມູຣຕິແຫ່ງໄວສະນະວະ, ພຣະອົງໄດ້ປົກປ້ອງອຸປະຖຳມັນ.

Verse 6

एका मूर्तिस्त्रिधा जाता ब्राह्मी शैवी च वैष्णवी । सृष्टिसंहाररक्षार्थं भवेदेवं महेश्वर

ຮູບອົງດຽວແຕກອອກເປັນສາມ—ພຣາຫມີ, ໄສວີ ແລະ ໄວສະນະວີ—ເພື່ອໃຫ້ການສ້າງ, ການທຳລາຍ ແລະ ການປົກປ້ອງ ດຳເນີນໄປດັ່ງນີ້, ໂອ ມະເຫສະວະຣາ।

Verse 7

एतच्छ्रुत्वा वचस्तथ्यं विष्णोश्च परमेष्ठिनः । सगणः सपरीवारः सह ताभ्यां सहोमया

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳອັນແທ້ຈິງຂອງພຣະວິສະນຸ ແລະ ພຣະປະຣະເມດຖິນ (ພຣະພຣົມ) ແລ້ວ, ພຣະສິວະພ້ອມຫມູ່ຄະນະກະນາ ແລະ ບໍລິວານ ຈຶ່ງໄປກັບທັງສອງ ແລະ ພຣະອຸມາ।

Verse 8

समलोकान्विभिद्येमान्भगवान्नीललोहितः । भूराद्यब्रह्मलोकान्तं भित्त्वाण्डं परतः परम्

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້ານີລໂລຫິຕະ ໄດ້ທະລຸຜ່ານໂລກທັງປວງນີ້; ທຳລາຍໄຂ່ຈັກກະວານຈາກພູḥ ຫາ ພຣະຫມໂລກ ແລ້ວລ່ວງໄປສູ່ “ເຫນືອກວ່າເຫນືອ”—ພຣະປະຣະປະຣະມ।

Verse 9

शैवं पदमजं दिव्यमाविशत्सह तैर्विभुः । न तत्र वायुर्नाकाशं नाग्निस्तत्र न भूतलम्

ພຣະຜູ້ສະຫວ່າງຊອກຊອນທົ່ວທຸກສິ່ງ ໄດ້ເຂົ້າສູ່ພະຖານະໄສວະອັນທິບ ແລະ ບໍ່ເກີດ ພ້ອມກັບພວກເຂົາ. ທີ່ນັ້ນບໍ່ມີລົມ ບໍ່ມີອາກາດ; ບໍ່ມີໄຟ ແລະ ບໍ່ມີພື້ນດິນ।

Verse 10

यत्र संतिष्ठे देव उमया सह शङ्करः । न सूर्यो न ग्रहास्तत्र न ऋक्षाणि दिशस्तथा

ບ່ອນທີ່ເທວະສັງກະຣະ ປະທັບຢູ່ກັບພຣະອຸມາ—ທີ່ນັ້ນບໍ່ມີດວງອາທິດ ບໍ່ມີດາວເຄາະ; ບໍ່ມີດາວ຤ຶກ ແລະ ບໍ່ມີທິດທາງດັ່ງທີ່ຮູ້ຈັກ।

Verse 11

न लोकपाला न सुखं न च दुःखं नृपोत्तम

ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ທີ່ນັ້ນບໍ່ມີໂລກະປາລ; ບໍ່ມີສຸກ ແລະບໍ່ມີທຸກຂ໌ດ້ວຍ.

Verse 12

ब्राह्मं पदं यत्कवयो वदन्ति शैवं पदं यत्कवयो वदन्ति । क्षेत्रज्ञमीशं प्रवदन्ति चान्ये सांख्याश्च गायन्ति किलादिमोक्षम्

ສິ່ງທີ່ນັກກະວີເອີ້ນວ່າ “ພຣາຫມະປະທະ” ແລະສິ່ງທີ່ນັກກະວີເອີ້ນວ່າ “ໄສວະປະທະ” —ຄົນອື່ນກ່າວວ່ານັ້ນແມ່ນພຣະອີສະ, ຜູ້ຮູ້ແຫ່ງເຂດ (ຜູ້ຮູ້ສະໜາມແຫ່ງພົບ); ຝ່າຍສາງຂະຍະກໍຂັບຮ້ອງວ່າເປັນໂມກສະດັ້ງເດີມ

Verse 13

यद्ब्रह्म आद्यं प्रवदन्ति केचिद्यं सर्वमीशानमजं पुराणम् । तमेकरूपं तमनेकरूपमरूपमाद्यं परमव्ययाख्यम्

ສິ່ງທີ່ບາງຄົນກ່າວວ່າເປັນພຣະພຣະຫມັນດັ້ງເດີມ—ພຣະອົງຜູ້ເປັນທຸກສິ່ງ, ພຣະອີສານ, ບໍ່ເກີດ ແລະໂບຮານ—ພຣະອົງນັ້ນຖືກພັນນາວ່າມີຮູບດຽວ, ຫຼາຍຮູບ, ແລະໄຮ້ຮູບ: ປະຖົມ, ສູງສຸດ, ມີນາມວ່າ “ອະວະຍະ” ອັນບໍ່ເສື່ອມ

Verse 14

। अध्याय

ອັດທະຍາຍ — ໝາຍເຖິງບົດ/ພາກ

Verse 15

ततस्त्रयस्ते भगवन्तमीशं सम्प्राप्य संक्षिप्य भवन्त्यर्थकम् । पृथक्स्वरूपैस्तु पुनस्त एव जगत्समस्तं परिपालयन्ति

ຕໍ່ມາ ທັງສາມນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ເຂົ້າເຖິງພຣະພະຄະວານ ອີສະ ກໍຖືກຫຍໍ້ຮວມເປັນສານະສຳຄັນອັນດຽວ; ແຕ່ຕໍ່ມາອີກ ພວກເຂົາກໍຮັບຮູບຕ່າງໆ ເພື່ອປົກປ້ອງ ແລະອຸປະຖຳຮັກສາຈັກກະວານທັງປວງ

Verse 16

संहारं सर्वभूतानां रुद्रत्वे कुरुते प्रभुः । विष्णुत्वे पालयेल्लोकान्ब्रह्मत्वे सृष्टिकारकः

ເມື່ອຊົງເປັນຣຸດຣະ ພຣະເຈົ້າຊົງກໍ່ໃຫ້ເກີດການລະລາຍຂອງສັດທັງປວງ; ເມື່ອຊົງເປັນວິສນຸ ຊົງປົກປ້ອງໂລກທັງຫຼາຍ; ເມື່ອຊົງເປັນພຣະພຣົມ ຊົງເປັນຜູ້ກໍ່ກຳເນີດການສ້າງສັນ।

Verse 17

प्रकृत्या सह संयुक्तः कालो भूत्वा महेश्वरः । विश्वरूपा महाभागा तस्य पार्श्वे व्यवस्थिता

ເມື່ອຮ່ວມກັບປຣະກຣິຕິ ມະເຫສວຣະກໍເປັນກາລະ ຄືເວລາ; ແລະຜູ້ມີພອນຍິ່ງ ຜູ້ມີຮູບເປັນສາກົນ ກໍສະຖິດຢູ່ຂ້າງພຣະອົງຢ່າງໝັ້ນຄົງ।

Verse 18

यामाहुः प्रकृतिं तज्ज्ञाः पदार्थानां विचक्षणाः । पुरुषत्वे प्रकृतित्वे च कारणं परमेश्वरः

ສິ່ງໃດທີ່ນັກຮູ້ສັດຈະ ຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນຕັດຕະວະ ເອີ້ນວ່າ ‘ປຣະກຣິຕິ’—ພຣະປຣະເມສວຣະແຕ່ພຣະອົງດຽວເປັນເຫດສູງສຸດ ທັງໃນພາວະປຸຣຸສະ ແລະພາວະປຣະກຣິຕິ।

Verse 19

तस्मादेतज्जगत्सर्वं चराचरम् । तस्मिन्नेव लयं याति युगान्ते समुपस्थिते

ດັ່ງນັ້ນ ຈັກກະວານທັງໝົດນີ້—ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະທີ່ບໍ່ເຄື່ອນ—ເມື່ອຍຸການຕະມາຮອດ ກໍລະລາຍເຂົ້າສູ່ພຣະອົງແຕ່ພຣະອົງດຽວ।

Verse 20

भगलिङ्गाङ्कितं सर्वं व्याप्तं वै परमेष्ठिना । भगरूपो भवेद्विष्णुर्लिङ्गरूपो महेश्वरः

ທຸກສິ່ງນີ້ຖືກພຣະປຣະເມດຖິນແຜ່ຊຶມຄອບຄຸມ ໂດຍປະທັບເຄື່ອງໝາຍ ‘ພະຄະ’ ແລະ ‘ລິງຄະ’ ວິສນຸເປັນຮູບ ‘ພະຄະ’ ແລະມະເຫສວຣະເປັນຮູບ ‘ລິງຄະ’।

Verse 21

भाति सर्वेषु लोकेषु गीयते भूर्भुवादिषु । प्रविष्टः सर्वभूतेषु तेन विष्णुर्भगः स्मृतः

ພຣະອົງສ່ອງສະຫວ່າງໃນທຸກໂລກ ແລະຖືກຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນໃນ ພູຣ, ພູວຣ ແລະອື່ນໆ. ເພາະພຣະອົງເຂົ້າສູ່ສັດທັງປວງ ຈຶ່ງຈື່ຈຳພຣະວິສນຸວ່າ “ພະຄະ”.

Verse 22

विशनाद्विष्णुरित्युक्तः सर्वदेवमयो महान् । भासनाद्गमनाच्चैव भगसंज्ञा प्रकीर्तिता

ເນື່ອງຈາກພຣະອົງ “ເຂົ້າໄປແຜ່ຊຶມ” ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ ວິສນຸ—ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ຜູ້ປະກອບດ້ວຍເທວະທັງປວງ. ແລະເນື່ອງຈາກຄວາມສ່ອງສະຫວ່າງກັບການເຄື່ອນໄຫວ ຈຶ່ງປະກາດນາມ “ພະຄະ”.

Verse 23

ब्रह्मादिस्तम्बपर्यन्तं यस्मिन्नेति लयं जगत् । एकभावं समापन्नं लिङ्गं तस्माद्विदुर्बुधाः

ສິ່ງທີ່ຈັກກະວານທັງປວງລະລາຍເຂົ້າໄປ—ຕັ້ງແຕ່ພຣະພຣະຫມາ ຫາກະທັ້ງກ້ານຫຍ້ານ້ອຍ—ແລະທຸກສິ່ງກາຍເປັນອັນດຽວໃນສັດຈະອັນດຽວ ນັ້ນແຫຼະບັນດາປັນຍາຊົນເອີ້ນວ່າ “ລິງຄະ”.

Verse 24

महादेवस्ततो देवीमाह पार्श्वे स्थितां तदा । संहरस्व जगत्सर्वं मा विलम्बस्व शोभने

ແລ້ວພຣະມະຫາເທວະໄດ້ກ່າວກັບເທວີຜູ້ຢືນຂ້າງພຣະອົງວ່າ: “ໂອ ຜູ້ງາມຜ່ອງ, ຈົ່ງຖອນຄືນຈັກກະວານທັງປວງ; ຢ່າຊັກຊ້າ.”

Verse 25

त्यज सौम्यमिदं रूपं सितचन्द्रांशुनिर्मलम् । रुद्रं रूपं समास्थाय संहरस्व चराचरम्

“ຈົ່ງລະທິ້ງຮູບອັນອ່ອນໂຍນນີ້ ທີ່ບໍລິສຸດດັ່ງລຳແສງຈັນຂາວ. ຈົ່ງຮັບຮູບຣຸທຣະ ແລະລະລາຍທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະສິ່ງທີ່ຢຸດນິ່ງ.”

Verse 26

रौद्रैर्भूतगणैर्घोरैर्देवि त्वं परिवारिता । जीवलोकमिमं सर्वं भक्षयस्वाम्बुजेक्षणे

ໂອ ເທວີ! ເຈົ້າຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍຝູງພູດອັນດຸຮ້າຍນ່າຢ້ານ; ໂອ ຜູ້ມີນັຍນາດັ່ງດອກບົວ, ຈົ່ງກິນກືນໂລກແຫ່ງສັດມີຊີວິດນີ້ທັງໝົດເຖີດ.

Verse 27

ततोऽहं मर्दयिष्यामि प्लावयिष्ये तथा जगत् । कृत्वा चैकार्णवं भूयः सुखं स्वप्स्ये त्वया सह

ຈາກນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບີບບົດແລະເຮັດໃຫ້ໂລກນີ້ຈົມນ້ຳ; ແລ້ວເມື່ອເຮັດໃຫ້ກັບເປັນມະຫາສະໝຸດດຽວອີກຄັ້ງ ຂ້າພະເຈົ້າຈະນອນຢ່າງສະຫງົບສຸກກັບເຈົ້າ.

Verse 28

श्रीदेव्युवाच । नाहं देव जगच्चैतत्संहरामि महाद्युते । अम्बा भूत्वा विचेष्टं न भक्षयामि भृशातुरम्

ພຣະເທວີກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະເທວະຜູ້ມີຣັດສະຫມີອັນຍິ່ງ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ທຳລາຍໂລກນີ້. ເມື່ອເປັນແມ່ແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ອາດກິນກືນຜູ້ອ່ອນແອ ແລະທຸກທໍລະມານຢ່າງຫນັກໄດ້.”

Verse 29

स्त्रीस्वभावेन कारुण्यं करोति हृदयं मम । कथं वै निर्दहिष्यामि जगदेतज्जगत्पते

ດ້ວຍສະພາບແຫ່ງສະຕຣີ ຫົວໃຈຂ້າພະເຈົ້າເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເມດຕາກະລຸນາ. ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າຈະເຜາໂລກນີ້ໄດ້ແນວໃດ, ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ?

Verse 30

तस्मात्त्वं स्वयमेवेदं जगत्संहर शङ्कर । अथैवमुक्तस्तां देवीं धूर्जटिर्नीललोहितः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ສັງກະຣະ, ຈົ່ງເປັນຜູ້ຖອນຄືນໂລກນີ້ດ້ວຍພຣະອົງເອງ. ເມື່ອເທວີກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ ທູຣະຊະຕິ—ນີລະໂລຫິຕະ—ຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ເທວີ.

Verse 31

क्रुद्धो निर्भर्त्सयामास हुङ्कारेण महेश्वरीम् । ॐ हुंफट्त्वं स इत्याह कोपाविष्टैरथेक्षणैः

ດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນ ລາວໄດ້ຕໍ່ວ່າພຣະແມ່ມະເຫສວະຣີດ້ວຍສຽງ “ຫຸṃກາຣ” ອັນດຸຮ້າຍ ແລະກ່າວວ່າ “ໂອມ ຫຸṃ ພັດ—ຈົ່ງເປັນເຊັ່ນນັ້ນ!” ດວງຕາເຕັມໄປດ້ວຍໂທສະ.

Verse 32

हुंकारिता विशालाक्षी पीनोरुजघनस्थला । तत्क्षणाच्चाभवद्रौद्रा कालरात्रीव भारत

ເມື່ອຖືກສຽງ “ຫຸṃກາຣ” ນັ້ນກະທົບ ພຣະເທວີຕາກວ້າງ—ສະໂພກກວ້າງ ແລະ ຂາອ່ອນເຕັມ—ກໍກາຍເປັນນ່າຢ້ານຢ່າງທັນທີ, ໂອ ພາຣະຕະ, ດຸດດັ່ງ ກາລະຣາຕຣີ.

Verse 33

हुंकुर्वती महानादैर्नादयन्ती दिशो दश । व्यवर्धत महारौद्रा विद्युत्सौदामिनी यथा

ນາງເປົ່າສຽງ “ຫຸṃ” ດ້ວຍການຄຳຮ້ອງອັນໃຫຍ່ ໃຫ້ທິດທັງສິບກ້ອງກັງວານ ແລະຜູ້ດຸຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງນັ້ນກໍຂະຫຍາຍຕົວ ດຸດດັ່ງສາຍຟ້າທີ່ລຸກໂພງ.

Verse 34

विद्युत्सम्पातदुष्प्रेक्ष्या विद्युत्संघातचञ्चला । विद्युज्ज्वालाकुला रौद्रा विद्युदग्निनिभेक्षणा

ເບິ່ງຍາກດຸດດັ່ງຟ້າຜ່າທີ່ກະແທກລົງ ສັ່ນໄຫວດຸດດັ່ງກຸ່ມປະກາຍຟ້າ; ຖືກຫໍ້ຫຸ້ມດ້ວຍແປວໄຟແຫ່ງສາຍຟ້າ—ດຸຮ້າຍ—ສາຍຕາດຸດດັ່ງໄຟຟ້າ.

Verse 35

मुक्तकेशी विशालाक्षी कृशग्रीवा कृशोदरी । व्याघ्रचर्माम्बरधरा व्यालयज्ञोपवीतिनी

ນາງປ່ອຍຜົມສະຫຼາຍ ຕາກວ້າງ—ຄໍຮຽວ ແລະ ເອວຮຽວ—ນຸ່ງຫົ່ມໜັງເສືອ ແລະສະພາຍຍັຊໂຍປະວີຕ (ສາຍສັກສິດ) ເປັນງູທັງຫຼາຍ.

Verse 36

वृश्चिकैरग्निपुञ्जाभैर्गोनसैश्च विभूषिता । त्रैलोक्यं पूरयामास विस्तारेणोच्छ्रयेण च

ນາງຖືກປະດັບດ້ວຍແມງປ່ອງດຸດກອງໄຟ ແລະນາກໃຫຍ່ທັງຫຼາຍ; ດ້ວຍຄວາມກວ້າງແລະຄວາມສູງອັນຕະຫຼອດ ນາງເຕັມໄປທົ່ວໄຕໂລກາ.

Verse 37

भासुराङ्गा तु संवृत्ता कृष्णसर्पैककुण्डला । चित्रदण्डोद्यतकरा व्याघ्रचर्मोपसेविता

ອະວະຍະວະຂອງນາງສ່ອງປະກາຍຮຸ່ງໂລດ; ນາງສວມຕຸ້ມຫູຂ້າງດຽວເປັນງູດຳ. ມືຊູຄທາອັນພິສົດ ແລະນາງນຸ່ງຫົ່ມໜັງເສືອເປັນອາພອນສັກກະລະ.

Verse 38

व्यवर्धत महारौद्रा जगत्संहारकारिणी । सृक्किणी लेलिहाना च क्रूरफूत्कारकारिणी

ຮູບຮ່າງຣາວທຣີອັນນ່າຢ້ານຢິ່ງນັ້ນເພີ່ມພູນອຳນາດ—ເປັນຜູ້ກ່ອນປຣະລະຍະແຫ່ງໂລກ—ເລຍຮິມຝີປາກທີ່ເປື້ອນເລືອດ ແລະພົ່ນລົມຟູດການອັນໂຫດຮ້າຍ.

Verse 39

व्यात्तास्या घुर्घुरारावा जगत्संक्षोभकारिणी । खेलद्भूतानुगा क्रूरा निःश्वासोच्छ्वासकारिणी

ນາງອ້າປາກກວ້າງ ແລະຮ້ອງຄຳຮາມກຸກກັກຈົນໂລກທັງປວງສັ່ນໄຫວ; ໂຫດຮ້າຍນ່າຢ້ານ ມີຝູງພູຕະໂລດເຕັ້ນຕາມ ແລະນາງຫາຍໃຈເຂົ້າອອກຢ່າງຮຸນແຮງ.

Verse 40

जाताट्टअहासा दुर्नासा वह्निकुण्डसमेक्षणा । प्रोद्यत्किलकिलारावा ददाह सकलं जगत्

ສຽງຫົວເຮາະດັງປະທຸຂອງນາງກ້ອງຂຶ້ນ; ໃບໜ້ານ່າຢ້ານ ແລະດວງຕາດຸດຫຼຸມໄຟ. ດ້ວຍສຽງຮ້ອງ “ກິລະກິລາ” ທີ່ພຸ່ງຂຶ້ນ ນາງເຜົາໂລກທັງປວງ.

Verse 41

दह्यमानाः सुरास्तत्र पतन्ति धरणीतले । पतन्ति यक्षगन्धर्वाः सकिन्नरमहोरगाः

ທີ່ນັ້ນ ເທວະທັງຫຼາຍທີ່ກໍາລັງໄໝ້ ຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນ; ຍັກສະ ແລະ ຄັນທະວະກໍຕົກລົງດ້ວຍ ພ້ອມກິນນະຣະ ແລະ ນາກໃຫຍ່ທັງຫຼາຍ।

Verse 42

पतन्ति भूतसङ्घाश्च हाहाहैहैविराविणः । बुम्बापातैः सनिर्घातैरुदितार्तस्वरैरपि

ຝູງພູດທັງຫຼາຍກໍຕົກກະແທກລົງມາ ຮ້ອງ ‘ຮາ ຮາ’ ‘ໄຮ ໄຮ’; ດ້ວຍສຽງກະທົບດັ່ງຟ້າຮ້ອງ ແລະ ການປະທະກຶກກ້ອງ ພ້ອມທັງສຽງຄໍາຄວນອັນເຈັບປວດກໍດັງຂຶ້ນ।

Verse 43

व्याप्तमासीत्तदा विश्वं त्रैलोक्यं सचराचरम् । संपतद्भिः पतद्भिश्च ज्वलद्भूतगणैर्मही

ໃນຂະນະນັ້ນ ທັ້ງຈັກກະວານ—ໄຕໂລກພ້ອມທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະຢືນຢູ່—ຖືກແຜ່ຄຸມເຕັມ; ແຜ່ນດິນຖືກປົກຄຸມດ້ວຍຝູງພູດທີ່ລຸກໄໝ້ ພຸ່ງພາລະແລະຕົກລົງທົ່ວທິດ।

Verse 44

जातैश्चटचटाशब्दैः पतद्भिर्गिरिसानुभिः । तत्र रौद्रोत्सवे जाता रुद्रानन्दविवर्धिनी

ທ່າມກາງສຽງແຕກກະທົບ ‘ຈະຕະ-ຈະຕະ’ ແລະ ໄຫຼ່ເຂົາທີ່ພັງທະລາຍ ທີ່ນັ້ນໄດ້ເກີດຂຶ້ນງານອຸດສະວະແຫ່ງຣາວດຣະ—ນາງຜູ້ເພີ່ມພູນຄວາມປິຕິແກ່ພຣະຣຸດຣະ।

Verse 45

विहिंसमाना भूतानि चर्वमाणाचरानपि । तत्तद्गन्धमुपादाय शिवारावविराविणी

ນາງທໍາຮ້າຍສັດທັງຫຼາຍ ແລະ ຍັງຂົມຂຽວແມ່ນແຕ່ຜູ້ຢູ່ນິ່ງ; ຄວ້າເອົາກິ່ນນານາຂອງພວກເຂົາ ແລະ ຮ້ອງກຶກກ້ອງດ້ວຍສຽງດຸຈພຣະສິວະ।

Verse 46

गलच्छोणितधाराभिमुखा दिग्धकलेवरा । चण्डशीलाभवच्चण्डी जगत्संहारकर्मणि

ນາງເທວີຫັນໜ້າເຂົ້າຫາສາຍນ້ຳເລືອດທີ່ໄຫຼຫຼັ່ງ, ພຣະກາຍຖືກຊະໂລມແລະເປື້ອນດ້ວຍເລືອດ. ໃນກິດສົງຫານໂລກ ຈັນດີຜູ້ມີສີລອັນດຸຮ້າຍ ກາຍເປັນຜູ້ດຸດັນຢ່າງຫນັກ.

Verse 47

येऽपि प्राप्ता महर्लोकं भृग्वाद्याश्च महर्षयः । तेऽपि नश्यन्ति शतशो ब्रह्मक्षत्त्रविशादयः

ແມ່ນແຕ່ມະຫາຣິສີ—ພຣຶກຸ ແລະອື່ນໆ—ຜູ້ໄດ້ບັນລຸມະຫາຣໂລກ ກໍຍັງພິນາດເປັນຮ້ອຍໆ; ພ້ອມທັງພຣາຫມະນ, ກະສັດຕຣິຍ, ໄວສະຍ ແລະອື່ນໆ.

Verse 48

देवासुरा भयत्रस्ताः सयक्षोरगराक्षसाः । विशन्ति केऽपि पातालं लीयन्ते च गुहादिषु

ເທວະແລະອະສຸຣະທັງຫຼາຍຖືກຄວາມຢ້ານກົວຄອບງຳ ພ້ອມດ້ວຍຢັກສະ, ນາກ, ແລະຣາກສະ—ບາງພວກດຳລົງເຂົ້າສູ່ປາຕາລ, ບາງພວກຫຼົບຊ່ອນໃນຖ້ຳແລະທີ່ພັກພິງອື່ນໆ.

Verse 49

सा च देवी दिशः सर्वा व्याप्य मृत्युरिव स्थिता । युगक्षयकरे काले देवेन विनियोजिता

ແລະນາງເທວີນັ້ນແຜ່ຄອບຄຸມທຸກທິດ ຢືນຢູ່ດັ່ງຄວາມຕາຍເອງ—ໄດ້ຮັບການແຕ່ງຕັ້ງໂດຍພຣະເຈົ້າ ໃນກາລະທີ່ນຳໄປສູ່ການສິ້ນສຸດແຫ່ງຍຸກ.

Verse 50

एकापि नवधा जाता दशधा दशधा तथा । चतुःषष्टिस्वरूपा च शतरूपाट्टहासिनी

ແມ່ນແຕ່ເປັນອົງດຽວ ນາງກໍກາຍເປັນເກົ້າປະການ, ແລ້ວເປັນສິບປະການ ແລະອີກຄັ້ງເປັນສິບປະການ. ນາງຮັບເອົາ 64 ຮູບ ແລະກະທັ້ງ 100 ຮູບ—ພ້ອມຫົວເຮາະອັດຕະຫາສດັງກັງວານດ້ວຍຄວາມດຸດັນ.

Verse 51

जज्ञे सहस्ररूपा च लक्षकोटितनुः शिवा । नानारूपायुधाकारा नानावादनचारिणी

ເມື່ອນັ້ນ ພຣະເທວີສິວາຜູ້ເປັນມງຄົນ ໄດ້ບັງເກີດເປັນຜູ້ມີພັນຮູບ; ມີກາຍນັບແສນແລະໂກຕິ, ຖືອາວຸດນານາ, ມີໃບໜ້ານັບບໍ່ຖ້ວນ ແລະເຄື່ອນໄປທົ່ວທິດາ.

Verse 52

एवंरूपाऽभवद्देवी शिवस्यानुज्ञया नृप । दिक्षु सर्वासु गगने विकटायुधशीलिनः

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ດັ່ງນັ້ນ ພຣະເທວີໄດ້ເປັນໄປຕາມຮູບນັ້ນ ໂດຍພຣະອະນຸຍາດຂອງພຣະສິວະ; ແລະໃນຟ້າທຸກທິດາ ມີຜູ້ຖືອາວຸດອັນນ່າຢ້ານກະຈາຍຢູ່.

Verse 53

रुन्धन्तो नश्यमानांस्तान्गणा माहेश्वराः स्थिताः । विचरन्ति तया सार्द्धं शूलपट्टिशपाणयः

ພວກຄະນະມາເຫສະວະຣະຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ປິດລ້ອມຜູ້ທີ່ກຳລັງຖືກທຳລາຍ; ຖືຕຣິສູນແລະຂວານສົງຄາມໃນມື ແລ້ວທ່ອງໄປຮ່ວມກັບພຣະນາງ.

Verse 54

ततो मातृगणाः केचिद्विनायकगणैः सह । व्यवर्धन्त महारौद्रा जगत्संहारकारिणः

ຕໍ່ມາ ບາງຫມູ່ຂອງມາຕຣິຄະນະ ພ້ອມກັບຫມູ່ວິນາຍະກະ ໄດ້ເຕີບໃຫຍ່ມີພະລັງຫນັກ; ດຸຮ້າຍເປັນມະຫາຣາວດຣະ ເປັນຜູ້ກໍ່ການທຳລາຍໂລກ.

Verse 55

ततस्तस्या व्यवर्धन्त दंष्ट्राः कुन्देन्दुसन्निभाः । योजनानां सहस्राणि अयुतान्यर्बुदानि च

ແລ້ວນັ້ນ ຂຽວຂອງພຣະນາງ ສະຫວ່າງດັ່ງດອກກຸນດະແລະດວງຈັນ ໄດ້ເຕີບໃຫຍ່ຢ່າງຫາຂອບບໍ່ໄດ້: ເປັນພັນໂຍຊະນາ ເປັນຫມື່ນໆ ແລະຈົນເຖິງອັຣບຸດະກັບໂກຕິ ອັນປະມານບໍ່ໄດ້.

Verse 56

दंष्ट्रावलिः कररुहाः क्रूरास्तीक्ष्णाश्च कर्कशाः । वियद्दिशो लिखन्त्येव सप्तद्वीपां वसुंधराम्

ແຖວຂຽວແລະເລັບຂອງນາງ—ໂຫດຮ້າຍ, ແຫຼມຄົມ ແລະກະດ້າງ—ດັ່ງກັບຂີດຂ່ວນທິດແຫ່ງຟ້າ ແລະຂີດຮອຍໃສ່ແຜ່ນດິນຜູ້ມີເຈັດທະວີບ।

Verse 57

तस्या दंष्ट्राभिसम्पातैश्चूर्णिता वनपर्वताः । शिलासंचयसंघाता विशीर्यते सहस्रशः

ດ້ວຍການກະແທກອັນຮຸນແຮງຈາກຂຽວຂອງນາງ ປ່າແລະພູເຂົາຖືກບົດເປັນຝຸ່ນ; ກອງຫີນທັງຫຼາຍແຕກກະຈາຍເປັນຊິ້ນນັບພັນ।

Verse 58

हिमवान्हेमकूटश्च निषधो गन्धमादनः । माल्यवांश्चैव नीलश्च श्वेतश्चैव महागिरिः

ຫິມະວານ, ເຮມະກູດ, ນິສະທະ, ຄັນທະມາດະນະ, ມາລະຍະວານ, ນີລ ແລະ ເສວຕະ—ພູໃຫຍ່ເຫຼົ່ານັ້ນ—ລ້ວນສັ່ນສະເທືອນ ແລະປັ່ນປ່ວນ।

Verse 59

मेरुमध्यमिलापीठं सप्तद्वीपं च सार्णवम् । लोकालोकेन सहितं प्राकम्पत नृपोत्तम

ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ! ສະຖານກາງຮອບພູເມຣຸ—ເຈັດທະວີບພ້ອມມະຫາສະໝຸດທີ່ຫ້ອມລ້ອມ—ພ້ອມທັງພູໂລກາໂລກ ລ້ວນເລີ່ມສັ່ນໄຫວ।

Verse 60

दंष्ट्राशनिविस्पृष्टाश्च विशीर्यन्ते महाद्रुमाः । उत्पातैश्च दिशो व्याप्ता घोररूपैः समन्ततः

ເມື່ອຖືກຂຽວອັນນ່າຢ້ານ ແລະຟ້າຜ່າກະທົບ ຕົ້ນໄມ້ໃຫຍ່ໆກໍແຕກຫັກ; ແລະທຸກທິດຖືກເຕັມໄປດ້ວຍລາງຮ້າຍອັນນ່າສະພຶງກົວຮອບດ້ານ।

Verse 61

तारा ग्रहगणाः सर्वे ये च वैमानिका गणाः । शिवासहस्रैराकीर्णा महामातृगणैस्तथा

ດວງດາວ ແລະ ດາວເຄາະທັງໝົດ ລວມທັງເຫຼົ່າເທວະດາໃນວິມານ ລ້ວນແຕ່ເຕັມໄປດ້ວຍພະສິວະນັບພັນ ແລະ ເຫຼົ່າພະແມ່ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 62

सा चचार जगत्कृत्स्नं युगान्ते समुपस्थिते । भ्रमद्भिश्च ब्रुवद्भिश्च क्रोशद्भिश्च समन्ततः

ເມື່ອເຖິງເວລາສິ້ນສຸດຍຸກ ພະນາງໄດ້ທ່ອງທ່ຽວໄປທົ່ວໂລກ ໃນຂະນະທີ່ສິ່ງມີຊີວິດທັງຫຼາຍໂຊເຊ ຮ້ອງໄຫ້ ແລະ ເວົ້າຈາສັບສົນວຸ້ນວາຍໄປທົ່ວທຸກທິດ.

Verse 63

प्रमथद्भिर्ज्वलद्भिश्च रौद्रैर्व्याप्ता दिशो दश । विस्तीर्णं शैलसङ्घातं विघूर्णितगिरिद्रुमम्

ທິດທັງສິບຖືກປົກຄຸມໄປດ້ວຍພະລັງທີ່ຮຸນແຮງ ລຸກໄໝ້ ແລະ ດຸຮ້າຍ; ພູເຂົາອັນກວ້າງໃຫຍ່ຖືກເຮັດໃຫ້ສັ່ນສະເທືອນ ຕົ້ນໄມ້ເທິງພູຖືກພັດປິວວົນ.

Verse 64

प्रभिन्नगोपुरद्वारं केशशुष्कास्थिसंकुलम् । प्रदग्धग्रामनगरं भस्मपुंजाभिसंवृतम्

ປະຕູເມືອງ ແລະ ຊຸ້ມປະຕູຖືກທຳລາຍ ສະຖານທີ່ນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍເສັ້ນຜົມ ຊາກແຫ້ງ ແລະ ກະດູກ; ໝູ່ບ້ານ ແລະ ເມືອງຕ່າງໆ ຖືກເຜົາໄໝ້ ແລະ ປົກຄຸມໄປດ້ວຍກອງຂີ້ເຖົ່າ.

Verse 65

चिताधूमाकुलं सर्वं त्रैलोक्यं सचराचरम् । हाहाकाराकुलं सर्वमहहस्वननिस्वनम्

ໂລກທັງສາມ ພ້ອມທັງສິ່ງທີ່ມີຊີວິດ ແລະ ບໍ່ມີຊີວິດ ລ້ວນແຕ່ສຳລັກຄວັນຈາກກອງຟອນ; ທຸກບ່ອນເຕັມໄປດ້ວຍສຽງຮ້ອງຄວນຄາງວ່າ 'ອະນິຈາ! ອະນິຈາ!' ແລະ ສຽງອຶກກະທຶກທີ່ໜ້າຢ້ານກົວ.

Verse 66

जगदेतदभूत्सर्वमशरण्यं निराश्रयम्

ໂລກທັງປວງນີ້ກາຍເປັນຜູ້ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ—ບໍ່ມີທີ່ຫຼົບໄພ ບໍ່ມີທີ່ອາໄສເລີຍ।