सतीचरिते पितृगृहे आशीर्वाद-वचनम् तथा यौवनारम्भः — Satī at her father’s house: blessings and the onset of youth

Verse 1

ब्रह्मोवाच । अथैकदा पितुः पार्श्वे तिष्ठंतीं तां सतीमहम् । त्वया सह मुनेद्राक्षं सारभूतां त्रिलोकके

ພຣະພົມກ່າວວ່າ: "ໂອ້ ມະຫາຣືສີ, ເຮົາໄດ້ເຫັນນາງສະຕີຢືນຢູ່ຂ້າງພໍ່ຂອງນາງ—ນາງຜູ້ເປັນແກ່ນສານຂອງສາມໂລກ—ພ້ອມກັບເຈົ້າ."

Verse 2

पित्रा नमस्कृतं वीक्ष्य सत्कृतं त्वां च मां सती । प्रणनाम मुदा भक्त्या लोकलीलानुसारिणी

ເມື່ອເຫັນວ່າພໍ່ຂອງນາງໄດ້ກົ້ມຂາບ ແລະ ເຈົ້າກັບເຮົາໄດ້ຮັບກຽດ, ນາງສະຕີ—ຜູ້ປະຕິບັດຕາມທຳນຽມຂອງໂລກ—ກໍໄດ້ກົ້ມຂາບດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລະ ຄວາມພັກດີ.

Verse 3

प्रणामांते सतीं वीक्ष्य दक्षदत्तशुभासने । स्थितोहं नारद त्वं च विनतामहमागदम्

ເມື່ອສິ້ນສຸດການກົ້ມຂາບ, ເມື່ອເຫັນນາງສະຕີນັ່ງຢູ່ເທິງອາສະນະອັນເປັນມົງຄົນທີ່ທັກສະມອບໃຫ້, ເຮົາໄດ້ຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ໂອ້ ນາຣະທະ—ແລະ ເຈົ້າຄືກັນ; ຈາກນັ້ນເຮົາກໍເຂົ້າໄປຫານາງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 4

त्वामेव यः कामयते यन्तु कामयसे सति । तमाप्नुहि पतिं देवं सर्वज्ञं जगदीश्वरम्

ໂອ ສະຕີ, ຜູ້ໃດທີ່ປາຖະນາເຈົ້າ ແລະເຈົ້າເອງກໍປາຖະນາຜູ້ນັ້ນ, ຈົ່ງໄດ້ຮັບພຣະອົງນັ້ນແຕ່ຜູ້ດຽວເປັນສາມີ: ພຣະເທວະຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ, ພຣະປະຕິ, ຈອມເຈົ້າແຫ່ງທົ່ວຈັກກະວານ.

Verse 5

यो नान्यां जगृहे नापि गृह्णाति न ग्रहीष्यति । जायां स ते पतिर्भूयादनन्यसदृशश्शुभे

ໂອ ຜູ້ມີມົງຄຸນເອີຍ, ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ເຄີຍຮັບເອົາຍິງອື່ນ, ບໍ່ຮັບເອົາ ແລະຈະບໍ່ຮັບເອົາອີກ—ຂໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນເປັນສາມີຂອງເຈົ້າ ແລະເຈົ້າເປັນພັນລະຍາຜູ້ຖືກຕ້ອງຂອງພຣະອົງ.

Verse 6

इत्युक्त्वा सुचिरं तां वै स्थित्वा दक्षालये पुनः । विसृष्टौ तेन संयातौ स्वस्थानं तौ च नारद

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະອົງຢູ່ຍາວນານໃນເຮືອນຂອງດັກສະ. ຕໍ່ມາ ໄດ້ຮັບການອະນຸຍາດດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ທັງສອງຈຶ່ງອອກເດີນທາງ ແລະກັບໄປຍັງຖິ່ນຂອງຕົນ—ໂອ ນາຣະດະ.

Verse 7

दक्षोभवच्च सुप्रीतः तदाकर्ण्य गतज्वरः । आददे तनयां स्वां तां मत्वा हि परमेश्वरीम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ດັກສະກໍຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ ແລະຄວາມຮ້ອນໃຈກໍສະຫງົບ. ເຂົາເຫັນວ່າບຸດສາວຂອງຕົນນັ້ນແທ້ໆແມ່ນພຣະເທວີສູງສຸດ (ປະຣະເມສະວະຣີ) ແລະຈຶ່ງຮັບນາງໄວ້ຕາມຄວາມຄວນ.

Verse 8

इत्थं विहारै रुचिरैः कौमारैर्भक्तवत्सला । जहाववस्थां कौमारीं स्वेच्छाधृतनराकृतिः

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍການຫຼິ້ນສົນທີ່ງາມສົດໃສແບບວັຍເດັກ, ພຣະເທວີຜູ້ຮັກຜູ້ມີພັກຕິ—ຜູ້ຮັບຮູບມະນຸດດ້ວຍພຣະປະສົງຂອງພຣະນາງເອງ—ກໍຄ່ອຍໆວາງສະພາບຄວາມເປັນສາວນ້ອຍລົງ.

Verse 9

अतीव तपसांगेन सर्वांगेषु मनोहरा

ດ້ວຍສະຫວ່າງໄສທີ່ເກີດຈາກຕະປະສະຍາອັນແຮງກ້າ, ພຣະນາງກໍງາມຈັບໃຈໃນທຸກອະວະຍະ—ສະຫວ່າງພິມພອນທົ່ວທັງຮ່າງ.

Verse 10

दक्षस्तां वीक्ष्य लोकेशः प्रोद्भिन्नांतर्वयस्थिताम् । चिंतयामास भर्गाय कथं दास्य इमां सुताम्

ດັກສະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າໃນຫມູ່ມະນຸດ ເຫັນນາງຜູ້ເຕີບໃຫຍ່ເຂົ້າວັຍ ແລະຢູ່ໃນຄວາມບານສະພັງຂອງວັຍຫນຸ່ມ, ຈຶ່ງຄິດພິຈາລະນາວ່າ: “ຂ້ອຍຈະຍົກລູກສາວນີ້ໃຫ້ແກ່ ພຣະພັກຄະ (ພຣະສິວະ) ເປັນຄູ່ຄອງ ໄດ້ຢ່າງໃດ?”

Verse 11

अथ सापि स्वयं भर्गं प्राप्तुमैच्छत्तदान्वहम् । पितुर्मनोगतिं ज्ञात्वा मातुर्निकटमागमत्

ແລ້ວນາງເອງກໍປາຖະໜາຈະເຂົ້າເຖິງ ພຣະພັກຄະ (ພຣະສິວະ) ໃນເວລານັ້ນເທົ່ານັ້ນ. ເມື່ອຮູ້ເຈດນາໃນໃຈຂອງພໍ່ ນາງຈຶ່ງເຂົ້າໄປໃກ້ແມ່ຂອງນາງ.

Verse 12

पप्रच्छाज्ञां तपोहेतोश्शंकरस्य विनीतधीः । मातुश्शिवाथ वैरिण्यास्सा सखी परमेश्वरी

ດ້ວຍໃຈອ່ອນນ້ອມ ນາງໄດ້ທູນຂໍອະນຸຍາດຈາກພຣະສັງກະຣະ ເພື່ອຈະປະພຶດຕະປະ. ພຣະເທວີສູງສຸດນັ້ນ ແມ່ນແມ່ນວ່າຖືກແມ່ «ຊິວາ» ມອງເປັນສັດຕູ ແຕ່ກໍຍັງເປັນສະຫາຍສະນິດຂອງນາງ.

Verse 13

ततस्सती महेशानं पतिं प्राप्तुं दृढव्रता । सा तमाराधयामास गृहे मातुरनुज्ञया

ຕໍ່ມາ ສະຕີ ຜູ້ມີປະຕິຍານແນ່ວແນ່ ເພື່ອຈະໄດ້ພຣະມະເຫສານະເປັນສາມີ ໄດ້ບູຊາພຣະອົງດ້ວຍຄວາມພັກດີ ໃນເຮືອນຂອງແມ່ ຫຼັງຈາກໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກແມ່.

Verse 14

आश्विने मासि नन्दायां तिथावानर्च भक्तितः । गुडौदनैस्सलवणैर्हरं नत्वा निनाय तम्

ໃນເດືອນອາສວິນ ໃນຕິຖີນັນດາອັນເປັນມົງຄຸນ ນາງໄດ້ບູຊາດ້ວຍສັດທາ. ຈາກນັ້ນ ນາງກໍໄດ້ນົບນ້ອມຕໍ່ຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ແລະຖວາຍເຂົ້າຫວານຜສົມນ້ຳຕານອ້ອຍ ພ້ອມອາຫານເຄັມ ເພື່ອສຳເລັດພິທີນັ້ນ.

Verse 15

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां द्वितीये सतीखंडे नंदाव्रतविधानशिवस्तुति वर्णनं नाम पंचदशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈຶ່ງສິ້ນສຸດບົດທີ 15 ຊື່ວ່າ “ການພັນລະນາວິທີປະຕິບັດນັນດາວຣະຕະ ແລະ ບົດສັນລະເສີນພຣະສິວະ” ໃນຣຸດຣະສັມຫິຕາທີ 2 ຂອງ ສີຣີສິວະມະຫາປຸຣານະ ໃນພາກສະຕີຂັນດາທີ 2.

Verse 16

मार्गशीर्षेऽसिताष्टम्यां सतिलैस्सयवौदनैः । पूजयित्वा हरं कीलैर्निनाय दिवसान् सती

ໃນວັນທີ 8 ຂ້າງແຮມ (Kṛṣṇāṣṭamī) ໃນເດືອນ ມາຣະກະສີຣສະ (Mārgaśīrṣa), ສະຕີໄດ້ບູຊາ ພຣະຫະຣະ (Hara) ດ້ວຍງາ ແລະເຂົ້າສຸກປຸງກັບຂ້າວບາເລ; ແລະດ້ວຍວຣະຕະອັນໝັ້ນຄົງ ແລະການສຳລວມວິໄນ ນາງໄດ້ຜ່ານວັນເວລາໃນການປະຕິບັດພະທຳບູຊາ.

Verse 17

पौषे तु शुक्लसप्तम्यां कृत्वा जागरणं निशि । अपूजयच्छिवं प्रातः कृशरान्नेन सा सती

ໃນວັນທີ 7 ຂອງຂ້າງຂຶ້ນ ເດືອນເປົາສະ, ສະຕີໄດ້ຖືສິນຕື່ນຄືນຕະຫຼອດຄືນ; ພໍເຊົ້ານາງໄດ້ບູຊາພຣະສິວະ ດ້ວຍການຖວາຍ «ກຣິຊະຣະ» ອາຫານສັກສິດງ່າຍໆ.

Verse 18

माघे तु पौर्णमास्यां स कृत्वा जागरणं निशि । आर्द्रवस्त्रा नदीतीरेऽकरोच्छंकरपूजनम्

ໃນວັນເພັງເດືອນມາຄະ, ທ່ານໄດ້ຖືສິນຕື່ນຄືນຕະຫຼອດຄືນ; ນຸ່ງເຄື່ອງຊຸ່ມຊື່ນຢູ່ຝັ່ງນ້ຳ ແລະໄດ້ປະກອບພິທີບູຊາພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ).

Verse 19

तपस्यसितभूतायां कृत्वा जागरणं निशि । विशेषतस्समानर्च शैलूषैस्सर्वयामसु

ໃນຄືນແຫ່ງຕະປັດສະຍາອັນເຂັ້ມງວດ—ເມື່ອວິນຍານ ແລະພວກຜີພິສາດເຄື່ອນໄຫວແຮງເປັນພິເສດ—ຄວນຕື່ນຄືນຕະຫຼອດຄືນ; ແລະໃນທຸກຍາມຄືນ ຄວນບູຊາພຣະສິວະດ້ວຍຄວາມພິຖີພິຖັນ ພ້ອມນັກດົນຕີ ແລະນັກສະແດງ ຖວາຍຄໍາສັນລະເສີນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 20

चैत्रे शुक्लचतुर्दश्यां पलाशैर्दमनैश्शिवम् । अपूजयद्दिवारात्रौ संस्मरन् सा निनाय तम्

ໃນເດືອນໄຈຕຣະ ວັນທີ 14 ຂອງຂ້າງຂຶ້ນ, ນາງໄດ້ບູຊາພຣະສິວະດ້ວຍດອກປະລາຊະ ແລະໃບດະມະນະ. ດ້ວຍການລະລຶກພຣະອົງບໍ່ຂາດ, ນາງໄດ້ຜ່ານເວລານັ້ນໃນຄວາມພັກດີ—ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ.

Verse 21

राधशुक्लतृतीयायां तिलाहारयवौदनैः । पूजयित्वा सती रुद्रं नव्यैर्मासं निनाय तम्

ໃນວັນຕຣິຕີຍາ (ວັນທີ 3) ຂອງຂ້າງເດືອນສວ່າງ ໃນເດືອນຣາທາ ສະຕີໄດ້ບູຊາພຣະຣຸດຣະ ດ້ວຍອາຫານຈາກງາ ແລະເຂົ້າປຸງກັບຂ້າວບາເລ ແລ້ວນາງໄດ້ຜ່ານເດືອນນັ້ນດ້ວຍວັດຕະປະຕິບັດອັນບໍລິສຸດໃໝ່.

Verse 22

ज्येष्ठस्य पूर्णिमायां वै रात्रै संपूज्य शंकरम् । वसनैर्बृहतीपुष्पैर्निराहारा निनाय तम्

ແທ້ໆແລ້ວ ໃນຄືນວັນເພັງເດືອນຈເຢດຖາ ສະຕີໄດ້ບູຊາພຣະສັງກະຣະຕະຫຼອດຄືນ ຖວາຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ແລະດອກໄມ້ໃຫຍ່ ພ້ອມທັງຖືອົດອາຫານ ແລ້ວນາງໄດ້ຜ່ານຄືນນັ້ນໃນພິທີບຳເນັດພຣະອົງ.

Verse 23

आषाढस्य चतुर्दश्यां शुक्लायां कृष्णवाससा । बृहतीकुसुमैः पूजा रुद्रस्याकारि वै तया

ໃນວັນທີ 14 ຂອງຂ້າງເດືອນສວ່າງ ໃນເດືອນອາສາດຫາ ນາງນຸ່ງເຄື່ອງສີເຂັ້ມ ແລະໄດ້ກະທຳພິທີບູຊາພຣະຣຸດຣະ ດ້ວຍດອກບຶຫະຕີຂະໜາດໃຫຍ່.

Verse 24

श्रावणस्य सिताष्टम्यां चतुर्दश्यां च सा शिवम् । यज्ञोपवीतैर्वासोभिः पवित्रैरप्यपूजयत्

ໃນວັນທີ 8 ຂອງຂ້າງເດືອນສວ່າງ ແລະໃນວັນທີ 14 ດ້ວຍ ໃນເດືອນສຣາວະນາ ນາງໄດ້ບູຊາພຣະສິວະ ດ້ວຍການຖວາຍສາຍຍັຍໂຍປະວີຕ ແລະເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມອັນບໍລິສຸດ ເປັນຂອງຖວາຍອັນສັກສິດ.

Verse 25

भाद्रे कृष्णत्रयोदश्यां पुष्पैर्नानाविधैः फलैः । संपूज्य च चतुर्दश्यां चकार जलभो जनम्

ໃນວັນທີ 13 ຂອງຂ້າງເດືອນມືດ ໃນເດືອນພາດຣະປະດາ ລາວໄດ້ບູຊາ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍດອກໄມ້ຫຼາກຫຼາຍ ແລະໝາກໄມ້; ແລະໃນວັນທີ 14 ຈະລະພະໄດ້ປະກອບພິທີຈະນະດານ ເພື່ອການໃຫ້ກຳເນີດຊີວິດ ແລະສືບສາຍພົງສາ.

Verse 26

नानाविधैः फलैः पुष्पैस्सस्यैस्तत्कालसंभवैः । चक्रे सुनियताहारा जपन्मासे शिवार्चनम्

ດ້ວຍໝາກໄມ້ ດອກໄມ້ ແລະ ເຂົ້າເມັດພືດຫຼາຍຊະນິດ ທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນລະດູນັ້ນ, ນາງ—ຮັກສາອາຫານຢ່າງເຂັ້ມງວດຕາມວິນັຍ—ໄດ້ບູຊາພຣະສິວະເປັນເວລາໜຶ່ງເດືອນ ພ້ອມກັບສະດຸດຈະປະ (japa) ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ।

Verse 27

सर्वमासे सर्वदिने शिवार्चनरता सती । दृढव्रताभवद्देवी स्वेच्छाधृतनराकृतिः

ໃນທຸກເດືອນ ແລະ ທຸກວັນ, ສະຕີ ຍັງຄົງອຸທິດໃຈໃນການບູຊາພຣະສິວະ. ພຣະເທວີໄດ້ເປັນຜູ້ມີວຣະຕະອັນໝັ້ນຄົງ, ແລະ ໂດຍພຣະປະສົງຂອງນາງເອງ ໄດ້ຮັບຮູບກາຍເປັນມະນຸດ.

Verse 28

इत्थं नंदाव्रतं कृत्स्नं समाप्य सुसमाहिता । दध्यौ शिवं सती प्रेम्णा निश्चलाभूदनन्यधीः

ດັ່ງນັ້ນ ສະຕີ ໄດ້ສໍາເລັດນັນດາ-ວຣະຕະ ຢ່າງຄົບຖ້ວນ, ດ້ວຍໃຈທີ່ສະຫງົບ ແລະ ຮວບຮວມດີ. ນາງໄດ້ພິຈາລະນາສະມາທິຕໍ່ພຣະສິວະດ້ວຍຄວາມຮັກ; ໃຈນາງກໍ່ກາຍເປັນອັນໝັ້ນຄົງ ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ແລະ ຍຶດພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ.

Verse 29

एतस्मिन्नंतरे देवा मुनयश्चाखिला मुने । विष्णुं मां च पुरस्कृत्य ययुर्द्रष्टुं सतीतपः

ໂອ ທ່ານມຸນີ, ໃນຂະນະນັ້ນ ເທວະທັງປວງ ແລະ ລິສີທັງຫມົດ—ໃຫ້ພຣະວິສນຸ ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າ ຢູ່ແນວໜ້າ—ໄດ້ໄປເພື່ອເບິ່ງຕະປະ (ຕະປັດສະຍາ) ຂອງສະຕີ.

Verse 30

दृष्टागत्य सती देवैर्मूर्ता सिद्धिरिवापरा । शिवध्यानमहामग्ना सिद्धावस्थां गता तदा

ເມື່ອເທວະທັງຫຼາຍເຫັນສະຕີມາຮອດ ນາງປານດັ່ງຮ່າງອັນເປັນຕົວຕົນຂອງສິດທິອື່ນໜຶ່ງ. ນາງຈົມຢູ່ໃນມະຫາສະມາທິພິຈາລະນາພຣະສິວະ ແລ້ວໃນຂະນະນັ້ນເຂົ້າສູ່ສະພາບສິດທະ (siddhāvasthā) ອັນສົມບູນ.

Verse 31

चक्रुः सर्वे सुरास्सत्ये मुदा सांजलयो नतिम् । मुनयश्च नतस्कंधा विष्ण्वाद्याः प्रीतमानसाः

ແລ້ວບັນດາເທວະທັງປວງ ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ ກໍພັບມືນ້ອມກາຍນົບນ້ອມຕໍ່ ສະຕີ. ບັນດາມຸນີກໍນ້ອມບ່າ ຖວາຍນະມັດສະການ; ພຣະວິສະນຸ ແລະເທວະອື່ນໆ ດ້ວຍໃຈປິຕິ ກໍຖວາຍບູຊາເຊັ່ນກັນ.

Verse 32

अथ सर्वे सुप्रसन्ना विष्ण्वाद्याश्च सुरर्षयः । प्रशशंसुस्तपस्तस्यास्सत्यास्तस्मात्सविस्मयाः

ແລ້ວທຸກພວກກໍປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ; ພຣະວິສະນຸ ແລະເທວະອື່ນໆ ພ້ອມທັງເທວະມຸນີ ດ້ວຍຄວາມພິສົດປະຫລາດ ກໍສັນລະເສີນຕະປະສະຍາຂອງສະຕີ ອັນແທ້ຈິງ ແລະໝັ້ນຄົງບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ.

Verse 33

ततः प्रणम्य तां देवीं पुनस्ते मुनयस्सुराः । जग्मुर्गिरिवरं सद्यः कैलासं शिववल्लभम्

ແລ້ວພວກມຸນີ ແລະ ເທວະທັງຫຼາຍ ໄດ້ກາບນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະເທວີນັ້ນອີກຄັ້ງ ແລະ ອອກເດີນທາງໄປທັນທີສູ່ພູອັນສູງສຸດ—ໄກລາສ ອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະສິວະ।

Verse 34

सावित्रीसहितश्चाहं सह लक्ष्म्या मुदान्वितः । वासुदेवोपि भगवाञ्जगामाथ हरांतिकम्

ຂ້ອຍເອງກໍດ້ວຍ ມີພຣະນາງສາວິຕຣີຄຽງຂ້າງ ແລະ ພ້ອມດ້ວຍພຣະນາງລັກສະມີ ດ້ວຍໃຈຊື່ນບານ ໄດ້ໄປສູ່ພຣະຫາຣະ; ແລະ ພຣະວາສຸເທວະຜູ້ມີພຣະພາກ ກໍໄດ້ໄປຍັງສະຖານຂອງພຣະສິວະເຊັ່ນກັນ।

Verse 35

गत्वा तत्र प्रभुं दृष्ट्वा सुप्रणम्य सुसंभ्रमाः । तुष्टुवुर्विविधैः स्तोत्रैः करौ बद्ध्वा विनम्रकाः

ເມື່ອໄປຮອດທີ່ນັ້ນ ແລະ ໄດ້ເຫັນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພວກເຂົາກໍກາບນົບນ້ອມຢ່າງລຶກຊຶ້ງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງຢ້ານກົວ. ດ້ວຍມືປະນົມ ແລະ ໃຈຖ່ອມຕົນ ພວກເຂົາໄດ້ສັນລະເສີນພຣະອົງດ້ວຍບົດສະຕົດຫຼາກຫຼາຍ।

Verse 36

देवा ऊचुः । नमो भगवते तुभ्यं यत एतच्चराचरम् । पुरुषाय महेशाय परेशाय महात्मने

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ນະໂມ ແດ່ພຣະຜູ້ມີພຣະພອນ, ພຣະອົງຜູ້ເປັນຕົ້ນກໍາເນີດແຫ່ງທັງສິ່ງເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ. ນະໂມແດ່ພຣະບຸຣຸສະສູງສຸດ, ພຣະມະເຫສະ, ພຣະເຈົ້າເຫນືອທຸກສິ່ງ, ພຣະອາດຕະມະຫາ.”

Verse 37

आदिबीजाय सर्वेषां चिद्रूपाय पराय च । ब्रह्मणे निर्विकाराय प्रकृतेः पुरुषस्य च

ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນເມັດພັນດັ້ງເດີມຂອງສັບພະສິ່ງ, ຜູ້ມີສະພາບເປັນຈິດຮູ້ອັນບໍລິສຸດ, ຜູ້ເປັນສູງສຸດ. ນະໂມແດ່ພຣະພຣະມັນ (Brahman) ຜູ້ບໍ່ແປປ່ຽນ ແລະບໍ່ມີການດັດແປງ, ຜູ້ເຫນືອກວ່າທັງປຣະກຣິຕິ ແລະ ປຸຣຸສະ.

Verse 38

य इदं प्रतिपंच्येदं येनेदं विचकास्ति हि । यस्मादिदं यतश्चेदं यस्येदं त्वं च यत्नतः

ພຣະອົງຜູ້ແຜ່ຂະຫຍາຍຈັກກະວານນີ້ໃຫ້ເປັນຫຼາຍຫຼັກຫຼາຍຮູບ; ໂດຍພຣະອົງນີ້ແທ້ ໂລກນີ້ຈຶ່ງສ່ອງສະຫວ່າງ. ຈາກພຣະອົງນີ້ມັນເກີດຂຶ້ນ ແລະຈາກພຣະອົງນີ້ມັນດໍາເນີນໄປ; ມັນເປັນຂອງພຣະອົງ—ແລະເຈົ້າດ້ວຍ. ຈົ່ງຮູ້ຄວາມຈິງນັ້ນດ້ວຍຄວາມພາກພຽນຢ່າງຈິງໃຈ.

Verse 39

योस्मात्परस्माच्च परो निर्विकारी महाप्रभुः । ईक्षते यस्स्वात्मनीदं तं नताः स्म स्वयंभुवम्

ພວກເຮົານ້ອມນະມັດສະການແດ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ເກີດຂຶ້ນດ້ວຍພຣະອົງເອງ (Svayambhū) — ຜູ້ສູງສຸດເຫນືອກວ່າສູງສຸດ, ບໍ່ແປປ່ຽນ, ແລະເປັນມະຫາອະທິປະໄຕ — ຜູ້ຊົມເບິ່ງຈັກກະວານທັງປວງນີ້ໃນພຣະອາດຕະຂອງພຣະອົງເອງ.

Verse 40

अविद्धदृक् परः साक्षी सर्वात्मा ऽनेकरूपधृक् । आत्मभूतः परब्रह्म तपंतं शरणं गताः

ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ເຫັນອັນແຈ້ງໃສ ບໍ່ມີມົວມົນ; ເປັນພະຍານສູງສຸດ, ເປັນອາດຕະໃນທຸກສິ່ງ, ຊົງຮັບຮູບຫຼາຍປະການ. ພຣະອົງແມ່ນແກ່ນແທ້ແຫ່ງອາດຕະ, ເປັນພຣະພຣະມັນສູງສຸດ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງເຂົ້າໄປພຶ່ງພາພຣະອົງ—ພຣະເຈົ້າຜູ້ສະຫງົບຢູ່ໃນຕະປັສ (tapas) ຢ່າງນິລັນດອນ.

Verse 41

न यस्य देवा ऋषयः सिद्धाश्च न विदुः पदम् । कः पुनर्जंतुरपरो ज्ञातुमर्हति वेदितुम्

ພະສະພາບອັນແທ້ຂອງພຣະອົງ ທັງເທວະ, ລຶສີ, ແລະສິດທະທັງຫຼາຍກໍບໍ່ຮູ້—ແລ້ວສັດທຳມະດາອື່ນໆ ຈະຄວນຮູ້ ຫຼືເຂົ້າໃຈພຣະອົງໄດ້ແນວໃດ?

Verse 42

दिदृक्षवो यस्य पदं मुक्तसंगास्सुसाधवः । चरितं सुगतिर्नस्त्वं सलोकव्रतमव्रणम्

ບັນດາສາທຸຜູ້ດີງາມ ຜູ້ຫຼຸດພົ້ນຈາກພັນທະໂລກ ປາຖະໜາຈະເຫັນພຣະບົດອັນສູງສຸດຂອງພຣະອົງ. ສຳລັບພວກເຮົາ, ຈັຣິຕອັນສັກສິດຂອງພຣະອົງເອງແມ່ນທາງໄປສູ່ສຸກຄະຕິ; ມັນເປັນວຣະຕະອັນບໍ່ດ່າງພ້ອຍ ນຳໄປສູ່ສາໂລກຍະ—ການໄດ້ຢູ່ໃນໂລກຂອງພຣະອົງ.

Verse 43

त्वज्जन्मादिविकारा नो विद्यंते केपि दुःखदा । तथापि मायया त्वं हि गृह्णासि कृपया च तान्

ໃນພຣະອົງ ບໍ່ມີການແປປ່ຽນເຊັ່ນ ການເກີດ ແລະອື່ນໆ ເລີຍ—ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ໃຫ້ທຸກຂ໌ໄດ້. ແຕ່ດ້ວຍມາຍາຂອງພຣະອົງເອງ ພຣະອົງກໍຮັບເອົາສະພາບເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ພຣະອົງຍອມຮັບມັນ.

Verse 44

तस्मै नमः परेशाय तुभ्यमाश्चर्यकर्मणे । नमो गिरां विदूराय ब्रह्मणे परमात्मने

ນະໂມ ແດ່ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ, ແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີກິດອັນອັດສະຈັນ. ນະໂມ ແດ່ພຣະພຣະຫມັນ, ພຣະອາດຕະມັນສູງສຸດ, ຜູ້ຢູ່ເຫນືອຄຳເວົ້າແລະຖ້ອຍຄຳທັງປວງ.

Verse 45

अरूपायोरुरूपाय परायानंतशक्तये । त्रिलोकपतये सर्वसाक्षिणे सर्वगाय च

ນະໂມການແດ່ພຣະອົງຜູ້ບໍ່ມີຮູບ ແຕ່ມີຮູບອັນກວ້າງໃຫຍ່ແລະຫຼາກຫຼາຍ; ແດ່ພຣະອົງສູງສຸດຜູ້ມີພະລັງອັນອະນັນ; ແດ່ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໂລກສາມ; ແດ່ສັກຂີພະຍານທັງປວງ ແລະຜູ້ແຜ່ຊຶມຢູ່ໃນທຸກສິ່ງ।

Verse 46

नम आत्मप्रदीपाय निर्वाणसुखसंपदे । ज्ञानात्मने नमस्तेऽस्तु व्यापकायेश्वराय च

ນະມະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນປະທີບແຫ່ງອາດຕະ ແລະເປັນຄັງສົມບັດແຫ່ງສຸກນິຣວານ. ນະມະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີສະພາບເປັນປັນຍາບໍລິສຸດ; ແລະນະມະການແດ່ພຣະອີສະວະຣະ ຜູ້ແຜ່ຊຶມຢູ່ທົ່ວທຸກສິ່ງ.

Verse 47

नैष्कर्म्येण सुलभ्याय कैवल्यपतये नमः । पुरुषाय परेशाय नमस्ते सर्वदाय च

ນະມະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເຂົ້າເຖິງໄດ້ງ່າຍດ້ວຍໄນສະກັມຍະ—ຄວາມບໍລິສຸດອັນບໍ່ຜູກພັນດ້ວຍກຳ. ນະມະການແດ່ພຣະອົງ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໄກວັນຍະ—ການຫຼຸດພົ້ນສົມບູນ. ນະມະການແດ່ພຣະອົງ ພຸຣຸສະຜູ້ສູງສຸດ, ພຣະເຈົ້າອັນສູງສຸດ, ຜູ້ປະທານພອນທຸກປະການເປັນນິດ.

Verse 48

क्षेत्रज्ञायात्मरूपाय सर्वप्रत्ययहेतवे

ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງ—ຜູ້ຮູ້ແຫ່ງສະໜາມ (ພະຍານພາຍໃນ) ຜູ້ມີສະພາບເປັນອາດຕະ ແລະເປັນເຫດໃຫ້ເກີດການຮູ້ແລະຄວາມແນ່ນອນທັງປວງ।

Verse 49

सर्वाध्यक्षाय महते मूलप्रकृतये नमः । पुरुषाय परेशाय नमस्ते सर्वदाय च

ນະໂມຕໍ່ພຣະມະຫາອົງ—ຜູ້ຄຸ້ມຄອງທັງປວງ—ແລະນະໂມຕໍ່ມູນປຣະກຣິຕິ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ປຸຣຸສະສູງສຸດ, ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ, ຜູ້ປະທານພອນແລະການຄ້ຳຈຸນທັງປວງຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍ।

Verse 50

त्रिनेत्रायेषुवक्त्राय सदाभासाय ते नमः । सर्वेन्द्रियगुणद्रष्ट्रे निष्कारण नमोस्तु ते

ນະໂມແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ມີສາມຕາ, ໃບໜ້າດັ່ງລູກສອນ, ສ່ອງສະຫວ່າງຕະຫຼອດການ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນພະຍານແຫ່ງຄຸນລັກສະນະແລະການເຄື່ອນໄຫວຂອງອິນທຣີທັງປວງ, ຜູ້ບໍ່ມີເຫດ (ດຳລົງດ້ວຍຕົນເອງ).

Verse 51

त्रिलोककारणायाथापवर्गाय नमोनमः । अपवर्गप्रदायाशु शरणागततारिणे

ນະໂມນະໂມ ແດ່ພຣະສິວະ—ຜູ້ເປັນເຫດແຫ່ງສາມໂລກ ແລະເປັນອົງແຫ່ງຄວາມຫຼຸດພົ້ນ. ພຣະອົງປະທານໂມກສະຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະພາຜູ້ຂໍພຶ່ງພາທັງປວງໃຫ້ຂ້າມພົ້ນ.

Verse 52

सर्वाम्नायागमानां चोदधये परमेष्ठिने । परायणाय भक्तानां गुणानां च नमोस्तु ते

ນະໂມແດ່ພຣະອົງ—ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ, ມະຫາສະມຸດແຫ່ງອາມນາຍະແລະອາຄະມະທັງປວງ; ເປັນທີ່ພຶ່ງສູງສຸດຂອງຜູ້ມີບັກຕິ ແລະເປັນຄວາມເຕັມພ້ອມແຫ່ງຄຸນທຳອັນທິບທັງຫມົດ.

Verse 53

नमो गुणारणिच्छन्न चिदूष्माय महेश्वर । मूढदुष्प्राप्तरूपाय ज्ञानिहृद्वासिने सदा

ນະໂມແດ່ ພຣະມະເຫສະວະຣະ ພຣະມະຫາເທວະ—ຄວາມຮູ້ສຶກອັນລຸກໂລດດັ່ງໄຟ ຖືກປົກຄຸມໂດຍຟືນແຫ່ງຄຸນະ; ຮູບທີ່ແທ້ຂອງພຣະອົງ ຍາກທີ່ຄົນຫຼົງຈະເຂົ້າເຖິງ; ແລະພຣະອົງສະຖິດຢູ່ໃນໃຈຂອງຜູ້ຮູ້ຢູ່ເສມອ.

Verse 54

पशुपाशविमोक्षाय भक्तसन्मुक्तिदाय च । स्वप्रकाशाय नित्यायाऽव्ययायाजस्रसंविदे

ນະໂມແດ່ ພຣະອົງຜູ້ປົດປ່ອຍປະສຸ (ວິນຍານທີ່ຖືກຜູກ) ອອກຈາກປາສະ (ເຊືອກພັນ); ຜູ້ປະທານມຸກຕິອັນແທ້ແກ່ຜູ້ພັກຕະ; ຜູ້ສ່ອງແສງດ້ວຍຕົນເອງ, ນິດ, ບໍ່ເສື່ອມ, ແລະເປັນສະຕິຮູ້ອັນບໍ່ຂາດສາຍ.

Verse 55

प्रत्यग्द्रष्ट्रैऽविकाराय परमैश्वर्य धारिणे । यं भजन्ति चतुर्वर्गे कामयंतीष्टसद्गतिम् । सोऽभूदकरुणस्त्वं नः प्रसन्नो भव ते नमः

ນະໂມແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ເປັນພະຍານພາຍໃນ, ບໍ່ກ່ຽວກັບການແປປ່ຽນ, ແລະຜູ້ຖືອຳນາດເຈົ້າເຫນືອສູງສຸດ. ຜູ້ປາຖະໜາປຸຣຸສາຣຖະທັງສີ່ ບູຊາພຣະອົງ ເພື່ອປາຖະໜາຄວາມໄປສູ່ທີ່ດີຕາມໃຈ. ແຕ່ສຳລັບພວກເຮົາ ພຣະອົງປານດັ່ງບໍ່ມີກະຣຸນາ; ຂໍໃຫ້ພຣະອົງໂປດປານ ແລະພໍໃຈຕໍ່ພວກເຮົາ—ນະໂມແດ່ພຣະອົງ.

Verse 56

एकांतिनः कंचनार्थं भक्ता वांछंति यस्य न । केवलं चरितं ते ते गायंति परमंगलम्

ບັນດາຜູ້ພັກຕະຜູ້ມີໃຈຈົ່ງຈອງພຽງອົງດຽວ ບໍ່ປາຖະໜາຄຳ ຫຼືຜົນປະໂຫຍດໂລກີ. ພວກເຂົາຮ້ອງສັນລະເສີນແຕ່ພຣະຈະຣິຕ ແລະກິດການຂອງພຣະອົງ ອັນເປັນມົງຄຸນສູງສຸດ.

Verse 57

अक्षरं परमं ब्रह्मतमव्यक्ताकृतिं विभुम् । अध्यात्मयोगगम्यं त्वां परिपूर्णं स्तुमो वयम्

ພວກເຮົາຂໍສັນລະເສີນພຣະອົງ—ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສູນ, ພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ; ພຣະເຈົ້າຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວສັບພະສິ່ງ ຜູ້ມີຮູບອັນບໍ່ປາກົດ, ເຂົ້າເຖິງໄດ້ດ້ວຍຍົກະອັດຍາດມະ ແລະສົມບູນພ້ອມຕະຫຼອດການ।

Verse 58

अतींद्रियमनाधारं सर्वाधारमहेतुकम् । अनंतमाद्यं सूक्ष्मं त्वां प्रणमामोऽखिलेश्वरम्

ໂອ ອະຄິເລສະວະຣະ (ພຣະເຈົ້າແຫ່ງທັງປວງ) — ເກີນກວ່າປະສາດສຳຜັດ, ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງແຕ່ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງທຸກສິ່ງ, ບໍ່ມີເຫດປັດໃຈແຕ່ດຳລົງດ້ວຍພຣະອົງເອງ; ອະນັນຕະ, ປະຖົມ, ແລະລະອຽດລ້ຳລຶກທີ່ສຸດ—ພວກເຮົາຂໍກົ້ມກາບນະມັດສະການພຣະອົງ।

Verse 59

हर्यादयोऽखिला देवास्तथा लोकाश्चराचराः । नामरूपविभेदेन फल्ग्व्या च कलया कृताः

ຮະຣິ (ວິສນຸ) ແລະເທວະທັງປວງ, ພ້ອມທັງໂລກທັງຫມົດ—ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນ—ຖືກກໍ່ຂຶ້ນແຕ່ເປັນຄວາມແຕກຕ່າງຂອງນາມແລະຮູບ, ອັນຖືກປັ້ນແຕ່ດ້ວຍສ່ວນນ້ອຍຍິ່ງຂອງພຣະອຳນາດຂອງພຣະອົງ।

Verse 60

यथार्चिषोग्नेस्सवितुर्यांति निर्यांति वासकृत् । गभस्तयस्तथायं वै प्रवाहो गौण उच्यते

ເຊັ່ນດຽວກັບແປວໄຟ ແລະລຳແສງຕາເວັນ ທີ່ເບິ່ງຄືອອກໄປແລ້ວກັບຄືນ ດັ່ງຖືກລົມພາໃຫ້ເຄື່ອນ—ສະນັ້ນ ‘ການໄຫຼ’ (pravāha) ນີ້ ຈຶ່ງຖືກເວົ້າເຖິງແຕ່ໃນນັຍຮອງ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ພຣະສິວະຜູ້ສູງສຸດດຳລົງຢູ່ຢ່າງບໍ່ເຄື່ອນ, ແຕ່ປາກົດການທັງຫມົດເກີດຂຶ້ນໃນພຣະອຳນາດຂອງພຣະອົງ।

Verse 61

न त्वं देवो ऽसुरो मर्त्यो न तिर्यङ् न द्विजः प्रभो । न स्त्री न षंढो न पुमान्सदसन्न च किंचन

ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ພຣະອົງບໍ່ແມ່ນເທວະ ບໍ່ແມ່ນອະສຸຣ ບໍ່ແມ່ນມະນຸດ ບໍ່ແມ່ນສັດ ແມ່ນກະທັ້ງດວິຊະກໍບໍ່ແມ່ນ. ບໍ່ແມ່ນຍິງ ບໍ່ແມ່ນຂັນທີ ບໍ່ແມ່ນຊາຍ; ບໍ່ແມ່ນມີ ບໍ່ແມ່ນບໍ່ມີ—ບໍ່ແມ່ນ “ສິ່ງ” ໃດໆ ເລີຍ.

Verse 62

निषेधशेषस्सर्वं त्वं विश्वकृद्विश्व पालकः । विश्वलयकृद्विश्वात्मा प्रणतास्स्मस्तमीश्वरम्

ເມື່ອປະຕິເສດທຸກສິ່ງແລ້ວ ສິ່ງທີ່ເຫຼືອຢູ່ທັງໝົດນັ້ນ ແມ່ນພຣະອົງພຽງຜູ້ດຽວ—ເກີນກວ່າຄຳຈຳກັດທັງປວງ. ພຣະອົງເປັນຜູ້ສ້າງໂລກ ຜູ້ປົກປ້ອງໂລກ ຜູ້ລະລາຍໂລກ ແລະເປັນອາດຕະມາໃນສາກົນ. ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ພວກເຮົາຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະອົງ ອີສະວະຣະສູງສຸດ.

Verse 63

योगरंधितकर्माणो यं प्रपश्यन्ति योगिनः । योगसंभाविते चित्ते योगेशं त्वां नता वयम्

ພວກເຮົານົບນ້ອມຕໍ່ພຣະອົງ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂຍຄະ—ຜູ້ທີ່ໂຍຄີທັງຫຼາຍ ໄດ້ຫ້າມກັ້ນກຳກັບກຳຂອງຕົນດ້ວຍໂຍຄະ ແລ້ວເຫັນພຣະອົງໂດຍກົງ ໃນຈິດທີ່ບໍລິສຸດ ແລະໝັ້ນຄົງດ້ວຍການພິຈາລະນາໂຍຄະ.

Verse 64

नमोस्तु तेऽसह्यवेग शक्तित्रय त्रयीमय । नमः प्रसन्नपालाय नमस्ते भूरिशक्तये

ນະໂມສະຕຸ ແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີແຮງກຳລັງອັນຕ້ານທານບໍ່ໄດ້—ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງພະລັງສາມ ແລະເປັນແກ່ນແທ້ແຫ່ງໄຕຣເວດ. ນະໂມແດ່ຜູ້ປົກປ້ອງດ້ວຍພຣະເມດຕາ; ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີພະລັງຫຼາຍຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້.

Verse 65

कदिंद्रियाणां दुर्गेशानवाप्य परवर्त्मने । भक्तोद्धाररतायाथ नमस्ते गूढवर्चसे

ນະໂມແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ທີ່ອິນທຣີຍທັງຫຼາຍເຂົ້າເຖິງໄດ້ຍາກ, ພຣະເຈົ້າແຫ່ງປ້ອມປະການທັງປວງ, ບໍ່ອາດບັນລຸໄດ້ດ້ວຍທາງອື່ນ. ແຕ່ພຣະອົງກໍຍັງມຸ່ງມັ້ນຍົກຂຶ້ນຊ່ວຍຜູ້ພັກຕິ; ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີສະຫວ່າງອັນລຶກລັບ ແລະຫາທີ່ສຸດບໍ່ໄດ້.

Verse 66

यच्छक्त्याहं धियात्मानं हंत वेद न मूढधी । तं दुरत्ययमाहात्म्यं त्वां नतः स्मो महाप्रभुम्

ດ້ວຍພະລັງອຳນາດໃດທີ່ຂ້ອຍພໍຈະເຮັດໄດ້ ຂ້ອຍໃຊ້ປັນຍາເພື່ອຮູ້ຈັກອາດຕະມາ; ຂ້ອຍບໍ່ແມ່ນຜູ້ມີປັນຍາຫຼົງ. ແຕ່ມະຫາລິດຕະພາບຂອງພຣະອົງ ຍາກຈະຂ້າມພົ້ນ ແລະຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະອົງ ໂອ ມະຫາປຣະພູ.

Verse 67

ब्रह्मोवाच । इति स्तुत्वा महादेवं सर्वे विष्ण्वादिकास्सुराः । तूष्णीमासन्प्रभोरग्रे सद्भक्तिनतकंधराः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ສັນລະເສີນພຣະມະຫາເທວະແລ້ວ ທວງເທວະທັງປວງ ມີພຣະວິສນຸເປັນຫົວໜ້າ ກໍນັ່ງນິ່ງຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ດ້ວຍຄໍກົ້ມລົງໃນພັກຕິອັນແທ້ຈິງ.