गिरिराजस्य शिवनिमन्त्रणम् / The Mountain-King Invites Śiva (Hospitality to Śiva and the Devas)

Verse 1

ब्रह्मोवाच । अथ विष्ण्वादयो देवा मुनयश्च तपोधनाः । कृत्वावश्यककर्माणि यात्रां सन्तेनिरे गिरेः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ແລ້ວພຣະວິສນຸ ແລະເທວະອື່ນໆ ພ້ອມດ້ວຍມຸນີຜູ້ມີທະປະອຸດົມ ເມື່ອເຮັດກິດຈໍາເປັນສໍາເລັດແລ້ວ ກໍອອກເດີນທາງໄປຫາພູເຂົາ.

Verse 2

ततो गिरिवरः स्नात्वा स्वेष्टं सम्पूज्य यत्नतः । पौरबन्धून्समाहूय जनवासं ययौ मुदा

ຕໍ່ມາ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງພູອັນປະເສີດໄດ້ອາບນ້ໍາ ແລະບູຊາເທວະທີ່ຕົນເລືອກນັບຖືດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ. ແລ້ວເອີ້ນຍາດພີ່ນ້ອງແລະຊາວເມືອງມາຊຸມ ແລະໄປສູ່ຖິ່ນພໍ່ບ້ານດ້ວຍຄວາມຍິນດີ.

Verse 3

तत्र प्रभुम्प्रपूज्याथ चक्रे सम्प्रार्थनां मुदा । कियद्दिनानि सन्तिष्ठ मद्गेहे सकलैस्सह

ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ບູຊາພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຢ່າງຄວນແລ້ວ ລາວກໍອ້ອນວອນດ້ວຍຄວາມຍິນດີວ່າ: “ຂໍໃຫ້ພວກທ່ານພັກຢູ່ເຮືອນຂ້ອຍຫຼາຍມື້ ພ້ອມກັນທຸກຄົນ.”

Verse 4

विलोकनेन ते शम्भो कृतार्थोहं न संशयः । धन्यश्च यस्य मद्गेहे आयातोऽसि सुरैस्सह

ໂອ ພຣະສັມພູ, ພຽງແຕ່ໄດ້ເບິ່ງພຣະອົງ ຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ຄວາມສຳເລັດສົມປາດ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ຜູ້ໃດທີ່ພຣະອົງເສດັດເຂົ້າເຮືອນຂອງເຂົາ ພ້ອມດ້ວຍເທວະທັງຫຼາຍ ຜູ້ນັ້ນແມ່ນຜູ້ມີພອນຢ່າງແທ້ຈິງ.

Verse 5

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा बहु शैलेशः करौ बद्ध्वा प्रणम्य च । प्रभुन्निमन्त्रयामास सह विष्णुसुरादिभिः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພູເຂົາຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະກໍກົ້ມກາບ ແລ້ວເຊີນພຣະອົງຜູ້ເປັນຈອມອຳນາດ ພ້ອມດ້ວຍພຣະວິສນຸ ແລະເທວະທັງຫຼາຍເປັນຕົ້ນ।

Verse 6

अथ ते मनसा गत्वा शिव संयुतमादरात् । प्रत्यूचुर्मुनयो देवा हृष्टा विष्णुसुरादिभिः

ແລ້ວພວກເຂົາໄດ້ເຂົ້າໄປໃກ້ດ້ວຍໃຈ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ເຂົ້າສູ່ພຣະພັກຂອງພຣະສິວະ ຜູ້ປະກອບດ້ວຍພຣະທິບະ; ບັນດາມຸນີ ແລະເທວະທັງຫຼາຍ ພ້ອມດ້ວຍພຣະວິສນຸ ແລະສຸຣະອື່ນໆ ຕອບກັບດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ।

Verse 7

देवा ऊचुः । धन्यस्त्वं गिरिशार्दूल तव कीर्तिर्महीयसी । त्वत्समो न त्रिलोकेषु कोपि पुण्यतमो जनः

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ຂໍຄວາມເປັນມົງຄຸນຈົ່ງມີແດ່ທ່ານ, ໂອ ພຣະສິວະ—ເສືອໃຫຍ່ໃນບັນດາຈອມເຂົາ! ກຽດຕິຄຸນຂອງທ່ານຍິ່ງໃຫຍ່ແທ້. ໃນສາມໂລກ ບໍ່ມີໃຜເທົ່າທ່ານ—ບໍ່ມີຜູ້ໃດມີບຸນສູງສຸດເທົ່າທ່ານ»।

Verse 8

यस्य द्वारि महेशानः परब्रह्म सतां गतिः । समागतस्सदासैश्च कृपया भक्तवत्सलः

ທີ່ປະຕູເຮືອນຂອງຜູ້ໃດ ພຣະມະເຫສານ—ພຣະສິວະເອງ, ພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ ແລະເປັນທີ່ພຶ່ງສຸດທ້າຍຂອງຜູ້ດີ—ໄດ້ເສດັດມາຮອດ ພ້ອມດ້ວຍບໍລິວານຂອງພຣະອົງ; ດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ພຣະອົງປະທັບຢືນຢູ່ນັ້ນ ເປັນນິດ ຜູ້ຮັກແພງຜູ້ພັກຕິຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 9

जनावासोतिरम्यश्च सम्मानो विविधः कृतः । भोजनानि त्वपूर्वाणि न वर्ण्यानि गिरीश्वर

ທີ່ພັກອາໄສທີ່ຈັດໃຫ້ແກ່ປະຊາຊົນນັ້ນງາມສະຫງ່າມຫຼາຍ ແລະມີການຖວາຍກຽດຫຼາຍປະການ. ອາຫານທັງຫຼາຍກໍເປັນຂອງຫາຍາກ ບໍ່ເຄີຍມີ—ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພູ—ຈົນບໍ່ອາດພັນລະນາໃຫ້ໝົດໄດ້.

Verse 10

चित्रन्न खलु तत्रास्ति यत्र देवी शिवाम्बिका । परिपूर्णमशेषञ्च यवं धन्या यदागताः

ແທ້ແລ້ວ, ບ່ອນໃດທີ່ມີ ເທວີ ສິວາອັມບິກາ ປະທັບຢູ່, ບ່ອນນັ້ນມີອາຫານອັນອັດສະຈັນ ແລະຄວາມອຸດົມສົມບູນ. ທຸກສິ່ງຄົບຖ້ວນ ບໍ່ຂາດສິ່ງໃດ, ແລະຜູ້ໃດມາຮອດທີ່ນັ້ນ ຍ່ອມເປັນຜູ້ມີພອນແທ້.

Verse 11

ब्रह्मोवाच । इत्थम्परस्परन्तत्र प्रशंसाभवदुत्तमा । उत्सवो विविधो जातो वेदसाधुजयध्वनिः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ດັ່ງນັ້ນ ທີ່ນັ້ນໄດ້ເກີດການສັນລະເສີນກັນແລະກັນອັນປະເສີດ. ງານສະເຫຼີມສະຫຼອງຫຼາຍຮູບແບບໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ ພ້ອມສຽງໂຫ່ຮ້ອງໄຊຊະນະຂອງພຣະເວດ ແລະຂອງຜູ້ດີງາມ»។

Verse 12

अभून्मङ्गलगानञ्च ननर्ताप्सरसांगणः । नुतिञ्चक्रुर्मागधाद्या द्रव्यदानमभूद्बहु

ເພງມົງຄຸນຖືກຂັບຮ້ອງ ແລະ ຝູງອັບສະຣາກໍເຕັ້ນລຳ. ພວກມາກະທະ ແລະ ນັກຂັບກອນອື່ນໆ ສັນລະເສີນດ້ວຍບົດສັນລະເສີນ ແລະ ມີການຖວາຍທານຊັບສິນຢ່າງຫຼາຍ.

Verse 13

तत आमन्त्रय देवेशं स्वगेहमगमद्गिरिः । भोजनोत्सवमारेभे नानाविधिविधानतः

ຈາກນັ້ນ ກິຣີ (ພູຫິມາລະຍະ) ໄດ້ຂໍລາພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະ ກັບໄປສູ່ເຮືອນຂອງຕົນ. ທ່ານເລີ່ມງານລ້ຽງອາຫານຢ່າງມ່ວນຊື່ນ ຈັດຕາມພິທີການຫຼາຍປະການຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 14

भोजनार्थं प्रभुम्प्रीत्यानयामास यथोचितम् । परिवारसमेतं च सकुतूहलमीश्वरम्

ເພື່ອຖວາຍອາຫານ ນາງໄດ້ນຳພຣະອົງມາດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ຕາມຄວາມເໝາະສົມ—ນຳພຣະອີສະວະຣະຜູ້ສູງສຸດ ຜູ້ພໍໃຈແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມສົນໃຈ ພ້ອມດ້ວຍບໍລິວານຂອງພຣະອົງ.

Verse 15

प्रक्षाल्य चरणौ शम्भोर्विष्णोर्मम वरादरात् । सर्वेषाममराणाञ्च मुनीनाञ्च यथार्थतः

«ດ້ວຍພອນອັນປະເສີດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ລ້າງພຣະບາດຂອງພຣະຊັມພູ (ພຣະສິວະ) ແລະພຣະວິດສະນຸ ຢ່າງແທ້ຈິງ; ແລະເຊັ່ນດຽວກັນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ລ້າງພຣະບາດຂອງເທວະທັງປວງ ແລະຂອງມຸນີທັງຫມົດ ຕາມຄວາມຈິງຢ່າງຖືກຕ້ອງ»។

Verse 16

परेषाञ्च गतानाञ्च गिरीशो मण्डपान्तरे । आसयामास सुप्रीत्या तांस्तान्बन्धुभिरन्वितः

ເມື່ອແຂກອື່ນໆໄດ້ຈາກໄປແລ້ວ ພຣະຄິຣີຊະ (ພຣະສິວະ) ຢູ່ໃນມະນະດົບ ໄດ້ເຊີນຜູ້ທີ່ຍັງຢູ່—ພ້ອມຍາດພີ່ນ້ອງ—ໃຫ້ນັ່ງດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີແລະຄວາມເມດຕາ।

Verse 17

सुरसैर्विविधान्नैश्च तर्पयामास तान्गिरिः । बुभुजुर्निखिलास्ते वै शम्भुना विष्णुना मया

ຕໍ່ມາ ພຣະຄິຣີ (ຫິມາລະຍະ) ໄດ້ບຳລຸງໃຫ້ເຂົາເຈົ້າອິ່ມໃຈ ດ້ວຍເທວະດາສະຫວັນ ແລະອາຫານນານາຊະນິດ. ແທ້ຈິງ ທຸກຄົນໄດ້ຮ່ວມຮັບປະທານງານລ້ຽງນັ້ນ—ພ້ອມພຣະຊັມພູ (ສິວະ), ພຣະວິສະນຸ, ແລະຂ້າພະເຈົ້າ (ຜູ້ເລົ່າ).

Verse 18

तदानीम्पुरनार्यश्च गालीदानम्व्यधुर्मुदा । मृदुवाण्या हसन्त्यश्च पश्यन्त्यो यत्नतश्च तान्

ໃນຂະນະນັ້ນ ນາງໆແມ່ຍິງໃນເມືອງພາກັນຍິນດີ ແລະເລີ່ມສາດຄຳຢອກເຢົ້າດັ່ງກັບໃຫ້ເປັນຂອງຂວັນ—ເວົ້າດ້ວຍສຽງອ່ອນໂຍນແຕ່ຫົວເຮາະ—ພ້ອມທັງຈ້ອງເບິ່ງຊາຍເຫຼົ່ານັ້ນຢ່າງລະມັດລະວັງ.

Verse 19

ते भुक्त्वाचम्य विधिवद्गिरिमामन्त्र्य नारद । स्वस्थानम्प्रययुस्सर्वे मुदितास्तृप्तिमागताः

ເມື່ອກິນແລ້ວ ແລະໄດ້ປະຕິບັດອາຈະມະນະ (ācamanā) ຕາມພິທີຢ່າງຖືກຕ້ອງ ພວກເຂົາໄດ້ຂໍລາຈາກພຣະຄິຣີ (ຫິມາລະຍະ) ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ໂອ ນາຣະດະ, ທຸກຄົນຈາກໄປສູ່ຖິ່ນພຳນັກຂອງຕົນ ດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ແລະຄວາມອິ່ມໃຈສົມບູນ.

Verse 20

इत्थन्तृतीये घस्रेऽपि मानितास्तेऽभवन्मुने । गिरीश्वरेण विधिवद्दानमानादरादिभिः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ນັກບວດຜູ້ຮູ້, ແມ່ນແຕ່ໃນວັນທີສາມ ພວກເຂົາກໍໄດ້ຮັບການຖວາຍກຽດຢ່າງຖືກພິທີໂດຍ ຄິຣີອິສະວະຣະ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍທານ, ການຕ້ອນຮັບດ້ວຍກຽດ, ຄວາມເຄົາລົບ ແລະອື່ນໆ.

Verse 21

चतुर्थे दिवसे प्राप्ते चतुर्थीकर्म शुद्धितः । बभूव विधिवद्येन विना खण्डित एव सः

ເມື່ອວັນທີສີ່ມາຮອດ ພິທີຂອງວັນທີສີ່ (ຈະຕຸຣຖີ-ກຳ) ກໍສຳເລັດຕາມພິທີພ້ອມການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ; ແຕ່ເຂົາຍັງຄົງແຕກຫັກ ບໍ່ສົມບູນ ດັ່ງຖືກພາກອອກຈາກຄວາມຄົບຖ້ວນຕາມທຳນຽມ.

Verse 22

उत्सवो विविधश्चासीत्साधुवादजयध्वनिः । बहुदानं सुगानञ्च नर्त्तनम्विविधन्तथा

ມີງານສະເຫຼີມສະຫຼອງຫຼາຍຮູບແບບ; ສຽງສັນລະເສີນ «ດີແທ້!» ແລະສຽງໄຊຊະນະກ້ອງກັງວານ. ມີການໃຫ້ທານຫຼາຍ, ການຂັບຮ້ອງອ່ອນຫວານ, ແລະການຟ້ອນລຳຫຼາຍຢ່າງເຊັ່ນກັນ.

Verse 23

पञ्चमे दिवसे प्राप्ते सर्वे देवा मुदान्विताः । विज्ञप्तिञ्चक्रिरे शैलं यात्रार्थमतिप्रेमतः

ເມື່ອວັນທີຫ້າມາຮອດ ທວງເທວະທັງປວງມີຄວາມຍິນດີ ໄດ້ທູນຂໍດ້ວຍຄວາມຮັກຢ່າງຍິ່ງຕໍ່ພູເຂົາ (ຫິມາລະຍະ) ເພື່ອຂໍອະນຸຍາດ ແລະການຈັດການສຳລັບການເດີນທາງ.

Verse 24

तदाकर्ण्य गिरीशश्चोवाच देवान् कृताञ्जलिः । कियद्दिनानि तिष्ठन्तु कृपाङ्कुर्वन्तु मां सुराः

ເມື່ອຟັງແລ້ວ ພຣະຄິຣີຊະ (ພຣະສິວະ) ພະນົມມື ແລ້ວກ່າວຕໍ່ເທວະທັງຫຼາຍວ່າ: «ຂໍໃຫ້ເຂົາເຈົ້າຢູ່ນີ້ອີກບາງມື້; ໂອ ເທວະ, ຂໍຈົ່ງເມດຕາຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ»។

Verse 26

इत्थम्व्यतीयुर्दिवसा बहवो वसतां च तत् । सप्तर्षीन्प्रेषयामासुर्गिरीशान्ते ततस्सुराः

ດັ່ງນີ້ ມື້ວັນຫຼາຍມື້ໄດ້ຜ່ານໄປ ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ແລ້ວບັນດາເທວະໄດ້ສົ່ງສັບຕະຣິສີທັງເຈັດ ໄປຍັງພຣະພັກຂອງກິຣີຊະ (ພຣະສິວະ).

Verse 27

ते तं सम्बोधयामासुर्मेनाञ्च समयोचितम् । शिवतत्त्वम्परम्प्रोचुः प्रशंसन्विधिवन्मुदा

ແລ້ວພວກເຂົາໄດ້ເວົ້າປຸກເຕືອນພຣະອົງ ແລະ ແມ່ນາ ຢ່າງເໝາະສົມຕາມກາລະເທດສະ; ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລະ ຕາມພິທີທຳນຽມ ພວກເຂົາສັນລະເສີນພຣະສິວະ ແລະ ອະທິບາຍ “ສິວະຕັດຕະວະ” ອັນສູງສຸດ.

Verse 28

अङ्गीकृतं परेशेन तत्तद्बोधनतो मुने । यात्रार्थमगमच्छम्भुश्शैलेशं सामरादिकः

ໂອ ມຸນີ, ເພື່ອສອນບັນດາຜູ້ມີສັດທາໃນເລື່ອງນັ້ນໆ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດໄດ້ຮັບຄຳຂໍນັ້ນ. ແລ້ວພຣະສັມພູໄດ້ອອກເດີນທາງຈາລິກໄປຍັງ ສາຍເລສະ ພ້ອມດ້ວຍເທວະດາ ແລະ ຜູ້ອື່ນໆ.

Verse 29

यात्राङ्कुर्वति देवेशे स्वशैलं सामरे शिवे । उच्चै रुरोद सा मेना तमुवाच कृपानिधिम्

ເມື່ອພຣະເທວະເອກ ພຣະສິວະ ກຳລັງຈະອອກເດີນທາງໄປຫາພູຂອງພຣະອົງເພື່ອການຮົບ, ແມ່ນາໄດ້ຮ້ອງໄຫ້ດັງໆ ແລ້ວກ່າວກັບພຣະອົງ—ຄັງແຫ່ງຄວາມເມດຕາກະລຸນາ.

Verse 30

मेनोवाच । कृपानिधे कृपाङ्कृत्वा शिवां सम्पालयिष्यसि । सहस्रदोषं पार्वत्या आशुतोषः क्षमिष्यसि

ເມນາກ່າວວ່າ: “ໂອ ຄັງແຫ່ງຄວາມເມດຕາ, ຂໍຈົ່ງເມດຕາແລະປົກປ້ອງ ຊິວາ (ປາຣະວະຕີ). ໂອ ອາຊຸໂຕຊະ, ທ່ານຈະອະໄພແມ່ນແຕ່ຄວາມຜິດນັບພັນຂອງປາຣະວະຕີ.”

Verse 31

त्वत्पादाम्बुजभक्ता च मद्वत्सा जन्मजन्मनि । स्वप्ने ज्ञाने स्मृतिर्नास्ति महादेवं प्रभुम्बिना

ຂໍໃຫ້ລູກນ້ອຍອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້າ ເປັນຜູ້ພັກດີຕໍ່ດອກບົວພະບາດຂອງພຣະອົງ ທຸກຊາດທຸກພົບ. ບໍ່ວ່າໃນຄວາມຝັນ ຫຼືໃນສະຕິຮູ້ຕື່ນ ຂໍຢ່າໃຫ້ມີຄວາມລະນຶກອື່ນໃດ ນອກຈາກພຣະມະຫາເທວະ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ.

Verse 32

त्वद्भक्तिश्रुतिमात्रेण हर्षाश्रुपुलकान्विता । त्वन्निन्दया भवेन्मौना मृत्युंजय मृता इव

ໂອ ພຣະມຣິຕຍຸນໄຊ! ແຕ່ພຽງໄດ້ຍິນເລື່ອງຄວາມພັກດີຕໍ່ພຣະອົງ ຂ້າກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ ນ້ຳຕາໄຫຼ ແລະຂົນລຸກ. ແຕ່ເມື່ອໄດ້ຍິນການດ່າທໍ່ພຣະອົງ ຂ້າກໍນິ່ງງຽບ ດັ່ງຄົນຕາຍ.

Verse 33

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा मेनका तस्मै समर्प्य स्वसुतान्तदा । अत्युच्चै रोदनङ्कृत्वा मूर्च्छामाप तयोः पुरः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ເມນະກາກໍໄດ້ມອບລູກສາວຂອງນາງໃຫ້ແກ່ທ່ານໃນຂະນະນັ້ນ. ນາງຮ້ອງໄຫ້ດັງດ້ວຍຄວາມໂສກ ແລະສະລົບລົງຕໍ່ໜ້າທັງສອງ.

Verse 34

अथ मेनाम्बोधयित्वा तामामन्त्र्य गिरिस्तथा । चकार यात्रान्देवैश्च महोत्सवपुरस्सरम्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອປຸກເມນາໃຫ້ຟື້ນ ແລະກ່າວລາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບແລ້ວ ພຣະຣາຊາແຫ່ງພູເຂົາ (ຫິມາລະຍະ) ກໍອອກເດີນທາງພ້ອມກັບເທວະທັງຫຼາຍ ໂດຍມີງານມະໂຫລານສະຫຼອງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນຳໜ້າ.

Verse 35

अथ ते निर्जरास्सर्वे प्रभुणा स्वगणैस्सह । यात्राम्प्रचक्रिरे तूष्णीं गिरिम्प्रति शिवं दधुः

ແລ້ວບັນດາເທວະຜູ້ອະມະຕະທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍອົງຈອມເຈົ້າ ແລະບໍລິວານຂອງພຣະອົງ ໄດ້ອອກເດີນທາງຢ່າງສງົບ ຕັ້ງໃຈໄວ້ທີ່ພຣະສິວະ ແລະມຸ່ງໄປຫາພູ.

Verse 36

हिमाचलपुरीबाह्योपवने हर्षितास्सुराः । सेश्वरास्सोत्सवास्तस्थुः पर्यैषन्त शिवागमम्

ໃນປ່າສວນນອກເມືອງຮິມາຈະລາ ບັນດາເທວະມີຄວາມຍິນດີ ພ້ອມດ້ວຍອົງປົກຄອງຂອງຕົນ ແລະດ້ວຍໃຈເປັນງານບຸນ ຢືນຄອຍຢ່າງກະຕືລືລົ້ນ ຄາດຫວັງການມາຮອດຂອງພຣະສິວະ.

Verse 37

इत्युक्ता शिवसद्यात्रा देवैस्सह मुनीश्वर । आकर्णय शिवयात्रां विरहोत्सवसंयुताम्

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ໄດ້ກ່າວພັນລະນາການເດີນທາງອັນສັກສິດ ແລະເປັນມົງຄຸນຂອງພຣະສິວະ ພ້ອມດ້ວຍເທວະທັງປວງ. ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງເລື່ອງການເດີນທາງຂອງພຣະສິວະ—ອັນປະສົມກັບງານສະເຫຼີມສະຫຼອງແຫ່ງການພັດພາກ—ເພື່ອໃຫ້ພັກຕິເຕີບໃຫຍ່ໃນຄວາມຄິດຮອດພຣະອົງ.

Verse 53

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां तृतीये पार्वती खण्डे शिवयात्रावर्णनं नाम त्रिपञ्चाशत्तमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈຶ່ງສິ້ນສຸດບົດທີ 53 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາການເດີນທາງຂອງພຣະສິວະ» ໃນພາກທີ 3 ຄື ປາຣະວະຕີຂັນດະ ຂອງພາກທີ 2 ຄື ຣຸດຣະສັມຫິຕາ ໃນພຣະຄຳພີ ສຣີ-ສິວະ ມະຫາປຸຣານະ ອັນນ່າເຄົາລົບ.