पितृसर्ग-श्राद्धमाहात्म्य-प्रश्नः (Pitṛ-sarga and the Greatness of Śrāddha: The Inquiry)

Verse 1

व्यास उवाच । इत्याकर्ण्य श्राद्धदेवः सूर्यान्वयमनुत्तमम् । पर्य्यपृच्छन्मुनिश्रेष्ठश्शौनकस्सूतमादरात्

ວຽາສະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງສາຍວົງອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ຂອງພະອາທິດແລ້ວ ມຸນິຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຊາວນະກະ—ຜູ້ທີ່ຍັງມີນາມວ່າ ສຣາດທະເທວະ—ໄດ້ຖາມ ສູຕະ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງລຶກຊຶ້ງ.

Verse 2

शौनक उवाच । सूतसूत चिरंजीव व्यासशिष्य नमोस्तु ते । श्राविता परमा दिव्या कथा परमपावनी

ຊາວນະກະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ສູຕະ ບຸດແຫ່ງສູຕະ, ຜູ້ມີອາຍຸຍືນ, ສິດຂອງພຣະວຽສະ—ຂໍນະມັດສະການແດ່ທ່ານ. ທ່ານໄດ້ສະດຸດສະດອນເລື່ອງລາວອັນສູງສຸດ ອັນເປັນທິບ ແລະຊໍາລະບາບຢ່າງຍິ່ງໃຫ້ພວກເຮົາຟັງ.

Verse 3

त्वया प्रोक्तः श्राद्धदेवस्सूर्य्यः सद्वंशवर्द्धनः । संशयस्तत्र मे जातस्तं ब्रवीमि त्वदग्रतः

ທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ ພຣະສູຣະຍະ (ສູຣຍະ) ເປັນເທວະຜູ້ປົກຄອງພິທີຊຣາດທະ ແລະເພີ່ມພູນຮັກສາວົງສາຕະກູນອັນສູງສົ່ງ. ແຕ່ຄວາມສົງໄສໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນໃຈຂ້າພະເຈົ້າ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວມັນຕໍ່ໜ້າທ່ານ.

Verse 4

कुतो वै श्राद्धदेवत्वमादित्यस्य विवस्वतः । श्रोतुमिच्छामि तत्प्रीत्या छिंधि मे संशयं त्विमम्

ເພາະເຫດໃດ ວິວັສວານ ອາທິຕຍະ (ພຣະອາທິດ) ຈຶ່ງໄດ້ຮັບສະຖານະເປັນເທວະທີ່ເຊີນໃນພິທີຊຣາດທະ? ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຈະຟັງດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ; ຂໍທ່ານໂປດຕັດຄວາມສົງໄສນີ້ຂອງຂ້າພະເຈົ້າເຖີດ.

Verse 5

श्राद्धस्यापि च माहात्म्यं तत्फलं च वद प्रभो । प्रीताश्च पितरो येन श्रेयसा योजयंति तम्

ໂອ ພຣະເຈົ້າ ຂໍທ່ານຈົ່ງກ່າວເຖິງມະຫິມາຂອງພິທີ Śrāddha ແລະຜົນບຸນຂອງມັນ ໂດຍທີ່ Pitṛs (ບັນພະບຸລຸດ) ພໍໃຈ ແລະນໍາຜູ້ນັ້ນໄປສູ່ śreyas ຄວາມດີສູງສຸດ।

Verse 6

एतच्च श्रोतुमिच्छामि पितॄणां सर्गमुत्तमम् । कथय त्वं विशेषेण कृपां कुरु महामते

ຂ້ອຍປາຖະໜາຈະຟັງເລື່ອງນີ້—ເລື່ອງກໍ່ກໍາເນີດອັນປະເສີດຂອງ Pitṛs. ໂອ ຜູ້ມີໃຈກວ້າງ ຂໍຈົ່ງອະທິບາຍໃຫ້ລະອຽດ ແລະປະທານພຣະເມດຕາແກ່ຂ້ອຍ।

Verse 7

सूत उवाच । वच्मि तत्तेऽखिलं प्रीत्या पितृसर्गं तु शौनक । मार्कण्डेयेन कथितं भीष्माय परिपृच्छते

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ຊໍນະກະ, ຂ້ອຍຈະເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງທັງໝົດດ້ວຍຄວາມຮັກ ເຖິງການກໍ່ກໍາເນີດຂອງ Pitṛs—ດັ່ງທີ່ ມາຣະກັນເດຍະ ໄດ້ເລົ່າໃຫ້ Bhīṣma ຟັງ ເມື່ອ Bhīṣma ຖາມເຂົາ.

Verse 8

गीतं सनत्कुमारेण मार्कण्डेय धीमते । तत्तेऽहं संप्रवक्ष्यामि सर्वकामफलपदम्

ຄໍາສອນ/ບົດສັນລະເສີນນີ້ ສະນັດກຸມາຣະ ໄດ້ຂັບຮ້ອງໃຫ້ແກ່຤ິສີມາຣະກັນເດຍ ຜູ້ມີປັນຍາ. ບັດນີ້ ຂ້ອຍຈະປະກາດໃຫ້ເຈົ້າຟັງ—ຄໍາທີ່ປະທານຜົນແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາອັນຊອບທໍາທັງປວງ ແລະນໍາຜູ້ແສວຫາໄປສູ່ຄວາມມົງຄຸນໃນທາງແຫ່ງພຣະສິວະ.

Verse 9

युधिष्ठिरेण संपृष्टो भीष्मो धर्मभृतां वरः । शरशय्यास्थितः प्रोचे तच्छृणुष्व वदामि ते

ເມື່ອຖືກພະຍຸດິສຖິຣະຖາມ ພີສະມະ ຜູ້ຍຶດຖືທັມມະອັນປະເສີດ ນອນຢູ່ເທິງຕຽງລູກສອນ ແລ້ວກ່າວວ່າ: «ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຟັງ ຂ້າຈະເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າ»។

Verse 10

युधिष्ठिर उवाच । पुष्टिकामेन पुंसां वै कथं पुष्टिरवाप्यते । एतच्छ्रोतुं समिच्छामि किं कुर्वाणो न सीदति

ພະຍຸດິສຖິຣະກ່າວວ່າ: «ສໍາລັບຜູ້ຊາຍທີ່ປາຖະໜາຄວາມຜາສຸກແລະຄວາມເຈຣິນ ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງແທ້ຈະໄດ້ມາແນວໃດ? ຂ້າປາຖະໜາຟັງ—ຄວນເຮັດສິ່ງໃດ ເພື່ອບໍ່ຕົກໃນຄວາມທຸກ?»

Verse 11

सूत उवाच । युधिष्ठिरेण संपृष्टं प्रश्नं श्रुत्वा स धर्मवित् । भीष्मः प्रोवाच सुप्रीत्या सर्वेषां शृण्वतां वचः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຖາມທີ່ພະຍຸດິສຖິຣະຖາມ ພີສະມະ ຜູ້ຮູ້ທັມມະ ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍາດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ ໃຫ້ແກ່ຜູ້ຟັງທັງປວງ।

Verse 12

भीष्म उवाच । ये कुर्वंति नराश्श्राद्धान्यपि प्रीत्या युधिष्ठिर । श्राद्धैः प्रीणाति तत्सर्वं पितॄणां हि प्रसादतः

ພີສະມະກ່າວວ່າ: «ໂອ ພະຍຸດິສຖິຣະ, ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປະກອບພິທີ ສຣາດທະ (Śrāddha) ດ້ວຍໃຈສັດທາ, ໂດຍພິທີນັ້ນ ທຸກສິ່ງທີ່ປາຖະໜາຈະສໍາເລັດແລະເປັນທີ່ພໍໃຈ, ແທ້ຈິງເພາະພຣະກະລຸນາແລະຄວາມພໍໃຈຂອງພິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ)»។

Verse 13

श्राद्धानि चैव कुर्वन्ति फलकामास्सदा नरा । अभिसंधाय पितरं पितुश्च पितरं तथा

ມະນຸດຜູ້ປາຖະນາຜົນຢູ່ເສມອ ຈຶ່ງເຮັດພິທີສຣາດທະ ໂດຍຈົ່ງໃຈອຸທິດໃຫ້ບິດາຂອງຕົນ ແລະອີກທັງບິດາຂອງບິດາ (ປູ່ຝ່າຍພໍ່) ເປັນຜູ້ຮັບ.

Verse 14

पितुः पितामहश्चैव त्रिषु पिंडेषु नित्यदा । पितरो धर्मकामस्य प्रजाकामस्य च प्रजाम्

ບິດາແລະປູ່ (ພໍ່ຂອງພໍ່) ຍ່ອມສະຖິດຢູ່ເສມອໃນປິນດະທັງສາມ. ພິຕຣະທັງຫຼາຍປະທານທັງທຳມະ ແລະການສຳເລັດຄວາມປາຖະນາ; ແລະຜູ້ປາຖະນາລູກຫຼານ ພວກທ່ານປະທານບຸດຫຼານໃຫ້.

Verse 15

पुष्टिकामस्य पुष्टिं च प्रयच्छन्ति युधिष्ठिर

ໂອ ຢຸທິສຖິຣ, ພິຕຣະທັງຫຼາຍປະທານຄວາມອຸດົມສົມບູນແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ ແກ່ຜູ້ປາຖະນາຄວາມຜາສຸກ.

Verse 16

युधिष्ठिर उवाच । वर्तंते पितरः स्वर्गे केषांचिन्नरके पुनः । प्राणिनां नियतं चापि कर्मजं फलमुच्यते

ຢຸທິສຖິຣ ກ່າວວ່າ: «ພິຕຣະບາງພວກຢູ່ໃນສະຫວັນ ແຕ່ບາງພວກກໍຢູ່ໃນນະລົກ. ແລະຍັງກ່າວອີກວ່າ ສຳລັບສັດມີຊີວິດ ຜົນທີ່ເກີດຈາກກຳ ແມ່ນແນ່ນອນ ແລະຖືກກຳນົດໄວ້»។

Verse 17

तानि श्राद्धानि दत्तानि कथं गच्छन्ति वै पितॄन् । कथं शक्तास्तमाहर्त्तुं नरकस्था फलं पुनः

«ທານສຣາດທະ (Śrāddha) ທີ່ໄດ້ຖວາຍນັ້ນ ໄປຮອດພິຕຣຶ (Pitṛs) ແທ້ໆໄດ້ແນວໃດ? ແລະຖ້າພິຕຣຶຢູ່ໃນນະຣົກ ຈະສາມາດຮັບຜົນນັ້ນໄດ້ແນວໃດ?»

Verse 18

देवा अपि पितॄन्स्वर्गे यजंत इति मे श्रुतम् । एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं विस्तरेण ब्रवीहि मे

“ຂ້ອຍໄດ້ຍິນມາວ່າ ແມ່ນແຕ່ເທວະດາໃນສະຫວັນກໍຍັງບູຊາພິຕຣະ. ຂ້ອຍປາຖະໜາຈະຟັງເລື່ອງນີ້—ຂໍໃຫ້ເຈົ້າອະທິບາຍໃຫ້ຂ້ອຍຢ່າງລະອຽດ.”

Verse 19

भीष्म उवाच । अत्र ते कीर्तयिष्यामि यथा श्रुतमरिन्दम । पित्रा मम पुरा गीतं लोकान्तरगतेन वै

ພີສະມະ ກ່າວວ່າ: ທີ່ນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ທ່ານຟັງ ໂອ ຜູ້ປະຫານສັດຕູ ຕາມທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນມາ—ເປັນບົດທີ່ບິດາຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍຂັບຮ້ອງໃຫ້ຟັງ ເມື່ອທ່ານໄດ້ໄປສູ່ໂລກອື່ນແລ້ວ.

Verse 20

श्राद्धकाले मम पितुर्मया पिंडस्समुद्यतः । मत्पिता मम हस्तेन भित्त्वा भूमिमयाचत

ໃນເວລາທຳພິທີ ສຣາດທະ ໃຫ້ບິດາຂ້າພະເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍົກພິນດະ (ກ້ອນອາຫານບູຊາແກ່ຜູ້ລ່ວງລັບ) ຂຶ້ນ. ແລ້ວບິດາຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ທະລຸດິນຂຶ້ນມາ ແລະຂໍມັນຈາກມືຂ້າພະເຈົ້າໂດຍກົງ.

Verse 21

नैष कल्पविधिर्दृष्ट इति निश्चित्य चाप्यहम् । कुशेष्वेव ततः पिंडं दत्तवानविचारयन्

ຂ້າພະເຈົ້າຕັດສິນໃຈວ່າ “ນີ້ບໍ່ແມ່ນວິທີຕາມຄຳພີພິທີ (ກັລປະວິທິ)” ແລະຂ້າພະເຈົ້າກໍແນ່ໃຈເຊັ່ນນັ້ນ. ຈາກນັ້ນ ໂດຍບໍ່ລັງເລ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ວາງພິນດະໄວ້ເທິງຫຍ້າຄຸຊະໂດຍກົງ.

Verse 22

ततः पिता मे संतुष्टो वाचा मधुरया तदा । उवाच भारतश्रेष्ठ प्रीयमाणो मयानघ

ຈາກນັ້ນ ບິດາຂ້າພະເຈົ້າກໍພໍໃຈ ແລະໃນເວລານັ້ນໄດ້ກ່າວດ້ວຍວາຈາອັນຫວານ. ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງພະຣາຕະ, ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ—ເມື່ອທ່ານພໍໃຈໃນຂ້າພະເຈົ້າ ທ່ານຈຶ່ງເອີ້ນເວົ້າກັບຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 23

त्वया दायादवानस्मि धर्मज्ञेन विपश्चिता । तारितोहं तु जिज्ञासा कृता मे पुरुषोत्तम

ໂດຍທ່ານ—ຜູ້ຮູ້ທັນທຳ ແລະ ປັນຍາລ້ຳ—ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເປັນຜູ້ຮັບມໍຣະດົກແຫ່ງບຸນທຳ. ໂດຍທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າຖືກຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນ; ຄວາມໃຝ່ຮູ້ຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍສຳເລັດແລ້ວ, ໂອ ບຸລຸດສູງສຸດ।

Verse 24

प्रमाणं यद्धि कुरुते धर्माचारेण पार्थिवः । प्रजास्तदनु वर्तंते प्रमाणाचरितं सदा

ມາດຕະຖານໃດທີ່ກະສັດວາງໄວ້ດ້ວຍການປະພຶດທຳອັນຊອບ, ປະຊາຊົນຍ່ອມດຳເນີນຕາມນັ້ນເທົ່ານັ້ນ; ເພາະວິຖີທີ່ເປັນແບບຢ່າງອັນມີອຳນາດ ຍ່ອມຖືກລອຍຕາມເສມອ.

Verse 25

शृणु त्वं भारतश्रेष्ठ वेदधर्मांश्च शाश्वतान् । प्रमाणं वेदधर्मस्य पुत्र निर्वर्त्तितं त्वया

ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງພັນບາຣະຕະ, ບັນຍັດອັນນິລັນດອນແຫ່ງທຳວິເທດ. ໂອ ລູກເອີຍ, ທ່ານເອງໄດ້ສ້າງມາດຕະຖານອັນຖືກຕ້ອງ ແລະ ແບບຢ່າງອັນເປັນອຳນາດ ຂອງການປະພຶດຕາມວິເທດແລ້ວ.

Verse 26

तस्मात्तवाहं सुप्रीतः प्रीत्या वरमनुत्तमम् । ददामि त्वं प्रतीक्षस्व त्रिषु लोकेषु दुर्लभम्

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຍິນດີຢ່າງຍິ່ງຕໍ່ທ່ານ; ດ້ວຍຄວາມຮັກ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະທານພອນອັນສູງສຸດ. ຈົ່ງຄອຍຮັບເຖີດ—ພອນນີ້ຫາຍາກໃນສາມໂລກ.

Verse 27

न ते प्रभविता मृत्युर्यावज्जीवितुमिच्छसि । त्वत्तोभ्यनुज्ञां संप्राप्य मृत्युः प्रभविता पुनः

ຕາມທີ່ທ່ານປາດຖະໜາຈະມີຊີວິດຢູ່, ຄວາມຕາຍຈະບໍ່ມີອຳນາດເຫນືອທ່ານ. ແຕ່ເມື່ອໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກທ່ານແລ້ວ, ຄວາມຕາຍຈຶ່ງຈະກັບມາມີຜົນອີກຄັ້ງ.

Verse 28

किं वा ते प्रार्थितं भूयो ददामि वरमुत्तमम् । तद् ब्रूहि भरतश्रेष्ठ यत्ते मनसि वर्तते

ຫຼືວ່າ ເຈົ້າຍັງປາດຖະໜາອັນໃດອີກ? ຂ້າຈະປະທານພອນອັນປະເສີດໃຫ້ເຈົ້າ. ຂໍໃຫ້ເຈົ້າກ່າວມາ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງສາພາຣະຕະ, ສິ່ງໃດທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນໃຈເຈົ້າ.

Verse 29

इत्युक्तवति तस्मिंस्तु अभिवाद्य कृताञ्जलिः । अवोचं कृतकृत्योऽहं प्रसन्ने त्वयि मानद । प्रश्नं पृच्छामि वै कंचिद्वाच्यस्स भवता स्वयम्

ເມື່ອພຣະອົງກ່າວດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າກໍກາບຄໍານົບ ພ້ອມປະນົມມື ແລະກ່າວວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າສໍາເລັດຄົບຖ້ວນແລ້ວ ໂອ ຜູ້ປະທານເກຍດ, ເພາະພຣະອົງໂປດປຣານ. ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຖາມຄໍາຖາມໜຶ່ງ—ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເອງປະກາດສິ່ງທີ່ຄວນກ່າວ»។

Verse 30

स मामुवाच तद् ब्रूहि यदीच्छसि ददामि ते । इत्युक्तेथ मया तत्र पृष्टः प्रोवाच तन्नृपः

ພຣະອົງກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າວ່າ: «ຈົ່ງບອກສິ່ງທີ່ເຈົ້າປາດຖະໜາ; ຖ້າເຈົ້າປະສົງ ຂ້າຈະປະທານໃຫ້ເຈົ້າ»। ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຖາມພຣະອົງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະກະສັດອົງນັ້ນກໍຕອບກັບມາ.

Verse 31

शंतनुरुवाच । शृणु तात प्रवक्ष्यामि प्रश्नं तेऽहं यथार्थतः । पितृकल्पं च निखिलं मार्कण्डेयेन मे श्रुतम्

ຊັນຕະນຸກ່າວວ່າ: «ຟັງເຖີດ ລູກເອີຍ; ຂ້າຈະກ່າວຄໍາຖາມຂອງຂ້າໃຫ້ເຈົ້າຕາມຄວາມເປັນຈິງ. ຈາກມາຣະກັນເດຍ ຂ້າໄດ້ຍິນຄົບຖ້ວນເຖິງພິທີອັນສັກສິດທັງໝົດກ່ຽວກັບປິຕຣຶ (ພິທີບູຊາບັນພະບຸລຸດ)»។

Verse 32

यत्त्वं पृच्छसि मां तात तदेवाहं महामुनिम् । मार्कण्डेयमपृच्छं हि स मां प्रोवाच धर्मवित्

ໂອ ລູກທີ່ຮັກ, ສິ່ງທີ່ເຈົ້າຖາມຂ້ອຍນັ້ນ ຂ້ອຍເຄີຍໄດ້ໄປຖາມພຣະມະຫາມຸນີ ມາຣະກັນເດຍ; ຜູ້ຮູ້ທຳມະນັ້ນໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ຂ້ອຍຟັງ।

Verse 33

मार्कण्डेय उवाच । शृणु राजन्मया दृष्टं कदाचित्पश्यता दिवम् । विमानं महादायांतमन्तरेण गिरेस्तदा

ມາຣະກັນເດຍະກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງຟັງ ໂອ ພະຣາຊາ, ສິ່ງທີ່ຂ້າເຄີຍເຫັນເມື່ອຄັ້ງໜຶ່ງ ໃນຍາມທີ່ຂ້າເບິ່ງຟ້າ. ໃນເວລານັ້ນ ມີວິມານອັນໃຫຍ່ກໍາລັງເຄື່ອນມາ ຜ່ານຊ່ອງວ່າງລະຫວ່າງພູເຂົາ»។

Verse 34

तस्मिन्विमाने पर्यक्षं ज्वलितांगारवर्चसम् । महातेजः प्रज्वलंतं निर्विशेषं मनोहरम्

ໃນວິມານຟ້ານັ້ນ ໄດ້ເຫັນພຣະສະພາບອັນອັດສະຈັນ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຖ່ານໄຟທີ່ລຸກໂຊດ ມີເຕຊະອັນໃຫຍ່ ລຸກໂພລງແຮງ ບໍ່ມີລັກສະນະແຍກແຍະ ແຕ່ງາມຈັບໃຈຢ່າງຫາທຽບບໍ່ໄດ້.

Verse 35

अपश्यं चैव तत्राहं शयानं दीप्ततेजसम् । अंगुष्ठमात्रं पुरुषमग्नावग्निमिवाहितम्

ທີ່ນັ້ນແທ້ໆ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນພຣະບຸລຸດຜູ້ມີເຕຊະສະຫວ່າງ ນອນຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ມີຂະໜາດເທົ່ານິ້ວໂປ້ງ ສະຖິດຢູ່ໃນໄຟ ດັ່ງເປັນແປວໄຟທີ່ວາງໄວ້ໃນແປວໄຟເອງ.

Verse 36

सोऽहं तस्मै नमः कृत्वा प्रणम्य शिरसा प्रभुम् । अपृच्छं चैव तमहं विद्यामस्त्वां कथं विभो

ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວນະມະສະການແດ່ພຣະອົງ ແລະກົ້ມສີສະກາບລົງກັບພື້ນ. ຈາກນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າທູນຖາມວ່າ: “ໂອ ວິພູ, ຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກສິ່ງ, ຈະບັນລຸວິທະຍາອັນແທ້ນີ້ໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 37

मामुवाच धर्मात्मा तेन तद्विद्यते तपः । येन त्वं बुध्यसे मां हि मुने वै ब्रह्मणस्सुतम्

ຜູ້ມີຈິດໃຈຕັ້ງຢູ່ໃນທຳນັ້ນ ໄດ້ກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າວ່າ: ໂດຍສິ່ງນັ້ນ ຄວາມໝາຍແທ້ຂອງຕະປະ (ຕະປັດສະຍາ) ຈະຖືກຮູ້ແຈ້ງ; ໂດຍຕະປະນັ້ນແຫຼະ ໂອ ມຸນີ, ເຈົ້າຈຶ່ງຮູ້ແລະເຂົ້າໃຈຂ້າພະເຈົ້າແທ້ໆ ວ່າເປັນບຸດຂອງພຣະພຣະຫມາ (Brahmā).

Verse 38

सनत्कुमारमिति मां विद्धि किं करवाणि ते । ये त्वन्ये ब्रह्मणः पुत्राः कनीयांसस्तु ते मम

ຈົ່ງຮູ້ເຖີດວ່າ ຂ້າແມ່ນ ສະນັດກຸມາຣະ. ເຮົາຈະເຮັດຫຍັງໃຫ້ເຈົ້າດີ? ແລະບຸດອື່ນໆຂອງພຣະພຣະຫມາຜູ້ອ່ອນກວ່າ ເປັນຜູ້ນ້ອຍຂອງຂ້າ.

Verse 39

भ्रातरस्सप्त दुर्धर्षा येषां वंशाः प्रतिष्ठिताः । वयं तु यतिधर्माणस्संयम्यात्मानमात्मनि

ມີພີ່ນ້ອງເຈັດອົງ ຜູ້ບໍ່ອາດຖືກພິຊິດ ແລະວົງສາຂອງເຂົາເຈົ້າຕັ້ງມັ່ນແນ່ນອນ. ແຕ່ພວກເຮົາດໍາເນີນທາງທຳຂອງຍະຕິ ຄວບຄຸມຕົນ ແລະນໍາຈິດໃຫ້ຊຶມຊາບໃນອາຕະມາ.

Verse 40

यथोत्पन्नस्तथैवाहं कुमार इति विश्रुतः । तस्मात्सनत्कुमारं मे नामैतत्कथितं मुने

ດັ່ງທີ່ຂ້າເກີດຂຶ້ນ ຂ້າກໍໄດ້ຮັບກຽດຊື່ວ່າ “ກຸມາຣະ” ຜູ້ເປັນໜຸ່ມນິລັນດອນ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມຸນີ, ນາມຂອງຂ້າຈຶ່ງຖືກກ່າວວ່າ ສະນັດກຸມາຣະ.

Verse 41

यद्भक्त्या ते तपश्चीर्णं मम दर्शनकांक्षया । एष दृष्टोऽस्मि भद्रं ते कं कामं करवाणि ते

ເນື່ອງຈາກເຈົ້າໄດ້ປະພຶດຕະປະສະດ້ວຍຄວາມພັກດີ ໂດຍປາຖະໜາຈະເຫັນຂ້າ, ບັດນີ້ຂ້າໄດ້ປາກົດຕໍ່ໜ້າເຈົ້າແລ້ວ. ຂໍໃຫ້ຄວາມມົງຄຸນມີແກ່ເຈົ້າ—ຄວາມປາດຖະໜາໃດທີ່ຂ້າຈະສໍາເລັດໃຫ້?

Verse 42

इत्युक्तवन्तं तं चाहं प्रावोचं त्वं शृणु प्रभो । पितॄणामादिसर्गं च कथयस्व यथातथम्

ເມື່ອລາວເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຂ້ອຍຈຶ່ງກ່າວກັບລາວວ່າ: «ຂໍພຣະອົງຟັງ. ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເລົ່າການກໍເກີດດັ້ງເດີມຂອງພິຕຣຶ (Pitṛs) ຕາມຄວາມເປັນຈິງ»។

Verse 43

इत्युक्तस्स तु मां प्राह शृणु सर्वं यथातथम् । वच्मि ते तत्त्वतस्तात पितृसर्गं शुभावहम्

ເມື່ອຂ້ອຍເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ລາວກ່າວກັບຂ້ອຍວ່າ: «ຈົ່ງຟັງທຸກຢ່າງຕາມຄວາມເປັນຈິງ. ລູກເອີຍ, ຂ້ອຍຈະເລົ່າດ້ວຍຄວາມຈິງ ເລື່ອງການກໍເກີດຂອງພິຕຣຶ (Pitṛs) ອັນນຳພາສິຣິມົງຄຸນ»។

Verse 44

सनत्कुमार उवाच । देवान्पुरासृजद्ब्रह्मा मां यक्षध्वं स चाह तान् । तमुत्सृज्य तमात्मानमयजंस्ते फलार्थिनः

ສນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ໃນການກ່ອນ ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ສ້າງເທວະທັງຫຼາຍ ແລະກ່າວກັບເຂົາວ່າ «ຈົ່ງບູຊາຍັດຍະແກ່ຂ້ອຍ»। ແຕ່ເທວະເຫຼົ່ານັ້ນ ປາຖະໜາຜົນ ຈຶ່ງລະທິ້ງພຣະອົງ ແລະບູຊາຕົນເອງ ໂດຍຖືອາຫັງກາຣ (ອັດຕາ) ເປັນເທວະທີ່ຕ້ອງຮັບໃຊ້।

Verse 45

ते शप्ता ब्रह्मणा मूढा नष्टसंज्ञा भविष्यथ । तस्मात्किंचिदजानंतो नष्टसंज्ञाः पितामहम्

«ພວກເຈົ້າຖືກບຣະຫມາສາບ ຈະກາຍເປັນຜູ້ຫຼົງຜິດ ແລະສູນເສຍປັນຍາອັນຖືກຕ້ອງ. ດັ່ງນັ້ນ ຮູ້ແຕ່ໜ້ອຍ ຈະຂາດວິເຈົ້າຈຳແນກ ແມ່ນແຕ່ “ປິຕາມະຫະ” (ພຣະບຣະຫມາ) ກໍບໍ່ຮູ້ຈັກ»។

Verse 46

प्रोचुस्तं प्रणतास्सर्वे कुरुष्वानुग्रहं हि नः । इत्युक्तस्तानुवाचेदं प्रायश्चित्तार्थमेव हि

ແລ້ວທຸກຄົນກໍກົ້ມກາບ ແລະກ່າວວ່າ: «ຂໍພຣະອົງໂປດປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ພວກເຮົາແທ້ໆ»। ເມື່ອຖືກທູນດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງກ່າວຄໍາສອນນີ້ ເພື່ອຈຸດປະສົງແຫ່ງປຣາຍະສິດຕະ (ການຊໍາລະບາບ) ໂດຍແທ້.

Verse 47

पुत्रान्स्वान्परिपृच्छध्वं ततो ज्ञानमवाप्स्यथ । इत्युक्ता नष्टसंज्ञास्ते पुत्रान्पप्रच्छुरोजसा

“ຈົ່ງຖາມລູກຊາຍຂອງພວກເຈົ້າໃຫ້ລະອຽດ; ແລ້ວພວກເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບປັນຍາ.” ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ທີ່ສູນເສຍສະຕິກໍໄດ້ຖາມລູກຊາຍດ້ວຍຄວາມເຮັ່ງຮ້ອນແລະພະລັງອັນແຂງກ້າ।

Verse 48

प्रायश्चित्तार्थमेवाधिलब्धसंज्ञा दिवौकसः । गम्यतां पुत्रका एवं पुत्रैरुक्ताश्च तेऽनघ

“ພວກເທວະດາແຫ່ງສະຫວັນເຫຼົ່ານີ້ ຖືກກຳນົດໄວ້ໂດຍຈົງໃຈເພື່ອການຊຳລະບາບ (ປຣາຍະຊິດ). ດັ່ງນັ້ນ ລູກໆທີ່ຮັກ, ຈົ່ງໄປຕາມນັ້ນ.” ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີບາບ, ພວກເຂົາຖືກລູກໆກ່າວແນະນຳເຊັ່ນນັ້ນ।

Verse 49

अभिशप्तास्तु ते देवाः पुत्रकामेन वेधसम् । पप्रच्छुरुक्ताः पुत्रैस्ते गतास्ते पुत्रका इति

ເທວະດາເຫຼົ່ານັ້ນຜູ້ຖືກສາບແຊ່ງ ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາພຣະພຣະຫມາ (ຜູ້ສ້າງ) ຜູ້ປາຖະໜາລູກ ແລະຖາມພຣະອົງ. ເມື່ອຖືກກ່າວແນະນຳ ພວກເຂົາກ່າວວ່າ: “ລູກຂອງພຣະອົງໄປໃສ? ລູກໆເກີດຫຍັງຂຶ້ນ?”

Verse 50

ततस्तानब्रवीद्देवो देवान्ब्रह्मा ससंशयान् । शृणुध्वं निर्जरास्सर्वे यूयं न ब्रह्मवादिनः

ແລ້ວພຣະເທວະ ພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ເທວະດາເຫຼົ່ານັ້ນຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມສົງໄສວ່າ: “ຈົ່ງຟັງ, ໂອ ຜູ້ອະມະຕະທັງຫມົດ; ຖ້ອຍຄຳຂອງພວກເຈົ້າບໍ່ສອດຄ່ອງກັບສັດຈະແຫ່ງພຣະພຣະຫມັນ.”

Verse 51

तस्माद्यदुक्तं युष्माकं पुत्रैस्तैर्ज्ञानिसत्तमैः । मंतव्यं संशयं त्यक्त्वा तथा न च तदन्यथा

ດັ່ງນັ້ນ ຖ້ອຍຄໍາທີ່ບຸດເຫຼົ່ານັ້ນ—ຜູ້ຮູ້ອັນປະເສີດ—ໄດ້ກ່າວແກ່ທ່ານ ຈົ່ງຮັບໄວ້ໂດຍລະທິ້ງຄວາມສົງໄສ; ມັນເປັນຢ່າງນັ້ນແທ້ ບໍ່ແມ່ນຢ່າງອື່ນ.

Verse 52

देवाश्च पितरश्चैव यजध्वं त्रिदिवौकसः । परस्परं महाप्रीत्या सर्वकामफलप्रदा

ໂອ ຜູ້ຢູ່ໃນສະຫວັນສາມຊັ້ນ, ຈົ່ງບູຊາທັງເທວະ ແລະ ປິຕຣະ ດ້ວຍ. ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີອັນໃຫຍ່ຕໍ່ກັນ, ພວກເຂົາຈະເປັນຜູ້ປະທານຜົນແຫ່ງຄວາມປາດຖະໜາອັນຊອບທຳທັງປວງ।

Verse 53

सनत्कुमार उवाच । ततस्ते छिन्नसंदेहाः प्रीतिमंतः परस्परम् । बभूवुर्मुनिशार्दूल ब्रह्मवाक्यात्सुखप्रदाः

ສະນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ແລ້ວແຕ່ນັ້ນ ໂອ ນັກບວດຜູ້ດຸດດັ່ງເສືອໃນຫມູ່ມຸນີ, ຄວາມສົງໄສຂອງເຂົາເຈົ້າຖືກຕັດຂາດ; ຕ່າງກັນຕ່າງມີຄວາມຮັກໃຄ່ ແລະເກີດຄວາມພໍໃຈ, ໄດ້ຮັບຄວາມສຸກຈາກພຣະວາຈາຂອງພຣະບຣະຫມາ।

Verse 54

ततो देवा हि प्रोचुस्तान्यदुक्ताः पुत्रका वयम् । तस्माद्भवंतः पितरो भविष्यथ न संशयः

ຕໍ່ມາ ພວກເທວະດາໄດ້ກ່າວກັບເຂົາເຈົ້າວ່າ: “ພວກເຮົາເປັນລູກຂອງທ່ານ; ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານຈະເປັນບິດາຂອງພວກເຮົາແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ.”

Verse 55

पितृश्राद्धे क्रियां कश्चित्करिष्यति न संशयः । श्राद्धैराप्यायितस्सोमो लोकानाप्याययिष्यति

ໃນພິທີສຣາດທະແດ່ພິຕຣະ, ຈະມີຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງປະຕິບັດກິດຕາມທຳນຽມແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ພຣະໂສມ (Soma) ທີ່ໄດ້ຮັບການຫຼ້ຽງດູດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາສຣາດທະນັ້ນ ຈະຫຼ້ຽງດູໂລກທັງຫຼາຍຄືນໄປ.

Verse 56

समुद्रं पर्वतवनं जंगमाजंगमैर्वृतम् । श्राद्धानि पुष्टिकामैश्च ये करिष्यंति मानवाः

ໃນໂລກທີ່ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍທະເລ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍພູເຂົາກັບປ່າໄມ້, ມີທັງສັດເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ; ມະນຸດຜູ້ໃດປາຖະໜາຄວາມອຸດົມແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ ແລ້ວປະກອບພິທີສຣາດທະ, ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບການເພີ່ມພູນແລະສຸກສະບາຍຕາມທຳມະ.

Verse 57

तेभ्यः पुष्टिप्रदाश्चैव पितरः प्रीणितास्सदा । श्राद्धे ये च प्रदास्यंति त्रीन्पिंडान्नामगोत्रतः

ດ້ວຍເຄື່ອງຖວາຍເຫຼົ່ານັ້ນ ພິຕຣະ (ວິນຍານບັນພະບຸລຸດ) ຈະພໍໃຈຢູ່ເສມອ ແລະຕອບແທນດ້ວຍການປະທານຄວາມອຸດົມສົມບູນ ແລະສຸຂະພາບດີ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນພິທີ ສຣາດດະ ຄວນຖວາຍພິນດະ 3 ກ້ອນ ໂດຍລະບຸຊື່ ແລະ ໂກຕຣະ (ສາຍຕະກູນ) ຂອງບັນພະບຸລຸດ.

Verse 58

सर्वत्र वर्तमानास्ते पितरः प्रपितामहाः । भावयिष्यंति सततं श्राद्धदानेन तर्पिताः

ພິຕຣະເຫຼົ່ານັ້ນ—ບິດາ ແລະ ບັນພະບຸລຸດ—ສະຖິດຢູ່ທົ່ວທຸກແຫ່ງ. ເມື່ອທ່ານທັງຫຼາຍຖືກທຳໃຫ້ພໍໃຈດ້ວຍທານໃນພິທີ ສຣາດດະ ພວກທ່ານຈະປະທານການຄ້ຳຈຸນ ຄວາມອຸດົມ ແລະພອນ ແກ່ສາຍຕະກູນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ.

Verse 59

इति तद्वचनं सत्यं भवत्वथ दिवौकसः । पुत्राश्च पितरश्चैव वयं सर्वे परस्परम्

“ດັ່ງນັ້ນຂໍໃຫ້ຖ້ອຍຄຳນັ້ນເປັນຄວາມຈິງ ໂອ ຜູ້ສະຖິດໃນສະຫວັນ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ພວກເຮົາທຸກຄົນຜູກພັນກັນແລະກັນ—ເປັນທັງລູກ ແລະ ເປັນທັງພໍ່.”

Verse 60

एवं ते पितरो देवा धर्मतः पुत्रतां गताः । अन्योन्यं पितरो वै ते प्रथिताः क्षितिमण्डले

ດັ່ງນັ້ນ ພິຕຣະເຫຼົ່ານັ້ນ ຜູ້ເປັນເທວະແທ້ ຕາມບັນຍັດແຫ່ງ ທັມມະ ໄດ້ບັນລຸສະພາບເປັນລູກ. ແລະໂດຍການສືບຕໍ່ກັນໄປມາ ພວກທ່ານຈຶ່ງເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໃນໂລກມະນຸດວ່າ ເປັນພໍ່ຂອງກັນແລະກັນ.