Adhyaya 128

Verse 1

मार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र भृकुटेश्वरमुत्तमम् । यत्र सिद्धो महाभागो भृगुः परमकोपनः

ມາຣະກັນເຑຍ ກ່າວວ່າ: “ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ຣາເຊນທຣະ ຄວນໄປຫາ ພຶກຸເຕສະວະຣະ ອັນປະເສີດ; ທີ່ນັ້ນ ຤ິສີ ພຶກຸ ຜູ້ມີພະຍົດຫຼາຍ—ໂດດເດັ່ນດ້ວຍຄວາມໂກດກ້າ—ໄດ້ບັນລຸສິດທິ (ສິດທະ)”.

Verse 2

तेन वर्षशतं साग्रं तपश्चीर्णं पुरानघ । पुत्रार्थं वरयामास पुत्रं पुत्रवतां वरः

ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີບາບ, ໃນການກ່ອນ ທ່ານໄດ້ບຳເນົາຕະປະເກີນກວ່າໜຶ່ງຮ້ອຍປີ; ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາບຸດ, ຜູ້ເປັນເລີດໃນຫມູ່ບິດາ ໄດ້ຂໍພອນເປັນບຸດ.

Verse 3

वरो दत्तो महाभाग देवेनान्धकघातिना । तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेत्परमेश्वरम्

ໂອ ຜູ້ມີພະຍົດຫຼາຍ, ພອນນັ້ນໄດ້ຮັບປະທານໂດຍເທວະຜູ້ປາບອັນທະກະ. ແລະຜູ້ໃດກໍຕາມ ອາບນ້ຳໃນຕີຣະຖະນັ້ນ ແລ້ວບູຊາພຣະປະຣະເມສະວະຣະ…

Verse 4

अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य फलमष्टगुणं लभेत् । भृकुटेशं तु यः कश्चिद्घृतेन मधुना सह

ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງຍັຊະນະ ອັກນິສະໂຕມະ ເປັນແປດເທົ່າ. ແລະຜູ້ໃດກໍຕາມ ບູຊາພຶກຸເຕສະ ດ້ວຍກີ (ເນີຍໃສ) ແລະນ້ຳເຜິ້ງ…

Verse 5

पुत्रार्थी स्नापयेद्भक्त्या स लभेत्पुत्रमीप्सितम् । तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा दद्याद्विप्राय काञ्चनम्

ຜູ້ໃດປາຖະນາບຸດ ພຶງກະທຳພິທີສະນານ (ອະພິເສກ) ແດ່ພຣະພຶກຸເຕສະ ດ້ວຍຄວາມພັກດີ; ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບຸດຕາມປາຖະນາ. ແລະຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ຕີຣຖະນັ້ນແລ້ວ ຖວາຍຄຳແກ່ພຣາຫມະນ…

Verse 6

गोदानं वा महीं वापि तस्य पुण्यफलं शृणु

ຈະເປັນການຖວາຍທານໂຄ ຫຼືແມ່ນການຖວາຍທີ່ດິນກໍຕາມ—ຈົ່ງຟັງຜົນບຸນອັນປະເສີດຂອງກຳນັ້ນ

Verse 7

ससमुद्रगुहा तेन सशैलवनकानना । दत्ता पृथ्वी न सन्देहस्तेन सर्वा नृपोत्तम

ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ຜູ້ນັ້ນໄດ້ຖວາຍແຜ່ນດິນທັງປວງແທ້—ພ້ອມທັງທະເລແລະຖ້ຳ, ພ້ອມພູເຂົາ ປ່າ ແລະພົງໄພ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ

Verse 8

तेन दानेन स स्वर्गे क्रीडयित्वा यथासुखम् । मर्त्ये भवति राजेन्द्रो ब्राह्मणो वा सुपूजितः

ດ້ວຍທານນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເສວຍສຸກໃນສະຫວັນຕາມໃຈປາຖະນາ; ແລະເມື່ອກັບສູ່ໂລກມະນຸດ ໂອ ຣາເຊນທຣະ, ຍ່ອມເປັນເຈົ້າເຫນືອກະສັດທັງຫຼາຍ ຫຼືເປັນພຣາຫມະນຜູ້ໄດ້ຮັບການບູຊາຢ່າງສູງ

Verse 128

। अध्याय

ຈົບອັດທະຍາຍ (ຈົບບົດ).