शिवशङ्खचूडयुद्धवर्णनम् / Description of the Battle between Śiva and Śaṅkhacūḍa

Verse 1

व्यास उवाच । श्रुत्वा काल्युक्तमीशानो किं चकार किमुक्तवान् । तत्त्वं वद महाप्राज्ञ परं कौतूहलं मम

ວຽາສະກ່າວວ່າ: «ເມື່ອໄດ້ຟັງຄຳທີ່ ກາລີ ເວົ້າແລ້ວ, ອີຊານະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ເຮັດຫຍັງ ແລະໄດ້ກ່າວຫຍັງ? ໂອ້ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ຈົ່ງບອກຄວາມຈິງແກ່ຂ້າ; ຄວາມຢາກຮູ້ຂອງຂ້າແຮງກົດຫຼາຍ».

Verse 2

सनत्कुमार उवाच । काल्युक्तं वचनं श्रुत्वा शंकरः परमेश्वरः । महालीलाकरश्शंभुर्जहासाश्वासयञ्च ताम्

ສະນັດກຸມາຣະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳອັນງາມຂອງ ກາລີ, ຊັງກະຣະ ພຣະປະເມສະວະຣະ, ຊັມບູ ຜູ້ສ້າງລີລາອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ໄດ້ຍິ້ມ ແລະປອບໂຍນນາງ.

Verse 3

व्योमवाणीं समाकर्ण्य तत्त्वज्ञानविशारदः । ययौ स्वयं च समरे स्वगणैस्सह शंकरः

ເມື່ອຟັງສຽງຈາກຟ້າ ພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ຊໍານານໃນຄວາມຮູ້ແຫ່ງຕັດຕະວະ ໄດ້ໄປສູ່ສະໜາມຮົບດ້ວຍພຣະອົງເອງ ພ້ອມດ້ວຍຄະນະກະນາ (gaṇa) ຂອງພຣະອົງ។

Verse 4

महावृषभमारूढो वीरभद्रादिसंयुतः । भैरवैः क्षेत्रपालैश्च स्वसमानैस्समन्वितः

ພຣະອົງປະທັບຂຶ້ນເທິງວົວໃຫຍ່ (ວຣິສະພະ) ພ້ອມດ້ວຍວີຣະພັດຣະ ແລະຜູ້ຕິດຕາມຜູ້ກ້າຫານອື່ນໆ; ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍພະໄພຣະວະ ແລະເຂດຕະປາລະ ຜູ້ພິທັກອັນກ້າແຂງ ມີລິດເທົ່າທຽມພຣະອົງ।

Verse 5

रणं प्राप्तो महेशश्च वीररूपं विधाय च । विरराजाधिकं तत्र रुद्रो मूर्त इवांतकः

ເມື່ອ ມະເຫຊະ ເຂົ້າຮອດສະໜາມຮົບ, ພຣະອົງຊົງຮັບຮູບວິລະຊົນ. ໃນທີ່ນັ້ນ ຣຸດຣະ ສ່ອງສະຫວ່າງເກີນຜູ້ໃດ, ດຸດດັ່ງ ອັນຕະກະ—ຄວາມຕາຍ—ປາກົດເປັນຮູບກາຍ.

Verse 6

शंखचूडश्शिवं दृष्ट्वा विमानादवरुह्य सः । ननाम परया भक्त्या शिरसा दंडवद्भुवि

ເມື່ອເຫັນ ພຣະສິວະ, ສັງຂະຈູດາ ລົງຈາກວິມານຂອງຕົນ; ແລະດ້ວຍພັກດີອັນສູງສຸດ ກໍ່ກົ້ມກາບ ວາງສີສະລົງດິນ ກົດກາຍລົງດຸດດັ່ງໄມ້ທ່ອນເທິງພື້ນດິນ.

Verse 7

तं प्रणम्य तु योगेन विमानमारुरोह सः । तूर्णं चकार सन्नाहं धनुर्जग्राह सेषुकम्

ເມື່ອກາບນົບແລ້ວ, ດ້ວຍພະລັງໂຍຄະ ລາວກໍ່ຂຶ້ນສູ່ວິມານອີກຄັ້ງ. ຈາກນັ້ນລາວຮີບຮ້ອນຈັດເຕັມສະຫນາມ, ສວມເກາະ ແລະ ຈັບຄັນທະນູພ້ອມກະບອກລູກສອນ.

Verse 8

शिवदानवयोर्युद्धं शतमब्दं बभूव ह । बाणवर्षमिवोग्रं तद्वर्षतोर्मोघयोस्तदा

ສົງຄາມລະຫວ່າງພຣະສິວະ ແລະ ດານະວະ ດໍາເນີນຕໍ່ເນື່ອງຮ້ອຍປີ. ໃນເວລານັ້ນ ຝົນລູກສອນອັນດຸຮ້າຍຕົກລົງ ແຕ່ສໍາລັບທັງສອງຝ່າຍ ກໍບໍ່ອາດເອົາຊະນະກັນໄດ້।

Verse 9

शंखचूडो महावीरश्शरांश्चिक्षेप दारुणान् । चिच्छेद शंकरस्तान्वै लीलया स्वशरोत्करैः

ສັງຂະຈູດ ວີລະບຸລຸດຜູ້ກ້າຫານ ໄດ້ຂວ້າງລູກສອນອັນນ່າຢ້ານກົວເປັນຊຸດໆ. ແຕ່ພຣະສັງກະຣະ ກໍຕັດຂາດມັນດ້ວຍຄວາມງ່າຍດາຍ ດັ່ງຫຼິ້ນ ໂດຍຝົນລູກສອນຂອງພຣະອົງເອງ।

Verse 10

तदंगेषु च शस्त्रोघैस्ताडयामास कोपतः । महारुद्रो विरूपाक्षो दुष्टदण्डस्सतां गति

ແລ້ວດ້ວຍຄວາມໂກດ ພຣະມະຫາຣຸທຣະ—ວິຣູປາກສະ—ໄດ້ຟາດຟັນອະວະຍະວະຂອງມັນ ດ້ວຍຝົນແຫ່ງອາວຸດ. ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ລົງໂທດຄົນຊົ່ວ ແລະເປັນທີ່ພຶ່ງພາ ແລະທາງສຸດທ້າຍຂອງຄົນດີ.

Verse 11

दानवो निशितं खड्गं चर्म चादाय वेगवान् । वृषं जघान शिरसि शिवस्य वरवाहनम्

ດານະວະຜູ້ວ່ອງໄວ ຖືດາບຄົມ ແລະໂລ່ ໄດ້ຟັນຕີລົງໃສ່ສະຫົວຂອງພຣະວົວ—ວຣິສະພະ—ພາຫະນະອັນສູງສົ່ງຂອງພຣະສິວະ.

Verse 12

ताडिते वाहने रुद्रस्तं क्षुरप्रेण लीलया । खड्गं चिच्छेद तस्याशु चर्म चापि महोज्ज्वलम्

ເມື່ອພາຫະນະຂອງພຣະອົງຖືກຕີ ຣຸດຣະໄດ້ຢ່າງເບົາໆ ໃຊ້ລູກສອນຄົມດັ່ງມີດ ຕັດດາບຂອງສັດຕູ ແລະໃນພິບຕາດຽວກໍຕັດແຍກໂລ່ທີ່ສ່ອງປະກາຍອັນຮຸ່ງເຮືອງນັ້ນດ້ວຍ។

Verse 13

छिन्नेऽसौ चर्मणि तदा शक्तिं चिक्षेप सोऽसुरः । द्विधा चक्रे स्वबाणेन हरस्तां संमुखागताम्

ເມື່ອໂລ່ຖືກຕັດຂາດ ອະສຸຣະນັ້ນກໍຂວ້າງຫອກ (ຊັກຕິ) ອອກໄປ; ເມື່ອມັນພຸ່ງຕົງເຂົ້າມາຕໍ່ໜ້າ ຮະຣະໄດ້ໃຊ້ລູກສອນຂອງພຣະອົງຜ່າມັນເປັນສອງສ່ວນ।

Verse 14

कोपाध्मातश्शंखचूडश्चक्रं चिक्षेप दानवः । मुष्टिपातेन तच्चाप्यचूर्णयत्सहसा हरः

ດ້ວຍຄວາມໂກດເກີນຂອບ ດານະວະ ສັງຄະຈູດາ ໄດ້ຂວ້າງຈັກຣະ (ຈານຈັກ) ອອກໄປ; ແຕ່ຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ຕີດ້ວຍກຳປັ້ນຢ່າງກະທັນຫັນ ບົດມັນໃຫ້ເປັນຜົງໃນທັນທີ।

Verse 15

गदामाविध्य तरसा संचिक्षेप हरं प्रति । शंभुना सापि सहसा भिन्ना भस्मत्वमागता

ເຂົາໄດ້ຫມຸນຄອນກະບອງດ້ວຍແຮງອັນຮຸນແຮງ ແລ້ວຂວ້າງໄປຫາ ຮະຣະ. ແຕ່ ພຣະສັມພູ ໄດ້ທຳລາຍມັນທັນທີ ແລະມັນກໍກາຍເປັນຂີ້ເຖົ່າ.

Verse 16

ततः परशुमादाय हस्तेन दानवेश्वरः । धावति स्म हरं वेगाच्छंखचूडः क्रुधाकुलः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງດານະວະ ສັງຂະຈູດາ ໄດ້ຈັບຂວານ (ປະຣະຊຸ) ໄວ້ໃນມື ແລ້ວດ້ວຍໃຈທີ່ຖືກໂກດເກຣີຍວຸ້ນ ກໍພຸ່ງເຂົ້າຫາ ຮະຣະ ດ້ວຍຄວາມໄວອັນຫຼາຍ.

Verse 17

समाहृत्य स्वबाणौघैरपातयत शंकरः । द्रुतं परशुहस्तं तं भूतले लीलयासुरम्

ພຣະສັງກະຣະ ຮວບຮວມຝົນລູກສອນຂອງພຣະອົງ ແລ້ວຟັນລົງອະສຸຣະຜູ້ຖືຂວານນັ້ນຢ່າງວ່ອງໄວ ໃຫ້ລົງສູ່ພື້ນດິນ ດັ່ງເຮັດຫຼິ້ນຢ່າງງ່າຍດາຍ។

Verse 18

ततः क्षणेन संप्राप्य संज्ञामारुह्य सद्रथम् । धृतदिव्यायुधशरो बभौ व्याप्याखिलं नभः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ ລາວຟື້ນສະຕິ ແລະຂຶ້ນນັ່ງລົດຮົບອັນປະເສີດ; ຖືອາວຸດທິບແລະລູກສອນ ສ່ອງສະຫວ່າງປົກຄຸມຟ້າທັງປວງ।

Verse 19

आयांतं तं निरीक्ष्यैव डमरुध्वनि मादरात् । चकार ज्यारवं चापि धनुषो दुस्सहं हर

ເມື່ອເຫັນລາວກ້າວເຂົ້າມາ ພຣະຫຣະ (ພຣະສີວະ) ດ້ວຍໃຈຮ້ອນຮົນ ໄດ້ຕີສຽງດະມະຣຸ; ແລະຍັງເຮັດໃຫ້ສາຍທະນູດັງກັງວານ ເປັນສຽງທີ່ທົນບໍ່ໄດ້ ນ່າກະຫຼັງກົວຈາກທະນູຂອງພຣະອົງ।

Verse 20

पूरयामास ककुभः शृंगनादेन च प्रभुः । स्वयं जगर्ज गिरिशस्त्रासयन्नसुरांस्तदा

ແລ້ວພຣະເຈົ້າໄດ້ເຕີມເຕັມທິດທັງປວງດ້ວຍສຽງແກວ່ງຂອງຂອງປີ່/ແກ້ວງສັງຂ໌; ແລະ ພຣະຄິຣີຊະ (ພຣະສິວະ) ກໍຮ້ອງຄໍາຮາມດັງກ້ອງ ໃຫ້ອະສຸຣາທັງຫຼາຍຫວາດຫວັນໃນເວລານັ້ນ।

Verse 21

त्याजितेभ महागर्वैर्महानादैर्वृषेश्वरः । पूरयामास सहसा खं गां वसुदिशस्तथा

ແລ້ວ ພຣະວຶເສຊະວະຣະ—ພຣະສິວະ ອົງເຈົ້າແຫ່ງພຣະວຶສະພະ (ງົວພຣະ)—ໂດຍສຽງຮາມອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ອັນເຕັມໄປດ້ວຍອານຸພາບ ໄດ້ເຕີມເຕັມທັນທີ ທ້ອງຟ້າ, ແຜ່ນດິນ ແລະທິດທັງປວງ ໃຫ້ປະຈັກພຣະອຳນາດທົ່ວທຸກບ່ອນ।

Verse 22

महाकालस्समुत्पत्या ताडयद्गां तथा नभः । कराभ्यां तन्निनादेन क्षिप्ता आसन्पुरारवाः

ມະຫາກາລະໄດ້ຜຸດຂຶ້ນ ແລ້ວຕີແຜ່ນດິນແລະທ້ອງຟ້າດ້ວຍມືທັງສອງ; ແລະດ້ວຍສຽງດັ່ງຟ້າຮ້ອງຂອງການຕີນັ້ນ ສັດຕູເກົ່າແກ່ແຫ່ງນະຄອນທັງຫຼາຍຖືກກະເດັນອອກໄປດ້ວຍຄວາມສັບສົນ।

Verse 23

अट्टाट्टहासमशिवं क्षेत्रपालश्चकार ह । भैरवोऽपि महानादं स चकार महाहवे

ໃນສົງຄາມອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ກເສຕຣະປາລະໄດ້ຫົວເຮາະອັດຕາຕະຮາສະອັນດຸຮ້າຍ ແລະບໍ່ເປັນມົງຄຸນ; ແລະ ພຣະໄພຣະວະກໍໄດ້ຮ້ອງຄໍາຮາມອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃນສະໜາມຮົບອັນກວ້າງໃຫຍ່ນັ້ນດ້ວຍ।

Verse 24

महाकोलाहलो जातो रणमध्ये भयंकरः । वीरशब्दो बभूवाथ गणमध्ये समंततः

ໃນກາງສະໜາມຮົບ ມີສຽງອື້ອື່ອອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ແລະນ່າຢ້ານກົວເກີດຂຶ້ນ; ແລ້ວຕໍ່ມາ ໃນຫມູ່ຄະນະຂອງພຣະສິວະທົ່ວທຸກທິດ ສຽງຮ້ອງ “ວີຣະ! ວີຣະ!” (ວິລະຊົນ!) ດັງກ້ອງກັງວານ।

Verse 25

संत्रेसुर्दानवास्सर्वे तैश्शब्दैर्भयदैः खरैः । चुकोपातीव तच्छ्रुत्वा दानवेन्द्रो महाबलः

ດ້ວຍສຽງອັນຫຍາບກະດ້າງ ແລະນ່າຢ້ານກົວນັ້ນ ດານະວະທັງປວງຕົກໃຈສັ່ນສະທ້ານ. ເມື່ອໄດ້ຍິນ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງດານະວະຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ ກໍເກີດໂທສະ ປານຈະລະເບີດອອກໃນທັນທີ.

Verse 26

तिष्ठतिष्ठेति दुष्टात्मन्व्याजहार यदा हरः । देवैर्गणैश्च तैः शीघ्रमुक्तं जय जयेति च

ເມື່ອຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ຮ້ອງວ່າ “ຢຸດ! ຢຸດ! ໂອ້ ຜູ້ມີໃຈຊົ່ວ!” ເທວະ ແລະຫມູ່ຄະນະເຫຼົ່ານັ້ນ ກໍຮ້ອງຂຶ້ນທັນທີວ່າ “ໄຊຊະນະ! ໄຊຊະນະ!”

Verse 27

अथागत्य स दंभस्य तनयस्सुप्रतापवान् । शक्तिं चिक्षेप रुद्राय ज्वालामालातिभीषणाम्

ແລ້ວບຸດຂອງດັມພະ ຜູ້ກ້າຫານຢ່າງຍິ່ງ ໄດ້ເຂົ້າມາໃກ້ ແລະຂວ້າງ “ສັກຕິ” ຫອກໄປຫາຣຸດຣະ ອັນນ່າສະພຶງກົວ ມີພວງໄຟລ້ອມຮອບດຸດດັ່ງມາລາແຫ່ງເພິງ.

Verse 28

वह्निकूटप्रभा यांती क्षेत्रपालेन सत्वरम् । निरस्तागत्य साजौ वै मुखोत्पन्नमहोल्कया

ນາງສ່ອງສະຫວ່າງດຸດດັ່ງກອງໄຟອັນໂຫດຮ້າຍ ແລະພຸ້ນໄປຂ້າງໜ້າຢ່າງວ່ອງໄວ ຕາມການກະຕຸ້ນຂອງກະເສດຣະປາລະ. ແຕ່ເມື່ອນາງພຸ້ນເຂົ້າສູ່ສະໜາມຮົບ ນາງຖືກຂັບຕ້ານອອກຢ່າງຮວດເລັວ ໂດຍອຸລະກາໄຟອັນໃຫຍ່ ທີ່ພຸ້ນອອກຈາກປາກຂອງພຣະອົງ.

Verse 29

पुनः प्रववृते युद्धं शिवदानवयोर्महत् । चकंपे धरणी द्यौश्च सनगाब्धिजलाशया

ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ສົງຄາມອັນຍິ່ງໃຫຍ່ລະຫວ່າງພຣະສິວະ ແລະ ພວກດານະວະ ໄດ້ປະທຸຂຶ້ນອີກ. ແຜ່ນດິນ ແລະ ຟ້າສະຫວັນສັ່ນສະເທືອນ ພ້ອມທັງພູເຂົາ ມະຫາສະໝຸດ ແລະ ບໍ່ນ້ຳທັງປວງ।

Verse 30

दांभिमुक्ताच्छराञ्शंभुश्शरांस्तत्प्रहितान्स च । सहस्रशश्शरैरुग्रैश्चिच्छेद शतशस्तदा

ຕໍ່ມາ ຊັມພູໄດ້ຕັດທຳລາຍລູກສອນທີ່ດາມພີຍິງອອກ ແລະລູກສອນທີ່ຍິງໃສ່ພຣະອົງ ໂດຍໃຊ້ລູກສອນດຸຮ້າຍນັບພັນ ສັບຂາດເປັນຮ້ອຍໆ.

Verse 31

ततश्शंभुस्त्रिशूलेन संकुद्धस्तं जघान ह । तत्प्रहारमसह्याशु कौ पपात स मूर्च्छितः

ຕໍ່ມາ ຊັມພູຜູ້ເດືອດດານດ້ວຍຄວາມໂກດອັນຊອບທຳ ໄດ້ຟາດເຂົາດ້ວຍຕຣິຊູນ. ບໍ່ອາດອົດທົນຕໍ່ການຟາດອັນຫນັກນັ້ນ ຄາວກໍລົ້ມລົງທັນທີ ແລະສະຫຼົບໄປ.

Verse 32

ततः क्षणेन संप्राप संज्ञां स च तदासुरः । आजघान शरै रुद्रं तान्सर्वानात्तकार्मुकः

ຕໍ່ມາ ໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ ອາສຸຣະນັ້ນກໍໄດ້ຄືນສະຕິ. ແລ້ວຍົກຄັນທະນູຂຶ້ນ ຍິງລູກສອນເປັນຝົນໃສ່ ຣຸດຣະ ແລະທຸກຜູ້ທີ່ຢູ່ຕໍ່ໜ້າ.

Verse 33

बाहूनागयुतं कृत्वा छादयामास शंकरम् । चक्रायुतेन सहसा शंखचूडः प्रतापवान्

ແລ້ວ ສັງຂະຈູດຜູ້ມີລິດອານຸພາບ ໄດ້ຮວບຮວມກອງແຂນຫຼາຍແລະງູຫຼາຍ ແລ້ວກໍຟ້າວຟັ່ງປົກຄຸມພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ) ຮອບດ້ານ ພ້ອມດ້ວຍຈັກຣາວຸດຫມຸນວຽນນັບບໍ່ຖ້ວນ।

Verse 34

ततो दुर्गापतिः क्रुद्धो रुद्रो दुर्गार्तिनाशनः । तानि चक्राणि चिच्छेद स्वशरैरुत्तमै द्रुतम्

ແລ້ວ ຣຸດຣະ—ພຣະເຈົ້າແຫ່ງທຸຣຄາ ແລະຜູ້ດັບທຸກຂອງທຸຣຄາ—ກໍໂກດກະຫຼົມ ແລ້ວໃຊ້ລູກສອນອັນປະເສີດຂອງພຣະອົງ ຕັດຈັກຣາວຸດເຫຼົ່ານັ້ນໃຫ້ແຕກກະຈາຍຢ່າງວ່ອງໄວ।

Verse 35

ततो वेगेन सहसा गदामादाय दानवः । अभ्यधावत वै हंतुं बहुसेनावृतो हरम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ດານະວະ (dānava) ໄດ້ຄວ້າຄອນກະບອງຂອງຕົນດ້ວຍຄວາມໄວອັນກະທັນຫັນ ແລ້ວພຸ່ງເຂົ້າໄປເພື່ອຟັນສັງຫານພຣະຫະຣະ (Hara)—ພຣະສິວະ—ໂດຍມີກອງທັບຫຼາຍຫຸ້ມຫໍ້ມລ້ອມຮອບ.

Verse 36

गदां चिच्छेद तस्याश्वापततः सोऽसिना हरः । शितधारेण संक्रुद्धो दुष्टगर्वापहारकः

ເມື່ອສັດຕູພຸ່ງລົງຈາກມ້າ ຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ໂກດກ້າ ໄດ້ຟັນຕັດຄອນຂອງມັນດ້ວຍດາບຄົມ. ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ກຳຈັດຄວາມຈອງຫອງຂອງຄົນຊົ່ວ.

Verse 37

छिन्नायां स्वगदायां च चुकोपातीव दानवः । शूलं जग्राह तेजस्वी परेषां दुस्सहं ज्वलत्

ເມື່ອຄອນຂອງຕົນຖືກຟັນຂາດ ອະສູນັ້ນໂກດຮ້າຍດັ່ງໄຟລຸກ. ແລ້ວຜູ້ສະຫວ່າງໄສນັ້ນກໍຈັບຕຣິສູນທີ່ລຸກໄຟ ເປັນອາວຸດທີ່ສັດຕູທົນບໍ່ໄດ້.

Verse 38

सुदर्शनं शूलहस्तमायांते दानवेश्वरम् । स्वत्रिशूलेन विव्याध हृदि तं वेगतो हरः

ເມື່ອຈອມແຫ່ງດານະວະຜູ້ແຂງກ້າ ພຸ່ງມາດ້ວຍຕຣິສູນໃນມື ດູນ່າຢ້ານກົວ, ຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ໃຊ້ຕຣິສູນຂອງພຣະອົງ ພຸ່ງທະລຸຫົວໃຈຂອງມັນດ້ວຍຄວາມໄວ.

Verse 39

त्रिशूलभिन्नहृदयान्निष्क्रांतः पुरुषः परः । तिष्ठतिष्ठेति चोवाच शंखचूडस्य वीर्यवान्

ຈາກຫົວໃຈຂອງສັງຂະຈູດ ທີ່ຖືກຕຣິສູນຜ່າແຕກ ມີພຣະບຸລຸດອັນສູງສຸດອອກມາ. ຜູ້ມີລິດແລະສະຫວ່າງໄສນັ້ນ ຮ້ອງວ່າ “ຢຸດ! ຢຸດ!”

Verse 40

निष्क्रामतो हि तस्याशु प्रहस्य स्वनवत्ततः । चिच्छेद च शिरो भीम मसिनासोऽपतद्भुवि

ໃນຂະນະທີ່ລາວອອກມາຢ່າງໄວວາ ຫົວເລາະແລະຮ້ອງດັງໆ ຜູ້ທີ່ເປັນຕາຢ້ານກໍໄດ້ຕັດຫົວຂອງລາວ ແລະຫົວທີ່ຖືກດາບຕັດນັ້ນກໍຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນ။

Verse 41

ततः कालीं चखादोग्रं दंष्ट्राक्षुण्णशिरोधरान् । असुरांस्तान् बहून् क्रोधात् प्रसार्य स्वमुखं तदा

ຈາກນັ້ນ ພະແມ່ກາລີຜູ້ດຸຮ້າຍ ດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນຢ່າງຮຸນແຮງ ໄດ້ອ້າປາກກວ້າງ ແລະກືນກິນພວກອະສຸຣາຫຼາຍຕົນ ຫົວແລະຄໍຂອງພວກເຂົາຖືກບົດຂຍີ້ດ້ວຍເຂ້ຍຂອງພະນາງ.

Verse 42

क्षेत्रपालश्चखादान्यान्बहून्दैत्यान्क्रुधाकुलः । केचिन्नेशुर्भैरवास्त्रच्छिन्ना भिन्नास्तथापरे

ຈາກນັ້ນ ພະກເສດຕະຣະປາລະ ດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນ ໄດ້ກືນກິນພວກໄທຕະຍະອື່ນໆ ຫຼາຍຕົນ. ບາງຕົນໄດ້ຕາຍໄປຍ້ອນຖືກອາວຸດໄພຣະວະຕັດຂາດ ໃນຂະນະທີ່ບາງຕົນຖືກທຳລາຍຈົນແຕກສະຫຼາຍ.

Verse 43

वीरभद्रोऽपरान्धीमान्बहून् क्रोधादनाशयत् । नन्दीश्वरो जघानान्यान्बहूनमरमर्दकान्

ດ້ວຍຄວາມໂກດ ວີຣະພັດຣະ ຜູ້ມີປັນຍາ ໄດ້ທຳລາຍນັກຮົບຝ່າຍຕໍ່ຕ້ານຫຼາຍຄົນ. ນັນດີອີສະວະຣະ ກໍຟັນລົງອີກຫຼາຍ—ຜູ້ທີ່ກຳລັງຂີ່ຂົ່ມເທວະ.

Verse 44

एवं बहुगणा वीरास्तदा संनह्य कोपतः । व्यनाशयन्बहून्दैत्यानसुरान् देव मर्दकान्

ດັ່ງນັ້ນ ກອງວີຣະຊົນຫຼາຍກຸ່ມ ໄດ້ສວມອາວຸດດ້ວຍຄວາມໂກດ ແລະທຳລາຍໄດ້ຫຼາຍດາຍຕະ ແລະອະສຸຣະ—ຜູ້ທີ່ທຳທຸກແກ່ເທວະ.