Strī-svabhāva-kathanam: Nārada–Pañcacūḍā-saṃvāda (Discourse on Dispassion via the Nārada–Pañcacūḍā Dialogue)

Verse 1

व्यास उवाच । कुत्सितं योषिदर्थं यत्संप्रोक्तं पंचचूडया । तन्मे ब्रूहि समासेन यदि तुष्टोऽसि मे मुने

ວຽສະກ່າວວ່າ: «ໂອ ມຸນີ, ຖ້າທ່ານພໍໃຈຂ້ອຍ ຈົ່ງບອກຂ້ອຍໂດຍຫຍໍ້ ວ່າ ປັນຈະຈູດາ (Pañcacūḍā) ໄດ້ກ່າວຫຍັງ ກ່ຽວກັບເລື່ອງທີ່ນ່າຕຳໜິອັນພົວພັນກັບແມ່ຍິງ»।

Verse 2

सनत्कुमार उवाच । स्त्रीणां स्वभावं वक्ष्यामि शृणु विप्र यथातथम् । यस्य श्रवणमात्रेण भवेद्वैराग्यमुत्तमम्

ສະນັດກຸມາຣະກ່າວວ່າ: «ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍທຳມະຊາດຂອງແມ່ຍິງ; ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ພຣາຫມະນະ, ຕາມຄວາມເປັນຈິງ. ແຕ່ພຽງໄດ້ຍິນເທົ່ານັ້ນ ວິໄຣຍາກະ (vairāgya) ອັນສູງສຸດກໍເກີດຂຶ້ນ»។

Verse 3

स्त्रियो मूलं हि दोषाणां लघुचित्ताः सदा मुने । तदासक्तिर्न कर्तव्या मोक्षेप्सुभिरतन्द्रितैः

ໂອ ມຸນີ, ແມ່ຍິງທັງຫຼາຍຖືກກ່າວວ່າເປັນຮາກເຫດແຫ່ງຄວາມຜິດພາດຫຼາຍປະການ ແລະມີໃຈຫວັ່ນໄຫວງ່າຍເສມອ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ປາຖະໜາໂມກສະ ແລະມີຄວາມຕື່ນຮູ້ບໍ່ເລີນລະ ບໍ່ຄວນຕິດພັນດ້ວຍຄວາມຫຼົງຮັກຕໍ່ນາງເຫຼົ່ານັ້ນ।

Verse 4

अत्राप्युदाहरंतीममितिहासं पुरातनम् । नारदस्य च संवादं पुंश्चल्या पंचचूडया

ໃນນີ້ດ້ວຍ ຂ້ອຍຈະຍົກຕຳນານອັນເກົ່າແກ່ອັນສັກສິດມາເປັນຕົວຢ່າງ—ຄື ບົດສົນທະນາຂອງນາຣະດະ (Nārada) ກັບນາງຄະນິກາ ປັນຈະຈູດາ (Pañcacūḍā)។

Verse 5

लोकान्परिचरन्धीमान्देवर्षिर्नारदः पुरा । ददर्शाप्सरसं बालां पंचचूडामनुत्तमाम्

ຄັ້ງໜຶ່ງ ພຣະລິສີເທວະ ນາຣະດະ ຜູ້ມີປັນຍາ ເດີນທ່ອງໄປທົ່ວໂລກ ແລະໄດ້ເຫັນນາງອັບສະຣາວັຍໜຸ່ມ ຊື່ ປັນຈະຈູດາ ຜູ້ງາມຫາທຽບບໍ່ໄດ້।

Verse 6

पप्रच्छाप्सरसं सुभ्रूं नारदो मुनिसत्तमः । संशयो हृदि मे कश्चित्तन्मे ब्रूहि सुमध्यमे

ນາຣະດະ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ ໄດ້ຖາມນາງອັບສະຣາຜູ້ມີຄິ້ວງາມວ່າ: “ມີຄວາມສົງໄສຢ່າງໜຶ່ງເກີດຂຶ້ນໃນໃຈຂ້າ; ໂອ ຜູ້ມີແອວອ່ອນຊ້ອຍ, ຈົ່ງບອກຄວາມຈິງໃຫ້ຂ້າເຖີດ.”

Verse 7

एवमुक्ता तु सा विप्रं प्रत्युवाच वराप्सरा । विषये सति वक्ष्यामि समर्थां मन्यसेऽथ माम्

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ນາງອັບສະຣາຜູ້ປະເສີດ ໄດ້ຕອບກັບພຣາຫມະນະວ່າ: “ຖ້າເລື່ອງນີ້ຄວນກ່າວ ຂ້າຈະເວົ້າ; ແຕ່ກໍຕ້ອງໃຫ້ທ່ານເຫັນວ່າຂ້າມີຄວາມສາມາດ.”

Verse 8

नारद उवाच । न त्वामविषये भद्रे नियोक्ष्यामि कथंचन । स्त्रीणां स्वभावमिच्छामि त्वत्तः श्रोतुं सुमध्यमे

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົດ, ຂ້າຈະບໍ່ໃຫ້ເຈົ້າເຮັດສິ່ງທີ່ບໍ່ຄວນເດັດຂາດ. ໂອ ຜູ້ມີແອວອ່ອນຊ້ອຍ, ຂ້າປາຖະໜາຈະຟັງຈາກເຈົ້າເຖິງສະພາບທຳມະຊາດຂອງແມ່ຍິງ.”

Verse 9

सनत्कुमार उवाच । एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य देवर्षेरप्सरोत्तमा । प्रत्युवाच मुनीशं तं देवर्षिं मुनिसत्तमम्

ສນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອນາງອັບສະຣາຜູ້ສູງສຸດໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງເທວະຣິສີນັ້ນ ນາງກໍໄດ້ຕອບກັບຕໍ່ມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງມຸນີ ເທວະຣິສີ ຜູ້ດີສຸດໃນບັນດາດຸດສີ।

Verse 10

पंचचूडोवाच । मुने शृणु न शक्या स्त्री सती वै निंदितुं स्त्रिया । विदितास्ते स्त्रियो याश्च यादृश्यश्च स्वभावतः

ປັນຈະຈູດາ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ມຸນີ, ຈົ່ງຟັງ. ນາງຜູ້ມີຄຸນທຳ (ສະຕີ) ບໍ່ຄວນຖືກຕຳນິໂດຍນາງອື່ນ. ທ່ານຮູ້ດີແລ້ວເຖິງທຳມະຊາດຂອງຍິງ—ວ່າເປັນແນວໃດ ແລະນິໄສເກີດຈາກສະພາບເກີດຂອງຕົນ»។

Verse 11

न मामर्हसि देवर्षे नियोक्तुं प्रश्नमीदृशम् । इत्युक्त्वा साऽभवत्तूष्णीं पंचचूडाप्सरोवरा

ປັນຈະຈູດາ ອັບສະຣາຜູ້ປະເສີດ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ທ່ານເທວະຣິສີ, ທ່ານບໍ່ຄວນບັງຄັບໃຫ້ຂ້ອຍຕອບຄໍາຖາມແບບນີ້»। ເວົ້າແລ້ວ ນາງກໍຢູ່ນິ່ງງຽບ।

Verse 12

अथ देवर्षिवर्यो हि श्रुत्वा तद्वाक्यमुत्तमम् । प्रत्युवाच पुनस्तां वै लोकानां हितकाम्यया

ແລ້ວ ທ່ານເທວະຣິສີຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ ໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາອັນດີເລີດນັ້ນ ແລະຕອບນາງອີກຄັ້ງ ໂດຍປາຖະໜາຄວາມຜາສຸກແກ່ບັນດາໂລກ।

Verse 13

नारद उवाच । मृषावादे भवेद्दोषस्सत्ये दोषो न विद्यते । इति जानीहि सत्यं त्वं वदातस्तत्सुमध्यमे

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: «ການເວົ້າຄໍາຕົວະ ຍ່ອມເກີດໂທດ; ການເວົ້າຄໍາຈິງ ບໍ່ມີໂທດ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຮູ້ໃຫ້ແຈ້ງ ແລະເວົ້າຄໍາຈິງເຖີດ ໂອ ຜູ້ເອວງາມ»។

Verse 14

सनत्कुमार उवाच । इत्युक्ता सा कृतमती रभसा चारुहासिनी । स्त्रीदोषाञ्शाश्वतान्सत्यान्भाषितुं संप्रचक्रमे

ສະນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອນາງຖືກກ່າວເຊັ່ນນັ້ນ ນາງມີໃຈໝັ້ນຄົງ ຕອບໄວ ແລະຍິ້ມຫວານ ຈຶ່ງເລີ່ມເວົ້າເຖິງຂໍ້ບົກພ່ອງອັນຍືນຍົງ ແລະເປັນຄວາມຈິງ ທີ່ພົບເຫັນໃນກິລິຍາຂອງສະຕຣີໃນໂລກີ.

Verse 15

पञ्चचूडोवाच । कुलीना नाथवंत्यश्च रूपवंत्यश्च योषितः । मर्यादासु न तिष्ठंति स दोषः स्त्रीषु नारद

ປັນຈະຈູດາ ກ່າວວ່າ: «ແມ່ຍິງທີ່ເກີດໃນຕະກູນດີ ມີຜົວເປັນທີ່ພຶ່ງ ແລະມີຄວາມງາມ ກໍຍັງອາດບໍ່ຢືນຢູ່ໃນຂອບເຂດອັນຄວນ. ໂອ ນາຣະດາ, ນີ້ແມ່ນຂໍ້ບົກພ່ອງທີ່ພົບໃນສະຕຣີ»។

Verse 16

न स्त्रीभ्यः किंचिदन्यद्वै पापीयस्तरमस्ति हि । स्त्रियो मूलं हि पापानां तथा त्वमपि वेत्थ ह

«ແທ້ຈິງແລ້ວ ບໍ່ມີສິ່ງໃດຕໍ່າຕໍ່າກວ່າການຫຼົງຕິດໃນຍິງໂດຍບໍ່ສໍາລວມ; ເພາະຍິງຖືກກ່າວວ່າເປັນຮາກແຫ່ງບາບທັງປວງ—ເຈົ້າກໍຮູ້ດີແລ້ວ»।

Verse 17

समाज्ञातानर्थवतः प्रतिरूपान् यथेप्सितान् । यतीनन्तरमासाद्य नालं नार्य्यः प्रतीक्षितुम्

ເມື່ອພວກນາງໄດ້ຮູ້ຈັກຊາຍທີ່ເໝາະສົມ ມີຄຸນຄ່າ ແລະສອດຄ່ອງຕາມຄຸນລັກສະນະທີ່ປາດຖະໜາ; ເມື່ອພົບວ່າພວກຍະຕີ (ນັກບວດ) ບໍ່ພ້ອມ ຫຼືລ່າຊ້າ ພວກນາງກໍບໍ່ອາດລໍຖ້າໄດ້ອີກຕໍ່ໄປ।

Verse 18

असद्धर्मस्त्वयं स्त्रीणामस्माकं भवति प्रभो । पापीयसो नरान् यद्वै लज्जां त्यक्त्वा भजामहे

ໂອ້ ພຣະເຈົ້າ, ນີ້ແທ້ໆແລ້ວເປັນທາງອະທັມສໍາລັບພວກເຮົາຜູ້ຍິງ—ຄືການລະທິ້ງຄວາມອາຍ ແລະໄປຄົບຫາກັບຊາຍຜູ້ມີຄວາມປະພຶດບາບ।

Verse 19

स्त्रियं च यः प्रार्थयते सन्निकर्षं च गच्छति । ईषच्च कुरुते सेवां तमेवेच्छति योषितः

ບຸລຸດຜູ້ທີ່ອ້ອນວອນສະຕີ ເຂົ້າໄປໃກ້ຊິດ ແລະ ບົວລະບັດນາງພຽງເລັກນ້ອຍ ນາງກໍຈະເກີດຄວາມຮັກໃນບຸລຸດຜູ້ນັ້ນແຕ່ພຽງຜູ້ດຽວ.

Verse 20

अनर्थित्वान्मनुष्याणां भयात्पतिजनस्य च । मर्यादायाममर्यादाः स्त्रियस्तिष्ठंति भर्तृषु

ເພາະຄວາມວຸ້ນວາຍຂອງຜູ້ຄົນ ແລະ ຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ຍາດຕິພີ່ນ້ອງຂອງສາມີ ແມ່ນແຕ່ສະຕີທີ່ບໍ່ມີຄວາມສຳລວມ ກໍຍັງຄົງຢູ່ໃນຂອບເຂດຂອງສີລະທຳເມື່ອຢູ່ພາຍໃຕ້ການປົກປ້ອງຂອງສາມີ.

Verse 21

नासां कश्चिदमान्योऽस्ति नासां वयसि निश्चयः । सुरूपं वा कुरूपं वा पुमांसमुपभुंजते

ໃນພວກນາງນັ້ນ ບໍ່ມີຊາຍໃດຖືກເຫັນວ່າບໍ່ຄວນ; ແລະກໍບໍ່ມີກົດແນ່ນອນເລື່ອງອາຍຸ. ຈະຮູບງາມຫຼືຮູບຊົ່ວ ພວກນາງກໍເອົາຊາຍມາເພື່ອຄວາມເພີດເພີນຂອງຕົນ.

Verse 22

न भयादथ वाक्रोशान्नार्थहेतोः कथंचन । न ज्ञातिकुलसम्बन्धास्त्रियस्तिष्ठंति भर्तृषु

ແມ່ຍິງບໍ່ຢູ່ກັບຜົວເພາະຄວາມຢ້ານ, ບໍ່ເພາະການດ່າກ່າວຮຸນແຮງ, ແລະບໍ່ເພາະຊັບສິນແຕ່ຢ່າງໃດ. ພວກນາງກໍບໍ່ຢູ່ເພີ່ງແຕ່ເນື່ອງຈາກສາຍຍາດແລະວົງຕະກູນ.

Verse 23

यौवने वर्तमानानामिष्टाभरणवाससाम् । नारीणां स्वैरवृत्तीनां स्पृहयन्ति कुलस्त्रियः

ແມ່ຍິງຜູ້ມີຕະກູນດີ ເມື່ອເຫັນແມ່ຍິງອື່ນໆຢູ່ໃນວັຍໜຸ່ມສົດໃສ ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບແລະເສື້ອຜ້າທີ່ນ່າພໍໃຈ ແລະດຳລົງຊີວິດຕາມໃຈ ກໍເກີດຄວາມປາຖະໜາຢາກໄດ້ເຊັ່ນນັ້ນເຊັ່ນກັນ।

Verse 24

इति श्रीशिवमहापुराणे पञ्चम्यामुमासंहितायां स्त्रीस्वभाववर्णनं नाम चतुर्विंशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ໃນ «ສຣີ ສິວະມະຫາປຸຣານະ» ໃນພາກທີ່ຫ້າ ຊື່ວ່າ «ອຸມາສັມຫິຕາ» ບົດທີ່ 24 ມີຊື່ວ່າ “ການພັນລະນາສະພາບທຳມະຊາດຂອງແມ່ຍິງ” ກໍສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ।

Verse 25

पंगुष्वपि च देवर्षे ये चान्ये कुत्सिता नराः । स्त्रीणामगम्यो लोकेषु नास्ति कश्चिन्महामुने

ໂອ ເທວະຣິຊິ, ແມ່ນແຕ່ໃນພວກຄົນຂາພິກ ແລະໃນພວກຊາຍອື່ນໆທີ່ຕໍ່າຊ້າ—ໂອ ມະຫາມຸນີ—ໃນໂລກທັງຫມົດ ບໍ່ມີໃຜທີ່ແມ່ຍິງຈະເຂົ້າບໍ່ເຖິງໄດ້ຢ່າງແທ້ຈິງ.

Verse 26

यदि पुंसां गतिर्ब्रह्मन्कथंचिन्नोपपद्यते । अप्यन्योन्यं प्रवर्तन्ते न च तिष्ठन्ति भर्तृषु

ໂອ ພຣາຫມັນ! ເມື່ອເສັ້ນທາງອັນຖືກຕ້ອງ ແລະ ຈຸດໝາຍສູງສຸດຂອງມະນຸດ ບໍ່ອາດຕັ້ງຢູ່ໄດ້ເລີຍ, ພວກເຂົາຈຶ່ງຫັນໄປຫາກັນດ້ວຍຄວາມຮົ່ນຮ້ອນ ແລະ ບໍ່ຢືນຢັນໃນຄວາມພັກດີຕໍ່ຜູ້ຄ້ຳຈຸນອັນຄວນ (ຜົວ/ນາຍ) ເລີຍ.

Verse 27

अलाभात्पुरुषाणां च भयात्परिजनस्य च । वधबन्धभयाच्चैव ता भग्नाशा हि योषितः

ເນື່ອງຈາກບໍ່ອາດໄດ້ຊາຍມາເປັນຄູ່ ແລະ ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ຍາດພີ່ນ້ອງຂອງຕົນ, ພ້ອມທັງຄວາມຫວາດຫວັນວ່າຈະຖືກຂ້າ ຫຼື ຖືກມັດ, ນາງເຫຼົ່ານັ້ນຈຶ່ງກາຍເປັນຜູ້ສິ້ນຫວັງໂດຍສິ້ນເຊີງ.

Verse 28

चलस्वभाव दुश्चेष्टा दुर्गाह्या भवतस्तथा । प्राज्ञस्य पुरुषस्येह यथा रतिपरिग्रहात्

ນິໄສ (ຂອງໃຈເຈົ້າ) ຊ່າງຫວັ່ນໄຫວ, ການເຄື່ອນໄຫວຂອງມັນຜິດທາງ, ແລະ ຍາກຈະຫ້າມໄວ້; ດັ່ງນັ້ນໃນໂລກນີ້ ແມ່ນແຕ່ຊາຍຜູ້ມີປັນຍາກໍຍາກຈະຄວບຄຸມ ເມື່ອຖືກຄວາມຕິດໃນກາມຣະຕິຈັບກຸມ.

Verse 29

नाग्निस्तुष्यति काष्ठानां नापगानां महोदधि । नान्तकस्सर्वभूतानां न पुंसां वामलोचनाः

ໄຟບໍ່ເຄີຍພໍໃຈດ້ວຍໄມ້ເຊື້ອໄຟ; ມະຫາສະໝຸດບໍ່ເຄີຍເຕັມດ້ວຍແມ່ນ້ຳ. ຄວາມຕາຍບໍ່ເຄີຍອີ່ມດ້ວຍການກິນກືນສັດທັງປວງ—ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ສຳລັບຊາຍ ສະເໜ່ຂອງນາງຜູ້ມີດວງຕາງາມບໍ່ເຄີຍໝົດສິ້ນ. ຄວາມຢາກເມື່ອຕາມໃຈຈະເຕີບໃຫຍ່; ຄວາມພໍໃຈເກີດຈາກການສຳລວມ ແລະ ການຫັນໃຈໄປຫາພຣະສິວະ ຜູ້ປະທານໂມກສະ.

Verse 30

इदमन्यच्च देवर्षे रहस्यं सर्वयोषिताम् । दृष्ट्वैव पुरुषं सद्यो योनिः प्रक्लिद्यते स्त्रियाः

«ໂອ ເທວະຣິສີ, ຍັງມີຄວາມລັບອີກຢ່າງໜຶ່ງ ທີ່ຮ່ວມກັນໃນຍິງທັງປວງ: ເພີງແຕ່ເຫັນຊາຍ ຍອນິຂອງນາງກໍຊຸ່ມຊື່ນທັນທີ ເພາະຖືກກະຕຸ້ນໂດຍຕັນຫາ»।

Verse 31

सुस्नातं पुरुषं दृष्ट्वा सुगन्धं मलवर्जितम् । योनिः प्रक्लिद्यते स्त्रीणां दृतेः पात्रादिवोदकम्

«ເມື່ອເຫັນຊາຍຜູ້ອາບນ້ຳດີ ຫອມກິ່ນ ແລະປາສະຈາກມົນທິນ ຍອນິຂອງຍິງທັງຫຼາຍກໍຊຸ່ມຊື່ນ—ດັ່ງນ້ຳຊຶມຜ່ານພາຊະນະຫນັງສັດ»।

Verse 32

कायानामपि दातारं कर्त्तारं मानसांत्वयोः । रक्षितारं न मृष्यंति भर्तारं परमं स्त्रियः

«ຍິງທັງຫຼາຍບໍ່ອົດທົນຕໍ່ຜົວທີ່ເພີງແຕ່ໃຫ້ການຫຼ້ຽງດູທາງກາຍ ແລະເຮັດການປອບໃຈພາຍນອກ. ພວກນາງຍອມຮັບເປັນຜົວສູງສຸດແຕ່ຜູ້ປົກປ້ອງແທ້—ຜູ້ທີ່ຄຸ້ມຄອງພວກນາງຢ່າງແທ້ຈິງ»।

Verse 33

न कामभोगात्परमान्नालंकारार्थसंचयात् । तथा हितं न मन्यन्ते यथा रतिपरिग्रहात्

ພວກເຂົາບໍ່ເຫັນວ່າຄວາມດີແທ້ມາຈາກການເສບສຸກກາມະ ຫຼືຈາກການສະສົມເຄື່ອງປະດັບແລະຊັບສິນ; ແຕ່ກັບເຊື່ອວ່າສະຫວັດດີຂອງຕົນຢູ່ໃນການໄລ່ຕາມແລະຄອບຄອງຄວາມຫຼົງໃນກາມະຣະຕິ.

Verse 34

अन्तकश्शमनो मृत्युः पातालं वडवामुखम् । क्षुरधारा विषं सर्पो वह्निरित्येकतः स्त्रियः

ອັນຕະກະ, ຍະມະ, ຄວາມຕາຍ; ປາຕາລະໂລກ; ໄຟວະດະວາມຸກໃຕ້ທະເລ; ຄົມມີດດັ່ງຂະຣະທາຣາ; ພິດ; ງູ; ແລະໄຟ—ຢູ່ຂ້າງໜຶ່ງ; ອີກຂ້າງໜຶ່ງ ກ່າວວ່າ “ແມ່ຍິງ” ມີອຳນາດທຽບໄດ້ ໃນການເຮັດໃຫ້ໃຈຫຼົງແລະຜູກມັດ.

Verse 35

यतश्च भूतानि महांति पंच यतश्च लोको विहितो विधात्रा । यतः पुमांसः प्रमदाश्च निर्मिताः सदैव दोषः प्रमदासु नारद

ຈາກພຣະອົງນັ້ນ ມະຫາທາດທັງຫ້າເກີດຂຶ້ນ; ໂດຍພຣະອົງນັ້ນ ໂລກນີ້ຖືກຜູ້ສ້າງກຳນົດໄວ້; ແລະຈາກພຣະອົງນັ້ນ ຊາຍແລະຍິງຖືກສ້າງ—ແຕ່ໂອ ນາຣະດະ ຄວາມຜິດກັບຖືກໂທດໃສ່ຍິງເສມອ.

Verse 36

सनत्कुमार उवाच । इति श्रुत्वा वचस्तस्या नारदस्तुष्टमानसः । तथ्यं मत्वा ततस्तद्वै विरक्तोभूद्धि तासु च

ສະນັດກຸມາຣະກ່າວວ່າ: ເມື່ອນາຣະດະໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງນາງແລ້ວ ໃຈກໍປິຕິຍິນດີ. ເຫັນວ່າເປັນຄວາມຈິງ ທ່ານຈຶ່ງເກີດວິຣາກະ ແລະຫຼຸດພົ້ນຈາກຄວາມຍຶດຕິດຕໍ່ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນດ້ວຍ.

Verse 37

इत्युक्तः स्त्री स्वभावस्ते पंचचूडोक्त आदरात् । वैराग्यकारणं व्यास किमन्यच्छ्रोतुमर्हसि

“ດັ່ງນີ້ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ປັນຈະຈູດາໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ເຈົ້າຮູ້ເຖິງທຳມະຊາດຂອງຍິງ. ໂອ ວະຍາສະ ເຫດແຫ່ງວິຣາກະກໍໄດ້ກ່າວແລ້ວ—ເຈົ້າຍັງປາຖະໜາຟັງອັນໃດອີກ?”