पार्वत्याः यात्रासंस्कारः तथा पातिव्रत्योपदेशः / Preparations for Girijā’s Auspicious Journey and the Teaching on Pātivratya

Verse 1

ब्रह्मोवाच । अथ सप्तर्षयस्ते च प्रोचुर्हिमगिरीश्वरम् । कारय स्वात्मजा देव्या यात्रामद्योचितां गिरे

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ແລ້ວບັນດາຣິຊີເຈັດອົງນັ້ນ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ອົງຈອມເຈົ້າແຫ່ງພູຫິມາລະຍະວ່າ «ໂອ ກະສັດແຫ່ງພູ, ຈົ່ງຈັດການໃນທັນທີ ການເດີນທາງຢາຕຣາອັນເໝາະສົມ ສຳລັບທິດາຂອງທ່ານ ຄື ພຣະເທວີ».

Verse 2

इति श्रुत्वा गिरीशो हि बुद्ध्वा तद्विरहम्परम् । विषण्णोभून्महाप्रेम्णा कियत्कालं मुनीश्वर

ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມຸນີ, ເມື່ອກິຣີຊະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ແລະເຂົ້າໃຈຄວາມຮ້າຍແຮງແຫ່ງການພັດພາກ, ພຣະອົງກໍເກີດຄວາມເສົ້າໝອງດ້ວຍຄວາມຮັກອັນໃຫຍ່ ແລະຢູ່ໃນສະພາບນັ້ນຢູ່ຊົ່ວເວລາໜຶ່ງ।

Verse 3

कियत्कालेन सम्प्राप्य चेतनां शैलराट् ततः । तथास्त्विति गिरामुक्त्वा मेनां सन्देशमब्रवीत्

ເມື່ອຜ່ານໄປຊົ່ວເວລາໜຶ່ງ, ຈອມພູ (ຫິມາລະຍະ) ໄດ້ຟື້ນຄືນສະຕິ. ພຣະອົງກ່າວວ່າ «ໃຫ້ເປັນແບບນັ້ນ» ແລະໃຫ້ຄໍາຍອມຮັບດ້ວຍວາຈາ, ແລ້ວຈຶ່ງສົ່ງຂໍ້ຄວາມໄປຫາເມນາ.

Verse 4

शैलसन्देशमाकर्ण्य हर्षशोकवशा मुने । मेना संयापयामास कर्त्तुमासीत्समुद्यता

ໂອ ມຸນີ, ເມື່ອໄດ້ຍິນຂ່າວສານທີ່ພູ (ຫິມາລະຍະ) ສົ່ງມາ, ເມນາຖືກຄວາມຍິນດີແລະຄວາມໂສກເສົ້າສັບປ່ຽນຄອບງຳ, ຈຶ່ງປອບໃຈຕົນເອງ ແລະພ້ອມຈະກະທຳຕາມການສົມຄວນ.

Verse 5

श्रुतिस्वकुलजाचारं चचार विधिवन्मुने । उत्सवम्विविधन्तत्र सा मेना क्षितिभृत्प्रिया

ໂອ ມຸນີ, ເມນາ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ແລະເປັນມະເຫສີຂອງກະສັດແຫ່ງພູ, ໄດ້ປະພຶດຕາມພິທີວິທີແຫ່ງເວດ ແລະຈາຣີດອັນດີຂອງຕະກູນຢ່າງຖືກຕ້ອງ; ແລະນາງໄດ້ຈັດງານມົງຄຸນຫຼາຍປະເພດຢ່າງສົມຄວນ.

Verse 6

गिरिजाम्भूषयामास नानारत्नांशुकैर्वरैः । द्वादशाभरणैश्चैव शृंगारैर्नृपसम्मितैः

ພຣະອົງໄດ້ປະດັບກິຣິຈາ (ພາຣະວະຕີ) ດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມອັນດີເລີດ ປັກປະດັບດ້ວຍອັນມະນີນານາຊະນິດ; ແລະດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບສິບສອງປະການ ຈັດແຕ່ງຢ່າງປະນີດ ສົມກັບພຣະຣາຊິນີ.

Verse 7

मेनामनोगम्बुद्ध्वा साध्व्येका द्विजकामिनी । गिरिजां शिक्षयामास पातिव्रत्यव्रतम्परम्

ເມື່ອເຂົ້າໃຈເຈດຈຳນົງອັນສູງສົ່ງ ແລະຈິງໃຈຂອງເມນາ ນາງສາດວີຜູ້ປາດຖະໜາປະໂຫຍດແກ່ພວກທະວິຊະ ໄດ້ເລີ່ມສອນກິຣິຈາ ໃຫ້ຮູ້ວຣະຕະອັນສູງສຸດແຫ່ງຄວາມສັດຊື່ຕໍ່ສາມີ (ປາຕິວຣັດຍະ)।

Verse 8

द्विजपत्न्युवाच । गिरिजे शृणु सुप्रीत्या मद्वचो धर्मवर्द्धनम् । इहामुत्रानन्दकरं शृण्वतां च सुखप्रदम्

ເມຍພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: “ໂອ ກິຣິເຈ, ຈົ່ງຟັງຄຳຂອງຂ້າດ້ວຍຄວາມຍິນດີ; ມັນເປັນຄຳທີ່ເພີ່ມພູນທັມມະ, ໃຫ້ຄວາມສຸກທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ, ແລະນຳຄວາມສຸກແກ່ຜູ້ຟັງທຸກຄົນ.”

Verse 9

धन्या पतिव्रता नारी नान्या पूज्या विशेषतः । पावनी सर्वलोकानां सर्वपापौघनाशिनी

ນາງຜູ້ເປັນພັນລະຍາຜູ້ສັດຊື່ຕໍ່ສາມີ ແມ່ນຜູ້ມີພອນຢ່າງແທ້; ບໍ່ມີໃຜອື່ນຄວນແກ່ການບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຍິ່ງກວ່ານາງ. ນາງຊຳລະໂລກທັງປວງ ແລະທຳລາຍກອງກະແສແຫ່ງບາບທີ່ສະສົມໄວ້।

Verse 10

सेवते या पतिम्प्रेम्णा परमेश्वरवच्छिवे । इह भुक्त्वाखिलाम्भोगान न्ते पत्या शिवां गतिम्

ໂອ ພຣະສິວາ! ນາງໃດທີ່ຮັບໃຊ້ຜົວດ້ວຍຄວາມຮັກແລະສັດທາ ເຫັນຜົວເປັນພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ນາງຈະໄດ້ສຳເລັດຜົນອັນຄວນໄດ້ໃນໂລກນີ້ ແລະທ້າຍສຸດ ຈະເຖິງສະພາບມົງຄຸນທີ່ນຳໄປສູ່ພຣະສິວາ ພ້ອມກັບຜົວຂອງນາງ.

Verse 11

पतिव्रता च सावित्री लोपामुद्रा ह्यरुन्धती । शाण्डिल्या शतरूपानुसूया लक्ष्मीस्स्वधा सती

ສາວິຕຣີ, ໂລປາມຸດຣາ ແລະ ອະຣຸນທະຕີ ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າເປັນ “ປະຕິວຣະຕາ” ຄື ພັນລະຍາຜູ້ສັດຊື່ຕໍ່ຜົວ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ຊານຑິລຍາ, ຊະຕະຣູປາ, ອະນະສູຍາ, ລັກສະມີ, ສະວະທາ ແລະ ສະຕີ ກໍຖືກສັນລະເສີນເນື່ອງຈາກຄວາມສັດຊື່ແລະຄວາມບໍລິສຸດໃນຈິດໃຈ.

Verse 12

संज्ञा च सुमतिश्श्रद्धा मेना स्वाहा तथैव च । अन्या बह्व्योऽपि साध्व्यो हि नोक्ता विस्तरजाद्भयात्

ສັມຍາ, ສຸມະຕິ, ສັດທາ, ເມນາ, ແລະດັ່ງນັ້ນ ສະວາຫາ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນສະຕີຜູ້ດີທີ່ໄດ້ກ່າວນາມ. ຍັງມີນາງຜູ້ທຳດີອື່ນໆອີກຫຼາຍ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ກ່າວລະອຽດ ເພາະກົວວ່າເລື່ອງຈະຍາວເກີນໄປ।

Verse 13

पातिव्रत्यवृषेणैव ता गतास्सर्वपूज्यताम् । ब्रह्मविष्णुहरैश्चापि मान्या जाता मुनीश्वरैः

ດ້ວຍພະລັງແຫ່ງຄວາມສັດຊື່ຕໍ່ຜົວ (ປາຕິວຣັດຍະ) ພວກນາງໄດ້ບັນລຸສະຖານະທີ່ຄວນແກ່ການບູຊາຂອງທຸກຄົນ. ແມ່ນແຕ່ ພຣະບຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ, ແລະ ຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ພ້ອມດ້ວຍມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າ ກໍຍົກຍ້ອງນັບຖືພວກນາງ.

Verse 14

सेव्यस्त्वया पतिस्तस्मात्सर्वदा शङ्करः प्रभुः । दीनानुग्रहकर्ता च सर्वसेव्यस्सतां गतिः

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແລະຜົວຂອງເຈົ້າ ຄື ພຣະສັງກະຣະ ຈອມອຳນາດ ຄວນໃຫ້ເຈົ້າຮັບໃຊ້ບູຊາຢູ່ເສມອ. ພຣະອົງເປັນຜູ້ປະທານພຣະກະຣຸນາແກ່ຜູ້ທຸກຍາກ, ເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການຮັບໃຊ້ຂອງທຸກຄົນ, ແລະເປັນທີ່ພຶ່ງພາກັບຈຸດໝາຍສູງສຸດຂອງຄົນດີ.

Verse 15

महान्पतिव्रताधर्म्मश्श्रुतिस्मृतिषु नोदितः । यथैष वर्ण्यते श्रेष्ठो न तथान्योऽस्ति निश्चितम्

ທຳມະປະຕິວຣະຕາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຄືຄວາມສັດຊື່ຕໍ່ຜົວ ບໍ່ໄດ້ຖືກບັນຍັດໃນ ສຣຸຕິ ແລະ ສມຣິຕິ ໃນຮູບແບບດຽວກັນ. ດັ່ງທີ່ຖືກສັນລະເສີນຢູ່ນີ້ວ່າເປັນທຳມະອັນປະເສີດສຸດ ແນ່ນອນບໍ່ມີທຳມະອື່ນໃດເທົ່າທຽມມັນ.

Verse 16

भुंज्याद्भुक्ते प्रिये पत्यौ पातिव्रत्यपरायणा । तिष्ठेत्तस्मिंञ्छिवे नारी सर्वथा सति तिष्ठति

ແມ່ຍິງຜູ້ອຸທິດຕົນຕໍ່ຄຳປະຕິຍານຄວາມສັດຊື່ (ປະຕິວຣະຕະ) ຄວນກິນອາຫານຫຼັງຈາກຜົວຜູ້ເປັນທີ່ຮັກໄດ້ກິນແລ້ວ. ດ້ວຍການຕັ້ງຢູ່ໃນພຣະສິວະທີ່ສະຖິດໃນຜົວ ນາງຈຶ່ງດຳລົງຢູ່ໃນພາວະຂອງສະຕີທຸກປະການ—ໝັ້ນຄົງໃນຄຸນທຳ ແລະ ຄວາມມົງຄຸນ.

Verse 17

स्वप्यात्स्वपिति सा नित्यं बुध्येत्तु प्रथमं सुधीः । सर्वदा तद्धितं कुर्यादकैतवगतिः प्रिया

ບໍ່ວ່ານາງຈະນອນຫຼືຕື່ນ ຜູ້ມີປັນຍາຄວນຕື່ນກ່ອນເປັນປະຈຳ ແລະຮັກສາສະຕິ. ທຸກເວລາຄວນກະທຳເພື່ອປະໂຫຍດຂອງນາງ—ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ຜູ້ມີທາງໃຈແລະການປະພຶດບໍ່ມີການຫລອກລວງ।

Verse 18

अनलंकृतमात्मानन्दर्शयेन्न क्वचिच्छिवे । कार्यार्थम्प्रोषिते तस्मिन्भवेन्मण्डनवर्जिता

ໂອ ຊິວາ (ປາຣະວະຕີ) ເມື່ອສາມີອອກໄປເຮັດໜ້າທີ່ ພັນລະຍາຜູ້ມີຄຸນທຳບໍ່ຄວນປາກົດຕົນທີ່ໃດໆດ້ວຍການປະດັບປະດາ. ນາງຄວນຢູ່ໂດຍປາສຈາກເຄື່ອງປະດັບ।

Verse 19

पत्युर्नाम न गृह्णीयात् कदाचन पतिव्रता । आक्रुष्टापि न चाक्रोशेत्प्रसीदेत्ताडितापि च । हन्यतामिति च ब्रूयात्स्वामिन्निति कृपां कुरु

ແມ່ຍິງຜູ້ຈົ່ງຮັກສາພັນທະຕໍ່ສາມີ ບໍ່ຄວນເອີ້ນນາມຂອງສາມີດ້ວຍຄວາມບໍ່ເຄົາລົບ. ແມ່ນຖືກດ່າກໍບໍ່ດ່າຕອບ; ແມ່ນຖືກຕີກໍຄວນອ່ອນໂຍນແລະປອບໃຈ. ຖ້າລາວກ່າວວ່າ “ຈົ່ງຂ້ານາງ” ນາງກໍຍັງຄວນອ້ອນວອນວ່າ “ນາຍຂ້າ, ຂໍເມດຕາກະລຸນາ”।

Verse 20

आहूता गृह कार्याणि त्यक्त्वा गच्छेत्तदन्तिकम् । सत्वरं साञ्जलिः प्रीत्यां सुप्रणम्य वदेदिति

ເມື່ອຖືກເອີ້ນ ຄວນປະລະວຽກເຮືອນແລ້ວໄປຫາທ່ານຜູ້ຄວນເຄົາລົບນັ້ນທັນທີ. ດ້ວຍຄວາມຮີບຮ້ອນ ປະນົມມືດ້ວຍຄວາມສັດທາຮັກໃຄ່ ກ້ອມກາບຢ່າງດີ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຕາມຄວນ.

Verse 21

किमर्थं व्याहृता नाथ स प्रसादो विधीयताम् । तदादिष्टा चरेत्कर्म सुप्रसन्नेन चेतसा

«ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ! ເພາະເຫດໃດພຣະອົງຈຶ່ງຕຣັດກັບຂ້າເຊັ່ນນີ້? ຂໍພຣະອົງປະທານພຣະກະລຸນານັ້ນ. ເມື່ອໄດ້ຮັບພຣະບັນຊາ ຂ້າຈະປະຕິບັດກຳທີ່ກຳນົດ ດ້ວຍໃຈທີ່ສະງົບສິ້ນເຊີງໂດຍພຣະອະນຸຄຣາະ»។

Verse 22

चिरन्तिष्ठेन्न च द्वारे गच्छेन्नैव परालये । आदाय तत्त्वं यत्किंचित्कस्मै चिन्नार्पयेत्क्वचित्

ບໍ່ຄວນຢືນຄ້າງຢູ່ຫນ້າປະຕູດົນ ແລະບໍ່ຄວນເຂົ້າໄປຫ້ອງໃນອັນເປັນສ່ວນຕົວຂອງຜູ້ອື່ນ. ເມື່ອຈັບໄດ້ສານະສໍາຄັນ ຫຼືຄວາມລັບໃດໆ ກໍຢ່ານໍາໄປມອບໃຫ້ໃຜໂດຍງ່າຍໃນທີ່ໃດເລີຍ.

Verse 23

पूजोपकरणं सर्वमनुक्ता साधयेत्स्वयम् । प्रतीक्षमाणावसरं यथाकालोचितं हितम्

ໂດຍບໍ່ຕ້ອງໃຫ້ໃຜສັ່ງ ນາງໄດ້ຈັດຕຽມເຄື່ອງບູຊາທັງປວງດ້ວຍຕົນເອງ ແລະອົດທົນລໍຖ້າໂອກາດອັນເໝາະສົມ—ເຮັດສິ່ງທີ່ເປັນປະໂຫຍດ ແລະເໝາະກັບເວລາ.

Verse 24

न गच्छेत्तीर्थयात्रां वै पत्याज्ञां न विना क्वचित् । दूरतो वर्जयेत्सा हि समाजोत्सवदर्शनम्

ນາງບໍ່ຄວນເດີນທາງໄປຈາລິກທີ່ຕີຣຖະ (ສະຖານທີ່ສັກສິດ) ບ່ອນໃດໆ ໂດຍບໍ່ມີຄໍາອະນຸຍາດຈາກສາມີ. ແທ້ຈິງ ນາງຄວນຫຼີກຫ່າງຈາກການເຫັນການຊຸມນຸມສາທາລະນະ ແລະງານສະເຫຼີມສະຫຼອງ.

Verse 25

तीर्थार्थिनी तु या नारी पतिपादोदकम्पिबेत् । तस्मिन्सर्वाणि तीर्थानि क्षेत्राणि च न संशयः

ແມ່ຍິງຜູ້ໃຝ່ຫາບຸນແຫ່ງການຈາລິກສະຖານທີ່ສັກສິດ—ຖ້ານາງດື່ມນ້ໍາທີ່ລ້າງຕີນຂອງສາມີ—ໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ ໃນການກະທໍານັ້ນມີທີ່ຕີຣຖະທັງປວງ ແລະສະຖານທີ່ສັກສິດ (ກະເສດຣະ) ທັງຫມົດ.

Verse 26

भुंज्यात्सा भर्तुरुच्छिष्टमिष्टमन्नादिकं च यत् । महाप्रसाद इत्युक्त्वा पतिदत्तम्पतिव्रता

ແມ່ຍິງຜູ້ຮັກສາພັນທະຕໍ່ສາມີ ຄວນຮັບປະທານອາຫານແລະສິ່ງອື່ນໆທີ່ເຫຼືອຈາກການສະເວີຍຂອງສາມີ ໂດຍເຫັນເປັນ «ມະຫາປຣະສາດ» ແລະຮັບສິ່ງທີ່ສາມີປະທານດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບສັດທາ।

Verse 27

अविभज्य न चाश्नीयाद्देव पित्रतिथिष्वपि । परिचारकवर्गेषु गोषु भिक्षुकुलेषु च

ບໍ່ຄວນກິນໂດຍບໍ່ແບ່ງປັນໃຫ້ຖືກຄວນກ່ອນ ແມ່ນແຕ່ເປັນຂອງຖວາຍແດ່ເທວະ, ບັນພະບຸລຸດ (ປິຕຣະ) ແລະ ແຂກ. ຄວນຈັດສັນອາຫານແລະການບໍລິການໃຫ້ຜູ້ຮັບໃຊ້ ແລະ ຜູ້ພຶ່ງພາ, ໃຫ້ງົວ, ແລະ ໝູ່ນັກບວດຂໍທານດ້ວຍ.

Verse 28

संयतोपस्करा दक्षा हृष्टा व्ययपराङ्मुखी । भवेत्सा सर्वदा देवी पतिव्रतपरायणा

ນາງຄວນຈັດລະບຽບເຄື່ອງໃຊ້ໃນເຮືອນ ແລະ ຊັບສິນໃຫ້ດີ, ເປັນຄົນສາມາດ ແລະ ຂະຫຍັນ, ມີໃຈຊື່ນບານ, ແລະ ຫັນໜີຈາກການໃຊ້ຈ່າຍຟຸ່ມເຟືອຍ. ດັ່ງນັ້ນ ນາງຜູ້ສູງສົງຈຶ່ງເປັນຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນຕໍ່ວຣະຕະແຫ່ງຄວາມສັດຊື່ຕໍ່ຜົວຢູ່ເສມອ.

Verse 29

कुर्यात्पत्यननुज्ञाता नोपवासव्रतादिकम् । अन्यथा तत्फलं नास्ति परत्र नरकम्व्रजेत्

ເມຍບໍ່ຄວນປະຕິບັດການອົບວາສ (ອົດອາຫານ), ວຣະຕະ ແລະ ພິທີປະພຶດທາງທຳອື່ນໆ ໂດຍບໍ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກຜົວ. ຖ້າເຮັດຜິດແບບນັ້ນ ຜົນບຸນຈະສູນເສຍ ແລະ ໃນປະໂລກຈະໄປສູ່ນະຣົກ.

Verse 30

सुखपूर्वं सुखासीनं रममाणं यदृच्छया । आन्तरेष्वपि कार्येषु पतिं नोत्थापयेत्क्वचित्

ເມື່ອຜົວນັ່ງຢູ່ຢ່າງສຸກສະບາຍ ແລະ ຊື່ນບານຕາມທຳມະຊາດ, ເມຍບໍ່ຄວນປຸກຫຼືໃຫ້ລາວລຸກຂຶ້ນເລີຍ ແມ່ນແຕ່ເພາະວຽກງານໃນເຮືອນກໍຕາມ.

Verse 31

क्लीबम्वा दुरवस्थम्वा व्याधितं वृद्धमेव च । सुखितं दुःखितं वापि पतिमेकं न लंघयेत्

ບໍ່ວ່າຜົວຈະອ່ອນແອ ຫຼືຕົກຢູ່ໃນຄວາມລໍາບາກ ຫຼືເຈັບໄຂ້ ຫຼືແກ່ຊະລາ—ຈະມີຄວາມສຸກ ຫຼືທຸກຂ໌ກໍຕາມ—ເມຍບໍ່ຄວນລ່ວງລະເມີດຜົວຜູ້ດຽວທີ່ນາງປະຕິຍານໄວ້ ແຕ່ຄວນຊື່ສັດຕໍ່ລາວຜູ້ດຽວ।

Verse 32

स्त्रीधर्मिणी त्रिरात्रं च स्वमुखं नैव दर्शयेत् । स्ववाक्यं श्रावयेन्नापि यावत्स्नानान्न शुध्यति

ແມ່ຍິງໃນໄລຍະມີເລືອດປະຈໍາເດືອນ ຄວນຢູ່ສະຫງົບສາມຄືນ ບໍ່ຄວນໃຫ້ເຫັນໜ້າ ແລະບໍ່ຄວນໃຫ້ໄດ້ຍິນສຽງຄໍາຂອງນາງ ຈົນກວ່າຈະຊໍາລະດ້ວຍການອາບນ້ໍາໃຫ້ບໍລິສຸດ.

Verse 33

सुस्नाता भर्तृवदनमीक्षेतान्यस्य न क्वचित् । अथवा मनसि ध्यात्वा पतिम्भानुम्विलोकयेत

ເມື່ອອາບນ້ໍາດີແລ້ວ ນາງຄວນເບິ່ງແຕ່ໃບໜ້າຂອງສາມີ ບໍ່ເບິ່ງບ່ອນອື່ນເລີຍ. ຫຼືອີກຢ່າງ ໃຫ້ພິຈາລະນາສາມີໃນໃຈ ແລ້ວຈຶ່ງຈ້ອງເບິ່ງພຣະອາທິດ ໂດຍຖືສາມີເປັນອາລົມພາຍໃນ.

Verse 34

हरिद्राकुङ्कुमं चैव सिन्दूरं कज्जलादिकम् । कूर्पासकञ्च ताम्बूलं मांगल्याभरणादिकम्

ຂີ້ໝິ້ນ ແລະ ກຸງກຸມ, ສິນດູຣ (ຜົງແດງ), ຄັດຈະລ (ຂີ້ຕາ) ແລະອື່ນໆ, ຝ້າຍດ້ວຍ, ການຈັດຕຽມຕາມບູນ (ໃບໝາກ), ແລະເຄື່ອງປະດັບມົງຄຸນຕ່າງໆ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ຄວນຈັດວາງເພື່ອພິທີບູຊາເທວີ ໃນການປະພຶດພິທີອັນສັກສິດແຫ່ງຄອບຄົວພຣະສິວະ.

Verse 35

केशसंस्कारकबरीकरकर्णादिभूषणम् । भर्तुरायुष्यमिच्छन्ती दूरयेन्न पतिव्रता

ແມ່ຍິງຜູ້ຮັກສາພັນທະຕໍ່ສາມີ (ປະຕິວຣະຕາ) ຜູ້ປາດຖະນາໃຫ້ສາມີມີອາຍຸຍືນ ບໍ່ຄວນເຮັດຜົມປະດັບຢ່າງຟຸ່ມເຟືອຍ ເຊັ່ນ ການຈັດຄາບຣີ (ມວຍຜົມ), ເຄື່ອງປະດັບມື ຫູ ແລະອື່ນໆ; ຄວນຫ່າງຈາກການປະດັບເຫຼົ່ານັ້ນ.

Verse 36

न रजक्या न बन्धक्या तथा श्रवणया न च । न च दुर्भगया क्वापि सखित्वं कारयेत्क्वचित्

ບໍ່ຄວນຜູກມິດສະຫາຍໃນເວລາໃດໆ ກັບຍິງຜູ້ປະພຶດບໍ່ບໍລິສຸດ, ຜູ້ຫລອກລວງ, ຫຼືຜູ້ທີ່ຮູ້ຈັກແຕ່ຈາກຄຳລືລື; ແລະບໍ່ຄວນສ້າງຄວາມສະນິທກັບຜູ້ມີຊະຕາອັບມົງຄົນ ຫຼືຈິດໃຈບໍ່ມົງຄົນເລີຍ।

Verse 37

पतिविद्वेषिणीं नारीं न सा संभाषयेत्क्वचित् । नैकाकिनी क्वचित्तिष्ठेन्नग्ना स्नायान्न च क्वचित्

ນາງບໍ່ຄວນສົນທະນາກັບຍິງຜູ້ມີໃຈຊັງຜົວຂອງຕົນເລີຍ. ນອກນັ້ນບໍ່ຄວນຢູ່ບ່ອນໃດໆຄົນດຽວ, ແລະບໍ່ຄວນອາບນ້ຳແບບເປືອຍກາຍໃນເວລາໃດໆ.

Verse 38

नोलूखले न मुसले न वर्द्धन्यां दृषद्यपि । न यंत्रके न देहल्यां सती च प्रवसेत्क्वचित्

ຍິງຜູ້ມີສິນທຳບໍ່ຄວນນັ່ງຫຼືຢູ່ເທິງເຄື່ອງບີບນ້ຳມັນ, ຄ້ອນຕຳ, ກະຕ່າຝັດເຂົ້າ, ຫຼືແມ່ນແຕ່ຫີນໂມ້; ບໍ່ຄວນຢູ່ເທິງເຄື່ອງກົດ/ຍັນຕະກະ ຫຼືທີ່ທາງຂອບປະຕູ—ບໍ່ຄວນພັກຢູ່ບ່ອນເຫຼົ່ານັ້ນໃນເວລາໃດໆ.

Verse 39

विना व्यवायसमयं प्रागल्भ्यं नाचरेत्क्वचित् । यत्रयत्र रुचिर्भर्तुस्तत्र प्रेमवती भवेत्

ນອກເວລາອັນສົມຄວນສຳລັບການຮ່ວມຄູ່ສາມີພັນລະຍາ ນາງບໍ່ຄວນປະພຶດກ້າຫານຫຼືລ່ວງເກີນ. ບ່ອນໃດທີ່ຄວາມພໍໃຈຂອງຜົວເອົາໃຈໄປ ນາງຄວນເປັນຜູ້ມີຄວາມຮັກ ແລະຄວາມອຸທິດ.

Verse 40

हृष्टाहृष्टे विषण्णा स्याद्विषण्णास्ये प्रिये प्रिया । पतिव्रता भवेद्देवी सदा पतिहितैषिणी

ເມື່ອຜົວຜູ້ເປັນທີ່ຮັກບໍ່ຍິນດີ ນາງຄວນເສົ້າໃຈ; ເມື່ອໃບໜ້າຂອງລາວເສົ້າ ນາງຄວນເປັນຜູ້ທີ່ລາວຮັກທີ່ສຸດໂດຍການປອບໂຍນ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະເທວີແທ້ໆແມ່ນຜູ້ຖືວຣະຕະແຫ່ງຜົວ (ປະຕິວຣະຕາ) — ຄົ້ນຫາປະໂຫຍດໃຫ້ຜົວຢູ່ເສມອ — ຊີ້ວ່າການຮັບໃຊ້ພຣະປະຕິ (ອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າ) ແມ່ນວຣະຕະອັນສັກສິດ ທີ່ທຳໃຫ້ທັມມະໝັ້ນຄົງ ແລະຊຳລະໃຈໄປສູ່ມຸກຕິ.

Verse 41

एकरूपा भवेत्पुण्या संपत्सु च विपत्सु च । विकृतिं स्वात्मनः क्वापि न कुर्याद्धैर्य्यधारिणी

ແມ່ຍິງຜູ້ມີຄຸນທຳຄວນຮັກສາໃຈໃຫ້ເທົ່າທຽມ ທັງໃນຍາມມີສຸກແລະຍາມມີທຸກ. ດ້ວຍຄວາມອົດທົນໝັ້ນຄົງ ນາງບໍ່ຄວນໃຫ້ທາດໃນຕົນບິດເບືອນໃນກໍລະນີໃດໆ.

Verse 42

सर्पिर्लवणतैलादिक्षयेपि च पतिव्रता । पतिं नास्तीति न ब्रूयादायासेषु न योजयेत्

ແມ່ນແຕ່ນ້ຳມັນເນີຍ (ghee) ເກືອ ນ້ຳມັນ ແລະຂອງໃຊ້ໃນເຮືອນອື່ນໆ ໝົດໄປ ແມ່ຍິງຜູ້ຮັກສາພັນທະຕໍ່ຜົວ ບໍ່ຄວນເວົ້າວ່າ «ຜົວຂ້ອຍບໍ່ມີ/ບໍ່ເປັນປະໂຫຍດ» ແລະບໍ່ຄວນບັງຄັບໃຫ້ຜົວເຮັດວຽກຫນັກເກີນໄປ.

Verse 43

विधेर्विष्णोर्हराद्वापि पतिरेकोधिको मतः । पतिव्रताया देवेशि स्वपतिश्शिव एव च

ແມ່ນແຕ່ໃນບັນດາພຣະພຣະຫມາ (ຜູ້ຈັດວາງ), ພຣະວິສນຸ, ຫຼື ພຣະຫຣະ (ຮະຣະ) ກໍຖືວ່າ «ຜົວ» ແຕ່ຜູ້ດຽວແມ່ນຜູ້ສູງສຸດ. ໂອ ພຣະນາງ, ສໍາລັບແມ່ຍິງຜູ້ຮັກສາພັນທະຕໍ່ຜົວ ຜົວຂອງນາງເອງນັ້ນ ແທ້ຈິງແມ່ນພຣະສິວະ (Śiva) ເອງ.

Verse 44

व्रतोपवासनियमम्पतिमुल्लंघ्य या चरेत् । आयुष्यं हरते भर्तुर्मृता निरयमृच्छति

ແມ່ຍິງຜູ້ໃດທີ່ລ້ຳເກີນອໍານາດຂອງຜົວ ແລ້ວເຮັດວຣະຕະ, ອົບພາສະ (ອົດອາຫານ) ແລະນິຍະມະທາງທຳດ້ວຍໃຈຕົນ ຖືກກ່າວວ່າລົດອາຍຸຂອງຜົວ; ແລະເມື່ອຕາຍໄປ ນາງຕົກສູ່ສະພາບນະຣົກ.

Verse 45

उक्ता प्रत्युत्तरन्दद्याद्या नारी क्रोधतत्परा । सरमा जायते ग्रामे शृगाली निर्जने वने

ແມ່ຍິງຜູ້ໃດ ເມື່ອຖືກເວົ້າດ້ວຍ ກໍຕອບກັບດ້ວຍຄໍາສຽບແຫຼມ ແລະຈິດໃຈຈົ່ງຢູ່ໃນຄວາມໂກດ—ຖືກກ່າວວ່ານາງຈະເກີດເປັນຫມາໃນບ້ານ ແລະເກີດເປັນຫມາປ່າ (jackal) ໃນປ່າອັນວັງເວງ.

Verse 46

उच्चासनं न सेवेत न व्रजेद्दुष्टसन्निधौ । न च कातरवाक्यानि वदेन्नारी पतिं क्वचित्

ແມ່ຍິງຜູ້ເປັນເມຍ ບໍ່ຄວນນັ່ງບ່ອນສູງກວ່າຜົວ, ບໍ່ຄວນໄປຢູ່ໃກ້ຄົນຊົ່ວ. ແລະບໍ່ຄວນເວົ້າຄໍາທີ່ຂີ້ຢ້ານ ຫຼືລັງເລ ຕໍ່ຜົວໃນເວລາໃດໆ.

Verse 47

अपवादं न च ब्रूयात्कलहं दूरतस्त्यजेत् । गुरूणां सन्निधौ क्वापि नोच्चैर्ब्रूयान्न वै हसेत्

ບໍ່ຄວນເວົ້າຄໍາປ້າຍສີ ແລະຄວນຫຼີກໄກຈາກການທະເລາະ. ໃນທີ່ປະທັບຂອງຄູບາອາຈານ ບໍ່ຄວນເວົ້າດັງ ແລະບໍ່ຄວນຫົວເຮາະ.

Verse 48

बाह्यादायान्तमालोक्य त्वरितान्नजलाशनैः । ताम्बूलैर्वसनैश्चापि पादसम्वाहनादिभिः

ເມື່ອເຫັນທ່ານກັບມາຈາກພາຍນອກ ພວກເຂົາກໍຮີບຮ້ອນເຂົ້າໄປຮັບໃຊ້: ຖວາຍອາຫານແລະນ້ໍາ, ນໍາໃຫ້ຫມາກພູ (ເບເທວ), ຈັດເສື້ອຜ້າ, ແລະນວດຕີນ ພ້ອມກິດອື່ນໆແຫ່ງການຕ້ອນຮັບດ້ວຍສັດທາ.

Verse 49

तथैव चाटुवचनैः स्वेदसन्नोदनैः परैः । या प्रियं प्रीणयेत्प्रीता त्रिलोकी प्रीणता तया

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາຫວານຊື່ນແຫ່ງຄວາມຮັກ ແລະການຮັບໃຊ້ອັນໃກ້ຊິດອື່ນໆ ເຊັ່ນ ຊ່ວຍຊອກເຫື່ອໃຫ້ເຢັນສະບາຍ; ນາງຜູ້ຍິນດີແລ້ວເຮັດໃຫ້ຜູ້ຮັກຍິນດີ—ໂດຍນາງນັ້ນ ສາມໂລກກໍຍິນດີດ້ວຍ.

Verse 50

मितन्ददाति जनको मितं भ्राता मितं सुतः । अमितस्य हि दातारं भर्तारम्पूजयेत्सदा

ພໍ່ໃຫ້ໄດ້ແຕ່ພອດປະມານ; ອ້າຍນ້ອງກໍໃຫ້ໄດ້ແຕ່ພອດປະມານ; ລູກຊາຍກໍເຊັ່ນກັນ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວນບູຊາຜົວເສມໍ—ຜູ້ເປັນຜູ້ໃຫ້ອັນບໍ່ມີຂອບເຂດ ແລະເປັນຜູ້ຄໍ້າຈຸນອັນໝັ້ນຄົງ.

Verse 51

भर्ता देवो गुरुर्भर्ता धर्मतीर्थव्रतानि च । तस्मात्सर्वम्परित्यज्य पतिमेकं समर्चयेत्

ສໍາລັບເມຍ ຜົວແມ່ນເທວະ; ຜົວແມ່ນຄູບາອາຈານ; ຜົວແມ່ນທັມມະ, ເປັນການໄປສະຫວັດດີສະຖານ (ຕີຣຖະ) ແລະເປັນວຣະຕະ (ພິທີຖືສິນ) ທັງປວງ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງລະທິ້ງທຸກສິ່ງ ແລະບູຊາຜົວພຽງຜູ້ດຽວ ດ້ວຍໃຈຄາລະວະທັງໝົດ.

Verse 52

या भर्तारम्परित्यज्य रहश्चरति दुर्मतिः । उलूकी जायते क्रूरा वृक्ष कोटरशायिनी

ແມ່ຍິງຜູ້ມີຄວາມຄິດບິດເບືອນ ທີ່ລະທິ້ງຜົວ ແລະ ເດີນໄປຢ່າງລັບໆ ຈະເກີດໃໝ່ເປັນນົກຮູສາວຜູ້ດຸຮ້າຍ ອາໄສຢູ່ໃນໂພງຕົ້ນໄມ້।

Verse 53

ताडिता ताडितुं चेच्छेत्सा व्याघ्री वृषदंशिका । कटाक्षयति यान्यम्वै केकराक्षी तु सा भवेत्

ຖ້າແມ່ຍິງຖືກຕີແລ້ວປາດຖະໜາຈະຕີຕອບ ນາງຖືກຮຽກວ່າ “ເສືອແມ່” ຜູ້ກັດດຸດັ່ງງົວ. ແຕ່ນາງຜູ້ຫຼຽວຕາຂ້າງໄປມອງຄົນອື່ນ ນັ້ນແທ້ໆແລ້ວເອີ້ນວ່າ “ເກກະຣາກຊີ” (ຕາຫຼົງ/ຕາຂ້າມ).

Verse 54

या भर्तारम्परित्यज्य मिष्टमश्नाति केवलम् । ग्रामे वा सूकरी भूयाद्वल्गुर्वापि स्वविड्भुजा

ແມ່ຍິງໃດທີ່ລະທິ້ງຜົວ ແລະດຳລົງຊີວິດເພື່ອຄວາມຫວານແລະຄວາມສຸກຢ່າງດຽວ ຈະເກີດໃໝ່ໃນບ້ານເປັນແມ່ຫມູ ຫຼືເປັນສັດຕ່ຳຊ້າທີ່ກິນຂີ້ຂອງຕົນເອງ।

Verse 55

या तुकृत्य प्रियम्ब्रूयान्मूका सा जायते खलु । या सपत्नी सदेर्ष्येत दुर्भगा सा पुनः पुनः

ແຕ່ແມ່ຍິງໃດທີ່ອາໄສພິທີອັນຮ້າຍ (kṛtyā) ເພື່ອໃຫ້ຊາຍເວົ້າຄຳຫວານ ນາງຈະເກີດເປັນຄົນໃບ້ແທ້. ແລະແມ່ຍິງຜູ້ອິດສາເມຍຮ່ວມຢູ່ເສມອ ຈະເປັນຜູ້ອັບໂຊກຊ້ຳໆ.

Verse 56

दृष्टिम्विलुप्य भर्त्तुर्या कश्चिदन्यं समीक्षते । काणा च विमुखी चापि कुरूपापि च जायते

ຖ້າຍິງໃດຫັນໜີຈາກຜົວ ແລ້ວເບິ່ງຊາຍອື່ນ ນາງຈະເສຍຄວາມຖືກຕ້ອງແຫ່ງສາຍຕາ; ອາດກາຍເປັນຕາບອດຂ້າງໜຶ່ງ, ໜ້າອາດບິດເບືອນ, ແລະອາດກາຍເປັນຮູບຮ່າງບໍ່ງາມອີກດ້ວຍ।

Verse 57

जीवहीनो यथा देहः क्षणादशुचिताम्व्रजेत् । भर्तृहीना तथा योषित्सुस्नाताप्यशुचिस्सदा

ດັ່ງກາຍທີ່ຂາດຊີວິດ ຍ່ອມກາຍເປັນອະສຸຈິໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ, ສະຕຣີທີ່ຂາດຜົວກໍເຊັ່ນກັນ ຖືກເຫັນວ່າອະສຸຈິຢູ່ເສມອ ແມ່ນແຕ່ອາບນ້ຳດີແລ້ວກໍຕາມ।

Verse 58

सा धन्या जननी लोके स धन्यो जनकः पिता । धन्यस्स च पतिर्यस्य गृहे देवी पतिव्रता

ແມ່ນແທ້ ແມ່ຜູ້ນັ້ນຊ່າງມີພອນໃນໂລກ; ພໍ່ຜູ້ໃຫ້ກຳເນີດນາງກໍມີພອນ. ແລະຜົວຜູ້ໃດທີ່ໃນເຮືອນຂອງຕົນ ມີເທວີສະຖິດເປັນປະຕິວຣະຕາ ມັ່ນຄົງໃນທຳມະ ແລະຮັກຮັບໃຊ້ພຣະຜົວ—ຜົວນັ້ນກໍມີພອນເຊັ່ນກັນ।

Verse 59

पितृवंश्याः मातृवंश्याः पतिवंश्यास्त्रयस्त्रयः । पतिव्रतायाः पुण्येन स्वर्गे सौख्यानि भुंजते

ດ້ວຍບຸນແຫ່ງທຳມະປະຕິວຣະຕາຂອງພັນລະຍາຜູ້ສັດຊື່, ສາມຊົນລຸ້ນຈາກຝ່າຍພໍ່, ສາມຊົນລຸ້ນຈາກຝ່າຍແມ່, ແລະສາມຊົນລຸ້ນຈາກຝ່າຍຜົວ ລ້ວນເສວຍສຸກໃນສະຫວັນ (Svarga)។

Verse 60

शीलभङ्गेन दुर्वृत्ताः पातयन्ति कुलत्रयम् । पितुर्मातुस्तथा पत्युरिहामुत्रापि दुःखिताः

ເນື່ອງຈາກການທໍາລາຍສິນທໍາ ຄົນຊົ່ວແລະຜູ້ປະພຶດຊົ່ວ ນໍາໃຫ້ວົງສາສາມສາຍພິນາດ; ແລະເປັນເຫດໃຫ້ພໍ່ ແມ່ ແລະຜົວ ເສົ້າໂສກ—ທັງໃນໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າດ້ວຍ.

Verse 61

पतिव्रतायाश्चरणो यत्र यत्र स्पृशेद्भुवम् । तत्र तत्र भवेत्सा हि पापहन्त्री सुपावनी

ບ່ອນໃດບ່ອນໜຶ່ງ ທີ່ຕີນຂອງນາງຜູ້ຮັກສາພຣະສັດຕະຕໍ່ສາມີ (ປະຕິວຣະຕາ) ແຕະພື້ນດິນ ບ່ອນນັ້ນບ່ອນນັ້ນຍ່ອມກາຍເປັນສະຖານທີ່ບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ ເພາະນາງແມ່ນຜູ້ທຳລາຍບາບ ແລະຜູ້ຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ.

Verse 62

विभुः पतिव्रतास्पर्शं कुरुते भानुमानपि । सोमो गन्धवहश्चापि स्वपावित्र्याय नान्यथा

ພຣະຜູ້ສະຖິດທົ່ວທຸກແຫ່ງ (ວິພຸ) ຍັງເຮັດໃຫ້ແມ່ນແຕ່ພຣະອາທິດ ປາຖະໜາຈະໄດ້ສຳຜັດກັບນາງປະຕິວຣະຕາ. ພຣະຈັນ ແລະລົມກໍເຊັ່ນດຽວກັນ—ບໍ່ແມ່ນເພາະເຫດອື່ນໃດ ແຕ່ເພື່ອຮັບສ່ວນໃນຄວາມບໍລິສຸດອັນສັກສິດຂອງນາງ.

Verse 63

आपः पतिव्रतास्पर्शमभिलष्यन्ति सर्वदा । अद्य जाड्यविनाशो नो जातस्त्वद्यान्यपावनाः

ນ້ຳທັງຫຼາຍຍ່ອມປາຖະໜາການສຳຜັດຂອງນາງຜູ້ເປັນປະຕິວຣະຕາ—ພັນລະຍາຜູ້ສັດຊື່ຕໍ່ຜົວ—ເສມອ. ມື້ນີ້ຄວາມທຶບທື່ນຂອງພວກເຮົາຖືກທຳລາຍ ເພາະພວກເຮົາໄດ້ຮັບຄວາມບໍລິສຸດຈາກເຈົ້າ.

Verse 64

भार्या मूलं गृहस्थास्य भार्या मूलं सुखस्य च । भार्या धर्मफलावाप्त्यै भार्या सन्तानवृद्धये

ເມຍແມ່ນຮາກຖານຂອງຊີວິດຄົນຄອບຄົວ ແລະເປັນຮາກຖານຂອງຄວາມສຸກດ້ວຍ. ໂດຍເມຍ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງທຳມະ ແລະໂດຍນາງ ສາຍຕະກູນຈຶ່ງເພີ່ມພູນ.

Verse 65

गृहे गृहे न किं नार्य्यो रूपलावण्यगर्विताः । परम्विश्वेशभक्त्यैव लभ्यते स्त्री पतिव्रता

ໃນເຮືອນທຸກເຮືອນ ບໍ່ແມ່ນມີແມ່ຍິງຜູ້ພອງໃຈໃນຮູບງາມແລະເສ່ນຫຼັກຂອງຕົນດອກຫຼື? ແຕ່ແມ່ຍິງຜູ້ເປັນປະຕິວຣະຕາ—ເມຍຜູ້ສັດຊື່ແທ້—ຈະໄດ້ມາກໍ່ດ້ວຍພຽງແຕ່ພັກຕິອັນສູງສຸດຕໍ່ພຣະປະຣະມະວິສເວສະ (ພຣະສິວະ) ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ.

Verse 66

परलोकस्त्वयं लोको जीयते भार्य या द्वयम् । देवपित्रतिथीज्यादि नाभार्यः कर्म चार्हति

ໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ ທັງສອງຖືກຄ້ຳຈຸນໂດຍພັນລະຍາ. ຖ້າບໍ່ມີພັນລະຍາ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ສົມຄວນຈະປະກອບພິທີບູຊາເທວະ, ບັນພະບຸລຸດ (ປິຕຣະ), ແຂກ, ແລະພະກິດສັກສິດອື່ນໆ ໃຫ້ຖືກຕ້ອງໄດ້.

Verse 67

गृहस्थस्स हि विज्ञेयो यस्य गेहे पतिव्रता । ग्रस्यतेऽन्यान्प्रतिदिनं राक्षस्या जरया यथा

ຜູ້ໃດທີ່ໃນເຮືອນຂອງເຂົາມີພັນລະຍາຜູ້ສັດຊື່ຈົງຮັກ (ປະຕິວຣະຕາ) ຜູ້ນັ້ນເທົ່ານັ້ນຄວນຮູ້ວ່າເປັນຄົນຄອບຄົວແທ້. ເພາະນາງກິນຄົນອື່ນທຸກມື້ ດັ່ງນາງຍັກສີຊື່ “ຊະຣາ” (ຄວາມແກ່).

Verse 68

यथा गंगावगाहेन शरीरं पावनं भवेत् । तथा पतिव्रतां दृष्ट्वा सकलम्पावनं भवेत्

ເຫມືອນກັບການລົງອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ທຳໃຫ້ຮ່າງກາຍບໍລິສຸດ, ສັນນັ້ນເມື່ອໄດ້ເຫັນພັນລະຍາຜູ້ປະຕິວຣະຕາ ຄວາມບໍລິສຸດກໍເກີດຂຶ້ນແກ່ທັງສິ້ນຕົນ.

Verse 69

न गङ्गाया तया भेदो या नारी पतिदेवता । उमाशिवसमौ साक्षात्तस्मात्तौ पूजयेद्बुधः

ນາງໃດທີ່ນັບຖືຜົວເປັນເທວະຂອງນາງ (ປະຕິເທວະຕາ) ນາງນັ້ນບໍ່ແຕກຕ່າງຈາກເທວີຄົງຄາເລີຍ. ແທ້ຈິງນາງເທົ່າກັບອຸມາແລະຊິວະໂດຍກົງ; ດັ່ງນັ້ນຜູ້ຮູ້ຄວນບູຊາຄູ່ນັ້ນ.

Verse 70

तारः पतिश्श्रुतिर्नारी क्षमा सा स स्वयन्तपः । फलम्पतिः सत्क्रिया सा धन्यौ तौ दम्पती शिवे

ໃນທາງອັນສັກສິດຂອງພຣະສິວະ ຜົວເປັນ «ຕາຣະ» ຜູ້ຊ່ວຍກູ້ ແລະ ເມຍເປັນ «ສຣຸຕິ» ເອງ; ນາງເປັນຄວາມອົດທົນ ແລະ ລາວເປັນຕະປະດ້ວຍຕົນ. ລາວເປັນຜົນແຫ່ງຊີວິດ ແລະ ນາງເປັນການປະພຶດຊອບ; ຄູ່ຜົວເມຍນັ້ນຊ່າງມີພອນໃນພຣະສິວະແທ້.

Verse 71

एवम्पतिव्रताधर्मो वर्णितस्ते गिरीन्द्रजे । तद्भेदाञ् शृणु सुप्रीत्या सावधानतयाऽद्य मे

ດັ່ງນີ້ແຫຼະ, ໂອ ທິດາແຫ່ງຈອມເຂົາ, ຂ້າໄດ້ອະທິບາຍແກ່ເຈົ້າແລ້ວເຖິງທຳມະຂອງນາງຜູ້ສັດຊື່ຕໍ່ສາມີ (ປະຕິວຣະຕາ). ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງຈາກຂ້າ ດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ແລະຄວາມລະມັດລະວັງ ເຖິງການແບ່ງປະເພດຕ່າງໆຂອງມັນໃນວັນນີ້.

Verse 72

चतुर्विधास्ताः कथिता नार्यो देवि पतिव्रताः । उत्तमादिविभेदेन स्मरतां पापहारिकाः

ໂອ ເທວີ, ນາງຜູ້ເປັນປະຕິວຣະຕາ ໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້ວ່າມີ 4 ປະເພດ ແບ່ງເປັນສູງສຸດ ແລະອື່ນໆ. ສໍາລັບຜູ້ທີ່ລະລຶກເຖິງນາງເຫຼົ່ານັ້ນ ນາງຈະເປັນຜູ້ທໍາລາຍບາບ.

Verse 73

उत्तमा मध्यमा चैव निकृष्टातिनिकृष्टिका । ब्रुवे तासां लक्षणानि सावधानतया शृणु

ມີທັງ ສູງສຸດ, ປານກາງ, ຕໍ່າ, ແລະ ຕໍ່າຢ່າງຍິ່ງ. ຂ້າຈະກ່າວເຖິງລັກສະນະຂອງນາງເຫຼົ່ານັ້ນ; ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມລະມັດລະວັງ.

Verse 74

स्वप्नेपि यन्मनो नित्यं स्वपतिं पश्यति ध्रुवम् । नान्यम्परपतिं भद्रे उत्तमा सा प्रकीर्तिता

ແມ່ນແຕ່ໃນຄວາມຝັນ, ນາງຜູ້ທີ່ໃຈຂອງນາງເຫັນແຕ່ສາມີຂອງຕົນເອງຢູ່ເປັນນິດ ແລະບໍ່ຜິດພາດ, ບໍ່ເຫັນສາມີຂອງຜູ້ອື່ນ ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ນາງນັ້ນຖືກກ່າວວ່າເປັນຜູ້ສູງສຸດ.

Verse 75

या पितृभ्रातृसुतवत् परम्पश्यति सद्धिया । मध्यमा सा हि कथिता शैलजे वै पतिव्रता

ໂອ ທິດາແຫ່ງພູ! ພັນລະຍາຜູ້ຖືພຣະວິນັຍ (ປະຕິວຣະຕາ) ຜູ້ມີປັນຍາບໍລິສຸດ ເຫັນຊາຍອື່ນເຫມືອນພໍ່ ອ້າຍນ້ອງ ຫຼືລູກ ນາງນັ້ນເອີ້ນວ່າ ຂັ້ນກາງ “ມັດຍະມາ” ແທ້ໆ।

Verse 76

बुद्ध्वा स्वधर्मं मनसा व्यभिचारं करोति न । निकृष्टा कथिता सा हि सुचरित्रा च पार्वति

ເມື່ອຮູ້ທັນທຳຂອງຕົນ ນາງບໍ່ກໍ່ການລ່ວງເກີນ ແມ່ນແຕ່ໃນໃຈ. ຍິງແບບນັ້ນບໍ່ເອີ້ນວ່າຕ່ຳຕ້ອຍ; ແທ້ຈິງ ໂອ ປາຣະວະຕີ, ນາງເປັນຜູ້ມີຈິດຈາລະຍາສູງ ແລະ ຄຸນຄວາມດີງາມ.

Verse 77

पत्युः कुलस्य च भयाद्व्यभिचारं करोति न । पतिव्रताऽधमा सा हि कथिता पूर्वसूरिभिः

ເນື່ອງຈາກຢ້ານກົວຜົວ ແລະ ກຽດສັກສີຂອງຕະກູນຜົວ ນາງຈຶ່ງບໍ່ກໍ່ການຜິດປະເວນີ. ຍິງແບບນັ້ນ ບັນດາ຤ິສີໃນກ່ອນໄດ້ກ່າວວ່າ ເປັນພະຕິວຣະຕາຊັ້ນຕ່ຳສຸດ.

Verse 78

चतुर्विधा अपि शिवे पापहन्त्र्यः पतिव्रताः । पावनास्सर्वलोकानामिहामुत्रापि हर्षिताः

ໂອ ພຣະສິວາ (ປາຣະວະຕີ), ພັນລະຍາຜູ້ຈົ່ງຮັກພົວພັນຜົວ—ແມ່ນແຕ່ຈະມີສີ່ປະເພດ—ລ້ວນເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບ. ພວກນາງຊຳລະໂລກທັງປວງ ແລະ ມີຄວາມປິຕິຍິນດີທັງໃນຊາດນີ້ ແລະ ໃນຊາດໜ້າ.

Verse 79

पातिव्रत्यप्रभावेणात्रिस्त्रिया त्रिसुरार्थनात् । जीवितो विप्र एको हि मृतो वाराहशापतः

ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງພະຕິວຣະຕະອັນສົມບູນຂອງນາງ ແລະ ດ້ວຍນາງຜູ້ສືບສາຍອະຕຣິໄດ້ອ້ອນວອນພຣະເທວະທັງສາມ, ພຣາຫມັນຄົນໜຶ່ງຈຶ່ງຖືກຊຸກຊີວິດຄືນ—ແມ່ນແຕ່ເຂົາເຄີຍຕາຍເນື່ອງຈາກຄຳສາບທີ່ກ່ຽວກັບ ວະຣາຫະ (ໝູປ່າ) ກໍຕາມ.

Verse 80

एवं ज्ञात्वा शिवे नित्यं कर्तव्यम्पतिसेवनम् । त्वया शैलात्मज प्रीत्या सर्वकामप्रदं सदा

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະສິວາ (ເທວີ) ເມື່ອເຂົ້າໃຈແລ້ວ ຈົ່ງຮັບໃຊ້ສາມີດ້ວຍຄວາມສັດຊື່ເປັນນິດ. ໂອ ທິດາແຫ່ງພູ, ການຮັບໃຊ້ດ້ວຍຄວາມຮັກຈິງ ຍ່ອມເປັນຜູ້ປະທານຄວາມປາດຖະນາອັນດີທັງປວງເສມອ.

Verse 81

जगदम्बा महेशी त्वं शिवस्साक्षात्पतिस्तव । तव स्मरणतो नार्यो भवन्ति हि पतिव्रताः

ເຈົ້າແມ່ນ ຈະກະດຳບາ ມະເຫສີ ອົງຣາຊິນີອັນຍິ່ງ. ພຣະສິວະເອງແທ້ໆແມ່ນພຣະສາມີຂອງເຈົ້າ. ແຕ່ພຽງລະລຶກເຖິງເຈົ້າ ຍິງທັງຫຼາຍກໍເປັນຜູ້ຖືພັນທະຕໍ່ສາມີ (ປະຕິວຣະຕາ) ຢ່າງໝັ້ນຄົງ.

Verse 82

त्वदग्रे कथनेनानेन किं देवि प्रयोजनम् । तथापि कथितं मेऽद्य जगदाचारतः शिवे

ໂອ ເທວີ, ການເລົ່າເລື່ອງນີ້ທັງໝົດຕໍ່ໜ້າເຈົ້າ ຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດ? ແຕ່ກໍຍັງເວົ້າແລ້ວ, ໂອ ສິວາຜູ້ເປັນມງຄົດ, ມື້ນີ້ຂ້າໄດ້ກ່າວຕໍ່ເຈົ້າຕາມຈາຣີດ ແລະ ປະເພນີຂອງໂລກ.

Verse 83

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा विररामासौ द्विजस्त्री सुप्रणम्य ताम् । शिवा मुदमतिप्राप पार्वती शङ्करप्रिया

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອນາງພຣາຫມັນນີ້ເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ນາງໄດ້ກໍ່ກົດກົ້ມກາບຢ່າງງາມ ແລະ ນິ່ງສງົບ. ໃນຂະນະນັ້ນ ສິວາ—ພາຣະວະຕີ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງ ສັງກະຣະ—ໄດ້ຮັບຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງລົ້ນເຫຼືອ.