युद्धप्रारम्भवर्णनम् — Description of the Commencement of Battle

Verse 1

ब्रह्मोवाच । हर्य्यादयस्सुरास्ते च दृष्ट्वा तच्चरितं विभोः । सुप्रसन्ना बभूवुर्हि विश्वासासक्तमानसाः

ພຣະພຣະຫມາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອເຫັນການກະທໍາອັນທິບຂອງພຣະຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກສິ່ງ ຮະຣິ (ວິສນຸ) ແລະເທວະອື່ນໆ ກໍມີຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ; ໃຈຂອງພວກເຂົາໄດ້ຍຶດໝັ້ນໃນສັດທາ ແລະຄວາມໄວ້ວາງໃຈໃນພຣະອົງ.

Verse 2

वल्गंतः कुर्वतो नादं भाविताश्शिवतेजसा । कुमारन्ते पुरस्कृत्य तारकं हंतुमाययुः

ພວກເຂົາໂດດພຸ້ນ ແລະຮ້ອງສຽງກັງວານ ດ້ວຍຖືກເສີມພະເທດຊະອັນທິບຂອງພຣະສິວະ; ພວກເຂົາອອກເດີນທາງ ນໍາພຣະກຸມາຣາໄວ້ຂ້າງໜ້າ ເພື່ອປະຫານຕາຣະກະ।

Verse 3

देवानामुद्यमं श्रुत्वा तारकोऽपि महाबलः । सैन्येन महता सद्यो ययौ योद्धुं सुरान् प्रति

ເມື່ອໄດ້ຍິນການລຸກຂຶ້ນຂອງເທວະດາ ຕາຣະກະຜູ້ມີພະລັງຫຼາຍກໍອອກເດີນທາງທັນທີ ພ້ອມກອງທັບໃຫຍ່ ເພື່ອຮົບກັບພວກເທວະດາ।

Verse 4

देवा दृष्ट्वा समायांतं तारकस्य महाबलम् । बलेन बहुकुर्वन्तः सिंहनादं विसिस्मियुः

ເທວະທັງປວງ ເຫັນຕາຣະກະ ເຂົ້າມາດ້ວຍພະລັງອັນມະຫາ. ພວກເຂົາຮວບຮວມກຳລັງຂອງຕົນ ແລ້ວຮ້ອງສຽງສິງຫນາດດັ່ງສິງໃນສົງຄາມ; ແຕ່ໃນໃຈກໍຕະລຶງຕື່ນຕົກຕໍ່ອຳນາດຂອງລາວ.

Verse 5

तदा नभोऽऽङ्गना वाणीं जगादोपरि सत्वरम् । शङ्करप्रेरिता सद्यो हर्यादीनखिलान् सुरान्

ໃນເວລານັ້ນ ທັນໃດນັ້ນ ສຽງທິບໃນຟ້າ ກໍເວົ້າຈາກເທິງຢ່າງຮວດເລັວ—ໂດຍການດົນໃຈຂອງ ພຣະສັງກະຣະ—ແລະໄດ້ເອີ້ນເທວະທັງປວງ ເລີ່ມຈາກ ຮະຣິ (ວິສນຸ).

Verse 6

व्योमवाण्युवाच । कुमारं च पुरस्कृत्य सुरा यूयं समुद्यताः । दैत्यान्विजित्य संग्रामे जयिनोऽथ भविष्यथ

ວຽມະວານີ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ເທວະທັງປວງ, ຈົ່ງຍົກກຸມາຣະໄວ້ເປັນຜູ້ນຳໜ້າ ແລ້ວກ້າວໄປດ້ວຍຄວາມມຸ່ງໝັ້ນ. ເມື່ອຊະນະພວກໄດຕະຍະໃນສົງຄາມແລ້ວ, ພວກເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ມີໄຊ.”

Verse 7

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां चतुर्थे कुमारखण्डे युद्धप्रारंभवर्णनं नाम सप्तमोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສີຣີ ຊິວະມະຫາປຸຣານະ» ພາກທີ 2 «ຣຸດຣະສັມຫິຕາ» ແລະ ຂັນທີ 4 «ກຸມາຣະຂັນດະ» ບົດທີ 7 ຊື່ «ການພັນລະນາການເລີ່ມສົງຄາມ» ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ।

Verse 8

कुमारं च पुरस्कृत्य सर्वे ते जातसाध्वसाः । योद्धुकामास्सुरा जग्मुर्महीसागरसंगमम्

ພວກອະສຸຣະເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຍົກກຸມາຣະໄວ້ເປັນຜູ້ນຳໜ້າ ແລະ ເມື່ອຄວາມຢ້ານກົວເກີດຂຶ້ນໃນໃຈ ພວກເຂົາກໍອອກເດີນທາງດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະຮົບ ໄປຍັງຈຸດບັນຈົບທີ່ແຜ່ນດິນພົບທະເລ.

Verse 9

आजगाम द्रुतं तत्र यत्र देवास्स तारकः । सैन्येन महता सार्द्धं सुरै र्बहुभिरावृत्

ແລ້ວຕາຣະກະກໍມາຮອດຢ່າງວ່ອງໄວ ຍັງບ່ອນທີ່ເທວະທັງຫຼາຍຢູ່. ເຂົາຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍເທວະຫຼາຍອົງ ແລະ ມາພ້ອມກອງທັບອັນໃຫຍ່ຫຼວງ.

Verse 10

रणदुंदुभयो नेदुः प्रलयांबुद्निस्स्वनाः । कर्कशानि च वाद्यानि पराणि च तदागमे

ແລ້ວກອງກອງສົງຄາມກໍຄຳຮ້ອງກັງວານ ດັ່ງສຽງເມກແຫ່ງມະຫາປະລັຍ; ເມື່ອທ່ານເສດັດມາ ເຄື່ອງດົນຕີອື່ນໆທີ່ສຽງແຂງກໍປະທຸດັງຂຶ້ນພ້ອມກັນ।

Verse 11

गर्जमानास्तदा दैत्यास्तारकेणसुरेण ह । कंपयन्तो भुवं पादक्रमैर्वल्गुनकारकाः

ໃນຂະນະນັ້ນ ພວກໄດຕະຍະກໍຮ້ອງຄຳຮ້ອງກັງວານ ພາຍໃຕ້ການນຳຂອງອະສຸຣະ ຕາຣະກະ; ພວກເຂົາກະທືບຍ່າງດິນຢ່າງແຮງ ໃຫ້ແຜ່ນດິນສັ່ນສະເທືອນ ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມວຸ້ນວາຍທົ່ວທິດ।

Verse 12

तच्छ्रुत्वा रवमत्युग्रं सर्वे देवा विनिर्भयाः । ऐकपद्येन चोत्तस्थुर्योद्धुकामाश्च तारकम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງຮ້ອງອັນດຸຮ້າຍນັ້ນ ທວງເທວະທັງປວງກໍກາຍເປັນຜູ້ບໍ່ຫວາດຫວັນ. ໃນພິບຕາດຽວ ພວກເຂົາກໍລຸກຂຶ້ນພ້ອມກັນ ປາຖະໜາຈະຮົບກັບຕາຣະກະ।

Verse 13

गजमारोप्य देवेन्द्रः कुमारं त्यग्रतोऽभवत् । सुरसैन्येन महता लोकपालैस्समावृतः

ພຣະອິນທຣະ ຈອມເທວະ ຂຶ້ນຂີ່ຊ້າງ ແລ້ວເຄື່ອນໄປຫາພຣະກຸມາຣະ; ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍກອງທັບເທວະອັນໃຫຍ່ ແລະມີລົກກະປາລະ ຜູ້ພິທັກໂລກ ຕິດຕາມປະກົບ.

Verse 14

तदा दुंदुभयो नेदुर्भेरीतूर्याण्यनेकशः । वीणावेणुमृदंगानि तथा गंधर्वनिस्स्वनाः

ໃນເວລານັ້ນ ກອງດຸນດຸບີກໍດັງກັງວານ; ບເບຣີ ແລະ ຕູຣະຍາ ຫຼາຍຢ່າງຖືກຕີຊໍ້າໆ. ວີນາ, ຂຸ່ຍ, ແລະ ມຣິດັງກະ ກໍກ້ອງກັງວານ ພ້ອມທັງສຽງອັນໄພຣະຂອງຄັນທັຣວະ.

Verse 15

गजं दत्त्वा महेन्द्राय कुमारो यानमारुहत् । अनेकाश्चर्यसंभूतं नानारत्नसमन्वितम्

ພຣະກຸມາຣະ ໄດ້ຖວາຍຊ້າງໃຫ້ແກ່ພຣະມະເຫນທຣະ (ອິນທຣະ) ແລ້ວຈຶ່ງຂຶ້ນສູ່ລົດທິບພະຍານຂອງພຣະອົງ ອັນບັນດານເກີດດ້ວຍຄວາມອັດສະຈັນ ເຕັມໄປດ້ວຍສິ່ງພິສົດ ແລະປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີນານາ.

Verse 16

विमानमारुह्य तदा महायशास्स शांकरिस्सर्वगुणैरुपेतः । श्रिया समेतः परया बभौ महान् संवीज्यमानश्चमरैर्महाग्रभैः

ແລ້ວພຣະກຸມານ ບຸດຜູ້ມີຊື່ສຽງຍິ່ງຂອງພຣະສັງກະຣະ ໄດ້ຂຶ້ນນັ່ງເທິງລົດທິບ; ພ້ອມດ້ວຍຄຸນງາມຄວາມດີທຸກປະການ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສິຣີອັນສູງສຸດ, ມີຄວາມຮຸ່ງເຮືອງຄຽງຄູ່, ໃນຂະນະທີ່ຖືກພັດດ້ວຍຈາມະຣະ (ພັດຫາງຍັກ) ໃຫຍ່ໆອັນເປັນມົງຄຸນ।

Verse 17

प्राचेतसं छत्रमतीवसुप्रभं रत्नैरुपेतं विविधैर्विराजितम् । धृतं तदा तच्च कुमारमूर्ध्नि वै ह्यनन्तचान्द्रैः किरणैर्महाप्रभैः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ຮົ່ມພຣະຣາຊະອັນສະຫວ່າງໄສຢ່າງຍິ່ງ ຂອງພຣະປຣາເຈຕະສະ ປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີນານາ ຖືກຊູງຂຶ້ນຄຸ້ມເທິງພຣະເສຍຂອງພຣະກຸມານ; ມັນສ່ອງປະກາຍດ້ວຍລຳແສງດັ່ງຈັນທຣານັບບໍ່ຖ້ວນ ອັນມີສະຫງ່າລາສີຍິ່ງໃຫຍ່।

Verse 18

मिलितास्ते तदा सर्वे देवाश्शक्रपुरोगमा । स्वैःस्वैर्बलैः परिवृता युद्धकामा महाबलाः

ໃນເວລານັ້ນ ເທວະທັງປວງໄດ້ຊຸມນຸມກັນ ໂດຍມີສັກຣະ (ອິນທຣະ) ເປັນຜູ້ນຳ. ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍກຳລັງຂອງຕົນໆ ບັນດາຜູ້ມີພະລັງຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ປາຖະໜາຈະຮົບພຸ້ນພັນ.

Verse 19

एवं देवाश्च दैत्याश्च योद्धुकामाः स्थिता भुवि । सैन्येन महता तेन व्यूहं कृत्वा पृथक् पृथक्

ດັ່ງນັ້ນ ທັງເທວະແລະໄດຕະ ຜູ້ປາຖະໜາຈະຮົບ ໄດ້ຢືນຢູ່ເທິງພື້ນດິນ. ແລະດ້ວຍກອງທັບອັນໃຫຍ່ນັ້ນ ແຕ່ລະຝ່າຍໄດ້ຈັດຕັ້ງຂະບວນຮົບ (ວິວະ) ຂອງຕົນແຍກກັນ.

Verse 20

ते सेने सुरदैत्यानां शुशुभाते परस्परम् । हंतुकामे तदान्योन्यं स्तूयमाने च बन्दिभिः

ແລ້ວໃນເວລານັ້ນ ກອງທັບສອງຝ່າຍ—ຂອງເທວະ ແລະ ໄດຕະ—ສ່ອງສະຫວ່າງສົດງາມ ຢືນປະຈັນໜ້າກັນ ແຕ່ລະຝ່າຍປາຖະໜາຈະສັງຫານອີກຝ່າຍ ໃນຂະນະທີ່ນັກຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນພວກເຂົາ।

Verse 21

उभे सेनं तदा तेषामगर्जेतां वनोपमे । भयंकरेऽत्यवीराणामितरेषां सुखावहे

ແລ້ວກອງທັບທັງສອງຝ່າຍກໍຮ້ອງຄຳຮາມດັ່ງປ່າໃຫຍ່ທີ່ກ້ອງກັງວານ. ສຽງນັ້ນນ່າຢ້ານຕໍ່ຜູ້ບໍ່ກ້າຫານ ແຕ່ສຳລັບຜູ້ກ້າຫານກັບນຳຄວາມຫມັ້ນໃຈ ແລະ ຄວາມປິຕິຍິນດີ।

Verse 22

एतस्मिन्नन्तरे तत्र बलोन्मत्ताः परस्परम् । दैत्या देवा महावीरा युयुधुः क्रोधविह्वलाः

ໃນຂະນະນັ້ນ ໃນສະຖານທີ່ນັ້ນເອງ ໄດຕະ ແລະ ເທວະ—ວີລະບຸລຸດຜູ້ກ້າຫານ—ເມົາມົນດ້ວຍພະລັງຂອງຕົນ ໄດ້ຮົບພັນກັນ ດ້ວຍໃຈສັ່ນໄຫວ ແລະ ຖືກຄວາມໂກດຂັບດັນ।

Verse 23

आसीत्सुतुमुलं युद्धं देवदैत्यसमाकुलम् । रुण्डमुंडांकितं सर्वं क्षणेन समपद्यत

ການຕໍ່ສູ້ອັນດຸເດືອດໄດ້ເກີດຂຶ້ນລະຫວ່າງເທວະດາ ແລະ ໄທຕະຍະ. ໃນຊົ່ວພິບຕາ, ສະຫນາມຮົບທັງຫມົດກໍ່ເຕັມໄປດ້ວຍຮ່າງກາຍ ແລະ ຫົວທີ່ຂາດອອກຈາກກັນ.

Verse 24

भूमौ निपतितास्तत्र शतशोऽथ सहस्रशः । निकृत्तांगा महाशस्त्रैर्निहता वीरसंमताः

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ເທິງພື້ນດິນ, ພວກເຂົາໄດ້ລົ້ມຕາຍເປັນຮ້ອຍເປັນພັນ, ດ້ວຍອາວຸດອັນຊົງພະລັງ. ວີລະບຸລຸດຜູ້ມີຊື່ສຽງຖືກຂ້າ ແລະ ຕັດແຂນຂາ.

Verse 25

केषांचिद्बाहवश्छिन्ना खड्पातैस्सुदारुणैः । केषांचिदूरवश्छिन्ना वीराणां मानिनां मृधे

ໃນການຕໍ່ສູ້ອັນດຸເດືອດນັ້ນ, ແຂນຂອງບາງຄົນຖືກຕັດດ້ວຍດາບອັນຫນ້າຢ້ານກົວ, ແລະ ຂາຂອງບາງຄົນກໍ່ຖືກຕັດລົງ ໃນທ່າມກາງການສູ້ຮົບ.

Verse 26

केचिन्मथितसर्वांगा गदाभिर्मुद्गरैस्तथा । केचिन्निर्भिन्नहृदयाः पाशैर्भल्लैश्च पातिताः

ບາງຄົນຖືກທຸບຕີອະໄວຍະວະທັງໝົດດ້ວຍຄ້ອນ ແລະ ກະບອງ, ບາງຄົນຖືກແທງຫົວໃຈ ແລະ ຖືກເຮັດໃຫ້ລົ້ມລົງກັບພື້ນດ້ວຍບ້ວງ ແລະ ຫອກແຫຼມ.

Verse 27

केचिद्विदारिताः पृष्ठे कुंतैरृष्टिभिरंकुशैः । छिन्नान्यपि शिरांस्येव पतितानि च भूतले

ບາງຄົນຖືກຈີກຫຼັງດ້ວຍຫອກ ແລະ ຂໍສັບ, ແລະ ຫົວທີ່ຖືກຕັດກໍຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນເຊັ່ນກັນ.

Verse 28

बहूनि च कबंधानि नृत्यमानानि तत्र वै । वल्गमानानि शतशो उद्यतास्त्रकराणि च

ໃນທີ່ນັ້ນແທ້ໆ ມີຮ່າງກາຍບໍ່ມີຫົວຫຼາຍຮ່າງກຳລັງຟ້ອນລຳ; ເປັນຮ້ອຍໆຮ່າງກໍໂຜນກະໂດດ ຊູມືຂຶ້ນສູງພ້ອມອາວຸດໃນມື।

Verse 29

नद्यः प्रवर्तितास्तत्र शतशोऽसृङ्वहास्तदा । भूतप्रेतादयस्तत्र शतशश्च समागताः

ໃນເວລານັ້ນ ໃນສະຖານທີ່ນັ້ນ ມີແມ່ນ້ຳເປັນຮ້ອຍໆເລີ່ມໄຫຼ—ເປັນສາຍນ້ຳທີ່ພາເລືອດໄຫຼໄປ. ແລະທີ່ນັ້ນດ້ວຍ ຝູງພູດ ແລະ ເປຣຕະ ພ້ອມພວກອື່ນໆ ກໍມາຊຸມນຸມເປັນຮ້ອຍໆ।

Verse 30

गोमायवश्शिवा तत्र भक्षयन्तः पलं बहु । तथा गृध्रवटाश्येना वायसा मांसभक्षकाः । बुभुजुः पतितानां च पलानि सुबहूनि वै

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໝາປ່າ ແລະ ໄຮອີນາ ກິນເນື້ອຫຼາຍ. ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ນົກອີແຮ້, ຄ້າງຄາວ, ນົກເຫຼັ້ມ ແລະ ກາ—ຜູ້ກິນເນື້ອ—ໄດ້ກິນຊິ້ນເນື້ອຈຳນວນຫຼາຍຈາກຜູ້ລົ້ມຕາຍແທ້ໆ.

Verse 31

एतस्मिन्नन्तरे तत्र तारकाख्यो महाबलः । सैन्येन महता सद्यो ययौ योद्धुं सुरान् प्रति

ໃນຂະນະນັ້ນ ຕາຣະກະ ຜູ້ມີກຳລັງຍິ່ງໃຫຍ່ ພ້ອມກອງທັບອັນມະຫາສານ ໄດ້ອອກເດີນທາງທັນທີ ເພື່ອໄປຮົບກັບເທວະດາ.

Verse 32

देवा दृष्ट्वा समायान्तं तारकं युद्धदुर्मदम् । योद्धुकामं तदा सद्यो ययुश्शक्रादयस्तदा । बभूवाथ महोन्नादस्सेनयोरुभयोरपि

ເມື່ອເທວະດາເຫັນຕາຣະກະກຳລັງເຂົ້າມາ ດ້ວຍຄວາມຫຍິ່ງຜະຍອງອັນເມົາມົນໃນສົງຄາມ, ພຣະສັກຣະ (ອິນທຣະ) ແລະເທວະດາອື່ນໆ ກໍອອກໄປທັນທີ ດ້ວຍໃຈປາຖະໜາຈະຮົບ. ແລ້ວສຽງຮ້ອງກຶກກ້ອງອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ກໍເກີດຂຶ້ນຈາກກອງທັບທັງສອງຝ່າຍ.

Verse 33

अथाभूद्द्वंद्वयुद्धं हि सुरासुरविमर्दनम् । यं दृष्ट्वा हर्षिता वीराः क्लीबाश्च भयमागता

ຕໍ່ມາ ການດວນດາບອັນດຸເດືອດໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ເປັນການປະທະບີບຄັ້ນຢ່າງຮຸນແຮງລະຫວ່າງເທວະ ແລະອະສຸຣະ. ເມື່ອເຫັນແລ້ວ ວີຣະທັງຫຼາຍກໍປິຕິຍິນດີ ແຕ່ຜູ້ຂີ້ຂະຫຍາດກັບຖືກຄວາມຢ້ານກົວຄອບງຳ.

Verse 34

तारको युयुधे युद्धे शक्रेण दितिजो बली । अग्निना सह संह्रादो जंभेनैव यमः स्वयम्

ໃນສົງຄາມນັ້ນ ທາຣະກະ ດາຍຕະຜູ້ກ້າແຂງ ໄດ້ຮົບກັບ ສັກຣະ (ອິນທຣະ). ສັມຮຣາດະ ຮົບກັບ ອັກນິ ແລະ ພຣະຍະມະເຈົ້າເອງ ຮົບກັບ ຈັມພະ.

Verse 35

महाप्रभुर्नैरृतेन पाशी सह बलेन च । सुवीरो वायुना सार्धं पवमानेन गुह्यराट्

ມະຫາປຣະພຸ ພຣະເຈົ້າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ເດີນທາງພ້ອມກັບ ໄນຣຶຕ (Nairṛta)؛ ປາຊີ (Pāśī) ໄປຄຽງຄູ່ກັບ ບະລະ (Bala)។ ສຸວີຣະ (Suvīra) ກ້າວໜ້າພ້ອມກັບ ວາຍຸ (Vāyu) ແລະ ປະວະມານ (Pavamāna)؛ ກຸຫຍະຣາດ (Guhyarāṭ) ກະສັດແຫ່ງກຸຫຍະກະ ກໍເຂົ້າປະຈຳທີ່. ດັ່ງນັ້ນ ບໍລິວານເທວະ ຈຶ່ງຊຸມນຸມເປັນແຖວຢ່າງຮຽບຮ້ອຍ ເພື່ອພຣະປະສົງຂອງພຣະອົງ.

Verse 36

ईशानेन समं शंभुर्युयुधे रणवित्तमः । शुंभश्शेषेण युयुधे कुंभश्चन्द्रेण दानवः

ສັມພຸ (Śambhu) ຜູ້ຮູ້ສຶກສາການຮົບຢ່າງຍອດ ໄດ້ຕໍ່ສູ້ຢ່າງເທົ່າທຽມກັບ ອີຊານ (Īśāna). ຊຸມພະ (Śuṃbha) ຕໍ່ສູ້ກັບ ເຊຊະ (Śeṣa) ແລະ ດານະວະ ກຸມພະ (Kuṃbha) ຕໍ່ສູ້ກັບ ຈັນທຣະ (Candra) ພຣະຈັນ.

Verse 37

कुंबरो मिहिरेणाजौ महाबल पराक्रमः । युयुधे परमास्त्रैश्च नानायुद्धविशारदः

ໃນສົງຄາມນັ້ນ ກຸມບະຣະ (Kumbara) ຜູ້ມີພະລັງແລະວິລະກຳອັນໃຫຍ່ ໄດ້ຕໍ່ສູ້ກັບ ມິຫິຣະ (Mihira) ໂດຍໃຊ້ອາວຸດທິບອັນສູງສຸດ ເພາະລາວຊໍານານໃນວິທີຮົບຫຼາຍປະການ.

Verse 38

एवं द्वन्द्वेन युद्धेन महता च सुरासुराः । संगरे युयुधुस्सर्वे बलेन कृतनिश्च याः

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍການດວນດຽວອັນດຸເດືອດ ແລະສົງຄາມອັນໃຫຍ່, ເທວະ ແລະ ອະສຸຣະ ທັງປວງ ໄດ້ຮົບພັນກັນໃນສະໜາມນັ້ນ ໂດຍມີຈິດຕັ້ງໝັ້ນດ້ວຍພະລັງຂອງຕົນ।

Verse 39

अन्योन्यं स्पर्द्धमानास्तेऽमरा दैत्या महाबलाः । तस्मिन्देवासुरे युद्धे दुर्जया अभवन्मुने

ໂອ ມຸນີ, ເທວະ ແລະ ໄດຕະຍະ ຜູ້ມີພະລັງຫຼາຍເຫຼົ່ານັ້ນ ທ້າທາຍກັນແລະກັນ; ໃນສົງຄາມເທວະ-ອະສຸຣະນັ້ນ ພວກເຂົາກາຍເປັນຜູ້ຍາກຈະພ່າຍແພ້.

Verse 40

तदा च तेषां सुरदानवानां बभूव युद्धं तुमुलं जयैषिणाम् । सुखावहं वीरमनस्विनां वै भयावहं चैव तथेतरेषाम्

ໃນເວລານັ້ນ ລະຫວ່າງເທວະ ແລະ ດານະວະ ຜູ້ປາຖະໜາໄຊຊະນະ ໄດ້ເກີດສົງຄາມອັນດຸເດືອດ ແລະອື້ອອຶງ. ສໍາລັບຜູ້ກ້າຫານແລະໃຈໝັ້ນ ມັນເປັນຄວາມຊື່ນບານ; ແຕ່ສໍາລັບຜູ້ອື່ນ ມັນເປັນຄວາມນ່າຢ້ານຢ່າງແທ້ຈິງ.

Verse 41

मही महारौद्रतरा विनष्टकैस्सुरासुरैर्वै पतितैरनेकशः । तस्मिन्नगम्यातिभयानका तदा जाता महासौख्यवहा मनस्विनाम्

ແຜ່ນດິນໄດ້ກາຍເປັນທີ່ຫນ້າຢ້ານກົວຢ່າງຍິ່ງ ດ້ວຍສົບຂອງເທວະດາ ແລະ ອະສຸຣະ. ແຕ່ສຳລັບຜູ້ທີ່ມີຈິດໃຈຫມັ້ນຄົງ ມັນເປັນບໍ່ເກີດແຫ່ງຄວາມສຸກອັນປະເສີດ ແລະ ຄວາມປິຕິຍິນດີ.