रुद्रस्य परमात्मत्वे ब्रह्मपुत्रत्वादिसंशयप्रश्नः — Questions on Rudra’s Supremacy and His ‘Sonship’ to Brahmā

Verse 1

ऋषय ऊचुः । भवता कथिता सृष्टिर्भवस्य परमात्मनः । चतुर्मुखमुखात्तस्य संशयो नः प्रजायते

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: “ທ່ານໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ພວກເຮົາຟັງແລ້ວ ເຖິງການສ້າງສັນທີ່ເກີດຈາກພະພະວະ (Bhava)—ພຣະອາຕະມາສູງສຸດ. ເພາະມັນອອກມາຈາກປາກຂອງຜູ້ມີສີ່ໜ້າ (ພຣະພຣະມະ) ດັ່ງນັ້ນ ຄວາມສົງໄສບໍ່ເກີດຂຶ້ນໃນພວກເຮົາ.”

Verse 2

देवश्रेष्ठो विरूपाक्षो दीप्तश्शूलधरो हरः । कालात्मा भगवान् रुद्रः कपर्दी नीललोहितः

ພຣະອົງແມ່ນເທວະຜູ້ສູງສຸດ—ວິຣູປາກສະ ຜູ້ມີທັດສະນະອັນພິສົດ; ຮະຣະ ຜູ້ຖືຕຣິສູນອັນລຸກໄຟ; ຣຸດຣະ ພຣະພະຄະວານ ຜູ້ເປັນສານະຂອງກາລ; ກະປັຣດີ ຜູ້ມີຜົມມັດ; ຜູ້ມີສີຟ້າແລະແດງ.

Verse 3

सब्रह्मकमिमं लोकं सविष्णुमपि पावकम् । यः संहरति संक्रुद्धो युगांते समुपस्थिते

ເມື່ອສິ້ນຍຸກ ແລະເວລາແຫ່ງການລະລາຍມາຮອດ, ພຣະອົງ—ດ້ວຍພຣະພິລິດໃນພຣະກິດແຫ່ງການຮວບກັບ—ຊົງດຶງຄືນໂລກນີ້ທັງໝົດ ພ້ອມທັງພຣະພຣະຫມາ, ພ້ອມທັງວິສະນຸ, ແມ່ນກະທັ້ງປາວະກະ (ອັກນີ) ດ້ວຍ.

Verse 4

यस्य ब्रह्मा च विष्णुश्च प्रणामं कुरुतो भयात् । लोकसंकोचकस्यास्य यस्य तौ वशवर्तिनौ

ດ້ວຍຄວາມເກງຂາມ, ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ວິສະນຸ ກໍກົ້ມກາບພຣະອົງ. ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ສາມາດບີບຮວບໂລກທັງປວງໃຫ້ຫົວກັບ, ແລະແມ່ນກະທັ້ງສອງພຣະອົງນັ້ນກໍຢູ່ໃນອຳນາດຂອງພຣະອົງ.

Verse 5

यो ऽयं देवः स्वकादंगाद्ब्रह्मविष्णू पुरासृजत् । स एव हि तयोर्नित्यं योगक्षेमकरः प्रभुः

ເທວະອົງນີ້ແຫຼະ ໃນການກ່ອນການ ໄດ້ຊົງບັງເກີດພຣະພຣະຫມາ ແລະ ວິສະນຸ ອອກຈາກພຣະວະກາຍຂອງພຣະອົງເອງ. ພຣະອົງພຽງອົງດຽວແມ່ນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າອະທິປະໄຕ ຜູ້ຈັດວາງ “ໂຢກະ–ເກສະມະ” ຂອງພວກເຂົາຢ່າງນິລັນດອນ ໃຫ້ທັງການບັນລຸ ແລະການຄຸ້ມຄອງໜ້າທີ່ແຫ່ງຈັກກະວານ.

Verse 6

स कथं भगवान् रुद्र आदिदेवः पुरातनः । पुत्रत्वमगमच्छंभुर्ब्रह्मणो ऽव्यक्तजन्मनः

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະພະຄະວານ ຣຸດຣະ—ຊັມພູ ອາດິເທວະຜູ້ເກົ່າແກ່—ຈຶ່ງມາຮັບສະຖານະເປັນບຸດຂອງພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ມີການເກີດອັນບໍ່ປາກົດ ແລະຍາກຈະຮູ້ໄດ້ ໄດ້ແນວໃດ?

Verse 7

प्रजापतिश्च विष्णुश्च रुद्रस्यैतौ परस्परम् । सृष्टौ परस्परस्यांगादिति प्रागपि शुश्रुम

ພວກເຮົາກໍໄດ້ຍິນມາແຕ່ກ່ອນວ່າ ປຣະຊາປະຕິ (ພຣະພຣະຫມາ) ແລະ ພຣະວິສນຸ—ສອງພຣະອົງນີ້ ອັນສຳພັນກັບ ພຣະຣຸທຣ—ໄດ້ປາກົດໃນການສ້າງ ຈາກອະວະຍະຂອງກັນແລະກັນ ພຶງພາກັນໃນລຳດັບທີ່ປາກົດແຈ້ງ।

Verse 8

कथं पुनरशेषाणां भूतानां हेतुभूतयोः । गुणप्रधानभावेन प्रादुर्भावः परस्परात्

ແລ້ວອີກຄັ້ງ ສັດທັງປວງໂດຍບໍ່ເຫຼືອ ຈະເກີດຂຶ້ນຈາກຫຼັກເຫດສອງປະການ ໂດຍຄວາມສຳພັນທີ່ ຄຸນະ ແລະ ປຣະທານ (ທຳມະຊາດດັ້ງເດີມ) ຜັນກັນເປັນຜູ້ເດັ່ນ ຈາກກັນແລະກັນ ໄດ້ແນວໃດ?

Verse 9

नापृष्टं भवता किंचिन्नाश्रुतं च कथंचन । भगवच्छिष्यभूतेन भवता सकलं स्मृतम्

ທ່ານບໍ່ໄດ້ປ່ອຍໃຫ້ມີສິ່ງໃດທີ່ບໍ່ຖາມ ແລະບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ບໍ່ໄດ້ຍິນເລີຍ. ເນື່ອງຈາກທ່ານເປັນສິດຂອງພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ ທ່ານຈຶ່ງຈື່ຈຳທຸກສິ່ງໄວ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ।

Verse 10

तत्त्वं वद यथा ब्रह्मा मुनीनामवदद्विभुः । वयं श्रद्धालवस्तात श्रोतुमीश्वरसद्यशः

ໂອ ທ່ານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ຂໍຈົ່ງກ່າວຄວາມຈິງແທ້ ດັ່ງທີ່ ພຣະພຣະຫມາຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວໄປ ໄດ້ສອນແກ່ບັນດາມຸນີ. ພວກເຮົາເຕັມໄປດ້ວຍສັດທາ, ທ່ານເອີຍ, ແລະປາຖະໜາຈະຟັງໃນທັນທີ ກຽດຕິຄຸນອັນຮຸ່ງໂຮງຂອງພຣະເຈົ້າ (ອີສະວະຣະ).

Verse 11

वायुरुवाच । स्थाने पृष्टमिदं विप्रा भवद्भिः प्रश्नकोविदैः । इदमेव पुरा पृष्टो मम प्राह पितामहः

ວາຍຸກ່າວວ່າ: “ໂອ ພວກພຣາຫມະນ, ຜູ້ຊຳນານໃນສິລະປະແຫ່ງການຖາມ, ພວກເຈົ້າໄດ້ຖາມຄຳຖາມນີ້ຢ່າງຖືກການ. ເລື່ອງນີ້ເຄີຍຖືກຖາມຂ້ອຍມາກ່ອນ, ແລະພຣະປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ຂ້ອຍ.”

Verse 12

तदहं सम्प्रवक्ष्यामि यथा रुद्रसमुद्भवः । यथा च पुनरुत्पत्तिर्ब्रह्मविष्ण्वोः परस्परम्

ດັ່ງນັ້ນ, ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍວ່າ ພຣະຣຸດທະຊົງປາກົດຂຶ້ນມາໄດ້ແນວໃດ, ແລະ ພຣະພົມ ກັບ ພຣະວິສະນຸ ຊົງບັງເກີດຂຶ້ນໃໝ່ອີກຄັ້ງໃນຄວາມສຳພັນເຊິ່ງກັນແລະກັນແນວໃດ.

Verse 13

त्रयस्ते कारणात्मानो जतास्साक्षान्महेश्वरात् । चराचरस्य विश्वस्य सर्गस्थित्यंतहेतवः

ຈາກພຣະມະຫາເທວາ (ມະເຫສະວະຣະ) ເອງ ໄດ້ບັງເກີດຫຼັກການເຫດປັດໃຈສາມປະການ. ພວກນັ້ນປາກົດໂດຍກົງຈາກມະເຫສະວະຣະ ແລະເປັນເຫດໃຫ້ແກ່ຈັກກະວານ—ທັງສັດທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນ—ໂດຍການສ້າງ, ຄົງຢູ່, ແລະສະລາຍ.

Verse 14

परमैश्वर्यसंयुक्ताः परमेश्वरभाविताः । तच्छक्त्याधिष्ठिता नित्यं तत्कार्यकरणक्षमाः

ພວກນັ້ນປະກອບດ້ວຍອຳນາດອັນສູງສຸດ ແລະຖືກຫຼ້ຽວລ້ອມດ້ວຍພຣະພາວະຂອງພຣະປະຣະເມສະວະຣະ. ຖືກສະຖິດຢູ່ໃນພຣະສັກຕິ (Śakti) ຂອງພຣະອົງຢ່າງນິລັນດອນ ແລະສາມາດກະທຳພຣະກິດຂອງພຣະອົງໄດ້ຢ່າງສົມບູນ.

Verse 15

पित्रा नियमिताः पूर्वं त्रयोपि त्रिषु कर्मसु । ब्रह्मा सर्गे हरिस्त्राणे रुद्रः संहरणे तथा

ໃນກ່ອນການ ພຣະບິດາໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງທັງສາມໃຫ້ຮັບໜ້າທີ່ສາມປະການໃນຈັກກະວານ: ພຣະພຣະຫມາ ສຳລັບການສ້າງ; ຮະຣິ (ວິສະນຸ) ສຳລັບການປົກປ້ອງ; ແລະ ຣຸດຣະ ສຳລັບການສະລາຍດ້ວຍ.

Verse 16

तथाप्यन्योन्यमात्सर्यादन्योन्यातिशयाशिनः । तपसा तोषयित्वा स्वं पितरं परमेश्वरम्

ແຕ່ກໍຍັງ ເນື່ອງຈາກຄວາມອິດສາກັນແລະການຢາກເຫນືອກວ່າກັນ ພວກເຂົາພາກັນພະຍາຍາມເພື່ອຄວາມເປັນເລີດ. ແລະໂດຍຕະປະສະ (ການບຳເພັນພຣະຕະບະ) ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະບິດາຂອງຕົນ—ພຣະປະຣະເມສະວະຣະ—ພໍພຣະໄທ.

Verse 17

लब्ध्वा सर्वात्मना तस्य प्रसादात्परमेष्ठिनः । ब्रह्मनारायणौ पूर्वं रुद्रः कल्पान्तरे ऽसृजत्

ເມື່ອໄດ້ຮັບພຣະກະລຸນາຢ່າງເຕັມທີ່ຈາກພຣະເຈົ້າສູງສຸດ (ປະຣະເມດຖິນ) ໃນການສິ້ນສຸດກະລະປະໃນອະດີດ ພຣະຣຸດຣະໄດ້ບັງເກີດພຣະພຣະຫມາ ແລະ ນາຣາຍະນະ।

Verse 18

कल्पान्तरे पुनर्ब्रह्मा रुद्रविष्णू जगन्मयः । विष्णुश्च भगवान्रुद्रं ब्रह्माणमसृजत्पुनः

ໃນຍາມສິ້ນສຸດຂອງວົງຈັກໂລກ (ກະລະປະ) ພຣະພຣະຫມາປາກົດຂຶ້ນອີກ; ພຣະຣຸດຣະ ແລະ ພຣະວິສນຸ—ຜູ້ແຜ່ຊຶມໄປທົ່ວຈັກກະວານ—ດຳເນີນພຣະກິດຕໍ່ໄປ. ແລະພຣະວິສນຸຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ເຈົ້າ ກໍໄດ້ບັງເກີດພຣະຣຸດຣະອີກ ແລະສະແດງພຣະພຣະຫມາໃໝ່ອີກຄັ້ງ।

Verse 19

नारायणं पुनर्ब्रह्मा ब्रह्माणमसृजत्पुनः । एवं कल्पेषु कल्पेषु ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः

ພຣະພຣະຫມາບັງເກີດນາຣາຍະນະຊ້ຳໆ ແລະນາຣາຍະນະກໍບັງເກີດພຣະພຣະຫມາຊ້ຳໆ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນກະລະປະແລ້ວກະລະປະເລົ່າ ສາມພຣະອົງ—ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ, ແລະ ມະເຫສະວະຣະ—ປາກົດຊ້ຳໆຕາມລຳດັບແຫ່ງຈັກກະວານ।

Verse 20

परस्परेण जायंते परस्परहितैषिणः । तत्तत्कल्पान्तवृत्तान्तमधिकृत्य महर्षिभिः

ພວກພຣະອົງເກີດຂຶ້ນສືບຕໍ່ກັນໂດຍອາໄສກັນ ແລະມີໃຈປາຖະໜາປະໂຫຍດໃຫ້ແກ່ກັນແລະກັນ. ດັ່ງນັ້ນ ມະຫາຣິສີທັງຫຼາຍ ໄດ້ຍົກເອົາເລື່ອງລາວແຫ່ງການສິ້ນສຸດກະລະປະຕ່າງໆ ມາອະທິບາຍເປັນຄຳສອນນີ້।

Verse 21

प्रभावः कथ्यते तेषां परस्परसमुद्भवात् । शृणु तेषां कथां चित्रां पुण्यां पापप्रमोचिनीम्

ອຳນາດແລະພຣະປະສິດທິພາບຂອງພວກພຣະອົງ ຖືກອະທິບາຍວ່າເກີດຈາກການບັງເກີດພຶ່ງພາກັນ. ຈົ່ງຟັງເລື່ອງລາວອັນພິສົດຂອງພວກພຣະອົງ—ອັນບໍລິສຸດ ແລະຊຳລະບາບໄດ້।

Verse 22

कल्पे तत्पुरुषे वृत्तां ब्रह्मणः परमेष्ठिनः । पुरा नारायणो नाम कल्पे वै मेघवाहने

ໃນກັລປະ ຕັດປຸຣຸສະ ມີການເລົ່າເລື່ອງເກົ່າແກ່ຂອງ ພຣະພຣະຫມາ ປະຣະເມດຖິນ ຜູ້ສ້າງສູງສຸດ. ແລະໃນກັລປະ ເມກະວາຫະນະ ໃນອະດີດມີຜູ້ມີນາມວ່າ ນາຣາຍະນະ.

Verse 23

दिव्यं वर्षसहस्रं तु मेघो भूत्वावहद्धराम् । तस्य भावं समालक्ष्य विष्णोर्विश्वजगद्गुरुः

ເປັນເວລາພັນປີອັນທິບພະ ທ່ານໄດ້ກາຍເປັນເມກ ແລະຫຼົງຝົນລົງເທິງແຜ່ນດິນ. ເມື່ອເຫັນເຈດຈຳນົງແລະສະພາບນັ້ນ ຄູອາຈານຜູ້ຮູ້ທົ່ວຈັກກະວານ ກໍເຂົ້າໃຈວ່າເປັນເລື່ອງຂອງ ພຣະວິສນຸ.

Verse 24

सर्वस्सर्वात्मभावेन प्रददौ शक्तिमव्ययाम् । शक्तिं लब्ध्वा तु सर्वात्मा शिवात्सर्वेश्वरात्तदा

ແລ້ວພຣະເຈົ້າຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກສິ່ງ ຜູ້ສະຖິດເປັນອາດຕະຂອງທຸກຊີວິດ ໄດ້ປະທານ ສັກຕິ (Śakti) ອັນບໍ່ເສື່ອມສູນ. ເມື່ອໄດ້ຮັບສັກຕິນັ້ນຈາກ ພຣະສິວະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ ພຣະອົງ—ອາດຕະພາຍໃນຂອງສັດທັງປວງ—ກໍເຕັມໄປດ້ວຍພະລັງ.

Verse 25

ससर्ज भगावन् विष्णुर्विश्वं विश्वसृजा सह । विष्णोस्तद्वैभवं दृष्ट्वा सृष्टस्तेन पितामहः

ພຣະວິສນຸ ຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ມີພຣະພອນ ໄດ້ປະກົດສ້າງຈັກກະວານ ພ້ອມກັບພະລັງແຫ່ງການສ້າງ. ເມື່ອເຫັນຄວາມຮຸ່ງເຮືອງນັ້ນຂອງພຣະວິສນຸ ພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ກໍຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍພຣະອົງ.

Verse 26

आवयोरधिकश्चास्ति स रुद्रो नात्र संशयः । तस्य देवाधिदेवस्य प्रसादात्परमेष्ठिनः

ໃນພວກເຮົາສອງຄົນ ຜູ້ທີ່ເຫນືອກວ່າຢ່າງແທ້ຈິງແມ່ນ ຣຸດຣະ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງ ພຣະເທວະເທວະ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ ຄວາມຈິງນີ້ຈຶ່ງຖືກຮູ້ແລະຕັ້ງມັ່ນ.

Verse 27

स्रष्टा त्वं भगवानाद्यः पालकः परमार्थतः । अहं च तपसाराध्य रुद्रं त्रिदशनायकम्

ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າດັ້ງເດີມ, ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນແມ່ນຜູ້ສ້າງ ແລະຜູ້ຄຸ້ມຄອງຢ່າງແທ້ຈິງ. ສ່ວນຂ້າພະເຈົ້າ ໂດຍຕະປະສະ ບູຊາ ຣຸດຣະ—ຜູ້ນຳແຫ່ງເທວະທັງຫຼາຍ.

Verse 28

त्वया सह जगत्सर्वं स्रक्ष्याम्यत्र न संशयः । एवं विष्णुमुपालभ्य भगवानब्जसम्भवः

«ພ້ອມກັບເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າຈະສ້າງສັນຈັກກະວານທັງໝົດນີ້—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ» ເມື່ອໄດ້ກ່າວກັບ ວິສນຸ ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ (ພຣະພຣະຫມາ) ຈຶ່ງໄດ້ກ່າວວາຈາ.

Verse 29

एवं विज्ञापयामास तपसा प्राप्य शंकरम् । भगवन् देवदेवेश विश्वेश्वर महेश्वर

ເມື່ອໄດ້ເຂົ້າເຖິງ ສັງກະຣະ ໂດຍຕະປະສະ ແລ້ວ ລາວຈຶ່ງທູນຂໍວ່າ: «ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ປະເສີດ—ເທວະເທວະເອສ, ວິສະເວສະວະຣະ, ມະເຫສະວະຣະ».

Verse 30

तव वामांगजो विष्णुर्दक्षिणांगभवो ह्यहम् । मया सह जगत्सर्वं तथाप्यसृजदच्युतः

«ວິສນຸ ເກີດຈາກຂ້າງຊ້າຍຂອງພຣະອົງ, ແລະຂ້າພະເຈົ້າເກີດຈາກຂ້າງຂວາ. ແຕ່ກໍຍັງ, ອະຈຸຕະ (ວິສນຸ) ໄດ້ສ້າງຈັກກະວານທັງໝົດ ຮ່ວມກັບຂ້າພະເຈົ້າ».

Verse 31

स मत्सरादुपालब्धस्त्वदाश्रयबलान्मया । मद्भावान्नाधिकस्तेति भावस्त्वयि महेश्वरे

ດ້ວຍຄວາມອິດສາ ຂ້າໄດ້ຕໍ່ວ່າເຂົາ ໂດຍອາໄສພະລັງຈາກການຢູ່ໃນພະອົງເປັນທີ່ພຶ່ງ. ແຕ່ເນື່ອງຈາກໃຈເຂົາອຸທິດໃຫ້ຂ້າທັງໝົດ ເຂົາຈຶ່ງໝັ້ນໃຈວ່າ: «ບໍ່ມີໃຜສູງກວ່າພະອົງ ໂອ ມະເຫສະວະຣະ»។

Verse 32

त्वत्त एव समुत्पत्तिरावयोस्सदृशी यतः । तस्य भक्त्या यथापूर्वं प्रसादं कृतवानसि

ເພາະກຳເນີດຂອງພວກເຮົາທັງສອງ ແທ້ຈິງແລ້ວມາຈາກພະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ ຈຶ່ງຄ້າຍຄືກັນ. ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍພະຍອມຂອງຄວາມພັກດີຂອງເຂົາ ພະອົງໄດ້ປະທານພຣະກະລຸນາໃຫ້ເຂົາ ເຊັ່ນເກົ່າ.

Verse 33

तथा ममापि तत्सर्वं दातुमर्हसि शंकर । इति विज्ञापितस्तेन भगवान् भगनेत्रहा

«ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ໂອ ຊັງກະຣະ ພະອົງຄວນປະທານທັງໝົດນັ້ນໃຫ້ຂ້າດ້ວຍ» ເຂົາໄດ້ທູນຂໍ. ເມື່ອຖືກທູນຂໍເຊັ່ນນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ຜູ້ເຄີຍທຳລາຍດວງຕາຂອງພະພາກະ—ກໍໄດ້ຮັບຟັງຄຳຂໍນັ້ນ.

Verse 34

न्यायेन वै ददौ सर्वं तस्यापि स घृणानिधिः । लब्ध्वैवमीश्वरादेव ब्रह्मा सर्वात्मतां क्षणात्

ພຣະອົງ—ຄັງແຫ່ງຄວາມເມດຕາກະລຸນາ—ໄດ້ປະທານທຸກຢ່າງໃຫ້ເຂົາດ້ວຍຄວາມຖືກຕ້ອງຕາມທຳ. ແລະເມື່ອໄດ້ຮັບພຣະກະລຸນານີ້ຈາກອີສະວະຣະແຕ່ຜູ້ດຽວ ພຣະພຣະຫມາກໍບັນລຸສະພາບເປັນອາດຕະຂອງທຸກສິ່ງໃນທັນທີ.

Verse 35

त्वरमाणोथ संगम्य ददर्श पुरुषोत्तमम् । क्षीरार्णवालये शुभ्रे विमाने सूर्यसंनिभे

ເຂົາຮີບຮ້ອນໄປເຖິງ ແລະໄດ້ເຫັນພຣະປຸຣຸສະອຸດຕະມະ—ຜູ້ເປັນບຸກຄົນສູງສຸດ. ໃນຖິ່ນພັກອັນຂາວສະອາດແຫ່ງທະເລນົມ ພຣະອົງປະທັບຢູ່ໃນວິມານທິບອັນເປັນມົງຄຸນ ສ່ອງສະຫວ່າງດຸດດວງອາທິດ.

Verse 36

हेमरत्नान्विते दिव्ये मनसा तेन निर्मिते । अनंतभोगशय्यायां शयानं पंकजेक्षणम्

ເທິງຕຽງທິບອັນວິເສດ ປະດັບດ້ວຍຄຳແລະແກ້ວມະນີ ທີ່ທ່ານສ້າງຂຶ້ນດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງໃຈ—ທ່ານໄດ້ເຫັນພຣະອົງຜູ້ມີນັຍນາດັ່ງດອກບົວ ບັນທົມຢູ່ເທິງທີ່ນອນຂອງອະນັນຕະນາກາ ທີ່ຂົວພັນຫຼາຍຊັ້ນ।

Verse 37

चतुर्भुजमुदारांगं सर्वाभरणभूषितम् । शंखचक्रधरं सौम्यं चन्द्रबिंबसमाननम्

ພຣະອົງມີສີ່ພະຫັດ ອົງກາຍສົງ່າງາມ ແລະປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນທຸກປະການ—ຖືສັງຂ໌ແລະຈັກຣາ ມີພຣະພາບອ່ອນໂຍນ ໃບໜ້າດັ່ງດວງຈັນເຕັມດວງ।

Verse 38

श्रीवत्सवक्षसं देवं प्रसन्नमधुरस्मितम् । धरामृदुकरांभोजस्पर्शरक्तपदांबुजम्

ເຂົາທັງຫຼາຍໄດ້ເຫັນພຣະອົງຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງ ຜູ້ມີເຄື່ອງໝາຍສຣີວັດສະຢູ່ທີ່ອົງອົກ ພຣະພັກສະງົບ ມີຮອຍຍິ້ມຫວານອ່ອນໂຍນ; ແລະພຣະບາດດັ່ງດອກບົວມີສີແດງອ່ອນ ເນື່ອງຈາກການສຳຜັດອ່ອນນຸ່ມຂອງມືດັ່ງດອກບົວຂອງແຜ່ນດິນ।

Verse 39

क्षीरार्णवामृतमिव शयानं योगनिद्रया । तमसा कालरुद्राख्यं रजसा कनकांडजम्

ພຣະອົງບັນທົມຢູ່ໃນຍົກນິດຣາ ດັ່ງນ້ຳອະມຣິດທີ່ນອນສະຫງົບໃນທະເລນ້ຳນົມ. ໂດຍຕະມັດ ພຣະອົງຖືກເອີ້ນວ່າ ກາລະຣຸດຣະ; ໂດຍຣະຈັດ ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ເກີດຈາກໄຂ່ຄຳ ຮິຣັນຍະຄັຣພະ.

Verse 40

सत्त्वेन सर्वगं विष्णुं निर्गुणत्वे महेश्वरम् । तं दृष्ट्वा पुरुषं ब्रह्मा प्रगल्भमिदमब्रवीत्

ໂດຍສັດຕະວະ ພຣະອົງເຫັນວິສນຸເປັນຫຼັກການອັນແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກແຫ່ງ; ແລະຮູ້ຈັກມະເຫສະວະຣະວ່າ ຢູ່ເນືອກວ່າຄຸນທັງປວງ ໃນພາວະນິຣຄຸນ. ພຣະພຣະຫມາ—ເມື່ອໄດ້ເຫັນບຸຣຸສະຜູ້ສູງສຸດນັ້ນ—ຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ດ້ວຍຄວາມກ້າຫານ।

Verse 41

ग्रसामि त्वामहं विष्णो त्वमात्मानं यथा पुरा । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा प्रतिबुद्ध्य पितामहम्

“ໂອ ວິສນຸ, ຂ້າຈະກືນເຈົ້າ—ເຫມືອນທີ່ເຈົ້າເຄີຍກືນຕົນເອງໃນກ່ອນ.” ເມື່ອພິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ກໍໄດ້ຕື່ນຮູ້ສັດຈະ.

Verse 42

उदैक्षत महाबाहुस्स्मितमीषच्चकार च । तस्मिन्नवसरे विष्णुर्ग्रस्तस्तेन महात्मना

ຜູ້ມີແຂນໃຫຍ່ໄດ້ເບິ່ງໄປ ແລະຍິ້ມເບົາໆ. ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ວິສນຸຖືກຍຶດຄອງ ແລະຖືກຂົ່ມໂດຍຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ນັ້ນ.

Verse 43

सृष्टश्च ब्रह्मणा सद्यो भ्रुवोर्मध्यादयत्नतः । तस्मिन्नवसरे साक्षाद्भगवानिन्दुभूषणः

ພຣະພຣະຫມາໄດ້ສ້າງ(ຜູ້ນັ້ນ)ທັນທີ ໂດຍບໍ່ຕ້ອງພະຍາຍາມ ຈາກຊ່ອງກາງຄິ້ວ. ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ພຣະສິວະ ຜູ້ປະດັບດ້ວຍດວງຈັນ—ໄດ້ປາກົດຕົວໂດຍກົງ.

Verse 44

शक्तिं तयोरपि द्रष्टुमरूपो रूपमास्थितः । प्रसादमतुलं कर्तुं पुरा दत्तवरस्तयोः

ເພື່ອໃຫ້ທັງສອງໄດ້ເຫັນພະລັງອັນສັກສິດຂອງພຣະອົງ ພຣະຜູ້ໄຮ້ຮູບໄດ້ຮັບຮູບ. ດ້ວຍປາຖະນາຈະປະທານພຣະກະລຸນາອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ພຣະອົງ—ຜູ້ເຄີຍປະທານພອນແກ່ພວກເຂົາ—ຈຶ່ງປາກົດເຊັ່ນນີ້.

Verse 45

आगच्छत्तत्र यत्रेमौ ब्रह्मनारायणौ स्थितौ । अथ तुष्टुवतुर्देवं प्रीतौ भीतौ च कौतुकात्

ພຣະອົງໄດ້ເສດັດໄປຍັງບ່ອນທີ່ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ນາຣາຍະນະ ຢືນຢູ່. ແລ້ວດ້ວຍຄວາມພິສົດອັນນ່າອັດສະຈັນ—ທັງຍິນດີ ແລະ ເກງຂາມ—ພວກເຂົາໄດ້ສັນລະເສີນພຣະເທວະນັ້ນດ້ວຍບົດສະຫລອງ.

Verse 46

प्रणेमतुश्च बहुशो बहुमानेन दूरतः । भवोपि भगवानेतावनुगृह्य पिनाकधृक्

ແຕ່ໄກພວກເຂົາກໍ່ກົດກາບຊ້ຳໆ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງສູງ. ແລ້ວພຣະພະວະ—ພຣະສິວະ ຜູ້ຖືຄັນທະນູປິນາກ—ໄດ້ປະທານພຣະກະລຸນາ ແລະອະນຸເຄາະແກ່ພວກເຂົາ.

Verse 47

सादरं पश्यतोरेव तयोरंतरधीयत

ໃນຂະນະທີ່ທັງສອງເບິ່ງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບສັກກາລະ ພຣະອົງກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາຂອງເຂົາເຈົ້າ។