Adhyaya 13

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । एवं भगवती पुण्या स्तुता सा मुनिपुंगवैः । चिन्तयामास सर्वेषां दास्यामि वरमुत्तमम्

ພຣະສີມາຣະກັນເຑຍະກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະເທວີພະຄະວະຕີຜູ້ບໍລິສຸດ ຖືກສັນລະເສີນໂດຍມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ແລ້ວ ພຣະນາງຈຶ່ງຄິດວ່າ “ເຮົາຈະປະທານພອນອັນປະເສີດໃຫ້ແກ່ທຸກຄົນ”।

Verse 2

ततः प्रसुप्तांस्ताञ्ज्ञात्वा रात्रौ देवी जगाम ह । एकैकस्य ऋषेः स्वप्ने दर्शनं चारुहासिनी

ຕໍ່ມາ ເມື່ອພຣະເທວີຮູ້ວ່າບັນດາມຸນີນັ້ນຫຼັບແລ້ວ ພຣະນາງຈຶ່ງເສດສະເດັດມາໃນຍາມຄ່ຳ; ດ້ວຍຮອຍຍິ້ມອັນອ່ອນຫວານ ພຣະນາງໄດ້ປະທານການເຫັນພຣະອົງໃນຄວາມຝັນແກ່ລະອົງ ທີລະຜູ້।

Verse 3

ततोऽर्धरात्रे सम्प्राप्त उत्थिता जलमध्यतः । विमलाम्बरसंवीता दिव्यमालाविभूषिता

ຕໍ່ມາເມື່ອຍາມທ່ຽງຄືນມາຮອດ ນາງກໍຜຸດຂຶ້ນຈາກກາງນ້ຳ ນຸ່ງຫົ່ມຜ້າບໍລິສຸດຜ່ອງໃສ ແລະປະດັບດ້ວຍພວງມາລາທິບ.

Verse 4

घृतातपत्रा सुश्रोणी पद्मरागविभूषिता । जगाद मा भैरिति तानेकैकं तु पृथक्पृथक्

ນາງຖືຮົ່ມອັນງາມ ຮູບກາຍອ່ອນຊ້ອຍ ແລະປະດັບດ້ວຍພະລອຍທັບທິມ (ຮູບີ) ຈຶ່ງກ່າວແກ່ແຕ່ລະຄົນແຍກໆວ່າ “ຢ່າຢ້ານ”

Verse 5

वसध्वं मम पार्श्वे तु भयं त्यक्त्वा क्षुधादिजम्

“ຈົ່ງຢູ່ຄຽງຂ້າ; ຈົ່ງລະທິ້ງຄວາມຢ້ານ—ພ້ອມທັງຄວາມຫິວແລະອື່ນໆ”

Verse 6

एवमुक्त्वा तदा देवी स्वप्नान्ते तान्महामुनीन् । जगामादर्शनं पश्चात्प्रविश्य जलमात्मिकम्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ໃນທ້າຍຄວາມຝັນ ພຣະເທວີກໍອັນຕະທານຈາກສາຍຕາຂອງມະຫາມຸນີທັງຫຼາຍ ແລະເຂົ້າສູ່ສະພາວະແຫ່ງນ້ຳຂອງພຣະນາງເອງ

Verse 7

ततः प्रभाते मुनयो मिथ ऊचुर्मुदन्विताः । तथा दृष्टा मया दृष्टा स्वप्ने देवी सुदर्शना

ຕໍ່ມາເມື່ອຮຸ່ງເຊົ້າ ພວກມຸນີກໍກ່າວກັນດ້ວຍຄວາມປິຕິວ່າ “ແທ້ແລ້ວ ຂ້າໄດ້ເຫັນ—ໃນຄວາມຝັນຂ້າໄດ້ເຫັນພຣະເທວີຜູ້ງາມ ຜູ້ມີທັດສະນະເປັນມົງຄຸນ”

Verse 8

अभयं दत्तमस्माकं सिद्धिश्चाप्यचिरेण तु । प्रशस्तं दर्शनं तस्या नर्मदाया न संशयः

ພວກເຮົາໄດ້ຮັບພອນແຫ່ງຄວາມບໍ່ຢ້ານກົວ ແລະສິດທິຜົນກໍຈະມາໃນໄມ່ຊ້າ. ການໄດ້ດາຣະຊະນາ (darśana) ຂອງແມ່ນະຣະມະດາ ເປັນມົງຄຸນສູງສຸດ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ.

Verse 9

अथान्यदिवसे राजन्मत्स्यानां रूपमुत्तमम् । पश्यन्ति सपरीवाराः स्वकीयाश्रमसन्निधौ

ຕໍ່ມາໃນອີກມື້ໜຶ່ງ ໂອ ພຣະຣາຊາ ພວກເຂົາພ້ອມສະຫາຍໄດ້ເຫັນຮູບອັນງາມຍິ່ງຂອງຝູງປາ ໃກ້ອາສຣົມຂອງຕົນເອງ.

Verse 10

तान्दृष्ट्वा विस्मयाविष्टा मत्स्यांस्तत्र महर्षयः । पूजयामासुरव्यग्रा हव्यकव्येन देवताः

ເມື່ອເຫັນຝູງປານັ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ມະຫາລິສີທັງຫຼາຍກໍຕື່ນຕະລຶງ; ດ້ວຍໃຈສະຫງົບບໍ່ວຸ່ນວາຍ ໄດ້ບູຊາເທວະດາດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາ havya-kavya ອັນຄວນແກ່ເທວະດາ ແລະບັນພະບຸລຸດ.

Verse 11

तान्मत्स्यसङ्घान्सम्प्राप्य महादेव्याः प्रसादतः । सपुत्रदारभृत्यास्ते वर्तयन्ति पृथक्पृथक्

ໂດຍພຣະກະຣຸນາຂອງມະຫາເທວີ ເມື່ອໄດ້ຮັບຝູງປານັ້ນແລ້ວ ພວກເຂົາພ້ອມລູກ ເມຍ ແລະຜູ້ພຶ່ງພາ ຕ່າງດຳລົງຊີວິດແຍກກັນເປັນເຮືອນໆ.

Verse 12

दिने दिने तथाप्येवमाश्रमेषु द्विजातयः । मत्स्यानां सञ्चयं दृष्ट्वा विस्मिताश्चाभवंस्तदा

ມື້ແລ້ວມື້ເລົ່າ ແມ່ນຢ່າງນັ້ນໃນອາສຣົມທັງຫຼາຍ ພວກທະວິຊະ (dvija) ເມື່ອເຫັນການສະສົມຂອງປາ ກໍພາກັນຕື່ນຕະລຶງໃນເວລານັ້ນ.

Verse 13

अध्याय

“ບົດ” (ຊື່ບົດ)

Verse 14

हृष्टपुष्टास्तदा सर्वे नर्मदातीरवासिनः । ऋषयस्ते भयं सर्वे तत्यजुः क्षुत्तृषोद्भवम्

ເມື່ອນັ້ນ ບັນດາລິສີທັງປວງຜູ້ອາໄສຢູ່ຕາມຝັ່ງນ້ຳນະມະດາ ກໍປິຕິຍິນດີ ແລະມີກຳລັງສົມບູນ; ຄວາມຢ້ານທີ່ເກີດຈາກຄວາມຫິວແລະກະຫາຍກໍຖືກລະທິ້ງໄປທັງໝົດ।

Verse 15

ते जपन्तस्तपन्तश्च तिष्ठन्ति भरतर्षभ । अर्चयन्ति पित्ःन्देवान्नर्मदातटमाश्रिताः

ໂອ ຜູ້ປະເສີດດຸດດັ່ງງົວອຸສຸພະໃນຫມູ່ພາຣະຕະ! ອາໄສຢູ່ຕາມຝັ່ງນ້ຳນະມະດາ ພວກເຂົາຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ສວດຈະປະ ແລະບຳເພັນຕະປະ—ພ້ອມທັງບູຊາປິຕຣ (ບັນພະບຸລຸດ) ແລະເທວະທັງຫຼາຍ।

Verse 16

तैर्जपद्भिस्तपद्भिश्च सततं द्विजसत्तमैः । भ्राजते सा सरिच्छ्रेष्ठा ताराभिर्द्यौर्ग्रहैरिव

ໂດຍດວິຊະຜູ້ປະເສີດຍິ່ງ ຜູ້ປະກອບຈະປະແລະຕະປະຢູ່ເປັນນິດ ແມ່ນ້ຳອັນເລີດນັ້ນຈຶ່ງສ່ອງສະຫວ່າງ—ດຸດດັ່ງຟ້າທີ່ສະຫວ່າງດ້ວຍດາວແລະດາວເຄາະ।

Verse 17

तत्र तैर्बहुलैः शुभ्रैर्ब्राह्मणैर्वेदपरागैः । नर्मदा धर्मदा पूर्वं संविभक्ता यथाक्रमम्

ທີ່ນັ້ນ ໂດຍພຣາຫມັນຜູ້ບໍລິສຸດຈຳນວນຫຼາຍ ຜູ້ຊຳນານໃນເວດ ແມ່ນ້ຳນະມະດາ—ຜູ້ປະທານທຳມະ—ໄດ້ຖືກຈັດວາງ ແລະແບ່ງສັນໄວ້ແຕ່ກ່ອນຕາມລຳດັບອັນຄວນ।

Verse 18

ऋषिभिर्दशकोटिभिर्नर्मदातीरवासिभिः । विभक्तेयं विभक्ताङ्गी नर्मदा शर्मदा नृणाम्

ດ້ວຍຣິຊີສິບໂກດິຜູ້ອາໄສຢູ່ຝັ່ງນະຣະມະດາ ໄດ້ແບ່ງສັນນະຣະມະດານີ້—ຜູ້ມີອະວະຖືກຈັດສັນຕາມທຳ—ນາງເປັນຜູ້ປະທານຄວາມສຸກສະຫງົບແກ່ມະນຸດ।

Verse 19

यज्ञोपवीतैश्च शुभैरक्षसूत्रैश्च भारत । कूलद्वये महापुण्या नर्मदोदधिगामिनी

ໂອ ພາຣະຕະ! ທັງສອງຝັ່ງມີຍັຊໂຍປະວີຕອັນມົງຄຸນ ແລະ ອັກສະສູຕຣ (ມາລາຈະປະ) ນະຣະມະດາຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ ໄຫຼໄປສູ່ມະຫາສະໝຸດ

Verse 20

पृथगायतनैः शुभ्रैर्लिङ्गैर्वालुकमृन्मयैः । भ्राजते या सरिच्छ्रेष्ठा नक्षत्रैरिव शर्वरी

ນະຣະມະດາ ຜູ້ເປັນສາຍນ້ຳອັນປະເສີດ ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສະຖານສັກສິດຂາວບໍລິສຸດທີ່ຕັ້ງແຍກກັນ ແລະ ລິງຄ໌ທຳດ້ວຍຊາຍແລະດິນ ດຸຈຄືນທີ່ພຣາວດ້ວຍດາວ

Verse 21

एवं त ऋषयः सर्वे तर्पयन्तः सुरान्पित्ःन् । न्यवसन्नर्मदातीरे यावदाभूतसम्प्लवम्

ດັ່ງນັ້ນ ຣິຊີທັງປວງໄດ້ກະທຳຕັຣປະນະໃຫ້ເທວະແລະປິຕຣ ແລ້ວພຳນັກຢູ່ຝັ່ງນະຣະມະດາ ຈົນກວ່າຈະເຖິງມະຫາປຣະລັຍແຫ່ງສັດທັງຫມົດ

Verse 22

किंचिद्गते ततस्तस्मिन्घोरे वर्षशताधिके । अर्धरात्रे तदा कन्या जलादुत्तीर्य भारत

ຕໍ່ມາເວລາຜ່ານໄປເລັກນ້ອຍ—ເກີນກວ່າຮ້ອຍປີອັນນ່າຢ້ານ—ໃນຍາມກາງຄືນ, ໂອ ພາຣະຕະ, ນາງສາວຜູ້ໜຶ່ງໄດ້ຜຸດຂຶ້ນຈາກນ້ຳ

Verse 23

विद्युत्पुंजसमाभासा व्यालयज्ञोपवीतिनी । त्रिशूलाग्रकरा सौम्या तानुवाच ऋषींस्तदा

ນາງສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງກຸ່ມຟ້າຜ່າ ສວມງູເປັນຍັຊໂຍປະວີຕ (ສາຍສັກສິດ) ອ່ອນໂຍນແຕ່ຖືປາຍຕຣິສູນໃນມື ແລ້ວນາງໄດ້ກ່າວຕໍ່ບັນດາລຶສີໃນຂະນະນັ້ນ।

Verse 24

आगच्छध्वं मुनिगणा विशध्वं मामयोनिजाम् । समेताः पुत्रदारैश्च ततः सिद्धिमवाप्स्यथ

“ຈົ່ງມາເຖີດ ໂອ້ຫມູ່ມຸນີທັງຫຼາຍ; ຈົ່ງເຂົ້າສູ່ເຮົາ—ເຮົາແມ່ນອະໂຍນິຈາ ຜູ້ບໍ່ເກີດຈາກຄັນ. ຈົ່ງມາພ້ອມລູກຊາຍແລະເມຍ; ແລ້ວທ່ານຈະໄດ້ຮັບສິດທິ (ສິດທິທາງທຳ).”

Verse 25

यस्य यस्य हि या वाञ्छा तस्य तां तां ददाम्यहम् । विष्णुं ब्रह्माणमीशानमन्यं वा सुरमुत्तमम्

ຜູ້ໃດມີຄວາມປາຖະໜາສິ່ງໃດ ເຮົາຈະປະທານສິ່ງນັ້ນໆໃຫ້. ຈະເປັນການເຖິງພຣະວິສນຸ, ພຣະພຣະຫມາ, ອີສານ (ພຣະສິວະ) ຫຼືເທວະອັນສູງສຸດອື່ນໃດໃນຫມູ່ເທວະກໍຕາມ।

Verse 26

तत्र सर्वान्नयिष्यामि प्रसन्ना वरदा ह्यहम् । प्राणायामपरा भूत्वा मां विशध्वं समाहिताः

ທີ່ນັ້ນ ເຮົາຈະນຳພາທ່ານທັງຫມົດໄປ—ເພາະເຮົາເປັນຜູ້ເມດຕາ ແລະເປັນຜູ້ປະທານພອນແທ້. ຈົ່ງມຸ່ງໝັ້ນໃນປຣານາຍາມ ແລະດ້ວຍໃຈທີ່ຮວບຮວມ ຈົ່ງເຂົ້າສູ່ເຮົາ (ຂໍພຶ່ງພາເຮົາ)។

Verse 27

सह पुत्रैश्च दारैश्च त्यक्त्वाश्रमपदानि च । कालक्षेपो न कर्तव्यः प्रलयोऽयमुपस्थितः

ພ້ອມດ້ວຍລູກຊາຍແລະເມຍ ຈົ່ງລະທິ້ງແມ່ນແຕ່ທີ່ພັກອາສຣົມ ແລະຕຳແໜ່ງແຫ່ງອາສຣົມຊີວິດ—ຢ່າເສຍເວລາ. ພຣະລະຍະນີ້ໄດ້ເຂົ້າໃກ້ມາແລ້ວ।

Verse 28

संहारः सर्वभूतानां कल्पदाहः सुदारुणः । एकाहमभवं पूर्वं महाघोरे जनक्षये

ມີການທໍາລາຍສັດທັງປວງ—ໄຟກັລປະສິ້ນຍຸກອັນດຸຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງ. ໃນຄາວມະຫາພິນາດນັ້ນ ແຕ່ກ່ອນຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ດຽວເທົ່ານັ້ນທີ່ຍັງຄົງຢູ່.

Verse 29

शेषा नद्यः समुद्राश्च सर्व एव क्षयंगताः । वरदानान्महेशस्य तेनाहं न क्षयं गता

ແມ່ນ້ໍາອື່ນໆ ແລະແມ່ນແຕ່ມະຫາສະໝຸດທັງຫຼາຍ ລ້ວນເຖິງຄວາມສິ້ນສູນ. ແຕ່ເນື່ອງດ້ວຍພອນທີ່ພຣະມະເຫສະປະທານ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຖິງຄວາມພິນາດ.

Verse 30

अमृतः शाश्वतो देवः स्थाणुरीशः सनातनः । स पूजितः प्रार्थितो वा किं न दद्याद्द्विजोत्तमाः

ພຣະເທວະຜູ້ອະມະຕະ ແລະອະນັນຕະ—ສະຖານຸ, ອີສະ, ສະນາຕະນະ—ເມື່ອຖືກບູຊາ ຫຼືແມ່ນແຕ່ອ້ອນວອນ, ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ພຣະອົງຈະບໍ່ປະທານສິ່ງໃດເລີຍຫຼື?

Verse 31

एवमुक्त्वा ऋषीव्रेवा प्रविवेश जलं ततः । करात्तशूला सा देवी व्यालयज्ञोपवीतिनी

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແກ່ພວກລຶສີແລ້ວ ເຣວາກໍເຂົ້າສູ່ນ້ໍາ. ພຣະເທວີນັ້ນຖືຕຣິສູນໃນມື ແລະນຸ່ງຫົວງູເປັນຍັຊໂຍປະວີຕ (ສາຍສັກສິດ).

Verse 32

ततस्ते तद्वचः श्रुत्वा विस्मयापन्नमानसाः । अभिवन्द्य च मां सर्वे क्षामयन्तः पुनः पुनः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງນາງ ໃຈຂອງພວກເຂົາກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົງ. ທຸກຄົນນ້ອມນະມັດສະການຂ້າພະເຈົ້າ ແລະຂໍອະໄພຊ້ໍາແລ້ວຊ້ໍາອີກ.

Verse 33

क्षम्यतां नो यदुक्तं हि वसतां तव संश्रये । गृहांस्त्यक्त्वा महाभागाः सशिष्याः सहबान्धवाः

ໂອ ຜູ້ມີພະພາກຍິ່ງ ຂໍໃຫ້ອະໄພຄໍາທີ່ພວກເຮົາໄດ້ເວົ້າ ເພາະພວກເຮົາອາໄສຢູ່ໃນຄວາມຄຸ້ມຄອງຂອງທ່ານ। ພວກເຮົາລະທິ້ງເຮືອນ ແລະມາພ້ອມສິດ ແລະຍາດພີ່ນ້ອງ।

Verse 34

जप्त्वा चैकाक्षरं ब्रह्म हृदि ध्यात्वा महेश्वरम् । स्नात्वा च मन्त्रपूताभिरथ चाद्भिर्जितव्रताः

ເມື່ອຈົບຈັບພຣະພຣະຫມັນພະຍາງດຽວ (ພີຊະມົນ) ແລະພິຈາລະນາພຣະມະເຫສະວະຣະໃນໃຈ ພ້ອມທັງອາບນ້ຳໃນນ້ຳທີ່ຖືກຊຳລະດ້ວຍມົນ—ຜູ້ມັ່ນຄົງໃນວັດພຣະຕະຈຶ່ງພ້ອມພຽງ।

Verse 35

विविशुर्नर्मदातोयं सपक्षा इव पर्वताः । द्योतयन्तो दिशः सर्वाः कुशहस्ताः सहाग्रयः

ພວກເຂົາເຂົ້າສູ່ນ້ຳນະຣະມະດາ ດັ່ງພູເຂົາມີປີກ; ຖືຫຍ້າກຸສະໃນມື ແລະຊູປາຍໃຫ້ສູງ ດັ່ງກຳລັງສ່ອງແສງໄປທົ່ວທິດທັງປວງ।

Verse 36

गतेषु तेषु राजेन्द्र अहमेकः स्थितस्तदा । अमरेशं समासाद्य पूजयन्नर्मदां नदीम्

ເມື່ອພວກເຂົາໄດ້ໄປແລ້ວ ໂອ ພະຣາຊາເອກ ຂ້າພະເຈົ້າຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນພຽງຜູ້ດຽວ। ເມື່ອເຂົ້າໄປເຖິງອະມະເຣສະ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບູຊາແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາ।

Verse 37

अनुभूताः सप्तकल्पा मायूराद्या मया नृप । प्रसादाद्वेधसः सर्वे रेवया सह भारत

ໂອ ພະຣາຊາ ໂອ ພາຣະຕະ ໂດຍພຣະກະຣຸນາຂອງເວທັສ (ພຣະພຣະຫມາ) ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະສົບກັບກັນລະປະ 7 ກັນ ເລີ່ມແຕ່ມາຍູຣະ ພ້ອມກັບເຣວາ (ນະຣະມະດາ)។

Verse 38

जन्मतोऽद्य दिनं यावन्न जानेऽस्याः पुरास्थितिम्

ແຕ່ເກີດມາຈົນເຖິງມື້ນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້ເລີຍວ່າໃນການກ່ອນໆ ມີເວລາໃດທີ່ນາງ (ເຣວາ/ນະຣະມະດາ) ບໍ່ໄດ້ຕັ້ງມັ່ນຢູ່।

Verse 39

इयं हि शांकरी शक्तिः कला शम्भोरिलाह्वया । नर्मदा दुरितध्वंसकारिणी भवतारिणी

ເພາະນາງແມ່ນ «ຊາງກະຣີ ຊັກຕິ»—ພະລັງອັນສັກສິດ ເປັນສ່ວນໜຶ່ງແຫ່ງ «ຊັມພູ» ທີ່ຮູ້ຈັກດ້ວຍນາມ «ອິລາ»। ນາງແມ່ນ «ນະຣະມະດາ» ຜູ້ທຳລາຍບາບ ແລະຜູ້ນຳສັດທັງຫຼາຍຂ້າມພົ້ນພະວະແຫ່ງສັງສາຣະ।

Verse 40

यदाहमपि नाभूवं पुराकल्पेषु पाण्डव । चतुर्दशसु कल्पेषु तेष्वियं सुखसंस्थिता

ໂອ ປານດະວະ! ໃນກັລປະເກົ່າໆ ເມື່ອແມ່ນແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າເອງຍັງບໍ່ມີ ນາງກໍຍັງຕັ້ງມັ່ນຢູ່ດ້ວຍຄວາມຜາສຸກໃນສິບສີ່ກັລປະນັ້ນ।

Verse 41

चतुर्दश पुरा कल्पा न मृता येषु नर्मदा । तानहं सम्प्रवक्ष्यामि देवी प्राह यथा मम

ໃນການເກົ່າໆ ມີກັລປະສິບສີ່ທີ່ «ນະຣະມະດາ» ບໍ່ໄດ້ ‘ຕາຍ’ ແມ່ນຄືບໍ່ເຄີຍຂາດຫາຍ। ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດມັນ ຕາມທີ່ພຣະເທວີໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ।

Verse 42

कापिलं प्रथमं विद्धि प्राजापत्यं द्वितीयकम् । ब्राह्मं सौम्यं च सावित्रं बार्हस्पत्यं प्रभासकम्

ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ກັລປະທຳອິດແມ່ນ ‘ກາປິລ’ ກັລປະທີສອງແມ່ນ ‘ປຣາຊາປັດຕະຍະ’; ຕໍ່ມາແມ່ນ ‘ບຣາຫມະ’ ‘ເສົາມະຍະ’ ແລະ ‘ສາວິຕຣະ’ ‘ບາຣຫັສປັດຕະຍະ’ ແລະ ‘ປຣະພາສະກະ’।

Verse 43

माहेन्द्रमग्निकल्पं च जयन्तं मारुतं तथा । वैष्णवं बहुरूपं च ज्यौतिषं च चतुर्दशम्

ຈົ່ງຮູ້ອີກວ່າ ມີກັລປະ ມາເຮນດຣະ, ອັກນິ-ກັລປະ, ຊະຍັນຕະ ແລະ ມາຣຸຕ; ຕໍ່ມາ ວິສນຸວະ, ພະຫຸຣູປ ແລະ ກັລປະ ຈະໂຢຕິສ ເປັນອັນທີ 14.

Verse 44

एते कल्पा मया ख्याता न मृता येषु नर्मदा । मायूरं पञ्चदशमं कौर्मं चैवात्र षोडशम्

ກັລປະເຫຼົ່ານີ້ ຂ້າໄດ້ປະກາດແລ້ວ ໃນກັລປະເຫຼົ່ານັ້ນ ນະຣະມະດາ ບໍ່ເຄີຍຢຸດສິ້ນ. ມາຢູຣ ເປັນອັນທີ 15 ແລະ ກູຣມ ເປັນອັນທີ 16 ຢູ່ນີ້.

Verse 45

बकं मात्स्यं च पाद्मं च वटकल्पं च भारत । एकविंशतिमं चैतं वाराहं सांप्रतीनकम्

ໂອ ພາຣະຕະ, ນີ້ແມ່ນ ບະກະ, ມາດສະຍະ, ປາດມະ ແລະ ວະຕະ-ກັລປະ; ແລະ ກັລປະປັດຈຸບັນນີ້ເປັນອັນທີ 21 ຊື່ວ່າ ວາຣາຫະ ກັລປະ.

Verse 46

इमे सप्त मया साकं रेवया परिशीलिताः । एकविंशतिकल्पास्तु नर्मदायाः शिवाङ्गतः

ກັລປະເຈັດປະການນີ້ ຂ້າໄດ້ພິຈາລະນາຢ່າງລະອຽດຮ່ວມກັບ ເຣວາ. ແລະ ກັລປະ 21 ຂອງນະຣະມະດາ ພຶງຮູ້ວ່າ ເກີດຈາກອະວັຍວະແຫ່ງພຣະສິວະເອງ.

Verse 47

संजाताया नृपश्रेष्ठ मया दृष्टा ह्यनेकशः । कथिता नृपतिश्रेष्ठ भूयः किं कथयामि ते

ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ຂ້າໄດ້ເຫັນນາງ (ເຣວາ/ນະຣະມະດາ) ເກີດຂຶ້ນມາຫຼາຍຄັ້ງແທ້. ໂອ ຈອມຜູ້ປົກຄອງ, ຂ້າໄດ້ກ່າວໄວ້ແລ້ວ; ຈະໃຫ້ຂ້າກ່າວອັນໃດເພີ່ມອີກແກ່ທ່ານ?