वसन्तस्वरूपवर्णनम् — Description of the Form/Nature of Vasant(a)

Verse 1

सूत उवाच । इत्याकर्ण्य वचस्तस्य ब्रह्मणो हि प्रजापतेः । प्रसन्नमानसो भूत्वा तं प्रोवाच स नारदः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະພຣະຈາປະຕິ ພຣະພຣະຫມາ ດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ນາຣະດະມີໃຈສະຫງົບຜ່ອງໃສ ແລະໄດ້ກ່າວຕອບພຣະອົງ।

Verse 2

नारद उवाच । ब्रह्मन् विधे महाभाग विष्णुशिष्य महामते । धन्यस्त्वं शिवभक्तो हि परतत्त्वप्रदर्शकः

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: “ໂອ້ ພຣະພຣະຫມານ, ໂອ້ ວິເທ (ຜູ້ສ້າງ), ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ ແລະປັນຍາສູງ, ສາວົກຂອງພຣະວິສນຸ—ທ່ານແມ່ນຜູ້ມີພອນແທ້, ເພາະທ່ານເປັນຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະສິວະ ແລະເປັນຜູ້ຊີ້ແຈງສັດຈະສູງສຸດ.”

Verse 3

श्राविता सुकथा दिव्या शिवभक्तिविवर्द्धिनी । अरुंधत्यास्तथा तस्याः स्वरूपायाः परे भवे

ນິທານອັນທິບພະ ແລະມົງຄຸນນີ້—ອັນເພີ່ມພູນພັກດີຕໍ່ພຣະສິວະ—ໄດ້ຖືກສະດຸດສະດອງອ່ານໃຫ້ນາງຟັງດັ່ງນັ້ນ. ແລະໃນພົບຊາດຕໍ່ມາ ອະຣຸນທະຕີກໍໄດ້ຟັງເຊັ່ນກັນ—ນາງຜູ້ເປັນການປາກົດຄືນຂອງສະວະຣູປານັ້ນເອງ।

Verse 4

इदानीं ब्रूहि धर्मज्ञ पवित्रं चरितं परम् । शिवस्य परपापघ्नं मंगलप्रदमुत्तमम्

ບັດນີ້ ໂອ ຜູ້ຮູ້ທຳ ຈົ່ງເລົ່າເລື່ອງອັນບໍລິສຸດ ແລະສູງສຸດຂອງພຣະສິວະ ອັນທຳລາຍບາບອັນໜັກຫນ່ວງ ແລະປະທານມົງຄຸນອັນສູງສຸດ।

Verse 5

गृहीतदारे कामे च दृष्टे तेषु गतेषु च । संध्यायां किं तपस्तप्तुं गतायामभवत्ततः

ເມື່ອເຫັນ ກາມະ ພາຄູ່ຄອງຂອງຕົນໄປ ແລະເມື່ອພວກເຂົາໄດ້ຈາກໄປແລ້ວ ຈະເຫຼືອທາງໃດໃຫ້ປະຕິບັດຕະປະໃນເວລາສັນທະຍາ? ເມື່ອຊ່ວງເວລາອັນສັກສິດນັ້ນຜ່ານໄປແລ້ວ ຈະສໍາເລັດອັນໃດໄດ້ອີກ?

Verse 6

सूत उवाच । इति श्रुत्वा वचस्तस्य ऋषेर्वै भावितात्मनः । सुप्रसन्नतरो भूत्वा ब्रह्मा वचनमब्रवीत्

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງລະສີນັ້ນ ຜູ້ມີໃຈຖືກຂັດເກົາແລະຕັ້ງມັ່ນໃນການພິຈາລະນາ ພຣະພຣະຫມາ ຍິ່ງປິຕິຍິນດີ ແລະໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍາຕອບ।

Verse 7

ब्रह्मोवाच । शृणु नारद विप्रेन्द्र तदैव चरितं शुभम् । शिवलीलान्वितं भक्त्या धन्यस्त्वं शिवसेवकः

ພຣະພຣະຫມາ ກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ນາຣະດະ ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງພຣາຫມັນ, ເລື່ອງລາວອັນເປັນມົງຄຸນນັ້ນເທິງ. ມັນເຕັມໄປດ້ວຍລີລາອັນທິບຂອງ ພຣະສິວະ ແລະຊຸ່ມຊ່ຳດ້ວຍພັກຕິ. ເຈົ້າແມ່ນຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ ເພາະເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ພຣະສິວະ.”

Verse 8

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां सतीचरित्रे द्वितीये सतीखंडे वसंतस्वरूपवर्णनं नामाष्टमोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສີຣີ ຊິວະມະຫາປຸຣານະ» ປື້ມທີ 2 ໃນ «ຣຸດຣະ-ສັມຫິຕາ» ໃນເລື່ອງຂອງ ສາຕີ ໃນພາກທີ 2 ຊື່ «ສາຕີ-ຂັນດະ» ບົດທີ 8 ຊື່ «ການພັນລະນາຮູບພະລັກຂອງລະດູໃບໄມ້ຜຸດ» ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ.

Verse 9

चिंतयित्वा चिरं चित्ते शिवमायाविमोहितः । शिवे चेर्ष्यामकार्षं हि तच्छ्ृवृणुष्व वदामि ते

ຂ້ອຍໄດ້ຄິດພິຈາລະນາດົນນານໃນໃຈ ໂດຍຖືກມາຍາຂອງພຣະສິວະຫຼອກລວງໃຫ້ຫຼົງ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ຂ້ອຍເກີດຄວາມອິດສາຕໍ່ພຣະສິວະ. ຈົ່ງຟັງ—ຂ້ອຍຈະເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງ.

Verse 10

अथाहमगमं तत्र यत्र दक्षादयः स्थिताः । सरतिं मदनं दृष्ट्वा समदोह हि किञ्चन

ແລ້ວຂ້ອຍກໍໄປຍັງບ່ອນທີ່ດັກສະ ແລະຜູ້ອື່ນໆ ຊຸມນຸມຢູ່. ເມື່ອເຫັນມະດະນະ (ກາມ) ຜູ້ກະຕຸ້ນຕັນຫາ ໃຈຂ້ອຍກໍຖືກກະເທືອນຂຶ້ນເລັກນ້ອຍ.

Verse 11

दक्षमाभाष्य सुप्रीत्या परान्पुत्रांश्च नारद । अवोचं वचनं सोहं शिवमायाविमोहितः

ໂອ ນາຣະດະ, ຫຼັງຈາກຂ້ອຍໄດ້ກ່າວກັບດັກສະດ້ວຍຄວາມເມດຕາຢ່າງຍິ່ງ ແລະກັບບຸດອື່ນໆຂອງລາວດ້ວຍ, ຂ້ອຍຜູ້ຖືກມາຍາຂອງພຣະສິວະຫຼອກລວງ ໄດ້ເວົ້າຖ້ອຍຄໍານັ້ນ.

Verse 12

ब्रह्मोवाच । हे दक्ष हे मरीच्याद्यास्सुताः शृणुत मद्वचः । श्रुत्वोपायं विधेयं हि मम कष्टापनुत्तये

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ໂອ ດັກສະ, ໂອ ບຸດທັງຫຼາຍຂອງມະຣີຈິ ແລະພວກລະສີອື່ນໆ, ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງຂ້ອຍ. ເມື່ອຟັງແລ້ວ ຈົ່ງປະຕິບັດວິທີແກ້ໄຂນີ້ ເພື່ອກໍາຈັດຄວາມທຸກຂອງຂ້ອຍ.”

Verse 13

कांताभिलाषमात्रं मे दृष्ट्वा शम्भुरगर्हयत् । मां च युष्मान्महायोगी धिक्कारं कृतवान्बहु

ເມື່ອພຣະສຳພູເຫັນໃນຂ້ອຍມີແຕ່ຄວາມປາຖະໜາຈະໄດ້ຄູ່ຄອງເພີຍນ້ອຍ ພຣະອົງກໍຕໍາໜິຂ້ອຍ. ແລະມະຫາໂຍຄີນັ້ນ ໄດ້ຕໍາໜິດ່າຂ້ອຍ ແລະພວກເຈົ້າທັງຫມົດ ຊໍ້າໆຫຼາຍຄັ້ງ.

Verse 14

तेन दुःखाभितप्तोहं लभेहं शर्म न क्वचित् । यथा गृह्णातु कांतां स स यत्नः कार्य एव हि

ຖືກຄວາມໂສກນັ້ນເຜົາໄໝ້ ຂ້າບໍ່ພົບຄວາມສະຫງົບຢູ່ໃສເລີຍ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າຈຶ່ງຕ້ອງກະທຳຄວາມພາກພຽນຢ່າງໝັ້ນຄົງ ໃຫ້ພຣະອົງຮັບຂ້າເປັນຄູ່ຮັກຂອງພຣະອົງ.

Verse 15

यथा गृह्णातु कांतां स सुखी स्यां दुःखवर्जितः । दुर्लभस्य तु कामो मे परं मन्ये विचारतः

«ຂໍໃຫ້ພຣະຜູ້ເປັນທີ່ຮັກນັ້ນ ຮັບຂ້າເປັນເຈົ້າສາວ; ແລ້ວຂ້າຈະມີຄວາມສຸກ ປາດຈາກທຸກຂ໌. ແຕ່ເມື່ອພິຈາລະນາ ຂ້າເຫັນວ່າ ຄວາມປາຖະໜາຈະໄດ້ບັນລຸພຣະອົງ—ຜູ້ຫາໄດ້ຍາກຢ່າງຍິ່ງ—ນັ້ນສູງສົ່ງເກີນປະມານ»។

Verse 16

कांताभिलाषमात्रं मे दृष्ट्वा शंभुरगर्हयत् । मुनीनां पुरतः कस्मात्स कांतां संग्रहीष्यति

ເມື່ອພຣະສຳພູ (Śambhu) ເຫັນໃນຂ້າ ແມ່ນແຕ່ຮ່ອງຮອຍແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາຫາຄູ່ຮັກ ພຣະອົງກໍຕຳໜິຂ້າ. ແລ້ວພຣະອົງຈະຮັບຄູ່ຄອງໃນທ່າມກາງພວກມຸນີໄດ້ແນວໃດ?

Verse 17

का वा नारी त्रिलोकेस्मिन् या भवेत्तन्मनाः स्थिता । योगमार्गमवज्ञाप्य तस्य मोहं करिष्यति

ໃນສາມໂລກນີ້ ມີຍິງໃດບ້າງທີ່ຈະຢືນຢັນໄດ້ ໂດຍໃຫ້ໃຈຈົດຈໍ່ຢູ່ທີ່ພຣະອົງ? ຖ້າຫາກດູໝິ່ນເສັ້ນທາງໂຍຄະ ນາງຈະນຳພາແຕ່ຄວາມຫຼົງໃຫ້ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ.

Verse 18

मन्मथोपि समर्थो नो भविष्यत्यस्य मोहने । नितांतयोगी रामाणां नामापि सहते न सः

ແມ່ນແຕ່ ມັນມະຖະ (ກາມະເທວ) ພະເທວແຫ່ງຄວາມໃຄ່ ກໍບໍ່ອາດຫຼອກລວງທ່ານໄດ້. ທ່ານເປັນໂຍຄີຜູ້ສົມບູນ ບໍ່ທົນແມ່ນແຕ່ຊື່ຂອງແມ່ຍິງໃນຖານະສິ່ງຢົກຍ້ວນ.

Verse 19

अगृहीतेषुणा चैव हरेण कथमादिना । मध्यमा च भवेत्सृष्टिस्तद्वाचा नान्यवारिता

ຖ້າຮາຣິ (ວິສນຸ) ຜູ້ເກົ່າແກ່ແຕ່ດັ້ງເດີມ ຍັງບໍ່ໄດ້ຈັບລູກສອນເລີຍ ແລ້ວຂັ້ນກາງຂອງການສ້າງຈະເກີດຂຶ້ນໄດ້ແນວໃດ? ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍານັ້ນເອງ ຄວາມເຫັນທີ່ຂັດແຍ້ງອື່ນໆຖືກຕັດອອກ—ການສ້າງບໍ່ອາດເກີດໄດ້ໂດຍບໍ່ມີພຣະປະສົງນໍາພາຂອງອົງພຣະເຈົ້າ.

Verse 20

भुवि केचिद्भविष्यंति मायाबद्धा महासुराः । बद्धा केचिद्धरेर्नूनं केचिच्छंभोरुपायतः

ໃນໂລກນີ້ ອາສຸຣະໃຫຍ່ໆບາງພວກຈະເກີດຂຶ້ນ ຖືກມາຍາຜູກມັດ. ບາງພວກຈະຖືກຮາຣິ (ວິສນຸ) ຜູກມັດແນ່ນອນ, ແລະບາງພວກຈະຖືກສະກັດກັ້ນດ້ວຍອຸປາຍະຂອງສຳພູ (ພຣະສິວະ).

Verse 21

संसारविमुखे शंभौ तथैकांतविरागिणि । अस्मादृते न कर्मान्यत् करिष्यति न संशयः

ຕໍ່ສຳພູ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ເບື້ອງຫນ້າຫຼີກຈາກສັງສານ ແລະຕໍ່ຜູ້ທີ່ໝັ້ນຄົງໃນວິຣາກະອັນເອກັນ—ນອກຈາກຂ້ອຍແລ້ວ ລາວຈະບໍ່ເຮັດກຳອື່ນໃດໆ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ.

Verse 22

इत्युक्त्वा तनयांश्चाहं दक्षादीन् सुनिरीक्ष्य च । सरतिं मदनं तत्र सानंदमगदं ततः

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຂ້ອຍໄດ້ເບິ່ງລູກຊາຍຂອງຂ້ອຍ—ດັກສະ ແລະອື່ນໆ—ຢ່າງລະມັດລະວັງ. ແລ້ວໃນທີ່ນັ້ນເອງ ຂ້ອຍໄດ້ໃຫ້ມະດະນະ (ກາມະ) ຜູ້ຂັບລົດ ເຄື່ອນໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລະດໍາເນີນຕໍ່ໄປ.

Verse 23

ब्रह्मोवाच । मत्पुत्र वर काम त्वं सर्वथा सुखदायकः । मद्वचश्शृणु सुप्रीत्या स्वपत्न्या पितृवत्सल

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ໂອ ກາມະ ບຸດຜູ້ປະເສີດຂອງເຮົາ, ເຈົ້າເປັນຜູ້ໃຫ້ຄວາມສຸກໃນທຸກປະການແທ້. ຈົ່ງຟັງຄຳຂອງເຮົາດ້ວຍໃຈຍິນດີ, ໂອ ຜູ້ຮັກພັນລະຍາຂອງຕົນດັ່ງບິດາ.»

Verse 24

अनया सहचारिण्या राजसे त्वं मनोभव । एषा च भवता पत्या युक्ता संशोभते भृशम्

ໂອ ມະໂນພະວະ (ກາມະ), ມີນາງຜູ້ເປັນຄູ່ຄຽງນີ້ຢູ່ຂ້າງກາຍ ເຈົ້າຈະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສະຫງ່າຣາຊະ. ແລະນາງນັ້ນເມື່ອຜູກພັນກັບເຈົ້າເປັນສາມີ ກໍຈະງາມສະຫງ່າຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 25

यथा स्त्रिया हृषीकेशो हरिणा सा यथा रमा । क्षणदा विधुना युक्ता तया युक्तो यथा विधुः

ດັ່ງທີ່ ຮຣິສີເກຊະ (ວິສນຸ) ສະຫຼອງຮ່ວມຢູ່ກັບ ສຣີ (ລັກສະມີ) ຢ່າງບໍ່ແຍກຈາກກັນ ແລະ ສຣີ ກໍຮ່ວມຢູ່ກັບ ຮຣິ; ດັ່ງຄືນຄູ່ກັບດວງຈັນ ແລະ ດວງຈັນຄູ່ກັບຄືນ—ຄູ່ເທວະອັນສັກສິດກໍຜູກພັນບໍ່ອາດແຍກ ຕ່າງສະຖິດໃນພຣະພັກຂອງກັນແລະກັນ।

Verse 26

तथैव युवयोश्शोभा दांपत्यं च पुरस्कृतम् । अतस्त्वं जगतः केतुर्विश्वकेतुर्भविष्यसि

ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ຄວາມສະຫວ່າງໄສຂອງພວກເຈົ້າທັງສອງ ແລະ ກຽດສັກສີແຫ່ງຊີວິດຄູ່ສົມຣົດ ຈະຖືກຍົກເປັນອັນດັບທໍາອິດ. ເພາະສະນັ້ນ ເຈົ້າຈະເປັນທຸງນໍາທາງຂອງໂລກ—ເປັນທຸງນໍາທາງສາກົນ—ເປີດເຜີຍທາງມົງຄຸນໃຫ້ສັດທັງປວງ।

Verse 27

जगद्धिताय वत्स त्वं मोहयस्व पिनाकिनम् । यथाशु सुमनश्शंभुः कुर्य्याद्दारप्रतिग्रहम्

ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂລກ ລູກນ້ອຍຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ເຈົ້າຄວນໂປຣຍມາຍາອັນເທວະຂອງເຈົ້າໃສ່ ພິນາກິນ (ພຣະສິວະ) ເພື່ອໃຫ້ ສຳພູ ຜູ້ມີຈິດມົງຄຸນ ຮັບເອົາພັນລະຍາໃນພິທີສົມຣົດໂດຍໄວ।

Verse 28

विजने स्निग्धदेशे तु पर्वतेषु सरस्सु च । यत्रयत्र प्रयातीशस्तत्र तत्रानया सह

ໃນບ່ອນສະງົບສະງຽບ ແລະບ່ອນອ່ອນໂຍນນ່າຊື່ນຊົມ—ຕາມພູເຂົາ ແລະຂ້າງສະໜອງນ້ຳ—ບ່ອນໃດທີ່ພຣະອີສະວະຣະເຈົ້າເສດໄປ ນາງກໍໄປກັບພຣະອົງທຸກໆບ່ອນ.

Verse 29

मोहय त्वं यतात्मानं वनिताविमुखं हरम् । त्वदृते विद्यते नान्यः कश्चिदस्य विमोहकः

ເຈົ້າຈົ່ງເຮັດໃຫ້ພຣະຮະຣະ (Hara) ຜູ້ມີໃຈຝຶກຝົນ ແລະບໍ່ເອົາໃຈໃສ່ຍິງ ຕົກຢູ່ໃນມາຍາ. ນອກຈາກເຈົ້າ ບໍ່ມີໃຜອື່ນຈະຫຼອກລວງພຣະອົງໄດ້.

Verse 30

भूते हरे सानुरागे भवतोपि मनोभव । शापोपशांतिर्भविता तस्मादात्महितं कुरु

ໂອ ມະໂນພະວະ (ກາມ) ເມື່ອພຣະຮະຣິ (ວິສນຸ) ເກີດຄວາມຮັກໃນພຣະພູຕະ (ຊິວະ) ແມ່ນແຕ່ເຈົ້າເອງ ການສະງົບຂອງຄຳສາບກໍຈະເກີດຂຶ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງເຮັດສິ່ງທີ່ເປັນປະໂຫຍດແທ້ແກ່ຕົນ.

Verse 31

सानुरागो वरारोहां यदीच्छति महेश्वरः । तदा भवोपि योग्यार्यस्त्वां च संतारयिष्यति

ໂອ ນາງຜູ້ສູງສົ່ງ ຜູ້ກ້າວຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມງາມ, ຖ້າພຣະມະເຫສະວະຣະ ປາດຖະໜາເຈົ້າດ້ວຍຄວາມຮັກ, ເມື່ອນັ້ນ ພຣະພະວະ (Bhava) ຜູ້ຄວນຄ່າແລະສູງສົ່ງ ຈະນຳເຈົ້າຂ້າມພົ້ນອຸປະສັກ ແລະພັນທະໂລກຢ່າງແນ່ນອນ.

Verse 32

तस्माज्जायाद्वितीयस्त्वं यतस्व हरमोहने । विश्वस्य भव केतुस्त्वं मोहयित्वा महेश्वरम्

ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າ—ປານດັ່ງຄູ່ຄອງອີກຜູ້ໜຶ່ງ—ຈົ່ງພາກພຽນໃນການເຮັດໃຫ້ພຣະຮະຣະຫຼົງ. ຫຼັງຈາກໄດ້ຫຼອກລວງພຣະມະຫາເທວະແລ້ວ ຈົ່ງເປັນທຸງແລະເຄື່ອງໝາຍຂອງສາກົນທັງປວງ.

Verse 33

ब्रह्मोवाच । इति श्रुत्वा वचो मे हि जनकस्य जगत्प्रभोः । उवाच मन्मथस्तथ्यं तदा मां जगतां पतिम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງຂ້າ—ທີ່ໄດ້ກ່າວແກ່ພຣະບິດາ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ—ແລ້ວ ມັນມະຖະກໍໄດ້ກ່າວກັບຂ້າ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາທີ່ແທ້ ແລະ ເໝາະສົມ»។

Verse 34

मन्मथ उवाच । करिष्येहं तव विभो वचनाच्छंभुमोहनम् । किं तु योषिन्महास्त्रं मे तत्कांतां भगवन् सृज

ມັນມະຖະກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະອົງຜູ້ມີລິດທານ! ຕາມພຣະບັນຊາ ຂ້າຈະພະຍາຍາມເຮັດໃຫ້ ສຳພູ (ພຣະສິວະ) ຫຼົງໄຫຼ. ແຕ່ອາວຸດອັນສູງສຸດຂອງຂ້າ ແມ່ນພະລັງແຫ່ງເສ່ນຫາຂອງນາງ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງສ້າງນາງກະນີທີ່ຂ້າຮັກ ເພື່ອໃຫ້ຂ້າໄດ້ນໍາອາວຸດນັ້ນໃຊ້»។

Verse 35

मया संमोहिते शंभो यया तस्यानुमोहनम् । कर्तव्यमधुना धातस्तत्रोपायं परं कुरु

«ໂອ ສຳພູ, ຂ້າໄດ້ຖືກຫຼົງໄຫຼແລ້ວ ໂດຍພະລັງນັ້ນເອງ ທີ່ຈະນໍາໄປໃຫ້ເກີດການຫຼົງໄຫຼຕໍ່ໄປ. ໂອ ທາຕຣະ (ພຣະພຣະຫມາ), ບັດນີ້ຈົ່ງເຮັດສິ່ງທີ່ຄວນເຮັດ ແລະ ຈົ່ງວາງອຸບາຍອັນສູງສຸດເພື່ອການນັ້ນ»។

Verse 36

ब्रह्मोवाच । एवंवादिनि कंदर्पे धाताहं स प्रजापतिः । कया संमोहनीयोसाविति चिंतामयामहम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ເມື່ອ ກັນດັຣປະ (ກາມ) ເວົ້າດັ່ງນີ້ ຂ້າ—ທາຕາ ຜູ້ເປັນປຣະຊາປະຕິ—ກໍເລີ່ມຄິດພິຈາລະນາວ່າ: ‘ຈະໃຊ້ວິທີໃດເພື່ອເຮັດໃຫ້ເຂົາຫຼົງໄຫຼ ແລະ ນໍາເຂົາໃຫ້ຢູ່ໃນອໍານາດ?’»

Verse 37

चिंताविष्टस्य मे तस्य निःश्वासो यो विनिस्सृतः । तस्माद्वसंतस्संजातः पुष्पव्रातविभूषितः

ເມື່ອຂ້າຖືກຄວາມກັງວົນຄອບງໍາ ລົມຫາຍໃຈທີ່ພຸ້ນອອກຈາກຂ້າ—ຈາກນັ້ນເອງ ລະດູວະສັນຕະ (ລະດູໃບໄມ້ຜຸດ) ກໍເກີດຂຶ້ນ ປະດັບດ້ວຍຝູງດອກໄມ້ຫຼາກຫຼາຍ.

Verse 38

शोणराजीवसंकाशः फुल्लतामरसेक्षणः । संध्योदिताखंडशशिप्रतिमास्यस्सुनासिकः

ພຣະອົງສ່ອງສະຫວ່າງດຸດດອກບົວສີແດງ; ພຣະເນດດຸດດອກບົວທີ່ບານເຕັມ. ພຣະພັກດຸດດວງຈັນເຕັມດວງອັນບໍ່ຂາດ ທີ່ຜຸດຂຶ້ນໃນຍາມສົນທະຍາ, ແລະພຣະນາສິກາງາມສົມສິຣິ—ເປັນຮູບສະກຸນອັນຄວນແກ່ການພິຈາລະນາ ເປັນສະຫງ່າຣາສີຂອງພຣະສິວະ.

Verse 39

शार्ङ्गवच्चरणावर्त्तश्श्यामकुंचितमूर्द्धजः । संध्यांशुमालिसदृशः कुडलद्वयमंडितः

ພຣະບາດງາມໂຄ້ງດຸດຄັນທະນູ; ພຣະເກສາດຳຂົມຂອງພຣະອົງຫຍຸ້ງງໍ້ ແລະຮວບໄວ້ເທິງພຣະສິຣະ. ພຣະອົງສ່ອງສະຫວ່າງດຸດພວງມາລາແຫ່ງລຳແສງຍາມສົນທະຍາ, ແລະປະດັບດ້ວຍຕຸ້ມຫູຄູ່ໜຶ່ງ—ເປັນສະຫງ່າຣາສີສະກຸນຂອງພຣະສິວະ ທີ່ດຶງຈິດວິນຍານຜູ້ຖືກຜູກມັດໃຫ້ເຂົ້າສູ່ພັກຕິ ແລະມຸກຕິ.

Verse 40

प्रमत्तेभगतिः पीनायतदोरुन्नतांसकः । कंबुग्रीवस्सुविस्तीर्णहृदयः पीनसन्मुखः

ພຣະອົງເຄື່ອນໄຫວດ້ວຍກ້າວຍ່າງອັນສົງ່າດຸດຊ້າງທີ່ເມົາ; ພຣະພາຫາຍາວແຂງແຮງ, ພຣະອັງສາກວ້າງແລະຍົກສູງ, ພຣະກຣີວາດຸດຫອຍສັງຂ໌, ພຣະອຸຣະກວ້າງໃຫຍ່, ແລະພຣະພັກເຕັມອົບອຸ່ນງາມ.

Verse 41

सर्वांगसुन्दरः श्यामस्सम्पूर्णस्सर्वलक्षणैः । दर्शनीयतमस्सर्वमोहनः कामवर्द्धनः

ພຣະອົງງາມທຸກອະວະຍະວະ, ມີສີຄ່ຳອ່ອນ ແລະຄົບຖ້ວນດ້ວຍລັກສະນະມົງຄຸນທັງປວງ. ງາມຍິ່ງຈົນນ່າເບິ່ງທີ່ສຸດ, ພຣະອົງຊັກນຳທຸກຄົນໃຫ້ຫຼົງໃຫຍ່ ແລະເພີ່ມພູນພະລັງແຫ່ງຄວາມຮັກ—ຄວາມປາຖະໜາໃນພັກຕິ—ໃນດວງໃຈທັງຫຼາຍ.

Verse 42

एतादृशे समुत्पन्ने वसंते कुसुमाकरे । ववौ वायुस्सुसुरभिः पादपा अपि पुष्पिताः

ເມື່ອລະດູບ່ອນໃບໄມ້ຜຸດຜົນແລະດອກໄມ້ອຸດົມນັ້ນເກີດຂຶ້ນ, ລົມຫອມຫວານພັດມາ ແລະຕົ້ນໄມ້ທັງຫຼາຍກໍບານດອກເຕັມທີ່.

Verse 43

पिका विनेदुश्शतशः पंचमं मधुरस्वनाः । प्रफुल्लपद्मा अभवन्सरस्यः स्वच्छपुष्कराः

ນົກກຸກກູນັບຮ້ອຍເລີ່ມຮ້ອງຂັບຂານ ດ້ວຍສຽງຫວານກັງວານໃນທຳນອງປັນຈະມະ. ບຶງແລະສະຣະທັງຫຼາຍຖືກປະດັບດ້ວຍດອກບົວບານເຕັມທີ່ ນ້ຳໃສສະອາດ ແລະສະຫວ່າງໄສ—ເປັນມົງຄຸນແຫ່ງທຳມະຊາດ ໃນຍາມທີ່ຕຳນານທິບພະຂອງພຣະສິວະກຳລັງເປີດເຜີຍ.

Verse 44

तमुत्पन्नमहं वीक्ष्य तदा तादृशमुत्तमम् । हिरण्यगर्भो मदनमगदं मधुरं वचः

ເມື່ອຂ້ອຍເຫັນລາວເກີດຂຶ້ນໃໝ່ ໃນຮູບອັນປະເສີດສຸດນັ້ນ, ຂ້ອຍ—ຮິຣັນຍະຄັຣພະ (ພຣະພຣະຫມາ)—ຈຶ່ງເວົ້າຖ້ອຍຄຳຫວານ ເປັນດັ່ງຢາບຳບັດເພື່ອປອບໂຍນຄວາມກະວົນກະວາຍແຫ່ງຄວາມຮັກ.

Verse 45

ब्रह्मोवाच एवं स मन्मथनिभस्सदा सहचरोभवत् । आनुकूल्यं तव कृतः सर्वं देव करिष्यति

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ດັ່ງນັ້ນ ລາວ—ງາມດັ່ງມັນມະຖະ—ໄດ້ເປັນຜູ້ຄູ່ຄຽງຂອງເຈົ້າຢູ່ເສມອ. ເມື່ອຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນມິດກັບເຈົ້າແລ້ວ, ໂອ້ ເທວະ, ລາວຈະກະທຳທຸກສິ່ງໃຫ້ເຈົ້າສຳເລັດ»។

Verse 46

यथाग्नेः पवनो मित्रं सर्वत्रोपकरिष्यति । तथायं भवतो मित्रं सदा त्वामनुयास्यति

ດັ່ງລົມເປັນມິດຂອງໄຟ ແລະຊ່ວຍເຫຼືອມັນໃນທຸກບ່ອນ, ສະນັ້ນແຫຼະ ມິດຂອງເຈົ້າຜູ້ນີ້ຈະຕາມເຈົ້າຢູ່ເສມອ ແລະຮັບໃຊ້ຊ່ວຍເຈົ້າຕະຫຼອດໄປ.

Verse 47

वसंतेरंतहेतुत्वाद्वसंताख्यो भवत्वयम् । तवानुगमनं कर्म तथा लोकानुरञ्जनम्

ເນື່ອງຈາກເຈົ້າເປັນເຫດໃຫ້ເກີດຄວາມຊື່ນບານພາຍໃນຂອງລະດູບ່ອນໄມ້ຜຸດ, ຂໍໃຫ້ຜູ້ນີ້ຖືກຮູ້ຈັກດ້ວຍນາມ «ວະສັນຕະ». ໜ້າທີ່ຂອງເຈົ້າຄືຕາມເສັ້ນທາງຂອງພຣະອົງ ແລະເຮັດໃຫ້ໂລກທັງຫຼາຍຊື່ນບານ।

Verse 48

असौ वसंतशृंगारो वासंतो मलयानिलः । भवेत्तु सुहृदो भावस्सदा त्वद्वशवर्त्तिनः

ຂໍໃຫ້ຄວາມງາມແຫ່ງລະດູວະສັນຕະນີ້—ລົມນິທານຈາກພູມະລະຍະ—ເປັນມິດອັນດີ ແລະເປັນມົງຄຸນຢູ່ເສມອ, ພັດໄຫວຢູ່ໃນອຳນາດແຫ່ງພຣະເມດຕາຂອງເຈົ້າຕະຫຼອດໄປ.

Verse 49

विष्वोकाद्यास्तथा हावाश्चतुष्षष्टिकलास्तथा । रत्याः कुर्वंतु सौहृद्यं सुहृदस्ते यथा तव

ຂໍໃຫ້ ວິສໂວກາ ແລະນາງຟ້າອື່ນໆ ພ້ອມທັງທ່າທາງແຫ່ງຄວາມຮັກ ແລະສິລະປະ 64 ປະການຂອງ ຣະຕີ ຈົ່ງປູກຝັງມິດຕະພາບອັນອ່ອນໂຍນຕໍ່ເຈົ້າ ເພື່ອໃຫ້ເຂົາເຈົ້າເປັນຜູ້ປາດຖະນາດີຕໍ່ເຈົ້າ ດັ່ງທີ່ເຂົາເຈົ້າອຸທິດໃຈໃຫ້ເຈົ້າ.

Verse 50

एभिस्सहचरैः काम वसंत प्रमुखैर्भवान् । मोहयस्व महादेवं रत्या सह महोद्यतः

ໂອ ກາມະ, ພ້ອມກັບສະຫາຍເຫຼົ່ານີ້ ທີ່ມີລະດູໃບໄມ້ຜຸດເປັນຫົວໜ້າ, ຈົ່ງອອກໄປດ້ວຍຄວາມມຸ່ງໝັ້ນອັນໃຫຍ່, ພ້ອມກັບ ຣະຕີ, ແລະຈົ່ງປະທານມາຍາແຫ່ງຄວາມຫຼົງໃສ່ ມະຫາເທວະ.

Verse 51

अहं तां कामिनीं तात भावयिष्यामि यत्नतः । मनसा सुविचार्यैव या हरं मोहयिष्यति

ໂອ ລູກທີ່ຮັກ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະປັ້ນແຕ່ງ ແລະປະທານພະລັງໃຫ້ນາງຜູ້ມີເສ່ຫ໌ນັ້ນດ້ວຍຄວາມພາກພຽນຢ່າງຍິ່ງ; ຫຼັງຈາກພິຈາລະນາໃນໃຈຢ່າງລະອຽດ, ເພື່ອໃຫ້ນາງສາມາດເຮັດໃຫ້ ຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ຫຼົງໄຫຼ.

Verse 52

ब्रह्मोवाच । एवमुक्तो मया कामः सुरज्येष्ठेन हर्षितः । ननाम चरणौ मेऽपि स पत्नी सहितस्तदा

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອກາມະໄດ້ຮັບຄໍາສັ່ງສອນຈາກຂ້າພະເຈົ້າແລ້ວ, ລາວກໍຍິນດີປິຕິໂດຍພຣະເທວະຜູ້ເປັນເອກໃນຫມູ່ເທວະ; ແລ້ວໃນເວລານັ້ນ ລາວກໍກົ້ມກາບທີ່ພຣະບາດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ພ້ອມກັບພັນລະຍາຂອງລາວ.

Verse 53

दक्षं प्रणम्य तान् सर्वान्मानसानभिवाद्य च । यत्रात्मा गतवाञ्शंभुस्तत्स्थानं मन्मथो ययौ

ເມື່ອໄດ້ກໍ່ການນົບນ້ອມຕໍ່ດັກສະ (Dakṣa) ແລະນົບນ້ອມດ້ວຍໃຈຕໍ່ທຸກຜູ້ທັງຫຼາຍ ແລ້ວ ມັນມະຖະ (Kāma) ໄດ້ໄປຍັງສະຖານທີ່ນັ້ນ ທີ່ຊຳພູ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ເຂົ້າສູ່ພຣະອົງເອງ ຢູ່ໃນສະມາທິອັນເລິກຊຶ້ງ।