संध्याचरित्रवर्णनम् (Sandhyā-caritra-varṇanam) — “Narration of Sandhyā’s Austerity and Encounter with Śiva”

Verse 1

ब्रह्मोवाच । सुतवर्य महाप्राज्ञ शृणु संध्यातपो महत् । यच्छ्रुत्वा नश्यते पापसमूहस्तत्क्षणाद्ध्रुवम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ເປັນເລີດໃນບັນດາສູຕະ, ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ຈົ່ງຟັງຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງສັນທະຍາ (ບູຊາຍາມຮຸ່ງ-ຄໍາ). ເພີຍແຕ່ໄດ້ຍິນ ກອງບາບທັງປວງຍ່ອມຖືກທໍາລາຍໃນທັນທີ ແນ່ນອນ.

Verse 2

उपविश्य तपोभावं वसिष्ठे स्वगृहं गते । संध्यापि तपसो भावं ज्ञात्वा मोदमवाप ह

ຫຼັງຈາກນັ່ງລົງ ແລະ ເຂົ້າສູ່ສະພາວະແຫ່ງການບຳເພັນຕະບະ ເມື່ອພຣະວະສິສຖະໄດ້ສະເດັດກັບຄືນສູ່ທີ່ພັກຂອງຕົນແລ້ວ ນາງສັນທະຍາກໍເຂົ້າໃຈເຖິງເຈດຕະນາຂອງຕະບະນັ້ນ ແລະ ມີຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 3

ततस्सानंदमनसो वेषं कृत्वा तु यादृशम् । तपश्चर्तुं समारेभे बृहल्लोहिततीरगा

ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍຈິດໃຈທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ ນາງបានແຕ່ງກາຍໃຫ້ເໝາະສົມ ແລະ ເລີ່ມບຳເພັນຕະບະຢູ່ແຄມຝັ່ງແມ່ນ້ຳພຣະຫົມໂລຫິຕະ.

Verse 4

यथोक्तं तु वशिष्ठेन मंत्रं तपसि साधनम् । मंत्रेण तेन सद्भक्त्या पूजयामास शंकरम्

ຕາມທີ່ພຣະວະສິສຖະໄດ້ແນະນຳ ນາງໄດ້ນຳໃຊ້ມົນຕານັ້ນເປັນວິທີການໃນການບຳເພັນຕະບະ ແລະ ດ້ວຍມົນຕານັ້ນ ດ້ວຍຄວາມສັດທາອັນແທ້ຈິງ ນາງបានបູຊາພຣະສັງກະຣະ.

Verse 5

एकान्तमनसस्तस्याः कुर्वंत्या सुमहत्तपः । शंभौ विन्यस्तचित्ताया गतमेकं चतुर्युगम्

ນາງມີໃຈຈົ່ງຈອງໃນຄວາມສະງົບສັນໂດດ ແລະປະພຶດຕະປະສາອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ເມື່ອຈິດຖືກວາງໄວ້ແນ່ນອນໃນພຣະສັມພູ (ພຣະສິວະ) ກໍມີເວລາຄົບຮອບໜຶ່ງຂອງຈະຕຸຣະຍຸກ ຜ່ານໄປ.

Verse 6

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीये सतीखंडे संध्याचरित्रवर्णनं नाम षष्ठोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ໃນ «ສີຣີ ສິວະ ມະຫາປຸຣານະ» ພາກທີສອງ ຄື «ຣຸດຣະສັມຫິຕາ» ໃນພາກຍ່ອຍທີສອງ «ສະຕີຂັນດະ» ບົດທີຫົກ ຊື່ວ່າ “ການພັນລະນາການປະພຶດສັນທະຍາ ແລະເລື່ອງລາວຂອງມັນ” ກໍສິ້ນສຸດລົງ.

Verse 7

यद्रूपं चिंतयंती सा तेन प्रत्यक्षतां गतः

ເມື່ອສະຕີພິຈາລະນາຮູບພຣະອົງໃດໃນໃຈ ດ້ວຍການພິຈາລະນານັ້ນເອງ ພຣະອົງກໍປາກົດຕໍ່ໜ້ານາງຢ່າງຊັດເຈນ।

Verse 8

अथ सा पुरतो दृष्ट्वा मनसा चिंतितं प्रभुम् । प्रसन्नवदनं शांतं मुमोदातीव शंकरम्

ແລ້ວນາງເຫັນຕໍ່ໜ້າພຣະອົງຜູ້ທີ່ນາງໄດ້ຄິດຄຳນຶງໃນໃຈ—ພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ມີພຣະພັກຜ່ອງໃສ ແລະສະງົບ—ນາງກໍປິຕິຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ.

Verse 9

ससाध्वसमहं वक्ष्ये किं कथं स्तौमि वा हरम् । इति चिंतापरा भूत्वा न्यमीलयत चक्षुषी

ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວອັນເຄົາລົບ ນາງຄິດວ່າ “ຂ້ອຍຈະເວົ້າຫຍັງ ແລະຈະສັນລະເສີນພຣະຫຣະ (ພຣະສິວະ) ແນວໃດແທ້?” ຈົນຈົມຢູ່ໃນຄວາມຄິດນັ້ນ ນາງຈຶ່ງຫຼັບຕາລົງຢ່າງອ່ອນໂຍນ।

Verse 10

निमीलिताक्ष्यास्तस्यास्तु प्रविश्य हृदयं हरः । दिव्यं ज्ञानं ददौ तस्यै वाचं दिव्ये च चक्षुषी

ເມື່ອນາງຫຼັບຕາແລ້ວ ພຣະຫຣະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນດວງໃຈຂອງນາງ ແລະປະທານປັນຍາທິບໃຫ້ນາງ ພ້ອມທັງວາຈາທິບ ແລະຈັກຂຸທິບ (ສາຍຕາພາຍໃນ).

Verse 11

दिव्यज्ञानं दिव्यचक्षुर्दिव्या वाचमवाप सा । प्रत्यक्षं वीक्ष्य दुर्गेशं तुष्टाव जगतां पतिम्

ນາງໄດ້ຮັບປັນຍາທິບ ຈັກຂຸທິບ ແລະວາຈາທິບ. ແລ້ວນາງເຫັນດຸຣເກສະໂດຍປະຈັກຕໍ່ໜ້າ ແລະສັນລະເສີນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງສັບພະໂລກ.

Verse 12

संध्योवाच । निराकारं ज्ञानगम्यं परं यन्नैव स्थूलं नापि सूक्ष्मं न चोच्चम् । अंतश्चिंत्यं योगिभिस्तस्य रूपं तस्मै तुभ्यं लोककर्त्रे नमोस्तु

ສັນທະຍາ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະອົງສູງສຸດ ຜູ້ໄຮ້ຮູບ ແລະຮູ້ໄດ້ດ້ວຍປັນຍາແທ້—ພຣະອົງບໍ່ໜາຫຍາບ ບໍ່ລະອຽດ ບໍ່ສູງ ບໍ່ຕ່ຳ. ນັກໂຍຄະພິຈາລະນາຮູບແທ້ຂອງພຣະອົງໃນໃຈ; ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ສ້າງແລະຄ້ຳຈຸນໂລກທັງປວງ.

Verse 13

सर्वं शांतं निर्मलं निर्विकारं ज्ञानागम्यं स्वप्रकाशेऽविकारम् । खाध्वप्रख्यं ध्वांतमार्गात्परस्तद्रूपं यस्य त्वां नमामि प्रसन्नम्

ຂ້າພະເຈົ້ານະມັດສະການພຣະອົງ ໂອ ພຣະເຈົ້າຜູ້ເມດຕາ, ຜູ້ມີຮູບພາບເປັນຄວາມສະຫງົບທັ້ງປວງ ບໍ່ມີມົນທິນ ແລະບໍ່ປ່ຽນແປງ—ເຂົ້າເຖິງໄດ້ດ້ວຍປັນຍາແທ້, ສ່ອງແສງດ້ວຍຕົນເອງ ແລະບໍ່ຖືກດັດແປງ. ກວ້າງໃຫຍ່ດັ່ງອາກາດ ແລະເກີນພົ້ນທາງແຫ່ງຄວາມມືດ (ອະວິດຍາ).

Verse 14

एकं शुद्धं दीप्यमानं तथाजं चिदानंदं सहजं चाविकारि । नित्यानंदं सत्यभूतिप्रसन्नं यस्य श्रीदं रूपमस्मै नमस्ते

ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີຮູບອັນປະທານສິຣິມົງຄຸນແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ. ພຣະອົງເປັນໜຶ່ງດຽວ ບໍລິສຸດ ສ່ອງແສງດ້ວຍຕົນເອງ ບໍ່ເກີດ; ເປັນຈິດແລະອານັນດະ; ມີຢູ່ໂດຍສະຫະຈະ ແລະບໍ່ແປປ່ຽນ; ເປັນອານັນດະນິລັນດອນ ແລະພຣະອົງພໍໃຈດ້ວຍສັດຈະ ແລະພູຕິ (ພະລັງອັນສັກສິດ).

Verse 15

विद्याकारोद्भावनीयं प्रभिन्नं सत्त्वच्छंदं ध्येयमात्मस्वरूपम् । सारं पारं पावनानां पवित्रं तस्मै रूपं यस्य चैवं नमस्ते

ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງນັ້ນ ຜູ້ມີຮູບສະພາບເຊັ່ນນີ້: ຮູ້ໄດ້ໂດຍການປະກົດຂຶ້ນແຫ່ງວິຊາອັນສັກສິດ; ແຍກອອກແລະເຫນືອກວ່າ; ບໍລິສຸດໃນສັດຕະວະ ແລະກົງກັບສັດຈະ; ຄວນເພັ່ງພິນິດເປັນສະພາບແທ້ຂອງອາດຕະ. ພຣະອົງແມ່ນແກ່ນສານ ແລະຝັ່ງອັນໄກ; ເປັນຜູ້ຊໍາລະຜູ້ຊໍາລະທັງປວງ; ບໍລິສຸດສູງສຸດ.

Verse 16

यत्त्वाकारं शुद्धरूपं मनोज्ञं रत्नाकल्पं स्वच्छकर्पूरगौरम् । इष्टाभीती शूलमुंडे दधानं हस्तैर्नमो योगयुक्ताय तुभ्यम्

ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນໂຍຄະ: ຮູບກາຍບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ ແລະນ່າຊົມ; ປະດັບດັ່ງແກ້ວມະນີ; ສະຫວ່າງໄສດ້ວຍຄວາມຂາວຜ່ອງດັ່ງກາຟູນ. ດ້ວຍພຣະຫັດ ພຣະອົງຖືພອນປະທານສິ່ງທີ່ປາຖະໜາ, ມຸດຣາຂັບໄລ່ຄວາມຢ້ານ, ຕຣິສູນ ແລະກະໂຫຼກ; ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ.

Verse 17

गगनं भूर्दिशश्चैव सलिलं ज्योतिरेव च । पुनः कालश्च रूपाणि यस्य तुभ्यं नमोस्तु ते

ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ທີ່ຟ້າ, ແຜ່ນດິນ, ທິດທັງຫມົດ, ນ້ໍາ, ແລະຫຼັກແຫ່ງແສງສະຫວ່າງ ລ້ວນເປັນຂອງພຣະອົງ; ແລະອີກທັງເວລາ ແລະຮູບທັງປວງ. ຂໍກົ້ມກາບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບແດ່ພຣະອົງ.

Verse 18

प्रधानपुरुषौ यस्य कायत्वेन विनिर्गतौ । तस्मादव्यक्तरूपाय शंकराय नमोनमः

ຂໍນະມັດສະການຊໍ້າໆແດ່ພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ຜູ້ທີ່ຈາກພຣະກາຍຂອງພຣະອົງ ໄດ້ເກີດອອກມາທັງ ປຣະທານ (ທໍາມະຊາດດັ້ງເດີມ) ແລະ ປຸຣຸສະ (ຫຼັກຮູ້). ດັ່ງນັ້ນ ຂໍກົ້ມກາບແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຮູບອັນອະວະຍັກຕະ (ບໍ່ປະກົດ).

Verse 19

यो ब्रह्मा कुरुते सृष्टिं यो विष्णुः कुरुते स्थितिम् । संहरिष्यति यो रुद्रस्तस्मै तुभ्यं नमोनमः

ຂໍນະມະການຊໍ້າໆແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ເປັນພຣະພຣະຫມາສ້າງສັນສິ່ງທັງປວງ, ເປັນພຣະວິສະນຸຮັກສາໄວ້, ແລະເປັນພຣະຣຸດຣະຖອນຄືນໃນການສິ້ນສຸດ. ຕໍ່ພຣະເຈົ້າສູງສຸດນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍກົ້ມນະມະການ.

Verse 20

नमोनमः कारणकारणाय दिव्यामृतज्ञानविभूतिदाय । समस्तलोकांतरभूतिदाय प्रकाशरूपाय परात्पराय

ນະມະການຊໍ້າໆແດ່ພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນເຫດແຫ່ງເຫດທັງປວງ; ຜູ້ປະທານປັນຍາທິບອັນອະມະຕະ ແລະອຳນາດວິນຍານ; ຜູ້ໃຫ້ຄວາມມີຢູ່ແລະຄວາມຜາສຸກແກ່ທຸກໂລກ; ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງແສງສະຫວ່າງຂອງຈິດຮູ້, ສູງສຸດເຫນືອສູງສຸດ.

Verse 21

यस्याऽपरं नो जगदुच्यते पदात् क्षितिर्दिशस्सूर्य इंदुर्मनौजः । बर्हिर्मुखा नाभितश्चान्तरिक्षं तस्मै तुभ्यं शंभवे मे नमोस्तु

ຈາກພຣະບາດຂອງພຣະອົງ ຈຶ່ງກ່າວວ່າຈັກກະວານທັງໝົດເກີດຂຶ້ນ—ແຜ່ນດິນ, ທິດທັງປວງ, ດວງອາທິດ, ດວງຈັນ, ແລະພະລັງຊີວິດແຫ່ງໃຈ. ໃບໜ້າຂອງພຣະອົງແມ່ນໄຟບູຊາອັນສັກສິດ, ແລະບໍລິເວນສະດືອແມ່ນອາກາດກາງ. ແດ່ພຣະສຳພູຜູ້ມີສິຣິ, ຂໍໃຫ້ນະມະການຂອງຂ້າພະເຈົ້າມີແດ່ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ.

Verse 22

त्वं परः परमात्मा च त्वं विद्या विविधा हरः । सद्ब्रह्म च परं ब्रह्म विचारणपरायणः

ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ສູງສຸດ ແລະເປັນພຣະອາດຕະມັນສູງສຸດ. ພຣະອົງແມ່ນວິທະຍາອັນສັກສິດຫຼາກຫຼາຍ, ໂອ ຮະຣະ. ພຣະອົງແມ່ນພຣະບຣະຫມັນອັນແທ້ ແລະພຣະບຣະຫມັນອັນສູງສຸດ, ຜູ້ອຸທິດຕົນໃນການພິຈາລະນາຄວາມຈິງເປັນນິດ.

Verse 23

यस्य नादिर्न मध्यं च नांतमस्ति जगद्यतः । कथं स्तोष्यामि तं देवं वाङ्मनोगोचरं हरम्

ຈາກພຣະອົງນັ້ນ ຈັກກະວານນີ້ເກີດຂຶ້ນ; ບໍ່ມີຕົ້ນ, ບໍ່ມີກາງ, ບໍ່ມີທ້າຍ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະສັນລະເສີນພຣະເທວະ—ຮະຣະ—ຜູ້ເກີນກວ່າຄໍາເວົ້າແລະເກີນກວ່າໃຈ ໄດ້ແນວໃດ?

Verse 24

यस्य ब्रह्मादयो देव मुनयश्च तपोधनाः । न विप्रण्वंति रूपाणि वर्णनीयः कथं स मे

ແມ່ນແຕ່ ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ເທວະອື່ນໆ ພ້ອມທັງ ມຸນີຜູ້ມີທະປະອຸດົມ ກໍຍັງບໍ່ອາດເຂົ້າໃຈຮູບພຣະອົງໄດ້ຄົບຖ້ວນ. ແລ້ວຂ້ອຍຈະພັນນາພຣະອົງໃຫ້ພໍໄດ້ແນວໃດ?

Verse 25

स्त्रिया मया ते किं ज्ञेया निर्गुणस्य गुणाः प्रभो । नैव जानंति यद्रूपं सेन्द्रा अपि सुरासुराः

ໂອ້ ພຣະເຈົ້າ! ຂ້ອຍເປັນຍິງ ຈະຮູ້ “ຄຸນ” ຂອງພຣະອົງຜູ້ເກີນຄຸນທັງປວງໄດ້ແນວໃດ? ແມ່ນແຕ່ເທວະແລະອະສຸຣະ ພ້ອມອິນທຣະ ກໍບໍ່ຮູ້ຮູບທີ່ແທ້ຂອງພຣະອົງ.

Verse 26

नमस्तुभ्यं महेशान नमस्तुभ्यं तमोमय । प्रसीद शंभो देवेश भूयोभूयो नमोस्तु ते

ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ໂອ້ ມະເຫສານະ; ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ໂອ້ ຜູ້ເປັນຕະໂມມະຍະ ຜູ້ແຜ່ຊຶມເຖິງຄວາມມືດ (ຕະມັສ). ຂໍພຣະອົງໂປດເມດຕາ ໂອ້ ຊັມພູ ໂອ້ ເທວະເອສະ; ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ອີກແລ້ວອີກ.

Verse 27

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य वचस्तस्यास्संस्तुतः परमेश्वरः । सुप्रसन्नतरश्चाभूच्छंकरो भक्तवत्सलः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງນາງ ແລະຖືກສັນລະເສີນ, ພຣະບຣະເມສວຣະ—ພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກດີ—ຍິ່ງປິຕິ ແລະປະທານພຣະກະຣຸນາຫຼາຍຂຶ້ນ.

Verse 28

अथ तस्याश्शरीरं तु वल्कलाजिनसंयुतम् । परिच्छन्नं जटाव्रातैः पवित्रे मूर्ध्नि राजितैः

ຕໍ່ມາ ຮ່າງກາຍຂອງນາງນຸ່ງຫົ່ມຜ້າເປືອກໄມ້ ແລະຫນັງກວາງ; ຖືກປົກຄຸມດ້ວຍກຸ່ມຜົມຈະຕາຫນາແນ່ນ, ແລະທີ່ສີສະຂອງນາງສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍອັນສັກສິດເພື່ອການຊໍາລະ.

Verse 29

हिमानीतर्जितांभोजसदृशं वदनं तदा । निरीक्ष्य कृपयाविष्टो हरः प्रोवाच तामिदम्

ແລ້ວພຣະຫຣະ (Hara) ເຫັນໃບໜ້ານາງ ຄ້າຍດອກບົວທີ່ຫຍໍ້ລົງເນື່ອງຈາກຄວາມໜາວຂອງນ້ຳຄ້າງ; ພຣະອົງຖືກຄວາມເມດຕາກະທົບ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ແກ່ນາງ।

Verse 30

महेश्वर उवाच । प्रीतोस्मि तपसा भद्रे भवत्याः परमेण वै । स्तवेन च शुभप्राज्ञे वरं वरय सांप्रतम्

ພຣະມະເຫສວະຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີມົງຄຸນ, ເຮົາພໍໃຈແທ້ໆດ້ວຍຕະປະອັນສູງສຸດຂອງເຈົ້າ ແລະດ້ວຍບົດສັນລະເສີນຂອງເຈົ້າ, ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາອັນມົງຄຸນ. ບັດນີ້ ຈົ່ງເລືອກພອນໃນຂະນະນີ້ເຖີດ.”

Verse 31

येन ते विद्यते कार्यं वरेणास्मिन्मनोगतम् । तत्करिष्ये च भद्रं ते प्रसन्नोहं तव व्रतैः

ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ເຈົ້າຄິດໄວ້ໃນໃຈ ວ່າຈະໃຫ້ສຳເລັດດ້ວຍພອນນີ້, ເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ສຳເລັດ. ຂໍໃຫ້ມົງຄຸນແກ່ເຈົ້າ; ເຮົາພໍໃຈດ້ວຍວຣະຕະ ແລະການປະພຶດປະຕິບັດຂອງເຈົ້າ।

Verse 32

ब्रह्मोवाच । इति श्रुत्वा महेशस्य प्रसन्नमनसस्तदा । संध्योवाच सुप्रसन्ना प्रणम्य च मुहुर्मुहुः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງພຣະມະເຫສະ ຜູ້ມີພຣະຫົວໃຈເມດຕາ ແລະສະຫງົບໃນຂະນະນັ້ນ ສັນທະຍາຜູ້ປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ ໄດ້ກ່າວ ພ້ອມກັບການກາບນົບຊ້ຳໆ.

Verse 33

संध्योवाच । यदि देयो वरः प्रीत्या वरयोग्यास्म्यहं यदि । यदि शुद्धास्म्यहं जाता तस्मात्पापान्महेश्वर

ສັນທະຍາກ່າວວ່າ: “ຖ້າດ້ວຍພຣະເມດຕາຮັກຂອງພຣະອົງ ຈະປະທານພອນ; ຖ້າຂ້າພະອົງສົມຄວນຮັບພອນ; ແລະຖ້າຂ້າພະອົງເກີດມາດ້ວຍຄວາມບໍລິສຸດ; ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມະເຫສະວະຣະ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງປົດຂ້າພະອົງຈາກບາບທັງປວງ.”

Verse 34

यदि देव प्रसव्रोऽसि तपसा मम सांप्रतम् । वृतस्तदायं प्रथमो वरो मम विधीयताम्

ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຖ້າໃນບັດນີ້ ພຣະອົງພໍໃຈຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າແທ້ ເນື່ອງຈາກຕະປະສະຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງປະທານພອນປະການທຳອິດນີ້ ຕາມທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເລືອກ.

Verse 35

उत्पन्नमात्रा देवेश प्राणिनोस्मिन्नभः स्थले । न भवंतु समेनैव सकामास्संभवंतु वै

ໂອ ພຣະເທວະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ເມື່ອສັດທັງຫມົດເກີດຂຶ້ນໃນບ່ອນແຫ່ງຟ້ານີ້ ຂໍຢ່າໃຫ້ເກີດຄືກັນໝົດ. ແທ້ຈິງ ຂໍໃຫ້ຜູ້ມີຄວາມປາຖະໜາ ເກີດຕາມແນວໃຈ ແລະແນວກຳຂອງຕົນ.

Verse 36

यद्धि वृत्ता हि लोकेषु त्रिष्वपि प्रथिता यथा । भविष्यामि तथा नान्या वर एको वृतो मया

“ດັ່ງທີ່ເຫດການໃນສາມໂລກເປັນທີ່ລືອລືອກັນຢ່າງໃດ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະເປັນໄປຕາມນັ້ນ ແລະບໍ່ແມ່ນຢ່າງອື່ນ. ພອນດຽວນີ້ເທົ່ານັ້ນທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເລືອກ.”

Verse 37

सकामा मम सृष्टिस्तु कुत्रचिन्न पतिष्यति । यो मे पतिर्भवेन्नाथ सोपि मेऽतिसुहृच्च वै

ຄວາມປາຖະໜາອັນເກີດຈາກກາມຂອງຂ້າ ຈະບໍ່ພິນາດໃນບ່ອນໃດເລີຍ. ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຜູ້ໃດທີ່ເປັນສາມີຂອງຂ້າ ຜູ້ນັ້ນກໍຈະເປັນມິດສະໜິດທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງຂ້າແນ່ນອນ.

Verse 38

यो द्रक्ष्यति सकामो मां पुरुषस्तस्य पौरुषम् । नाशं गमिष्यति तदा स च क्लीबो भविष्यति

ຜູ້ຊາຍໃດກໍຕາມທີ່ເບິ່ງຂ້າດ້ວຍກາມຕັນຫາ ພະລັງຊາຍຂອງເຂົາຈະພິນາດໃນຂະນະນັ້ນ ແລະເຂົາຈະກາຍເປັນຜູ້ບໍ່ມີກຳລັງຊາຍ.

Verse 39

ब्रह्मोवाच । इति श्रुत्वा वचस्तस्यश्शंकरो भक्तवत्सलः । उवाच सुप्रसन्नात्मा निष्पापायास्तयेरिते

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອຊິວະສັງກະຣະ ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກດີ ໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງນາງແລ້ວ ກໍມີຈິດໃຈປິຕິຍິ່ງ ແລະກ່າວຕອບແກ່ນາງຜູ້ບໍ່ມີບາບນັ້ນ។

Verse 40

महेश्वर उवाच । शृणु देवि च संध्ये त्वं त्वत्पापं भस्मतां गतम् । त्वयि त्यक्तो मया क्रोधः शुद्धा जाता तपःकरात्

ພຣະມະເຫສວະຣະກ່າວວ່າ: «ຟັງເຖີດ ໂອ ເທວີ. ໃນຍາມສັນທະຍາອັນສັກສິດນີ້ ບາບຂອງເຈົ້າໄດ້ກາຍເປັນຂີ້ເທົ່າ. ຂ້າໄດ້ປ່ອຍວາງຄວາມໂກດຕໍ່ເຈົ້າ; ໂດຍພະລັງຕະປະສະຍາ ເຈົ້າໄດ້ບໍລິສຸດ»។

Verse 41

यद्यद्वृतं त्वया भद्रे दत्तं तदखिलं मया । सुप्रसन्नेन तपसा तव संध्ये वरेण हि

«ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ພອນໃດທີ່ເຈົ້າໄດ້ເລືອກ ຂ້າໄດ້ປະທານໃຫ້ຄົບຖ້ວນແລ້ວ; ໂດຍຕະປະສະຍາອັນສະງົບສຸກຂອງເຈົ້າ ແລະໂດຍພະລັງຂອງສັນທະຍາອັນປະເສີດນັ້ນ»។

Verse 42

प्रथमं शैशवो भावः कौमाराख्यो द्वितीयकः । तृतीयो यौवनो भावश्चतुर्थो वार्द्धकस्तथा

ຂັ້ນທຳອິດແມ່ນວັຍທາຣົກ; ຂັ້ນທີສອງເອີ້ນວ່າວັຍເດັກນ້ອຍ. ຂັ້ນທີສາມແມ່ນວັຍໜຸ່ມສາວ, ແລະຂັ້ນທີສີ່ກໍແມ່ນວັຍເຖົ້າແກ່.

Verse 43

तृतीये त्वथ संप्राप्ते वयोभागे शरीरिणः । सकामास्स्युर्द्वितीयांतो भविष्यति क्वचित् क्वचित्

ເມື່ອສັດຜູ້ມີກາຍ ມາຮອດຂັ້ນທີສາມຂອງວັຍ ມັກຈະຖືກຂັບເຄື່ອນໂດຍຄວາມປາຖະໜາ; ແລະໃນບາງກໍລະນີ ຊ່ວງທ້າຍຂອງຂັ້ນທີສອງກໍກາຍເປັນເຊັ່ນນັ້ນ.

Verse 44

तपसा तव मर्यादा जगति स्थापिता मया । उत्पन्नमात्रा न यथा सकामास्स्युश्शरीरिणः

«ໂດຍຕະປະສະ (ພຣະຕະບະ) ຂອງເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສ້າງຕັ້ງຂໍ້ບັນຍັດອັນຖືກຕ້ອງຂອງເຈົ້າໃນໂລກ—ເພື່ອໃຫ້ສັດມີກາຍ ບໍ່ຖືກກາມຕັນຫາຂັບດັນທັນທີແຕ່ເກີດ»।

Verse 45

त्वं च लोके सतीभावं तादृशं समवाप्नुहि । त्रिषु लोकेषु नान्यस्या यादृशं संभविष्यति

«ແລະເຈົ້າເອງໃນໂລກນີ້ ຈະໄດ້ຮັບສະພາບແຫ່ງສະຕີ (Satī-bhāva) ດັ່ງນັ້ນ. ໃນສາມໂລກ ຈະບໍ່ມີຍິງອື່ນໃດທີ່ຈະເກີດມີທໍາມະຊາດ ແລະຄຸນຄ່າເຊັ່ນນີ້»។

Verse 46

यः पश्यति सकामस्त्वां पाणिग्राहमृते तव । स सद्यः क्लीबतां प्राप्य दुर्बलत्वं गमिष्यति

«ຜູ້ໃດທີ່ຖືກກາມຕັນຫາຂັບດັນ ແລະເບິ່ງເຈົ້າໂດຍບໍ່ມີຄວາມສັກສິດແຫ່ງພິທີຈັບມືແຕ່ງງານອັນຊອບທໍາ, ຜູ້ນັ້ນຈະກາຍເປັນຜູ້ໝົດກໍາລັງທັນທີ ແລະຕົກສູ່ຄວາມອ່ອນແອ.»

Verse 47

पतिस्तव महाभागस्तपोरूपसमन्वितः । सप्तकल्पांतजीवी च भविष्यति सह त्वया

ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາສູງສຸດ, ສາມີຂອງເຈົ້າຈະພ້ອມດ້ວຍຮູບແຫ່ງຕະປະ (tapas) ອັນສູງສົ່ງ. ທ່ານຈະມີອາຍຸຢູ່ຈົນສິ້ນສຸດແຫ່ງກັລປະເຈັດ ແລະຈະຢູ່ຄຽງຄູ່ກັບເຈົ້າ.

Verse 48

इति ते ये वरा मत्तः प्रार्थितास्ते कृता मया । अन्यच्च ते वदिष्यामि पूर्वजन्मनि संस्थितम्

“ດັ່ງນັ້ນ ພອນທີ່ເຈົ້າຂໍຈາກເຮົາ ເຮົາໄດ້ປະທານໃຫ້ແລ້ວ. ແລະຍັງມີອີກ ເຮົາຈະເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງເຖິງສິ່ງທີ່ໄດ້ຖືກກໍ່ຕັ້ງໄວ້ໃນຊາດກ່ອນຂອງເຈົ້າ.”

Verse 49

अग्नौ शरीत्यागस्ते पूर्वमेव प्रतिश्रुतः । तदुपायं वदामि त्वां तत्कुरुष्व न संशयः

“ເຈົ້າໄດ້ປະຕິຍານໄວ້ແລ້ວວ່າຈະສະລະຮ່າງກາຍຂອງເຈົ້າໃນກອງໄຟ. ບັດນີ້ ເຮົາຈະບອກວິທີການເພື່ອເຮັດສິ່ງນັ້ນໃຫ້ສຳເລັດ—ຈົ່ງເຮັດຕາມນັ້ນແທ້ໆ ໂດຍບໍ່ຕ້ອງສົງໄສ.”

Verse 50

स च मेधातिथिर्यज्ञे मुने द्वादशवार्षिके । कृत्स्नप्रज्वलिते वह्नावचिरात् क्रियतां त्वया

ໂອ້ ມຸນີ, ໃນພິທີບູຊາຍັນສິບສອງປີນີ້, ຈົ່ງໃຫ້ເມທາຕິຖິບູຊາເຈົ້າໂດຍບໍ່ຊັກຊ້າ ເຂົ້າໄປໃນໄຟບູຊາຍັນທີ່ກຳລັງລຸກໄໝ້ຢູ່ທຸກດ້ານ.

Verse 51

एतच्छैलोपत्यकायां चंद्रभागानदीतटे । मेधातिथिर्महायज्ञं कुरुते तापसाश्रमे

ໃນຫຸບເຂົາຂອງພູນີ້ ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳຈັນທຣະພາກາ ລະສີເມທາຕິຖິ ກຳລັງປະກອບມະຫາຍັດ ໃນອາສຣົມແຫ່ງຕະປະສາ।

Verse 52

तत्र गत्वा स्वयं छंदं मुनिभिर्न्नोपलक्षिता । मत्प्रसादाद्वह्निजाता तस्य पुत्री भविष्यसि

ໄປທີ່ນັ້ນແລ້ວ ເຈົ້າຈະເຂົ້າສູ່ພິທີຍັດດ້ວຍຄວາມສະໝັກໃຈ ໂດຍບໍ່ໃຫ້ບັນດາມຸນີຮູ້ເຫັນ; ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງເຮົາ ເຈົ້າຈະເກີດຈາກໄຟ ແລະເປັນບຸດສາວຂອງທ່ານນັ້ນ।

Verse 53

यस्ते वरो वाञ्छनीयः स्वामी मनसि कश्चन । तं निधाय निजस्वांते त्यज वह्नौ वपुः स्वकम्

«ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນຄູ່ຄອງທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາໃນໃຈ—ໃຫ້ປັກຝັງພຣະອົງໄວ້ໃນອັນຕະຈິດຂອງເຈົ້າໃຫ້ໝັ້ນ—ແລ້ວຈົ່ງສະຫຼະກາຍຂອງເຈົ້າລົງໃນໄຟອັນສັກສິດ»।

Verse 54

यदा त्वं दारुणं संध्ये तपश्चरसि पर्वते । यावच्चतुर्युगं तस्य व्यतीते तु कृते युगे

ເມື່ອເຈົ້າປະພຶດຕະປະສະຍາອັນເຂັ້ມງວດ ໃນເວລາສັນທະຍາ (ຍາມເຊົ້າແລະຍາມແລງ) ຢູ່ເທິງພູອັນສັກສິດ ແລະເມື່ອການເວລາສີ່ຍຸກຜ່ານພົ້ນໄປ—ໃນກຣິຕະຍຸກທີ່ລ່ວງໄປນັ້ນ ຜົນທີ່ຖືກກຳນົດຈະບັງເກີດແນ່ນອນ।

Verse 55

त्रेतायाः प्रथमे भागे जाता दक्षस्य कन्यका । वाक्पाश्शीलसमापन्ना यथा योग्यं विवाहिताः

ໃນຕອນຕົ້ນຂອງເທຣຕາຍຸກ ບຸດສາວຂອງທັກສະໄດ້ເກີດຂຶ້ນ। ພວກນາງພ້ອມດ້ວຍວາຈາອ່ອນຫວານ ຄວາມສຸພາບສຳລວມ ແລະຄຸນຄວາມດີ ແລ້ວຖືກແຕ່ງງານໃຫ້ແກ່ຜົວທີ່ເໝາະສົມ ຕາມຄວາມຄວນແລະພິທີການ।

Verse 57

तन्मध्ये स ददौ कन्या विधवे सप्तविंशतिः । चन्द्रोऽन्यास्संपरित्यज्य रोहिण्यां प्रीतिमानभूत् । तद्धेतोर्हि यदा चन्द्रश्शप्तो दक्षेण कोपिना । तदा भवत्या निकटे सर्वे देवास्समागताः

ໃນພວກນາງນັ້ນ ທັກສະໄດ້ຍົກບຸດສາວ 27 ນາງໃຫ້ແກ່ພຣະຈັນທຣາເປັນຄູ່ຄອງ। ແຕ່ພຣະຈັນທຣາກັບລະທິ້ງຜູ້ອື່ນ ແລະມີຄວາມຮັກພິເສດຕໍ່ໂຣຫິນີ। ເພາະເຫດນັ້ນ ເມື່ອພຣະຈັນທຣາຖືກທັກສະຜູ້ໂກດກຽວສາບແຊ່ງ ບັນດາເທວະທັງປວງກໍມາຊຸມນຸມໃກ້ເຈົ້າ (ໂອ ເທວີ)।

Verse 58

न दृष्टाश्च त्वया संध्ये ते देवा ब्रह्मणा सह । मयि विन्यस्तमनसा खं च दृष्ट्वा लभेत्पुनः

ໂອ ສັນທະຍາ, ເທວະເຫຼົ່ານັ້ນພ້ອມດ້ວຍພຣະພຣະຫມາ ເຈົ້າຍັງບໍ່ໄດ້ເຫັນ. ຈົ່ງວາງໃຈທັງໝົດໄວ້ໃນເຮົາ ແລະເບິ່ງຟ້າອາກາດເປັນຄວາມກວ້າງໃຫຍ່ອັນຄອບຄຸມທົ່ວຂອງເຮົາ; ແລ້ວເຈົ້າຈະໄດ້ພົບເຂົາເຈົ້າອີກຄັ້ງ.

Verse 59

चंद्रस्य शापमोक्षार्थं जाता चंद्रनदी तदा । सृष्टा धात्रा तदैवात्र मेधातिथिरुपस्थितः

ຕໍ່ມາ ເພື່ອປົດປ່ອຍພຣະຈັນທຣາຈາກພາລະແຫ່ງຄຳສາບ ແມ່ນ້ຳຊື່ “ຈັນທຣະນະດີ” ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ. ໃນເວລາດຽວກັນນັ້ນ ໂດຍພຣະທາຕຣິ (ຜູ້ສ້າງ) ເມທາຕິຖິ ກໍຖືກສ້າງຂຶ້ນ ແລະປາກົດຕົວຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 60

तपसा सत्समो नास्ति न भूतो न भविष्यति । येन यज्ञस्समारब्धो ज्योतिष्टोमो महाविधिः

ບໍ່ມີບຸນກຸສົນໃດເທົ່າທຽມກັບ ຕະປະ (ການບຳເນັດພຽນ) —ບໍ່ເຄີຍມີໃນອະດີດ ແລະບໍ່ຈະມີໃນອະນາຄົດ—ເພາະໂດຍຕະປະ ພິທີບູຊາ ຈະໂຍຕິສໂຕມະ ອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຕາມວິທີການ ຈຶ່ງຖືກເລີ່ມແລະດຳເນີນໄປຢ່າງສຳເລັດ.

Verse 61

तत्र प्रज्वलितो वह्निस्तस्मिन्त्यज वपुः स्वकम् । सुपवित्रा त्वमिदानीं संपूर्णोस्तु पणस्तव

ທີ່ນັ້ນ ໄຟກໍກຳລັງລຸກໂຊນ; ຈົ່ງປ່ອຍວາງກາຍຂອງເຈົ້າລົງໃນໄຟນັ້ນ. ບັດນີ້ ເຈົ້າບໍລິສຸດຢ່າງສົມບູນ—ຂໍໃຫ້ປະຕິຍານອັນສັກສິດຂອງເຈົ້າສຳເລັດຄົບຖ້ວນ.

Verse 62

एतन्मया स्थापितन्ते कार्यार्थं भो तपस्विनि । तत्कुरुष्व महाभागे याहि यज्ञे महामुनेः । तस्याहितं च देवेशस्तत्रैवांतरधीयत

ໂອ ນາງນັກບຳເນັດຕະປະ, ຂ້າໄດ້ຈັດວາງສິ່ງນີ້ໃຫ້ເຈົ້າ ເພື່ອການງານທີ່ຈະຕ້ອງສຳເລັດ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ, ຈົ່ງເຮັດຕາມນັ້ນ ແລະໄປຍັງພິທີຍັດຍະຂອງມະຫາມຸນີນັ້ນ. ເມື່ອຖ່າຍທອດສິ່ງທີ່ເປັນປະໂຫຍດແລ້ວ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ (ພຣະສິວະ) ກໍຫາຍໄປຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ.