दक्षयज्ञे मुनिदेवसमागमः / The Gathering of Sages and Gods at Dakṣa’s Sacrifice

Verse 1

ब्रह्मोवाच । एकदा तु मुने तेन यज्ञः प्रारंभितो महान् । तत्राहूतास्तदा सर्वे दीक्षितेन सुरर्षयः

ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ກ່າວວ່າ: “ໂອ ມຸນີເອີຍ, ຄັ້ງໜຶ່ງ ເຂົາໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນພິທີຍັດຍະ (yajña) ອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ໃນເວລານັ້ນ ບັນດາຣິສີເທວະທັງປວງ ຖືກເຊີນມາໂດຍຜູ້ຮັບດິກຊາ (ຜູ້ປະກອບພິທີ).”

Verse 2

महर्षयोऽखिलास्तत्र निर्जराश्च समागताः । यद्यज्ञकरणार्थं हि शिवमायाविमोहितः

ທີ່ນັ້ນ ບັນດາລະສີມະຫາທັງປວງ ແລະ ເທວະອະມະຕະທັງຫມົດ ໄດ້ມາຊຸມນຸມ. ແທ້ຈິງ ເພາະຖືກມາຍາຂອງພຣະສິວະຫຼອກລວງ ລາວຈຶ່ງເລີ່ມກະທຳພິທີຍັດຍະ.

Verse 3

अगस्त्यः कश्यपोत्रिश्च वामदेवस्तथा भृगुः । दधीचिर्भगवान् व्यासो भारद्वाजोऽथ गौतमः

ອະກັດສະຕະ, ກັດສະຍະປະ, ອຸຕຣິ, ວາມະເທວະ, ແລະ ພຣຶກຸ; ພ້ອມດ້ວຍ ດະທີຈິຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ພຣະວະຍາສະຜູ້ເປັນພະພຣະອົງ, ພາຣະດວາຈະ ແລະ ໂກຕະມະ—ລະສີມະຫາເຫຼົ່ານີ້ກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເປັນນັກຮູ້ທຳມະອັນສູງ ແລະ ອຸທິດແດ່ພຣະສິວະ.

Verse 4

पैलः पराशरो गर्गो भार्गवः ककुपस्सितः । सुमंतुत्रिककंकाश्च वैशंपायन एव च

ໄພລະ, ພະຣາຊະຣະ, ກັຣກະ, ພາຣຄະວະ, ກະກຸປັສສິຕະ; ສຸມັນຕຸ, ຕຣິກະກັງກະ, ແລະ ໄວສັມປາຍະນະ—ລະສີເຫຼົ່ານີ້ກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະ ຖືກເອີ້ນນາມລຽງລຳດັບ.

Verse 5

एते चान्ये च बहवो मुनयो हर्षिता ययु । मम पुत्रस्य दक्षस्य सदारास्ससुता मखम्

ລະສີເຫຼົ່ານີ້ ແລະ ມຸນີອື່ນໆອີກຫຼາຍ ມີໃຈຊື່ນບານ ໄດ້ໄປຍັງມະຄະ (ຍັດຍະ) ຂອງລູກຊາຍຂ້ອຍ ດັກສະ—ພິທີທີ່ມີພັນລະຍາຂອງລາວຮ່ວມ ແລະ ມີບຸດສາວຂອງລາວຕິດຕາມ.

Verse 6

तथा सर्वे सुरगणा लोकपाला महोदयाः । तथोपनिर्जरास्सर्वे स्वापकारबलान्विताः

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ບັນດາຫມູ່ເທວະທັງປວງ ແລະ ຜູ້ພິທັກໂລກອັນສູງສົ່ງ; ພ້ອມທັງເທວະອື່ນໆທັງຫມົດ ກໍມາພ້ອມໜ້າ ແຕ່ລະອົງມີພະລັງຕາມໜ້າທີ່ເທວະຂອງຕົນ.

Verse 7

सत्यलोकात्समानीतो नुतोहं विश्वकारकः । ससुतस्स परीवारो मूर्तवेदापिसंयुतः

«ຖືກນຳມາຈາກ ສັດຍະໂລກ, ຂ້ອຍ—ພຣະພຣະຫມາ, ຜູ້ສ້າງສັນສະກົນຈັກກະວານທີ່ປາກົດ—ໄດ້ຮັບການນະມັດສະການຢ່າງຖືກຄວນ, ພ້ອມດ້ວຍບຸດຂອງຂ້ອຍ ແລະ ບໍລິວານ; ທັງຍັງມີ ເວດາ ຜູ້ມີຮູບກາຍ ມາຮ່ວມດ້ວຍ»।

Verse 8

वैकुंठाच्च तथा विष्णुस्संप्रार्थ्य विविधादरात् । सपार्षदपरीवारस्समानीतो मखं प्रति

ຕໍ່ມາ ພຣະວິສນຸ ກໍຖືກອ້ອນວອນເຊີນຢ່າງເຄົາລົບຢູ່ ໄວກຸນຖະ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອັນສຸພາບຫຼາຍປະການ; ແລະພຣະອົງ—ພ້ອມດ້ວຍພາຣະສັດ ແລະ ບໍລິວານ—ຖືກນຳມາສູ່ລານຍັດຍະ. ຕາມທັດສະນະໄສວະ ແມ່ນແຕ່ເທວະອົງໃຫຍ່ກໍຮ່ວມພິທີອັນສັກສິດພາຍໃນຂອບເຂດຂອງພິທີ, ແຕ່ຜົນສູງສຸດຂອງຍັດຍະ ສຸດທ້າຍຍ່ອມຂຶ້ນກັບ ພຣະສິວະ ອົງເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ।

Verse 9

एवमन्ये समायाता दक्षयज्ञं विमोहिताः । सत्कृतास्तेन दक्षेन सर्वे ते हि दुरात्मना

ເຊັ່ນນັ້ນເອງ ຄົນອື່ນອີກຫຼາຍກໍມາຮອດພິທີຍັດຂອງດັກຊະ ດ້ວຍໃຈທີ່ຫຼົງມົວ. ທຸກຄົນຖືກດັກຊະຕ້ອນຮັບດ້ວຍການຍົກຍ້ອງ—ແມ່ນແທ້ ໂດຍຜູ້ໃຈຊົ່ວນັ້ນ.

Verse 10

भवनानि महार्हाणि सुप्रभाणि महांति च । त्वष्ट्रा कृतानि दिव्यानि तेभ्यो दत्तानि तेन वै

ລາວໄດ້ມອບເຮືອນວິມານອັນເປັນທິບແທ້ໆໃຫ້ເຂົາເຈົ້າ—ມີຄ່າສູງ ສະຫວ່າງໄສ ແລະກວ້າງໃຫຍ່—ທີ່ຕະວັດສະຕຣີ (Tvaṣṭṛ) ສ້າງຂຶ້ນເອງ.

Verse 11

तेषु सर्वेषु धिष्ण्येषु यथायोग्यं च संस्थिताः । सन्मानिता अराजंस्ते सकला विष्णुना मया

ໃນວິຫານອັນສັກສິດທັງຫມົດນັ້ນ ພວກເຂົາຖືກຈັດວາງຕາມຄວາມເໝາະສົມຂອງຕົນ. ໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງທຸກປະການໂດຍຂ້າ—ພຣະວິດສະນຸ—ພວກເຂົາທັງຫມົດກໍເລີ່ມສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສິຣີ.

Verse 12

वर्त्तमाने महायज्ञे तीर्थे कनखले तदा । ऋत्विजश्च कृतास्तेन भृग्वाद्याश्च तपोधनाः

ໃນເວລານັ້ນ ເມື່ອມະຫາຍັດ (ພິທີບູຊາໃຫຍ່) ກຳລັງດຳເນີນຢູ່ທີ່ຕີຣຖະອັນສັກສິດ ກະນະຄະເລ (Kanakhala) ດັກສະໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງພວກຣິດວິຈ (ປະໂຣຫິດປະກອບພິທີ) ເປັນພວກລະສີຜູ້ມີຕະປະ—ພຣຶກຄຸ ແລະອື່ນໆ—ຜູ້ອຸດົມດ້ວຍບຸນທາງຈິດ.

Verse 13

अधिष्ठाता स्वयं विष्णुस्सह सर्वमरुद्गणैः । अहं तत्राऽभवं ब्रह्मा त्रयीविधिनिदर्शकः

ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ເປັນປະທານຄຸ້ມຄອງຄື ພຣະວິສນຸ ໂດຍພຣະອົງເອງ ພ້ອມດ້ວຍຫມູ່ມາຣຸດທັງປວງ; ແລະຂ້ອຍກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນເປັນພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ຜູ້ສະແດງຂໍ້ບັນຍັດແຫ່ງໄຕຣີເວດ (ວິທີຂອງເວດສາມ).

Verse 14

तथैव सर्वदिक्पाला द्वारपालाश्च रक्षकाः । सायुधास्सपरीवाराः कुतूहलकरास्सदा

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ຜູ້ພິທັກທິດທັງປວງ (ດິກປາລະ), ຍາມປະຕູ ແລະຜູ້ຄຸ້ມກັນ—ຖືອາວຸດ ພ້ອມດ້ວຍບໍລິວານ—ຢູ່ປະຈຳເສມອ ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມພິສົດພິສັງ ແລະຄວາມເກງຂາມຢູ່ຕະຫຼອດ.

Verse 15

उपतस्थे स्वयं यज्ञस्सुरूपस्तस्य चाध्वरे । सर्वे महामुनिश्रेष्ठाः स्वयं वेदधराऽभवन्

ໃນພິທີຍັດນັ້ນ ຍັດເອງໄດ້ປາກົດເປັນຮູບງາມສົມບູນ; ແລະມະຫາມຸນີຜູ້ປະເສີດທັງຫມົດ ກໍເປັນຜູ້ຖືຄອງ ແລະຄ້ຳຈຸນພຣະເວດາ ໂດຍສະໝັກໃຈ.

Verse 16

तनूनपादपि निजं चक्रे रूपं सहस्रशः । हविषा ग्रहणायाशु तस्मिन् यज्ञे महोत्सवे

ໃນມະໂຫສົບຍັດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ທານູນະປາດ (Tanūnapāt) ໄດ້ຮີບຮ້ອນປັ້ນຮູບຂອງຕົນເປັນພັນໆ ເພື່ອຮັບແລະຊິມຮັບຮອງຮາວິສ (ເຄື່ອງບູຊາ).

Verse 17

अष्टाशीतिसहस्राणि जुह्वति सह ऋत्विजः । उद्गातारश्चतुषष्टि सहस्राणि सुरर्षयः

ພ້ອມກັບພະສະຫວັດພິທີ ຈໍານວນ 88,000 ຄົນ ໄດ້ຖວາຍຮອມະລົງໃນໄຟສັກສິດ; ແລະຜູ້ຂັບຮ້ອງອຸດກາຕຣິ (udgātṛ) ຜູ້ເປັນລິສີເທວະ 64,000 ຄົນ ກໍສວດຮ້ອງພ້ອມກັນເປັນສຽງດຽວ।

Verse 18

अध्वर्यवोथ होतारस्तावन्तो नारदादयः । सप्तर्षयस्समा गाथाः कुर्वंति स्म पृथक्पृथक्

ຕໍ່ມາ ພະສະຫວັດອັດວາຣະຍຸ ແລະ ພະສະຫວັດໂຫຕຣິ ພ້ອມດ້ວຍນາຣະດະ ແລະອື່ນໆ ຮ່ວມກັບລິສີເຈັດອົງ ໄດ້ເລີ່ມປະພັນ ແລະສວດຮ້ອງບົດສັນລະເສີນອັນກົງກຽມ ແຕ່ລະອົງແຍກກັນໃນສະພາອັນສັກສິດນັ້ນ।

Verse 19

गंधर्वविद्याधरसिद्धसंघानादित्यसंघान् सगणान् सयज्ञान् । संख्यावरान्नागचरान् समस्तान् वव्रे स दक्षो हि महाध्वरे स्वे

ເພື່ອມະຫາອັດວະຣະ (mahādhvara) ຂອງຕົນ ທ່ານດັກສະໄດ້ເຊີນທຸກຜູ້ທຸກນາມ: ຝູງຄະນະຄັນທັຣວະ, ວິດຍາທະຣະ ແລະ ສິດທະ; ກອງອາດິຕະຍະ; ບັນດາກະນະ ແລະຜູ້ຮັບໃຊ້ພິທີຍັດ; ພ້ອມທັງນາກະຜູ້ເລີດໃນຝູງນາກະທັງປວງ—ບໍ່ມີໃຜຖືກລະເວັ້ນ।

Verse 20

द्विजर्षिराजर्षिसुरर्षिसंघा नृपास्समित्राः सचिवास्स सैन्याः । वसुप्रमुख्या गणदेवताश्च सर्वे वृतास्तेन मखोपवेत्त्राः

ຝູງລິສີພຣາຫມະນະ, ລາຊະລິສີ ແລະ ເທວະລິສີ; ບັນດາກະສັດພ້ອມມິດສະຫາຍ, ອໍາມາດ ແລະ ກອງທັບ; ພ້ອມທັງຝູງເທວະຜູ້ຕິດຕາມນໍາໂດຍວະສຸ—ທຸກຜູ້ຖືກເຊີນໂດຍທ່ານເປັນແຂກກຽດຕິຍົດໃນພິທີມະຄະ।

Verse 21

दीक्षायुक्तस्तदा दक्षः कृतकौतुकमंगलः । भार्यया सहितो रेजे कृतस्वस्त्ययनो भृशम्

ໃນເວລານັ້ນ ດັກສະໄດ້ຮັບດີກຊາ (dīkṣā) ແລະໃຫ້ປະກອບພິທີມົງຄຸນປ້ອງກັນ ແລະພິທີສະເຫຼີມສະຫຼອງ; ທ່ານສ່ອງສະຫວ່າງຢ່າງຍິ່ງ ພ້ອມພັນລະຍາ ແລະຖືກຄຸ້ມຄອງດ້ວຍພອນສະວັດສະຕະຍະນະ (svastyayana) ຢ່າງຄົບຖ້ວນ।

Verse 22

तस्मिन् यज्ञे वृतश्शंभुर्न दक्षेण दुरात्मना । कपालीति विनिश्चित्य तस्य यज्ञार्हता न हि

ໃນພິທີຍັດນັ້ນ ດັກສະຜູ້ຈິດໃຈຊົ່ວ ບໍ່ໄດ້ເຊີນຊຳພູ (ພຣະສິວະ) ເຂົ້າຮ່ວມ. ເຂົາຕັດສິນວ່າ “ພຣະອົງແມ່ນກະປາລີ—ຜູ້ຖືກະໂຫຼກ” ແລະປະກາດວ່າ ພຣະສິວະບໍ່ຄວນໄດ້ຮັບສ່ວນໃນຍັດນັ້ນ.

Verse 23

कपालिभार्येति सती दयिता स्वसुतापि च । नाहूता यज्ञविषये दक्षेणागुणदर्शिना

ແມ່ນແຕ່ສະຕີ ຜູ້ເປັນພັນລະຍາອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງກະປາລີ (ພຣະສິວະ) ແລະຍັງເປັນລູກສາວຂອງດັກສະເອງ, ເມື່ອເລື່ອງຍັດນັ້ນເກີດຂຶ້ນ ດັກສະຜູ້ເຫັນແຕ່ຂໍ້ບົກພ່ອງ ແລະຂາດປັນຍາເຫັນມະຫິມາທີ່ແທ້ຂອງພຣະສິວະ ກໍບໍ່ໄດ້ເຊີນນາງ.

Verse 24

एवं प्रवर्तमाने हि दक्षयज्ञे महोत्सवे । स्वकार्यलग्नास्तत्रासन् सर्वे तेऽध्वरसंमताः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ພິທີຍັດຍະຂອງທັກສະກຳລັງດຳເນີນໄປເປັນມະໂຫສົບໃຫຍ່ ບຸກຄົນທັງຫມົດທີ່ໄດ້ຮັບການຍອມຮັບໃນຍັດຍະນັ້ນ ກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈົ່ງໃຈກັບໜ້າທີ່ພິທີຂອງຕົນໆ।

Verse 25

एतस्मिन्नंतरेऽदृष्ट्वा तत्र वै शंकरं प्रभुम् । प्रोद्विग्नमानसश्शैवो दधीचो वाक्यमब्रवीत्

ໃນຂະນະນັ້ນ ເມື່ອບໍ່ເຫັນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ດະທີຈິ ຤ິສີຜູ້ເປັນສາຍໄສວະ ມີໃຈຫວັ່ນໄຫວດ້ວຍຄວາມກັງວົນ ແລ້ວໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້।

Verse 26

दधीच उवाच । सर्वे शृणुत मद्वाक्यं देवर्षिप्रमुखा मुदा । कस्मान्नैवागतश्शंभुरस्मिन् यज्ञे महोत्सवे

ດະທີຈິ ກ່າວວ່າ: «ທ່ານທັງຫມົດ—ມີພວກ຤ິສີເທວະເປັນຫົວໜ້າ—ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມຍິນດີ. ເປັນຫຍັງ ພຣະສັມພູ (ພຣະສິວະ) ຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ມາເລີຍ ສູ່ຍັດຍະມະໂຫສົບໃຫຍ່ນີ້?»

Verse 27

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीये सतीखंडे यज्ञप्रारंभो नाम सप्तविंशोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ບົດທີ 27 ຊື່ «ການເລີ່ມພິທີຍັດຍະ» ໃນ ຣຸດຣະສັມຫິຕາ ພາກທີ 2 ຂອງ ສຣີ ສິວະ ມະຫາປຸຣານ ໃນ ສະຕີຂັນດະ ພາກຍ່ອຍທີ 2 ກໍ່ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ।

Verse 28

येनैव सर्वाण्यपि मंगलानि भवंति शंसन्ति महाविपश्चितः । सोऽसौ न दृष्टोऽत्र पुमान् पुराणो वृषध्वजो नीलगलः परेशः

ພຣະອົງຜູ້ດຽວນັ້ນ ຜູ້ໃຫ້ເກີດມົງຄຸນທັງປວງ—ຜູ້ທີ່ມະຫາລະສີທັງຫຼາຍສັນລະເສີນຢູ່ເປັນນິດ—ພຣະບຸຣຸດບູຮານນັ້ນ, ຜູ້ມີທຸງເປັນງົວ, ຜູ້ຄໍສີຟ້າ, ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ, ບໍ່ປາກົດໃຫ້ເຫັນໃນທີ່ນີ້ເລີຍ।

Verse 29

अमंगलान्येव च मंगलानि भवंति येनाधिगतानि दक्षः । त्रिपंचकेनाप्यथ मंगलानि भवंति सद्यः परतः पुराणि

ໂດຍພຣະອົງນັ້ນ ດັກສະໄດ້ເຫັນແມ່ນແຕ່ອະມົງຄຸນກໍເປັນມົງຄຸນ; ແລະດ້ວຍແຕ່ ‘ຕຣິ-ປັນຈະກະ’ (ສູດສັກສິດສາມແລະຫ້າ) ມົງຄຸນກໍເກີດຂຶ້ນທັນທີ, ແລ້ວຕໍ່ມາ ບຸນເກົ່າບູຮານກໍຄ່ອຍໆປາກົດຕາມຄວນເວລາ।

Verse 30

तस्मात्त्वयैव कर्तव्यमाह्वानं परमेशितुः । त्वरितं ब्रह्मणा वापि विष्णुना प्रभुविष्णुना

ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າເທົ່ານັ້ນຄວນເຮັດການອາວະຫານ ເຊີນພຣະປະເມສວະຣະຜູ້ສູງສຸດໃນທັນທີ. ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ໄວ—ຈະໂດຍພຣະພຣະຫມາ ຫຼືໂດຍພຣະວິສະນຸ ຜູ້ເປັນອົງພຣະເຈົ້າອັນມີອຳນາດກໍໄດ້।

Verse 31

इन्द्रेण लोकपालैश्च द्विजैस्सिद्धैस्सहाधुना । सर्वथाऽऽनयनीयोसौ शंकरो यज्ञपूर्त्तये

ພຣະອິນທຣາ (Indra) ພ້ອມດ້ວຍຜູ້ພິທັກໂລກ ບັນດາດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ນັກບວດຜູ້ຮູ້, ສິດທະ (Siddha) ແລະຜູ້ບຸນທັງຫຼາຍ ໄດ້ປະກາດວ່າ ຈະຕ້ອງນຳ ສັງກະຣະ (Śaṅkara) ມາໃຫ້ໄດ້ດ້ວຍທຸກວິທີ ເພື່ອໃຫ້ພິທີຍັດຍະ (ຍັດຍະ) ສຳເລັດຄົບຖ້ວນ।

Verse 32

सर्वैर्भवद्भिर्गंतव्यं यत्र देवो महेश्वरः । दाक्षायण्या समं शम्भुमानयध्वं त्वरान्विताः

“ພວກເຈົ້າທຸກຄົນຈົ່ງໄປຍັງສະຖານທີ່ທີ່ ພຣະເທວະມະເຫສະວະຣະ (Mahādeva/Maheśvara) ປະທັບຢູ່. ພ້ອມກັບ ດັກສາຍະນີ (Dakṣāyaṇī) ຈົ່ງນຳ ສັມພູ (Śambhu) ມາທີ່ນີ້ໂດຍໄວ ຢ່າຊ້າ.”

Verse 33

तेन सर्वं पवित्रं स्याच्छम्भुना परमात्मना । अत्रागतेन देवेशास्सांबेन परमात्मना

ໂດຍ ສັມພູ (Śambhu) ຜູ້ເປັນພຣະອາດຕະມາອັນສູງສຸດ (Paramātman) ທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງຍ່ອມກາຍເປັນອັນບໍລິສຸດ. ເພາະພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະດາ ພຣະອາດຕະມາອັນສູງສຸດ ໄດ້ເສດັດມາທີ່ນີ້ພ້ອມກັບ ອຳບາ (Ambā) ພຣະມະເຫສີ.

Verse 34

यस्य स्मृत्या च नामोक्त्या समग्रं सुकृतं भवेत् । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन ह्यानेतव्यो वृषध्वजः

ພຽງແຕ່ລະລຶກເຖິງພຣະອົງ ແລະ ເອີ້ນພຣະນາມ ບຸນກຸສົນທັງປວງກໍສົມບູນ. ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມທຸກຢ່າງ ຈົ່ງເຊີນວຣິສະທະວະຈະ—ພຣະສິວະ ຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ—ໃຫ້ມາປະທັບ.

Verse 35

समागते शंकरेऽत्र पावनो हि भवेन्मखः । भविष्यत्यन्यथाऽपूर्णः सत्यमेतद्ब्रवीम्यहम्

ເມື່ອພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ມາປະທັບຢູ່ນີ້ ພິທີບູຊານີ້ຈຶ່ງເປັນພິທີຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ. ຖ້າບໍ່ແມ່ນຢ່າງນັ້ນ ມັນຈະບໍ່ສົມບູນ—ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ ຂ້ອຍກ່າວຢ່າງຊັດເຈນ.

Verse 36

ब्रह्मोवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा दक्षो रोषसमन्वितः । उवाच त्वरितं मूढः प्रहसन्निव दुष्टधीः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອທັກສະໄດ້ຍິນຄຳນັ້ນ ກໍ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດ ແລະເວົ້າຂຶ້ນທັນທີ. ດ້ວຍຄວາມຫຼົງຜິດ ແລະຈິດໃຈຊົ່ວ ລາວເວົ້າຄືກຳລັງຫົວເຮາະເຢາະເຍີ້ຍ.

Verse 37

मूलं विष्णुर्देवतानां यत्र धर्मस्सनातनः । समानीतो मया सम्यक् किमूनं यज्ञकर्मणि

«ພຣະວິສະນຸແມ່ນຮາກຖານຂອງເທວະທັງປວງ ແລະທີ່ພຣະອົງນັ້ນມີທຳມະນິລັນດອນສະຖິດຢູ່. ຂ້າໄດ້ເຊີນພຣະອົງມາຢ່າງຖືກຕ້ອງຕາມພິທີ—ດັ່ງນັ້ນ ໃນກຳມະຍັດຍະນີ້ ຍັງຂາດສິ່ງໃດອີກ?»

Verse 38

यस्मिन्वेदाश्च यज्ञाश्च कर्माणि विविधानि च । प्रतिष्ठितानि सर्वाणि सोऽसौ विष्णुरिहागतः

«ໃນພຣະອົງຜູ້ໃດ ພຣະເວດາ ພິທີຍັດຍະ ແລະກຳມະທີ່ກຳນົດໄວ້ຫຼາຍປະການ ລ້ວນຕັ້ງຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງ—ພຣະວິສະນຸອົງນັ້ນແຫຼະໄດ້ມາຮອດທີ່ນີ້. (ແຕ່ຕາມທັດສະນະໄສວະ ພິທີແຫ່ງເວດາເຫຼົ່ານີ້ຈະໝັ້ນຄົງແລະສຳເລັດຜົນ ເມື່ອສອດຄ່ອງກັບພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າພາຍໃນຂອງທຸກສິ່ງ.)»

Verse 39

सत्यलोकात्समायातो ब्रह्मा लोकपितामहः । वेदैस्सोपनिषद्भिश्च विविधैरागमैस्सह

ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນປິຕາມະຫາແຫ່ງໂລກທັງປວງ ໄດ້ລົງມາຈາກສັດຍະໂລກ ພ້ອມດ້ວຍພຣະເວດ, ອຸປະນິສັດ ແລະ ອາຄະມະຫຼາຍປະເພດ (ຄຳພີເຜີຍແຜ່).

Verse 40

तथा सुरगणैस्साकमागतस्सुरराट् स्वयम् । तथा यूयं समायाता ऋषयो वीतकल्मषाः

ດັ່ງນັ້ນເທົ່າກັນ ກະສັດແຫ່ງເທວະດາເອງ ໄດ້ມາຮອດພ້ອມກັບຝູງເທວະດາຫຼາຍ. ແລະທ່ານທັງຫຼາຍ ບັນດາລິສີຜູ້ພົ້ນມົນທິນ ກໍໄດ້ຊຸມນຸມມາຢູ່ນີ້ເຊັ່ນກັນ.

Verse 41

येये यज्ञोचिताश्शांताः पात्रभूतास्समागताः । वेदवेदार्थतत्त्वज्ञास्सर्वे यूयं दृढव्रताः

ພວກເຈົ້າທັງປວງທີ່ມາຊຸມນຸມຢູ່ນີ້—ເໝາະສົມຕໍ່ພິທີຍັດຍະ, ມີຄວາມສະງົບໃນຈິດໃຈ, ເປັນພາຊະນະຄວນຮັບ, ແລະຮູ້ແຈ້ງສານະແທ້ຂອງເວດະ ແລະອັດຖະຂອງເວດະ—ພວກເຈົ້າລ້ວນແມ່ນຜູ້ຖືວຣະຕະອັນໝັ້ນຄົງ.

Verse 42

अत्रैव च किमस्माकं रुद्रेणापि प्रयोजनम् । कन्या दत्ता मया विप्र ब्रह्मणा नोदितेन हि

“ແລະຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ພວກເຮົາຈະຕ້ອງການ ຣຸດຣະ (Rudra) ໄປເພື່ອຫຍັງອີກ? ໂອ ພຣາຫມະນະ, ຂ້າໄດ້ມອບລູກສາວຂອງຂ້າໄປແລ້ວ—ແທ້ຈິງຕາມການຊີ້ນຳຂອງ ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā).”

Verse 43

हरोऽकुलीनोसौ विप्र पितृमातृविवर्जितः । भूतप्रेतपिशाचानां पतिरेको दुरत्ययः

ໂອ ພຣາຫມັນ! ພຣະຫຣະ (ຮຣະ) ຖືກກ່າວວ່າ ບໍ່ມີຕະກູນສູງ ແລະ ບໍ່ມີພໍ່ແມ່; ພຣະອົງພຽງອົງດຽວເປັນເຈົ້ານາຍອັນນ່າຢ້ານຂອງ ພູຕ ປເຣຕ ແລະ ປິສາຈ—ຜູ້ຍາກຈະເອົາຊະນະ।

Verse 44

आत्मसंभावितो मूढ स्तब्धो मौनी समत्सरः । कर्मण्यस्मिन्न योग्योसौ नानीतो हि मयाऽधुना

ລາວເປັນຜູ້ຍົກຕົນເອງ ຫຼົງຜິດ ແຂງກະດ້າງດ້ວຍຄວາມຈອງຫອງ ນິ່ງງຽບຢ່າງດື້ດຶນ ແລະ ອິດສາ. ລາວບໍ່ເໝາະສົມກັບພິທີອັນສັກສິດນີ້; ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ນຳລາວມາໃນບັດນີ້।

Verse 45

तस्मात्त्वमीदृशं वाक्यं पुनर्वाच्यं न हि क्वचित् । सर्वेर्भवद्भिः कर्तव्यो यज्ञो मे सफलो महान्

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຢ່າເວົ້າຄຳເຊັ່ນນັ້ນຊ້ຳອີກເລີຍ ໃນເວລາໃດກໍຕາມ. ແຕ່ຈົ່ງໃຫ້ພວກເຈົ້າທຸກຄົນ ປະກອບຍັດຍະ (ຍະຍະ) ອັນໃຫຍ່ຂອງຂ້ອຍ ເພື່ອໃຫ້ມັນບັງເກີດຜົນແທ້ ແລະ ເປັນມົງຄຸນ।

Verse 46

ब्रह्मोवाच । एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य दधीचो वाक्यमब्रवीत् । सर्वेषां शृण्वतां देवमुनीनां सारसं युतम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງເຂົາແລ້ວ ດະທີຈີໄດ້ກ່າວຕອບ ເປັນຖ້ອຍຄຳອັນມີແກ່ນສານ; ໃນຂະນະທີ່ເທວະມຸນີທັງປວງກຳລັງຟັງຢ່າງຕັ້ງໃຈ।

Verse 47

दधीच उवाच । अयज्ञोयं महाजातो विना तेन शिवेन हि । विनाशोपि विशेषेण ह्यत्र ते हि भविष्यति

ດະທີຈິ ກ່າວວ່າ: «ຍັດນີ້ເປັນ ‘ຍັດບໍ່ແທ້’ ອັນໃຫຍ່ ເນື່ອງຈາກເຮັດໂດຍບໍ່ມີພຣະສິວະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວາມພິນາດຢ່າງແຈ້ງຈະຕົກມາເຖິງພວກເຈົ້າແນ່ນອນ»។

Verse 48

एवमुक्त्वा दधीचोसावेक एव विनिर्गतः । यज्ञवाटाच्च दक्षस्य त्वरितः स्वाश्रमं ययौ

ເມື່ອກ່າວຢ່າງນັ້ນແລ້ວ ດະທີຈິ ລະອອກໄປຜູ້ດຽວ. ຈາກລານຍັດຂອງດັກສະ ທ່ານຮີບກັບໄປອາສຣົມຂອງຕົນ.

Verse 49

ततोन्ये शांकरा ये च मुख्याश्शिवमतानुगाः । निर्ययुस्स्वाश्रमान् सद्यश्शापं दत्त्वा तथैव च

ຕໍ່ມາ ບັນດາສາວົກໄສວະຜູ້ສູງສົ່ງ—ຜູ້ຕິດຕາມຄຳສອນຂອງພຣະສິວະຢ່າງເດັ່ນ—ໄດ້ອອກມາທັນທີຈາກອາສຣົມຂອງຕົນ ແລະກ່າວຄຳສາບເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 50

मुनौ विनिर्गते तस्मिन् मखादन्येषु दुष्टधीः । शिवद्रोही मुनीन् दक्षः प्रहसन्निदमब्रवीत्

ເມື່ອມຸນີນັ້ນອອກໄປແລ້ວ ແລະຜູ້ອື່ນໆກໍອອກຈາກລານຍັດເຊັ່ນກັນ, ດັກສະ—ຜູ້ມີຈິດຄິດຊົ່ວ ແລະເປັນສັດຕູຕໍ່ພຣະສິວະ—ໄດ້ຫົວເຮາະ ແລະກ່າວຄຳເຫຼົ່ານີ້ຕໍ່ບັນດາມຸນີ.

Verse 51

दक्ष उवाच । गतः शिवप्रियो विप्रो दधीचो नाम नामतः । अन्ये तथाविधा ये च गतास्ते मम चाध्वरात्

ທັກສະ ກ່າວວ່າ: «ພຣາຫມັນ ດະທີຈິ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະສິວະ ແລະໂດ່ງດັງຕາມນາມ ໄດ້ຈາກໄປແລ້ວ. ແລະຜູ້ອື່ນໆທີ່ມີລັກສະນະດຽວກັນ ກໍໄດ້ຈາກຍັດຍະຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄປເຊັ່ນກັນ»។

Verse 52

एतच्छुभतरं जातं संमतं मे हि सर्वथा । सत्यं ब्रवीमि देवेश सुराश्च मुनयस्तथा

«ນີ້ແມ່ນເຫດການທີ່ມົງຄຸນຍິ່ງ ແລະຂ້າພະເຈົ້າຍອມຮັບຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງຫມົດ, ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວຄວາມຈິງ—ພວກເທວະ ແລະພວກມຸນີກໍເຊັ່ນດຽວກັນ»។

Verse 53

विनष्टचित्ता मंदाश्च मिथ्यावादरताः खलाः । वेदबाह्या दुराचारास्त्याज्यास्ते मखकर्मणि

ຜູ້ທີ່ຈິດໃຈພັງພິນາດ ໂງ່ທຶບ ມັກຄໍາມຸສາ ແລະມີໃຈຮ້າຍ—ຢູ່ນອກທາງເວດ ແລະປະພຶດຊົ່ວ—ຄວນຖືກຕັດອອກຈາກພິທີຍັດຍະ ແລະຫນ້າທີ່ພິທີກຳ.

Verse 54

वेदवादरता यूयं सर्वे विष्णुपुरोगमाः । यज्ञं मे सफलं विप्रास्सुराः कुर्वंतु माऽचिरम्

ພວກເຈົ້າທັງຫມົດເປັນຜູ້ຍຶດຖືຄໍາສອນແຫ່ງເວດ ໂດຍມີພຣະວິສນຸເປັນຜູ້ນໍາ. ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ຂໍໃຫ້ເທວະທັງປວງເຮັດໃຫ້ຍັດຍະຂອງຂ້າສໍາເລັດຜົນໃນໄວວັນ.

Verse 55

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य वचस्तस्य शिवमायाविमोहिताः । यन्मखे देवयजनं चक्रुस्सर्वे सुरर्षयः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ ເທວະແລະລິສີເທວະທັງປວງ—ຖືກມາຍາຂອງພຣະສິວະຫຼອກລວງ—ກໍໄດ້ປະກອບການບູຊາເທວະໃນຍັດຍະນັ້ນ.

Verse 56

इति तन्मखशापो हि वर्णितो मे मुनीश्वर । यज्ञविध्वंसयोगोपि प्रोच्यते शृणु सादरम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ພັນລະນາແກ່ທ່ານແລ້ວເຖິງຄຳສາບທີ່ກ່ຽວກັບຍັດຍະ. ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍລຳດັບເຫດການທີ່ເຮັດໃຫ້ຍັດຍະນັ້ນຖືກທຳລາຍ—ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।