शब्दब्रह्मतनुवर्णनम् — Description of the Form of Śabda-Brahman

Verse 1

ब्रह्मोवाच । एवं तयोर्मुनिश्रेष्ठ दर्शनं कांक्षमाणयोः । विगर्वयोश्च सुरयोः सदा नौ स्थितयोर्मुने

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ໃນຂະນະທີ່ເທວະທັງສອງນັ້ນ—ຜອງດ້ວຍຄວາມຍິ່ງຍໂສ—ກຳລັງປາຖະໜາຈະໄດ້ເຫັນດາຣະສະນະ (ຂອງອົງສູງສຸດ), ແລະໃນຂະນະທີ່ພວກເຮົາຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນຢ່າງສະເໝີ, ໂອ ມຸນີ,»

Verse 2

दयालुरभवच्छंभुर्दीनानां प्रतिपालकः । गर्विणां गर्वहर्ता च सवेषां प्रभुरव्ययः

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະສັມພູມີຄວາມເມດຕາກະລຸນາ—ເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງຜູ້ທຸກຍາກ; ເປັນຜູ້ທຳລາຍຄວາມຍິ່ງຍໂສຂອງຜູ້ຈອງຫອງ; ແລະເປັນພຣະເຈົ້າຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ຂອງທຸກສິ່ງ.

Verse 3

तदा समभवत्तत्र नादो वै शब्दलक्षणः । ओमोमिति सुरश्रेष्ठात्सुव्यक्तः प्लुतलक्षणः

ແລ້ວໃນທີ່ນັ້ນ ນາດະ—ສຽງອັນເປັນລັກສະນະແທ້ຂອງສຽງ—ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ. ຈາກເທວະຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ ພະຍາງ “ໂອມ ໂອມ” ປາກົດຢ່າງແຈ້ງ ກັງວານກ້ອງ ແລະຍາວນານໃນການເປົ່າອອກ.

Verse 4

किमिदं त्विति संचिंत्य मया तिष्ठन्महास्वनः । विष्णुस्सर्वसुराराध्यो निर्वैरस्तुष्टचेतसा

ຂ້ອຍຄິດວ່າ “ນີ້ແທ້ໆແມ່ນຫຍັງ?” ແລ້ວຂ້ອຍຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ສຽງກ້ອງກັງວານອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຍັງດຳເນີນຕໍ່. ພຣະວິສນຸ ຜູ້ທີ່ເທວະທັງປວງນົບນ້ອມບູຊາ ຢືນຢູ່ໂດຍບໍ່ມີຄວາມພະຍາດພາຍ ດ້ວຍໃຈສະຫງົບແລະພໍໃຈ.

Verse 5

लिंगस्य दक्षिणे भागे तथापश्यत्सनातनम् । आद्यं वर्णमकाराख्यमुकारं चोत्तरं ततः

ຕໍ່ມາ ທາງດ້ານໃຕ້ຂອງລິງຄະ ທ່ານໄດ້ເຫັນຄວາມເປັນນິລັນດອນ: ກ່ອນອື່ນແມ່ນພະຍາງ “A” ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເທິງຂຶ້ນໄປແມ່ນພະຍາງ “U”.

Verse 6

मकारं मध्यतश्चैव नादमंतेऽस्य चोमिति । सूर्यमंडलवद्दृष्ट्वा वर्णमाद्यं तु दक्षिणे

ຄວນພິຈາລະນາພະຍາງ “ma” ຢູ່ກາງ ແລະທ້າຍສຸດມີນາດ (ສຽງລະອຽດ) ເປັນ “Oṃ”. ເຫັນມັນດັ່ງດວງອາທິດສ່ອງສະຫວ່າງ ຄວນວາງອັກສອນຕົ້ນໄວ້ທາງຂວາ (ດ້ານໃຕ້).

Verse 7

उत्तरे पावकप्रख्यमुकारमृषि सत्तम । शीतांशुमण्डलप्रख्यं मकारं तस्य मध्यतः

ໂອ ນັກລຶດຜູ້ປະເສີດ, ທາງດ້ານເໜືອມີພະຍາງ “U” ສະຫວ່າງດັ່ງໄຟ; ແລະໃນກາງຂອງມັນມີພະຍາງ “Ma” ສ່ອງດັ່ງດວງຈັນທີ່ມີແສງເຢັນ.

Verse 8

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां प्रथमखण्डे सृष्ट्युपाख्याने शब्दब्रह्मतनुवर्णनो नामाष्टमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ໃນ «ສຣີ ຊິວະ ມະຫາປຸຣານະ» ພາຍໃນ ຣຸດຣະສັມຫິຕາ (ສັມຫິຕາທີສອງ) ໃນພາກທຳອິດ ແຫ່ງຕອນເລື່ອງການສ້າງ (ສຣິດຕິ) ບົດທີ 8 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາຮູບແຫ່ງ ສັບດະ-ພຣະຫມັນ» ກໍສິ້ນສຸດລົງ.

Verse 9

निर्द्वंद्वं केवलं शून्यं बाह्याभ्यंतरवर्जितम् । स बाह्यभ्यंतरे चैव बाह्याभ्यंतरसंस्थितम्

ພຣະອົງພົ້ນຈາກຄວາມຄູ່ຕໍ່ຕ້ານທັງປວງ—ບໍລິສຸດ ໂດດດ່ຽວ ເກີນກວ່າການຈັດໝວດໝູ່, ດຸດດັ່ງ “ຄວາມວ່າງ” ທີ່ຄຳເວົ້າບໍ່ອາດຈັບຕ້ອງ; ປາສຈາກທັງພາຍນອກແລະພາຍໃນ. ແຕ່ພຣະເຈົ້າອົງນັ້ນເອງ ສະຖິດເປັນທັງພາຍໃນແລະພາຍນອກ ຕັ້ງຢູ່ໃນທັງສອງພູມ.

Verse 10

आदिमध्यांतरहितमानंदस्यापिकारणम् । सत्यमानन्दममृतं परं ब्रह्मपरायणम्

ພຣະອົງບໍ່ມີຕົ້ນ ບໍ່ມີກາງ ບໍ່ມີທ້າຍ; ພຣະອົງເປັນເຫດແຫ່ງອານັນດະແມ່ນແຕ່ອານັນດະເອງ. ພຣະອົງແມ່ນຄວາມຈິງ—ອານັນດະ, ອະມຣິຕະ (ອະມະຕະ), ພຣະຫມັນສູງສຸດ—ຜູ້ມີສານະແລະທີ່ພຶ່ງສຸດທ້າຍເປັນຄວາມເຫນືອລ້ຳນັ້ນ (ພຣະສິວະ).

Verse 11

कुत एवात्र संभूतः परीक्षावोऽग्निसंभवम् । अधोगमिष्याम्यनलस्तंभस्यानुपमस्य च

«ສິ່ງນີ້ເກີດຂຶ້ນຈາກໃສ່ໃນທີ່ນີ້—ການທົດສອບທີ່ເກີດຈາກຄວາມລຶກລັບແຫ່ງໄຟ? ຂ້າຈະລົງໄປຂ້າງລຸ່ມ ເພື່ອກວດສອບເສົາໄຟອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້»।

Verse 12

वेदशब्दोभयावेशं विश्वात्मानं व्यचिंतयत् । तदाऽभवदृषिस्तत्र ऋषेस्सारतमं स्मृतम्

ພຣະອົງໄດ້ພິຈາລະນາພຣະອາດຕະມະສາກົນ ຜູ້ຖືກສຽງວິເທດອັນກ້ອງກັງວານຫຸ້ມຫໍ້ຢູ່ທັງສອງດ້ານ. ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ມີຣິສີຜູ້ໜຶ່ງເກີດຂຶ້ນທີ່ນັ້ນ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນແກ່ນສານອັນປະເສີດສຸດໃນຫມູ່ນັກພະຍາກອນ.

Verse 13

तेनैव ऋषिणा विष्णुर्ज्ञातवान्परमेश्वरम् । महादेवं परं ब्रह्म शब्दब्रह्मतनुं परम्

ໂດຍອາໄສຣິສີຜູ້ນັ້ນເອງ ພຣະວິສນຸໄດ້ຮູ້ຈັກພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ—ພຣະມະຫາເທວະ, ພຣະພຣະຫມັນອັນລ້ຳເລີດ—ຜູ້ມີຮູບກາຍເປັນ ສັບດະ-ພຣະຫມັນ ອັນສູງສຸດ (ອະບະໂຊລູດໃນຮູບສຽງສັກສິດ).

Verse 14

चिंतया रहितो रुद्रो वाचो यन्मनसा सह । अप्राप्य तन्निवर्तंते वाच्यस्त्वेकाक्षरेण सः

ພຣະຣຸດຣະ ພົ້ນຈາກຄວາມຄິດປຸງແຕ່ງທັງປວງ; ຄຳເວົ້າພ້ອມກັບໃຈ ບໍ່ອາດເຂົ້າເຖິງພຣະອົງ ແລ້ວຕ້ອງຖອຍກັບ. ແຕ່ພຣະອົງຖືກຊີ້ບອກໄດ້ດ້ວຍພະຍາງຄ໌ອັນອະມະຕະພຽງໜຶ່ງ—“ໂອມ”.

Verse 15

एकाक्षरेण तद्वाक्यमृतं परमकारणम् । सत्यमानन्दममृतं परं ब्रह्म परात्परम्

ພຣະວາຈາອັນອະມະຕະ ທີ່ຖືກເຜີຍດ້ວຍອັກສອນພຽງໜຶ່ງ ແມ່ນເຫດປັດໃຈສູງສຸດ. ນັ້ນແມ່ນຄວາມຈິງ, ຄວາມປິຕິອານັນດະ, ແລະຄວາມບໍ່ຕາຍ—ພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ ເຫນືອກວ່າສິ່ງສູງສຸດທັງປວງ.

Verse 16

एकाक्षरादकाराख्याद्भगवान्बीजकोण्डजः । एकाक्षरादुकाराख्याद्धरिः परमकारणम्

ຈາກອັກສອນດຽວທີ່ເອີ້ນວ່າ «ອ» ໄດ້ປະກົດພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ—ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເກີດຈາກເມັດພັນແລະໄຂ່ແຫ່ງຈັກກະວານ. ຈາກອັກສອນດຽວທີ່ເອີ້ນວ່າ «ອຸ» ໄດ້ປະກົດຮະຣິ (ວິສນຸ) ເປັນເຫດປັດໃຈສູງສຸດແຫ່ງການຄ້ຳຈຸນ.

Verse 17

एकाक्षरान्मकाराख्याद्भगवान्नीललोहितः । सर्गकर्ता त्वकाराख्यो ह्युकाराख्यस्तु मोहकः

ຈາກອັກສອນດຽວທີ່ເອີ້ນວ່າ «ມ» ໄດ້ປະກົດພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ ນີລະໂລຫິຕະ. ຈາກພະຍາງ «ຕ» ເກີດຜູ້ກໍ່ການປະກົດແຫ່ງສັບພະສິ່ງ; ແລະພະຍາງ «ຮຸ» ແມ່ນຜູ້ຫຼອກລວງ ຜູ້ປົກຄຸມສັດທັງຫຼາຍດ້ວຍມາຍາ.

Verse 18

मकाराख्यस्तु यो नित्यमनुग्रहकरोऽभवत् । मकाराख्यो विभुर्बीजी ह्यकारो बीज उच्यते

ຫຼັກທຳອັນນິລັນດອນ ທີ່ເອີ້ນວ່າ «ມາ» ໄດ້ເປັນຜູ້ປະທານພຣະອະນຸຄຣາະຢູ່ເສມອ. ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ຄອບຄຸມທົ່ວສາກົນ ທີ່ຖືກເອີ້ນວ່າ «ມາ» ແມ່ນແຫຼ່ງບີຈະຜູ້ຖືເມັດ; ແລະພະຍາງ «ອາ» ກໍຖືກປະກາດວ່າເປັນບີຈະເຊັ່ນກັນ.

Verse 19

उकाराख्यो हरिर्योनिः प्रधानपुरुषेश्वरः । बीजी च बीजं तद्योनिर्नादाख्यश्च महेश्वरः

ພະຍັນຊະນະ «ອຸ» ທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ຮະຣິ ແມ່ນຍົນິ (ແຫຼ່ງກໍ່ເກີດ) ເປັນອົງພຣະເຈົ້າເຫນືອ ປຣາທານ ແລະ ປຸຣຸສ. ພຣະອົງເປັນຜູ້ຖືເມັດ ແລະເປັນເມັດນັ້ນເອງ; ແລະຍົນິນັ້ນແມ່ນ ພຣະມະເຫສະວະຣະ ທີ່ເອີ້ນວ່າ «ນາດ» ສຽງດັ້ງເດີມ।

Verse 20

बीजी विभज्य चात्मानं स्वेच्छया तु व्यवस्थितः । अस्य लिंगादभूद्बीजमकारो बीजिनः प्रभोः

ພຣະອົງຜູ້ມີເມັດ (ບີຊີ) ໂດຍພຣະປະສົງອິດສະລະຂອງພຣະອົງ ໄດ້ແບ່ງພຣະອົງເອງ ແລະຕັ້ງຢູ່ໃນການປາກົດ. ຈາກລິງຄະຂອງພຣະອົງ ເກີດເມັດຂຶ້ນ—ພະຍັນຊະນະ «ອ»—ເປັນເມັດຂອງພຣະຜູ້ເປັນຈອມອົງ ແຫຼ່ງເມັດທັງປວງ।

Verse 21

उकारयोनौ निःक्षिप्तमवर्द्धत समंततः । सौवर्णमभवच्चांडमावेद्य तदलक्षणम्

ເມັດນັ້ນຖືກຫວ່ານລົງໃນຍົນິຂອງພະຍັນຊະນະ «ອຸ» ແລະມັນເຕີບໃຫຍ່ອອກໄປທຸກທິດ. ແລ້ວໄຂ່ຈັກກະວານສີຄຳກໍເກີດຂຶ້ນ ເປີດເຜີຍເຄື່ອງໝາຍລັກສະນະຂອງ “ນັ້ນ” ອັນເປັນຫຼັກດັ້ງເດີມ।

Verse 22

अनेकाब्दं तथा चाप्सु दिव्यमंडं व्यवस्थितम् । ततो वर्षसहस्रांते द्विधाकृतमजोद्भवम्

ຫຼາຍປີຕິດຕໍ່ກັນ ມະນະດົນທິບະ (ໄຂ່ຈັກກະວານ) ນັ້ນຕັ້ງຢູ່ໃນນ້ຳ. ແລ້ວເມື່ອຄົບພັນປີ ພຣະຫຼັກການທີ່ “ບໍ່ເກີດແຕ່ເກີດ” ນັ້ນ ປາກົດຂຶ້ນໂດຍແຕກອອກເປັນສອງສ່ວນ।

Verse 23

अंडमप्सु स्थितं साक्षाद्व्याघातेनेश्वरेण तु । तथास्य सुशुभं हैमं कपालं चोर्द्ध्वसंस्थितम्

ໄຂ່ຈັກກະວານນັ້ນຕັ້ງຢູ່ເທິງນ້ຳໂດຍກົງ; ແລ້ວດ້ວຍການກະທົບອັນແນ່ນອນຂອງພຣະເຈົ້າ ມັນຖືກຕີ. ຈາກນັ້ນ ເປືອກທອງອັນງາມສະຫງ່າຂອງມັນລອຍຂຶ້ນ ແລະຢູ່ເທິງ.

Verse 24

जज्ञे सा द्यौस्तदपरं पृथिवी पंचलक्षणा । तस्मादंडाद्भवो जज्ञे ककाराख्यश्चतुर्मुखः

ຈາກຫຼັກການນັ້ນ ຟ້າສະຫວັນເກີດຂຶ້ນ; ແລ້ວຕໍ່ມາ ແຜ່ນດິນທີ່ມີລັກສະນະຫ້າປະການກໍເກີດຂຶ້ນ. ຈາກໄຂ່ຈັກກະວານນັ້ນ ພຣະພະວະ (ອົງພຣະເຈົ້າ) ບັນເກີດຜູ້ມີສີ່ໜ້າ ຜູ້ຖືກເອີ້ນດ້ວຍພະຍາງ “ka” ຄື ພຣະພຣະຫມາ ເພື່ອການສ້າງ.

Verse 25

स स्रष्टा सर्वलोकानां स एव त्रिविधः प्रभुः । एवमोमोमिति प्रोक्तमित्याहुर्यजुषां वराः

ພຣະອົງພຽງອົງດຽວເປັນຜູ້ສ້າງໂລກທັງປວງ; ພຣະອົງພຽງອົງດຽວເປັນຈອມເຈົ້າ ປາກົດເປັນສາມປະການ. ດັ່ງນັ້ນ ນັກດູດີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງຍະຊຸຣເວດ ກ່າວວ່າ ພຣະອົງຖືກເອີ້ນວ່າ “ໂອມ, ໂອມ”.

Verse 26

यजुषां वचनं श्रुत्वा ऋचः समानि सादरम् । एवमेव हरे ब्रह्मन्नित्याहुश्चावयोस्तदा

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງຍະຊຸຣເວດ ບົດຣິກ ແລະ ບົດສາມາ ກໍຕອບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບວ່າ: “ແມ່ນແທ້—ເປັນຢ່າງນັ້ນແທ້ ໂອ ຮະຣິ; ໂອ ພຣະພຣະຫມັນ, ພວກເຮົາເວົ້າເຖິງພຣະອົງທັງສອງຂອງທ່ານເຊັ່ນນີ້ຢູ່ເສມອ.”

Verse 27

ततो विज्ञाय देवेशं यथावच्छक्तिसंभवैः । मंत्रं महेश्वरं देवं तुष्टाव सुमहोदयम्

ແລ້ວເມື່ອໄດ້ເຂົ້າໃຈພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງຢ່າງຖືກຕ້ອງ—ຜູ້ບັນເກີດຈາກການປາກົດອັນຄວນຄ່າຂອງພຣະສັກຕິ—ເຂົາໄດ້ສັນລະເສີນ ພຣະເທວະມະເຫສະວະຣະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ແລະມີສິຣິມົງຄຸນສູງສຸດ—ຜູ້ເປັນມັນຕຣາອັນສັກສິດໂດຍພຣະອົງເອງ.

Verse 28

एतस्मिन्नंतरेऽन्यच्च रूपमद्भुतसुन्दरम् । ददर्श च मया सार्द्धं भगवान्विश्वपालकः

ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີພຣະພອນ—ຜູ້ພິທັກຮັກສາຈັກກະວານ—ໄດ້ເຫັນພ້ອມກັບຂ້ອຍ ອີກຮູບໜຶ່ງ ທີ່ອັດສະຈັນ ແລະ ງາມຢ່າງຫາທຽບບໍ່ໄດ້.

Verse 29

पंचवक्त्रं दशभुजं गौरकर्पूरवन्मुने । नानाकांति समायुक्तं नानाभूषणभूषितम्

ໂອ ມຸນີ, ລາວໄດ້ເຫັນພຣະສິວະໃນຮູບປາກົດອັນເມດຕາ—ຫ້າໜ້າ ສິບແຂນ, ສວ່າງຂາວດັ່ງການບູນ—ປະກອບດ້ວຍປະກາຍຫຼາຍປະການ ແລະ ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບທິບຫຼາຍຢ່າງ।

Verse 30

महोदारं महावीर्यं महापुरुषलणम् । तं दृष्ट्वा परमं रूपं कृतार्थोऽभून्मया हरिः

ພຣະອົງມີໃຈກວ້າງໃຫຍ່, ມີພະລັງກ້າຫານອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້, ແລະ ມີເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງບຸລຸດສູງສຸດ. ເມື່ອໄດ້ເຫັນຮູບອັນສູງສຸດນັ້ນ, ຂ້າ—ຮະຣິ (ວິສນຸ)—ກໍໄດ້ສຳເລັດປະສົງ.

Verse 31

अथ प्रसन्नो भगवान्महेशः परमेश्वरः । दिव्यं शब्दमयं रूपमाख्याय प्रहसन्स्थितः

ແລ້ວພຣະພະຄະວານ ມະເຫສະ, ພຣະປະຣະເມສະວະຣະ, ກໍຊົມຊື່ນແລະເມດຕາ. ພຣະອົງໄດ້ປະກາດຮູບທິບທີ່ເປັນສຽງສັກສິດ (śabda) ແລະ ປະທັບຢູ່ດ້ວຍຮອຍຍິ້ມ.

Verse 32

अकारस्तस्य मूर्द्धा हि ललाटो दीर्घ उच्यते । इकारो दक्षिणं नेत्रमीकारो वामलोचनम्

«ພະຍາງ ‘A’ ແມ່ນພຣະເສົາຫົວຂອງພຣະອົງແທ້; ໜ້າຜາກກວ້າງຍາວແມ່ນຮູບທີ່ຂະຫຍາຍຂອງມັນ. ພະຍາງ ‘I’ ແມ່ນພຣະເນດຂວາ, ແລະ ‘Ī’ ແມ່ນພຣະເນດຊ້າຍ»។

Verse 33

उकारो दक्षिणं श्रोत्रमूकारो वाम उच्यते । ऋकारो दक्षिणं तस्य कपोलं परमेष्ठिनः

ອັກສອນ «U» ຖືກກ່າວວ່າເປັນຫູຂວາ ແລະ «Ū» ເປັນຫູຊ້າຍ; ສ່ວນ «Ṛ» ຖືກປະກາດວ່າເປັນແກ້ມຂວາຂອງພຣະຜູ້ສູງສຸດ (ປະຣະເມດຖິນ).

Verse 34

वामं कपोलमूकारो लृ लॄ नासापुटे उभे । एकारश्चोष्ठ ऊर्द्ध्वश्च ह्यैकारस्त्वधरो विभोः

ພະຍາງ «U» ແມ່ນແກ້ມຊ້າຍ; «Lṛ» ແລະ «Lṝ» ແມ່ນຮູດັງສອງຂ້າງ. «E» ແມ່ນຮິມປາກເທິງ ແລະ «Ai» ແມ່ນຮິມປາກລຸ່ມ ຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທັງ.

Verse 35

ओकारश्च तथौकारो दन्तपंक्तिद्वयं क्रमात् । अमस्तु तालुनी तस्य देवदेवस्य शूलिनः

ຕາມລຳດັບ ສຽງ «o» ແລະ «au» ໃຫ້ເຂົ້າໃຈວ່າເປັນແຖວແຂ້ວສອງແຖວ; ແລະສຽງ «aṃ» ກ່າວວ່າເປັນເພດານປາກທັງສອງ—ດັ່ງນີ້ແມ່ນຂອງພຣະເຈົ້າເທວະເທວະ ພຣະສິວະຜູ້ຖືຕຣິສູນ.

Verse 36

कादिपंचाक्षराण्यस्य पञ्च हस्ताश्च दक्षिणे । चादिपंचाक्षराण्येवं पंच हस्तास्तु वामतः

ໃນການຈັດວາງອັນສັກສິດນີ້ ພະຍາງຫ້າທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «ka» ຖືກວາງໄວ້ເທິງມືຫ້າຂ້າງຂວາ; ແລະພະຍາງຫ້າທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «ca» ຖືກວາງໄວ້ເທິງມືຫ້າຂ້າງຊ້າຍ.

Verse 37

टादिपंचाक्षरं पादास्तादिपंचाक्षरं तथा । पकार उदरं तस्य फकारः पार्श्व उच्यते

ກຸ່ມພະຍາງຫ້າທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «ṭa» ໃຫ້ວາງໄວ້ທີ່ຕີນ; ແລະກຸ່ມພະຍາງຫ້າທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «ta» ກໍວາງໄວ້ທີ່ນັ້ນເຊັ່ນກັນ. ພະຍາງ «pa» ແມ່ນທ້ອງຂອງພຣະອົງ ແລະ «pha» ແມ່ນຂ້າງກາຍ (ສີ່ຂ້າງ) ຂອງພຣະອົງ.

Verse 38

बकारो वामपार्श्वस्तु भकारः स्कंध उच्यते । मकारो हृदयं शंभोर्महादेवस्य योगिनः

“ບ” ໝາຍເຖິງຂ້າງຊ້າຍ; “ພ” ຖືກກ່າວວ່າເປັນບ່າ; ແລະ “ມ” ແມ່ນຫົວໃຈຂອງພຣະສັມພູ—ພຣະມະຫາເທວາ ຍົກຄີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່. ດັ່ງນັ້ນ ພະຍາງສັກສິດຖືກພິຈາລະນາເປັນອະວະຍະຂອງພຣະອົງ.

Verse 39

यकारादिसकारान्ता विभोर्वै सप्तधातवः । हकारो नाभिरूपो हि क्षकारो घ्राण उच्यते

ຈາກພະຍາງ “ຍ” ຫາ “ສ” ແມ່ນຖືກກ່າວວ່າເປັນທາດຊີວິດ 7 ປະການຂອງພຣະອົງຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວ. “ຮ” ແມ່ນຮູບແຫ່ງສະດື; ແລະ “ກສ” ຖືກປະກາດວ່າເປັນດັ່ງຈົກຈົມ (ອະວະກິ່ນ).

Verse 40

एवं शब्दमयं रूपमगुणस्य गुणात्मनः । दृष्ट्वा तमुमया सार्द्धं कृतार्थोऽभून्मया हरिः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ເຫັນຮູບອັນເກີດຈາກສຽງສັກສິດ—ຮູບຂອງພຣະອົງຜູ້ເກີນກວ່າຄຸນລັກສະນະ ແຕ່ກໍເປັນແກ່ນສານຂອງຄຸນທັງປວງ—ພ້ອມກັບພຣະອຸມາ, ຂ້ອຍ ຮາຣິ (ວິສນຸ) ກໍໄດ້ສຳເລັດຜົນ ແລະຈຸດປະສົງສົມບູນ.

Verse 41

एवं दृष्ट्वा महेशानं शब्दब्रह्मतनुं शिवम् । प्रणम्य च मया विष्णुः पुनश्चापश्यदूर्द्ध्वतः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະມະເຫສານ—ພຣະຊິວະຜູ້ມີກາຍເປັນພຣະພຣະຫມັນແຫ່ງສຽງສັກສິດ—ວິສນຸກໍກົດກະບົດນົບນ້ອມ. ແລ້ວຈຶ່ງເບິ່ງຂຶ້ນເທິງອີກຄັ້ງ.

Verse 42

ओंकारप्रभवं मंत्रं कलापंचकसंयुतम् । शुद्धस्फटिकसंकाशं शुभाष्टत्रिंशदक्षरम्

ມັນຕຣານີ້ເກີດຈາກພະຍາງສັກສິດ “ໂອມ” ແລະປະກອບດ້ວຍກະລາ 5. ມັນສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງແກ້ວຜຸດຜ່ອງບໍລິສຸດ ແລະມີພະຍາງມົງຄຸນ 38 ພະຍາງ.

Verse 43

मेधाकारमभूद्भूयस्सर्वधर्मार्थसाधकम् । गायत्रीप्रभवं मंत्रं सहितं वश्यकारकम्

ແລ້ວອີກຄັ້ງ ພະລັງປັນຍາອັນປະທານປັນຍາໄດ້ບັງເກີດ ເປັນເຄື່ອງມືໃຫ້ສຳເລັດທັງທຳມະ ແລະ ເປົ້າໝາຍອັນຊອບທຳ. ມັນຕຣາທີ່ເກີດຈາກ ຄາຍະຕຣີ ເມື່ອນຳໃຊ້ຢ່າງຖືກພິທີ ຍ່ອມໃຫ້ອຳນາດຄອບຄອງຈິດໃຈແລະອິນທຣີ ແລະເຮັດໃຫ້ສິ່ງທີ່ຄວນນຳພາເປັນຜູ້ຮັບຟັງອ່ອນນ້ອມ.

Verse 44

चतुर्विंशतिवर्णाढ्यं चतुष्कालमनुत्तमम् । अथ पंचसितं मंत्रं कलाष्टक समायुतम्

ມັນຕຣານັ້ນອຸດົມດ້ວຍ 24 ພະຍາງ ເປັນອັນສູງສຸດຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ແລະນຳໃຊ້ໃນເວລາສັກສິດທັງ 4. ຕໍ່ມາຍັງມີມັນຕຣາທີ່ປະກອບດ້ວຍ 500 ອັກສອນ/ພະຍາງ ປະສານກັບ 8 ກະລາ (ພະລັງອັນທິບ).

Verse 45

आभिचारिकमत्यर्थं प्रायस्त्रिंशच्छुभाक्षरम् । यजुर्वेदसमायुक्तं पञ्चविंशच्छुभाक्षरम्

ສຳລັບພິທີອາພິຈາຣິກະ ເພື່ອລະງັບຫຼືຕ້ານອິດທິພົນອັນຮ້າຍແຮງ ມັນຕຣາໂດຍທົ່ວໄປມີ 30 ພະຍາງອັນເປັນມົງຄຸນ. ແຕ່ເມື່ອປະສານກັບສູດຍະຊຸຣເວດ ຈະເປັນ 25 ພະຍາງອັນເປັນມົງຄຸນ.

Verse 46

कलाष्टकसमा युक्तं सुश्वेतं शांतिकं तथा । त्रयोदशकलायुक्तं बालाद्यैस्सह लोहितम्

ເມື່ອປະກອບດ້ວຍ 8 ກະລາ ມັນຈະຂາວຜ່ອງບໍລິສຸດ ແລະໃຫ້ຄວາມສະຫງົບສັນຕິ. ເມື່ອປະກອບດ້ວຍ 13 ກະລາ ມັນຈະເປັນສີແດງ ພ້ອມດ້ວຍເທວະຜູ້ຕິດຕາມ ເລີ່ມຈາກ ບາລາ ແລະອື່ນໆ.

Verse 47

बभूवुरस्य चोत्पत्तिवृद्धिसंहारकारणम् । वर्णा एकाधिकाः षष्टिरस्य मंत्रवरस्य तु

ມົນຕຣາອັນສູງສຸດນີ້ ເປັນເຫດໃຫ້ເກີດການສ້າງ, ການເຕີບໃຫຍ່/ການຄົງຢູ່, ແລະການສະລາຍ. ອັກສອນຂອງມົນຕຣາອັນປະເສີດນີ້ມີ 61 ຕົວ.

Verse 48

पुनर्मृत्युंजयं मन्त्रं पञ्चाक्षरमतः परम् । चिंतामणिं तथा मंत्रं दक्षिणामूर्ति संज्ञकम्

ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ມີມັນຕຣະ ມຣິຕຍຸນຊະຍະ; ແລ້ວຕໍ່ມາ ມີມັນຕຣະປັນຈາກສະຣີ (ຫ້າພະຍາງ) ອັນສູງສຸດ. ອີກທັງ ມັນຕຣະ ຈິນຕາມະນິ ແລະມັນຕຣະທີ່ເອີ້ນວ່າ “ດັກຊິນາມູຣຕິ” ດ້ວຍ.

Verse 49

ततस्तत्त्वमसीत्युक्तं महावाक्यं हरस्य च । पञ्चमंत्रांस्तथा लब्ध्वा जजाप भगवान्हरिः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ມະຫາວາກຍະ “ຕັດ-ຕະວັມ-ອະສິ” (ເຈົ້ານັ້ນແຫຼະ) ຖືກກ່າວໃຫ້ພຣະອົງຟັງ; ແລະມັນຕຣະທັງຫ້າຂອງພຣະຫະຣະກໍໄດ້ຮັບ. ເມື່ອໄດ້ຮັບແລ້ວ ພຣະຫະຣິຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ມີພາກ (ວິສນຸ) ກໍເລີ່ມຈະປະ ສວດຊ້ຳໆ.

Verse 50

अथ दृष्ट्वा कलावर्णमृग्यजुस्सामरूपिणम् । ईशानमीशमुकुटं पुरुषाख्यं पुरातनम्

ແລ້ວນັ້ນ ເມື່ອເຫັນພຣະອີສານະ—ຜູ້ເປັນອົງຮູບຂອງເວດາ ຣິກ ຍະຊຸສ ແລະ ສາມະ, ຜູ້ມີສິລະປະແລະສີສັນທຸກປະການ, ພຣະປຸຣຸສະເກົ່າແກ່ອະມະຕະ ຜູ້ເປັນມົກຸດແຫ່ງອົງອະທິຣາດ—ລາວໄດ້ພິຈາລະນາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।

Verse 51

अघोरहृदयं हृद्यं सर्वगुह्यं सदाशिवम् । वामपादं महादेवं महाभोगीन्द्रभूषणम्

ພຣະບາດຊ້າຍຂອງພຣະອົງ ແມ່ນດັ່ງຫົວໃຈຂອງອະໂຄຣະ ອັນຊື່ນຊົມຍິ່ງ, ເປັນຄວາມລັບສູງສຸດ ແລະເປັນສະດາຊິວະເອງ; ມັນແມ່ນພຣະມະຫາເທວະ ປະດັບດ້ວຍນາຄະຣາຊາອັນຍິ່ງ ເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງອຳນາດອັນສົງ່າ.

Verse 52

विश्वतः पादवन्तं तं विश्वतोक्षिकरं शिवम् । ब्रह्मणोऽधिपति सर्गस्थितिसंहारकारणम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍພິຈາລະນາພຣະຊິວະອົງນັ້ນ ຜູ້ມີພຣະບາດຢູ່ທົ່ວທິດ ແລະມີພຣະເນດກັບພຣະຫັດຢູ່ທົ່ວທິດ; ພຣະອົງເປັນຈອມເຈົ້າເຫນືອແມ່ນກະທັ້ງພຣະພຣະຫມາ, ເປັນເຫດແຫ່ງການສ້າງ, ການຄົງຢູ່, ແລະການທຳລາຍ.

Verse 53

तुष्टाव वाग्भिरिष्टाभिस्साम्बं वरदमीश्वरम् । मया च सहितो विष्णुर्भगवांस्तुष्टचेतसा

ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳທີ່ເລືອກສັນ ແລະເປັນທີ່ຮັກ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສັນລະເສີນ ພຣະສິວະ—ສາມບະ ຜູ້ປະທານພອນ. ແລະພຣະວິສນຸ ຜູ້ເປັນພຣະພາກະວານ ກໍສັນລະເສີນພຣະອົງຮ່ວມກັບຂ້າພະເຈົ້າ ດ້ວຍໃຈຊື່ນບານ.