वीरभद्रक्रोधशमनं देवस्तुतिश्च (Pacification of Vīrabhadra and the Gods’ Hymn)

Verse 1

वायुरुवाच । इति सञ्छिन्नभिन्नांगा देवा विष्णुपुरोगमाः । क्षणात्कष्टां दशामेत्य त्रेसुः स्तोकावशेषिता

ວາຍຸກ່າວວ່າ: «ດັ່ງນັ້ນ ບັນດາເທວະ ມີພຣະວິສນຸເປັນຜູ້ນຳ ຖືກຕັດຂາດ ແລະແຕກຫັກອະວະຍະວະ ໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ ກໍຕົກສູ່ສະພາບທຸກທໍລະມານ; ເຫຼືອແຮງເພີຍນ້ອຍ ແລະສັ່ນດ້ວຍຄວາມຢ້ານ»។

Verse 2

त्रस्तांस्तान्समरे वीरान् देवानन्यांश्च वै गणाः । प्रमथाः परमक्रुद्धा वीरभद्रप्रणोदिताः

ໃນສົງຄາມນັ້ນ ຄະນະທັງຫຼາຍ—ພວກປຣະມະຖະ—ໂກດແຄ້ນຢ່າງຫນັກ ແລະຖືກພຣະວີຣະພັດຣະກະຕຸ້ນ ກໍບຸກໂຈມວີຣະຊົນເຫຼົ່ານັ້ນ: ທັງເທວະທີ່ຫວາດກົວ ແລະຜູ້ອື່ນໆດ້ວຍ.

Verse 3

प्रगृह्य च तथा दोषं निगडैरायसैर्दृढैः । बबन्धुः पाणिपादेषु कंधरेषूदरेषु च

ເຂົາເຈົ້າຈັບຕົວເຂົາໄວ້ແລ້ວ ກໍໄດ້ມັດຜູ້ກະທຳຜິດນັ້ນດ້ວຍໂຊ່ງເຫຼັກອັນແນ່ນໜາ ຄາດໄວ້ທີ່ມືແລະຕີນ ທັງຍັງຮັດຮອບຄໍ ແລະທ້ອງອີກດ້ວຍ.

Verse 4

तस्मिन्नवसरे ब्रह्मा भद्रमद्रीन्द्रजानुतम् । सारथ्याल्लब्धवात्सल्यः प्रार्थयन् प्रणतो ऽब्रवीत्

ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ໄດ້ຮັບຄວາມເມດຕາແລະຄວາມໄວ້ໃຈເນື່ອງຈາກການຮັບໃຊ້ເປັນສາຣະຖີ ໄດ້ກ້ມກາບ ແລະອ້ອນວອນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ກ່າວຕໍ່ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ຜູ້ກຳລັງຄຸກເຂົ່າຢູ່ເທິງພູເຈົ້າແຫ່ງພູ.

Verse 5

अलं क्रोधेन भगवन्नष्टाश्चैते दिवौकसः । प्रसीद क्षम्यतां सर्वं रोमजैस्सह सुव्रत

ພໍແລ້ວກັບຄວາມໂກດ ໂອ້ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ບັນດາເທວະຜູ້ຢູ່ສະຫວັນເຫຼົ່ານີ້ ຖືກທຳລາຍແລ້ວ. ຂໍພຣະອົງໂປດເມດຕາ ແລະອະໄພທຸກຢ່າງ ພ້ອມກັບພວກ ໂຣມະຈະ ໂອ້ ຜູ້ມີພຣະປະຕິບັດອັນບໍລິສຸດ.

Verse 6

एवं विज्ञापितस्तेन ब्रह्मणा परमेष्ठिना । शमं जगाम संप्रीतो गणपस्तस्य गौरवात्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ ໄດ້ທູນຂໍ; ພຣະຄະນະປະ (ຄະເນຊາ) ກໍປິຕິຍິນດີ ແລະເພາະເຄົາລົບກຽດສັກຂອງພຣະພຣະຫມາ ຈຶ່ງສງົບ ແລະຂົນຂວາຍຕົນເອງໄວ້।

Verse 7

देवाश्च लब्धावसरा देवदेवस्य मंत्रिणः । धारयन्तो ऽञ्जलीन्मूर्ध्नि तुष्टुवुर्विविधैः स्तवैः

ແລ້ວບັນດາເທວະທັງຫຼາຍ ເມື່ອໄດ້ໂອກາດອັນຄວນ ພ້ອມດ້ວຍມະນະຕຣີຂອງເທວະເທວ ໄດ້ປະນົມມືວາງໄວ້ເທິງສີສະ ແລະສັນລະເສີນພຣະອົງດ້ວຍບົດສັນລະເສີນຫຼາຍປະເພດ।

Verse 8

देवा ऊचुः । नमः शिवाय शान्ताय यज्ञहन्त्रे त्रिशूलिने । रुद्रभद्राय रुद्राणां पतये रुद्रभूतये

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ນະໂມ ແດ່ພຣະສິວະ ຜູ້ສະງົບສັນຕິ; ແດ່ຜູ້ທຳລາຍຍັດຍາທີ່ອະທຳ; ແດ່ຜູ້ຖືຕຣິຊູລ; ແດ່ຣຸດຣະຜູ້ເປັນມົງຄຸນ; ແດ່ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຣຸດຣະທັງປວງ; ແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີສະພາບເປັນຣຸດຣະໂດຍແທ້.”

Verse 9

कालाग्निरुद्ररूपाय कालकामांगहारिणे । देवतानां शिरोहन्त्रे दक्षस्य च दुरात्मनः

ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີຮູບເປັນ ກາລາກນິຣຸດຣາ—ໄຟແຫ່ງເວລາ—ຜູ້ຕັດອະວະຍະຂອງ ກາລະ ແລະ ກາມ; ຜູ້ຕັດສະໝອງເທວະ ແລະຜູ້ປະຫານ ດັກສະ ຜູ້ໃຈຊົ່ວ.

Verse 10

संसर्गादस्य पापस्य दक्षस्याक्लिष्टकर्मणः । शासिताः समरे वीर त्वया वयमनिन्दिता

ໂອ ວີຣະບຸລຸດ, ເນື່ອງຈາກການຄົບຄ່າກັບ ດັກສະ ຜູ້ມີບາບ—ແມ່ນແຕ່ລາວເຮັດການບໍ່ເຄີຍເມື່ອຍ—ພວກເຮົາຜູ້ບໍ່ມີຄວາມຜິດ ກໍຖືກທ່ານສັ່ງສອນ ແລະລົງໂທດໃນສົງຄາມ.

Verse 11

दग्धाश्चामी वयं सर्वे त्वत्तो भीताश्च भो प्रभो । त्वमेव गतिरस्माकं त्राहि नश्शरणागतान्

ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ພວກເຮົາທັງໝົດຖືກໄຟເຜົາ ແລະຫວາດກົວເນື່ອງຈາກພຣະອຳນາດຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງພວກເຮົາ—ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງພວກເຮົາຜູ້ມາຂໍພຶ່ງພາ.

Verse 12

वायुरुवाच । तुष्टस्त्वेवं स्तुतो देवान् विसृज्य निगडात्प्रभुः । आनयद्देवदेवस्य समीपममरानिह

ວາຍຸກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກສັນລະເສີນດັ່ງນີ້ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກໍພໍໃຈ ແລະປ່ອຍເທວະອອກຈາກໂສ້ຕອງ; ຈາກນັ້ນພາອະມະຣະເຫຼົ່ານັ້ນໄປສູ່ພຣະພັກຂອງ ພຣະເທວະເທວ (ພຣະສິວະ) ຢູ່ນັ້ນເອງ.

Verse 13

देवोपि तत्र भगवानन्तरिक्षे स्थितः प्रभुः । सगणः सर्वगः शर्वस्सर्वलोकमहेश्वरः

ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີພຣະພາກ ຢືນຢູ່ໃນກາງຟ້າ ເປັນຈອມອຳນາດ; ແມ່ນແມ່ນພຣະເທວະກໍຕາມ. ພ້ອມດ້ວຍຄະນະຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງສະຖິດທົ່ວທຸກແຫ່ງ; ພຣະອົງແມ່ນ ຊະຣະວະ (Śarva) ມະເຫສະວະຣະ ແຫ່ງໂລກທັງປວງ.

Verse 14

तं दृष्ट्वा परमेशानं देवा विष्णुपुरोगमाः । प्रीता अपि च भीताश्च नमश्चक्रुर्महेश्वरम्

ເມື່ອເຫັນພຣະປະຣະເມສານະ ຈອມເຈົ້າສູງສຸດ ບັນດາເທວະທັງຫຼາຍ ນຳໂດຍພຣະວິສະນຸ ທັງປິຕິຍິນດີ ແລະ ທັງຄາລົບຢ້ານກົວ; ແລ້ວພວກເຂົາໄດ້ນົບນ້ອມກ່າວນະມະສະການແດ່ພຣະມະເຫສະວະຣະ.

Verse 15

दृष्ट्वा तानमरान्भीतान्प्रणतार्तिहरो हरः । इदमाह महादेवः प्रहसन् प्रेक्ष्य पार्वतीम्

ເມື່ອເຫັນເທວະເຫຼົ່ານັ້ນຢ້ານກົວ ຮະຣະ (Hara) ຜູ້ກຳຈັດຄວາມທຸກຂອງຜູ້ນົບນ້ອມພຶ່ງພາ ໄດ້ຍິ້ມ ແລະ ຫັນສາຍຕາໄປມອງພຣະປາຣະວະຕີ; ແລ້ວພຣະມະຫາເທວະໄດ້ກ່າວຄຳນີ້.

Verse 16

महादेव उवाच । माभैष्ट त्रिदशास्सर्वे यूयं वै मामिकाः प्रजाः । अनुग्रहार्थमेवेह धृतो दंडः कृपालुना

ພຣະມະຫາເທວະກ່າວວ່າ: «ຢ່າຢ້ານເລີຍ ໂອ້ເທວະທັງຫມົດ; ພວກເຈົ້າແທ້ຈິງແມ່ນປະຊາຂອງເຮົາ. ຄັນທັນດາແຫ່ງວິໄນນີ້ ເຮົາ—ຜູ້ເມດຕາ—ຖືຂຶ້ນເພື່ອປະທານອະນຸຄຣາະເທົ່ານັ້ນ»។

Verse 17

भवतां निर्जराणां हि क्षान्तो ऽस्माभिर्व्यतिक्रमः । क्रुद्धेष्वस्मासु युष्माकं न स्थितिर्न च जीवितम्

ໂອ້ ເທວະຜູ້ອະມະຕະ, ການລ່ວງເກີນທີ່ພວກເຮົາເຮັດຕໍ່ພວກເຈົ້າ ພວກເຮົາໄດ້ອົດທົນຮັບໄວ້ແລ້ວ. ແຕ່ຖ້າພວກເຈົ້າໂກດຕໍ່ພວກເຮົາ ສໍາລັບພວກເຈົ້າຈະບໍ່ມີທັງການຢືນຢັນ ແລະບໍ່ມີແມ່ນແຕ່ຊີວິດ.

Verse 18

वायुरुवाच । इत्युक्तास्त्रिदशास्सर्वे शर्वेणामिततेजसा । सद्यो विगतसन्देहा ननृतुर्विबुधा मुदा

ວາຍຸກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກພຣະສະຣະວະ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ມີລັດສະໝີອັນຫາຂອບເຂດ ກ່າວດັ່ງນັ້ນ ທຸກເທວະກໍຫາຍສົງໄສທັນທີ ແລະບັນດາທິບພະອົງກໍຟ້ອນດ້ວຍຄວາມປິຕິ।

Verse 19

प्रसन्नमनसो भूत्वानन्दविह्वलमानसाः । स्तुतिमारेभिरे कर्तुं शंकरस्य दिवौकसः

ເມື່ອໃຈສະຫງົບ ແລະຈິດໃຈຖືກອານັນດາທ່ວມທົ່ວ ບັນດາເທວະຜູ້ຢູ່ສະຫວັນກໍເລີ່ມຂັບສັນລະເສີນພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ)។

Verse 20

देवा ऊचुः । त्वमेव देवाखिललोककर्ता पाता च हर्ता परमेश्वरो ऽसि । कविष्णुरुद्राख्यस्वरूपभेदै रजस्तमस्सत्त्वधृतात्ममूर्ते

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວເປັນຜູ້ສ້າງໂລກທັງປວງ ເປັນຜູ້ປົກປ້ອງ ແລະເປັນຜູ້ຖອນຄືນ; ພຣະອົງແມ່ນພຣະເຈົ້າສູງສຸດ. ໂອ ຜູ້ທີ່ອາດຕະພາບຂອງພຣະອົງປາກົດເປັນຮູບນາມກະ (ພຣະພຣະຫມາ), ວິສນຸ ແລະ ຣຸດຣະ; ຜູ້ຊົງຖືກຸນະຣະຊັດ, ຕະມັດ, ສັດຕະວະ ໄວ້ໃນພຣະອົງ—ພວກເຮົານົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ।

Verse 21

सर्वमूर्ते नमस्ते ऽस्तु विश्वभावन पावन । अमूर्ते भक्तहेतोर्हि गृहीताकृतिसौख्यद

ນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ໂອ ຜູ້ມີຮູບທຸກປະການ, ຜູ້ຊຳລະແລະຫຼ້ຽງດູສາກົນ. ນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີຮູບ; ເພາະເພື່ອຜູ້ພັກຕະ ພຣະອົງຈຶ່ງຮັບຮູບພາບ ແລະປະທານຄວາມສຸກແຫ່ງການປາກົດນັ້ນ।

Verse 22

चंद्रो ऽगदो हि देवेश कृपातस्तव शंकर । निमज्जनान्मृतः प्राप सुखं मिहिरजाजलिः

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ໂອ ພຣະສັງກະຣະ—ດ້ວຍພຣະເມດຕາກະຣຸນາຂອງພຣະອົງ ພຣະຈັນທຣາຈຶ່ງພົ້ນຈາກຄວາມເຈັບໄຂ້. ແລະ ມິຫິຣະຊາຊາລີ ຜູ້ຕາຍເນື່ອງຈາກຈົມນ້ຳ ກໍໄດ້ບັນລຸສຸກອັນປະເສີດ ໂດຍພຣະກະຣຸນາຂອງພຣະອົງ।

Verse 23

सीमन्तिनी हतधवा तव पूजनतः प्रभो । सौभाग्यमतुलं प्राप सोमवारव्रतात्सुतान्

ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ສີມັນຕິນີ ແມ່ນແມ່ຍິງຜູ້ຂາດຜົວ ແຕ່ໂດຍການບູຊາພຣະອົງ ນາງໄດ້ຮັບສິຣິມົງຄຸນອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້; ແລະໂດຍວຣະຕະວັນຈັນ ນາງໄດ້ບຸດຊາຍ.

Verse 24

श्रीकराय ददौ देवः स्वीयं पदमनुत्तमम् । सुदर्शनमरक्षस्त्वं नृपमंडलभीतितः

ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານແກ່ ສຣີກະຣາ ພຣະສະຖານອັນສູງສຸດຂອງພຣະອົງ. ແລະເຈົ້າ—ສຸດັຣຊະນະ—ໄດ້ປົກປ້ອງ (ທ່ານ/ແດນນັ້ນ) ຈາກຄວາມຢ້ານກົວທີ່ເກີດຈາກວົງມະນະກະສັດທັງຫຼາຍ.

Verse 25

मेदुरं तारयामास सदारं च घृणानिधिः । शारदां विधवां चक्रे सधवां क्रियया भवान्

ມະຫາສະມຸດແຫ່ງຄວາມເມດຕາໄດ້ຊ່ວຍຂ້າມພົ້ນ ເມດຸຣາ ພ້ອມດ້ວຍພັນລະຍາ. ແລະໂດຍອຳນາດແຫ່ງພິທີກຳອັນສັກສິດຂອງພຣະອົງ, ໂອ ພະວະ (ພຣະສິວະ), ພຣະອົງໄດ້ເຮັດໃຫ້ ຊາຣະດາ ຜູ້ເຄີຍເປັນແມ່ໝ້າຍ ກັບຄືນເປັນຜູ້ມີຜົວອີກຄັ້ງ.

Verse 26

भद्रायुषो विपत्तिं च विच्छिद्य त्वमदाः सुखम् । सौमिनी भवबन्धाद्वै मुक्ता ऽभूत्तव सेवनात्

ພຣະອົງໄດ້ຕັດຂາດຄວາມວິບັດທີ່ຕົກໃສ່ ພັດຣາຍຸສະ ແລະປະທານຄວາມສຸກໃຫ້ເຂົາ. ແລະ ເສົາມິນີ ໂດຍການຮັບໃຊ້ພຣະອົງ ແທ້ໆແລ້ວໄດ້ພົ້ນຈາກພັນທະແຫ່ງພະວະ—ວົງຈອນແຫ່ງການເກີດເປັນໃນໂລກ.

Verse 27

विष्णुरुवाच । त्वं शंभो कहरीशाश्च रजस्सत्त्वतमोगुणैः । कर्ता पाता तथा हर्ता जनानुग्रहकांक्षया

ພຣະວິສນຸກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະສັມພູ! ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວກໍເປັນທັງ ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ ແລະ ຣຸດຣະ. ໂດຍຄຸນະ ຣາຈັສ, ສັດຕະວະ, ຕະມະ ພຣະອົງເປັນຜູ້ສ້າງ, ຜູ້ປົກປ້ອງ, ແລະຜູ້ຖອນຄືນ ເພາະປາດຖະນາຈະປະທານອະນຸຄຣະຫ໌ແກ່ສັດທັງປວງ»

Verse 28

सर्वगर्वापहारी च सर्वतेजोविलासकः । सर्वविद्यादिगूढश्च सर्वानुग्रहकारकः

ພຣະອົງຊົງກຳຈັດຄວາມຍິ່ງຍະໂສທຸກປະການ; ພຣະອົງແມ່ນການລະເລີນແລະລັດສະໝີຂອງສະຫງ່າງາມທັງປວງ. ຊົງສະຖິດຢ່າງລຶກລັບໃນວິຊາທັງຫມົດແລະຄວາມລຶກລັບຂອງມັນ, ແລະຊົງເປັນຜູ້ປະທານອະນຸຄຣະຫ໌ແກ່ສັດທັງປວງຢ່າງທົ່ວໜ້າ.

Verse 29

त्वत्तः सर्वं च त्वं सर्वं त्वयि सर्वं गिरीश्वर । त्राहि त्राहि पुनस्त्राहि कृपां कुरु ममोपरि

ທຸກສິ່ງເກີດຈາກພຣະອົງ ແລະພຣະອົງເອງກໍແມ່ນທຸກສິ່ງ; ທຸກສິ່ງສະຖິດຢູ່ໃນພຣະອົງ ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພູ. ຂໍຊົງຊ່ວຍຂ້າພະເຈົ້າ—ຂໍຊົງຊ່ວຍ—ຂໍຊົງຊ່ວຍອີກ; ຂໍຊົງປະທານຄວາມເມດຕາກະລຸນາແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 30

अथास्मिन्नन्तरे ब्रह्मा प्रणिपत्य कृतांजलिः । एवं त्ववसरं प्राप्य व्यज्ञापयत शूलिने

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ກົ້ມກາບ ພ້ອມປະນົມມື. ແລະເມື່ອໄດ້ໂອກາດອັນສົມຄວນແລ້ວ ພຣະອົງຈຶ່ງທູນຂໍຕໍ່ພຣະສິວະ ຜູ້ຊົງຖືຕຣິສູນ.

Verse 31

ब्रह्मोवाच । जय देव महादेव प्रणतार्तिविभंजन । ईदृशेष्वपराधेषु को ऽन्यस्त्वत्तः प्रसीदति

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ໂອ ພຣະເທວະ! ໂອ ມະຫາເທວະ ຜູ້ທຳລາຍຄວາມທຸກຂອງຜູ້ກົ້ມກາບ. ໃນຄວາມຜິດພາດເຊັ່ນນີ້ ຈະມີໃຜອື່ນນອກຈາກພຣະອົງທີ່ຈະຊົງເມດຕາໄດ້?»

Verse 32

लब्धमानो भविष्यंति ये पुरा निहिता मृधे । प्रत्यापत्तिर्न कस्य स्यात्प्रसन्ने परमेश्वरे

ຜູ້ທີ່ເຄີຍຖືກລົ້ມລົງໃນສົງຄາມແຕ່ກ່ອນ ຈະລຸກຂຶ້ນອີກ ໄດ້ຮັບກຽດສັກສີ ແລະຄວາມສຳເລັດ. ເມື່ອພຣະປະເມສະວະຣະ (ພຣະສິວະ) ພໍພຣະໄທ ໃຜຈະປະສົບການກັບຄືນແຫ່ງເຄາະຮ້າຍໄດ້?

Verse 33

यदिदं देवदेवानां कृतमन्तुषु दूषणम् । तदिदं भूषणं मन्येत अंगीकारगौरवात्

ຄຳຕຳນິຕິຕຽນໃດໆ ທີ່ເທວະເທວາ (ເທວະເຈົ້າເທວະ) ໄດ້ກ່າວຕໍ່ຜູ້ຄົນເຫຼົ່ານີ້ ຄວນເຫັນຄຳນັ້ນເປັນເຄື່ອງປະດັບ ເນື່ອງຈາກກຽດແຫ່ງການຍອມຮັບດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ.

Verse 34

इति विज्ञाप्यमानस्तु ब्रह्मणा परमेष्ठिना । विलोक्य वदनं देव्या देवदेवस्स्मयन्निव

ເມື່ອພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນປະເມດຖິນ ທູນຂໍດັ່ງນີ້ແລ້ວ, ພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ໄດ້ເບິ່ງໃບໜ້າຂອງເທວີ ແລະດັ່ງຈະຍິ້ມ ຈຶ່ງຕອບພຣະວາຈາ.

Verse 35

पुत्रभूतस्य वात्सल्याद्ब्रह्मणः पद्मजन्मनः । देवादीनां यथापूर्वमंगानि प्रददौ प्रभुः

ດ້ວຍຄວາມເມດຕາດັ່ງພໍ່ຕໍ່ບຣະຫມາ ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ ຜູ້ເປັນດັ່ງລູກ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຄືນອະໄວຍະວະ ແລະພະລັງອຳນາດໃຫ້ແກ່ເທວະທັງປວງ ແລະຜູ້ອື່ນໆ ດັ່ງເກົ່າທຸກປະການ.

Verse 36

प्रथमाद्यैश्च या देव्यो दंडिता देवमातरः । तासामपि यथापूर्वाण्यंगानि गिरिशो ददौ

ແລະບັນດາແມ່ເທວີ ຜູ້ຖືກປະຖະມາ ແລະຜູ້ອື່ນໆ ລົງໂທດນັ້ນ, ພຣະກິຣີຊະ (ພຣະສິວະ) ກໍໄດ້ຄືນອະໄວຍະວະໃຫ້ພວກນາງ ດັ່ງເກົ່າທຸກປະການ.

Verse 37

दक्षस्य भगवानेव स्वयं ब्रह्मा पितामहः । तत्पापानुगुणं चक्रे जरच्छागमुखं मुखम्

ແລ້ວພຣະພຣະບິດາມະຫາ ພຣະພຣະພຣະບຣະຫມາ ເອງ ໄດ້ປັ້ນໃຫ້ດັກສະ ໜ້າຄ້າຍແບ້ເຖົ້າ ຕາມຂະໜາດແຫ່ງບາບຂອງເຂົາ।

Verse 38

सो ऽपि संज्ञां ततो लब्ध्वा स दृष्ट्वा जीवितः सुधी । भीतः कृताञ्जलिः शंभुं तुष्टाव प्रलपन्बहु

ແລ້ວເຂົາກໍໄດ້ຟື້ນສະຕິ ເຫັນວ່າຕົນຍັງມີຊີວິດ; ຜູ້ຮູ້ນັ້ນກໍຢ້ານ ປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະສັນລະເສີນພຣະສັມພູ ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາອ້ອນວອນຫຼາຍປະການ।

Verse 39

दक्ष उवाच । जय देव जगन्नाथ लोकानुग्रहकारक । कृपां कुरु महेशानापराधं मे क्षमस्व ह

ດັກສະກ່າວວ່າ: “ຊະນະແດ່ພຣະເທວະ, ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ, ຜູ້ເຮັດອະນຸເຄາະແກ່ໂລກທັງປວງ. ຂໍພຣະອົງເມດຕາ, ໂອ ມະເຫສານາ, ຂໍອະໄພຄວາມຜິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.”

Verse 40

कर्ता भर्ता च हर्ता च त्वमेव जगतां प्रभो । मया ज्ञातं विशेषेण विष्ण्वादिसकलेश्वरः

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງ, ຜູ້ສ້າງ, ຜູ້ຄ້ຳຈຸນ, ແລະຜູ້ຖອນຄືນ ແມ່ນພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮູ້ແນ່ຊັດວ່າ ພຣະອົງເປັນຈອມເຈົ້າເຫນືອວິສນຸ ແລະເທວະອົງອື່ນທັງປວງ।

Verse 41

त्वयैव विततं सर्वं व्याप्तं सृष्टं न नाशितम् । न हि त्वदधिकाः केचिदीशास्ते ऽच्युतकादयः

ດ້ວຍພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ ທຸກສິ່ງນີ້ຖືກແຜ່ອອກ ຖືກຄອບຄຸມ ແລະຖືກສ້າງຂຶ້ນ; ແລະຫາກບໍ່ມີພຣະອົງ ກໍບໍ່ມີການທໍາລາຍ. ແທ້ຈິງ ບໍ່ມີເຈົ້າອິດທິໃດສູງກວ່າພຣະອົງ ແມ່ນແຕ່ອະຈະຍຸຕະ ແລະອື່ນໆກໍຕາມ।

Verse 42

वायुरुवाच । तं तथा व्याकुलं भीतं प्रलपंतं कृतागसम् । स्मयन्निवावदत्प्रेक्ष्य मा भैरिति १ घृणानिधिः

ວາຍຸກ່າວວ່າ: ເມື່ອເຫັນເຂົາຢູ່ໃນສະພາບນັ້ນ—ວຸ້ນວາຍ ຢ້ານກົວ ແລະຄ່ຳຄວນຄຳຮ້ອງ ດ້ວຍພາລະແຫ່ງກຳຜິດ—ຄັງແຫ່ງຄວາມເມດຕາ ດັ່ງຈະຍິ້ມ ໄດ້ກ່າວກັບເຂົາວ່າ: “ຢ່າຢ້ານເລີຍ.”

Verse 43

तथोक्त्वा ब्रह्मणस्तस्य पितुः प्रियचिकीर्षया । गाणपत्यं ददौ तस्मै दक्षायाक्षयमीश्वरः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະອົງຜູ້ເປັນອີສະວະຣະ ດ້ວຍປາຖະນາຈະໃຫ້ພໍ່ຄືພຣະພຣະຫມາພໍໃຈ ໄດ້ປະທານແກ່ທັກສະ (Dakṣa) ຕຳແໜ່ງຄະນະປະຕິ—ອຳນາດເປັນຈອມເຫນືອຄະນະ—ອັນບໍ່ເສື່ອມສູນ।

Verse 44

ततो ब्रह्मादयो देवा अभिवंद्य कृत २ ंजलिः । तुष्टुवुः प्रश्रया वाचा शंकरं गिरिजाधिपम्

ຕໍ່ມາ ພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະອື່ນໆ ໄດ້ກາບນົບດ້ວຍມືປະນົມ; ແລ້ວສັນລະເສີນພຣະສັງກະຣະ—ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຄິຣິຈາ (ພາຣະວະຕີ)—ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອ່ອນນ້ອມ ແລະເຄົາລົບສັດທາ।

Verse 45

ब्रह्मादय ऊचुः । जय शंकर देवेश दीनानाथ महाप्रभो । कृपां कुरु महेशानापराधं नो क्षमस्व वै

ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ເທວະອື່ນໆ ກ່າວວ່າ: «ຊັຍຊະນະແດ່ພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ອົງເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງຜູ້ທຸກຍາກ ໂອ ມະຫາພຣະອົງ. ຂໍພຣະມະເຫສານາ ປະທານເມດຕາ ແລະ ຂໍອະໄພຄວາມຜິດຂອງພວກເຮົາແທ້ໆ»។

Verse 46

मखपाल मखाधीश मखविध्वंसकारक । कृपां कुरु मशानापराधं नः क्षमस्व वै

«ໂອ ຜູ້ພິທັກຍັດຍາ (ຍັດຍະ) ໂອ ອົງເຈົ້າແຫ່ງຍັດຍາ ໂອ ຜູ້ທຳລາຍຍັດຍາທີ່ຖືກຜູກມັດດ້ວຍອະຫັງການ. ຂໍປະທານເມດຕາ; ແລະ ຂໍອະໄພຄວາມຜິດຂອງພວກເຮົາແທ້ໆ ທີ່ເກີດຈາກປ່າຊ້າ (ສະຖານທີ່ເຜົາສົບ) ແລະ ພິທີຂອງມັນ»។

Verse 47

देवदेव परेशान भक्तप्राणप्रपोषक । दुष्टदण्डप्रद स्वामिन्कृपां कुरु नमो ऽस्तु ते

ໂອ ພຣະເທວະເທວາ, ໂອ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ—ຜູ້ຫຼ້ຽງຊີວິດລົມຫາຍໃຈຂອງຜູ້ພັກດີ ແລະ ຜູ້ລົງໂທດຄົນຊົ່ວ—ໂອ ພຣະອາຈານ, ຂໍພຣະກະລຸນາແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ. ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ.

Verse 48

त्वं प्रभो गर्वहर्ता वै दुष्टानां त्वामजानताम् । रक्षको हि विशेषेण सतां त्वत्सक्तचेतसाम्

ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ພຣະອົງແທ້ໆເປັນຜູ້ລົບລ້າງຄວາມຈອງຫອງຂອງຄົນຊົ່ວຜູ້ບໍ່ຮູ້ຈັກພຣະອົງ; ແລະໂດຍພິເສດ ພຣະອົງເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງຂອງຄົນດີ ຜູ້ມີໃຈຜູກພັນກັບພຣະອົງ.

Verse 49

अद्भुतं चरितं ते हि निश्चितं कृपया तव । सर्वापराधः क्षंतव्यो विभवो दीनवत्सलाः

ການປະພຶດຂອງພຣະອົງນັ້ນອັດສະຈັນແທ້—ແນ່ນອນເພາະອຳນາດແຫ່ງພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ. ໂອ ຜູ້ມີສະຫງ່າລາສີ, ຂໍໃຫ້ອະໄພຄວາມຜິດທັງປວງ, ເພາະພຣະອົງເປັນຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ຖ່ອມຕົນ ແລະ ຜູ້ທຸກຍາກເສຍໃຈເສມອ.

Verse 50

वायुरुवाच । इति स्तुतो महादेवो ब्रह्माद्यैरमरैः प्रभुः । स भक्तवत्सलस्स्वामी तुतोष करुणोदधिः

ວາຍຸກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ພຣະມະຫາເທວະ—ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ—ໄດ້ຖືກສັນລະເສີນໂດຍພຣະພຣະຫມາ ແລະ ອະມະຣະທັງຫຼາຍ; ພຣະອົງຈຶ່ງພໍໃຈ. ພຣະອົງເປັນທະເລແຫ່ງກະລຸນາ ແລະ ຮັກຜູ້ພັກດີ, ຈຶ່ງອິ່ມໃຈຢ່າງເຕັມທີ່.

Verse 51

चकारानुग्रहं तेषां ब्रह्मादीनां दिवौकसाम् । ददौ नरांश्च सुप्रीत्या शंकरो दीनवत्सलः

ພຣະຊັງກະຣະ—ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ທຸກຍາກ—ໄດ້ກະທຳອະນຸເຄາະແກ່ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ທວິວະກະສາວະທັງຫຼາຍ. ແລະດ້ວຍຄວາມຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ ພຣະອົງຍັງປະທານມະນຸດຜູ້ສົມຄວນໃຫ້ເຂົາເຈົ້າເປັນຜູ້ຊ່ວຍເຫຼືອອີກດ້ວຍ.

Verse 52

स च ततस्त्रिदशाञ्छरणागतान् परमकारुणिकः परमेश्वरः । अनुगतस्मितलक्षणया गिरा शमितसर्वभयः समभाषत

ແລ້ວພຣະປະເມສະວະຣະ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າສູງສຸດ ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍກະລຸນາອັນສູງສຸດ ໄດ້ຕັດກັບເທວະທັງຫຼາຍຜູ້ມາຂໍພຶ່ງພາ. ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາທີ່ມີຮອຍຍິ້ມອ່ອນໂຍນຄຽງຄູ່ ພຣະອົງໄດ້ປະລະຄວາມຢ້ານກົວທັງປວງຂອງພວກເຂົາ ແລະຕັດຕອບ.

Verse 53

शिव उवाच । यदिदमाग इहाचरितं सुरैर्विधिनियोगवशादिव यन्त्रितैः । शरणमेव गतानवलोक्य वस्तदखिलं किल विस्मृतमेव नः

ພຣະສິວະຕັດວ່າ: “ຄວາມຜິດທີ່ເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ກະທໍາໃນທີ່ນີ້ ດຸດດັ່ງຖືກບັງຄັບໂດຍອໍານາດແຫ່ງພິທີແລະໜ້າທີ່. ເມື່ອເຫັນວ່າພວກເຈົ້າມາພຶ່ງພາແຕ່ພຣະອົງ ພວກເຮົາກໍໄດ້ລືມມັນໝົດສິ້ນແລ້ວ.”

Verse 54

तदिह यूयमपि प्रकृतं मनस्यविगणय्य विमर्दमपत्रपाः । हरिविरिंचिसुरेन्द्रमुखास्सुखं व्रजत देवपुरं प्रति संप्रति

ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຈົ້າເອງກໍ—ບໍ່ລະອາຍ—ໄດ້ມາທີ່ນີ້ ໂດຍບໍ່ໃສ່ໃຈໃນດວງໃຈຕໍ່ສິ່ງທີ່ຄວນເປັນ ເພື່ອຈະກໍ່ການປະທະ. ບັດນີ້ ຈົ່ງໄປໃນທັນທີດ້ວຍຄວາມສະຫງົບ ໄປສູ່ນະຄອນເທວະ ພ້ອມກັບຮະຣິ (ວິສນຸ), ວິຣິນຈິ (ພຣະພຣະຫມາ), ອິນທຣະ ແລະຜູ້ນໍາເທວະອື່ນໆ.”

Verse 55

इति सुरानभिधाय सुरेश्वरो निकृतदक्षकृतक्रतुरक्रतुः । सगिरिजानुचरस्सपरिच्छदः स्थित इवाम्बरतोन्तरधाद्धरः

ເມື່ອພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະໄດ້ຕັດກັບເທວະທັງຫຼາຍດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະຫະຣະ—ຜູ້ຢູ່ເຫນືອການບູຊາທັງປວງ (ອະກຣະຕຸ) ແຕ່ເຄີຍເຮັດໃຫ້ພິທີຍັດຂອງທັກສະພັງທະລາຍ—ໄດ້ຫາຍໄປຈາກຟ້າ. ພ້ອມດ້ວຍຜູ້ຕິດຕາມຂອງຄິຣິຈາ ແລະຂະບວນບໍລິວານ ພຣະທະຣະ (ສິວະ) ດຸດດັ່ງຢືນຢູ່ໃນອາກາດຊົ່ວຂະນະ ແລ້ວກໍອັນຕະທານໄປ.

Verse 56

अथ सुरा अपि ते विगतव्यथाः कथितभद्रसुभद्रपराक्रमाः । सपदि खेन सुखेन यथासुखं ययुरनेकमुखाः मघवन्मुखाः

ແລ້ວເທວະເຫຼົ່ານັ້ນກໍພົ້ນຈາກຄວາມທຸກລໍາບາກ ແລະໄດ້ຟັງເຖິງວິລະກໍາອັນມົງຄຸນ ແລະພະລັງອັນງາມຂອງ ພະດຣະ ແລະ ສຸພະດຣະ. ໃນທັນໃດນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ເດີນທາງຜ່ານຟ້າດ້ວຍຄວາມສະດວກແລະຄວາມຍິນດີ ແຕ່ລະອົງກັບໄປສູ່ຖິ່ນພໍໃຈຂອງຕົນ ໂດຍມີມະຄະວັນ (ອິນທຣະ) ເປັນຜູ້ນໍາ.