सतीकृतप्रार्थना तथा परतत्त्वजिज्ञासा — Satī’s Prayer and Inquiry into the Supreme Principle

Verse 1

ब्रह्मोवाच । एवं कृत्वा विहारं वै शंकरेण च सा सती । संतुष्टा साभवच्चाति विरागा समजायत

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອນາງສະຕີໄດ້ສະໜຸກສະໜານໃນລີລາອັນທິບຍະກັບພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ) ແລ້ວ, ນາງກໍເກີດຄວາມພໍໃຈຢ່າງເຕັມທີ່; ແລະໃນໃຈນາງເກີດວິຣາກະຍະ—ຄວາມບໍ່ຍຶດຕິດອັນເລິກຊຶ້ງ.

Verse 2

एकस्मिन्दिवसे देवी सती रहसि संगता । शिवं प्रणम्य सद्भक्त्या न्यस्योच्चैः सुकृतांजलिः

ມື້ໜຶ່ງ ພຣະເທວີສະຕີໄດ້ພົບພຣະສິວະໃນທີ່ລັບ. ນາງກໍກາບນົບພຣະສິວະດ້ວຍພັກຕິອັນແທ້ ແລະປະນົມມືເປັນອັນຈະລີຢ່າງເຄົາລົບ, ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຂຶ້ນດ້ວຍສຽງຊັດ.

Verse 3

सुप्रसन्नं प्रभुं नत्वा सा दक्षतनया सती । उवाच सांजलिर्भक्त्या विनयावनता ततः

ເມື່ອນາງສະຕີ ບຸດທິດາຂອງທັກສະ ໄດ້ນົບນ້ອມພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ເມດຕາຢ່າງຍິ່ງແລ້ວ, ນາງຈຶ່ງກ່າວດ້ວຍມືປະນົມ ເຕັມໄປດ້ວຍພັກຕິ ແລະຄວາມຖ່ອມຕົນ.

Verse 4

सत्युवाच । देवदेव महादेव करुणा सागर प्रभो । दीनोद्धर महायोगिन् कृपां कुरु ममोपरि

ສະຕີກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະເທວະເທວາ ມະຫາເທວາ, ພຣະອົງເປັນມະຫາສະມຸດແຫ່ງຄວາມເມດຕາ; ໂອ ຜູ້ຍົກຊູຜູ້ຕໍ່າຕ້ອຍ, ມະຫາໂຍຄີ—ຂໍພຣະອົງປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ»។

Verse 5

त्वं परः पुरुषस्स्वामी रजस्सत्त्वतमः परः । निर्गुणस्सगुणस्साक्षी निर्विकारी महाप्रभुः

ພຣະອົງແມ່ນປຸຣຸສະສູງສຸດ ແລະເປັນອົງອະທິປະໄຕ—ເຫນືອກວ່າຣະຈັສ, ສັດຕະວະ, ຕະມະ. ພຣະອົງເຫນືອຄຸນລັກສະນະ ແຕ່ກໍປາກົດດ້ວຍຄຸນ; ເປັນສະຕິພະຍານ, ບໍ່ແປປ່ຽນ, ພຣະຜູ້ເປັນໃຫຍ່ຍິ່ງ.

Verse 6

धन्याहं ते प्रिया जाता कामिनी सुविहारिणी । जातस्त्वं मे पतिस्स्वामिन्भक्तिवात्सल्यतो हर

“ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ມີບຸນ—ໄດ້ເປັນຜູ້ຮັກຂອງພຣະອົງ ເປັນຄູ່ຄອງຜູ້ອ່ອນໂຍນທີ່ຊື່ນຊົມການຢູ່ຄຽງພຣະອົງ. ແລະພຣະອົງ, ໂອ ຮະຣາ, ໄດ້ເປັນສາມີແລະເຈົ້ານາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ເນື່ອງຈາກຄວາມເມດຕາຕໍ່ພັກຕິ”.”

Verse 7

कृतो बहुसमा नाथ विहारः परमस्त्वया । संतुष्टाहं महेशान निवृत्तं मे मनस्ततः

ໂອ ພຣະນາຖ, ຕະຫຼອດຫຼາຍປີ ພຣະອົງໄດ້ຮ່ວມແບ່ງປັນກັບຂ້າພະເຈົ້າ ຄວາມຊື່ນບານອັນສູງສຸດແຫ່ງການຄຽງຄູ່ທິບ. ໂອ ມະເຫສານະ, ຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈຢ່າງເຕັມທີ; ດັ່ງນັ້ນໃຈຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງສະງົບ ແລະຖອນອອກຈາກການແສວງຫາຕໍ່ໄປ.

Verse 8

ज्ञातुमिच्छामि देवेश परं तत्त्वं सुखावहम् । यं न संसारदुःखाद्वै तरेज्जीवोंजसा हर

ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະນາຈະຮູ້, ໂອ ພຣະເທວະເອສະ, ຕັດຕະວະອັນສູງສຸດທີ່ນຳມາຄວາມສຸກແທ້. ຖ້າຂາດມັນ, ໂອ ຮະຣາ, ວິນຍານປະຈຳຕົວຍ່ອມບໍ່ອາດຂ້າມພົ້ນທຸກຂ໌ແຫ່ງສັງສານໄດ້ໂດຍງ່າຍ.

Verse 9

यत्कृत्वा विषयी जीवस्स लभेत्परमं पदम् । संसारी न भवेन्नाथ तत्त्वं वद कृपां कुरु

ໂອ ພຣະນາຖ, ໂດຍເຮັດສິ່ງໃດ ວິນຍານ—ແມ່ນແຕ່ຈົມຢູ່ໃນອາລົມວັດຖຸ—ຈຶ່ງຈະໄດ້ຮັບສະຖານະອັນສູງສຸດ ແລະບໍ່ເປັນຜູ້ຕິດພັນກັບສັງສານອີກ? ດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ຂໍພຣະອົງຈົ່ງກ່າວຕັດຕະວະແທ້ໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງ.

Verse 10

ब्रह्मोवाच । इत्यपृच्छत्स्म सद्भक्त्या शंकरं सा सती मुने । आदिशक्तिर्महेशानी जीवोद्धाराय केवलम्

ພຣະພຣະຫມາຕັດວ່າ: ດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ໂອ ມຸນີ, ສະຕີ—ອາດິສັກຕິ ມະເຫສານີ, ພຣະຣາຊນີໃຫຍ່ແຫ່ງມະເຫສະ—ໄດ້ທູນຖາມພຣະສັງກະຣະດ້ວຍພຣະສັດທາອັນແທ້ ເພື່ອຍົກຈິດວິນຍານຜູ້ມີກາຍໃຫ້ພົ້ນທຸກແຕ່ພຽງຢ່າງດຽວ.

Verse 11

आकर्ण्य तच्छिवः स्वामी स्वेच्छयोपात्तविग्रहः । अवोचत्परमप्रीतस्सतीं योगविरक्तधीः

ເມື່ອພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າ ຜູ້ຮັບຮູບກາຍຕາມພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງ ໄດ້ຍິນເລື່ອງນັ້ນແລ້ວ ພຣະອົງມີພຣະທັຍບໍ່ພໍໃຈຢ່າງລຶກ ແລະໄດ້ກ່າວກັບສະຕີ ດ້ວຍຈິດທີ່ຫຼຸດພົ້ນດ້ວຍພະລັງຍະໂຍຄະ।

Verse 12

शिव उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि दाक्षायणि महेश्वरि । परं तत्त्वं तदेवानुशयी मुक्तो भवेद्यतः

ພຣະສິວະກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ເທວີ, ໂອ ດາກສາຍະນີ, ໂອ ມະເຫສະວະຣີ. ຂ້າຈະປະກາດຄວາມຈິງສູງສຸດ; ຜູ້ຢູ່ອາໄສໃນນັ້ນແຕ່ຜູ້ດຽວ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມຫຼຸດພົ້ນ.”

Verse 13

परतत्त्वं विजानीहि विज्ञानं परमेश्वरी । द्वितीयं स्मरणं यत्र नाहं ब्रह्मेति शुद्धधीः

“ໂອ ປະຣະເມສະວະຣີ, ຈົ່ງຮູ້ຄວາມຈິງສູງສຸດເປັນ ‘ວິຊານະ’ ຄືປັນຍາຮູ້ແຈ້ງທາງວິນຍານ. ນັ້ນແມ່ນການລະລຶກຄັ້ງທີສອງ: ໃນທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍປັນຍາບໍລິສຸດ ຜູ້ໜຶ່ງລະລຶກວ່າ ‘ຂ້າບໍ່ແມ່ນພຣະພຣະຫມັນ (Brahman)’. ”

Verse 14

तद्दुर्लभं त्रिलोकेस्मिंस्तज्ज्ञाता विरलः प्रिये । यादृशो यस्सदासोहं ब्रह्मसाक्षात्परात्परः

“ໂອ ຄົນຮັກ, ຄວາມຈິງນັ້ນຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງໃນສາມໂລກ; ຜູ້ຮູ້ຈິງກໍຫາຍາກ. ດັ່ງທີ່ຂ້າເປັນຢູ່ຕະຫຼອດ—ຮູ້ແຈ້ງພຣະພຣະຫມັນໂດຍກົງ—ຂ້າແມ່ນຜູ້ສູງສຸດ ເຫນືອກວ່າຄວາມສູງສຸດ.”

Verse 15

तन्माता मम भक्तिश्च भुक्तिमुक्तिफलप्रदा । सुलभा मत्प्रसादाद्धि नवधा सा प्रकीर्तिता

“ແມ່ທິບພະນັ້ນແຫຼະແມ່ນພັກຕິ (bhakti) ຂອງຂ້າ, ຜູ້ປະທານຜົນທັງຄວາມສຸກໃນໂລກ ແລະ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ. ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງຂ້າ ມັນໄດ້ມາງ່າຍ ແລະຖືກກ່າວວ່າມີເກົ້າປະເພດ.”

Verse 16

भक्तौ ज्ञाने न भेदो हि तत्कर्तुस्सर्वदा सुखम् । विज्ञानं न भवत्येव सति भक्तिविरोधिनः

ລະຫວ່າງພັກຕິ (ຄວາມສັດທາອຸທິດ) ແລະ ຍານ (ປັນຍາຮູ້ທາງວິນຍານ) ນັ້ນ ແທ້ຈິງບໍ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງ; ຜູ້ປະຕິບັດທາງນັ້ນຍ່ອມມີຄວາມສຸກທຸກເວລາ. ແຕ່ຖ້າຜູ້ໃດຂັດຄ້ານພັກຕິ ວິຊາຍານ (ປັນຍາຮູ້ແຈ້ງ) ຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນແທ້ໆເລີຍ।

Verse 17

भक्त्या हीनस्सदाहं वै तत्प्रभावाद्गृहेष्वपि । नीचानां जातिहीनानां यामि देवि न संशयः

“ໂອ ເທວີ, ຖ້າຂ້ອຍຂາດພັກຕິ ແລ້ວດ້ວຍອຳນາດອັນກົດຂີ່ຂອງມັນ ຂ້ອຍຈະຕົກໄປຮອດແມ່ນແຕ່ໃນເຮືອນຂອງຜູ້ຕ່ຳຕ້ອຍ ແລະຜູ້ຂາດຊາດຕະກູນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ।”

Verse 18

सा भक्तिर्द्विविधा देवि सगुणा निर्गुणा मता । वैधी स्वाभाविकी या या वरा सा त्ववरा स्मृता

ໂອ ເທວີ, ພັກຕິນັ້ນຖືກນັບວ່າມີສອງປະເພດ: ສະກຸນາ (ມີຄຸນລັກສະນະ) ແລະ ນິຣກຸນາ (ບໍ່ມີຄຸນລັກສະນະ). ໃນນັ້ນ ພັກຕິແບບວາຍທີ (ຕາມພິທີແລະກົດ) ແລະ ພັກຕິແບບສະວາພາວິກີ (ເກີດຂຶ້ນໂດຍທຳມະຊາດ) — ອັນທຳອິດຖືກນັບວ່າສູງສົ່ງ ແລະອັນຫຼັງຖືກຈື່ຈຳວ່າຕ່ຳກວ່າ।

Verse 19

नैष्ठिक्या नैष्ठिकी भेदाद्द्विविधे द्विविधे हि ते । षड्विधा नैष्ठिकी ज्ञेया द्वितीयैकविधा स्मृता

ເນື່ອງຈາກຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງ «naiṣṭhikya» ແລະ «naiṣṭhikī» ວິນັຍ/ພິທີປະຕິບັດເຫຼົ່ານີ້ຈຶ່ງເປັນສອງປະເພດແທ້. ໃນນັ້ນ «naiṣṭhikī» ຄວນເຂົ້າໃຈວ່າມີ 6 ປະເພດ ແລະ «naiṣṭhikya» ອັນທີສອງ ຖືກຈື່ຈຳວ່າມີພຽງປະເພດດຽວ.

Verse 20

विहिताविहिताभेदात्तामनेकां विदुर्बुधाः । तयोर्बहुविधत्वाच्च तत्त्वं त्वन्यत्र वर्णितम्

ເນື່ອງຈາກຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງສິ່ງທີ່ຖືກບັນຍັດໃຫ້ເຮັດ ແລະສິ່ງທີ່ຖືກຫ້າມ ບັນດາຜູ້ຮູ້ຈຶ່ງຮູ້ວ່າວິນັຍ/ການປະຕິບັດນັ້ນມີຫຼາຍຮູບແບບ. ແລະເນື່ອງຈາກທັງສອງຝ່າຍກໍຫຼາຍປະເພດ ຫຼັກທີ່ແທ້ຂອງມັນຈຶ່ງໄດ້ຖືກອະທິບາຍໄວ້ທີ່ອື່ນ.

Verse 21

ते नवांगे उभे ज्ञेये वर्णिते मुनिभिः प्रिये । वर्णयामि नवांगानि प्रेमतः शृणु दक्षजे

«ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ນວາງຄະ (ອົງປະກອບເກົ້າປະການ) ສອງຊຸດນີ້ ພຶງຮູ້ເຂົ້າໃຈຕາມທີ່ພຣະມຸນີໄດ້ພັນລະນາ. ບັດນີ້ ຂ້າຈະອະທິບາຍນວາງຄະເກົ້າປະການ—ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມຮັກ ໂອ ທິດາຂອງທັກສະ»

Verse 22

श्रवणं कीर्तनं चैव स्मरणं सेवनं तथा । दास्यं तथार्चनं देवि वंदनं मम सर्वदा

ໂອ ເທວີ, ສຳລັບເຮົາ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ເປັນທີ່ຮັກແລະມີ຤ິດຜົນເສມອ: ການຟັງພຣະກຽດຂອງເຮົາ, ການຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນ, ການລະລຶກເຖິງເຮົາ, ການຮັບໃຊ້ດ້ວຍຄວາມຈົ່ງຮັກ, ຈິດໃຈແຫ່ງຄວາມເປັນຂ້າ, ການບູຊາ, ແລະການກໍາບັງຄົມວັນທະນາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।

Verse 23

सख्यमात्मार्पणं चेति नवांगानि विदुर्बुधाः । उपांगानि शिवे तस्या बहूनि कथितानि वै

ບັນດາຜູ້ຮູ້ທັນກ່າວວ່າ ນີ້ແມ່ນນວາງຄະ (ເກົ້າອົງ) ແຫ່ງພັກຕິ: ຄວາມເປັນມິດກັບພຣະເຈົ້າ ແລະການຖວາຍຕົນເອງທັງໝົດແດ່ພຣະອົງ. ແລະແທ້ຈິງ ອຸປາງຄະ (ອົງຍ່ອຍ) ຂອງພັກຕິຕໍ່ພຣະສິວະ ກໍຖືກກ່າວໄວ້ຫຼາຍປະການແລ້ວ।

Verse 24

शृणु देवि नवांगानां लक्षणानि पृथक्पृथक् । मम भक्तेर्मनो दत्त्वा भक्ति मुक्तिप्रदानि हि

ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ເທວີ, ລັກສະນະຂອງນວາງຄະເກົ້າປະການ ແຕ່ລະຢ່າງແຍກກັນ. ເມື່ອມອບໃຈໃຫ້ແກ່ພັກຕິຕໍ່ເຮົາ ພັກຕິນັ້ນແທ້ຈິງເປັນຜູ້ປະທານໂມກສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ)។

Verse 25

कथादेर्नित्यसम्मानं कुर्वन्देहादिभिर्मुदा । स्थिरासनेन तत्पानं यत्तच्छ्रवणमुच्यते

ນີ້ເອີ້ນວ່າ «ສະຣະວະນະ» ອັນແທ້: ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ຖວາຍຄວາມນັບຖືຢ່າງສະເໝີຕໍ່ພຣະກະຖາອັນສັກສິດ ແລະອື່ນໆ; ນັ່ງໃນອາສນະທີ່ໝັ້ນຄົງ ແລ້ວ «ດື່ມ» ມັນດ້ວຍກາຍແລະອິນທຣີທັງປວງ.

Verse 26

हृदाकाशेन संपश्यञ् जन्मकर्माणि वै मम । प्रीत्याचोच्चारणं तेषामेतत्कीर्तनमुच्यते

ເມື່ອເຫັນດ້ວຍ «ຟ້າໃນຫົວໃຈ» ການບັງເກີດ ແລະກິດຈະກຳອັນເທວະຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ແລ້ວກ່າວອອກດ້ວຍຄວາມຮັກແລະຄວາມປິຕິ—ນີ້ເອີ້ນວ່າ «ກີຣຕະນະ» (ການສັນລະເສີນພຣະ).

Verse 27

व्यापकं देवि मां दृष्ट्वा नित्यं सर्वत्र सर्वदा । निर्भयत्वं सदा लोके स्मरणं तदुदाहृतम्

«ໂອ ເທວີ, ເມື່ອເຫັນຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວໄປ—ຕະຫຼອດເວລາ, ທຸກບ່ອນ, ທຸກຍາມ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຄວາມບໍ່ຢ້ານກົວຢ່າງສະເໝີໃນໂລກ; ນີ້ແມ່ນທີ່ປະກາດວ່າເປັນ «ສະມະຣະນະ» ອັນແທ້ (ການລະລຶກພຣະສິວະ)»។

Verse 28

अरुणोदयमारभ्य सेवाकालेंचिता हृदा । निर्भयत्वं सदा लोके स्मरणं तदुदाहृतम्

ແຕ່ເວລາອາຮຸນໂນດະຍ (ຕາເວັນຂຶ້ນ) ເຖິງເວລາຮັບໃຊ້ດ້ວຍສັດທາ ໃຫ້ໃຈມັ່ນຄົງ; ຈຶ່ງໄດ້ຄວາມບໍ່ຢ້ານກົວຕະຫຼອດໃນໂລກ—ນີ້ແມ່ນ «ການລະລຶກພຣະສິວະ» ຕາມທີ່ກ່າວໄວ້.

Verse 29

सदा सेव्यानुकूल्येन सेवनं तद्धि गोगणैः । हृदयामृतभोगेन प्रियं दास्यमुदाहृतम्

ການຮັບໃຊ້ພຣະອົງຜູ້ຄວນຮັບໃຊ້ ໂດຍເຮັດໃຫ້ຖືກພຣະປະສົງ ແລະເປັນທີ່ພໍພຣະໄທເສມອ—ນີ້ແມ່ນທີ່ບັນດາຜູ້ຮູ້ເອີ້ນວ່າ «ເສວາ». ເມື່ອຖວາຍດ້ວຍລົດອະມຣິຕໃນໃຈ ດາສະຍະ (dāsya) ອັນເປັນຮັກນັ້ນ ຖືກປະກາດວ່າເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງພຣະເຈົ້າ.

Verse 30

सदा भृत्यानुकूल्येन विधिना मे परात्मने । अर्पणं षोडशानां वै पाद्यादीनां तदर्चनम्

ຈົ່ງຖວາຍຢູ່ເສມອດ້ວຍໃຈອ່ອນນ້ອມດັ່ງຂ້າຮັບໃຊ້, ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ, ແດ່ຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ເປັນປຣະມາຕະມະ—ອາຕະມາສູງສຸດ—ດ້ວຍການຖວາຍບໍລິການສິບຫົກປະການ ເລີ່ມຈາກນ້ຳລ້າງພຣະບາດ; ການຖວາຍນັ້ນແຫຼະແມ່ນການບູຊາຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງແທ້ຈິງ.

Verse 31

मंत्रोच्चारणध्यानाभ्यां मनसा वचसा क्रमात् । यदष्टांगेन भूस्पर्शं तद्वै वंदनमुच्यते

ເມື່ອຜູ້ປະຕິບັດ ຕາມລຳດັບ ສວດມັນຕຣາ ແລະ ເຮັດສະມາທິ, ນຳໃຈແລະວາຈາໃຫ້ສອດຄ່ອງ, ແລ້ວແຕະພື້ນດິນດ້ວຍອົງປະກອບທັງແປດ, ການນັ້ນແທ້ໆເອີ້ນວ່າ “ວັນດະນະ” ຄືການກົ້ມກາບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 32

मंगलामंगलं यद्यत्करोतीतीश्वरो हि मे । सर्वं तन्मंगलायेति विश्वासः सख्यलक्षणम्

ບໍ່ວ່າພຣະອີສະວະຣະ (ພຣະສິວະ) ຈະເຮັດໃຫ້ເກີດສິ່ງທີ່ເບິ່ງວ່າເປັນມົງຄຸນ ຫຼືອະມົງຄຸນກໍຕາມ, ຂ້າພະເຈົ້າເຊື່ອໝັ້ນວ່າທຸກຢ່າງນັ້ນເພື່ອຄວາມດີສູງສຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ຄວາມໄວ້ວາງໃຈອັນໝັ້ນຄົງນີ້ແມ່ນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງມິດຕະພາບແທ້ກັບພຣະສິວະ.

Verse 33

कृत्वा देहादिकं तस्य प्रीत्यै सर्वं तदर्पणम् । निर्वाहाय च शून्यत्वं यत्तदात्मसमर्पणम्

ເຮັດໃຫ້ແມ່ນແຕ່ຮ່າງກາຍ ແລະທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງ ເປັນເຄື່ອງບູຊາເພື່ອຄວາມພໍໃຈຂອງພຣະອົງ—ຖວາຍທຸກຢ່າງແດ່ພຣະອົງ—ແລະເພື່ອດຳລົງຊີວິດນັ້ນ ຢູ່ດັ່ງຄົນ “ວ່າງເປົ່າ” ປາດຈາກການຍຶດຖື: ນີ້ແມ່ນການຖວາຍຕົນເອງແດ່ພຣະອົງແທ້ໆ.

Verse 34

नवांगानीति मद्भक्तेर्भुक्तिमुक्तिप्रदानि च । मम प्रियाणि चातीव ज्ञानोत्पत्तिकराणि च

ນີ້ແມ່ນອົງປະກອບ 9 ປະການແຫ່ງພັກຕິຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ; ມັນປະທານທັງຄວາມສຸກໃນໂລກ ແລະ ມຸກຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ). ມັນເປັນທີ່ຮັກຢ່າງຍິ່ງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະຍັງເປັນເຫດໃຫ້ເກີດປັນຍາທາງວິນຍານອັນແທ້ຈິງອີກດ້ວຍ.

Verse 35

उपांगानि च मद्भक्तेर्बहूनि कथितानि वै । बिल्वादिसेवनादीनि समू ह्यानि विचारतः

ອົງປະກອບຍ່ອຍຫຼາຍປະການແຫ່ງພັກຕິຕໍ່ພຣະສິວະ (ຕໍ່ເຮົາ) ໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້ແລ້ວ; ເຊັ່ນ ການຖວາຍໃບບິລວາ ແລະພິທີປະພືດອື່ນໆ ເມື່ອຮວບຮວມແລະພິຈາລະນາຕາມລຳດັບດ້ວຍສະຕິ.

Verse 36

इत्थं सांगोपांगभक्तिर्मम सर्वोत्तमा प्रिये । ज्ञानवैराग्यजननी मुक्तिदासी विराजते

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ພັກຕິຕໍ່ເຮົາ (ພຣະສິວະ) ທີ່ຄົບຖ້ວນທັງອົງປະກອບແລະອົງປະກອບຍ່ອຍ ສ່ອງສະຫວ່າງເປັນສູງສຸດ. ມັນໃຫ້ກຳເນີດປັນຍາແທ້ ແລະຄວາມຄາຍຄວາມຍຶດຕິດ, ແລະຢືນຢູ່ເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ນຳໄປສູ່ມຸກຕິ.

Verse 37

सर्वकर्मफलोत्पत्तिस्सर्वदा त्वत्समप्रिया । यच्चित्ते सा स्थिता नित्यं सर्वदा सोति मत्प्रियः

ນາງຜູ້ເປັນແຫຼ່ງກຳເນີດອັນມີຢູ່ທຸກເວລາ ທີ່ຜົນແຫ່ງກຳທັງປວງເກີດຂຶ້ນ ເປັນທີ່ຮັກແກ່ເຈົ້າເທົ່າກັບຕົນເອງ. ຜູ້ໃດທີ່ຮັກສານາງໃຫ້ຕັ້ງຢູ່ໃນໃຈຕະຫຼອດເວລາ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເປັນທີ່ຮັກຢ່າງຍິ່ງຂອງເຮົາເສມອ.

Verse 38

त्रैलोक्ये भक्तिसदृशः पंथा नास्ति सुखावहः । चतुर्युगेषु देवेशि कलौ तु सुविशेषतः

ໂອ້ ເທວີ, ໃນສາມໂລກບໍ່ມີເສັ້ນທາງໃດເທົ່າກັບພັກຕິ (bhakti) ທີ່ນຳຄວາມສຸກມາໃຫ້ຢ່າງແນ່ນອນ. ໃນສີ່ຍຸກທັງປວງ ແລະໂດຍພິເສດຢ່າງຍິ່ງໃນກະລິຍຸກ ຄວາມຈິງນີ້ຍິ່ງເດັ່ນຊັດ.

Verse 39

कलौ तु ज्ञानवैरागो वृद्धरूपौ निरुत्सवौ । ग्राहकाभावतो देवि जातौ जर्जर तामति

ໃນຍຸກກາລິ ໂອ ເທວີ, ປັນຍາທາງທຳ ແລະ ຄວາມຄາຍກຳໜັດ ກາຍເປັນຮູບແບບແຫ່ງຄວາມເຖົ້າຊະລາ ບໍ່ມີຄວາມຊື່ນບານ ແລະ ບໍ່ມີງານສະເຫຼີມ. ເນື່ອງຈາກຂາດຜູ້ຮັບທີ່ສົມຄວນ ຈຶ່ງກ່າວວ່າເກີດມາໃນສະພາບຊຳຮຸດ ແລະ ອ່ອນແອ.

Verse 40

कलौ प्रत्यक्षफलदा भक्तिस्सर्वयुगेष्वपि । तत्प्रभावादहं नित्यं तद्वशो नात्र संशयः

ໃນຍຸກກາລິ ພັກຕິ (ຄວາມສັດທາອຸທິດ) ໃຫ້ຜົນເຫັນຊັດ ແລະ ໄວທັນໃຈ; ແທ້ຈິງແລ້ວ ໃນທຸກຍຸກກໍມີອຳນາດ. ໂດຍພະລັງຂອງພັກຕິນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ໃນອຳນາດຂອງມັນຕະຫຼອດ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 41

यो भक्तिमान्पुमांल्लोके सदाहं तत्सहायकृत् । विघ्नहर्ता रिपुस्तस्य दंड्यो नात्र च संशयः

ຜູ້ໃດໃນໂລກນີ້ທີ່ເປັນຜູ້ມີພັກຕິ ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ຊ່ວຍເຫຼືອຂອງເຂົາເຈົ້າຢູ່ເສມອ. ສັດຕູໃດທີ່ກໍ່ອຸປະສັກ ທຳລາຍຄວາມຜາສຸກຂອງເຂົາ ຍ່ອມຄວນຖືກລົງໂທດ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 42

भक्तहेतोरहं देवि कालं क्रोधपरिप्लुतः । अदहं वह्निना नेत्रभवेन निजरक्षकः

ໂອ ເທວີ, ເພື່ອເຫດແຫ່ງຜູ້ອຸທິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າຖືກຄວາມໂກດກຽດລົມລວມ ໄດ້ເຜົາກາລະ (ຄວາມຕາຍ/ເວລາ) ດ້ວຍໄຟທີ່ເກີດຈາກນັຍນາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະ ຍັງຄົງເປັນຜູ້ປົກປ້ອງຕົນເອງ.

Verse 43

भक्तहेतोरहं देवि रव्युपर्यभवं किल । अतिक्रोधान्वितः शूलं गृहीत्वाऽन्वजयं पुरा

ໂອ ເທວະນາງ, ເພື່ອເຫດແຫ່ງຜູ້ອຸທິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ໃນຄັ້ງໜຶ່ງກ່ອນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຂຶ້ນໄປເທິງດວງອາທິດ. ແລ້ວດ້ວຍຄວາມໂກດກຽດອັນແຮງກ້າ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຈັບຕຣິສູນ (ຫອກສາມງ່າ) ແລະ ໄລ່ຕາມຜູ້ກໍ່ຜິດໃນການກ່ອນ.

Verse 44

भक्तहेतोरहं देवि रावणं सगणं क्रुधा । त्यजति स्म कृतो नैव पक्षपातो हि तस्य वै

ໂອ ເທວີ, ເພື່ອເຫດແຫ່ງຜູ້ພັກຕິຂອງເຮົາ ເຮົາໄດ້ໂກດ ແລະລະທິ້ງ ຣາວະນະ ພ້ອມບໍລິວານ; ແທ້ຈິງ ບໍ່ເຄີຍມີອະຄະຕິຕໍ່ເຂົາເລີຍ।

Verse 45

भक्तहेतोरहं देवि व्यासं हि कुमतिग्रहम् । काश्या न्यसारयत् क्रोधाद्दण्डयित्वा च नंदिना

ໂອ ເທວີ, ເພື່ອເຫດແຫ່ງຜູ້ພັກຕິຂອງເຮົາ ເຮົາໃຫ້ລະດັບລຶກ ພຣະລິສີ ວະຍາສະ ຜູ້ຖືກຄວາມເຂົ້າໃຈຜິດຄອບງໍາ ຖືກຂັບອອກຈາກ ກາສີ ດ້ວຍຄວາມໂກດ ແລະໃຫ້ ນັນດິນ ລົງໂທດເຂົາ।

Verse 46

किं बहूक्तेन देवेशि भक्त्याधीनस्सदा ह्यहम् । तत्कर्तुं पुरुषस्यातिवशगो नात्र संशयः

ຈະເວົ້າຫຼາຍໄປເພື່ອຫຍັງ, ໂອ ເທວີຜູ້ເປັນເຈົ້າ? ເຮົາພຶງພາພັກຕິຢູ່ເສມອ. ເພື່ອໃຫ້ສໍາເລັດສິ່ງນັ້ນ ເຮົາຢູ່ໃນອໍານາດຂອງດວງຈິດຜູ້ພັກຕິຢ່າງສິ້ນເຊີງ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ।

Verse 47

ब्रह्मोवाच । इत्थमाकर्ण्य भक्तेस्तु महत्त्वं दक्षजा सती । जहर्षातीव मनसि प्रणनाम शिवं मुदा

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງພັກຕິແລ້ວ, ສະຕີ ທິດາຂອງທັກສະ ປິຕິຍິນດີຢ່າງຫຼາຍໃນໃຈ ແລະກໍ່ກົ້ມກາບພຣະສິວະດ້ວຍຄວາມຊື່ນບານ।

Verse 48

पुनः पप्रच्छ सद्भक्त्या तत्काण्डविषयं मुने । शास्त्रं सुखकरं लोके जीवोद्धारपरायणम्

ຕໍ່ມາ ນາງໄດ້ຖາມອີກຄັ້ງດ້ວຍພັກຕິອັນບໍລິສຸດ ຕໍ່ມຸນີ ກ່ຽວກັບເນື້ອຫາແຫ່ງການດານັ້ນ—ເປັນຄໍາສອນທີ່ນໍາຄວາມສຸກສະບາຍໃນໂລກ ແລະອຸທິດຕົນເພື່ອຍົກຂຶ້ນແລະປົດປ່ອຍດວງວິນຍານທັງຫຼາຍ।

Verse 49

सयंत्रमंत्रशास्त्रं च तन्माहात्म्यं विशेषतः । अन्यानि धर्मवस्तूनि जीवोद्धारकराणि हि

ແລະທ່ານໄດ້ກ່າວເຖິງຄຳພີວ່າດ້ວຍຍັນຕະແລະມັນຕະ ພ້ອມທັງມະຫິມາຂອງມັນໂດຍພິເສດ; ອີກທັງຫຼັກທຳອື່ນໆ ອັນເປັນເຄື່ອງມືເພື່ອຍົກຈິດແລະປົດປ່ອຍວິນຍານຜູ້ມີກາຍ.

Verse 50

शंकरोपि तदाकर्ण्य सतीं प्रश्नं प्रहृष्टधीः । वर्णयामास सुप्रीत्या जीवोद्धाराय कृत्स्नशः

ເມື່ອຊັງກະຣະໄດ້ຍິນຄຳຖາມຂອງສະຕີ ພຣະອົງກໍມີຈິດໃຈຍິນດີ ແລະໄດ້ອະທິບາຍທຸກຢ່າງຢ່າງຄົບຖ້ວນ ດ້ວຍຄວາມເມດຕາຢ່າງຍິ່ງ ເພື່ອຍົກຈິດແລະປົດປ່ອຍສັດຜູ້ມີກາຍ.

Verse 51

तत्र शास्त्रं सयंत्रं हि सपंचाङ्गं महेश्वरः । बभाषे महिमानं च तत्तद्दैववरस्य वै

ໃນທີ່ນັ້ນ ພຣະມະເຫສະວະຣະໄດ້ປະກາດຄຳສອນອັນສັກສິດ ພ້ອມດ້ວຍວິໄນອັນເປັນຫຼັກພຶງ ແລະອົງປະກອບຫ້າປະການ; ພ້ອມທັງປະກາດມະຫິມາຂອງວຣະຕະເທວະອັນປະເສີດແຕ່ລະຢ່າງ.

Verse 52

सेतिहासकथं तेषां भक्तमाहात्म्यमेव च । सवर्णाश्रमधर्मांश्च नृपधर्मान् मुनीश्वर

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ຄຳພີນີ້ຍັງສອນເລື່ອງລາວປະຫວັດສາດອັນສັກສິດທີ່ເກືອບກ່ຽວກັບພວກເຂົາ, ມະຫິມາແຫ່ງພັກຕິ, ໜ້າທີ່ຂອງວັນນະແລະອາສຣົມ, ແລະທຳມະຂອງກະສັດຜູ້ຊອບທຳ।

Verse 53

सुतस्त्रीधर्ममाहात्म्यं वर्णाश्रममनश्वरम् । वैद्यशास्त्रं तथा ज्योतिश्शास्त्रं जीवसुखावहम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: «(ຄຳພີນີ້ສອນ) ມະຫິມາແຫ່ງທຳມະໜ້າທີ່ຂອງບຸດ ແລະທຳມະຂອງສະຕຣີ; ລະບຽບວັນນະ–ອາສຣົມອັນຍືນຍົງ; ແລະວິຊາແພດກັບວິຊາໂຫລາສາດ (ຈະໂຍຕິດ) ອັນນຳຄວາມສຸກແກ່ສັດຜູ້ມີກາຍ»।

Verse 54

सामुद्रिकं परं शास्त्रमन्यच्छास्त्राणि भूरिशः । कृपां कृत्वा महे शानो वर्णयामास तत्त्वतः

ດ້ວຍຄວາມເມດຕາກະລຸນາ ພຣະມະເຫສານະໄດ້ອະທິບາຍຢ່າງແທ້ຈິງ ສາມຸດຣິກະ-ສາສະຕຣະ ອັນສູງສຸດ ພ້ອມດ້ວຍຄຳພີອື່ນໆອີກຫຼາຍ ໂດຍບັນຍາຍຕາມຫຼັກທັດສະນະອັນແທ້ຂອງມັນ.

Verse 55

इत्थं त्रिलोकसुखदौ सर्वज्ञौ च सतीशिवौ । लोकोपकारकरणधृतसद्गुणविग्रहौ

ດັ່ງນັ້ນ ສະຕີ ແລະ ພຣະສິວະ—ທັງສອງຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ ແລະ ຜູ້ປະທານຄວາມສຸກແກ່ສາມໂລກ—ໄດ້ຮັບຮູບກາຍອັນປະກອບດ້ວຍຄຸນຄ່າອັນດີ ເພື່ອກະທຳປະໂຫຍດແກ່ສັດທັງປວງ।

Verse 56

चिक्रीडाते बहुविधे कैलासे हिमवद्गिरौ । अन्यस्थलेषु च तदा परब्रह्मस्वरूपिणौ

ແລ້ວຕໍ່ມາ ທັງສອງຜູ້ມີສະພາບແທ້ເປັນພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ ໄດ້ຫຼິ້ນສະໜຸກຫຼາຍປະການຢູ່ເຂົາໄກລາສ ໃນພູຫິມະວັນ ແລະຍັງຢູ່ສະຖານທີ່ອື່ນໆ ໃນເວລານັ້ນດ້ວຍ।