देवस्तुतिः—शिवस्य परब्रह्मत्वं, मायाशक्तिः, कर्मफलप्रदातृत्वं च (Devas’ Hymn: Śiva as Parabrahman, Māyā-Śakti, and Giver of Karmic Fruits)

Verse 1

विष्ण्वादय ऊचुः । देवदेव महादेव लौकिकाचारकृत्प्रभो । ब्रह्म त्वामीश्वरं शंभुं जानीमः कृपया तव

ພຣະວິດສະນຸ ແລະເທວະອື່ນໆ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ເທວະເທວາ ມະຫາເທວະ, ໂອ ພຣະຜູ້ປົກຄອງຜູ້ສ້າງຈາຣິດອັນຖືກຕ້ອງໃຫ້ໂລກ; ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ພວກເຮົາຮູ້ຈັກພຣະອົງ, ໂອ ສັມພູ, ເປັນພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ແລະເປັນພຣະພຣະຫມັນເອງ»។

Verse 2

किं मोहयसि नस्तात मायया परया तव । दुर्ज्ञेयया सदा पुंसां मोहिन्या परमेश्वर

ໂອ ພຣະອົງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ໂອ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ—ເປັນຫຍັງພຣະອົງຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາຫຼົງງົດດ້ວຍມາຍາອັນສູງສົ່ງຂອງພຣະອົງ, ຊຶ່ງຍາກຈະເຂົ້າໃຈສໍາລັບສັດຜູ້ມີກາຍ ແລະຫຼອກລວງຜູ້ຄົນທັງປວງເສມອ?

Verse 3

प्रकृतः पुरुषस्यापि जगतो योनिबीजयोः । परब्रह्म परस्त्वं च मनोवाचामगोचरः

ພຣະອົງເປັນທັງປຣະກຣິຕິ ແລະປຸຣຸສະ; ສໍາລັບຈັກກະວານ ພຣະອົງເປັນທັງຄັນມານ ແລະເປັນເມັດພັນ. ພຣະອົງແມ່ນປຣະພຣະຫມັນ ຄວາມເປັນຈິງສູງສຸດ, ຢູ່ເກີນຂອບເຂດຂອງໃຈ ແລະຖ້ອຍຄໍາ.

Verse 4

त्वमेव विश्वं सृजसि पास्यत्सि निजतंत्रतः । स्वरूपां शिवशक्तिं हि क्रीडन्नूर्णपटो यथा

ພຣະອົງພຽງຜູ້ດຽວສ້າງຈັກກະວານນີ້ ແລະພຽງຜູ້ດຽວຄ້ຳຈຸນຮັກສາມັນ ໂດຍອໍານາດອັນເອກະລາດຂອງພຣະອົງເອງ. ແທ້ຈິງ ພຣະອົງສະໜຸກຫຼິ້ນກັບສິວະ-ຊັກຕິອັນເປັນສະພາບແທ້ຂອງພຣະອົງ, ດັ່ງແມງມຸມທີ່ປ່ອຍໃຍອອກຈາກຕົນເອງຢ່າງເພີດເພີນ.

Verse 5

त्वमेव क्रतुमीशान ससर्जिथ दयापरः । दक्षेण सूत्रेण विभो सदा त्रय्यभिपत्तये

ໂອ ອີຊານະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຍັດຍະ ໂດຍພຣະເມດຕາກະລຸນາ ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວໄດ້ສ້າງພິທີຍັດຍະ. ໂອ ຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວສັບພະສິ່ງ ໂດຍໃຫ້ດັກສະເປັນ ‘ເສັ້ນດ້າຍ’ (ເຄື່ອງມື) ພຣະອົງສະຖາປະນາມັນໄວ້ເປັນນິດ ເພື່ອການບັນລຸແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງຂອງພຣະໄຕຣເວດາ.

Verse 6

त्वयैव लोकेवसितास्सेतवो यान् धृतव्रताः । शुद्धान् श्रद्दधते विप्रा वेदमार्गविचक्षणाः

ໂດຍພຣະອົງແຕ່ພຣະອົງດຽວ ຂອບເຂດ ແລະ ຂໍ້ປະພຶດອັນສັກສິດທີ່ຖືວັດຖືວິນັຍ ໄດ້ຖືກສະຖາປະນາໃນໂລກ. ແລະ ພຣາຫມັນຜູ້ໝັ້ນຄົງ ໃຈບໍລິສຸດ ຜູ້ຊໍານານໃນທາງເວດ ກໍວາງສັດທາໄວ້ໃນວິນັຍອັນບໍລິສຸດນັ້ນ।

Verse 7

कर्तुस्त्वं मंगलानां हि स्वपरं तु मुखे विभो । अमंगलानां च हितं मिश्रं वाथ विपर्ययम्

ໂອ້ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ບັນດານໃຫ້ເກີດຜົນອັນເປັນມົງຄຸນ. ພຣະອົງຊົງມີອໍານາດເຮັດໃຫ້ທັງສິ່ງທີ່ເປັນຝ່າຍຕົນ ແລະ ຝ່າຍຕໍ່ຕ້ານ ໄປສູ່ຈຸດໝາຍອັນຖືກຕ້ອງ. ແມ່ນແຕ່ໃນຄວາມອັບມົງຄຸນ ພຣະອົງກໍຊົງບັນດານປະໂຫຍດໄດ້—ຈະເປັນການປະສົມກັບຄວາມລໍາບາກ ຫຼື ການກັບຄືນທິດທາງຂອງເຫດການກໍຕາມ।

Verse 8

सर्वकर्मफलानां हि सदा दाता त्वमेव हि । सर्वे हि प्रोक्ता हि यशस्तत्पतिस्त्वं श्रुतिश्रुतः

ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວເທົ່ານັ້ນ ເປັນຜູ້ປະທານຜົນແຫ່ງກຳທັງປວງຢ່າງສະເໝີ. ທຸກຜູ້ລ້ວນກ່າວວ່າ ພຣະອົງແມ່ນຈອມເຈົ້າແຫ່ງກຽດສັກສີ ແລະເປັນຜູ້ທີ່ຖືກສັນລະເສີນໃນສຣຸຕິ (ເວດາ)។

Verse 9

पृथग्धियः कर्मदृशोऽरुंतुदाश्च दुराशयाः । वितुदंति परान्मूढा दुरुक्तैर्मत्सरान्विताः

ຜູ້ທີ່ປັນຍາແຕກກະຈາຍ ເບິ່ງກຳແຕ່ພາຍນອກ ປາກຄຳຮ້າຍ ແລະຖືກຂັບດັນໂດຍຄວາມຫວັງຕ່ຳຊ້າ—ຄົນຫຼົງເຫຼົ່ານັ້ນ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມອິດສາ ແລະທຳຮ້າຍຜູ້ອື່ນດ້ວຍຖ້ອຍຄຳໂຫດຮ້າຍ।

Verse 10

तेषां दैववधानां भो भूयात्त्वच्च वधो विभो । भगवन्परमेशान कृपां कुरु परप्रभो

ໂອ ພຣະອົງຜູ້ມີລິດທານ, ຂໍໃຫ້ການປະຫານສັດຕູທີ່ຖືກກຳນົດໂດຍພຣະພຣະລິຂິດນັ້ນ ສຳເລັດເຖິງ. ແຕ່ຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ໂອ ຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກທິດ, ຂໍໃຫ້ຄວາມຕາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າເອງ ເກີດຂຶ້ນ. ໂອ ພຣະພອນປຣະເມສານ ຈອມເຈົ້າສູງສຸດ, ຂໍຈົ່ງເມດຕາກະລຸນາ, ໂອ ນາຍເອກອັນສູງສຸດ.

Verse 11

नमो रुद्राय शांताय ब्रह्मणे परमात्मने । कपर्दिने महेशाय ज्योत्स्नाय महते नमः

ນະໂມແດ່ ຣຸດຣະ ຜູ້ສະງົບສຸກ; ນະໂມແດ່ ພຣະພຣະຫມັນ ພຣະອາດມະສູງສຸດ. ນະໂມແດ່ ກະປັຣດິນ ແລະ ມະເຫສະ ພຣະເຈົ້າຍິ່ງໃຫຍ່; ນະໂມແດ່ ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງເປັນລັດສະມີອັນພິສຸດ.

Verse 12

त्वं हि विश्वसृजां स्रष्टा धाता त्वं प्रपितामहः । त्रिगुणात्मा निर्गुणश्च प्रकृतेः पुरुषात्परः

ແທ້ຈິງແລ້ວ ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ສ້າງຂອງຜູ້ສ້າງທັງຫຼາຍໃນສາກົນ; ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ຄ້ຳຈຸນ ແລະ ປູ່ຍ່າບັນພະບຸລຸດດັ້ງເດີມ. ພຣະອົງປາກົດເປັນແກ່ນແທ້ແຫ່ງສາມກຸນ ແຕ່ກໍຢູ່ເຫນືອກຸນທັງປວງ—ເຫນືອທັງ ປຣະກຣິຕິ ແລະ ປຸຣຸສະ.

Verse 13

नमस्ते नीलकंठाय वेधसे परमात्मने । विश्वाय विश्वबीजाय जगदानंदहेतवे

ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ນີລະກັນຖະ—ຜູ້ສ້າງ ແລະ ພຣະອາດມະສູງສຸດ. ພຣະອົງແມ່ນສາກົນ, ແມ່ນເມັດພັນຂອງສາກົນ, ແລະເປັນເຫດແຫ່ງອານັນດະຂອງໂລກທັງປວງ.

Verse 14

ओंकारस्त्वं वषट्कारस्सर्वारंभप्रवर्तकः । हंतकास्स्वधाकारो हव्यकव्यान्नभुक् सदा

ພຣະອົງແມ່ນພະຍາງສັກສິດ «ໂອມ»; ພຣະອົງແມ່ນສຽງ «ວະສັດ» ທີ່ເສີມພະລັງແກ່ການບູຊາ ແລະເປັນຜູ້ເລີ່ມຕົ້ນພິທີສັກສິດທຸກຢ່າງ. ພຣະອົງແມ່ນສຽງ «ຫັນຕາ» ແລະ ຄຳເຊີນ «ສະວະທາ»; ຕະຫຼອດການ ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ຮັບແລະເສວຍສ່ວນບູຊາຮັວຍະແກ່ເທວະ ແລະ ກະວຽະແກ່ບັນພະບຸລຸດ.

Verse 15

कृतः कथं यज्ञभंगस्त्वया धर्मपरायण । ब्रह्मण्यस्त्वं महादेव कथं यज्ञहनो विभो

«ໂອ ມະຫາເທວະ ຜູ້ຍຶດຫມັ້ນໃນທຳມະ—ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດທີ່ພິທີຍັດຍະຈະຖືກລົບກວນໂດຍພຣະອົງ? ພຣະອົງເປັນຜູ້ເກື້ອກູນແກ່ພຣາຫມະນະ ແລະຜູ້ພິທັກຮັກສາລະບຽບສັກສິດ; ໂອ ພຣະເຈົ້າຜູ້ສະຖິດທົ່ວທຸກແຫ່ງ—ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດທີ່ພຣະອົງຈະເປັນຜູ້ທຳລາຍຍັດຍະ?»

Verse 16

ब्राह्मणानां गवां चैव धर्मस्य प्रतिपालकः । शरण्योसि सदानंत्यः सर्वेषां प्राणिनां प्रभो

ໂອ້ ພຣະເຈົ້າ! ພຣະອົງເປັນຜູ້ປົກປ້ອງພຣາຫມັນ, ຝູງງົວ, ແລະທຳມະເອງ. ພຣະອົງເປັນທີ່ພຶ່ງຕະຫຼອດການ—ອະນັນ ແລະນິລັນດອນ—ໂອ້ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສັດມີຊີວິດທັງປວງ।

Verse 17

नमस्ते भगवन् रुद्र भास्करामिततेजसे । नमो भवाय देवाय रसायांबुमयाय ते

ນະໂມແດ່ພຣະຣຸດຣະ ພຣະຜູ້ຈະເລີນພອນ, ຜູ້ມີຮັດສະມີຫາທີ່ສິ້ນສຸດບໍ່ໄດ້ດຸດດັ່ງພຣະອາທິດ. ນະໂມແດ່ພຣະເທວະ ພະວະ, ຜູ້ມີຮູບເປັນແກ່ນສານແຫ່ງຣະສະ (rasa) ແລະນ້ຳ।

Verse 18

शर्वाय क्षितिरूपाय सदा सुरभिणे नमः । रुद्रायाग्निस्वरूपाय महातेजस्विने नमः

ນະໂມແດ່ພຣະສະຣະວະ (Śarva) ຜູ້ມີຮູບເປັນດິນ—ຫອມຫວນຢູ່ເສມອ ແລະຫຼ້ຽງຊີວິດ. ນະໂມແດ່ພຣະຣຸດຣະ ຜູ້ມີຮູບເປັນໄຟ—ມີຣັດສະມີອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະແສງທາງວິນຍານອັນເຜົາໄໝ້.

Verse 19

ईशाय वायवे तुभ्यं संस्पर्शाय नमोनमः । पशूनांपतये तुभ्यं यजमानाय वेधसे

ນະໂມນະໂມແດ່ພຣະອົງ—ພຣະອີສະວະຣະ, ພຣະວາຍຸ (ລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດ), ແລະຫຼັກແຫ່ງການສຳຜັດອັນສັກສິດ. ນະໂມແດ່ພຣະປະສຸປະຕິ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ; ແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນຍະຊະມານ ຜູ້ຮັບການບູຊາ; ແລະແດ່ພຣະເວທະສະ ຜູ້ຈັດວາງອັນຮູ້ທົ່ວ, ຜູ້ປັ້ນແຕ່ງແລະນຳພາທຸກສິ່ງ.

Verse 20

भीमाय व्योमरूपाय शब्दमात्राय ते नमः । महादेवाय सोमाय प्रवृत्ताय नमोस्तु ते

ນະມະສະການແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ນ່າຢ້ານ (ພີມະ), ຜູ້ມີຮູບເປັນຟ້າກວ້າງ, ແກ່ນແທ້ແຫ່ງສຽງ. ນະມະສະການແດ່ພຣະອົງ ມະຫາເທວະ, ຜູ້ດຸດດັ່ງດວງຈັນ, ຜູ້ໃຫ້ໂລກເກີດການປະກົດອັນເຄື່ອນໄຫວ.

Verse 21

उग्राय सूर्यरूपाय नमस्ते कर्मयोगिने । नमस्ते कालकालाय नमस्ते रुद्र मन्यवे

ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ດຸຮ້າຍ, ຜູ້ມີຮູບເປັນດວງອາທິດ; ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນໂຍຄີແຫ່ງກັມມະໂຍຄະ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນຄວາມຕາຍຂອງຄວາມຕາຍ (ເຈົ້າແຫ່ງການເວລາ); ນະໂມແດ່ພຣະຣຸດຣະ, ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງຄວາມໂກດອັນສັກສິດ।

Verse 22

नमश्शिवाय भीमाय शंकराय शिवाय ते । उग्रोसि सर्व भूतानां नियंता यच्छिवोसि नः

ນະໂມແດ່ພຣະອົງ—ຊິວະ, ພີມະຜູ້ນ່າຢ້ານ, ແລະຊັງກະຣະຜູ້ປະທານຄວາມມງຄົດ. ພຣະອົງດຸຮ້າຍ ເປັນຜູ້ຄວບຄຸມສັດທັງປວງ; ແຕ່ພຣະອົງເປັນຊິວະຂອງພວກເຮົາ—ຜູ້ເມດຕາກະລຸນາຕໍ່ພວກເຮົາເສມອ.

Verse 23

मयस्कराय विश्वाय ब्रह्मणे ह्यार्तिनाशिने । अम्बिकापतये तुभ्यमुमायाः पतये नमः

ນະມະສະການແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ປະທານມົງຄຸນ, ພຣະເຈົ້າຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວສາກົນ, ພຣະພຣະຫມະສັດຈະຜູ້ທຳລາຍຄວາມທຸກ. ໂອ ພຣະຜົວຂອງອຳບິກາ, ໂອ ພຣະສະຫວາມີຂອງອຸມາ—ຂ້າພະເຈົ້າຂໍກົ້ມກາບແດ່ພຣະອົງ.

Verse 24

शर्वाय सर्वरूपाय पुरुषाय परात्मने । सदसद्व्यक्तिहीनाय महतः कारणाय ते

ນະມະສະການແດ່ພຣະອົງ—ສະຣະວະ (Śarva)—ຜູ້ມີຮູບທຸກຮູບ, ປຸຣຸສະຜູ້ສູງສຸດ, ອາດຕະມາສູງສຸດ. ພຣະອົງເຫນືອກວ່າການມີແລະບໍ່ມີ, ເຫນືອກວ່າການປາກົດທັງປວງ; ແລະເປັນເຫດປັດໃຈຂອງມະຫັດ (ປັນຍາຈັກກະວານ) ດ້ວຍ.

Verse 25

जाताय बहुधा लोके प्रभूताय नमोनमः । नीलाय नीलरुद्राय कद्रुद्राय प्रचेतसे

ນະມະນະມະແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ບັງເກີດແລະປາກົດໃນໂລກໄດ້ຫຼາຍປະການ, ຜູ້ມີຢູ່ຢ່າງອຸດົມທົ່ວທຸກບ່ອນ. ນະມະແດ່ພຣະອົງຜູ້ສີຟ້າ, ແດ່ນີລະຣຸທຣະ (Nīlarudra) ແລະແດ່ຣຸທຣະຜູ້ຕື່ນຮູ້ຕະຫຼອດ—ປຣະເຈຕະສະ (Pracetas) ຜູ້ຮູ້ທົ່ວ.

Verse 26

मीढुष्टमाय देवाय शिपिविष्टाय ते नमः । महीयसे नमस्तुभ्यं हंत्रे देवारिणां सदा

ນະໂມແດ່ພຣະເທວະຜູ້ໃຈດີ ແລະປະທານພອນຢ່າງຫຼາຍ, ຜູ້ແຜ່ຊຶມຢູ່ທົ່ວທຸກສິ່ງ. ຂ້າພະເຈົ້ານະໂມຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ຄວນບູຊາ, ແລະຂໍກົ້ມກາບພຣະອົງເສມອ—ຜູ້ປະຫານສັດຕູຂອງເທວະທັງຫຼາຍຢູ່ຕະຫຼອດ.

Verse 27

ताराय च सुताराय तरुणाय सुतेजसे । हरिकेशाय देवाय महेशाय नमोनमः

ນະໂມນະໂມແດ່ ພຣະມະຫາເທວະ—ຜູ້ເປັນຕາຣາ (Tārā) ດາວນຳທາງ ແລະສຸຕາຣາ (Sutārā) ດາວອັນຍອດຢ່າງ; ຜູ້ເປັນຕະຣຸນ (Taruṇa) ນຸ່ມນວນຢູ່ເສມອ ແລະສຸເຕຊະ (Sutejas) ສະຫວ່າງໄສ; ຜູ້ເປັນຮະຣິເກສະ (Harikeśa) ຜູ້ມີຜົມສີທອງ, ເທວະ, ແລະມະເຫສະ (Maheśa) ພຣະເຈົ້າຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 28

देवानां शंभवे तुभ्यं विभवे परमात्मने । परमाय नमस्तुभ्यं कालकंठाय ते नमः

ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະສັມພູ—ພຣະຜູ້ເປັນມງຄົດແຫ່ງເທວະທັງປວງ; ແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີອານຸພາບຄອບຄຸມທົ່ວສັບພະສິ່ງ ແລະເປັນອາດຕະມັນສູງສຸດ. ຂໍນະມັດສະການແດ່ຄວາມຈິງສູງສຸດ; ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະກາລະກັນຖະ—ຜູ້ມີຄໍສີຟ້າ.

Verse 29

हिरण्याय परेशाय हिरण्यवपुषे नमः । भीमाय भीमरूपाय भीमकर्मरताय च

ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະຜູ້ສະຫວ່າງດັ່ງຄຳ—ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ; ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີກາຍສຸດສະຫວ່າງດັ່ງຄຳ. ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະພີມະ—ຜູ້ນ່າກະຫຼັງກະເຫຼືອງ—ຜູ້ມີຮູບອັນນ່າຢ້ານ ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃນກິດຈະກຳອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 30

भस्मदिग्धशरीराय रुद्राक्षाभरणाय च । नमो ह्रस्वाय दीर्घाय वामनाय नमोस्तु ते

ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ທາກາຍດ້ວຍຂີ້ເທົ່າສັກສິດ ແລະປະດັບດ້ວຍລູກປັດຣຸດຣາກະຊະ. ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນທັງນ້ອຍ ແລະໃຫຍ່ຍິ່ງ; ເປັນທັງວາມະນະ (ຮູບຄົນເຕັ້ຍ) ແລະຜູ້ຂະຫຍາຍຄອບຄຸມທົ່ວສັບພະສິ່ງ—ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງແທ້.

Verse 31

दूरेवधाय ते देवा ग्रेवधाय नमोनमः । धन्विने शूलिने तुभ्यं गदिने हलिने नमः

ໂອ ເທວະ, ນະໂມນະມະ ແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ປະຫານຈາກໄກ ແລະຜູ້ປະຫານຈາກໃກ້. ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ຖືຄັນທະນູ ແລະຜູ້ຖືຕຣິສູລ; ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ຖືຄະທາ ແລະຜູ້ຖືຄັນໄຖ (ຮະລິ)។

Verse 32

नानायुधधरायैव दैत्यदानवनाशिने । सद्याय सद्यरूपाय सद्योजाताय वै नमः

ຂໍນະໂມການແດ່ ສັດໂຍຊາຕະ ຜູ້ຖືອາວຸດຫຼາຍປະການ ຜູ້ທຳລາຍໄດຕະ ແລະ ດານະວະ; ຂໍນະໂມການແດ່ພຣະອົງຜູ້ຢູ່ໃກ້ທັນທີ ແລະຢູ່ປະຈຳນິລັນດອນ, ຜູ້ມີຮູບພຣະອົງເປັນຄວາມປາກົດທັນທີແທ້ໆ।

Verse 33

वामाय वामरूपाय वामनेत्राय ते नमः । अघोराय परेशाय विकटाय नमोनमः

ຂໍນະໂມການແດ່ ວາມະ ຜູ້ມີຮູບອັນເມດຕາ ແລະດວງຕາອ່ອນໂຍນ. ຂໍນະໂມການຊ້ຳໆແດ່ ອະໂຄຣະ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດເຫນືອທຸກສິ່ງ, ແລະແດ່ພຣະອົງຜູ້ກວ້າງໃຫຍ່ ແລະນ່າກະຫຼັງ (ວິກະຕະ) ນະໂມນະໂມ।

Verse 34

तत्पुरुषाय नाथाय पुराणपुरुषाय च । पुरुषार्थप्रदानाय व्रतिने परमेष्ठिने

ຂໍນະໂມການແດ່ ຕັດປຸຣຸສະ ພຣະນາຖາ ແລະຜູ້ຄຸ້ມຄອງ, ແດ່ປຸຣານະປຸຣຸສະ ບຸກຄົນດັ້ງເດີມ. ຂໍນະໂມການແດ່ພຣະອົງຜູ້ປະທານຈຸດໝາຍສີ່ປະການແຫ່ງຊີວິດມະນຸດ, ຜູ້ໝັ້ນຄົງໃນວຣະຕະ, ແລະຜູ້ເປັນຜູ້ປົກຄອງສູງສຸດ।

Verse 35

ईशानाय नमस्तुभ्यमीश्वराय नमो नमः । ब्रह्मणे ब्रह्मरूपाय नमस्साक्षात्परात्मने

ຂໍນະໂມການແດ່ ອີຊານະ; ຂໍນະໂມການຊ້ຳໆແດ່ ພຣະອິດສະວະຣະ ພຣະເຈົ້າ. ຂໍນະໂມການແດ່ ພຣະອົງຜູ້ເປັນພຣະພຣະຫມັນ (Brahman), ຜູ້ມີຮູບເປັນພຣະພຣະຫມັນ; ຂໍນະໂມການແດ່ ພຣະອົງຜູ້ເປັນປະຣາຕະມາ ປາກົດໂດຍກົງ।

Verse 36

उग्रोसि सर्वदुष्टानां नियंतासि शिवोसि नः । कालकूटाशिने तुभ्यं देवाद्यवन कारिणे

ພຣະອົງດຸຮ້າຍຕໍ່ຄົນຊົ່ວທັງປວງ ແລະເປັນຜູ້ຄວບຄຸມອະທຳອັນສູງສຸດ. ພຣະອົງແມ່ນພຣະສິວະຜູ້ເປັນມົງຄຸນຂອງພວກເຮົາ. ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເສບກິນພິດກາລະກູດ (Kālakūṭa) ແລະຜູ້ປົກປ້ອງເທວະທັງຫຼາຍກັບສັດໂລກຈາກພະຍັນຕະລາຍ.

Verse 37

वीराय वीरभद्राय रक्षद्वीराय शूलिने । महादेवाय महते पशूनां पतये नमः

ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ກ້າຫານ—ແດ່ວີຣະພັດຣະ (Vīrabhadra); ແດ່ຜູ້ປົກປ້ອງອັນກ້າຫານ; ແດ່ຜູ້ຖືຕຣິສູນ; ແດ່ມະຫາເທວະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະມີອຳນາດ—ພຣະປະຕິ (Pati) ຂອງປະຊຸ (paśu) ຄືວິນຍານທີ່ຖືກຜູກມັດທັງປວງ.

Verse 38

वीरात्मने सुविद्याय श्रीकंठाय पिनाकिने । नमोनंताय सूक्ष्माय नमस्ते मृत्युमन्यवे

ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີອາດຕະເປັນພະລັງວີຣະ; ແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນປັນຍາອັນສົມບູນ; ແດ່ສຣີກັນຖະ (Śrīkaṇṭha) ຜູ້ມີຄໍອັນມົງຄຸນ; ແດ່ຜູ້ຖືຄັນທະນູປິນາກະ (Pināka). ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ອະນັນຕະ ແລະຜູ້ລະອຽດລຶກລັບ; ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ພິຊິດຄວາມໂກດແຄ້ນແຫ່ງຄວາມຕາຍ.

Verse 39

पराय परमेशाय परात्परतराय ते । परात्पराय विभवे नमस्ते विश्वमूर्तये

ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ—ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ—ຜູ້ຢູ່ເຫນືອກວ່າຄວາມເຫນືອທັງປວງ ແລະສູງກວ່າຄວາມສູງສຸດ. ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີສະຫງ່າລາສີອັນແຜ່ຊານ ແລະຜູ້ມີຮູບເປັນຈັກກະວານທັງມວນ.

Verse 40

नमो विष्णुकलत्राय विष्णुक्षेत्राय भानवे । भैरवाय शरण्याय त्र्यंबकाय विहारिणे

ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນຄູ່ຄອງແຫ່ງສັກຕິຂອງວິສນຸ; ແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນວິສນຸເຂດຣະ (Viṣṇukṣetra) ອັນສັກສິດ; ແດ່ພຣະອົງຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດ. ນະມັດສະການແດ່ໄພຣະວະ (Bhairava) ຜູ້ໃຫ້ທີ່ພຶ່ງ; ແດ່ຕຣະຍັມບະກະ (Tryambaka) ຜູ້ມີສາມຕາ; ແລະແດ່ພຣະອົງຜູ້ສຳລານລ່ອງໄປຢ່າງເສຣີ ເປັນຜູ້ປົກປ້ອງສູງສຸດ.

Verse 41

इति श्रीशिव महापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीये सतीखंडे देवस्तुतिवर्णनं नामैकचत्वारिंशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນ «Śrī Śiva Mahāpurāṇa»—ໃນພາກທີສອງ «Rudra Saṃhitā» ແລະໃນພາກຍ່ອຍທີສອງ «Satī Khaṇḍa»—ບົດທີ 41 ຈົບລົງ ຊື່ «Devastuti-varṇana» ຄື ການພັນລະນາການສັນລະເສີນຂອງເທວະທັງຫຼາຍ.

Verse 42

भवता हि जगत्सर्वं व्याप्तं स्वेनैव तेजसा । परब्रह्म निर्विकारी चिदानंदःप्रकाशवान्

ແທ້ຈິງ ໂລກທັງປວງນີ້ຖືກພຣະອົງແຜ່ຊຶມດ້ວຍລັດສະໝີຂອງພຣະອົງເອງ. ພຣະອົງແມ່ນພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ ບໍ່ແປປ່ຽນ ເປັນແສງສະຫວ່າງດ້ວຍຕົນເອງແຫ່ງຈິດຮູ້ແລະອານັນດາ.

Verse 43

ब्रह्मविष्ण्विंद्रचन्द्रादिप्रमुखास्सकलास्सुराः । मुनयश्चापरे त्वत्तस्संप्रसूता महेश्वर

ໂອ ມະເຫສະວະຣະ, ເທວະທັງຫຼາຍ—ມີ Brahmā, Viṣṇu, Indra ແລະ Candra ເປັນປະທານ—ລ້ວນເກີດຂຶ້ນຈາກພຣະອົງ; ແລະບັນດາມຸນີ ແລະ຤ິສີອື່ນໆ ກໍເກີດອອກຈາກພຣະອົງແທ້ໆ.

Verse 44

यतो बिभर्षि सकलं विभज्य तनुमष्टधा । अष्टमूर्तिरितीशश्च त्वमाद्यः करुणामयः

ເພາະພຣະອົງຊົງຄ້ຳຈຸນສາກົນທັງປວງ ໂດຍແບ່ງພຣະອົງເປັນຮູບປາກົດແປດປະການ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບນາມວ່າ «ອົງເຈົ້າແຫ່ງຮູບແປດ» (Aṣṭamūrti)। ໂອ ອີຊະ, ພຣະອົງແມ່ນອົງດັ້ງເດີມ ເຕັມໄປດ້ວຍກະຣຸນາ।

Verse 45

त्वद्भयाद्वाति वातोयं दहत्यग्निर्भयात्तव । सूर्यस्तपति ते भीत्या मृत्युर्धावति सर्वतः

ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວພຣະອົງ ລົມນີ້ຈຶ່ງພັດ; ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວພຣະອົງ ໄຟຈຶ່ງເຜົາໄໝ້. ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວພຣະອົງ ຕາເວັນຈຶ່ງໃຫ້ຄວາມຮ້ອນ; ແລະ ຄວາມຕາຍ ກໍວິ່ງໄປທົ່ວທຸກທິດ ໂດຍຢ້ານກົວພຣະອົງ (ເພື່ອປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງຕົນ)។

Verse 46

दयासिन्धो महेशान प्रसीद परमेश्वर । रक्ष रक्ष सदैवास्मान् यस्मान्नष्टान् विचेतसः

ໂອ ທະເລແຫ່ງຄວາມເມດຕາ, ໂອ ມະເຫສານ, ໂອ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ, ຂໍພຣະອົງຈົ່ງເມດຕາ. ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງ, ປົກປ້ອງພວກເຮົາເສມອ; ເພາະພວກເຮົາຫຼົງທາງ ແລະ ສັບສົນ ປັນຍາຖືກກົດທັບ.

Verse 47

रक्षिताः सततं नाथ त्वयैव करुणानिधे । नानापद्भ्यो वयं शंभो तथैवाद्य प्रपाहि नः

ໂອ ພຣະເຈົ້າ ຄັງແຫ່ງຄວາມເມດຕາກະລຸນາ—ແທ້ຈິງແລ້ວ ມີແຕ່ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນທີ່ປົກປ້ອງພວກເຮົາຕະຫຼອດການ. ໂອ ຊຳບູ (ພຣະສິວະ) ຂໍປົກປ້ອງພວກເຮົາວັນນີ້ດ້ວຍ ຈາກອັນຕະລາຍນານາ ເຊັ່ນດຽວກັບກ່ອນໜ້ານີ້.

Verse 48

यज्ञस्योद्धरणं नाथ कुरु शीघ्रं प्रसादकृत् । असमाप्तस्य दुर्गेश दक्षस्य च प्रजापतेः

ໂອ ພຣະເຈົ້າ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງປ້ອມປະການຂອງໂລກທັງປວງ ຂໍພຣະອົງປະທານພຣະກະລຸນາໂດຍໄວ ແລະຊ່ວຍກູ້ພິທີບູຊານີ້—ພິທີຂອງພຣະປະຈາປະຕິ ດັກຊະ ທີ່ຍັງບໍ່ສຳເລັດ.

Verse 49

भगोक्षिणी प्रपद्येत यजमानश्च जीवतु । पूष्णो दंताश्च रोहंतु भृगोः श्मश्रूणि पूर्ववत्

“ຂໍໃຫ້ຕາທີ່ບອດຂອງ ພະພາກະ (Bhaga) ກັບຄືນດັ່ງເກົ່າ; ຂໍໃຫ້ຜູ້ປະກອບພິທີຍັງມີຊີວິດ. ຂໍໃຫ້ແຂ້ວຂອງ ພູຊັນ (Pūṣan) ງອກຄືນ ແລະຂໍໃຫ້ໜວດຂອງ ພຣິກຸ (Bhṛgu) ກັບຄືນເຊັ່ນເກົ່າ.”

Verse 50

भवतानुग्रहीतानां देवादीनांश्च सर्वशः । आरोग्यं भग्नगात्राणां शंकर त्वायुधाश्मभिः

ໂອ້ ສັງກະຣະ (Śaṅkara) ເອີຍ, ດ້ວຍພະລັງອັນແຂງດັ່ງຫີນຂອງອາວຸດທິບຂອງພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ປະທານຄວາມສຸຂະພາບສົມບູນແກ່ບັນດາເທວະ ແລະທຸກຜູ້ອື່ນທີ່ໄດ້ຮັບພຣະອະນຸຄຣາະ; ແລະຂໍໃຫ້ຟື້ນຟູຜູ້ທີ່ແຂນຂາແຕກຫັກໃຫ້ກັບຄືນດີ.

Verse 51

पूर्णभागोस्तु ते नाथावशिष्टेऽध्वरकर्मणि । रुद्रभागेन यज्ञस्ते कल्पितो नान्यथा क्वचित्

ໂອ້ ພຣະນາຖ, ຂໍໃຫ້ສ່ວນອັນສົມບູນຂອງພຣະອົງ ຖືກຈັດສັນໃຫ້ຖືກຕ້ອງໃນພິທີກຳຂອງຍັດຍະນີ້ທີ່ຍັງເຫຼືອ. ເພາະຍັດຍະນີ້ຈະສໍາເລັດໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງກໍດ້ວຍສ່ວນຂອງຣຸດຣະ (Rudra-bhāga) ເທົ່ານັ້ນ—ບໍ່ແມ່ນຢ່າງອື່ນໃດ ໃນເວລາໃດກໍຕາມ.

Verse 52

इत्युक्त्वा सप्रजेशश्च रमेशश्च कृतांजलिः । दंडवत्पतितो भूमौ क्षमापयितुमुद्यतः

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະປຣະຊາປະຕິ (ທັກສະ) ແລະ ຣາເມສະ ປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວກ້ມລົງກັບພື້ນດິນດຸດດັ່ງໄມ້ທ່ອນ ເພື່ອຂໍອະໄພ।