Adhyaya 108

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल रोहिणीतीर्थमुत्तमम् । विख्यातं त्रिषु लोकेषु सर्वपापहरं परम्

ພຣະສີມາຣະກັນເຑຍກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ຜູ້ພິທັກແຜ່ນດິນ ຄວນໄປຍັງ ໂຣຫິນີ-ຕີຣຖະ ອັນປະເສີດ ອັນໂດ່ງດັງໃນສາມໂລກ ແລະເປັນຍອດໃນການຊຳລະບາບທັງປວງ.

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । रोहिणीतीर्थमाहात्म्यं सर्वपापप्रणाशनम् । श्रोतुमिच्छामि तत्त्वेन तन्मे त्वं वक्तुमर्हसि

ຢຸທິສຖິຣະກ່າວວ່າ: ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຈະຟັງດ້ວຍຄວາມຈິງ ແລະຢ່າງຄົບຖ້ວນ ມະຫິມາຂອງ ໂຣຫິນີ-ຕີຣຖະ ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ; ຂໍທ່ານເມດຕາກ່າວໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງເຖີດ.

Verse 3

श्रीमार्कण्डेय उवाच । तस्मिन्नेकार्णवे घोरे नष्टे स्थावरजङ्गमे । उदधौ च शयानस्य देवदेवस्य चक्रिणः

ພຣະສີມາຣກັນເຑຍ ກ່າວວ່າ: ໃນມະຫາສະໝຸດອັນນ່າຢ້ານກົວແຫ່ງດຽວນັ້ນ ເມື່ອສັດທັງທີ່ຢືນນິ່ງແລະເຄື່ອນໄຫວພິນາດໝົດແລ້ວ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຜູ້ຖືຈັກຣາ ບັນທົມເຫນືອຜືນນ້ຳ।

Verse 4

नाभौ समुत्थितं पद्मं रविमण्डलसन्निभम् । कर्णिकाकेसरोपेतं पत्रैश्च समलंकृतम्

ຈາກພຣະນາພີຂອງພຣະອົງ ດອກບົວໜຶ່ງໄດ້ຜຸດຂຶ້ນ ຄ້າຍວົງພຣະອາທິດ; ມີໃຈດອກແລະເສັ້ນເກສອນພ້ອມ ແລະປະດັບງາມດ້ວຍກີບດອກທັງຫຼາຍ।

Verse 5

तत्र ब्रह्मा समुत्पन्नश्चतुर्वदनपङ्कजः । किं करोमीति देवेश आज्ञा मे दीयतां प्रभो

ທີ່ນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ອຸບັດຂຶ້ນ—ຜູ້ມີສີ່ພັກ ແລະພັກດຸດດອກບົວ—ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຂ້າພະເຈົ້າຄວນເຮັດຫຍັງ? ໂອ ພຣະອົງ ຂໍປະທານພຣະບັນຊາແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ”

Verse 6

एवमुक्तस्तु देवेशः शङ्खचक्रगदाधरः । उवाच मधुरां वाणीं तदा देवं पितामहम्

ເມື່ອຖືກທູນເຊັ່ນນັ້ນ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ—ຜູ້ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣາ ແລະຄະທາ—ໃນຂະນະນັ້ນ ໄດ້ກ່າວວາຈາອັນຫວານຊື່ນແກ່ພຣະປິຕາມະຫະ ພຣະພຣະຫມາຜູ້ເທວະພາບ।

Verse 7

सरस्वत्यां महाबाहो लोकं कुरु ममाज्ञया । भूतग्राममशेषस्य उत्पादनविधिक्षयम्

“ໂອ ຜູ້ມີແຂນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ດ້ວຍພຣະບັນຊາຂອງເຮົາ ຈົ່ງກໍ່ເກີດໂລກທັງຫຼາຍທີ່ສະຣັສວະຕີ ແລະຈົ່ງເລີ່ມດຳເນີນວິທີອັນຄົບຖ້ວນ ເພື່ອໃຫ້ກຳເນີດໝູ່ສັດທັງປວງ”

Verse 8

एतच्छ्रुतं तु वचनं पद्मनाभस्य भारत । चिन्तयामास भगवान्सप्तर्षीन्हितकाम्यया

ໂອ ພາຣະຕະ! ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງ ປັດມະນາພະ ແລ້ວ ພຣະພະຄະວານໄດ້ພິຈາລະນາ ໂດຍປາຖະນາຄວາມຜາສຸກແກ່ ສັບຕະຣິສີ ທັງເຈັດ।

Verse 9

क्रमात्ते चिन्तिताः प्राज्ञाः पुलस्त्यः पुलहः क्रतुः । प्राचेतसो वसिष्ठश्च भृगुर्नारद एव च

ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ລະລຶກເຖິງບັນດາຜູ້ຮູ້ທັງຫຼາຍຕາມລໍາດັບ: ປຸລັສຕະຍະ, ປຸລະຫະ, ກຣະຕຸ, ປຣາເຈຕະສະ, ວະສິດຖະ, ພຣຶຄຸ, ແລະ ນາຣະດະ.

Verse 10

यज्ञे प्राचेतसो दक्षो महातेजाः प्रजापतिः । दक्षस्यापि तथा जाताः पञ्चाशद्दुहितरोऽनघ

ຈາກພິທີຍັດຍະ ໄດ້ບັງເກີດ ປຣາເຈຕະສະ ດັກສະ ຜູ້ເປັນປຣະຊາປະຕິຜູ້ມີຣັດສະມີອັນຍິ່ງ; ແລະແກ່ດັກສະນັ້ນກໍມີທິດາເກີດຂຶ້ນຫ້າສິບນາງ, ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ.

Verse 11

ददौ स दश धर्माय कश्यपाय त्रयोदश । तथैव स महाभागः सप्तविंशतिमिन्दवे

ທ່ານໄດ້ມອບທິດາສິບນາງໃຫ້ແກ່ ທັມມະ, ສິບສາມນາງໃຫ້ແກ່ ກັສຍະປະ; ແລະທ່ານຜູ້ມີບຸນນັ້ນກໍມອບອີກຊາວເຈັດນາງໃຫ້ແກ່ ອິນທຸ ຄື ພຣະຈັນ.

Verse 12

रोहिणीनाम या तासां मध्ये तस्य नराधिप । अनिष्टा सर्वनारीणां भर्तुश्चैव विशेषतः

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ໃນບັນດານາງເຫຼົ່ານັ້ນ ນາງຜູ້ມີນາມວ່າ ໂຣຫິນີ ກັບເປັນທີ່ບໍ່ພໍໃຈແກ່ສະຕຣີທັງປວງ ແລະຍິ່ງກວ່ານັ້ນແກ່ສາມີຂອງນາງເອງ.

Verse 13

ततः सा परमं कृत्वा वैराग्यं नृपसत्तम । आगत्य नर्मदातीरे चचार विपुलं तपः

ຕໍ່ມາ ນາງນັ້ນ ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ໄດ້ຮັບເອົາໄວຣາກະຍະອັນສູງສຸດ ແລ້ວມາຮອດຝັ່ງນ້ຳນະຣະມະດາ ແລະບຳເນົາຕະປະຢ່າງຫຼາຍຫຼວງ.

Verse 14

एकरात्रैस्त्रिरात्रैश्च षड्द्वादशभिरेव च । पक्षमासोपवासैश्च कर्शयन्ति कलेवरम्

ດ້ວຍການອົດອາຫານ 1 ຄືນ, 3 ຄືນ, 6 ແລະ 12 ຄືນ, ພ້ອມທັງອົດອາຫານຄື່ງເດືອນ ແລະ ໜຶ່ງເດືອນ, ພວກເຂົາເຮັດໃຫ້ກາຍຊູບຜອມເປັນຕະປະ.

Verse 15

आराधयन्ती सततं महिषासुरनाशिनीं । देवीं भगवतीं तात सर्वार्तिविनिवारणीम्

“ໂອ ຜູ້ຮັກ, ນາງໄດ້ບູຊາພຣະເທວີພະຄະວະຕີ ຜູ້ປະຫານມະຫິສາສຸຣ ຢ່າງສະເໝີ, ຜູ້ຂັບໄລ່ທຸກຄວາມທຸກຍາກແລະໄພພິບັດທັງປວງ.”

Verse 16

स्नात्वा स्नात्वा जले नित्यं नर्मदायाः शुचिस्मिता । ततस्तुष्टा महाभागा देवी नारायणी नृप

“ເມື່ອນາງອາບນ້ຳໃນນ້ຳນະຣະມະດາເປັນນິດ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ—ນາງຜູ້ມີຮອຍຍິ້ມບໍລິສຸດອ່ອນໂຍນ—ແລ້ວນັ້ນ ໂອ ພະຣາຊາ, ພຣະເທວີນາຣາຍະນີຜູ້ມີສິຣິອັນຍິ່ງ ກໍພໍພຣະໄທ.”

Verse 17

प्रसन्ना ते महाभागे व्रतेन नियमेन च । एतच्छ्रुत्वा तु वचनं रोहिणी शशिनः प्रिया

“‘ໂອ ຜູ້ມີພາກດີຍິ່ງ, ເຮົາພໍໃຈໃນເຈົ້າ ເນື່ອງດ້ວຍວຣະຕະ ແລະ ນິຍະມະຂອງເຈົ້າ’ ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ໂຣຫິນີ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະຈັນ…”

Verse 18

यथा भवामि न चिरात्तथा भवतु मानदे । एवमस्त्विति सा चोक्त्वा भवानी भक्तवत्सला

“ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເປັນເຊັ່ນນັ້ນໃນໄວໆ ບໍ່ຊ້າ—ຂໍໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ ໂອ ຜູ້ປະທານກຽດຕິ.” ເມື່ອກ່າວແລ້ວ ພະພະວານີ ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ພະຍາດສາວົກ ຕັດວ່າ “ຕະຖາສະຕຸ—ໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນ” ແລະປະທານພອນ.

Verse 19

स्तूयमाना मुनिगणैस्तत्रैवान्तरधीयत । तदाप्रभृति तत्तीर्थं रोहिणी शशिनः प्रिया

ໃນຂະນະທີ່ຖືກສັນລະເສີນໂດຍຫມູ່ມຸນີ ນາງກໍອັນຕະທານຫາຍໄປຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ। ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ຕີຣຖະນັ້ນໄດ້ມີນາມລືຊາວ່າ “ໂຣຫິນີ” ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພະຈັນ (ຊະຊິນ)។

Verse 20

संजाता सर्वकालं तु वल्लभा नृपसत्तम । तत्र तीर्थे तु या नारी नरो वा स्नानि भक्तितः

ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ນາງໄດ້ເປັນທີ່ຮັກຕະຫຼອດການ. ແລະໃນຕີຣຖະນັ້ນ ບໍ່ວ່າຍິງຫຼືຊາຍ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳດ້ວຍພັກຕິ…

Verse 21

वल्लभा जायते सा तु भर्तुर्वै रोहिणी यथा । तत्र तीर्थे तु यः कश्चित्प्राणत्यागं करोति वै

ນາງຈະເປັນທີ່ຮັກຂອງຜົວ ເຫມືອນດັ່ງ ໂຣຫິນີ. ແລະຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ຕີຣຖະນັ້ນ ສະລະປຣານ—ລະກາຍ…

Verse 22

सप्तजन्मानि दाम्पत्यवियोगो न भवेत्क्वचित्

ຕະຫຼອດເຈັດຊາດ ຄູ່ຜົວເມຍຈະບໍ່ມີການພັດພາກຈາກກັນເລີຍ.

Verse 108

। अध्याय

(ສິ້ນສຸດ) ບົດນີ້