कुमाराद्भुतचरितवर्णनम् — Description of Kumāra’s Wondrous Deeds

Verse 1

ब्रह्मोवाच । अथ तत्र स गांगेयो दर्शयामास सूतिकाम् । तामेव शृणु सुप्रीत्या नारद त्वं स्वभक्तिदाम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ບຸດແຫ່ງແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ໄດ້ເຜີຍໃຫ້ເຫັນ “ສູຕິກາ” ຄືແມ່ໃໝ່ໃນເວລາຫຼັງຄອດ. ໂອ ນາຣະດະ, ຈົ່ງຟັງນາງນີ້ແຕ່ຜູ້ດຽວດ້ວຍຄວາມປິຕິ—ເພາະເລື່ອງນີ້ປະທານພັກຕິຕໍ່ພຣະເຈົ້າຂອງຕົນ ຄືພຣະສິວະ.

Verse 2

द्विज एको नारदाख्य आजगाम तदैव हि । तत्राध्वरकरः श्रीमाञ्शरणार्थं गुहस्य वै

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ມີພຣາຫມັນຜູ້ໜຶ່ງ ຊື່ນາຣະດະ ໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນ. ລະສີຜູ້ສະຫງ່າງາມ ຜູ້ຊໍານານໃນພິທີບູຊາ ໄດ້ມາຂໍພຶ່ງພາອາໄສກັບພຣະຄຸຫະ (ກຸມາຣ/ກາຣຕິເກຍ).

Verse 3

स विप्रः प्राप्य निकटं कार्त्तिकस्य प्रसन्नधीः । स्वाभिप्रायं समाचख्यौ सुप्रणम्य शुभैः स्तवैः

ພຣາຫມັນນັ້ນ ເຂົ້າໄປໃກ້ພຣະກາຣຕິເກຍ ດ້ວຍໃຈສະຫງົບ ແລະປັນຍາແຈ້ງໃສ; ກ່ອນອື່ນໄດ້ກົ້ມກາບຢ່າງເຄົາລົບ ແລະສັນລະເສີນດ້ວຍບົດສະຕຸຕິມົງຄຸນ, ແລ້ວຈຶ່ງແຈ້ງເຈດຈໍານົງຂອງຕົນຢ່າງຊັດເຈນ।

Verse 4

विप्र उवाच । शृणु स्वामिन्वचो मेद्य कष्टं मे विनिवारय । सर्वब्रह्मांडनाथस्त्वमतस्ते शरणं गतः

ພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: «ໂອ້ ພຣະເຈົ້ານາຍ, ຂໍໃຫ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃນມື້ນີ້ ແລະຂໍຊ່ວຍລົບລ້າງຄວາມທຸກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ພຣະອົງເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງພຣະພົບທັງປວງ; ດັ່ງນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງມາຂໍພຶ່ງພາພຣະອົງ».

Verse 5

अजमेधाध्वरं कर्तुमारंभं कृतवानहम् । सोऽजो गतो गृहान्मे हि त्रोटयित्वा स्वबंधनम्

«ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລີ່ມການປະກອບພິທີຍັດຍະ “ອະຊະເມດະ”. ແຕ່ແບ້ນັ້ນໄດ້ທໍາລາຍເຊືອກຜູກຂອງຕົນ ແລະຫນີອອກຈາກເຮືອນຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄປ».

Verse 6

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां चतुर्थे कुमारखंडे कुमाराऽद्भुतचरि तवर्णनं नाम षष्ठोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນ “ສີຣີ ຊິວະ ມະຫາປຸຣານະ” ປື້ມທີສອງ, ໃນ “ຣຸດຣະສັມຫິຕາ”, ພາກທີສີ່ ທີ່ເອີ້ນວ່າ “ກຸມາຣະຂັນດະ”, ຈົບລົງບົດທີຫົກ ຊື່ “ການພັນລະນາກິດຈະກໍາອັນອັດສະຈັນຂອງກຸມາຣະ”.

Verse 7

त्वयि नाथे सति विभो यज्ञभंगः कथं भवेत् । विचार्य्यैवाऽखिलेशान काम पूर्णं कुरुष्व मे

ໂອ ພຣະອົງຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກສິ່ງ, ເມື່ອພຣະອົງປະທັບເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງຂອງພວກເຮົາ ການຂັດຂວາງພິທີຍັດຍະ (yajña) ຈະເກີດຂຶ້ນໄດ້ແນວໃດ? ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ, ຂໍໃຫ້ພິຈາລະນາໃຫ້ດີ ແລ້ວສຳເລັດຄວາມປາຖະໜາຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ຄົບຖ້ວນ.

Verse 8

त्वां विहाय शरण्यं कं यायां शिवसुत प्रभो । सर्वब्रह्मांडनाथं हि सर्वामरसुसेवितम्

ໂອ ພຣະອົງ, ໂອ ພຣະບຸດແຫ່ງພຣະສິວະ—ຜູ້ຄຸ້ມຄອງ ແລະທີ່ພຶ່ງ—ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າລະທິ້ງພຣະອົງໄປ ຈະໄປພຶ່ງໃຜອື່ນໄດ້? ເພາະພຣະອົງແມ່ນຈອມເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານທັງປວງ ແລະເທວະອະມະຕະທັງຫຼາຍລ້ວນນະມັດສະການ ແລະປະຄອງຮັບໃຊ້.

Verse 9

दीनबंधुर्दयासिन्धुस्सुसेव्या भक्तवत्सलः । हरिब्रह्मादिदेवैश्च सुस्तुतः परमेश्वरः

ພຣະປະເມສະວະຣະ ເປັນມິດຂອງຜູ້ທຸກຍາກ ເປັນມະຫາສະມຸດແຫ່ງຄວາມເມດຕາ ຄວນແກ່ການຮັບໃຊ້ດ້ວຍພັກດີ ແລະຮັກໃຄ່ຜູ້ພັກຕິ. ພຣະອົງຍັງຖືກສັນລະເສີນໂດຍຮະຣິ(ວິດສະນຸ) ພຣະພຣົມ ແລະເທວະອື່ນໆ ຢ່າງດີງາມ.

Verse 10

पार्वतीनन्दनस्स्कन्दः परमेकः परंतपः । परमात्माऽत्मदस्स्वामी सतां च शरणार्थिनाम्

ສະກັນດະ ບຸດອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງພາຣະວະຕີ ເປັນອົງດຽວອັນສູງສຸດ ແລະເປັນຜູ້ປາບປະຫານອັນແກ່ກ້າ. ພຣະອົງແມ່ນປະຣະມາດມັນ ຜູ້ປະທານພຣະກະລຸນາແຫ່ງອາດມາ ແລະເປັນເຈົ້າແຫ່ງຜູ້ດີ—ໂດຍສະເພາະຜູ້ຂໍພຶ່ງພາ.

Verse 11

दीनानाथ महेश शंकरसुत त्रैलोक्यनाथ प्रभो मायाधीश समागतोऽस्मि शरणं मां पाहि विप्रप्रिय । त्वं सर्वप्रभुप्रियः खिलविदब्रह्मादिदेवैस्तुतस्त्वं मायाकृतिरात्मभक्तसुखदो रक्षापरो मायिकः

ໂອ ເຈົ້າແຫ່ງຜູ້ທຸກຍາກ, ໂອ ມະເຫສະ—ພຣະບຸດແຫ່ງສັງກະຣະ, ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສາມໂລກ, ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຜູ້ຄອບຄອງມາຍາ: ຂ້າພະເຈົ້າມາຂໍພຶ່ງພາພຣະອົງ; ຂໍພຣະອົງປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣາຫມະນ. ພຣະອົງເປັນທີ່ຮັກຂອງຈອມເຈົ້າທັງປວງ; ພຣະອົງຖືກສັນລະເສີນໂດຍພຣະພຣົມ ແລະເທວະຜູ້ຮູ້ທັງປວງ. ແມ່ນແທ້ວ່າພຣະອົງປາກົດເປັນຜູ້ຄອບຄອງມາຍາ, ແຕ່ພຣະອົງປະທານຄວາມສຸກແກ່ຜູ້ພັກຕິຂອງພຣະອົງ ແລະເປັນຈອມເຈົ້າອັນອັດສະຈັນ ຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນປົກປ້ອງຢູ່ເສມອ.

Verse 12

भक्तप्राणगुणाकरस्त्रिगुणतो भिन्नोसि शंभुप्रियः शंभुः शंभुसुतः प्रसन्नसुखदस्सच्चित्स्वरूपो महान् । सर्वज्ञस्त्रिपुरघ्नशंकरसुतः सत्प्रेमवश्यस्सदा षड्वक्त्रः प्रियसाधुरानतप्रियस्सर्वेश्वर श्शंकरः । साधुद्रोहकरघ्न शंकरगुरो ब्रह्मांडनाथो प्रभुः सर्वेषाममरादिसेवितपदो मां पाहि सेवाप्रिय

ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະສັມພູ! ຄັງແຫ່ງຄຸນທັງປວງ ແລະເປັນລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຜູ້ພັກດີ; ເຈົ້າຢູ່ເຫນືອສາມຄຸນ ແຕ່ປາກົດດ້ວຍພຣະເມດຕາເປັນພຣະບຸດຂອງພຣະສິວະ ໃຫ້ຄວາມສຸກແກ່ຜູ້ມີໃຈປິຕິ. ເຈົ້າເປັນມະຫາຜູ້ມີສະພາບເປັນສັດ-ຈິດອັນບໍລິສຸດ; ຮູ້ທຸກຢ່າງ, ຜູ້ປະຫານຕຣິປຸຣະ, ບຸດແຫ່ງສັງກະຣະ, ຜູ້ຖືກຊະນະໄດ້ເທົ່ານັ້ນດ້ວຍຮັກແທ້; ຫົວໜ້າຫົກພັກ, ຮັກຜູ້ດີ ແລະພໍໃຈຜູ້ນ້ອມກາບ; ພຣະເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ—ໂອ ສັງກະຣະ. ຜູ້ທໍາລາຍຜູ້ປອງຮ້າຍພຣະສາທຸ, ຄູອາຈານອັນຄວນບູຊາໃນສາຍຂອງສັງກະຣະ, ຈອມເຈົ້າແຫ່ງພຣະພົມມະອັນດາ, ຜູ້ທີ່ເທວະດາແລະອະມະຣະທັງປວງຮັບໃຊ້ທີ່ພຣະບາດ—ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ຜູ້ຮັກການຮັບໃຊ້ແລະພັກດີ.

Verse 13

वैरिभयंकर शंकर जनशरणस्य वन्दे तव पदपद्मं सुखकरणस्य । विज्ञप्तिं मम कर्णे स्कन्द निधेहि निजभक्तिं जनचेतसि सदा विधेहि

ໂອ ສັງກະຣະ ຜູ້ເຮັດໃຫ້ສັດຕູຫວາດຫວັນ ແລະເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງປະຊາຊົນ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນ້ອມກາບພຣະບາດດັ່ງດອກບົວຂອງພຣະອົງ ຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມສຸກ. ໂອ ສະກັນດະ, ຂໍຈົ່ງຮັບຄໍາວິນຍາບັດຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄວ້ໃນພຣະກັນ; ແລະຂໍຈົ່ງສະຖາປະນາພັກດີອັນບໍລິສຸດຂອງພຣະອົງໃນໃຈປະຊາຊົນຕະຫຼອດໄປ.

Verse 14

करोति किं तस्य बली विपक्षो दक्षोऽपि पक्षोभयापार्श्वगुप्तः । किन्तक्षकोप्यामिषभक्षको वा त्वं रक्षको यस्य सदक्षमानः

ສັດຕູທີ່ແຂງແຮງຈະເຮັດຫຍັງໄດ້ແກ່ຜູ້ທີ່ມີຜູ້ປົກປ້ອງ—ແມ່ນແຕ່ສັດຕູຈະເກັ່ງ ແລະຖືກຄຸ້ມກັນທັງສອງຂ້າງ? ແມ່ນແຕ່ຕັກສະກະ ຫຼືງູກິນເນື້ອໃດໆ ຈະສໍາເລັດຫຍັງໄດ້—ເມື່ອເຈົ້າເປັນຜູ້ປົກປ້ອງຂອງຜູ້ທີ່ຖືກນັບວ່າສົມຄວນ ແລະມີຄວາມສາມາດຢູ່ເສມອ?

Verse 15

विबुधगुरुरपि त्वां स्तोतुमीशो न हि स्यात्कथय कथमहं स्यां मंदबुद्धिर्वरार्च्यः । शुचिरशुचिरनार्यो यादृशस्तादृशो वा पदकमल परागं स्कन्द ते प्रार्थयामि

ແມ່ນແຕ່ຄູອາຈານແຫ່ງເທວະດາກໍບໍ່ອາດສັນລະເສີນພຣະອົງໄດ້ຄົບຖ້ວນ; ຈົ່ງບອກຂ້າ—ຂ້າຜູ້ປັນຍາອ່ອນຈະສົມຄວນບູຊາພຣະເຈົ້າສູງສຸດໄດ້ແນວໃດ? ບໍ່ວ່າຂ້າຈະບໍລິສຸດຫຼືບໍ່ບໍລິສຸດ ລະອຽດອ່ອນຫຼືຫຍາບ—ເປັນຢ່າງໃດກໍຕາມ—ໂອ ສະກັນດະ, ຂ້າຂໍແຕ່ຝຸ່ນເກສອນແຫ່ງດອກບົວທີ່ພຣະບາດຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ.

Verse 16

हे सर्वेश्वर भक्तवत्सल कृपासिन्धो त्वदीयोऽस्म्यहं भृत्यस्स्वस्य न सेवकस्य गणपस्याऽऽ गश्शतं सत्प्रभो । भक्तिं क्वापि कृतां मनागपि विभो जानासि भृत्यार्तिहा । त्वत्तो नास्त्यपरोऽविता न भगवन् मत्तो नरः पामरः

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ, ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກຕິ, ມະຫາສະມຸດແຫ່ງກະລຸນາ! ຂ້າເປັນຂອງພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ—ເປັນຂ້າຮັບໃຊ້ຜູ້ພຶ່ງພາ, ບໍ່ແມ່ນຄົນຮັບຈ້າງ. ໂອ ພຣະອົງຜູ້ປະເສີດ, ແມ່ນແຕ່ຫົວໜ້າແຫ່ງຄະນະຂອງພຣະອົງຈະເຮັດຜິດເປັນຮ້ອຍໆ; ແຕ່ພຣະອົງ, ຜູ້ກຳຈັດທຸກຂອງຂ້າຮັບໃຊ້, ຍັງຮູ້ແມ່ນແຕ່ພັກຕິນ້ອຍນິດທີ່ເຮັດໄວ້ບ່ອນໃດກໍຕາມ. ນອກຈາກພຣະອົງ ບໍ່ມີຜູ້ຄຸ້ມຄອງອື່ນ, ໂອ ພຣະພະຄະວານ; ແລະບໍ່ມີຜູ້ໃດຕໍ່າຕ້ອຍແລະບໍ່ຄວນເທົ່າຂ້າ.

Verse 17

कल्याणकर्त्ता कलिकल्मषघ्नः कुबेरबन्धुः करुणार्द्रचित्तः । त्रिषट्कनेत्रो रसवक्त्रशोभी यज्ञं प्रपूर्णं कुरु मे गुह त्वम्

ໂອ ກຸຫາ (ກຸມາຣະ) ເຈົ້າແມ່ນຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມມົງຄຸນ ຜູ້ທຳລາຍມົນທິນແຫ່ງກະລິຍຸກ ແລະເປັນມິດຂອງກຸເບຣາ। ໃຈເຈົ້າຊຸ່ມຊື່ນດ້ວຍຄວາມເມດຕາ; ດວງຕາຂອງເຈົ້າມີຫຼາຍປະການ; ແລະໃບໜ້າອັນສະຫວ່າງງາມຂອງເຈົ້າງາມດ້ວຍຣສະອັນທິບພະ। ຂໍໃຫ້ເຈົ້າທຳໃຫ້ຍັດຍະຂອງຂ້າພະເຈົ້າສຳເລັດສົມບູນເຕັມທີ່।

Verse 18

रक्षकस्त्वं त्रिलोकस्य शरणागतवत्सलः । यज्ञकर्त्ता यज्ञभर्त्ता हरसे विघ्नकारिणाम्

ພຣະອົງເປັນຜູ້ປົກປ້ອງສາມໂລກ ແລະເມດຕາຕໍ່ຜູ້ມາຂໍພຶ່ງພາ. ພຣະອົງເປັນຜູ້ປະກອບຍັດ ແລະຜູ້ຄ້ຳຈຸນຍັດ; ພຣະອົງກຳຈັດຜູ້ກໍ່ອຸປະສັກທັງປວງ.

Verse 19

विघ्नवारण साधूनां सर्ग कारण सर्वतः । पूर्णं कुरु ममेशान सुतयज्ञ नमोस्तु ते

ໂອ ອີສານາ ຜູ້ຂັບໄລ່ອຸປະສັກໃຫ້ແກ່ຜູ້ດີ ແລະເປັນເຫດແຫ່ງການສ້າງສັນທົ່ວທຸກທາງ; ຂໍພຣະອົງໃຫ້ຍັດຂອງຂ້າພະເຈົ້າເພື່ອບຸດຊາຍສຳເລັດສົມບູນ. ນະໂມສະຕຸເຕ.

Verse 20

सर्वत्राता स्कन्द हि त्वं सर्वज्ञाता त्वमेव हि । सर्वेश्वरस्त्वमीशानो निवेशसकलाऽवनः

ໂອ ສະກັນດາ, ພຣະອົງເປັນຜູ້ປົກປ້ອງທຸກແຫ່ງ; ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງແທ້ໆກໍແມ່ນພຣະອົງພຽງຜູ້ດຽວ. ພຣະອົງເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ, ອີສານາຜູ້ເປັນອະທິປະໄຕ—ເປັນທີ່ພຶ່ງ ແລະທີ່ສະຖິດຂອງສັດທັງປວງ, ເປັນຜູ້ພິທັກໂລກທັງມວນ.

Verse 21

संगीतज्ञस्त्वमेवासि वेदविज्ञः परः प्रभुः । सर्वस्थाता विधाता त्वं देवदेवस्सतां गतिः

ພຣະອົງພຽງຜູ້ດຽວເປັນຜູ້ຮູ້ດົນຕີ, ເປັນຜູ້ຮູ້ເວດະອັນສູງສຸດ, ເປັນຈອມເຈົ້າຜູ້ເກີນໂລກ. ພຣະອົງເປັນຜູ້ຄ້ຳຈຸນຢູ່ໃນທຸກສິ່ງ ແລະເປັນຜູ້ກຳນົດ; ພຣະອົງເປັນເທວະເທວະ ແລະເປັນທີ່ພຶ່ງສູງສຸດ ແລະເປົ້າໝາຍຂອງຜູ້ດີ.

Verse 22

भवानीनन्दनश्शंभुतनयो वयुनः स्वराट् । ध्याता ध्येयः पितॄणां हि पिता योनिः सदात्मनाम्

ພຣະອົງແມ່ນພຣະບຸດອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະນາງພະວານີ ແລະເປັນພຣະບຸດຂອງພຣະສັມພູ—ຜູ້ເປັນໃຫຍ່ດ້ວຍຕົນເອງ ແລະປັນຍາສູງສຸດ. ພຣະອົງເປັນທັງຜູ້ພາວະນາ ແລະເປັນເປົ້າໝາຍແຫ່ງການພາວະນາ; ແທ້ຈິງແລ້ວ ພຣະອົງແມ່ນພໍ່ຂອງພິຕຣະ ແລະເປັນຄັນກຳເນີດອັນເປັນມູນຂອງດວງວິນຍານຜູ້ຮູ້ແຈ້ງທັງປວງ.

Verse 23

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य वचस्तस्य देवसम्राट् शिवात्मजः । स्वगणं वीरबाह्वाख्यं प्रेषयामास तत्कृते

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງລາວແລ້ວ ຈອມກະສັດແຫ່ງເທວະ—ພຣະບຸດຂອງພຣະສິວະ—ໄດ້ສົ່ງຜູ້ຕິດຕາມຂອງພຣະອົງ ຊື່ ວີຣະບາຫູ (Vīrabāhu) ໄປເພື່ອການນັ້ນໂດຍຈົງໃຈ.

Verse 24

तदाज्ञया वीरबाहुस्तदन्वेषणहेतवे । प्रणम्य स्वामिनं भक्त्या महावीरो द्रुतं ययौ

ຕາມພຣະບັນຊານັ້ນ ວີຣະບາຫຸ ເພື່ອອອກຄົ້ນຫາ ໄດ້ກາບນົບພຣະເຈົ້ານາຍຂອງຕົນດ້ວຍຄວາມສັດທາ ແລ້ວວີຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນກໍອອກເດີນທາງຢ່າງວ່ອງໄວ।

Verse 25

अन्वेषणं चकारासौ सर्वब्रह्माण्डगोलके । न प्राप तमजं कुत्र शुश्राव तदुपद्रवम्

ລາວໄດ້ຄົ້ນຫາທົ່ວທັງວົງກົມແຫ່ງໄຂ່ຈັກກະວານ (ທັງສິ້ນຈັກກະວານ) ແຕ່ບໍ່ພົບພຣະອົງຜູ້ບໍ່ເກີດ (ອະຈະ) ຢູ່ໃສເລີຍ; ກັບໄດ້ຍິນແຕ່ຂ່າວຄວາມວຸ້ນວາຍ ແລະຄວາມລົບກວນທີ່ພຣະອົງກໍ່ໃຫ້ເກີດ।

Verse 26

जगामाऽथ स वैकुंठं तत्राऽजं प्रददर्श तम् । उपद्रवं प्रकुर्वन्तं गलयूपं महाबलम्

ຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ໄປຫາໄວກຸນຖະ ແລະທີ່ນັ້ນໄດ້ເຫັນພຣະອົງຜູ້ບໍ່ເກີດ (ພຣະພຣະຫມາ) ຢູ່ຕໍ່ໜ້າ. ລາວເຫັນກະລະຢູປະຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ ກໍ່ຄວາມລົບກວນ ແລະຄວາມວຸ້ນວາຍຢູ່.

Verse 27

धृत्वा तं शृंगयो वीरो धर्षयित्वा तिवेगतः । आनिनाय स्वामिपुरो विकुर्वंतं रवं बहु

ວິລະຊົນນັ້ນຈັບເຂົາດ້ວຍຂອງຂອງມັນ ແລະກົດຂີ່ຢ່າງຮຸນແຮງດ້ວຍຄວາມໄວສູງ. ແລ້ວຈຶ່ງນຳໄປຕໍ່ໜ້ານາຍຂອງຕົນ ໃນຂະນະທີ່ຜູ້ຖືກຈັບຮ້ອງຄຳຮາມ ແລະຄຳຮືດດັງໆ ຊ້ຳໆ.

Verse 28

दृष्ट्वा तं कार्तिकस्सोऽरमारुरोह स तं प्रभुः । धृतब्रह्माण्डगरिमा महासूतिकरो गुहः

ເມື່ອເຫັນມັນ ພຣະກາຣຕິເກຍ—ອົງພຣະເຈົ້າ—ກໍຂຶ້ນຂີ່ພາຫະນະສະຫວັນນັ້ນທັນທີ. ກຸຫະ ຈອມທັບຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ມີພະກຳລັງໜັກໜ່ວງດັ່ງແບກນ້ຳໜັກແຫ່ງຈັກກະວານ ກໍຂຶ້ນໄປ ປາກົດສະຫງ່າລາສີແຫ່ງອຳນາດທິບ.

Verse 29

मुहूर्तमात्रतस्सोऽजो ब्रह्मांडं सकलं मुने । बभ्राम श्रम एवाशु पुनस्तत्स्थानमागतः

ໂອ ມຸນີ! ພຣະອະຊະ—ຜູ້ບໍ່ເກີດ—ໄດ້ທ່ອງໄປທົ່ວໄຂ່ຈັກກະວານທັງປວງ ເພີຍແຕ່ໜຶ່ງມຸຫູຣຕະ; ແຕ່ກໍໄວ້ໆກໍເມື່ອຍ ແລະກັບຄືນສູ່ທີ່ເກົ່າອີກຄັ້ງ।

Verse 30

तत उत्तीर्य स स्वामी समुवास स्वमासनम् । सोऽजः स्थितस्तु तत्रैव स नारद उवाच तम्

ແລ້ວພຣະເຈົ້ານັ້ນໄດ້ຂຶ້ນຝັ່ງ ແລະນັ່ງຢູ່ເທິງອາສນະຂອງພຣະອົງເອງ। ພຣະອະຊະຜູ້ບໍ່ເກີດກໍຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ແລະນາຣະດະໄດ້ກ່າວກັບພຣະອົງ।

Verse 31

नारद उवाच । नमस्ते देव देवेश देहि मेऽजं कृपानिधे । कुर्यामध्वरमानन्दात्सखायं कुरु मामहो

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: «ນະມັດສະການແດ່ພຣະເທວະເທວະເອສະ! ໂອ ຄັງແຫ່ງຄວາມເມດຕາກະຣຸນາ, ຂໍພຣະອົງປະທານບຸດຜູ້ບໍ່ເກີດ (ບຸດທິບ) ໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ. ດ້ວຍຄວາມອານັນດາ ຂ້າພະເຈົ້າປາດຖະນາຈະປະກອບອັດວະຣະ; ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເປັນສະຫາຍ ແລະມິດຂອງພຣະອົງ»។

Verse 32

कार्त्तिक उवाच । वधयोग्यो न विप्राऽजः स्वगृहं गच्छ नारद । पूर्णोऽस्तु तेऽध्वरस्सर्वः प्रसादादेव मे कृतः

ພຣະກາຣຕິເກຍ ກ່າວວ່າ: «ແບ້ທີ່ເກີດໃນຕະກູນພຣາຫມັນນີ້ ບໍ່ຄວນຖືກຂ້າ. ໂອ ນາຣະດະ ຈົ່ງກັບໄປສູ່ເຮືອນຂອງເຈົ້າ. ໂດຍພຣະກະຣຸນາຂອງຂ້າ ພິທີບູຊາທັງໝົດຂອງເຈົ້າ ຈົ່ງສໍາເລັດສົມບູນ—ແທ້ຈິງ ມັນສໍາເລັດໂດຍອານຸພາບແຫ່ງພຣະອະນຸກຣະຫະຂອງຂ້າເທົ່ານັ້ນ.»

Verse 33

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य द्विजस्स्वामी वचनं प्रीतमानसः । जगाम स्वालयं दत्त्वा तस्मा आशिषमुत्तमाम्

ພຣະພຣະຫມາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າອັນເຄົາລົບໃນໝູ່ດວິຊະ ແລ້ວ ເຂົາກໍມີໃຈປິຕິ. ຈາກນັ້ນ ໄດ້ມອບພອນອັນສູງສຸດໃຫ້ແກ່ທ່ານ ແລ້ວເດີນທາງໄປສູ່ທີ່ພໍານັກຂອງຕົນ.