शिवसंस्कार-दीक्षानिरूपणम् (Śivasaṃskāra and the Typology of Dīkṣā)

Verse 1

श्रीकृष्ण उवाच । भगवान्मंत्रमाहात्म्यं भवता कथितं प्रभो । तत्प्रयोगविधानं च साक्षाच्छ्रुतिसमं यथा

ພຣະສີກຣິດສະນາກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນນາຍ! ທ່ານໄດ້ອະທິບາຍຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງມັນຕຣາອັນສັກສິດແລ້ວ. ບັດນີ້ ຂໍທ່ານສອນວິທີນຳໃຊ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງໃນການປະຕິບັດ—ໃຫ້ເປັນດັ່ງທີ່ມັນດຳລົງຢູ່ ເທົ່າທຽມອຳນາດແຫ່ງເວທ.”

Verse 2

इदानीं श्रोतुमिच्छामि शिवसंस्कारमुत्तमम् । मंत्रसंग्रहणे किंचित्सूचितन्न तु विस्मृतम्

ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າປາດຖະນາຈະຟັງ ພິທີສັງສະການອັນສູງສຸດຂອງພຣະສິວະ. ໃນການຮວບຮວມມັນຕຣາ ມີບາງສ່ວນຖືກຊີ້ນຳແຕ່ພຽງສັ້ນໆ ແລະຂ້າພະເຈົ້າຍັງຈື່ຈຳບໍ່ແຈ້ງຊັດ।

Verse 3

उपमन्युरुवाच । हन्त ते कथयिष्यामि सर्वपापविशोधनम् । संस्कारं परमं पुण्यं शिवेन पतिभाषितम्

ອຸປະມັນຍຸກ່າວວ່າ: «ມາເຖີດ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າເຖິງພິທີສັງສະກາຣ (saṃskāra) ທີ່ຊໍາລະບາບທັງປວງ; ເປັນພິທີອັນສູງສຸດ ແລະມີບຸນຍິ່ງ, ທີ່ພຣະສິວະ ພຣະປະຕິ (ອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າ) ໄດ້ກ່າວໄວ້ເອງ»។

Verse 4

सम्यक्कृताधिकारः स्यात्पूजादिषु नरो यतः । संस्कारः कथ्यते तेन षडध्वपरिशोधनम्

ເນື່ອງຈາກວ່າໂດຍພິທີນີ້ ມະນຸດຈຶ່ງໄດ້ຮັບຄຸນສົມບັດອັນຖືກຕ້ອງ ສໍາລັບການບູຊາ ແລະພິທີອື່ນໆ; ດັ່ງນັ້ນສັງສະກາຣອັນຊໍາລະນີ້ ຈຶ່ງຖືກສອນວ່າເປັນການຊໍາລະ “ຫົກເສັ້ນທາງ” (ṣaḍ-adhvan) ຕາມສາຍໄສວະ-ສິດທານຕະ ເພື່ອໃຫ້ຜູ້ປະຕິບັດເໝາະສົມຕໍ່ການບູຊາພຣະສິວະ।

Verse 5

दीयते येन विज्ञानं क्षीयते पाशबंधनम् । तस्मात्संस्कार एवायं दीक्षेत्यपि च कथ्यते

ສິ່ງໃດທີ່ໃຫ້ປັນຍາຮູ້ແທ້ ແລະເຮັດໃຫ້ພັນທະແຫ່ງປາຊະ (pāśa) ອ່ອນລົງ—ດັ່ງນັ້ນ ສັງສະກາຣະ (saṃskāra) ອັນສັກສິດນີ້ ຈຶ່ງຖືກເອີ້ນອີກວ່າ «ດີກຊາ» (dīkṣā) ຄືການປະດິດປະດອງ/ການຮັບເຂົ້າທາງທຳ.

Verse 6

शांभवी चैव शाक्ती च मांत्री चैव शिवागमे । दीक्षोपदिश्यते त्रेधा शिवेन परमात्मना

ໃນພຣະຄຳພີສິວະ-ອາຄະມະ (Śiva-āgama) ພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນອາຕະມາສູງສຸດ ສອນດີກຊາ (dīkṣā) ເປັນສາມປະເພດ: ຊາມພະວີ (Śāmbhavī), ຊາກຕີ (Śāktī), ແລະ ມານຕຣີ (Māṃtrī) ອັນອາໄສມັນຕຣະ.

Verse 7

गुरोरालोकमात्रेण स्पर्शात्संभाषणादपि । सद्यस्संज्ञा भवेज्जंतोः पाशोपक्षयकारिणी

ດ້ວຍພຽງແຕ່ສາຍຕາຂອງຄູບາ (Guru) ຫຼືແມ່ນແຕ່ການສຳຜັດ ແລະການສົນທະນາ ກໍເຮັດໃຫ້ເກີດຂຶ້ນທັນທີໃນຜູ້ມີກາຍ ຄວາມຕື່ນຮູ້ອັນແທ້ ອັນເປັນເຫດໃຫ້ພັນທະປາຊະ (pāśa) ຄ່ອຍໆສຶກຫຼຸດ.

Verse 8

सा दीक्षा शांभवी प्रोक्ता सा पुनर्भिद्यते द्विधा । तीव्रा तीव्रतरा चेति पाशो पक्षयभेदतः

ດີກສານີ້ໄດ້ຖືກປະກາດວ່າ «ຊາມພະວີ» ເປັນດີກສາຂອງພຣະຊາມພູ (ພຣະສິວະ)។ ແລ້ວຍັງແບ່ງເປັນສອງປະເພດ: «ແຮງກ້າ» ແລະ «ແຮງກ້າຍິ່ງ» ຕາມຄວາມແຕກຕ່າງໃນສະພາບຂອງປາຊະ (ພັນທະ) ແລະການອ່ອນລົງກັບການທຳລາຍຂອງມັນ।

Verse 9

यया स्यान्निर्वृतिः सद्यस्सैव तीव्रतरा मता । तीव्रा तु जीवतोत्यंतं पुंसः पापविशोधिका

ການປະພຶດຫຼືພັກຕິທີ່ເຮັດໃຫ້ໄດ້ຄວາມສະຫງົບແລະການຫຼຸດພົ້ນໃນທັນທີ ນັ້ນຖືກນັບວ່າ «ແຮງກ້າຍິ່ງສຸດ»। ຄວາມແຮງກ້ານັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ຄົນຍັງມີຊີວິດ ກໍເປັນຜູ້ຊຳລະບາບຂອງຜູ້ນັ້ນໃຫ້ບໍລິສຸດຢ່າງສົມບູນ।

Verse 10

शक्ती ज्ञानवती दीक्षा शिष्यदेहं प्रविश्य तु । गुरुणा योगमार्गेण क्रियते ज्ञानचक्षुषा

ດີກສາ (dīkṣā) ອັນມີພະລັງ ແລະໃຫ້ປັນຍາ ເຂົ້າໄປສູ່ກາຍຂອງສິດ; ແລ້ວພຣະຄູ (Guru) ດ້ວຍມັກຄາໂຍຄະ ກໍເຮັດໃຫ້ສຳເລັດດ້ວຍດວງຕາແຫ່ງຍານ (jñāna) ອັນແທ້.

Verse 11

मांत्री क्रियावती दीक्षा कुंडमंडलपूर्विका । मंदमंदतरोद्देशात्कर्तव्या गुरुणा बहिः

ດີກສາ (dīkṣā) ທີ່ອີງມົນຕຣາ ພ້ອມກິລິຍາພິທີຕາມກົດ ຕ້ອງຈັດຕຽມກ່ອນດ້ວຍຄຸນດະ (kuṇḍa) ແລະມັນດະລະ (maṇḍala) ອັນສັກສິດ. ສຳລັບສິດທີ່ປັນຍາຊ້າ ຫຼືຊ້າຍິ່ງ ພຣະຄູຄວນເຮັດໃນຮູບແບບພາຍນອກ ດ້ວຍພິທີການພາຍນອກ.

Verse 12

शक्तिपातानुसारेण शिष्यो ऽनुग्रहमर्हति । शैवधर्मानुसारस्य तन्मूलत्वात्समासतः

ຕາມລຳດັບແຫ່ງຊັກຕິປາຕະ (śaktipāta) ການສະເດັດລົງຂອງພຣະສັກຕິ ສິດຈຶ່ງເປັນຜູ້ຄວນໄດ້ຮັບພຣະອະນຸກຣະຫະ. ໂດຍຫຍໍ້ ນີ້ແມ່ນຮາກຖານແລະມູນລະຖານຂອງຜູ້ດຳເນີນຕາມທຳມະແຫ່ງສາຍວະ (Śaiva Dharma).

Verse 13

यत्र शक्तिर्न पतिता तत्र शुद्धिर्न जायते । न विद्या न शिवाचारो न मुक्तिर्न च सिद्धयः

ບ່ອນໃດທີ່ພຣະສັກຕິ (Śakti) ບໍ່ໄດ້ຕົກລົງ ບ່ອນນັ້ນຄວາມບໍລິສຸດບໍ່ເກີດ. ບໍ່ມີວິທະຍາອັນແທ້ ບໍ່ມີສິວາຈາຣະ (Śivācāra) ບໍ່ມີມຸກຕິ ແລະບໍ່ມີສິດທິ (siddhi) ເກີດຂຶ້ນ.

Verse 14

तस्माल्लिंगानि संवीक्ष्य शक्तिपातस्य भूयसः । ज्ञानेन क्रियया वाथ गुरुश्शिष्यं विशोधयेत्

ດັ່ງນັ້ນ ຫຼັງຈາກພິຈາລະນາຢ່າງລະອຽດເຖິງເຄື່ອງໝາຍທີ່ຊີ້ວ່າພຣະກະລຸນາ (śaktipāta) ລົງມາຢ່າງແຮງ ຄູບາ (Guru) ຄວນຊໍາລະລ້າງສິດ ໂດຍການປະທານປັນຍາອັນແທ້ ຫຼືໂດຍການປະຕິບັດພິທີກຳ ແລະວິໄນທາງຈິດຕາມຄຳສອນ।

Verse 15

यो ऽन्यथा कुरुते मोहात्स विनश्यति दुर्मतिः । तस्मात्सर्वप्रकारेण गुरुः शिष्यं परीक्षयेत्

ຜູ້ໃດທີ່ເຮັດຜິດທາງເນື່ອງຈາກຄວາມຫຼົງ ຂັດກັບມາຄາທີ່ກຳນົດແລະຄຳສອນຂອງຄູບາອາຈານ ຜູ້ມີປັນຍາຊົ່ວນັ້ນຈະພິນາດ. ດັ່ງນັ້ນ ຄູບາອາຈານຄວນທົດສອບສິດທິສາວົກໃນທຸກປະການ.

Verse 16

लक्षणं शक्तिपातस्य प्रबोधानंदसंभवः । सा यस्मात्परमा शक्तिः प्रबोधानंदरूपिणी

ເຄື່ອງໝາຍຂອງການຕົກລົງແຫ່ງພຣະກະລຸນາ (ສັກຕິປາຕະ) ແມ່ນການເກີດຂຶ້ນຂອງຄວາມຕື່ນຮູ້ແລະອານັນດະ. ເພາະພະລັງອັນສູງສຸດນັ້ນ ມີຮູບແບບເປັນຄວາມຕື່ນຮູ້ແລະອານັນດະໂດຍຕົວມັນເອງ.

Verse 17

आनंदबोधयोर्लिंगमंतःकरणविक्रियाः । यथा स्यात्कंपरोमांचस्वरनेत्रांगविक्रियाः

ການແປປ່ຽນຂອງອິນທຣະຍະພາຍໃນ (ໃຈ, ປັນຍາ, ອະຫັງກາຣ, ຄວາມຈື່) ແມ່ນເຄື່ອງໝາຍຂອງອານັນດະແລະຄວາມຕື່ນຮູ້; ເຊັ່ນ ຕົວສັ່ນ, ຂົນລຸກ, ສຽງປ່ຽນ, ນ້ຳຕາໄຫຼ, ແລະອາການກາຍອື່ນໆ.

Verse 18

शिष्योपि लक्षणैरेभिः कुर्याद्गुरुपरीक्षणम् । तत्संपर्कैः शिवार्चादौ संगतैर्वाथ तद्गतैः

ແມ່ນແຕ່ສິດກໍຄວນກວດສອບຄູອາຈານຕາມລັກສະນະເຫຼົ່ານີ້ ໂດຍສັງເກດການຄົບຄ່າຂອງທ່ານ: ຜູ້ທີ່ຄົບຄ່າກັບທ່ານ, ຜູ້ທີ່ຜູກພັນກັບທ່ານ, ແລະຜູ້ທີ່ພາຍໃຕ້ອິດທິພົນຂອງທ່ານໄດ້ປະກອບການບູຊາພຣະສິວະ ແລະວິທີປະຕິບັດທີ່ກ່ຽວເນື່ອງກັນ.

Verse 19

शिष्यस्तु शिक्षणीयत्वाद्गुरोर्गौरवकारणात् । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन गुरोर्गौरवमाचरेत्

ສິດນັ້ນເປັນຜູ້ຄວນໄດ້ຮັບການຝຶກສອນ ແລະຄູອາຈານແມ່ນເຫດແຫ່ງຄວາມເຄົາລົບ. ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມທັງປວງ ຄວນປະພຶດແລະຮັກສາຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ຄູອາຈານຂອງຕົນ.

Verse 20

यो गुरुस्स शिवः प्रोक्तो यः शिवः स गुरुः स्मृतः । गुरुर्वा शिव एवाथ विद्याकारेण संस्थितः

ຜູ້ໃດທີ່ຖືກປະກາດວ່າເປັນຄູບາ (Guru) ຜູ້ນັ້ນແທ້ຈິງແມ່ນພຣະສິວະ (Śiva); ແລະຜູ້ໃດເປັນພຣະສິວະ ກໍຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນຄູບາ. ແທ້ຈິງ ຄູບາແມ່ນພຣະສິວະເອງ ສະຖິດຢູ່ໃນຮູບແຫ່ງວິທະຍາອັນສັກສິດ (vidyā).

Verse 21

यथा शिवस्तथा विद्या यथा विद्या तथा गुरुः । शिवविद्या गुरूणां च पूजया सदृशं फलम्

ດັ່ງພຣະສິວະເປັນຢ່າງໃດ ວິທະຍາອັນສັກສິດກໍເປັນຢ່າງນັ້ນ; ດັ່ງວິທະຍານັ້ນເປັນຢ່າງໃດ ຄູບາກໍເປັນຢ່າງນັ້ນ. ຜົນບຸນຈາກການນົບນ້ອມວິທະຍາແຫ່ງພຣະສິວະ ແລະຈາກການບູຊາຄູບາທັງຫຼາຍ ເທົ່າທຽມກັນໃນຜົນ.

Verse 22

सर्वदेवात्मकश्चासौ सर्वमंत्रमयो गुरुः । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन यस्याज्ञां शिरसा वहेत्

ຄູບານັ້ນແມ່ນແກ່ນສານຂອງເທວະທັງປວງ ແລະເປັນຮ່າງແຫ່ງມັນຕຣາທັງປວງ. ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມທຸກປະການ ຄວນອຸ້ມອົງຄຳສັ່ງຂອງທ່ານໄວ້ເທິງສີສະ—ຖືເປັນອຳນາດສູງສຸດ.

Verse 23

श्रेयो ऽर्थी यदि गुर्वाज्ञां मनसापि न लंघयेत् । गुर्वाज्ञापालको यस्माज्ज्ञानसंपत्तिमश्नुते

ຖ້າຜູ້ໃດປາດຖະໜາຄວາມດີສູງສຸດ ກໍຢ່າລ່ວງລະເມີດຄຳສັ່ງຂອງຄູບາ ແມ່ນແຕ່ໃນໃຈ. ເພາະຜູ້ຮັກສາຄຳສັ່ງຄູບາ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມມັ່ງຄັ່ງແຫ່ງປັນຍາທີ່ແທ້ຈິງ.

Verse 24

गच्छंस्तिष्ठन्स्वपन्भुंजन्नान्यत्कर्म समाचरेत् । समक्षं यदि कुर्वीत सर्वं चानुज्ञया गुरोः

ບໍ່ວ່າຈະເດີນ ຢືນ ນອນ ຫຼືກິນ ກໍຢ່າເຮັດກິດອື່ນໂດຍຕົນເອງ. ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ຈະເຮັດຕໍ່ໜ້າຄູບາ ກໍຄວນເຮັດທຸກຢ່າງດ້ວຍການອະນຸຍາດຂອງຄູບາເທົ່ານັ້ນ.

Verse 25

गुरोर्गृहे समक्षं वा न यथेष्टासनो भवेत् । गुरुर्देवो यतः साक्षात्तद्गृहं देवमन्दिरम्

ໃນເຮືອນຂອງຄູອາຈານ ຫຼືໃນພະນະທີ່ຢູ່ຕໍ່ໜ້າທ່ານ ບໍ່ຄວນນັ່ງຕາມໃຈຕົນ. ເພາະຄູອາຈານແມ່ນເທວະໂດຍກົງ ດັ່ງນັ້ນເຮືອນຂອງທ່ານແມ່ນວັດຂອງພຣະເທວະ.

Verse 26

पापिनां च यथा संगात्तत्पापात्पतितो भवेत् । यथेह वह्निसंपर्कान्मलं त्यजति कांचनम्

ດັ່ງຄົນທີ່ຄົບຄ່າກັບຜູ້ມີບາບ ຍ່ອມຕົກລົງໃນບາບນັ້ນຕາມສັງຄົມ; ດັ່ງດຽວກັນ ເມື່ອຄຳແຕະໄຟ ມັນຍ່ອມສະລະຄວາມມົນທິນ.

Verse 27

तथैव गुरुसंपर्कात्पापं त्यजति मानवः । यथा वह्निसमीपस्थो घृतकुम्भो विलीयते

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນດຽວກັນ ໂດຍການຢູ່ໃກ້ຊິດກັບຄູອາຈານ ມະນຸດຍ່ອມສະລະບາບ. ເຫມືອນໝໍ້ນ້ຳມັນເນີຍ (ກີ) ທີ່ວາງໃກ້ໄຟ ຍ່ອມລະລາຍ.

Verse 28

तथा पापं विलीयेत ह्याचार्यस्य समीपतः । यथा प्रज्वलितो वह्निः शुष्कमार्द्रं च निर्दहेत्

ດັ່ງນັ້ນ ບາບຍ່ອມລະລາຍໄປເມື່ອຢູ່ໃກ້ຊິດກັບອາຈານຜູ້ແທ້. ເຫມືອນໄຟທີ່ລຸກໂຊນ ເຜົາໄດ້ທັງໄມ້ແຫ້ງແລະໄມ້ຊຸ່ມ.

Verse 29

तथायमपि संतुष्टो गुरुः पापं क्षणाद्दहेत् । मनसा कर्मणा वाचा गुरोः क्रोधं न कारयेत्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຄູອາຈານພໍໃຈຢ່າງແທ້ຈິງ ທ່ານສາມາດເຜົາບາບໃຫ້ໝົດໃນພິບຕາ. ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍໃຈ ດ້ວຍການກະທຳ ແລະດ້ວຍຄຳເວົ້າ ຢ່າໃຫ້ຄູອາຈານໂກດເລີຍ.

Verse 30

तस्य क्रोधेन दह्यंते ह्यायुःश्रीज्ञानसत्क्रियाः । तत्क्रोधकारिणो ये स्युस्तेषां यज्ञाश्च निष्फलाः

ໂດຍພຣະພິໂຣດຂອງພຣະອົງ ອາຍຸຍືນ ສິຣິມົງຄຸນ ປັນຍາອັນແທ້ ແລະການປະພຶດທຳອັນຖືກຕ້ອງ ຖືກເຜົາຜານໃຫ້ສູນໄປ. ແລະຜູ້ໃດເປັນເຫດໃຫ້ເກີດພຣະພິໂຣດນັ້ນ ຍັດຍາ (yajña) ຂອງເຂົາກໍກາຍເປັນໄຮ້ຜົນ.

Verse 31

यमश्च नियमाश्चैव नात्र कार्या विचारणा । गुरोर्विरुद्धं यद्वाक्यं न वदेज्जातुचिन्नरः

ສ່ວນຍະມະ ແລະ ນິຍະມະ ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງຖົມຖຽງໃນນີ້—ຕ້ອງຍຶດຖືໃຫ້ໝັ້ນ. ແຕ່ມະນຸດບໍ່ຄວນເວົ້າຄຳໃດທີ່ຂັດກັບຄູບາອາຈານ (Guru) ເລີຍ; ເພາະພຣະບັນຊາຂອງ Guru ແມ່ນກົດນຳທາງໄປສູ່ພຣະສິວະ.

Verse 32

वदेद्यदि महामोहाद्रौरवं नरकं व्रजेत् । मनसा कर्मणा वाचा गुरुमुद्दिश्य यत्नतः

ຖ້າເວົ້າດ້ວຍມະຫາຄວາມຫຼົງ ຂັດກັບ Guru ກໍຈະຕົກໄປສູ່ນະລົກຣໍຣະວະ (Raurava). ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງພາຍາຍາມດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ໃຫ້ໃຈ ການກະທຳ ແລະຄຳເວົ້າ ມຸ່ງໄປຫາ Guru ໃນການຮັບໃຊ້ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 33

श्रेयोर्थी चेन्नरो धीमान्न मिथ्याचारमाचरेत् । गुरोर्हितं प्रियं कुर्यादादिष्टो वा न वा सदा

ຖ້າຜູ້ມີປັນຍາປາດຖະໜາຄວາມດີສູງສຸດ ບໍ່ຄວນປະພຶດການປອມ ຫຼືຫນ້າໄຫວ້ຫຼັງຫຼອກ. ຄວນເຮັດເສຍສະເໝີສິ່ງທີ່ເປັນປະໂຫຍດ ແລະເປັນທີ່ພໍໃຈຂອງ Guru—ຈະໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງຫຼືບໍ່ກໍຕາມ.

Verse 34

असमक्षं समक्षं वा तस्य कार्यं समाचरेत् । इत्थमाचारवान्भक्तो नित्यमुद्युक्तमानसः

ບໍ່ວ່າຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ ຫຼືໃນຍາມທີ່ພຣະອົງບໍ່ຢູ່ ກໍຄວນປະຕິບັດກິດທີ່ຄວນເຮັດເພື່ອພຣະອົງໃຫ້ຖືກຕ້ອງ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ມີພັກຕິຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນຈັນຍາດີ ຮັກສາໃຈໃຫ້ພາກພຽນຢູ່ເທື່ອ ໝັ້ນຄົງໃນການຮັບໃຊ້ ແລະມີວິໄນໃນພັກຕິ.

Verse 35

गुरुप्रियकरः शिष्यः शैवधर्मांस्ततो ऽर्हति । गुरुश्चेद्गुणवान्प्राज्ञः परमानंदभासकः

ສິດທິສາວົກຜູ້ປະພຶດໃຫ້ຄູອາຈານພໍໃຈ ຍ່ອມສົມຄວນຮັບວິນັຍແຫ່ງທຳມະໄສວະ। ແລະເມື່ອຄູອາຈານມີຄຸນທຳ ມີປັນຍາ ເປັນຜູ້ສ່ອງແສງອານັນດະອັນສູງສຸດ ການຖ່າຍທອດນັ້ນຍ່ອມອອກຜົນແທ້.

Verse 36

तत्त्वविच्छिवसंसक्तो मुक्तिदो न तु चापरः । संवित्संजननं तत्त्वं परमानंदसंभवम्

ມີແຕ່ຜູ້ຮູ້ແຈ້ງຕັດຕະວະ ແລະຜູ້ອຸທິດຕົນທັງໝົດແດ່ພຣະສິວະ ເທົ່ານັ້ນທີ່ໃຫ້ໂມກສະໄດ້—ບໍ່ແມ່ນຜູ້ອື່ນ. ຕັດຕະວະນັ້ນແມ່ນຜູ້ປຸກໃຫ້ເກີດສຳວິດ (ສະຕິຮູ້ບໍລິສຸດ) ເກີດຂຶ້ນເປັນບໍ່ກໍ່ກຳເນີດແຫ່ງອານັນດະອັນສູງສຸດ.

Verse 37

तत्तत्त्वं विदितं येन स एवानंददर्शकः । न पुनर्नाममात्रेण संविदारहितस्तु यः

ຜູ້ໃດຮູ້ແຈ້ງຕັດຕະວະນັ້ນຢ່າງແທ້ຈິງ ຜູ້ນັ້ນເທົ່ານັ້ນແມ່ນຜູ້ເຫັນອານັນດະ. ແຕ່ຜູ້ທີ່ຂາດສຳວິດພາຍໃນ ບໍ່ແມ່ນດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ມີຊື່ສຽງວ່າ “ຜູ້ຮູ້” ເທົ່ານັ້ນ.

Verse 38

अन्योन्यं तारयेन्नौका किं शिला तारयेच्छिलाम् । एतस्या नाममात्रेण मुक्तिर्वै नाममात्रिका

ເຮືອສາມາດພາອີກຄົນໜຶ່ງໃຫ້ຂ້າມຝັ່ງໄດ້ ແຕ່ຫີນຈະພາຫີນຂ້າມໄດ້ແນວໃດ? ແຕ່ໂດຍການເອີ້ນນາມຂອງນາງແຕ່ພຽງນາມດຽວ ກໍເກີດໂມກສະຂຶ້ນແທ້—ໂມກສະທີ່ເກີດຈາກນາມເທົ່ານັ້ນ.

Verse 39

यैः पुनर्विदितं तत्त्वं ते मुक्ता मोचयन्त्यपि । तत्त्वहीने कुतो बोधः कुतो ह्यात्मपरिग्रहः

ຜູ້ໃດທີ່ຮູ້ແຈ້ງຕັດຕະວະ (ຫຼັກຄວາມຈິງ) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຜູ້ນັ້ນເປັນຜູ້ຫຼຸດພົ້ນ ແລະຍັງຊ່ວຍໃຫ້ຜູ້ອື່ນຫຼຸດພົ້ນໄດ້. ແຕ່ຜູ້ຂາດຕັດຕະວະ ຈະມີປັນຍາແທ້ມາແຕ່ໃສ ແລະຈະຈັບຮູ້ອາດຕະມາພາຍໃນໄດ້ແນວໃດ.

Verse 40

परिग्रहविनिर्मुक्तः पशुरित्यभिधीयते । पशुभिः प्रेरितश्चापि पशुत्वं नातिवर्तते

ຜູ້ທີ່ຫຼຸດພົ້ນຈາກຄວາມຍຶດຖື ແລະຄວາມໂລບຢາກຄອບຄອງ ຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ປະສຸ’ (paśu) ຄືຜູ້ຖືກຜູກມັດ. ແຕ່ຖ້າຖືກປະສຸອື່ນໆຜັກດັນ ກໍບໍ່ອາດຂ້າມພົ້ນສະພາບປະສຸຕະວະ—ຄວາມຜູກມັດ ແລະຊີວິດທີ່ຖືກເງື່ອນໄຂ—ໄດ້ແທ້.

Verse 41

तस्मात्तत्त्वविदेवेह मुक्तो मोचक इष्यते । सर्वलक्षणसंयुक्तः सर्वशास्त्रविदप्ययम्

ດັ່ງນັ້ນ ໃນໂລກນີ້ ຜູ້ຮູ້ຕັດຕະວະ (tattva) ຖືກນັບຖືວ່າເປັນຜູ້ຫຼຸດພົ້ນ ແລະເປັນຜູ້ປົດປ່ອຍຜູ້ອື່ນ. ຜູ້ນັ້ນພ້ອມດ້ວຍໝາຍລັກອັນແທ້ຂອງການບັນລຸ ແລະເປັນຜູ້ຮູ້ຊາສະຕຣາ (śāstra) ທັງປວງ.

Verse 42

सर्वोपायविधिज्ञो ऽपि तत्त्वहीनस्तु निष्फलः । यस्यानुभवपर्यंता बुद्धिस्तत्त्वे प्रवर्तते

ແມ່ນແຕ່ຮູ້ວິທີການ ແລະຂັ້ນຕອນທຸກຢ່າງ ແຕ່ຖ້າຂາດຕັດຕະວະ (tattva) ກໍເປັນໄຮ້ຜົນ. ມີແຕ່ຜູ້ທີ່ປັນຍາຂອງລາວເຄື່ອນໄຫວໃນຄວາມເປັນຈິງ ແລະຄວາມເຂົ້າໃຈຂະຫຍາຍໄປຈົນເຖິງປະສົບການຕົງ ຈຶ່ງເປັນຜູ້ຮູ້ແທ້.

Verse 43

तस्यावलोकनाद्यैश्च परानन्दो ऽभिजायते । तस्माद्यस्यैव संपर्कात्प्रबोधानंदसंभवः

ເພີຍແຕ່ເບິ່ງເຫັນພຣະອົງ ແລະການພົບພາອັນສັກສິດແບບນັ້ນໆ ຄວາມປິຕິອັນສູງສຸດກໍເກີດຂຶ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ຈາກການສຳຜັດກັບພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງເກີດປິຕິແຫ່ງການຕື່ນຮູ້—ແສງສະຫວ່າງທາງວິນຍານອັນແທ້ຈິງ.

Verse 44

गुरुं तमेव वृणुयान्नापरं मतिमान्नरः । स शिष्यैर्विनयाचारचतुरैरुचितो गुरुः

ຜູ້ມີປັນຍາຄວນເລືອກພຣະຄູ (ຄູຣຸ) ພຽງພຣະອົງນັ້ນ ບໍ່ເລືອກຜູ້ອື່ນ. ພຣະຄູນັ້ນເໝາະສົມໃຫ້ສິດທິສາວົກຜູ້ຝຶກຝົນຄວາມຖ່ອມຕົນ ແລະວິໄນດີ ຮັບໃຊ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 45

यावद्विज्ञायते तावत्सेवनीयो मुमुक्षुभिः । ज्ञाते तस्मिन्स्थिरा भक्तिर्यावत्तत्त्वं समाश्रयेत्

ຕາບໃດທີ່ຄວາມຈິງສູງສຸດຍັງບໍ່ຖືກຮູ້ແຈ້ງ ຜູ້ປາຖະໜາມຸກຕິຄວນບໍລິການດ້ວຍພັກຕິຕໍ່ພຣະສິວະ. ເມື່ອຮູ້ແຈ້ງນັ້ນແລ້ວ ພັກຕິອັນໝັ້ນຄົງຍັງຄົງຢູ່ ຈົນກວ່າຈະຕັ້ງມັ່ນໃນຕັດຕະວະສູງສຸດ.

Verse 46

न तु तत्त्वं त्यजेज्जातु नोपेक्षेत कथंचन । यत्रानंदः प्रबोधो वा नाल्पमप्युपलभ्यते

ແຕ່ບໍ່ຄວນລະທິ້ງຕັດຕະວະ (ຫຼັກສັດຈະ) ເລີຍ ແລະບໍ່ຄວນເມີນເຉີຍມັນໃນທາງໃດໆ—ໂດຍສະເພາະໃນສະພາບທີ່ບໍ່ພົບແມ່ນແຕ່ອານັນດະ ຫຼືການຕື່ນຮູ້ເພີຍນ້ອຍດຽວ.

Verse 47

गुरोर्भ्रात्ःंस्तथा पुत्रान्बोधकान्प्रेरकानपि । तत्रादावुपसंगम्य ब्राह्मणं वेदपारगम्

ໃນຕອນແຮກ ຄວນເຂົ້າໄປພົບປະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ພີ່ນ້ອງຂອງຄູບາ ລູກຊາຍຂອງທ່ານ ແລະຜູ້ທີ່ສອນແນະ ແລະກະຕຸ້ນໃຈ; ແລ້ວໃນທີ່ນັ້ນ ຕັ້ງແຕ່ເບື້ອງຕົ້ນ ຄວນເຂົ້າໃກ້ພຣາຫມັນຜູ້ຂ້າມຝັ່ງໄກຂອງເວດະດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມ.

Verse 48

गुरुमाराधयेत्प्राज्ञं शुभगं प्रियदर्शनम् । सर्वाभयप्रदातारं करुणाक्रांतमानसम्

ຄວນບູຊາຄູບາດ້ວຍຄວາມພັກດີ—ຜູ້ມີປັນຍາ ມີມົງຄຸນ ແລະນ່າຊົມເມື່ອເຫັນ—ຜູ້ປະທານຄວາມປອດໄພຈາກຄວາມຢ້ານກົວທຸກປະການ ແລະຜູ້ມີໃຈຖືກຄອບຄຸມໂດຍກະຣຸນາ.

Verse 49

तोषयेत्तं प्रयत्नेन मनसा कर्मणा गिरा । तावदाराधयेच्छिष्यः प्रसन्नोसौ भवेद्यथा

ຄວນພະຍາຍາມຢ່າງຈິງໃຈ ເພື່ອໃຫ້ທ່ານພໍໃຈ ດ້ວຍໃຈ ດ້ວຍການກະທຳ ແລະດ້ວຍຄຳເວົ້າ. ສິດຄວນບຳເນົາຮັບໃຊ້ ແລະນະມັດສະການບູຊາ ຈົນກວ່າຄູບາອາຈານຈະເມດຕາພໍໃຈ.

Verse 50

तस्मिन्प्रसन्ने शिष्यस्य सद्यः पापक्षयो भवेत् । तस्माद्धनानि रत्नानि क्षेत्राणि च गृहाणि च

ເມື່ອທ່ານ (ຄູບາ/ພຣະອົງ) ພໍໃຈ ບາບຂອງສິດຈະສິ້ນໄປໃນທັນທີ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວນຖວາຍທອດດ້ວຍສັດທາ: ຊັບສິນ, ເພັດນິລະມະນີ, ທີ່ດິນ ແລະເຮືອນ.

Verse 51

भूषणानि च वासांसि यानशय्यासनानि च । एतानि गुरवे दद्याद्भक्त्या वित्तानुसारतः

ເຄື່ອງປະດັບ, ເສື້ອຜ້າ, ພາຫະນະ, ຕຽງ ແລະບ່ອນນັ່ງ—ຄວນຖວາຍແດ່ຄູບາອາຈານດ້ວຍຄວາມພັກດີ ຕາມກຳລັງຊັບຂອງຕົນ.

Verse 52

वित्तशाठ्यं न कुर्वीत यदीच्छेत्परमां गतिम् । स एव जनको माता भर्ता बन्धुर्धनं सुखम्

ຖ້າປາຖະໜາຈະໄດ້ຮອດຈຸດໝາຍອັນສູງສຸດ (ມຸກຕິ) ຢ່າໂກງກ່ຽວກັບຊັບສິນ. ພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນປະຕິອັນສູງສຸດ ພຣະອົງນັ້ນແຫຼະເປັນພໍ່ ແມ່ ຄູ່ຄອງ ຍາດພີ່ນ້ອງ ຊັບສິນ ແລະຄວາມສຸກຂອງເຮົາ.

Verse 53

सखा मित्रं च यत्तस्मात्सर्वं तस्मै निवेदयेत् । निवेद्य पश्चात्स्वात्मानं सान्वयं सपरिग्रहम्

ເນື່ອງຈາກພຣະອົງເປັນສະຫາຍແທ້ ແລະເປັນມິດທີ່ຈິງ ຈຶ່ງຄວນນໍາທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງໄປຖວາຍແດ່ພຣະອົງ. ຫຼັງຈາກຖວາຍແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນມອບຕົນເອງ—ພ້ອມທັງສາຍສຳພັນຄອບຄົວ ແລະຊັບສິນທັງປວງ—ແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້ານັ້ນ.

Verse 54

समर्प्य सोदकं तस्मै नित्यं तद्वशगो भवेत् । यदा शिवाय स्वात्मानं दत्तवान् देशिकात्मने

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍອາຫຸຕິພ້ອມນ້ຳແກ່ຄູບາອາຈານນັ້ນ ຜູ້ປະຕິບັດຄວນຢູ່ພາຍໃຕ້ການນຳພາ ແລະວິໄນຂອງທ່ານທຸກມື້. ເພາະເມື່ອຜູ້ໃດມອບຕົນເອງແດ່ພຣະສິວະ—ຜູ້ປະຈັກຢູ່ໃນຮ່າງຂອງອາຈານ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມອຸທິດທັງໝົດແດ່ອຳນາດອັນສັກສິດນັ້ນ.

Verse 55

तदा शैवो भवेद्देही न ततो ऽस्ति पुनर्भवः । गुरुश्च स्वाश्रितं शिष्यं वर्षमेकं परीक्षयेत्

ໃນເວລານັ້ນ ຜູ້ມີກາຍຍ່ອມເປັນຊາຍວະແທ້; ຈາກສະພາບນັ້ນ ບໍ່ມີການເກີດໃໝ່ອີກ. ແລະຄູບາອາຈານຄວນທົດສອບສິດທີ່ພຶ່ງພາອາໄສທ່ານ ໃຫ້ຄົບໜຶ່ງປີ.

Verse 56

ब्राह्मणं क्षत्रियं वैश्यं द्विवर्षं च त्रिवर्षकम् । प्राणद्रव्यप्रदानाद्यैरादेशैश्च समासमैः

ທ່ານຄວນເອີ້ນ ພຣາຫມະນະ, ກະສັດຕຣິຍະ, ໄວສະຍະ—ພ້ອມທັງຜູ້ທີ່ຄົບສອງປີ ແລະຜູ້ທີ່ຄົບສາມປີ—ໂດຍຄຳສັ່ງສັ້ນໆ ເຊັ່ນ ການຖວາຍທານອັນຫຼ້ຽງຊີວິດ ແລະຄຳແນະນຳສັ້ນກະທັດອື່ນໆ.

Verse 57

उत्तमांश्चाधमे कृत्वा नीचानुत्तमकर्मणि । आक्रुष्टास्ताडिता वापि ये विषादं न यान्त्यपि

ຜູ້ໃດມີທັດສະນະບິດເບືອນ ນຳຜູ້ສູງສົ່ງໃຫ້ເປັນຕ່ຳ ແລະຍົກຜູ້ຕ່ຳໃຫ້ເປັນສິ່ງສູງສຸດ—ຖືກດ່າ ແລະຖືກຕີກໍບໍ່ຕົກໃນຄວາມເສົ້າ—ຜູ້ນັ້ນຈິດໃຈບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ।

Verse 58

ते योग्याः संयताः शुद्धाः शिवसंस्कारकर्मणि । अहिंसका दयावंतो नित्यमुद्युक्तचेतसः

ພວກເຂົາເທົ່ານັ້ນທີ່ຄວນຄ່າ—ສຳລວມຕົນ ແລະບໍລິສຸດ—ສຳລັບພິທີສັງສະການ ແລະວິໄນຂອງພຣະສິວະ; ບໍ່ເຮັດຮ້າຍ ມີເມດຕາ ແລະຈິດໃຈຂະຫຍັນໃນພະກະຕິຕະຫຼອດເວລາ।

Verse 59

अमानिनो बुद्धिमंतस्त्यक्तस्पर्धाः प्रियंवदाः । ऋजवो मृदवः स्वच्छा विनीताः स्थिरचेतसः

ບໍ່ຖືຕົນ, ມີປັນຍາຮູ້ແຍກ, ລະທິ້ງການແຂ່ງຂັນ, ເວົ້າຄໍາອ່ອນໂຍນ—ຊື່ສັດຕົງ, ອ່ອນນ້ອມ, ບໍລິສຸດ, ມີວິໄນ, ແລະຈິດໃຈໝັ້ນຄົງ—ນີ້ແມ່ນຄຸນລັກສະນະຂອງຜູ້ເໝາະສົມຕໍ່ມັກຄາໄສວະ ທີ່ນໍາໄປສູ່ພຣະກະລຸນາຂອງປະຕິ (ພຣະສິວະ) ແລະການພົ້ນຈາກພັນທະນາການ.

Verse 60

शौचाचारसमायुक्ताः शिवभक्ता द्विजातयः । एवं वृत्तसमोपेता वाङ्मनःकायकर्मभिः

ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ດວິຊະ) ຜູ້ເປັນສາວົກຂອງພຣະສິວະ ຜູ້ປະກອບດ້ວຍຄວາມສະອາດແລະຈັນຍາທີ່ຖືກຕ້ອງ ຄວນຕັ້ງຢູ່ໃນວິຖີຊີວິດອັນມີວິໄນນີ້—ຄວບຄຸມດີໃນຄໍາເວົ້າ, ໃນໃຈ, ແລະໃນການກະທໍາທາງກາຍ.

Verse 61

शोध्या बोध्या यथान्यायमिति शास्त्रेषु निश्चयः । नाधिकारः स्वतो नार्याः शिवसंस्कारकर्मणि

ຄຳພີທັງຫຼາຍໄດ້ຕັດສິນແນ່ນອນວ່າ ຄວນໄດ້ຮັບການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະຖືກສອນຕາມຫຼັກກົດ. ນາງຜູ້ຍິງໂດຍລຳພັງ ບໍ່ມີສິດອິດສະຫຼະໃນການປະກອບພິທີສັງສະການອັນເປັນຂອງພຣະສິວະ।

Verse 62

नियोगाद्भर्तुरस्त्येव भक्तियुक्ता यदीश्वरे । तथैव भर्तृहीनाया पुत्रादेरभ्यनुज्ञया

ໂດຍຄຳສັ່ງຂອງສາມີ ຄວາມພັກດີຕໍ່ພຣະເຈົ້າຍ່ອມຕັ້ງມັ່ນແນ່ນອນ. ແລະເຊັ່ນດຽວກັນ ສຳລັບຍິງຜູ້ບໍ່ມີສາມີ ຄວາມພັກດີນັ້ນຕັ້ງມັ່ນໂດຍການອະນຸຍາດຈາກລູກຊາຍ ແລະຜູ້ເຖົ້າໃນຕະກູນ.

Verse 63

अधिकारो भवत्येव कन्यायाः पितुराज्ञया । शूद्राणां मर्त्यजातीनां पतितानां विशेषतः

ແທ້ຈິງແລ້ວ ສິດທິຂອງສາວນ້ອຍໃນການປະຕິບັດພິທີນັ້ນ ເກີດຂຶ້ນໄດ້ກໍ່ດ້ວຍຄຳອະນຸຍາດຂອງພໍ່ເທົ່ານັ້ນ—ໂດຍສະເພາະສຳລັບຊູດຣະ, ຜູ້ເກີດເປັນມະນຸດ, ແລະໂດຍພິເສດຍິ່ງສຳລັບຜູ້ຕົກຫຼຸດຈາກວິໄນ.

Verse 64

तथा संकरजातीनां नाध्वशुद्धिर्विधीयते । तैप्यकृत्रिमभावश्चेच्छिवे परमकारणे

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ສຳລັບຜູ້ເກີດຈາກຊົນຊາດປົນປົວ ບໍ່ມີຂໍ້ຈຳກັດໃຫ້ຕ້ອງຊຳລະຕາມທາງທີ່ກຳນົດ. ແມ່ນແຕ່ພວກເຂົາ ຖ້າມີຄວາມພັກດີອັນເປັນທຳມະຊາດ ບໍ່ປອມ ຕໍ່ພຣະສິວະ—ເຫດສູງສຸດ—ການຊຳລະກໍສຳເລັດແທ້.

Verse 65

पादोदकप्रदानाद्यैः कुर्युः पापविशोधनम् । अत्रानुलोमजाता ये युक्ता एव द्विजातिषु

ດ້ວຍການກະທຳເຊັ່ນ ການຖວາຍນ້ຳປາໂດດະກະ (ນ້ຳສັກສິດຈາກພຣະບາດ) ແລະພິທີອື່ນໆ ພວກເຂົາຄວນຊຳລະບາບ. ໃນນີ້ ຜູ້ເກີດຕາມລຳດັບອະນຸໂລມ ຜູ້ຖືກນັບຮວມຢ່າງຖືກຕ້ອງໃນຫມູ່ດວິຊະ ແມ່ນເໝາະສົມຕໍ່ໜ້າທີ່ນີ້ແທ້.

Verse 66

तेषामध्वविशुद्ध्यादि कुर्यान्मातृकुलोचितम् । या तु कन्या स्वपित्राद्यैश्शिवधर्मे नियोजिता

ສຳລັບພວກເຂົາ ຄວນປະກອບພິທີເລີ່ມຈາກການຊຳລະອັດວັນ (ເສັ້ນທາງ/ຂັ້ນຂອງການປະກົດ) ແລະອື່ນໆ ໃຫ້ເໝາະກັບວົງມານດາ. ແຕ່ສາວນ້ອຍຜູ້ຖືກບິດາ ແລະຜູ້ປົກຄອງອື່ນໆ ແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ຢູ່ໃນທຳມະຂອງພຣະສິວະ—

Verse 67

सा भक्ताय प्रदातव्या नापराय विरोधिने । दत्ता चेत्प्रतिकूलाय प्रमादाद्बोधयेत्पतिम्

ນາງຄວນຖືກມອບໃຫ້ແຕ່ຜູ້ມີພັກດີຜູ້ບູຊາ ບໍ່ໃຫ້ແກ່ຜູ້ອື່ນຜູ້ຕໍ່ຕ້ານ. ຖ້າໂດຍຄວາມປະມາດໄດ້ມອບໃຫ້ຜູ້ທີ່ຂັດຄ້ານ ກໍຄວນແຈ້ງພຣະປະຕິ (ພຣະສິວະ) ໃຫ້ໄວ.

Verse 68

अशक्ता तं परित्यज्य मनसा धर्ममाचरेत् । यथा मुनिवरं त्यक्त्वा पतिमत्रिं पतिव्रता

ຖ້າບໍ່ສາມາດປະຕິບັດໜ້າທີ່ນັ້ນດ້ວຍກາຍໄດ້ ຄວນວາງມັນໄວ້ ແລະປະພຶດທຳຢ່າງນ້ອຍໃນໃຈ; ເຫມືອນແມ່ຍິງຜູ້ຮັກສາພັນທະສາມີ ທີ່ລະຄວາມຍຶດຕິດຕໍ່ມຸນີຜູ້ປະເສີດ ແລະຊື່ສັດຕໍ່ສາມີຂອງນາງ ຄື ມຸນີ ອັດຣິ.

Verse 69

कृतकृत्या ऽभवत्पूर्वं तपसाराध्य शङ्करम् । यथा नारायणं देवं तपसाराध्य पांडवान्

ແຕ່ກ່ອນ ນາງໄດ້ບັນລຸຄວາມສຳເລັດໃນເປົ້າໝາຍ ໂດຍບຳເນັດຕະປະສະ ແລະບູຊາພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ). ດຸດດັ່ງພຣະນາຣາຍະນະເທວະ ທີ່ບຳເນັດຕະປະສະແລ້ວໄດ້ໂປຣດປານ ແລະເກື້ອກູນພວກປານດະວະ.

Verse 70

पतींल्लब्धवती धर्मे गुरुभिर्न नियोजिता । अस्वातन्त्र्यकृतो दोषो नेहास्ति परमार्थतः

«ນາງໄດ້ຜົວຕາມທຳມະ ແລະບໍ່ໄດ້ຖືກບັງຄັບໂດຍຜູ້ເຖົ້າຜູ້ແກ່ ຫຼືຄູອາຈານ; ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍຄວາມໝາຍສູງສຸດ ບໍ່ມີໂທດແທ້ໃດໆຢູ່ນີ້ ທີ່ເກີດຈາກການບໍ່ເປັນເອກະລາດ»।

Verse 71

शिवधर्मे नियुक्तायाश्शिवशासनगौरवात् । बहुनात्र किमुक्तेन यो ऽपि को ऽपि शिवाश्रयः

ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງພຣະບັນຊາຂອງພຣະສິວະ ນາງ/ຜູ້ນັ້ນຖືກແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ຢູ່ໃນທາງແຫ່ງສິວະທຳມະ. ຈະກ່າວຫຼາຍໄປເພື່ອຫຍັງ? ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເອົາພຣະສິວະເປັນທີ່ພຶ່ງ ຍ່ອມຕັ້ງມັ່ນໃນທາງຂອງພຣະອົງ.

Verse 72

संस्कार्यो गुर्वधीनश्चेत्संस्क्रिया न प्रभिद्यते । गुरोरालोकनादेव स्पर्शात्संभाषणादपि

ຖ້າສິດທິສາວົກຜູ້ຈະຮັບພິທີສັງສະກາຣ ຢູ່ໃນວິໄນແລະການຄຸ້ມຄອງຂອງຄູບາ (ກຸຣຸ) ພິທີອັນສັກສິດຈະບໍ່ຖືກລົບກວນ. ແມ່ນແຕ່ເບິ່ງຄູບາ, ຖືກສຳຜັດ, ຫຼືສົນທະນາກັບທ່ານ ພິທີກໍຕັ້ງມັ່ນ ແລະດຳເນີນໄປໂດຍບໍ່ມີອຸປະສັກ.

Verse 73

यस्य संजायते प्रज्ञा तस्य नास्ति पराजयः । मनसा यस्तु संस्कारः क्रियते योगवर्त्मना

ຜູ້ໃດທີ່ປັນຍາຮູ້ແຈ້ງ (prajñā) ເກີດຂຶ້ນ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ມີຄວາມພ່າຍແພ້. ການຂັດເກົາພາຍໃນທີ່ເຮັດດ້ວຍໃຈ ຕາມທາງໂຍຄະ ຍ່ອມເປັນສັງສະກາຣອັນຊີ້ຂາດ ທີ່ຫຼໍ່ຫຼອມຈິດຈັກຂອງວິນຍານ.

Verse 74

स वक्ष्यते समासेन तस्य शक्यो न विस्तरः

ຄຳສອນນັ້ນຈະຖືກກ່າວແຕ່ໂດຍຫຍໍ້ ເພາະການຂະຫຍາຍອອກໃຫ້ລະອຽດທັງໝົດ ບໍ່ອາດຈະກ່າວໄດ້ຢ່າງແທ້ຈິງ.