दुर्गोपवीत-रचना तथा शिवामलङ्कारोत्सवः | The Making of the Durgopavīta and Pārvatī’s Auspicious Adornment Festival

Verse 1

ब्रह्मोवाच । ततः शैलवरः सोपि प्रीत्या दुर्गोपवीतकम् । कारयामास सोत्साहं वेदमन्त्रैश्शिवस्य च

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ພູເຂົາອັນປະເສີດນັ້ນດ້ວຍຄວາມປິຕິຮັກໃຄ່ ໄດ້ຈັດໃຫ້ມີພິທີສາຍສັກສິດ (ອຸປະວີຕະ) ແກ່ ທ່ານທຸຣຄາ ດ້ວຍຄວາມຮືບຮື້ ພ້ອມດ້ວຍມົນຕຣາແຫ່ງເວດ ແລະມົນຕຣາຂອງພຣະສິວະດ້ວຍ.

Verse 2

अथ विष्ण्वादयो देवा मुनयस्सकुतू हलम् । हिमाचलप्रार्थनया विवेशान्तर्गृहं गिरेः

ຕໍ່ມາ ພະວິສະນຸ ແລະເທວະອື່ນໆ ພ້ອມດ້ວຍລະສີມຸນີທັງຫຼາຍ ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຢາກຮູ້ ຕາມຄຳອ້ອນວອນອັນຈິງໃຈຂອງພະຫິມາຈະລະ ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນພະລາຊະວັງພາຍໃນຂອງພະຣາຊາແຫ່ງພູເຂົາ।

Verse 3

श्रुत्याचारं भवाचारं विधाय च यथार्थतः । शिवामलंकृतां चक्रुश्शिवदत्तविभूषणैः

ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດພິທີຕາມຄຳສອນແຫ່ງເວດ ແລະຕາມຈາຣີດປະເພນີໂລກຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ພວກເຂົາຈຶ່ງປະດັບພຣະສິວາ (ພາຣະວະຕີ) ຢ່າງສົມຄວນ ດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບທີ່ພຣະສິວະປະທານໃຫ້।

Verse 4

प्रथमं स्नापयित्वा तां भूषयित्वाथ सर्वशः । नीराजिता सखीभिश्च विप्रपत्नीभिरेव च

ກ່ອນອື່ນ ພວກເຂົາໄດ້ອາບນ້ຳໃຫ້ນາງ ແລ້ວປະດັບປະດານາງທຸກປະການ। ຕໍ່ມາ ໝູ່ສະຫາຍຂອງນາງ ແລະພັນລະຍາຂອງພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ ໄດ້ປະກອບພິທີອາຣະຕີອັນເປັນມົງຄຸນໃຫ້ນາງ।

Verse 5

अहताम्बरयुग्मेन शोभिता वरवर्णिनी । विरराज महाशैलदुहिता शङ्करप्रिया

ນາງຜູ້ງາມສະຫງ່າ ນຸ່ງຫົ່ມຜ້າຄູ່ອັນບໍ່ມີມົນທິນ ແລະສ່ອງປະກາຍສຸດງາມ—ນາງເປັນທິດາແຫ່ງພູໃຫຍ່ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ).

Verse 6

कंचुकी परमा दिव्या नानारत्नान्विताद्भुता । विधृता च तया देव्या विलसन्त्याधिकं मुने

ໂອ ມຸນີ, ກັນຈຸກີອັນສູງສຸດ ເປັນທິບພະ ແລະນ່າອັດສະຈັນ ປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີຫຼາຍຊະນິດ ໄດ້ຖືກພຣະເທວີນັ້ນສວມໃສ່; ເມື່ອນາງສ່ອງປະກາຍ ມັນຍິ່ງງາມສະຫງ່າຂຶ້ນອີກ.

Verse 7

सा बभार तथा हारं दिव्यरत्नसमन्वितम् । वलयानि महार्हाणि शुद्धचामीकराणि च

ແລ້ວນາງໄດ້ສວມສາຍຄໍທີ່ປະດັບດ້ວຍອັນມະນີທິບອັນສະຫວ່າງໄສ ແລະ ຍັງສວມກໍາໄລມືອັນລໍ້າຄ່າ ທີ່ເຮັດດ້ວຍຄໍາບໍລິສຸດ.

Verse 8

स्थिता तत्रैव सुभगा ध्यायन्ती मनसा शिवम् । शुशुभेति महाशैलकन्यका त्रिजगत्प्रसूः

ນາງຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ເປັນສາວຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນ ບຸດສາວແຫ່ງພູໃຫຍ່ ແລະ ຜູ້ຈະເປັນແມ່ແຫ່ງສາມໂລກ ໄດ້ພິຈາລະນາພຣະສິວະໃນໃຈ ແລະ ດັ່ງນັ້ນນາງຈຶ່ງສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລັດສະໝີພິເສດ.

Verse 9

तदोत्सवो महानासीदुभयत्र मुदा वहः । दानं बभूव विविधं ब्राह्मणेभ्यो विवर्णितम्

ງານສະເຫຼີມສະຫຼອງນັ້ນຍິ່ງໃຫຍ່ຫຼາຍ ແລະ ທັງສອງຝ່າຍມີຄວາມຍິນດີໄຫຼຫຼາກ. ຕໍ່ມາໄດ້ແຈກທານຫຼາຍປະເພດໃຫ້ແກ່ພຣາຫມະນ໌ ຕາມທີ່ປະເພນີໄດ້ກໍານົດ ແລະ ບັນຍາຍໄວ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 10

अन्येषां द्रव्यदानं च बभूव विविधम्महत् । गीतवाद्यविनोदश्च तत्रोत्सवपुरस्सरम्

ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ອື່ນໆຫຼາຍຄົນໄດ້ຖວາຍທານຊັບສິນຢ່າງຫຼາກຫຼາຍແລະອຸດົມ. ມີຄວາມບັນເທີງດ້ວຍບົດຮ້ອງແລະດົນຕີ, ໂດຍມະໂຫລະສົບເປັນຜູ້ນໍາພິທີ.

Verse 11

अथ विष्णुरहं धाता शक्राद्या अमरास्तथा । मुनयश्च महाप्रीत्या निखिलास्सोत्सवा मुदा

ແລ້ວຈຶ່ງມີ ພຣະວິສນຸ, ຂ້າພະເຈົ້າ (ພຣະພຣະຫມາ) ຜູ້ສ້າງ, ພຣະອິນທຣາ ແລະເທວະອື່ນໆ, ພ້ອມທັງບັນດາມຸນີ—ທຸກຜູ້ທຸກນາມເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮັກຍິ່ງ ແລະຊື່ນບານຈັດງານສະຫລອງດ້ວຍຄວາມປິຕິ.

Verse 12

सुप्रणम्य शिवां भक्त्या स्मृत्वा शिवपदाम्बुजम् । सम्प्राप्य हिमगिर्य्याज्ञां स्वं स्वं स्थाने समाश्रिताः

ດ້ວຍຄວາມພັກດີ ພວກເຂົາໄດ້ກົ້ມກາບພຣະສິວາ (ພາຣະວະຕີ) ຢ່າງເຄົາລົບ, ແລະລະລຶກເຖິງພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະສິວະ; ເມື່ອໄດ້ຮັບຄໍາສັ່ງຂອງຫິມະຄິຣີ ແລ້ວ ແຕ່ລະຄົນກໍໄດ້ກັບໄປສູ່ທີ່ຂອງຕົນ.

Verse 13

एतस्मिन्नन्तरे तत्र ज्योतिःशास्त्र विशारदः । हिमवन्तं गिरीन्द्रं तं गर्गो वाक्यमभाषत

ໃນຂະນະນັ້ນເທົ່ານັ້ນ, ກາຣກາ ຜູ້ຊໍານານໃນວິຊາໂຫຣາສາດ ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍາຕໍ່ຫິມະວັນ ຈອມແຫ່ງພູຜາ.

Verse 14

गर्ग उवाच । हिमाचल धराधीश स्वामिन् कालीपतिः प्रभो । पाणिग्रहार्थं शंभुं चानय त्वं निजमंदिरम्

ກາຣກາ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຫິມາຈະລະ ຈອມແຫ່ງພູຜາ, ໂອ ນາຍຜູ້ເປັນໃຫຍ່ອັນຮຸ່ງເຮືອງ—ຜູ້ເປັນສາມີຕາມພຣະພິລິດຂອງກາລີ—ຈົ່ງນໍາພຣະສັມພູໄປຍັງວັງຂອງທ່ານ ເພື່ອພິທີຈັບມື (ອະພິວາຫະ)»។

Verse 15

ब्रह्मोवाच । अथ तं समयं ज्ञात्वा कन्यादानोचितं गिरिः । निवेदितं च गर्गेण मुसुदेऽतीव चेतसि

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອຮູ້ວ່າເວລາອັນສົມຄວນສໍາລັບການມອບທິດາໃນພິທີມົງຄຸນໄດ້ມາຮອດ ກະສັດຄິຣີ ຜູ້ມີໃຈສັ່ນໄຫວຢ່າງລຶກ ກໍຮັບຂ່າວທີ່ລະສີ ກາກະ ໄດ້ແຈ້ງມານັ້ນເຊັ່ນກັນ.

Verse 16

महीधरान्द्विजांश्चैव परानपि तदा गिरिः । प्रेषयामास सुप्रीत्या शिवानयनकाम्यया

ເມື່ອນັ້ນ ພຣະຣາຊາແຫ່ງພູເຂົາ (ຫິມາລະຍະ) ດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ໄດ້ສົ່ງບັນດາພູເຂົາໃຫຍ່ ພວກພຣາຫມັນຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ ແລະຜູ້ສູງສົ່ງອື່ນໆ ໄປ ເພາະຄວາມປາຖະໜາອັນອ່ອນໂຍນທີ່ຈະນໍາພຣະສິວະມາສູ່ພຣະອົງ.

Verse 17

ते पर्वता द्विजाश्चैव सर्वमंगलपाणयः । संजग्मुस्सोत्सवाः प्रीत्या यत्र देवो महेश्वरः

ພູເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະ ດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ນັກບວດຜູ້ຮູ້ທັງຫຼາຍ ກໍຖືຂອງຖວາຍມົງຄຸນທຸກປະການໄວ້ໃນມື ແລ້ວເດີນທາງໄປດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ແລະບັນເທີງດຸດດື່ມ ໄປຫາສະຖານທີ່ທີ່ພຣະມະເຫສະວະຣະ (ສິວະ) ປະທັບຢູ່.

Verse 18

तदा वादित्रघोषेण ब्रह्मघोषेण भूयसा । महोत्साहोऽभवत्तत्र गीतनृत्यान्वितेन हि

ໃນເວລານັ້ນ ທ່າມກາງສຽງກອງດົນຕີທີ່ກັງວານ ແລະສຽງສະດຸດສະດັງຂອງບົດສວດເວດທີ່ດັງກວ່າ ຄວາມຮື້ນເຮືອງອັນໃຫຍ່ກໍເກີດຂຶ້ນທີ່ນັ້ນ ພ້ອມກັບການຮ້ອງເພງແລະຟ້ອນລໍາ।

Verse 19

श्रुत्वा वादित्रनिर्घोषं सर्वे शंकरसेवकाः । उत्थितास्त्वैकपद्येन सदेवर्षिगणा मुदा

ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງກັງວານຂອງດົນຕີ ບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ພຣະສັງກະຣາທັງໝົດ ພ້ອມດ້ວຍຝູງມຸນີ ແລະເທວະຣິສີ ລຸກຂຶ້ນພ້ອມກັນໃນພິລຶກດຽວ ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ।

Verse 20

परस्परं समूचुस्ते हर्षनिर्भरमानसाः । अत्रागच्छंति गिरयश्शिवानयनकाम्यया

ດ້ວຍໃຈທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ ພວກເຂົາເວົ້າກັນວ່າ: “ພູເຂົາທັງຫຼາຍກໍາລັງມາທີ່ນີ້ ເພາະປາຖະໜາຈະໄດ້ເຫັນພຣະສິວະ”।

Verse 21

पाणिग्रहणकालो हि नूनं सद्यस्समागतः । महद्भाग्यं हि सर्वेषां संप्राप्तमहि मन्महे

ແນ່ນອນ ເວລາແຫ່ງພິທີຈັບມື (ພິທີສົມຣົດ) ບັດນີ້ມາຮອດແລ້ວ। ພວກເຮົາເຫັນວ່າ ໂຊກດີອັນໃຫຍ່ໄດ້ບັງເກີດແກ່ທຸກຄົນ ເພາະໄດ້ບັນລຸເວລາມົງຄຸນນີ້।

Verse 22

धन्या वयं विशेषेण विवाहं शिवयोर्ध्रुवम् । द्रक्ष्यामः परमप्रीत्या जगतां मंगलालयम्

ພວກເຮົາໂຊກດີຢ່າງຍິ່ງ ໂດຍສະເພາະແທ້ໆ; ແນ່ນອນພວກເຮົາຈະໄດ້ເຫັນດ້ວຍຄວາມປິຕິສູງສຸດ ພິທີວິວາຫະຂອງພຣະສິວະ ແລະ (ພາຣະວະຕີ) ຜູ້ເປັນທີ່ສະຖິດແລະແຫຼ່ງກໍ່ເກີດແຫ່ງມົງຄຸນຂອງທຸກໂລກ.

Verse 23

ब्रह्मोवाच । एवं यावदभूत्तेषां संवादस्तत्र चादरात् । तावत्सर्वे समायाताः पर्वतेंद्रस्य मंत्रिणः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ໃນຂະນະທີ່ການສົນທະນາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຂອງເຂົາເຈົ້າຍັງດໍາເນີນຢູ່ນັ້ນ ບັນດາລັດຖະມົນຕີຂອງຈອມເຂົາໄດ້ມາພ້ອມກັນທັງໝົດ।

Verse 24

ते गत्वा प्रार्थयांचक्रुश्शिव विष्ण्वादिकानपि । कन्यादानोचितः कालो वर्तते गम्यतामिति

ເຂົາເຈົ້າໄດ້ໄປແລ້ວອ້ອນວອນແມ່ນແຕ່ພຣະສິວະ, ພຣະວິດສະນຸ ແລະເທວະອື່ນໆວ່າ: “ເວລາອັນສົມຄວນສໍາລັບການມອບທິດາໃນພິທີມົງຄຸນໄດ້ມາແລ້ວ; ຂໍໃຫ້ເສດັດໄປສູ່ພິທີເຖີດ.”

Verse 25

ते तच्छ्रुत्वा सुरास्सर्वे मुने विष्ण्वादयोऽखिलाः । मुमुदुश्चेतसातीव जयेत्यूचुर्गिरिं द्रुतम्

ໂອ ພຣະມຸນີ, ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ ບັນດາເທວະທັງປວງ—ພຣະວິດສະນຸ ແລະອື່ນໆ—ກໍຊື່ນບານຢ່າງຍິ່ງໃນໃຈ. ພວກເຂົາຮ້ອງວ່າ “ໄຊຊະນະ!” ແລ້ວເວົ້າກັບຈອມເຂົາຢ່າງຮີບດ່ວນ.

Verse 26

शिवोऽपि मुमुदेऽतीव कालीप्रापणलालसः । गुप्तं चकार तच्चिह्नं मनस्येवाद्भुताकृतिः

ພຣະສິວະກໍຊື່ນບານຢ່າງຫຼາຍ ເພາະປາຖະໜາຈະໄດ້ຮັບພຣະນາງກາລີ. ພຣະອົງຜູ້ມີຮູບອັນອັດສະຈັນນັ້ນ ໄດ້ປິດບັງເຄື່ອງໝາຍນັ້ນໄວ້ຢ່າງລັບໆ ດັ່ງເກັບໄວ້ໃນພຣະຫົວໃຈຂອງພຣະອົງເອງ.

Verse 27

अथ स्नानं कृतन्तेन मङ्गलद्रव्यसंयुतम् । शूलिना सुप्रसन्नेन लोकानुग्रहकारिणा

ຕໍ່ມາ ພຣະສິວະຜູ້ຖືຕຣິສູນ—ຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າຜູ້ເມດຕາຢ່າງຍິ່ງ ແລະມຸ່ງໃຫ້ພອນແກ່ສັບພະໂລກ—ໄດ້ປະກອບພິທີສະນານອັນສັກສິດ ພ້ອມດ້ວຍວັດຖຸມົງຄຸນຕ່າງໆ.

Verse 28

स्नातस्सुवाससा युक्तस्सर्वैस्तैः परिवारितः । आरोपितो वृषस्कन्धे लोकपालैस्सुसेवितः

ເມື່ອສະນານແລ້ວ ພຣະອົງນຸ່ງຫົ່ມຜ້າອັນງາມປະນີດ ແລະຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍທຸກຜູ້. ບັນດາໂລກະປາລາໄດ້ຮັບໃຊ້ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະເຊີນພຣະອົງປະທັບເທິງຫຼັງງົວວຶຣສະ (Vṛṣa) ພາຫະນະອັນສັກສິດຂອງພຣະສິວະ.

Verse 29

पुरस्कृत्य प्रभुं सर्वे जग्मुर्हिमगिरेर्गृहम् । वाद्यानि वादयन्तश्च कृतवन्तः कुतूहलम्

ເຂົາທັງຫມົດໄດ້ນໍາພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄວ້ຂ້າງໜ້າ ແລ້ວເດີນທາງໄປຫາເຮືອນຂອງພຣະຫິມາລະຍະ; ພ້ອມກັນນັ້ນກໍ່ບັນເລງດົນຕີ ເຮັດໃຫ້ເກີດບັນຍາກາດແຫ່ງຄວາມຄຶກຄື້ນ ແລະຄວາມພິສົດອັນນ່າພິສົດ.

Verse 30

हिमागप्रेषिता विप्रास्तथा ते पर्वतोत्तमाः । शम्भोरग्रचरा ह्यासन्कुतूहलसमन्विताः

ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ຕາມການສົ່ງອອກຂອງຫິມາລະຍະ, ພູຜາອັນປະເສີດເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ໄປນໍາໜ້າພຣະສັມພູ, ດ້ວຍຄວາມຢາກຮູ້ອັນເຕັມປ່ຽມ.

Verse 31

बभौ छत्रेण महता ध्रियमाणो हि मूर्द्धनि । चामरैर्वीज्यमानोऽसौ सविता नो महेश्वरः

ພຣະມະເຫສວະຣະ ພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຮົາ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດ—ມີພຣະເສົາຖືກປົກດ້ວຍສະຫວັດຮາຊະອັນໃຫຍ່ ແລະຖືກພັດດ້ວຍຈາມະຣະ, ສະຫງ່າງາມດ້ວຍສິຣິລາດ.

Verse 32

अहं विष्णुस्तथा चेन्द्रो लोकपाला स्तथैव च । अग्रगाः स्मातिशोभन्ते श्रिया परमया श्रिताः

«ຂ້າພະເຈົ້າ, ພຣະວິສນຸ ແລະ ພຣະອິນທຣະ, ພ້ອມທັງຜູ້ພິທັກໂລກທັງຫຼາຍ, ຢືນຢູ່ແຖວໜ້າ ແລະສ່ອງປະກາຍ—ເພາະໄດ້ອາໄສ ແລະຖືກປະດັບດ້ວຍສິຣີອັນສູງສຸດ»។

Verse 33

ततश्शङ्खाश्च भेर्य्यश्च पटहानकगोमुखाः । पुनः पुनरवाद्यन्त वादित्राणि महोत्सवे

ແລ້ວຈຶ່ງມີການປົ່ງສັງຂ໌ ແລະຕີກອງເບຣີ, ພ້ອມທັງກອງປະຕະຫາ, ເຄື່ອງຕີນ້ອຍໆຄ້າຍຕຳບູ, ແລະແກຣນໂກມຸຂະ ຖືກບັນເລີງຊ້ຳໆ ໃນມະໂຫສົບໃຫຍ່.

Verse 34

तथैव गायकास्सर्वे जगुः परममङ्गलम् । नर्तक्यो ननृतुस्सर्वा नानातालसमन्विताः

ເຊັ່ນດຽວກັນ ນັກຮ້ອງທັງປວງຮ້ອງບົດສັນລະເສີນອັນເປັນມົງຄຸນສູງສຸດ; ແລະນາງຟ້ອນທັງຫຼາຍຟ້ອນຢ່າງກົງກັນກັບຈັງຫວະ ແລະຕາລະຫຼາຍຮູບແບບ.

Verse 35

एभिस्समेतो जगदेकबन्धुर्ययौ तदानीं परमेशवर्चसा । सुसेव्यमानस्सकलैस्सुरेश्वरैर्विकीर्यमाणः कुसुमैश्च हर्षितैः

ພ້ອມດ້ວຍເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນ ມິດຜູ້ດຽວແຫ່ງໂລກທັງປວງ ໄດ້ເດີນອອກໃນເວລານັ້ນ ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສະຫງ່າລາສີແຫ່ງພຣະປະເມສະວະຣະ. ຖືກບໍລິການດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບໂດຍເທວະຈອມທັງຫຼາຍ ແລະຖືກພອຍດອກໄມ້ດ້ວຍຄວາມຍິນດີ.

Verse 36

सम्पूजितस्तदा शम्भुः प्रविष्टो यज्ञमण्डपम् । संस्तूयमानो बह्वीभिः स्तुतिभिः परमेश्वरः

ແລ້ວພຣະສັມພູ ຜູ້ໄດ້ຮັບການບູຊາຢ່າງຄົບຖ້ວນ ໄດ້ເຂົ້າສູ່ມະນະດົບພິທີຍັດ. ພຣະປະເມສະວະຣະຖືກສັນລະເສີນດ້ວຍບົດສັນລະເສີນຫຼາຍປະການ.

Verse 37

वृषादुत्तारयामासुर्महेशम्पर्वतोत्तमाः । निन्युर्गृहान्तरम्प्रीत्या महोत्सवपुरस्सरम्

ແລ້ວບັນດາພູເຂົາຜູ້ສູງສຸດໄດ້ຊ່ວຍພຣະມະເຫສະ ລົງຈາກພຣະວົງວົວ (ວຶສະພ). ດ້ວຍຄວາມປິຕິຮັກໃຄ່ ພວກເຂົານໍາພຣະອົງເຂົ້າສູ່ຫ້ອງພາຍໃນ, ໂດຍມີມະໂຫລະສົບໃຫຍ່ນໍາໜ້າ.

Verse 38

हिमालयोऽपि सम्प्राप्तं सदेवगणमीश्वरम् । प्रणम्य विधिवद्भक्त्या नीराजनमथाकरोत्

ພຣະຫິມາລະຍະກໍໄດ້ເຂົ້າໄປໃກ້ພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຜູ້ມາພ້ອມກັບຝູງເທວະ. ທ່ານກໍກົ້ມກາບຕາມພິທີ, ແລ້ວດ້ວຍພັກດີສັດທາຕາມຈາຣີດ ໄດ້ປະກອບນີຣາຈະນະ (ອາຣາຕີ) ແດ່ພຣະອີສະວະຣະ.

Verse 39

सर्वान्सुरान्मुनीनन्यान्प्रणम्य समहोत्सवः । सम्मानमकरोत्तेषां प्रशंसन्स्वविधिम्मुदा

ທ່ານໄດ້ກົ້ມກາບບັນດາເທວະທັງປວງ ແລະມຸນີອື່ນໆ; ແລ້ວດ້ວຍຄວາມປິຕິແຫ່ງມະໂຫລະສົບ ທ່ານໄດ້ໃຫ້ກຽດແກ່ພວກເຂົາທຸກຜູ້ ແລະດ້ວຍຄວາມຍິນດີໄດ້ສັນລະເສີນຄວາມຖືກຕ້ອງແຫ່ງພິທີແລະຈາຣີດຂອງຕົນ.

Verse 40

सोऽगस्साच्युतमीशानं सुपाद्यार्घ्यपुरस्सरम् । सदेवमुख्यवर्गं च निनाय स्वालयान्तरम्

ແລ້ວອາກັດສະຕະ ໄດ້ຖວາຍພິທີຕ້ອນຮັບອັນປະເສີດ ເລີ່ມດ້ວຍນ້ຳລ້າງຕີນ ແລະ ອາຣຄະຍະ ຕາມຄວາມຄວນ ແລ້ວນຳພຣະອີສານະ (ພຣະສິວະ) ພ້ອມອະຈຸຕະ (ວິສນຸ) ແລະ ໝູ່ເທວະຜູ້ສູງສຸດ ເຂົ້າໄປສູ່ພາຍໃນແຫ່ງທີ່ພຳນັກຂອງຕົນ।

Verse 41

प्राङ्गणे स्थापयामास रत्नसिंहासनेषु तान् । सर्वान्विष्णु च मामीशं विशिष्टांश्च विशेषतः

ໃນລານຫນ້າເຮືອນ ທ່ານໄດ້ຈັດໃຫ້ພວກເຂົານັ່ງເທິງບັນລັງປະດັບແກ້ວມະນີ; ຈັດທຸກອົງໃຫ້ນັ່ງພ້ອມກັນ ແລະ ໂດຍພິເສດ ໄດ້ຈັດໃຫ້ພຣະວິສນຸ ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ໄດ້ຮັບກຽດສູງສຸດໃນຫມູ່ຜູ້ວິເສດ.

Verse 42

सखीभिर्मेनया प्रीत्या ब्राह्मणस्त्रीभिरेव च । अन्याभिश्च पुरन्धीभिश्चक्रे नीराजनम्मुदा

ດ້ວຍຄວາມຮັກ ນາງມີໝູ່ສາວໆ ແລະແມ່ເມນາ ພ້ອມທັງເມຍພຣາຫມັນ ແລະສະຕຣີຜູ້ມີກຽດອື່ນໆ ຮ່ວມກັນ ແລ້ວໄດ້ເຮັດນີຣາຊະນະ (ອາຣະຕີ) ອັນເປັນມົງຄຸນດ້ວຍຄວາມປິຕິ।

Verse 43

पुरोधसा कृत्यविदा शंकराय महात्मने । मधुपर्कादिकं यद्यत्कृत्यं तत्तत्कृतं मुदा

ຕໍ່ມາ ປຸໂຣຫິດປະຈຳຕະກູນ ຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນພິທີກຳ ໄດ້ເຮັດດ້ວຍຄວາມປິຕິ ເພື່ອພຣະສັງກະຣະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ທຸກພິທີທີ່ຄວນເຮັດ—ເລີ່ມຈາກການຖວາຍມະທຸປະຣະກະ ແລະການຕ້ອນຮັບອັນຄວນເຄົາລົບອື່ນໆ।

Verse 44

मया स नोदितस्तत्र पुरोधाः कृतवांस्तदा । सुमंगलं च यत्कर्म प्रस्तावसदृशम्मुने

ໂອ ມຸນີ, ໃນເວລານັ້ນ ຂ້ອຍໄດ້ກະຕຸ້ນເຂົາຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລ້ວປຸໂຣຫິດກໍໄດ້ປະຕິບັດພິທີມົງຄຸນດ້ວຍຄວາມປິຕິ ເຮັດກິດອັນສັກສິດໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມທີ່ໂອກາດກຳນົດ।

Verse 45

अन्तर्वेद्यां महाप्रीत्या सम्प्रविश्य हिमाद्रिणा । यत्र सा पार्वती कन्या सर्वाभरणभूषिता

ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ ພະຫິມາລະຍະໄດ້ເຂົ້າໄປໃນເຂດພິທີບູຊາພາຍໃນ ບ່ອນທີ່ນາງກັນຍາພາຣະວະຕີຢືນຢູ່ ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນທຸກຢ່າງ।

Verse 46

वेदिकोपरि तन्वंगी संस्थिता सुविराजिता । तत्र नीतो मद्दादेवो विष्णुना च मया सह

ນາງຜູ້ມີອວຍະວະອ່ອນຊ້ອຍ ປະທັບນັ່ງຢູ່ເທິງແທ່ນບູຊາ ສ່ອງປະກາຍສະຫງ່າງາມຢ່າງຍິ່ງ। ແລ້ວພະວິສະນຸ ພ້ອມກັບຂ້າພະເຈົ້າ ໄດ້ນຳພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນທິວະ—ພຣະສິວະ—ໄປຍັງບ່ອນນັ້ນ।

Verse 47

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां तृतीये पार्वतीखण्डे शिव हिमगिरिगृहाभ्यन्तरगमनोत्सववर्णनं नाम सप्तचत्वारिंशोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສີຣີ ຊິວະມະຫາປຸຣານະ» ໃນປື້ມທີສອງ ຣຸດຣະສັມຫິຕາ; ໃນພາກທີສາມ ປາຣະວະຕີຂັນດະ—ຈົບບົດທີ 47 ຊື່ «ການພັນນາງານສະເຫຼີມສະຫຼອງການເຂົ້າສູ່ພະລາຊະວັງພາຍໃນຂອງຮິມະກິຣິຂອງພຣະຊິວະ».

Verse 48

तत्रोपविष्टो गर्गश्च यत्रास्ति घटिकालयम् । यावच्छेषा घटी तावत्कृतम्प्रणवभाषणम्

ທີ່ນັ້ນ ຤ິສີກາຣະກາ ໄດ້ນັ່ງລົງຢູ່ບ່ອນທີ່ເກັບນາລິການ້ຳ. ຕາມເວລາທີ່ຍັງເຫຼືອອີກໜຶ່ງກະຕິ ທ່ານກໍສືບຕໍ່ກ່າວພຣະນະວະ (ໂອມ).

Verse 49

पुण्याहम्प्रवदन्गर्गस्समाध्रेऽञ्जलिम्मुदा । पार्व्वत्यक्षतपूर्णं च ववृषे च शिवोपरि

ກ່າວຄຳວ່າ «ປຸນຍາຫະ» ເປັນພອນມົງຄຸນ ຤ິສີກາຣະກາ ໄດ້ປະນົມມືດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ແລະໄດ້ໂຮຍເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ (ອັກຊະຕະ) ທີ່ນາງປາຣະວະຕີໄດ້ເຕີມແລະຊຳລະສິດ ລົງເທິງພຣະຊິວະ.

Verse 50

तया सम्पूजितो रुद्रो दध्यक्षतकुशाम्बुभिः । परमोदाढ्यया तत्र पार्वत्या रुचिरास्यया

ທີ່ນັ້ນ ພຣະຣຸດຣະ ໄດ້ຮັບການບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງ ໂດຍນາງປາຣະວະຕີ ໃບໜ້າສະຫວ່າງງາມ ດ້ວຍນົມສົ້ມ, ເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ, ຫຍ້າກຸສະ ແລະນ້ຳສັກສິດ; ນາງໝັ້ນຄົງໃນວຣະຕະ ແລະພັກດີຢ່າງສູງສຸດ។

Verse 51

विलोकयन्ती तं शम्भुं यस्यार्थे परमन्तपः । कृतम्पुरा महाप्रीत्या विरराज शिवाति सा

ນາງເບິ່ງຈ້ອງໄປຫາ ຊຳພູ, ເພາະພຣະອົງນັ້ນແຫຼະ ຜູ້ມີຕະປະອັນສູງສຸດເຄີຍປະຕິບັດຕະປະຢ່າງແຮງກ້າມາກ່ອນ. ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີອັນໃຫຍ່ ນາງສ່ອງສະຫວ່າງຂຶ້ນ ແລະກາຍເປັນ “ຊິວາ” ຢ່າງແທ້ຈິງ—ພຣະມະເຫສີມົງຄຸນຂອງພຣະຊິວະ.

Verse 52

मया मुने तदोक्तस्तु गर्गादिमुनिभिश्च सः । समानर्च शिवां शम्भुर्लौकिकाचारसंरतः

ໂອ ມຸນີ, ນີ້ແມ່ນຄໍາທີ່ຂ້າໄດ້ກ່າວແທ້ ແລະ ບັນດາມຸນີເຊັ່ນ ກັກກາ ກໍຢືນຢັນ. ຕໍ່ມາ ພຣະສັມພູ ຜູ້ຍຶດຖືຈາຣິດໂລກຢ່າງຖືກຕ້ອງ ໄດ້ບູຊາ ພຣະສິວາ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບສົມຄວນ.

Verse 53

एवं परस्परं तौ वै पार्व्वतीपरमेश्वरौ । अर्चयन्तौ तदानीञ्च शुशुभाते जगन्मयौ

ດັ່ງນັ້ນ ໃນເວລານັ້ນ ພາຣະວະຕີ ແລະ ພຣະປະຣະເມສະວະຣະ ໄດ້ບູຊາກັນແລະກັນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ທັງສອງສ່ອງສະຫວ່າງສົດງາມ ເພາະເປັນອົງຮູບແຫ່ງຈັກກະວານ.

Verse 54

त्रैलोक्यलक्ष्म्या संवीतौ निरीक्षन्तौ परस्परम् । तदा नीराजितौ लक्ष्म्यादिभिस्स्त्रीभिर्विशेषतः

ທັງສອງຖືກຫໍ້ຫຸ້ມດ້ວຍສະຫງ່າງາມແຫ່ງລັກສະມີຂອງສາມໂລກ ແລະ ຈ້ອງມອງກັນແລະກັນ. ແລ້ວ ພຣະລັກສະມີ ແລະ ນາງຟ້າອື່ນໆ ໄດ້ເຮັດພິທີອາຣາຕີຖວາຍກຽດແກ່ພຣະອົງຢ່າງພິເສດ.

Verse 55

तथा परा वै द्विजयोषितश्च नीराजयामासुरथो पुरस्त्रियः । शिवाञ्च शम्भुञ्च विलोकयन्त्योऽवापुर्म्मुदन्तास्सकला महोत्सवम्

ເຊັ່ນດຽວກັນ ບັນດາແມ່ຍິງຂອງພວກດວິຊະ ແລະ ແມ່ຍິງໃນເມືອງ ກໍໄດ້ເຮັດອາຣາຕີຢູ່ຕໍ່ໜ້າ. ເມື່ອເບິ່ງພຣະສິວາ ແລະ ພຣະສັມພູ ພວກນາງທັງໝົດກໍປິຕິຍິນດີ ແລະ ໄດ້ຮັບຄວາມເຕັມອິ່ມແຫ່ງມະໂຫສົບໃຫຍ່ນັ້ນ.