शङ्खचूडकस्य राज्याभिषेकः तथा शक्रपुरीं प्रति प्रस्थानम् | Śaṅkhacūḍa’s Coronation and March toward Indra’s City

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । स्वगेहमागते तस्मिञ्शंखचूडे विवाहिते । तपः कृत्वा वरं प्राप्य मुमुदुर्दानवादयः

ສະນັດກຸມານ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອ ສັງຂະຈູດ ກັບມາຮອດເຮືອນຂອງຕົນ ຫຼັງຈາກແຕ່ງງານແລ້ວ, ແລະໄດ້ບຳເນັດຕະປະສະ ຈົນໄດ້ຮັບພອນ, ພວກດານະວະ ແລະຜູ້ອື່ນໆ ກໍຊື່ນບານຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 2

स्वलोकादाशु निर्गत्य गुरुणा स्वेन संयुताः । सर्वे सुरास्संमिलितास्समाजग्मुस्तदंतिकम्

ພຣະເທວະທັງປວງອອກຈາກໂລກສະຫວັນຂອງຕົນຢ່າງວ່ອງໄວ ໂດຍມີຄູອາຈານຂອງຕົນຕິດຕາມ. ພວກເຂົາພ້ອມໃຈຊຸມນຸມ ແລະມາເຖິງບ່ອນນັ້ນໃກ້ໆ.

Verse 3

प्रणम्य तं सविनयं संस्तुत्य विविधादरात् । स्थितास्तत्रैव सुप्रीत्या मत्वा तेजस्विनं विभुम्

ພວກເຂົາກໍກົດກົ້ມນົບນ້ອມດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ ແລະສັນລະເສີນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຫຼາຍປະການ. ພວກເຂົາຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ ເພາະຮູ້ວ່າພຣະອົງແມ່ນອົງຜູ້ສະຫວ່າງໄສ ແລະສະຖິດທົ່ວທຸກແຫ່ງ.

Verse 4

सोपि दम्भात्मजो दृष्ट्वा गतं कुल गुरुं च तम् । प्रणनाम महाभक्त्या साष्टांगं परमादरात्

ເມື່ອບຸດຂອງດັມພະເຫັນຄູອາຈານປະຈຳຕະກູນອັນນ່າເຄົາລົບນັ້ນມາຮອດ ລາວກໍນົບນ້ອມດ້ວຍພັກດີອັນໃຫຍ່ ແລະກົດກົ້ມກາຍລົງສາດຕາງຄ໌ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບສູງສຸດ.

Verse 5

अथ शुक्रः कुलाचार्यो दृष्ट्वाशिषमनुत्तमम् । वृत्तांतं कथयामास देवदानवयोस्तदा

ຕໍ່ມາ ຊຸກຣະ ອາຈານປະຈຳສາຍດາຍຕະ ເມື່ອເຫັນພອນອັນສູງສຸດນັ້ນ ກໍເລີ່ມເລົ່າເລື່ອງລາວທັງໝົດ ທີ່ເກີດຂຶ້ນລະຫວ່າງພຣະເທວະ ແລະ ດານະວະ ໃນເວລານັ້ນ.

Verse 6

तदा समुत्सवो जातोऽसुराणां मुदितात्मनाम् । उपायनानि सुप्रीत्या ददुस्तस्मै च तेऽखिलाः

ໃນເວລານັ້ນ ບັນດາອະສຸຣະຜູ້ມີໃຈຍິນດີ ໄດ້ເກີດງານສະຫຼອງອັນໃຫຍ່. ແລະພວກເຂົາທັງປວງ ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ ໄດ້ນຳເຄື່ອງບູຊາຂອງຂວັນໄປຖວາຍແກ່ລາວ.

Verse 7

ततस्स सम्मतं कृत्वा सुरैस्सर्वैस्समुत्सवम् । दानवाद्यसुराणां तमधिपं विदधे गुरुः

ຕໍ່ມາ ໂດຍການເຫັນດີພ້ອມກັນຂອງເທວະທັງປວງ ແລະໃນບັນຍາກາດແຫ່ງການສະເຫຼີມສະຫຼອງ ອາຈານຂອງເຂົາໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງເຂົາເປັນຈອມເຈົ້າເຫນືອດາຍຕະ, ດານະວະ ແລະອະສຸຣະອື່ນໆ.

Verse 9

अथ दम्भात्मजो वीरश्शंखचूडः प्रतापवान् । राज्याभिषेकमासाद्य स रेजे सुरराट् तदा

ຕໍ່ມາ ວິລະຊົນຜູ້ກ້າຫານ ແລະມີອຳນາດ ຊັງຄະຈູດ (Śaṅkhacūḍa) ບຸດຂອງດັມພະ ໄດ້ຮັບພິທີອະພິເສກຂຶ້ນຄອງລາດ ແລ້ວໃນຂະນະນັ້ນກໍສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງພຣະຣາຊາແຫ່ງເທວະ.

Verse 10

स सेनां महतीं कर्षन्दैत्यदानवरक्षसाम् । रथमास्थाय तरसा जेतुं शक्रपुरीं ययौ

ເຂົາໄດ້ນຳພາກອງທັບອັນໃຫຍ່ຫຼວງຂອງດາຍຕະ, ດານະວະ ແລະຣາກສະສະ ໄປດ້ວຍ; ແລ້ວຂຶ້ນລົດສົງຄາມ ແລະດ້ວຍຄວາມເຮັ່ງຮ້ອນ ອອກໄປເພື່ອພິຊິດນະຄອນຂອງຊັກຣະ (ອະມະຣາວະຕີ).

Verse 11

गच्छन्स दानवेन्द्रस्तु तेषां सेवनकुर्वताम् । विरेजे शशिवद्भानां ग्रहाणां ग्रहराडिव

ເມື່ອຈອມເຈົ້າແຫ່ງດານະວະເຄື່ອນໄປ ໃນຂະນະທີ່ຜູ້ຕິດຕາມຂອງເຂົາຄອຍຮັບໃຊ້ຢ່າງນົບນ້ອມ ເຂົາກໍສ່ອງສະຫວ່າງ—ດັ່ງດວງຈັນທຣາທ່າມກາງດາວເຄາະທີ່ສະຫວ່າງ, ດັ່ງຈອມເຈົ້າແຫ່ງຄຣາຫະທັງປວງ.

Verse 12

आगच्छंतं शङ्खचूडमाकर्ण्याखण्डलस्स्वराट् । निखिलैरमरैस्सार्द्धं तेन योद्धुं समुद्यतः

ເມື່ອໄດ້ຍິນວ່າ ສັງຂະຈູດ ກໍາລັງເຂົ້າມາ, ອະຄັນດະລະ (ອິນທຣາ) ຜູ້ເປັນຈອມກະສັດແຫ່ງເທວະ ກໍໄດ້ຕຽມພ້ອມກັບເທວະທັງປວງ ເພື່ອອອກຮົບກັບລາວ.

Verse 13

तदाऽसुरैस्सुराणां च संग्रामस्तुमुलो ह्यभूत् । वीराऽऽनन्दकरः क्लीबभयदो रोमहर्षणः

ໃນເວລານັ້ນ ສົງຄາມອັນດຸເດືອດ ແລະ ອື້ອືງກໍເກີດຂຶ້ນລະຫວ່າງອະສຸຣະ ແລະ ເທວະ; ມັນເຮັດໃຫ້ວີຣະຊົນຊື່ນຊົມ, ໃຫ້ຄົນຂີ້ຂວັນຫວາດກົວ, ແລະເຮັດໃຫ້ຜູ້ເບິ່ງຮູ້ສຶກຂົນລຸກດ້ວຍຄວາມພິສົດ.

Verse 14

महान्कोलाहलो जातो वीराणां गर्जतां रणे । वाद्यध्वनिस्तथा चाऽऽसीत्तत्र वीरत्ववर्द्धिनी

ໃນສະໜາມຮົບ ມີຄວາມອື້ອືງອັນໃຫຍ່ເກີດຂຶ້ນ ເມື່ອວີຣະຊົນຮ້ອງຄໍາຮາມໃນການຮົບ. ທີ່ນັ້ນຍັງມີສຽງກອງສົງຄາມດັງກັງວານ ເພີ່ມພູນຄວາມກ້າຫານຂອງນັກຮົບ.

Verse 15

देवाः प्रकुप्य युयुधुरसुरैर्बलवत्तराः । पराजयं च संप्रापुरसुरा दुद्रुवुर्भयात्

ເທວະທັງຫຼາຍໂກດເກຣີຍວ ແລະຕໍ່ສູ້ກັບອະສຸຣະດ້ວຍກໍາລັງທີ່ແຂງກ້າກວ່າເກົ່າ. ອະສຸຣະພ່າຍແພ້ ແລະດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວກໍພາກັນໜີຢ່າງຮີບຮ້ອນ.

Verse 16

पलायमानास्तान्दृष्ट्वा शंखचूडस्स्वयं प्रभुः । युयुधे निर्जरैस्साकं सिंहनादं प्रगर्ज्य च

ເມື່ອເຫັນພວກນັ້ນກໍາລັງໜີ, ສັງຂະຈູດ ຜູ້ເປັນຈອມນາຍຜູ້ມີອໍານາດ ກໍເຂົ້າສູ່ການຮົບດ້ວຍຕົນເອງ. ລາວຮ້ອງຄໍາຮາມດັ່ງສິງ ແລະຕໍ່ສູ້ກັບເທວະຜູ້ອະມະຕະ.

Verse 17

तरसा सहसा चक्रे कदनं त्रिदिवौकसाम् । प्रदुद्रुवुस्सुरास्सर्वे तत्सुतेजो न सेहिरे

ດ້ວຍຄວາມໄວອັນຫຼາຍ ແລະພະລັງອັນກະທັນຫັນ ລາວໄດ້ກໍ່ການຂ້າຟັນອັນດຸເດືອດໃນຫມູ່ຜູ້ຢູ່ໃນສາມສະຫວັນ. ດວງເທວະທັງປວງຫນີກະຈາຍ ເພາະທົນບໍ່ໄດ້ຕໍ່ຕະເຈົາອັນເຜົາໄຫມ້ຂອງບຸດນັ້ນ.

Verse 18

यत्र तत्र स्थिता दीना गिरीणां कंदरासु च । तदधीना न स्वतंत्रा निष्प्रभाः सागरा यथा

ພວກເຂົາກະຈາຍຢູ່ທົ່ວໄປ ຢູ່ໃນຄວາມທຸກຍາກ ແມ່ນແຕ່ໃນຖ້ຳພູເຂົາ. ຕ້ອງພຶ່ງພາຜູ້ອື່ນ ບໍ່ມີອຳນາດເອກະລາດ ແລະຫມົດສິຣິສະຫງ່າ ເຫມືອນມະຫາສະໝຸດເມື່ອຂາດຄວາມເຕັມພ້ອມ.

Verse 19

सोपि दंभात्मजश्शूरो दानवेन्द्रः प्रतापवान् । सुराधिकारान्संजह्रे सर्वांल्लोकान्विजित्य च

ບຸດຂອງດັມພະນັ້ນເປັນວິລະຊົນ ເປັນຈອມລາຊາແຫ່ງດານະວະຜູ້ມີອຳນາດ. ຫຼັງຈາກຊະນະທົ່ວທຸກໂລກ ລາວໄດ້ຍຶດເອົາສິດ ແລະອຳນາດອັນເປັນຂອງເທວະທັງປວງໄວ້ແກ່ຕົນ.

Verse 20

त्रैलोक्यं स्ववशंचक्रे यज्ञभागांश्च कृत्स्नशः । स्वयमिन्द्रो बभूवापि शासितं निखिलं जगत्

ລາວໄດ້ນຳສາມໂລກໃຫ້ຢູ່ໃນອຳນາດຂອງຕົນ ແລະຍຶດເອົາສ່ວນແຫ່ງຍັດຍະທັງໝົດໂດຍຄົບຖ້ວນ. ລາວຍັງກາຍເປັນອິນທຣະເອງ ແລະໂລກທັງປວງຕົກຢູ່ໃຕ້ການປົກຄອງຂອງລາວ.

Verse 21

कौबेरमैन्दवं सौर्यमाग्नेयं याम्यमेव च । कारयामास वायव्यमधिकारं स्वशक्तितः

ດ້ວຍພະລັງທິບຂອງຕົນ ລາວໄດ້ໃຫ້ຕຳແໜ່ງອຳນາດຖືກຈັດຕັ້ງ—ຂອງກຸເບຣະ, ອິນທຣະ, ສຸຣະຍະ(ພະອາທິດ), ອັກນິ, ຍະມະ ແລະອຳນາດຂອງວາຍຸ—ເພື່ອໃຫ້ພະລັງແຫ່ງທິດທັງຫຼາຍດຳເນີນຫນ້າທີ່ຕາມຄວນ.

Verse 22

देवानामसुराणां च दानवानां च रक्षसाम् । गंधर्वाणां च नागानां किन्नराणां रसौकसाम्

ທັງເທວະ ແລະ ອະສຸຣະ, ທັງດານະວະ ແລະ ຣາກສະສະ; ທັງຄັນທະວະ ແລະ ນາກະ, ພ້ອມທັງກິນນະຣະຜູ້ຢູ່ໃນແດນສະຫວັນ—ລ້ວນມາຊຸມນຸມໃນສົງຄາມໃຫຍ່ນັ້ນ।

Verse 23

त्रिलोकस्य परेषां च सकलानामधीश्वरः । स बभूव महावीरश्शंखचूडो महाबली

ສັງຂະຈູດາ ກາຍເປັນວີຣະບຸລຸດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ເປັນນັກຮົບມະຫາພະລັງ—ຜູ້ຄອງອຳນາດເຫນືອສັດທັງປວງໃນສາມໂລກ ແລະ ເຫນືອຜູ້ຢູ່ນອກເຫນືອມັນອີກດ້ວຍ।

Verse 24

एवं स बुभुजे राज्यं राजराजेश्वरो महान् । सर्वेषां भुवनानां च शंखचूडश्चिरं समाः

ດັ່ງນັ້ນ ສັງຂະຈູດາ ຜູ້ເປັນຈອມກະສັດເຫນືອກະສັດທັງປວງ ໄດ້ສະເຫຼີມສຸກໃນລາຊະອຳນາດຂອງຕົນຢ່າງຍາວນານ—ຄອງຄວາມເປັນໃຫຍ່ເຫນືອທຸກໂລກທັງຫມົດຫຼາຍປີ।

Verse 25

तस्य राज्ये न दुर्भिक्षं न मारी नाऽशुभग्रहाः । आधयो व्याधयो नैव सुखिन्यश्च प्रजाः सदा

ໃນອານາຈັກຂອງລາວ ບໍ່ມີຄວາມອຶດຢາກ ບໍ່ມີໂລກລະບາດ ແລະ ບໍ່ມີອິດທິພົນດາວອັບມົງຄຸນ। ບໍ່ມີທຸກໃຈ ຫຼື ໂລກກາຍເກີດຂຶ້ນ; ປະຊາຊົນລ້ວນຢູ່ຢ່າງສຸກສະບາຍເປັນນິດ।

Verse 26

अकृष्टपच्या पृथिवी ददौ सस्यान्यनेकशः । ओषध्यो विविधाश्चासन्सफलास्सरसाः सदा

ແຜ່ນດິນໄດ້ໃຫ້ຜົນຜະລິດໂດຍບໍ່ຕ້ອງໄຖນາ ແລະ ໃຫ້ພືດຜົນຫຼາກຫຼາຍຢ່າງອຸດົມ. ພືດຢານານາຊະນິດກໍມີຢູ່ເປັນນິດ—ອອກຜົນ ແລະ ເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳຫວານແລະພະລັງຊີວິດ।

Verse 27

मण्याकराश्च नितरां रत्नखन्यश्च सागराः । सदा पुष्पफला वृक्षा नद्यस्तु सलिलावहाः

ມີແຫຼ່ງຂຸດຄົ້ນແກ້ວມະນີຢ່າງອຸດົມ ແລະທະເລທັງຫຼາຍດຸດດັ່ງເຕັມໄປດ້ວຍຂຸມຊັບແຫ່ງອັນມະນີ. ຕົ້ນໄມ້ທັງປວງອອກດອກແລະຜົນຢູ່ເສມອ ແລະແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍພານ້ຳໄຫຼບໍ່ຂາດສາຍ.

Verse 28

देवान् विनाखिला जीवास्सुखिनो निर्विकारकाः । स्वस्वधर्मा स्थितास्सर्वे चतुर्वर्णाश्रमाः परे

ນອກຈາກພວກເທວະແລ້ວ ສັດມີຊີວິດທັງປວງລ້ວນມີຄວາມສຸກ ແລະບໍ່ຖືກລົບກວນ. ທຸກຄົນຕັ້ງຢູ່ໝັ້ນໃນທໍາຂອງຕົນ—ທໍາຂອງວັນນະສີ່ ແລະອາສຣົມສີ່—ຢູ່ໃນລະບຽບອັນກົງກຽມ ແລະສູງສົ່ງ.

Verse 29

तस्मिच्छासति त्रैलोक्ये न कश्चिद् दुःखितोऽभवत् । भ्रातृवैरत्वमाश्रित्य केवलं दुःखिनोऽमराः

ເມື່ອພຣະອົງປົກຄອງ ທົ່ວສາມໂລກບໍ່ມີໃຜເສົ້າໂສກ. ມີແຕ່ພວກອະມະຣະ (ເທວະ) ທີ່ຍຶດຕິດຄວາມອາຄາດລະຫວ່າງພີ່ນ້ອງ ເທົ່ານັ້ນທີ່ຍັງທຸກ.

Verse 30

स शंखचूडः प्रबलः कृष्णस्य परमस्सखा । कृष्णभक्तिरतस्साधुस्सदा गोलोकवासिनः

ສັງຂະຈູດນັ້ນມີພະລັງອັນແຂງກ້າ ເປັນມິດສະໜິດຍິ່ງຂອງພຣະກຣິດສະນະ. ພຣະອົງເປັນຜູ້ດີ ຈົ່ງຈອມໃນພັກຕິຕໍ່ກຣິດສະນະເສມອ ແລະພຳນັກຢູ່ໂກໂລກະຕະຫຼອດ.

Verse 31

पूर्वशापप्रभावेण दानवीं योनिमाश्रितः । न दानवमतिस्सोभूद्दानवत्वेऽपि वै मुने

ໂອ ທ່ານມຸນີ, ໂດຍອຳນາດຂອງຄຳສາບແຊ່ງເກົ່າ ເຂົາໄດ້ເຂົ້າໄປອາໄສໃນຄັນຂອງດານະວະ. ແຕ່ແມ່ນວ່າຢູ່ໃນສະພາບເປັນດານະວະ ໃຈຂອງເຂົາກໍບໍ່ໄດ້ກາຍເປັນອະສຸຣະ.

Verse 32

ततस्सुरगणास्सर्वे हृतराज्या पराजिताः । संमंत्र्य सर्षयस्तात प्रययुर्ब्रह्मणस्सभाम्

ຕໍ່ມາ ບັນດາຫມູ່ເທວະທັງປວງ ຜູ້ພ່າຍແພ້ ແລະຖືກຊິງອຳນາດອອກໄປ ໄດ້ປຶກສາກັນພ້ອມກັບພວກຣິສີ; ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ແລ້ວພາກັນໄປຍັງສະພາຂອງພຣະພຣະຫມາ.

Verse 33

तत्र दृष्ट्वा विधातारं नत्वा स्तुत्वा विशेषतः । ब्रह्मणे कथयामासुस्सर्वं वृत्तांतमाकुलाः

ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອເຫັນພຣະຜູ້ສ້າງ (ພຣະພຣະຫມາ) ພວກເຂົາໄດ້ກົດກາບ ແລະສັນລະເສີນພຣະອົງເປັນພິເສດ. ແລ້ວດ້ວຍຄວາມທຸກໃຈວຸ່ນວາຍ ພວກເຂົາໄດ້ເລົ່າໃຫ້ພຣະພຣະຫມາຟັງເຖິງເຫດການທັງໝົດທີ່ເກີດຂຶ້ນ.

Verse 34

ब्रह्मा तदा समाश्वास्य सुरान् सर्वान्मुनीनपि । तैश्च सार्द्धं ययौ लोके वैकुण्ठं सुखदं सताम्

ແລ້ວພຣະພຣະຫມາໄດ້ປອບໃຈເທວະທັງປວງ ແລະ ບັນດາມຸນີດ້ວຍ; ແລ້ວພ້ອມກັນໄປສູ່ໂລກວັຍກຸນຖະ ອັນເປັນຖິ່ນປະທານສຸກແກ່ຜູ້ມີຄຸນທຳ।

Verse 35

ददर्श तत्र लक्ष्मीशं ब्रह्मा देवगणैस्सह । किरीटिनं कुंडलिनं वनमालाविभूषितम्

ທີ່ນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາພ້ອມດ້ວຍຫມູ່ເທວະ ໄດ້ເຫັນພຣະລັກສະມີຊະ (ພຣະວິສນຸ) ຜູ້ສວມມົກກຸດ ປະດັບຕຸ້ມຫູ ແລະ ງາມດ້ວຍພວງມາລາດອກໄມ້ປ່າ।

Verse 36

शंखचक्रगदापद्मधरं देवं चतुर्भुजम् । सनंदनाद्यैः सिद्धैश्च सेवितं पीतवाससम्

ເຂົາເຈົ້າໄດ້ເຫັນພຣະເຈົ້າຜູ້ສະຫວ່າງໄສ—ມີສີ່ພຣະຫັດ ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣ ຄະດາ ແລະດອກບົວ ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ ແລະຖືກສິດທະຜູ້ສຳເລັດເຊັ່ນ ສະນັນດະນາ ບໍລິການດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।

Verse 37

दृष्ट्वा विष्णुं सुरास्सर्वे ब्रह्माद्यास्समुनीश्वराः । प्रणम्य तुष्टुवुर्भक्त्या बद्धाञ्जलिकरा विभुम्

ເມື່ອເຫັນພຣະວິສະນຸ ບັນດາເທວະທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍພຣະພຣະຫມາ ແລະບັນດາມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງ຤ິດ ໄດ້ກົ້ມກາບ ແລະປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ສັນລະເສີນພຣະອົງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ດ້ວຍພັກຕິ।

Verse 38

देवा ऊचु । देवदेव जगन्नाथ वैकुंठाधिपते प्रभो । रक्षास्माञ्शरणापन्नाञ्छ्रीहरे त्रिजगद्गुरो

ເທວະທັງປວງກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະເຈົ້າທັງປວງ, ໂອ ຈອມໂລກ, ໂອ ອະທິປະຕິແຫ່ງໄວກຸນຖະ, ໂອ ພຣະອົງຜູ້ເປັນນາຍ—ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງພວກເຮົາຜູ້ມາຂໍພຶ່ງພາ. ໂອ ສຣີຫະຣິ, ຄູອາຈານແຫ່ງສາມໂລກ!”

Verse 39

त्वमेव जगतां पाता त्रिलोकेशाच्युत प्रभो । लक्ष्मीनिवास गोविन्द भक्तप्राण नमोऽस्तु ते

ພຣະອົງແຕ່ພຣະອົງດຽວເທົ່ານັ້ນເປັນຜູ້ປົກປ້ອງສັບພະໂລກ—ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນນາຍ, ຈອມແຫ່ງສາມໂລກ, ອະຈຸຕະຜູ້ບໍ່ຄືນຄາຍ. ໂອ ໂກວິນດະ, ທີ່ພຳນັກແຫ່ງລັກສະມີ, ລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຜູ້ພັກຕິ—ນະໂມແດ່ພຣະອົງ।

Verse 40

इति स्तुत्वा सुरास्सर्वे रुरुदुः पुरतो हरेः । तच्छ्रुत्वा भगवान्विष्णुर्ब्रह्माणमिदमब्रवीत्

ເມື່ອສັນລະເສີນດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ເທວະທັງປວງກໍຮ້ອງໄຫ້ຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະຫະຣິ. ເມື່ອພຣະພຣະວິສະນຸຜູ້ມີພຣະພອນໄດ້ຍິນຄວາມຄຳຄວນນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງກ່າວຄຳນີ້ແກ່ພຣະພຣະຫມາ।

Verse 41

विष्णुरुवाच । किमर्थमागतोसि त्वं वैकुंठं योगिदुर्लभम् । किं कष्टं ते समुद्भूतं तत्त्वं वद ममाग्रतः

ພຣະວິສນຸຕັດວ່າ: «ເຈົ້າມາຫາ ໄວກຸນຖະ (Vaikuṇṭha) ອັນຍາກຈະເຂົ້າເຖິງ ແມ່ນແຕ່ສໍາລັບໂຍຄີ ເພາະຫຍັງ? ທຸກຂ໌ອັນໃດເກີດຂຶ້ນແກ່ເຈົ້າ? ຈົ່ງບອກຄວາມຈິງໃຫ້ຂ້າຟັງຢ່າງຊັດເຈນຕໍ່ໜ້າຂ້າ»។

Verse 42

सनत्कुमार उवाच । इति श्रुत्वा हरेर्वाक्यं प्रणम्य च मुहुर्मुहुः । बद्धाञ्जलिपुटो भूत्वा विन यानतकन्धरः

ສະນັດກຸມາຣະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນພຣະວາຈາຂອງ ຮະຣິ (Hari) ແລ້ວ ທ່ານກໍກົ້ມກາບຊໍ້າໆ. ດ້ວຍຝາມືປະນົມ ແລະຄໍກົ້ມລົງດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ ທ່ານໄດ້ທູນຂໍຢ່າງສຸພາບ।

Verse 43

वृत्तांतं कथयामास शंखचूडकृतं तदा । देवकष्टसमाख्यानं पुरो विष्णोः परात्मनः

ແລ້ວທ່ານໄດ້ເລົ່າຕໍ່ໜ້າ ພຣະວິສນຸ—ພຣະອາດຕະມາອັນສູງສຸດ—ເຖິງເຫດການທີ່ ສັງຂະຈູດ (Śaṅkhacūḍa) ໄດ້ກະທໍາ ແລະບັນຍາຍຄວາມທຸກຍາກຂອງເທວະດາຢ່າງລະອຽດ।

Verse 44

हरिस्तद्वचनं श्रुत्वा सर्वतसर्वभाववित् । प्रहस्योवाच भगवांस्तद्रहस्यं विधिं प्रति

ເມື່ອພຣະຫຣິໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍານັ້ນ—ຜູ້ຮູ້ທຸກສະພາບໃນໃຈຂອງສັດທັງປວງ—ພຣະອົງຍິ້ມ ແລ້ວຫັນໄປຫາ ວິທິ (ພຣະພຣົມ) ກ່າວເຖິງຄໍາສອນອັນລຶກລັບນັ້ນ ແລະຂໍ້ບັນຍັດອັນຖືກຕ້ອງຂອງມັນ।

Verse 45

श्रीभगवानुवाच । शंखचूडस्य वृत्तांतं सर्वं जानामि पद्मज । मद्भक्तस्य च गोपस्य महातेजस्विनः पुरा

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ: «ໂອ ປັດມະຊະ (ພຣະພຣົມ) ເຮົາຮູ້ເລື່ອງລາວທັງໝົດຂອງ ສັງຂະຈູດ; ໃນການກ່ອນເຂົາເຄີຍເປັນຄົນລ້ຽງງົວ (ໂກປ) ຜູ້ມີລັດສະໝີອັນໃຫຍ່ ແລະເປັນຜູ້ພັກດີບູຊາເຮົາ»।

Verse 46

शृणुतस्सर्ववृत्तान्तमितिहासं पुरातनम् । संदेहो नैव कर्तव्यश्शं करिष्यति शङ्करः

ຈົ່ງຟັງເລື່ອງລາວທັງໝົດນີ້ ອັນເປັນອິຕິຫາສະອັນເກົ່າແກ່ແລະສັກສິດ. ຢ່າໃຫ້ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ—ພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ຈະນໍາພາຄວາມສິຣິມົງຄຸນມາແນ່ນອນ ແລະຈັດທຸກສິ່ງໃຫ້ຖືກຕ້ອງ.

Verse 47

सर्वोपरि च यस्यास्ति शिवलोकः परात्परः । यत्र संराजते शंभुः परब्रह्म परमेश्वरः

ເທິງກວ່າທຸກພູມໂລກ ມີສິວະໂລກອັນສູງສຸດ ສູງກວ່າສູງສຸດ; ທີ່ນັ້ນ ພຣະສຳພູ ຄອງລາຊະດ້ວຍພຣະສະຫງ່າລາສີ—ພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ, ພຣະເຈົ້າຜູ້ເຫນືອທຸກສິ່ງ.

Verse 48

प्रकृतेः पुरुषस्यापि योधिष्ठाता त्रिशक्तिधृक् । निर्गुणस्सगुणस्सोपि परं ज्योतिः स्वरूपवान्

ພຣະອົງເປັນຜູ້ຄວບຄຸມສູງສຸດ ທັງປຣະກຣິຕິ (ທຳມະຊາດ) ແລະ ປຸຣຸສະ (ຈິດຮູ້ສຶກສ່ວນບຸກຄົນ), ທຣົງສາມສັກຕິ. ແມ່ນຈະເຫນືອຄຸນລັກສະນະ (ນິຣຄຸນ) ແຕ່ກໍປາກົດມີຄຸນ (ສະຄຸນ); ສະພາບແທ້ຂອງພຣະອົງແມ່ນແສງສູງສຸດອັນເຫນືອໂລກ.

Verse 49

यस्यांगजास्तु वै ब्रह्मंस्त्रयस्सृष्ट्यादिकारकाः । सत्त्वादिगुणसंपन्ना विष्णुब्रह्महराभिधाः

ໂອ ພຣະພຣະຫມາ, ຈາກພຣະອົງເອງໄດ້ເກີດຂຶ້ນເປັນສາມພຣະອົງ—ຜູ້ກະທຳການສ້າງ ແລະ ພາລະກິດແຫ່ງຈັກກະວານອື່ນໆ—ພ້ອມດ້ວຍຄຸນດັ່ງສັດຕະວະເປັນຕົ້ນ, ແລະຮູ້ຈັກກັນໃນນາມ ວິສນຸ, ພຣະຫມາ, ແລະ ຮະຣະ (Hara).

Verse 50

स एव परमात्मा हि विहरत्युमया सह । यत्र मायाविनिर्मुक्तो नित्यानित्य प्रकल्पकः

ພຣະອົງພຽງຜູ້ດຽວນັ້ນແທ້ ແມ່ນພຣະອາດຕະມາສູງສຸດ, ຊົມຊື່ນລີລາຮ່ວມກັບ ອຸມາ. ທີ່ນັ້ນ ພຣະອົງພົ້ນຈາກມາຍາໂດຍສິ້ນເຊີງ ແລະຈັດວາງຄວາມເປັນນິດ (ອະມະຕະ) ແລະອະນິດ (ບໍ່ຖາວອນ).

Verse 51

तत्समीपे च गोलोको गोशाला शंकरस्य वै । तस्येच्छया च मद्रूपः कृष्णो वसति तत्र ह

ໃກ້ດິນແດນທິບນັ້ນມີ ໂກໂລກະ—ແທ້ຈິງແມ່ນໂຮງງົວອັນສັກສິດຂອງ ພຣະສັງກະຣະ. ໂດຍພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງເອງ ພຣະກຣິດສະນະ ຜູ້ມີຮູບດັ່ງຂ້າພະເຈົ້າ ພັກອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 52

तद्गवां रक्षणार्थाय तेनाज्ञप्तस्सदा सुखी । तत्संप्राप्तसुखस्सोपि संक्रीडति विहारवित्

ເພາະໄດ້ຮັບພຣະບັນຊາຈາກພຣະອົງໃຫ້ປົກປ້ອງຝູງງົວນັ້ນ ລາວຈຶ່ງຢູ່ຢ່າງຜາສຸກເສມອ. ເມື່ອໄດ້ຮັບຄວາມສຸກນັ້ນແລ້ວ ລາວກໍຫຼິ້ນສະໜຸກລ່ອງເທື່ອງ ຊໍານານໃນການພັກຜ່ອນ ບໍ່ມີຄວາມກັງວົນ ໃນຂະນະປະຕິບັດໜ້າທີ່ທີ່ຖືກມອບໝາຍ.

Verse 53

तस्य नारी समाख्याता राधेति जगदम्बिका । प्रकृतेः परमा मूर्तिः पंचमी सुविहारिणी

ຄູ່ຄອງຂອງພຣະອົງ ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ຣາທາ—ແມ່ພຣະມານດາແຫ່ງສາກົນ. ນາງແມ່ນຮູບອັນສູງສຸດຂອງ ປຣະກຣິຕິ, ປາງທິບອັນທີ່ຫ້າ, ຜູ້ຫຼິ້ນລີລາຢ່າງເສຣີ.

Verse 54

बहुगोपाश्च गोप्यश्च तत्र संति तदंगजाः । सुविहारपरा नित्यं राधाकृष्णानुवर्तिनः

ທີ່ນັ້ນມີຄົນເລີ້ຍງງົວ ແລະ ສາວເລີ້ຍງງົວຫຼາຍຄົນ ເກີດຈາກສາຍຕະກູນນັ້ນເອງ. ພວກເຂົາມຸ່ງໝັ້ນໃນການຫຼິ້ນຢ່າງຊື່ນບານຢູ່ເສມອ ແລະຕິດຕາມ ຣາທາ ແລະ ພຣະກຣິດສະນະ ຢ່າງບໍ່ຂາດ.

Verse 55

स एव लीलया शंभोरिदानीं मोहितोऽनया । संप्राप्तो दानवीं योनिं मुधा शापात्स्वदुःखदाम्

ໂດຍລີລາອັນທິບຂອງ ພຣະສັມພູ ເທົ່ານັ້ນ ບັດນີ້ລາວຖືກນາງຫຼອກໃຫ້ຫຼົງ. ແລະເນື່ອງຈາກຄໍາສາບແຊ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນໂດຍໄຮ້ປະໂຫຍດ ລາວໄດ້ເຂົ້າສູ່ຄັນທ້ອງອະສຸຣະ—ຄັນທີ່ນໍາທຸກມາໃຫ້ຕົນເອງ.

Verse 56

रुद्रशूलेन तन्मृत्यु कृष्णेन विहितः पुरा । ततस्स्वदेहमुत्सृज्य पार्षदस्स भविष्यति

ໃນອະດີດ ພຣະກຣິດສະນະໄດ້ກຳນົດໄວ້ວ່າ ຄວາມຕາຍຂອງພຣະອົງຈະມາໂດຍຕຣິສູນຂອງຣຸດຣະ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອລະທິ້ງກາຍຂອງຕົນແລ້ວ ພຣະອົງຈະເປັນ “ຄະນະ” ຜູ້ຕິດຕາມໃນຂະບວນຂອງພຣະສິວະ.

Verse 57

इति विज्ञाय देवेश न भयं कर्तुमर्हसि । शंकर शरणं यावस्स सद्यश्शंविधास्यति

ເມື່ອຮູ້ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໂອ ຈອມເທວະທັງປວງ ທ່ານບໍ່ຄວນໃຫ້ຄວາມຢ້ານກົວເກີດຂຶ້ນ. ຕາບໃດທີ່ ສັງກະຣະ (Śaṅkara) ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງທ່ານ ພຣະອົງຈະຈັດທຸກສິ່ງໃຫ້ເປັນລະບຽບໃນທັນທີ ແລະນຳມາຊຶ່ງຄຳຕັດສິນອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 58

अहं त्वं चामरास्सर्वे तिष्ठंतीह विसाध्वसाः

“ຂ້ອຍ ເຈົ້າ ແລະອະມະຕະທັງປວງ ຈະຢືນຢູ່ນີ້ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວ.”

Verse 59

सनत्कुमार उवाच । इत्युक्त्वा सविधिर्विष्णुः शिवलोकं जगाम ह । संस्मरन्मनसा शंभुं सर्वेशं भक्तवत्सलम्

ສະນັດກຸມາຣະກ່າວວ່າ: ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະວິສນຸ—ພ້ອມດ້ວຍພຣະພຣະຫມາ—ໄດ້ໄປຍັງໂລກຂອງພຣະສິວະ. ພຣະອົງລະລຶກໃນໃຈເຖິງ ສັມພູ (Śambhu) ຈອມເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກດີຂອງພຣະອົງເສມອ.