बाणासुरस्य शङ्करस्तुतिः तथा युद्धयाचनम् | Bāṇāsura’s Praise of Śiva and Petition for Battle

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । शृणुष्वान्यच्चरित्रं च शिवस्य परमात्मनः । भक्तवात्सल्यसंगर्भि परमानन्ददायकम्

ສະນັດກຸມາຣ ກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງເລື່ອງອັນສັກສິດອື່ນອີກຂອງ ພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນອາດຕະມັນສູງສຸດ; ເລື່ອງນີ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກຕະ ແລະໃຫ້ອານັນດາອັນສູງສຸດ.”

Verse 2

पुरा बाणासुरो नाम दैवदोषाच्च गर्वितः । कृत्वा तांडवनृत्यं च तोषयामास शंकरम्

ໃນການກ່ອນການ ມີອະສຸຣະຜູ້ໜຶ່ງຊື່ ບານາສຸຣະ; ເນື່ອງຈາກຄວາມຜິດພາດແຫ່ງຊະຕາ ລາວຈຶ່ງຫຍິ່ງຍະໂສ. ແຕ່ເມື່ອລາວຟ້ອນລຳ ຕານະດະວະ ກໍໄດ້ເຮັດໃຫ້ ສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ) ພໍພຣະໄທ।

Verse 3

ज्ञात्वा संतुष्टमनसं पार्वतीवल्लभं शिवम् । उवाच चासुरो बाणो नतस्कन्धः कृतांजलिः

ເມື່ອຮູ້ວ່າ ພຣະສິວະ—ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງ ພາຣະວະຕີ—ພໍພຣະໄທໃນພຣະຫົວໃຈ ອະສຸຣະ ບານາ ຈຶ່ງກ່າວຂຶ້ນ ດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ ໂຄ້ງບ່າ ແລະປະນົມມືບູຊາ।

Verse 4

बाण उवाच । देवदेव महादेव सर्वदेवशिरोमणे । त्वत्प्रसादाद्बली चाहं शृणु मे परमं वचः

ບານະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະເທວະເທວາ, ໂອ ມະຫາເທວະ, ເພັດຍອດແຫ່ງເທວະທັງປວງ! ໂດຍພຣະກຸນຂອງພຣະອົງ ຂ້າກໍເປັນຜູ້ມີພະລັງ. ຂໍພຣະອົງຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄໍາອັນສູງສຸດຂອງຂ້າເຖີດ.

Verse 5

दोस्सहस्रं त्वया दत्तं परं भाराय मेऽभवेत् । त्रिलोक्यां प्रतियोद्धारं न लभे त्वदृते समम्

«ແຂນພັນຂ້າງທີ່ພຣະອົງປະທານໃຫ້ຂ້າ ຈະກາຍເປັນພາລະອັນໜັກແກ່ຂ້າ. ໃນສາມໂລກ ຂ້າບໍ່ພົບຜູ້ຕໍ່ສູ້ທີ່ເທົ່າທຽມພຣະອົງ—ນອກຈາກພຣະອົງ ບໍ່ມີໃຜທຽບໄດ້»

Verse 6

हे देव किमनेनापि सहस्रेण करोम्यहम् । बाहूनां गिरितुल्यानां विना युद्धं वृषध्वज

ໂອ ພຣະເທວະ, ຂ້າຈະຕ້ອງການຫຍັງອີກ ແມ່ນແຕ່ພັນກໍຕາມ? ໂດຍບໍ່ຕ້ອງຮົບພົນ ຂ້າຈະສໍາເລັດດ້ວຍແຂນຂອງຂ້າທີ່ດຸດດັ່ງພູເຂົາ—ໂອ ຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ (ວຣິສະທະວະຈະ) ພຣະສິວະ.

Verse 7

कडूंत्या निभृतैदोंर्भिर्युयुत्सुर्दिग्गजानहम् । पुराण्याचूर्णयन्नद्रीन्भीतास्तेपि प्रदुद्रुवुः

ດ້ວຍໃຈຮ້ອນຢາກຮົບ ລາວໄດ້ຈັບຊ້າງຜູ້ພິທັກທິດທັງສີ່ ດ້ວຍແຂນທີ່ສະຫງົບແຕ່ມີພະລັງ; ແລະເມື່ອລາວບົດພູເຂົາເກົ່າໃຫ້ເປັນຝຸ່ນ ລາວກ້າວໄປຂ້າງໜ້າ—ຝ່າຍຕໍ່ຕ້ານກໍຕົກໃຈແລະຫນີໄປດ້ວຍ.

Verse 8

मया यमः कृतो योद्धा वह्निश्च कृतको महान् । वरुणश्चापि गोपालो गवां पालयिता तथा

«ໂດຍຂ້ອຍ ຍະມະຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນນັກຮົບ; ແລະອັກນີກໍຖືກເຮັດໃຫ້ຍິ່ງໃຫຍ່ເປັນອໍານາດທີ່ຖືກແຕ່ງຕັ້ງ. ວະຣຸນະກໍກາຍເປັນຄົນລ້ຽງງົວ—ເປັນຜູ້ປົກປ້ອງ ແລະຜູ້ຮັກສາຝູງງົວ.»

Verse 9

गजाध्यक्षः कुबेरस्तु सैरन्ध्री चापि निरृतिः । जितश्चाखंडलो लोके करदायी सदा कृतः

ກຸເບຣະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງພວກກຸຫຍະກະ ຖືກປາບປະຫານ; ນິຣຶຕິກໍຖືກພິຊິດ—ພ້ອມດ້ວຍໄສຣັນທຣີ. ແມ່ນແຕ່ອະຄັນຑະລະ (ອິນທຣະ) ກໍຖືກປະລາຍໃນໂລກ ແລະຖືກໃຫ້ສົ່ງບັນດາສ່ວນສ່ວຍຢ່າງສະເໝີ.

Verse 10

युद्धस्यागमनं ब्रूहि यत्रैते बाहवो मम । शत्रुहस्तप्रयुक्तश्च शस्त्रास्त्रैर्जर्जरीकृताः

ຈົ່ງບອກຂ້າເຖິງການມາຮອດຂອງສົງຄາມນີ້—ເປັນແນວໃດທີ່ແຂນຂອງຂ້າ ຖືກອາວຸດແລະອັດສະຕຣາທີ່ສັດຕູຂວ້າງຈາກມື ທຳໃຫ້ແຕກຫັກຍັບຢ່ອຍ.

Verse 11

पतंतु शत्रुहस्ताद्वा पातयन्तु सहस्रधा । एतन्मनोरथं मे हि पूर्णं कुरु महेश्वर

ບໍ່ວ່າຂ້າຈະຕົກຢູ່ໃນມືສັດຕູ ຫຼືພວກເຂົາຈະຟັນຂ້າໃຫ້ແຕກເປັນພັນຊິ້ນ—ໂອ ມະເຫສະວະຣະ ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ຄວາມປາຖະໜານີ້ຂອງຂ້າ ສຳເລັດສົມບູນເຖິດ.

Verse 12

सनत्कुमार उवाच । तच्छ्रुत्वा कुपितो रुद्रस्त्वट्टहासं महाद्भुतम् । कृत्वाऽब्रवीन्महामन्युर्भक्तबाधाऽपहारकः

ສະນັດກຸມານກ່າວວ່າ: ເມື່ອຮູດຣະໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ພຣະອົງກໍໂກດກະຫນັກ. ແລ້ວພຣະອົງຫົວເຮາະດັ່ງຟ້າຮ້ອງອັນອັດສະຈັນ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄຳ—ຜູ້ທີ່ດ້ວຍພຣະພິໂຣດອັນໃຫຍ່ ຊຳລະທຸກຂ໌ທີ່ຖືກກະທຳແກ່ຜູ້ພັກດີຂອງພຣະອົງ.

Verse 13

रुद्र उवाच । धिग्धिक्त्वां सर्वतो गर्विन्सर्वदैत्यकुलाधम । बलिपुत्रस्य भक्तस्य नोचितं वच ईदृशम्

ຮູດຣະກ່າວວ່າ: “ຊິບຫາຍແກ່ເຈົ້າ! ຜູ້ອວດອ້າງດ້ວຍຄວາມຈອງຫອງທຸກດ້ານ, ຜູ້ຕ່ຳຊ້າທີ່ສຸດໃນຕະກູນໄດຕະຍະ! ຖ້ອຍຄຳແບບນີ້ບໍ່ຄວນອອກຈາກເຈົ້າ ຜູ້ເປັນພັກດີ ແລະເປັນບຸດຂອງບາລີ.”

Verse 14

दर्पस्यास्य प्रशमनं लप्स्यसे चाशु दारुणम् । महायुद्धमकस्माद्वै बलिना मत्समेन हि

“ເຈົ້າຈະໄດ້ພົບການປະຫັດປະຫານອັນຮຸນແຮງ ແລະວ່ອງໄວ ເພື່ອລົບລ້າງຄວາມຈອງຫອງນີ້ໃນໄວໆນີ້. ແທ້ຈິງ ທັນໃດນັ້ນຈະເກີດສົງຄາມໃຫຍ່—ກັບຜູ້ມີພະລັງເທົ່າຂ້ອຍ”។

Verse 15

तत्र ते गिरिसंकाशा बाहवोऽनलकाष्ठवत् । छिन्ना भूमौ पतिष्यंति शस्त्रास्त्रैः कदलीकृताः

ທີ່ນັ້ນ ແຂນຂອງລາວໃຫຍ່ດັ່ງພູ ແຂງດັ່ງໄມ້ຟືນ ຖືກອາວຸດແລະອາສະຕຣາຕັດຂາດ ແລ້ວຕົກລົງສູ່ດິນ ດັ່ງລໍາກ້ວຍຖືກຟັນລົງ।

Verse 16

यदेष मानुषशिरो मयूरसहितो ध्वजः । विद्यते तव दुष्टात्मंस्तस्य स्यात्पतनं यदा

ຕາບໃດທີ່ທຸງຂອງເຈົ້າ—ທີ່ມີຫົວມະນຸດ ແລະປະດັບດ້ວຍຂົນນົກຢູງ—ຍັງຢືນຢູ່, ໂອ້ຜູ້ຈິດຊົ່ວ, ການຕົກຕ່ຳຂອງເຈົ້າຍັງຖືກຫ້າມໄວ້; ແຕ່ເມື່ອທຸງນັ້ນລົ້ມລົງ ຄວາມພິນາດຂອງເຈົ້າຈະມາແນ່ນອນ।

Verse 17

स्थापितस्यायुधागारे विना वातकृतं भयम् । तदा युद्धं महाघोरं संप्राप्तमिति चेतसि

ແມ່ນແຕ່ອາວຸດທັງຫຼາຍຖືກເກັບໄວ້ໃນໂຮງອາວຸດ ກໍຍັງມີຄວາມຢ້ານກົວເກີດຂຶ້ນໂດຍບໍ່ມີເຫດ ດັ່ງຖືກລົມກະຕຸ້ນ; ໃນໃຈກໍຮູ້ສຶກວ່າ “ບັດນີ້ ສົງຄາມອັນນ່າສະພຶງກົວຢ່າງຍິ່ງ ໄດ້ມາຮອດແລ້ວ.”

Verse 18

निधाय घोरं संग्रामं गच्छेथाः सर्वसैन्यवान् । सांप्रतं गच्छ तद्वेश्म यतस्तद्विद्यते शिवः

“ໄດ້ຍົກສົງຄາມອັນນ່າສະພຶງກົວນີ້ ພ້ອມດ້ວຍກອງທັບທັງໝົດແລ້ວ, ບັດນີ້ຈົ່ງໄປທັນທີຫາເຮືອນນັ້ນ; ເພາະທີ່ນັ້ນແມ່ນບ່ອນທີ່ພຣະສິວະ (Śiva) ປະທັບຢູ່.”

Verse 19

तथा तान्स्वमहोत्पातांस्तत्र द्रष्टासि दुर्मते । इत्युक्त्वा विररामाथ गर्वहृद्भक्तवत्सलः

«ແລະທີ່ນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີໃຈຊົ່ວ, ເຈົ້າຈະເຫັນອຸປະຕາດອັນໃຫຍ່ຫຼວງເຫຼົ່ານັ້ນ ທີ່ເຈົ້າເຮັດໃຫ້ເກີດຂຶ້ນເອງ» ເວົ້າແລ້ວ ຜູ້ຮັກພັກດີ ແລະຜູ້ທຳລາຍຄວາມຍິ່ງຍໂສໃນໃຈ ກໍຢຸດນິ່ງສງົບ।

Verse 20

सनत्कुमार उवाच । तच्छ्रुत्वा रुद्रमभ्यर्च्य दिव्यैरजंलिकुड्मलैः । प्रणम्य च महादेवं बाणश्च स्वगृहं गतः

ສະນັດກຸມາຣະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນເຊັ່ນນັ້ນ ບານະໄດ້ບູຊາພຣະຣຸທຣະ ດ້ວຍດອກຕູມອັນທິບຂອງພືດອະຈັມລີ; ແລ້ວກໍກົ້ມກາບພຣະມະຫາເທວະ ແລະບານະກໍກັບໄປບ້ານຂອງຕົນ।

Verse 21

कुंभाण्डाय यथावृत्तं पृष्टः प्रोवाच हर्षितः । पर्यैक्षिष्टासुरो बाणस्तं योगं ह्युत्सुकस्सदा

ເມື່ອກຸມພານຑະຖາມ ລາວກໍຍິນດີປິຕິ ເລົ່າທຸກຢ່າງຕາມທີ່ເກີດຂຶ້ນຈິງ. ໃນຂະນະນັ້ນ ອະສຸຣະ ບານ ກໍຄອຍສັງເກດວິນັຍໂຍກະນັ້ນ ດ້ວຍໃຈຮ້ອນຢາກຮຽນຮູ້ຢູ່ເທື່ອ.

Verse 22

अथ दैवात्कदाचित्स स्वयं भग्नं ध्वजं च तम् । दृष्ट्वा तत्रासुरो बाणो हृष्टो युद्धाय निर्ययौ

ຕໍ່ມາ ໂດຍອຳນາດໂຊກຊະຕາ ມື້ໜຶ່ງ ທຸງນັ້ນກໍປາກົດວ່າແຕກຫັກເອງ. ເຫັນເຊັ່ນນັ້ນ ອະສຸຣະ ບານ ກໍດີໃຈ ແລະອອກໄປສູ່ສົງຄາມ.

Verse 23

स स्वसैन्यं समाहूय संयुक्तः साष्टभिर्गणैः । इष्टिं सांग्रामिकां कृत्वा दृष्ट्वा सांग्रामिकं मधु

ລາວໄດ້ເອີ້ນກອງທັບຂອງຕົນມາຊຸມນຸມ ແລະອອກໄປພ້ອມກັບຄະນະກະນະ 8 ພວກ. ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີບູຊາສົງຄາມແລ້ວ ລາວກໍເຫັນ “ມະດຸ” ແຫ່ງສົງຄາມ ເຄື່ອງດື່ມປຸກໃຈສຳລັບການອອກທັບ.

Verse 24

ककुभां मंगलं सर्वं संप्रेक्ष्य प्रस्थितोऽभवत् । महोत्साहो महावीरो बलिपुत्रो महारथः

ເມື່ອໄດ້ເບິ່ງຮອບດ້ານທຸກທິດເພື່ອຫານິມິດມົງຄຸນແລ້ວ ບຸດຂອງບາລີ—ຜູ້ກ້າຫານ ມີຄວາມພະຍາຍາມຍິ່ງ ແລະ ເປັນນັກຮົບລົດສົງຄາມຜູ້ໃຫຍ່—ກໍອອກເດີນທາງ।

Verse 25

इति हृत्कमले कृत्वा कः कस्मादागमिष्यति । योद्धा रणप्रियो यस्तु नानाशस्त्रास्त्रपारगः

ເມື່ອວາງໄວ້ໃນດອກບົວແຫ່ງດວງໃຈແລ້ວ ຜູ້ໃດ—ມາຈາກໃສ—ຈະກ້າມາຕໍ່ຕ້ານລາວໄດ້? ນັກຮົບຜູ້ຮັກສົງຄາມ ແລະຊໍານານອາວຸດນານາ ຈຶ່ງກາຍເປັນຜູ້ບໍ່ອາດຖືກພິຊິດໄດ້।

Verse 26

यस्तु बाहुसहस्रं मे छिनत्त्वनलकाष्ठवत् । तथा शस्त्रैर्महातीक्ष्णैश्च्छिनद्मि शतशस्त्विह

ຜູ້ໃດໃນນີ້ ຕັດແຂນພັນຂອງຂ້າ ເຫມືອນໄມ້ແຫ້ງໃນປ່າ ຜູ້ນັ້ນເອງ ຂ້າຈະຕັດລົງຊໍ້າໆ ດ້ວຍອາວຸດທີ່ຄົມກ້າຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 27

एतस्मिन्नंतरे कालः संप्राप्तश्शंकरेण हि । यत्र सा बाणदुहिता सुजाता कृतमंगला

ໃນຂະນະນັ້ນ ເວລາອັນຖືກກໍານົດຕາມພຣະປະສົງຂອງພຣະສັງກະຣະ ກໍມາຮອດ. ເປັນເວລາທີ່ ສຸຈາຕາ ທິດາຂອງບານາ ຢືນຢູ່ນັ້ນ ພ້ອມດ້ວຍມົງຄຸນ ແລະກຽມພ້ອມສໍາລັບພິທີອັນສັກສິດ।

Verse 28

माधवं माधवे मासि पूजयित्वा महानिशि । सुप्ता चांतः पुरे गुप्ते स्त्रीभावमुपलंभिता

ເມື່ອໄດ້ບູຊາພຣະມາທະວະ (ພຣະວິສນຸ) ໃນເດືອນມາທະວະ (ໄວສາຂະ) ໃນຄືນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ນາງກໍຫຼັບໃນພາຍໃນວັງທີ່ປິດບັງຂອງເມືອງ; ແລະເມື່ອຕື່ນ/ຖືກເຫັນ ກໍພົບວ່ານາງໄດ້ຮັບສະພາບແຫ່ງຄວາມເປັນຍິງ।

Verse 29

गौर्या संप्रेषितेनापि व्याकृष्टा दिव्यमायया । कृष्णात्मजात्मजेनाथ रुदंती सा ह्यनाथवत्

ແມ່ນແຕ່ຖືກເກົາຣີສົ່ງອອກມາ ນາງກໍຖືກດຶງໄປໂດຍມາຍາອັນທິບ. ແລ້ວເມື່ອຖືກຫຼານຂອງກຣິດສະນະຈັບໄວ້ ນາງຮ້ອງໄຫ້ດັ່ງຜູ້ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ.

Verse 30

स चापि तां बलाद्भुक्त्वा पार्वत्याः सखिभिः पुनः । नीतस्तु दिव्ययोगेन द्वारकां निमिषांतरात्

ແລ້ວເຂົາໄດ້ບັງຄັບລ່ວງລະເມີດນາງດ້ວຍກຳລັງ; ຕໍ່ມາອີກ ເພື່ອນນາງຂອງພາຣວະຕີໄດ້ຈັບໄວ້ ແລະດ້ວຍ຤ິດຍົກະອັນທິບ ນຳເຂົາໄປດວາຣະກາ ໃນພຽງພິບຕາດຽວ।

Verse 31

मृदिता सा तदोत्थाय रुदंती विविधा गिरः । सखीभ्यः कथयित्वा तु देहत्यागे कृतक्षणा

ນາງຖືກຄວາມໂສກເສົ້າບີບຄັ້ນ ແລະແຕກສະລາຍໃນໃຈ; ໃນຂະນະນັ້ນນາງລຸກຂຶ້ນ ຮ້ອງໄຫ້ ແລະເວົ້າຄຳຄວນຄິດອັນໂສກສະຫຼົດຫຼາຍປະການ। ເມື່ອໄດ້ເລົ່າໃຫ້ເພື່ອນນາງຟັງແລ້ວ ນາງກໍຕັ້ງໃຈທັນທີຈະລະທິ້ງຮ່າງ ຈົ່ງຈິດໄວ້ທີ່ກິດສຸດທ້າຍ।

Verse 32

सख्या कृतात्मनो दोषं सा व्यास स्मारिता पुनः । सर्वं तत्पूर्ववृत्तांतं ततो दृष्ट्वा च सा भवत्

ຕໍ່ມາ ໂອ ວະຍາສະ, ເພື່ອນນາງໄດ້ເຕືອນນາງອີກຄັ້ງເຖິງຄວາມຜິດທີ່ນາງໄດ້ກໍ່ຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງຕົນ. ແລ້ວເມື່ອນາງໄດ້ເຫັນລຳດັບເຫດການທັງໝົດທີ່ເຄີຍເກີດຂຶ້ນ ນາງກໍຮູ້ແຈ້ງຢ່າງຄົບຖ້ວນ।

Verse 33

अब्रवीच्चित्रलेखां च ततो मधुरया गिरा । ऊषा बाणस्य तनया कुंभांडतनयां मुने

ຕໍ່ມາ ອຸສາ ບຸດສາວຂອງບານະ ໄດ້ເວົ້າກັບ ຈິຕຣະເລຂາ ດ້ວຍສຽງອ່ອນຫວານ, ໂອ ມຸນີ; (ຈິຕຣະເລຂາແມ່ນ) ບຸດສາວຂອງກຸມພານຑະ।

Verse 34

ऊषोवाच । सखि यद्येष मे भर्ता पार्वत्या विहितः पुरा । केनोपायेन ते गुप्तः प्राप्यते विधिवन्मया

ອູສາກ່າວວ່າ: «ເພື່ອນເອີຍ, ຖ້າຜູ້ນີ້ແມ່ນສາມີຂອງຂ້ອຍ ທີ່ ພາຣະວະຕີ ໄດ້ກຳນົດໄວ້ແຕ່ກ່ອນ, ແລ້ວດ້ວຍວິທີໃດ ຂ້ອຍຈຶ່ງຈະໄດ້ຮັບເຂົາ—ຜູ້ທີ່ເຈົ້າເກັບຊ່ອນໄວ້—ໂດຍຖືກຕ້ອງຕາມທຳນຽມແລະທຳ?»

Verse 35

कस्मिन्कुले स वा जातो मम येन हृतं मनः । इत्युषावचनं श्रुत्वा सखी प्रोवाच तां तदा

ອຸສາເວົ້າວ່າ: «ເຂົາຜູ້ລັກໃຈຂ້ອຍນັ້ນ ເກີດມາຈາກຕະກູນໃດ?» ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ ເພື່ອນສະໜິດຂອງນາງກໍຕອບກັບໃນທັນທີ.

Verse 36

चित्रलेखोवाच । त्वया स्वप्ने च यो दृष्टः पुरुषो देवि तं कथम् । अहं संमानयिष्यामि न विज्ञातस्तु यो मम

ຈິດຣະເລຂາເວົ້າວ່າ: «ໂອ ເທວີ, ຜູ້ຊາຍທີ່ເຈົ້າເຫັນໃນຄວາມຝັນນັ້ນ ຂ້ອຍຈະນົບນ້ອມບູຊາເຂົາແນວໃດ ເມື່ອຂ້ອຍຍັງບໍ່ຮູ້ຈັກເຂົາ?»

Verse 37

दैत्यकन्या तदुक्ते तु रागांधा मरणोत्सुका । रक्षिता च तया सख्या प्रथमे दिवसे ततः

ເມື່ອຄໍານັ້ນຖືກເວົ້າອອກ ລູກສາວຂອງອະສຸຣະຜູ້ຖືກຄວາມຮັກຫຼົງບັງຕາ ແລະກະທັ້ງປາຖະໜາຕາຍ ກໍຖືກເພື່ອນສະໜິດປົກປ້ອງໃນວັນທໍາອິດນັ້ນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 38

पुनः प्रोवाच सोषा वै चित्रलेखा महामतिः । कुंभांडस्य सुता बाणतनयां मुनिसत्तम

ໂອ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ, ຈິດຣະເລຂາຜູ້ມີໃຈກວ້າງ—ບຸດຣີຂອງກຸມພານດະ—ໄດ້ເວົ້າອີກຄັ້ງກັບບຸດຣີຂອງບານ (ອຸສາ).

Verse 39

चित्रलेखोवाच । व्यसनं तेऽपकर्षामि त्रिलोक्यां यदि भाष्यते । समानेष्ये नरं यस्ते मनोहर्ता तमादिश

ຈິດຕະເລຂາກ່າວວ່າ: “ຖ້າສາມາດເວົ້າໄດ້ໃນສາມໂລກ ຂ້ອຍຈະຂັບໄລ່ຄວາມທຸກຂອງເຈົ້າ. ຂ້ອຍຈະນໍາຊາຍຜູ້ທີ່ລັກໃຈເຈົ້າມາ—ຈົ່ງບອກຂ້ອຍວ່າເຂົາແມ່ນໃຜ.”

Verse 40

सनत्कुमार उवाच । इत्युक्त्वा वस्त्रपुटके देवान्दैत्यांश्च दानवान् । गन्धर्वसिद्धनागांश्च यक्षादींश्च तथालिखत्

ສນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ທ່ານໄດ້ຂຽນລົງໃນຫໍ່ຜ້າ ຊື່ຂອງເທວະ, ໄດຕະ ແລະ ດານະວະ; ພ້ອມທັງ ຄັນທະວະ, ສິດທະ, ນາກ ແລະ ຢັກຂະ ເປັນຕົ້ນ ກໍຖືກຂຽນໄວ້ເຊັ່ນກັນ.

Verse 41

तथा नरांस्तेषु वृष्णीञ्शूरमानकदुंदुभिम् । व्यलिखद्रामकृष्णौ च प्रद्युम्नं नरसत्तमम्

ແລະໃນຫມູ່ມະນຸດເຫຼົ່ານັ້ນ ທ່ານໄດ້ເລືອກຈາກວົງວຣິຊນິ: ຊູຣະ, ອານະກະດຸນດຸບິ, ພ້ອມທັງ ຣາມະ ແລະ ກຣິຊນະ; ແລະຍັງຂຽນຊື່ ປຣັດຍຸມນະ ຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດອີກດ້ວຍ.

Verse 42

अनिरुद्धं विलिखितं प्राद्युम्निं वीक्ष्य लज्जिता । आसीदवाङ्मुखी चोषा हृदये हर्षपूरिता

ເມື່ອເຫັນຮູບອະນິຣຸດທະທີ່ປຣັດຍຸມນະແຕ້ມໄວ້ ອຸສາກໍອາຍ. ນາງກົ້ມໜ້າ ຄໍາເວົ້າຂາດຫາຍ ແຕ່ໃນໃຈກັບເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ.

Verse 43

ऊषा प्रोवाच चौरोऽसौ मया प्राप्तस्तु यो निशि । पुरुषः सखि येनाशु चेतोरत्नं हृतं मम

ອຸສາເວົ້າວ່າ: “ເພື່ອນເອີຍ ຊາຍຜູ້ນັ້ນທີ່ມາຫາຂ້ອຍຍາມຄ່ຳແມ່ນໂຈນແທ້—ເພາະເຂົາໄດ້ຊິງເອົາແກ້ວດວງໃຈຂອງຂ້ອຍໄປຢ່າງວ່ອງໄວ.”

Verse 44

यस्य संस्पर्शनादेव मोहिताहं तथाभवम् । तमहं ज्ञातुमिच्छामि वद सर्वं च भामिनि

ໂດຍການແຕະຕ້ອງພຽງແຕ່ນ້ອຍຂອງຜູ້ໃດ ຂ້ອຍຈຶ່ງຫຼົງມົວໄດ້ເຖິງປານນີ້—ຂ້ອຍປາຖະໜາຈະຮູ້ຈັກຜູ້ນັ້ນ. ໂອ ນາງຜູ້ສະຫວ່າງໄສ, ຈົ່ງບອກຂ້ອຍໃຫ້ໝົດທຸກຢ່າງ.

Verse 45

कस्यायमन्वये जातो नाम किं चास्य विद्यते । इत्युक्ता साब्रवीन्नाम योगिनी तस्य चान्वयम्

ເມື່ອຖືກຖາມວ່າ «ເຂົາເກີດໃນສາຍຕະກູນໃດ ແລະມີນາມຫຍັງ?» ນາງໂຍຄິນີຈຶ່ງເວົ້າອອກຊື່ຂອງເຂົາ ແລະປະກາດສາຍວົງຂອງເຂົາດ້ວຍ।

Verse 46

सर्वमाकर्ण्य सा तस्य कुलादि मुनिसत्तम । उत्सुका बाणतनया बभाषे सा तु कामिनी

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ເມື່ອນາງໄດ້ຟັງທຸກຢ່າງກ່ຽວກັບຕະກູນແລະກຳເນີດຂອງເຂົາແລ້ວ, ບຸດສາວຂອງບານາ—ຜູ້ກະຕືລືລົ້ນ ແລະຖືກຄວາມຮັກຄອບງຳ—ຈຶ່ງເວົ້າຂຶ້ນ।

Verse 47

ऊषोवाच । उपायं रचय प्रीत्या तत्प्राप्त्यै सखि तत्क्षणात् । येनोपायेन तं कांतं लभेयं प्राणवल्लभम्

ອຸສາກ່າວວ່າ: «ເພື່ອນເອີຍ, ຈົ່ງຄິດຄົ້ນອຸບາຍດ້ວຍຄວາມຮັກ ໃຫ້ຂ້ອຍໄດ້ພົບເຂົາໃນທັນທີ; ໃນອຸບາຍໃດກໍຕາມ ໃຫ້ຂ້ອຍໄດ້ຄອບຄອງຄົນຮັກ ຜູ້ຮັກຍິ່ງກວ່າຊີວິດ»।

Verse 48

यं विनाहं क्षणं नैकं सखि जीवितुमुत्सहे । तमानयेह सद्यत्नात्सुखिनीं कुरु मां सखि

«ເພື່ອນເອີຍ, ບໍ່ມີເຂົາ ຂ້ອຍບໍ່ກ້າມີແຮງຈະມີຊີວິດແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະດຽວ. ຈົ່ງນຳເຂົາມານີ້ໃນທັນທີ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນທັງໝົດ, ແລະເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍເປັນສຸກ ເພື່ອນເອີຍ»।

Verse 49

सनत्कुमार उवाच । इत्युक्ता सा तथा बाणात्मजया मंत्रिकन्यका । विस्मिताभून्मुनिश्रेष्ठ सुविचारपराऽभवत्

ສນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກບຸດສາວຂອງບານາ ເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ນາງສາວຂອງລັດຖະມົນຕີກໍຕົກໃຈ, ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ແລະນາງຫັນໃຈໄປສູ່ການພິຈາລະນາຢ່າງລະມັດລະວັງ.

Verse 50

ततस्सखीं समाभाष्य चित्रलेखा मनोजवा । बुद्ध्वा तं कृष्णपौत्रं सा द्वारकां गंतुमुद्यता

ຕໍ່ມາ ຈິດຣະເລຂາ ຜູ້ໄວດັ່ງໃຈ ໄດ້ສົນທະນາກັບໝູ່ສາວ; ເມື່ອຮູ້ວ່າເຂົາເປັນຫຼານຂອງກຣິດສະນະ ນາງກໍຕຽມຕົວໄປດວາຣະກາ.

Verse 51

ज्येष्ठकृष्णचतुर्दश्यां तृतीये तु गतेऽहनि । आप्रभातान्मुहूर्ते तु संप्राप्ता द्वारकां पुरीम्

ໃນວັນຈະຕຸຣະດະສີ (caturdaśī) ຂອງຂ້າງແຮມໃນເດືອນເຈຍດຖາ, ເມື່ອວັນທີສາມຜ່ານໄປແລ້ວ, ນາງໄດ້ມາຮອດນະຄອນດວາຣະກາ ໃນມຸຫູຣຕະໜຶ່ງກ່ອນຟ້າສາງ.

Verse 52

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहि तायां पंचमे युद्धखण्डे ऊषाचरित्रवर्णनं नाम द्विपञ्चाशत्तमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບບົດທີ 52 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາເລື່ອງອູຊາ» ໃນພາກທີ 5 ຄື ຢຸດທະຂັນດະ ຂອງຮຸດຣະສັມຫິຕາ (ພາກທີ 2) ໃນສີວະມະຫາປຸຣານະອັນສັກສິດ.

Verse 53

क्रीडन्नारीजनैस्सार्द्धं प्रपिबन्माधवी मधु । सर्वांगसुन्दरः श्यामः सुस्मितो नवयौवनः

ເຂົາຫຼິ້ນສະນຸກກັບຝູງນາງສາວ ແລະດື່ມນ້ຳເຫຼົ້າມາດະວີອັນຫວານ. ຜິວຄ່ຳ ງາມທຸກສ່ວນ ຍິ້ມອ່ອນໂຍນ ແລະປາກົດດັ່ງຄວາມສົດໃສແຫ່ງວັຍໜຸ່ມໃໝ່.

Verse 54

ततः खट्वां समारूढमंधकारपटेन सा । आच्छादयित्वा योगेन तामसेन च माधवम्

ແລ້ວນາງຂຶ້ນນັ່ງເທິງຕຽງສົບ ແລະດ້ວຍອຳນາດໂຍຄະແຫ່ງຕາມັສ ນາງໄດ້ປົກຄຸມພຣະມາທະວະ (ວິສນຸ) ດ້ວຍມ່ານອັນມືດ ບັງການຮັບຮູ້ຂອງພຣະອົງ.

Verse 55

ततस्सा मूर्ध्नि तां खट्वां गृहीत्वा निमिषांतरात् । संप्राप्ता शोणितपुरं यत्र सा बाणनंदिनी

ແລ້ວນາງຍົກຕຽງນັ້ນວາງໄວ້ເທິງສີສະ ແລະໃນຊ່ວງພຽງກະພິບຕາ ນາງກໍໄດ້ເຖິງເມືອງໂຊນິຕະປຸຣະ ບ່ອນທີ່ທິດາອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງບານະອາໄສຢູ່.

Verse 56

कामार्ता विविधान्भावाञ्चकारोन्मत्तमानसा । आनीतमथ तं दृष्ट्वा तदा भीता च साभवत्

ຖືກທຸກທໍລະມານໂດຍຄວາມໃຄ່ປາຖະໜາ ຈິດໃຈນາງກໍຟຸ້ງຊ່ານບໍ່ສະຫງົບ ແລະສະແດງອາການຫຼາຍປະການ. ແຕ່ເມື່ອເຂົາຖືກນຳມາ ແລະນາງເຫັນເຂົາ ນາງກໍເກີດຄວາມຢ້ານກົວ.

Verse 57

अंतःपुरे सुगुप्ते च नवे तस्मिन्समागमे । यावत्क्रीडितुमारब्धं तावज्ज्ञातं च तत्क्षणात्

ໃນການພົບພາໃໝ່ນັ້ນ ພາຍໃນວັງຊັ້ນໃນທີ່ຖືກຄຸ້ມກັນຢ່າງແນ່ນໜາ, ພຽງແຕ່ເລີ່ມຫຼິ້ນຢອກກັນ ກໍຖືກຮູ້ໃນທັນທີ ໃນຂະນະນັ້ນເອງ.

Verse 58

अंतःपुरद्वारगतैर्वेत्रजर्जरपाणिभिः । इंगितैरनुमानैश्च कन्यादौःशील्यमाचरन्

ຢູ່ທີ່ປະຕູຂອງຫ້ອງໃນ ບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຢືນຢູ່ ມືຖືໄມ້ຄ້ອນແລະກະບອງ; ໂດຍອາໄສສັນຍານແລະການຄາດຄະເນຢ່າງລະມັດລະວັງ ພວກເຂົາປະພຶດເພື່ອທົດລອງ ແລະກວດຮູ້ຈິດໃຈກັບຄວາມປະພຶດຂອງນາງກັນຍາ।

Verse 59

स चापि दृष्टस्तैस्तत्र नरो दिव्यवपुर्धरः । तरुणो दर्शनीयस्तु साहसी समरप्रियः

ທີ່ນັ້ນ ພວກເຂົາກໍໄດ້ເຫັນຊາຍຜູ້ໜຶ່ງ ຜູ້ມີຮ່າງກາຍທິບອັນສະຫວ່າງໄສ—ໜຸ່ມນ້ອຍ ງາມນ່າເບິ່ງ ກ້າຫານ ແລະຮັກສະໜາມຮົບ।

Verse 60

तं दृष्ट्वा सर्वमाचख्युर्बाणाय बलिसूनवे । पुरुषास्ते महावीराः कन्यान्तःपुररक्षकाः

ເມື່ອເຫັນເຂົາ ວີຣະບຸລຸດທັງຫຼາຍ—ຜູ້ຖືກແຕ່ງຕັ້ງເປັນຍາມຮັກສາພາຍໃນວັງນາງ—ກໍໄດ້ລາຍງານທຸກຢ່າງແກ່ ບານະ ບຸດຂອງ ບາລິ।

Verse 61

द्वारपाला ऊचुः । देव कश्चिन्न जानीते गुप्तश्चांतःपुरे बलात् । स कस्तु तव कन्यां वै स्वयंग्राहादधर्षयत्

ຍາມປະຕູກ່າວວ່າ: «ໂອ ພະອົງ, ບໍ່ມີໃຜຮູ້ວ່າເຂົາແມ່ນໃຜ—ເຂົາໃຊ້ກຳລັງບຸກເຂົ້າ ແລະຊ່ອນຕົວຢູ່ໃນວັງພາຍໃນ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດກັນທີ່ຈັບພຣະທິດາຂອງພະອົງດ້ວຍມືຕົນ ແລະລ່ວງເກີນຄວາມສົມຄວນ?»

Verse 62

दानवेन्द्र महाबाहो पश्यपश्यैनमत्र च । यद्युक्तं स्यात्तत्कुरुष्व न दुष्टा वयमित्युत

«ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງດານະວະ, ຜູ້ມີແຂນແຂງກ້າ—ເບິ່ງເຖີດ, ເບິ່ງເຂົາຢູ່ນີ້! ຈົ່ງເຮັດສິ່ງທີ່ຖືກຕ້ອງແລະສົມຄວນ. ແທ້ຈິງ ພວກເຮົາບໍ່ແມ່ນຄົນຊົ່ວ» ພວກເຂົາກ່າວ।

Verse 63

सनत्कुमार उवाच । तेषां तद्वचनं श्रुत्वा दानवेन्द्रो महाबलः । विस्मितोभून्मुनिश्रेष्ठ कन्यायाः श्रुतदूषणः

ສະນັດກຸມາຣ ກ່າວວ່າ: «ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງພວກເຂົາ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງດານະວະ ຜູ້ມີກໍາລັງຍິ່ງໃຫຍ່ ກໍຕົກຕະລຶງ, ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ເພາະເຂົາເຄີຍໄດ້ຍິນຄໍາດູໝິ່ນກ່ຽວກັບນາງສາວນັ້ນ»។