विदलोत्पलदैत्ययोरुत्पत्तिः देवपराजयः ब्रह्मोपदेशः नारदप्रेषणम् (Vidalotpala Daityas, Defeat of the Devas, Brahmā’s Counsel, and Nārada’s Mission)

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । शृणु व्यास सुसंप्रीत्या चरितं परमेशितुः । यथावधीत्स्वप्रियया दैत्यमुद्दिश्य संज्ञया

ສະນັດກຸມາຣ ກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ວຽສະ ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງລຶກຊຶ້ງ ກ່ຽວກັບພຣະຈະຣິດອັນສັກສິດຂອງພຣະເຈົ້າສູງສຸດ. ວ່າພຣະອົງໄດ້ປະຫານໄດຕະຍະແນວໃດ ໂດຍສັນຍາທີ່ຊີ້ໃຫ້ແກ່ພຣະມະເຫສີຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ».

Verse 2

आस्तां पुरा महादैत्यो विदलोत्पलसंज्ञकौ । अपुंवध्यौ महावीरौ सुदृप्तौ वरतो विधेः

ໃນອະດີດ ມີໄດຕະຍະຍັກໃຫຍ່ສອງຕົນ ຊື່ ວິດະລາ ແລະ ອຸດຕະປະລາ—ເປັນວີລະບຸລຸດຜູ້ແຂງກ້າ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຍໂສ. ໂດຍພອນຈາກວິທາຕຣ (ພຣະພຣະຫມາ) ພວກເຂົາຖືກກ່າວວ່າບໍ່ອາດຖືກຂ້າໂດຍຜູ້ຊາຍ.

Verse 3

तृणीकृतत्रिजगती पुरुषाभ्यां स्वदोर्ब लात् । ताभ्यां सर्वे सुरा ब्रह्मन् दैत्याभ्यां निर्जिता रणे

ດ້ວຍພະລັງແຂນຂອງຕົນເອງ ໄດຕະຍະທັງສອງນັ້ນໄດ້ເຮັດໃຫ້ສາມໂລກເປັນເພີຍຫຍ້າໃບນ້ອຍໜຶ່ງ. ໂອ ພຣາຫມັນ, ໂດຍສອງນັ້ນ ເທວະທັງປວງຖືກພ່າຍໃນສົງຄາມ.

Verse 4

ताभ्यां पराजिता देवा विधेस्ते शरणं गताः । नत्वा तं विधिवत्सर्वे कथयामासुरादरात

ເທວະທັງປວງທີ່ພ່າຍແພ້ໂດຍສອງນັ້ນ ໄດ້ໄປພຶ່ງພາພຣະວິທາຕາ (ພຣະພຣະຫມາ). ເຂົາເຈົ້າກໍໄດ້ກ້ອມກາບຕາມພິທີ ແລ້ວເລົ່າເລື່ອງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 5

इति ब्रह्मा ह्यवोचत्तान् देव्या वध्यौ च तौ ध्रुवम् । धैर्य्यं कुरुत संस्मृत्य सशिवं शिवमादरात्

ແລ້ວພຣະພຣະຫມາໄດ້ກ່າວກັບເຂົາເຈົ້າວ່າ: “ສອງໄດຕະຍະນັ້ນ ແນ່ນອນຖືກກຳນົດໃຫ້ຖືກປະຫານໂດຍພຣະເທວີ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງກ້າຫານ ແລະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຈົ່ງລະລຶກພຣະສິວະ—ພຣະສິວະພ້ອມພຣະສັກຕິ.”

Verse 6

भक्तवत्सलनामासौ सशिवश्शंकरश्शिवः । शं करिष्यत्यदीर्घेण कालेन परमेश्वरः

ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ—ພຣະສິວະ, ພຣະສັງກະຣະຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ຜູ້ມີນາມວ່າ “ພັກຕະວັດສະລະ” (ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກດີ)—ຈະໃນໄມ່ຊ້າ ນຳຄວາມສຸກສະຫງົບແລະສັນຕິມາໃຫ້.

Verse 7

सनत्कुमार उवाच । इत्युक्त्वा तांस्ततो ब्रह्मा तूष्णीमासीच्छिवं स्मरन् । तेपि देवा मुदं प्राप्य स्वंस्वं धाम ययुस्तदा

ສະນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແກ່ພວກເຂົາແລ້ວ, ພຣະພຣະຫມາກໍຢຸດນິ່ງ ໂດຍລະລຶກພຣະສິວະໃນໃຈ. ພວກເທວະເຫຼົ່ານັ້ນກໍໄດ້ຄວາມປິຕິ ແລະໄປຍັງທີ່ສະຖິດຂອງຕົນໆໃນເວລານັ້ນ.

Verse 8

अथ नारददेवर्षिश्शिवप्रेरणया तदा । गत्वा तदीयभवनं शिवासौंदर्यमाजगौ

ຕໍ່ມາ ພຣະລິສີເທວະ ນາຣະດະ ດ້ວຍແຮງດົນໃຈຈາກພຣະສິວະ ໄດ້ໄປຍັງທີ່ພັກຂອງນາງ ແລະໄດ້ເຫັນຄວາມງາມ ແລະລັດສະໝີມົງຄຸນອັນບໍລິສຸດຂອງ ພຣະສິວາ (ປາຣະວະຕີ)។

Verse 9

श्रुत्वा तद्वचनं दैत्यावास्तां मायाविमोहितौ । देवीं परिजिहीर्षू तौ विषमेषु प्रपीडितौ

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ ດາຍຕະທັງສອງກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຖືກມາຍາຫຼອກລວງໃຫ້ຫຼົງ. ພວກເຂົາມຸ່ງຈະຍຶດເອົາພຣະເທວີ ແຕ່ຖືກຄວາມລໍາບາກອັນອັນຕະລາຍບີບຄັ້ນຢ່າງໜັກ.

Verse 10

विचारयामासतुस्तौ कदा कुत्र शिवा च सा । भविष्यति विधेः प्राप्तोदयान्नाविति सर्वदा

ທັງສອງພາກັນຄິດຕຶກຕອງຊໍ້າໆວ່າ: “ເມື່ອໃດ ແລະທີ່ໃດ ພຣະສິວາຜູ້ເປັນມົງຄຸນນັ້ນຈະປາກົດ? ຫຼືວ່ານາງຈະບໍ່ປາກົດເລີຍ ເນື່ອງຈາກຊະຕາທີ່ກໍານົດໄວ້ຍັງບໍ່ສຸກງອມ?”

Verse 11

एकस्मिन्समये शंभुर्विजहार सुलीलया । कौतुकेनैव चिक्रीडे शिवा कन्दुकलीलया

ໃນເວລາໜຶ່ງ ພຣະຊຳພູ (ຊິວະ) ໄດ້ຫຼິ້ນສະໜຸກດ້ວຍລີລາອັນອ່ອນຊ້ອຍ ແລະງາມສະຫງ່າ. ດ້ວຍຄວາມຊື່ນບານລ້ວນໆ ພຣະສິວາກໍຫຼິ້ນກັບພຣະອົງ ໃນລີລາໂຍນລູກບານ.

Verse 12

सखीभिस्सह सुप्रीत्या कौतुकाच्छिवसन्निधौ

ນາງພ້ອມດ້ວຍໝູ່ນາງສະໜິດ ດ້ວຍຄວາມຮັກແພງຢ່າງຍິ່ງ ແລະດ້ວຍຄວາມຢາກຮູ້ອັນປິຕິ ໄດ້ເຂົ້າໄປສູ່ພຣະສະນິດຂອງພຣະສິວະໂດຍກົງ।

Verse 13

उदंचंत्यंचदंगानां लाघवं परितन्वती । निश्वासामोदमुदितभ्रमराकुलितेक्षणा

ນາງເຄື່ອນໄຫວຢ່າງເບົາບາງວ່ອງໄວ ອະວະຍະວະຍົກຂຶ້ນລົງຕາມຈັງຫວະອັນຮວດເຮັດ; ແລະດວງຕານາງກໍກະສັບກະສ່າຍ ເມື່ອຝູງເຜິ້ງຜູ້ປິຕິຖືກກິ່ນຫອມຈາກລົມຫາຍໃຈ ບິນວົນອ້ອມຮອບ।

Verse 14

भ्रश्यद्धम्मिल्लसन्माल्यस्वपुरीकृतभूमिका । स्विद्यत्कपोलपत्रालीस्रवदंबुकणोज्ज्वला

ຜົມຖັກແລະພວງມາລາຂອງນາງເລື່ອນຫຼຸດ ເຮັດໃຫ້ນາງເບິ່ງຄືຈະລຸງລັງ; ແລະເມື່ອເຫື່ອອອກເປັນເມັດເທິງແກ້ມ ຢອດນ້ຳທີ່ໄຫຼລົງກໍສ່ອງປະກາຍສະຫວ່າງໄສ।

Verse 15

स्फुटच्चोलांशुकपथतिर्यदंगप्रभावृता । उल्लसत्कंदुकास्फालातिश्रोणितकराम्बुजा

ອະວະຍະວະຂອງນາງຖືກປົກບັງບາງສ່ວນໂດຍເສັ້ນຜ້ານຸ່ງອັນແຈ້ງຊັດທີ່ພາດສະຫຼຽງ; ແລະເມື່ອນາງເຄື່ອນໄຫວ ສະໂພກແລະຝາມືດັ່ງດອກບົວກໍສ່ອງປະກາຍ ດ້ວຍການກະໂດດກະເດັ່ນອັນຫຼິ້ນໆແຫ່ງວັຍສາວ।

Verse 16

कंदुकानुगसद्दृष्टिनर्तितभ्रूलतांचला । मृडानी किल खेलंती ददृशे जगदम्बिका

ສາຍຕາອັນໝັ້ນຄົງຂອງນາງຕາມລູກບານໄປ ແລະຄິ້ວອ່ອນດັ່ງເຄືອໄມ້ກໍຟ້ອນຫຼິ້ນ; ດັ່ງນັ້ນໄດ້ເຫັນ ຈະກະດຳບິກາ—ມຣິດານີ ພຣະຊາຍາອັນມົງຄຸນຂອງຣຸດຣະ—ກຳລັງຫຼິ້ນຢ່າງປິຕິ।

Verse 17

अंतरिक्षचराभ्यां च दितिजाभ्यां कटा क्षिता । क्रोडीकृताभ्यामिव वै समुपस्थितमृत्युना

ໂດຍສັດຕູສອງຕົນຜູ້ເກີດຈາກດານະວະ ຜູ້ເດີນທາງໃນອາກາດ, ແຜ່ນດິນຖືກຟາດຟັນແລະບີບຂະຍີ້. ມັນເຫມືອນກັບຄວາມຕາຍເອງໄດ້ມາຮອດ, ເຮັດໃຫ້ໂລກດຸດດັ່ງຖືກກອດໄວ້ໃນຕັກຂອງມັນ.

Verse 18

विदलोत्पलसंज्ञाभ्यां दृप्ताभ्यां वरतो विधेः । तृणीकृतत्रिजगती पुरुषाभ्यां स्वदोर्बलात्

ໂດຍວິລະຊົນສອງຜູ້ຫຍິ່ງຍໂສ ຊື່ ວິດະລາ ແລະ ອຸດປະລາ, ຜູ້ໄດ້ຮັບພອນຈາກວິທາຕາ (ພຣະພຣະຫມາ), ສາມໂລກຖືກເຂົາເຈົ້າດ້ວຍກຳລັງແຂນຂອງຕົນ ຖືກເຫັນເປັນແຕ່ຟາງຫຍ້າ.

Verse 19

देवीं तां संजिहीर्षंतौ विषमेषु प्रपीडितौ । दिव उत्तेरतुः क्षिप्रं मायां स्वीकृत्य शांबरीम्

ເມື່ອມີໃຈຈະຍຶດເອົາພຣະເທວີນັ້ນ ແລະຖືກບີບຄັ້ນໃນສະພາບອັນອັນຕະລາຍ, ເຂົາເຈົ້າກໍລຸກຂຶ້ນສູ່ຟ້າຢ່າງວ່ອງໄວ, ຮັບເອົາ «ຊາມບະຣີ ມາຍາ»—ອຳນາດລວງຕາອັນເກີດຈາກພຣະສິວະ.

Verse 20

धृत्वा पारिषदीं मायामायातावंबिकांतिकम् । तावत्यंतं सुदुर्वृत्तावतिचंचलमानसौ

ໂດຍອາໄສມາຍາ ສວມຮູບປອມດັ່ງຜູ້ຮັບໃຊ້ ທັງສອງໄດ້ເຂົ້າໄປໃກ້ ອຳບິກາ (ເທວີ)។ ຈົນເຖິງເວລານັ້ນ ພວກເຂົາຊົ່ວຮ້າຍຢ່າງຫນັກ ໃຈກໍຫວັ່ນໄຫວ ບໍ່ໝັ້ນຄົງ।

Verse 21

अथ दुष्टनिहंत्रा वै सावज्ञेन हरेण तौ । विज्ञातौ च क्षणादास्तां चांचल्याल्लोचनोद्भवात्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ພຣະຫຣິ—ຜູ້ທຳລາຍຄົນຊົ່ວ—ໄດ້ເຫັນທັງສອງ ດ້ວຍສາຍຕາທີ່ມີຄວາມດູໝິ່ນເບົາໆ। ໃນພິບຕາດຽວ ພວກເຂົາກໍຖືກຮູ້ຈັກໂດຍພຣະອົງ ເນື່ອງຈາກຄວາມຫວັ່ນໄຫວຂອງພວກເຂົາ ເກີດຈາກການເຄື່ອນໄຫວແຫ່ງພຣະນະຍນະຂອງພຣະອົງ।

Verse 22

कटाक्षिताथ देवेन दुर्गा दुर्गतिघातिनी । दैत्याविमामिति गणौ नेति सर्वस्वरूपिणा

ແລ້ວໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະທຸຣຄາ ຜູ້ທຳລາຍຊະຕາກຳອັນຊົ່ວຮ້າຍທັງປວງ ໄດ້ຮັບສາຍພຣະເນດຂອງພຣະເຈົ້າ. ພວກຄະນະ (Gaṇa) ຮ້ອງວ່າ «ໄດ້ປາບດາຍຕະຍະແລ້ວ!» ແຕ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນຮູບທຸກຢ່າງ ແລະເປັນແກ່ນສານແຫ່ງສັບພະສິ່ງ ຕອບວ່າ «ບໍ່ແມ່ນເຊັ່ນນັ້ນ».

Verse 23

अथ सा नेत्रसंज्ञां स्वस्वामिनस्तां बुबोध ह । महाकौतुकिनस्तात शंकरस्य परेशितुः

ແລ້ວນາງໄດ້ເຂົ້າໃຈສັນຍາທາງດວງຕາທີ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງນາງ—ພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ຜູ້ເປັນຈອມປົກຄອງສູງສຸດ—ຊີ້ບອກ; ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ພຣະອົງເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮືບຮ້ອນຈະກະທຳ.

Verse 24

ततो विज्ञाय संज्ञां तां सर्वज्ञार्द्धशरीरिणी । तेनैव कंदुकेनाथ युगपन्निर्जघान तौ

ແລ້ວເທວີຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ—ຜູ້ເປັນກຶ່ງກາຍຂອງພຣະອົງ—ໄດ້ເຂົ້າໃຈສັນຍານັ້ນ; ແລະດ້ວຍອາວຸດຮູບດັ່ງລູກກົມນັ້ນເອງ ນາງໄດ້ຟາດລົງທັງສອງພ້ອມກັນ, ໂອ ພຣະອົງ.

Verse 25

महाबलौ महादेव्या कंदुकेन समाहतौ । परिभ्रम्य परिभ्रम्य तौ दुष्टौ विनिपेततुः

ສອງຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍຜູ້ມີກຳລັງຫຼາຍ ຖືກພຣະນາງມະຫາເທວີຟາດດ້ວຍອາວຸດຮູບລູກກົມ; ພວກເຂົາຫມຸນວຽນໄປມາ ແລ້ວກໍລົ້ມລົງສູ່ພື້ນດິນ.

Verse 26

वृन्तादिव फले पक्वे तालेनानिललोलिते । दंभोलिना परिहते शृंगे इव महागिरेः

ດັ່ງໝາກສຸກທີ່ຫຼຸດອອກຈາກຂົ້ວເມື່ອຕົ້ນຕານຖືກລົມໂຍກ; ແລະດັ່ງຍອດຂອງພູໃຫຍ່ຖືກຟ້າຜ່າ—ເຂົາຖືກຫວ່າງລົງຢ່າງຮຸນແຮງ, ການຕົກນັ້ນກະທັນຫັນ ຕ້ານທານບໍ່ໄດ້ ແລະຂາດຂັ້ນ.

Verse 27

तौ निपात्य महादैत्यावकार्यकरणोद्यतौ । ततः परिणतिं यातो लिंगरूपेण कंदुकः

ເມື່ອທ່ານປະຫານອະສຸຣະໃຫຍ່ທັງສອງ ຜູ້ມຸ່ງກະທໍາອະທັມແລ້ວ ກັນດຸກະກໍກາຍປ່ຽນ ແລະຮັບຮູບເປັນພຣະສິວະລິງຄະ।

Verse 28

कंदुकेश्वरसंज्ञां च तल्लिंगमभवत्तदा । ज्येष्ठेश्वरसमीपे तु सर्वदुष्टनिवारणम्

ໃນເວລານັ້ນ ລິງຄະນັ້ນໄດ້ຮັບນາມວ່າ «ກັນດຸເກສະວະຣາ»। ຕັ້ງຢູ່ໃກ້ «ເຈຍດະເຖສະວະຣາ» ມັນເປັນຜູ້ກຳຈັດ ແລະຂັດຂວາງຄວາມຊົ່ວທັງປວງ ໂດຍການຄຸ້ມຄອງຈາກການປາກົດແບບສະຄຸນຂອງພຣະສິວະ।

Verse 29

एतस्मिन्नेव समये हरिब्रह्मादयस्सुराः । शिवाविर्भावमाज्ञाय ऋषयश्च समाययुः

ໃນຂະນະນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ບັນດາເທວະ—ພຣະວິສນຸ, ພຣະພຣະຫມາ ແລະອື່ນໆ—ພ້ອມດ້ວຍພຣະລິສີທັງຫຼາຍ ໄດ້ມາຊຸມນຸມກັນ ເມື່ອຮູ້ຂ່າວການປາກົດຂອງພຣະສິວະ।

Verse 30

अथ सर्वे सुराश्शम्भोर्वरान्प्राप्य तदाज्ञया । स्वधामानि ययुः प्रीतास्तथा काशीनिवासिनः

ຕໍ່ມາ ບັນດາເທວະທັງປວງ ໄດ້ຮັບພອນຈາກພຣະຊັມພູ (Śambhu) ແລະປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຊາ ກໍໄດ້ກັບໄປຍັງວິມານຂອງຕົນດ້ວຍຄວາມປິຕິ; ຊາວກາສີກໍກັບໄປເຊັ່ນກັນ ດ້ວຍໃຈຍິນດີ।

Verse 31

सांबिकं शंकरं दृष्ट्वा कृतांजलिपुटाश्च ते । प्रणम्य तुष्टुवुर्भक्त्या वाग्भिरिष्टाभिरादरात्

ເມື່ອເຫັນພຣະສັງກະຣະຢູ່ຄຽງກັບພຣະອັມບິກາ (ປາຣະວະຕີ) ພວກເຂົາກໍປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ; ແລ້ວກໍກົ້ມກາບ ແລະສັນລະເສີນດ້ວຍພັກຕິ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອັນຖືກການ ແລະເປັນທີ່ພໍໃຈ ດ້ວຍຄວາມນັບຖື।

Verse 32

सांबिकोऽपि शिवो व्यास क्रीडित्वा सुविहारवित् । जगाम स्वालयं प्रीतस्सगणो भक्तवत्सलः

ໂອ ວະຍາສະ, ພຣະສິວະພ້ອມດ້ວຍອຳບິກາ ໄດ້ຫຼິ້ນສະນຸກ ແລະທ່ອງທ່ຽວຢ່າງສຳລານ; ແລ້ວດ້ວຍຄວາມປິຕິ ພຣະອົງໄດ້ກັບໄປສູ່ພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງ ພ້ອມດ້ວຍພວກຄະນະ (gaṇa) ເພາະພຣະອົງເປັນຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກດີເສມອ.

Verse 33

कंदुकेश्वरलिंगं च काश्यां दुष्टनिबर्हणम् । भुक्तिमुक्तिप्रदं सर्वकामदं सर्वदा सताम्

ໃນນະຄອນກາສີ ມີລິງຄະ ກາມດຸເກສະວະຣະ (Kāṃdukeśvara) ຜູ້ກຳຈັດຄົນຊົ່ວ. ມັນປະທານທັງພົນສຸກໂລກີ (bhukti) ແລະຄວາມຫຼຸດພົ້ນ (mukti), ແລະປະທານຄວາມປາຖະໜາທຸກປະການແກ່ຜູ້ດີຜູ້ມີສັດທາເສມອ.

Verse 34

इदमाख्यानमतुलं शृणुयाद्यो मुदान्वितः । श्रावयेद्वा पठेद्यश्च तस्य दुःखभयं कुतः

ຜູ້ໃດທີ່ຟັງນິທານອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ນີ້ດ້ວຍຄວາມປິຕິ, ຫຼືໃຫ້ຜູ້ອື່ນອ່ານໃຫ້ຟັງ, ຫຼືອ່ານສະດຸດສະດອງເອງ—ຄວາມທຸກແລະຄວາມຢ້ານກົວຈະມາແຕ່ໃສສຳລັບຜູ້ນັ້ນ?

Verse 35

इह सर्वसुखं भुक्त्वा नानाविधमनुत्तमम् । परत्र लभते दिव्यां गतिं वै देवदुर्लभाम्

ໃນໂລກນີ້ ໄດ້ເສບສຸກອັນຍອດຢ່າງຫຼາຍປະການແລ້ວ; ຕໍ່ໄປພາຍຫຼັງ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄະຕິດິວະອັນສູງສົ່ງ—ເປັນຊະຕາກຳທີ່ແມ່ນແຕ່ເທວະດາກໍຍາກຈະໄດ້.

Verse 36

इति तं वर्णितं तात चरितं परमाद्भुतम् । शिवयोर्भक्तवात्सल्यसूचकं शिवदं सताम्

ດັ່ງນັ້ນ ລູກເອີຍ, ເລື່ອງລາວອັນອັດສະຈັນສູງສຸດນັ້ນ ໄດ້ຖືກພັນລະນາແລ້ວ—ເປັນຄຳບອກເຖິງຄວາມເມດຕາຮັກໃຄ່ຂອງພຣະສິວະຕໍ່ຜູ້ພັກດີ ແລະປະທານພຣະພອນສິວະແກ່ຜູ້ດີ.

Verse 37

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वामंत्र्य तं व्यासं तन्नुतो मद्वरात्मजः । ययौ विहायसा काशीं चरितं शशिमौलिनः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ໄດ້ປຶກສາ ແລະລາອອກຈາກພຣະວຽສະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ; ບຸດຜູ້ປະເສີດຂອງຂ້າ—ຜູ້ຖືກທ່ານສັນລະເສີນ—ໄດ້ເດີນທາງຜ່ານອາກາດໄປສູ່ກາສີ, ນະຄອນສັກສິດທີ່ຖືກຊຳລະໂດຍພຣະຈັນທະມົງກຸດ (ພຣະສິວະ) ຜ່ານພຣະຈະລິດອັນທິບ.”

Verse 38

युद्धखंडमिदं प्रोक्तं मया ते मुनिसत्तम । रौद्रीयसंहितामध्ये सर्वकामफलप्रदम्

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ ຂ້າໄດ້ອະທິບາຍແກ່ເຈົ້າເຖິງຢຸດທະຂັນດານີ້ແລ້ວ. ໃນຣຸດຣະສັມຫິຕາ ມັນຖືກປະກາດວ່າ ເປັນຜູ້ປະທານຜົນແຫ່ງຄວາມປາດຖະໜາອັນຄວນຄ່າທຸກປະການ.

Verse 39

इयं हि संहिता रौद्री सम्पूर्णा वर्णिता मया । सदाशिवप्रियतरा भुक्तिमुक्तिफलप्रदा

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອະທິບາຍ ຣາວດຣີ ສັມຫິຕາ ນີ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ. ມັນເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງ ສະດາຊິວະ ແລະປະທານຜົນທັງພົນລະໂລກ ແລະ ມົກຂະ.

Verse 40

इमां यश्च पठेन्नित्यं शत्रुबाधानिवारिकाम् । सर्वान्कामानवाप्नोति ततो मुक्तिं लभेत ना

ຜູ້ໃດອ່ານຫຼືສວດນີ້ເປັນປະຈໍາ—ບົດທີ່ກັ້ນກວາງທຸກຂ໌ຈາກສັດຕູ—ຈະໄດ້ຮັບຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ; ແຕ່ດ້ວຍສິ່ງນີ້ຢ່າງດຽວ ບໍ່ອາດໄດ້ມົກຂະ.

Verse 41

सूत उवाच । इति ब्रह्मसुतश्श्रुत्वा पित्रा शिवयशः परम् । शतनामाप्य शंभोश्च कृतार्थोऽभूच्छिवानुगः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ບຸດຂອງພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ຟັງຈາກບິດາເຖິງກຽດສັກສີອັນສູງສຸດຂອງ ພຣະຊິວະ ແລະໄດ້ຮັບນາມຮ້ອຍຂອງ ຊັມພູ; ລາວຈຶ່ງເປັນຜູ້ສຳເລັດໃຈ ເພາະເປັນຜູ້ຕາມພຣະຊິວະ.

Verse 42

ब्रह्मनारदसम्वादः सम्पूर्णः कथितो मया । शिवस्सर्वप्रधानो हि किं भूयश्श्रोतुमिच्छसि

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລົ່າສົນທະນາລະຫວ່າງ ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ນາຣະດະ ຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ. ແທ້ຈິງ ພຣະສິວະເປັນອົງສູງສຸດ ແລະເປັນປະທານໃນທຸກສິ່ງ; ເຈົ້າຍັງປາດຖະນາຟັງອັນໃດອີກ?

Verse 59

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां पञ्चमे युद्धखंडे विदलोत्पलदैत्यवधवर्णनं नामैकोनषष्टितमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ໃນ «ສຣີ ສິວະ ມະຫາປຸຣານະ» ພາກທີສອງ ຊື່ «ຣຸດຣະສັມຫິຕາ» ໃນພາກທີຫ້າ «ຢຸດທະຂັນດະ» ບົດທີ 59 ຊື່ «ການພັນລະນາການປະຫານອະສຸຣະ ວິດະໂລດປະລະ» ຈົບລົງແລ້ວ.