शिवपुत्रजननवर्णनम् — Description of the Birth/Manifestation of Śiva’s Son

Verse 1

ब्रह्मोवाच । तदाकर्ण्य महादेवो योगज्ञानविशारदः । त्यक्तकामो न तत्याज संभोगं पार्वतीभयात्

ພຣະພຣົມກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງເຊັ່ນນັ້ນ ພຣະມະຫາເທວະ ຜູ້ຊໍານານໃນຍົກຄະຍານ ແມ່ນແມ່ນປາດຈາກກາມຕັນຫາ ກໍບໍ່ໄດ້ລະທິ້ງການຮ່ວມຄູ່ ເນື່ອງຈາກເກງໃຈ ແລະຢ້ານໃຈພຣະນາງປາຣະວະຕີ.

Verse 2

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां चतुर्थे कुमारखंडे शिवपुत्रजननवर्णनं नाम द्वितीयोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນພຣະສິວະມະຫາປຸຣານະອັນຮຸ່ງເຮືອງ ໃນຣຸດຣະສັມຫິຕາພາກທີສອງ ແລະໃນກຸມາຣະຂັນດະພາກທີສີ່ ຈົບບົດທີສອງ ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາການປະສູດພຣະບຸດຂອງພຣະສິວະ».

Verse 3

देवास्सर्वे प्रभुं दृष्ट्वा हरिणा च मया शिवम् । बभूबुस्सुखिनश्चाति तदा वै भक्तवत्सलम्

ເມື່ອເທວະທັງປວງໄດ້ເຫັນພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າສູງສຸດ ພ້ອມກັບພຣະຫາຣິ (ວິສະນຸ) ແລະຂ້າພະເຈົ້າ (ພຣະພຣະຫມາ) ພວກເຂົາກໍມີຄວາມຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ ເພາະພຣະອົງແມ່ນຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກຕິສະເໝີ.

Verse 4

इत्याकर्ण्य वचस्तेषां सुराणां भगवान्भवः । प्रत्युवाच विषण्णात्मा दूयमानेन चेतसा

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງເທວະທັງຫຼາຍນັ້ນ ພຣະພະວະ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ມີພຣະພາກ ໄດ້ຕອບກັບ ໂດຍຈິດໃນເສົ້າໝອງ ແລະໃຈຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍຄວາມໂສກ.

Verse 5

प्रणम्य सुमहाप्रीत्या नतस्कंधाश्च निर्जराः । तुष्टुवुः शंकरं सर्वे मया च हरिणा मुने

ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງຫຼວງ ພວກເທວະອະມະຕະທັງຫຼາຍ ກົ້ມບ່າດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມ ໄດ້ສັນລະເສີນພຣະສັງກະຣະທັງປວງ; ແລະຂ້າພະເຈົ້າກໍເຊັ່ນກັນ ພ້ອມກັບພຣະຫະຣິ (ວິສະນຸ) ໂອ ມຸນີ.

Verse 6

देवा ऊचुः । देवदेव महादेव करुणासागर प्रभो । अन्तर्यामी हि सर्वेषां सर्वं जानासि शंकर

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ໂອ ເທວະເທວະ, ມະຫາເທວະ, ພຣະຜູ້ເປັນມະຫາສະມຸດແຫ່ງກະຣຸນາ! ພຣະອົງແມ່ນອັນຕະຣະຍາມີ ຜູ້ຄອບຄອງພາຍໃນຂອງສັດທັງປວງ; ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ສັງກະຣະ, ພຣະອົງຮູ້ທຸກສິ່ງ»।

Verse 7

देवकार्यं कुरु विभो रक्ष देवान् महेश्वर । जहि दैत्यान् कृपां कृत्वा तारकादीन् महाप्रभून्

ໂອ ພຣະຜູ້ມີອຳນາດທັງປວງ, ມະຫາເທວະ—ຂໍໃຫ້ພຣະອົງປະກອບພະລະກິດແຫ່ງເທວະ ແລະປົກປ້ອງເທວະທັງຫຼາຍ. ດ້ວຍກະຣຸນາ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງປາບດາຍຕະທີ່ກ້າແຂງ ເຊັ່ນ ຕາຣະກະ ແລະອື່ນໆ.

Verse 8

शिव उवाच । हे विष्णो हे विधे देवास्सर्वेषां वो मनोगतिः । यद्भावि तद्भवत्येव कोऽपि नो तन्निवारकः

ພຣະສິວະກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະວິສນຸ, ໂອ ວິທາຕຣຶ (ພຣະພຣະຫມາ), ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ—ຄວາມຄິດ ແລະ ຄວາມປາດຖະໜາຂອງພວກເຈົ້າ ຖືກຮູ້ກັນທົ່ວ. ສິ່ງໃດທີ່ຈະເກີດ ຍ່ອມເກີດແນ່ນອນ; ບໍ່ມີໃຜຂັດຂວາງໄດ້».

Verse 9

यज्जातं तज्जातमेव प्रस्तुतं शृणुताऽमराः । शिरस्तस्खलितं वीर्यं को ग्रहीष्यति मेऽधुना

ສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນແລ້ວ ກໍເກີດຂຶ້ນແລ້ວແທ້—ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງສິ່ງທີ່ຄວນຟັງ ໂອ ທ່ານເທວະທັງຫຼາຍ. ພະລັງວີຣະຍະຂອງຂ້າ ໄດ້ລື່ນຕົກຈາກສີສະ; ໃນຂະນະນີ້ ໃຜຈະຮັບແລະຖືຮັກສາມັນ?

Verse 10

स गृह्णीयादिति प्रोच्य पातयामास तद्भुवि । अग्निर्भूत्वा कपोतो हि प्रेरितस्सर्वनिर्जरैः

ເຂົາເວົ້າວ່າ “ໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຮັບໄປ” ແລ້ວເຮັດໃຫ້ມັນຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນ. ແທ້ຈິງ ນົກກາງແກນັ້ນ—ຖືກເທວະທັງຫຼາຍຊັກຊວນ—ໄດ້ກາຍເປັນໄຟ.

Verse 11

अभक्षच्छांभवं वीर्यं चंच्वा तु निखिलं तदा । एतस्मिन्नंतरे तत्राऽऽजगाम गिरिजा मुने

ແລ້ວມັນໄດ້ກືນກິນພະລັງສຳພະວະ (Śāmbhava) ທັງໝົດ ໂດຍຄາບໄວ້ໃນປາກຂອງມັນ. ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ໂອ ມຸນີ, ກິຣິຊາ (ປາຣະວະຕີ) ໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນ.

Verse 12

शिवागमविलंबे च ददर्श सुरपुंगवान् । ज्ञात्वा तद्वृत्तमखिलं महाक्रोधयुता शिवा

ເມື່ອເຫັນວ່າການເສດັດມາຂອງ ຊິວາ ຊ້າລົງ ຜູ້ເປັນເທວະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດໄດ້ພິຈາລະນາເຫດການ. ເມື່ອຊິວາຮູ້ເລື່ອງທັງໝົດ ນາງກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດກ້າອັນໃຫຍ່.

Verse 13

उवाच त्रिदशान् सर्वान् हरिप्रभृतिकांस्तदा

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວຕໍ່ເທວະດາທັງປວງ ໂດຍເລີ່ມຈາກ ຮະຣິ (ພຣະວິສະນຸ).

Verse 14

देव्युवाच । रे रे सुरगणास्सर्वे यूयं दुष्टा विशेषतः । स्वार्थसंसाधका नित्यं तदर्थं परदुःखदाः

ເທວີກ່າວວ່າ: «ເຮີ! ເຮີ! ບັນດາຫມູ່ເທວະທັງປວງ—ໂດຍສະເພາະພວກເຈົ້າຊົ່ວຮ້າຍ. ພວກເຈົ້າມຸ່ງແຕ່ສຳເລັດປະໂຫຍດຕົນ ແລະເພາະນັ້ນຈຶ່ງເປັນເຫດໃຫ້ຜູ້ອື່ນທຸກທ້ອນ»។

Verse 15

स्वार्थहेतोर्महेशानमाराध्य परमं प्रभुम् । नष्टं चक्रुर्मद्विहारं वंध्याऽभवमहं सुराः

ເພື່ອປະໂຫຍດຕົນ ພວກເທວະໄດ້ບູຊາປະນົມມະເຫສາ—ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ. ພວກເຂົາໄດ້ທຳລາຍລີລາຂອງຂ້ອຍ ແລະຂ້ອຍກໍກາຍເປັນຜູ້ໄຮ້ບຸດ—ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ.

Verse 16

मां विरोध्य सुखं नैव केषांचिदपि निर्जराः । तस्माद्दुःखं भवेद्वो हि दुष्टानां त्रिदिवौकसाम्

ເມື່ອພວກເຈົ້າຕໍ່ຕ້ານຂ້ອຍ ບໍ່ມີໃຜໃນພວກເຈົ້າຜູ້ອະມະຕະຈະໄດ້ຮັບຄວາມສຸກ. ດັ່ງນັ້ນ ສຳລັບພວກເຈົ້າ—ຜູ້ຢູ່ໃນສະຫວັນແຕ່ຊົ່ວ—ຈະມີແຕ່ຄວາມໂສກເສົ້າເກີດຂຶ້ນ.

Verse 17

ब्रह्मोवाच । इत्युक्त्वा विष्णुप्रमुखान् सुरान्सर्वान् शशाप सा । प्रज्वलंती प्रकोपेन शैलराजसुता शिवा

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອນາງເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະນາງຊີວາ—ທິດາແຫ່ງຈອມເຂົາ—ຜູ້ລຸກໂຊນດ້ວຍຄວາມໂກດ ໄດ້ສາບແຊ່ງເທວະທັງປວງ ທີ່ມີວິສນຸເປັນຫົວໜ້າ.

Verse 18

पार्वत्युवाच । अद्यप्रभृति देवानां वंध्या भार्या भवन्त्विति । देवाश्च दुःखितास्संतु निखिला मद्विरोधिनः

ພາຣະວະຕີ (Pārvatī) ກ່າວວ່າ: «ນັບແຕ່ມື້ນີ້ເປັນຕົ້ນໄປ ໃຫ້ເມຍຂອງເທວະທັງຫຼາຍເປັນຜູ້ບໍ່ອາດມີບຸດ. ແລະໃຫ້ເທວະທັງປວງຜູ້ຕໍ່ຕ້ານຂ້າ ຈົ່ງຢູ່ໃນຄວາມໂສກເສົ້າ»។

Verse 19

ब्रह्मोवाच । इति शप्त्वाखिलान्देवान् विष्ण्वाद्यान्सकलेश्वरी । उवाच पावकं क्रुद्धा भक्षकं शिवरेतसः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອນາງໄດ້ສາບແຊ່ງເທວະທັງປວງ ເລີ່ມແຕ່ພຣະວິດສະນຸ ພຣະເທວີຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ ດ້ວຍຄວາມໂກດ ໄດ້ກ່າວກັບພາວະກະ (ອັກນິ) ຜູ້ຖືກກຳນົດໃຫ້ກິນເຊື້ອພຣະສິວະ.

Verse 20

पार्वत्युवाच । सर्वभक्षी भव शुचे पीडितात्मेति नित्यशः । शिवतत्त्वं न जानासि मूर्खोऽसि सुरकार्यकृत्

ພຣະປາຣະວະຕີກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ໂສກເສົ້າ, ຈົ່ງເປັນຜູ້ກິນທຸກສິ່ງ ແລະໃຫ້ຖືກຮູ້ຈັກເປັນນິດວ່າ ‘ຜູ້ມີຈິດຖືກທໍລະມານ’. ເຈົ້າບໍ່ຮູ້ຕັດຕະວະແທ້ຂອງພຣະສິວະ; ເຈົ້າເປັນຄົນໂງ່ ທຳແຕ່ວຽກຮັບໃຊ້ເທວະ»।

Verse 21

रे रे शठ महादुष्ट दुष्टानां दुष्टबोधवान् । अभक्षश्शिववीर्यं यन्नाकार्षीरुचितं हि तत्

«ເຮີ ເຮີ ຄົນຫລອກລວງ ຊົ່ວຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງ, ແລະເປັນຜູ້ມີໃຈຊົ່ວໃນຫມູ່ຄົນຊົ່ວ! ສິ່ງທີ່ເຈົ້າເຮັດ—ເຫັນພະວິຣະຍະອັນສັກສິດຂອງພຣະສິວະເປັນຂອງທີ່ຈະກິນ—ນັ້ນບໍ່ສົມຄວນເລີຍ»។

Verse 22

ब्रह्मोवाच । इति शप्त्वा शिवा वह्निं सहेशेन नगात्मजा । जगाम स्वालयं शीघ्रमसंतुष्टा ततो मुने

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອສາບແຊ່ງອັກນິແລ້ວດັ່ງນີ້, ພຣະສິວາ—ທິດາແຫ່ງພູເຂົາ—ໄດ້ໄປຍັງວິຫານຂອງນາງຢ່າງໄວ ພ້ອມກັບພຣະມະເຫສະວະຣະ, ແຕ່ຍັງບໍ່ພໍໃຈ, ໂອ ມຸນີ.

Verse 23

गत्वा शिवा शिवं सम्यक् बोधयामास यत्नतः । अजीजनत्परं पुत्रं गणेशाख्यं मुनीश्वर

ແລ້ວພຣະສິວາ (ປາຣະວະຕີ) ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາພຣະສິວະ ແລະພະຍາຍາມຢ່າງສຸດຄວາມສາມາດ ເພື່ອຊີ້ແຈງໃຫ້ພຣະອົງຮູ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ. ຕໍ່ມານາງໄດ້ປະສູດພຣະບຸດອັນສູງສຸດ ນາມວ່າ ຄະເນຊະ, ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ.

Verse 24

तद्वृत्तांतमशेषं च वर्णयिष्ये मुनेऽग्रतः । इदानीं शृणु सुप्रीत्या गुहोत्पत्तिं वदाम्यहम्

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະບັນຍາຍເລື່ອງລາວທັງໝົດໃຫ້ຄົບຖ້ວນຕໍ່ໜ້າທ່ານ. ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມປິຕິແຫ່ງສັດທາ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະເວົ້າເຖິງກຳເນີດຂອງ ກຸຫາ (ສກັນດາ).

Verse 25

पावकादितमन्नादि भुंजते निर्जराः खलु । वेदवाण्येति सर्वे ते सगर्भा अभवन्सुराः

ແທ້ຈິງແລ້ວ ບັນດາເທວະຜູ້ອະມະຕະໄດ້ຮັບປະທານອາຫານ ແລະ ສິ່ງອື່ນໆ ທີ່ໄດ້ຖວາຍບູຊາແກ່ໄຟສັກສິດກ່ອນ. ແລະໂດຍອຳນາດແຫ່ງພຣະວາຈາວິເທດ ເທວະເຫຼົ່ານັ້ນທັງໝົດກໍໄດ້ມີພາວະແຫ່ງການປະສົບຄັນ ເພື່ອກໍ່ກຳເນີດສາຍພັນ.

Verse 26

ततोऽसहंतस्तद्वीर्यं पीडिता ह्यभवन् सुराः । विष्ण्वाद्या निखिलाश्चाति शिवाऽऽज्ञा नष्टबुद्धयः

ຕໍ່ມາ ເທວະທັງຫຼາຍບໍ່ອາດອົດທົນພະລັງອັນກ້າແກ່ນນັ້ນໄດ້ ຈຶ່ງຖືກກົດຂີ່ຢ່າງໜັກ. ທັງໝົດ—ເລີ່ມແຕ່ພຣະວິສນຸ—ກໍຫຼົງມົວສັບສົນໃນໃຈ ເມື່ອພຣະບັນຊາຂອງພຣະສິວະຄອບງຳເຂົາເຈົ້າ.

Verse 27

अथ विष्णुप्रभृतिकास्सर्वे देवा विमोहिताः । दह्यमाना ययुः शीघ्रं शरणं पार्वतीपतेः

ແລ້ວ ເທວະທັງຫຼາຍ—ເລີ່ມແຕ່ພຣະວິສນຸ—ຕົກຢູ່ໃນຄວາມຫຼົງມົວ. ແລະເມື່ອຖືກເຜົາຜານໂດຍຄວາມທຸກນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງຮີບໄປຂໍພຶ່ງພາພຣະອົງຜູ້ເປັນສາມີຂອງພຣະປາຣະວະຕີ (ພຣະສິວະ).

Verse 28

शिवालयस्य ते द्वारि गत्वा सर्वे विनम्रकाः । तुष्टुवुस्सशिवं शंभुं प्रीत्या सांजलयस्सुराः

ເມື່ອໄປຮອດປະຕູໜ້າພຣະວິຫານຂອງພຣະສິວະນັ້ນ ເທວະດາທັງປວງກໍອ່ອນນ້ອມລົງ. ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີແຫ່ງຄວາມຮັກ ແລະປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ພວກເຂົາໄດ້ສັນລະເສີນ ພຣະສັມພູ—ພຣະສິວະເອງ ພຣະອົງຜູ້ເປັນມົງຄຸນ.

Verse 29

देवा ऊचुः । देवदेव महादेव गिरिजेश महाप्रभो । किं जातमधुना नाथ तव माया दुरत्यया

ເທວະດາກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະເຈົ້າເໜືອພຣະເຈົ້າ, ໂອ ມະຫາເທວະ, ໂອ ພຣະອົງແຫ່ງຄິຣິຈາ, ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນໃຫຍ່ອັນຍິ່ງ! ບັດນີ້ເກີດຫຍັງຂຶ້ນ, ໂອ ນາຖະ—ໂດຍມາຍາຂອງພຣະອົງທີ່ຍາກຈະຂ້າມພົ້ນ?»

Verse 30

सगर्भाश्च वयं जाता दह्यमानाश्च रेतसा । तव शंभो कुरु कृपां निवारय दशामिमाम्

«ໂອ ສັມພູ, ພວກເຮົາໄດ້ຕັ້ງຄັນແລ້ວ, ແຕ່ກໍຖືກເຜົາໄໝ້ໂດຍອຳນາດແຫ່ງເມັດນັ້ນ. ຂໍພຣະອົງເມດຕາ ແລະຂັບໄລ່ສະພາບນີ້ຂອງພວກເຮົາ»

Verse 31

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्याऽमरनुतिं परमेशश्शिवापतिः । आजगाम द्रुतं द्वारि यत्र देवाः स्थिता मुने

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ຟັງບົດສັນລະເສີນທີ່ອະມະຣະເທວະທັງຫຼາຍຖວາຍ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ—ພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນສາມີແຫ່ງພຣະສິວາ (ປາຣະວະຕີ)—ກໍໄດ້ເສດັດມາຢ່າງວ່ອງໄວຮອດປະຕູ ບ່ອນທີ່ເທວະທັງຫຼາຍຢືນຢູ່, ໂອ ມຸນີ.

Verse 32

आगतं शंकरं द्वारि सर्वे देवाश्च साच्युताः । प्रणम्य तुष्टुवुः प्रीत्या नर्तका भक्तवत्सलम्

ເມື່ອພຣະສັງກະຣະເສດັດຮອດປະຕູ ເທວະທັງປວງພ້ອມດ້ວຍອະຈຸຕະ (ພຣະວິສນຸ) ກໍກົ້ມກາບ ແລະດ້ວຍຄວາມປິຕິຮັກໃຄ່ ໄດ້ສັນລະເສີນພຣະອົງ—ນາດະຣາຊາ ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກດີ.

Verse 33

देवा ऊचुः । शंभो शिव महेशान त्वां नतास्स्म विशेषतः । रक्ष नश्शरणापन्नान्दह्यमानांश्च रेतसा

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ໂອ ສັມພູ, ໂອ ຊິວະ, ໂອ ມະເຫສານະ! ພວກເຮົານົບນ້ອມຕໍ່ພຣະອົງດ້ວຍໃຈອັນເຂັ້ມຂັ້ນ. ຂໍພຣະອົງປົກປ້ອງພວກເຮົາຜູ້ມາພຶ່ງພາ, ເພາະພວກເຮົາກຳລັງຖືກເຜົາໄໝ້ໂດຍ ເຣຕັສ (retas).”

Verse 34

इदं दुःखं हर हर भवामो हि मृता ध्रुवम् । त्वां विना कस्समर्थोऽद्य देवदुःखनिवा रणे

“ໂອ ຮະຣະ, ໂອ ຮະຣະ—ຂໍຈົ່ງກຳຈັດຄວາມທຸກນີ້! ຖ້າບໍ່ມີພຣະອົງ ພວກເຮົາຈະຕາຍແນ່ນອນ. ມີໃຜຈະສາມາດໃນວັນນີ້ ໂດຍບໍ່ມີພຣະອົງ ທີ່ຈະລົບລ້າງຄວາມທຸກຂອງເທວະໃນກາງສົງຄາມ?”

Verse 35

ब्रह्मोवाच । इति दीनतरं वाक्यमाकर्ण्य सुरराट् प्रभुः । प्रत्युवाच विहस्याऽथ स सुरान् भक्तवत्सलः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາອັນຖ່ອມຕົນຢ່າງຍິ່ງນັ້ນ ພຣະອົງເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຜູ້ມີອໍານາດ—ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ບູຊາ—ໄດ້ຍິ້ມ ແລ້ວຕອບກັບເທວະທັງຫມົດ।

Verse 36

शिव उवाच । हे हरे हे विधे देवास्सर्वे शृणुत मद्वचः । भविष्यति सुखं वोऽद्य सावधाना भवन्तु हि

ພຣະສິວະກ່າວວ່າ: «ໂອ ຮະຣິ, ໂອ ວິທາຕຣາ (ພຣະພຣະຫມາ), ແລະເທວະທັງປວງ ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງເຮົາ. ມື້ນີ້ ຄວາມສຸກແລະຄວາມຜ່ອນຄາຍຈະມາຫາພວກເຈົ້າ; ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງມີສະຕິ ແລະຕັ້ງໃຈ»។

Verse 37

एतद्वमत मद्वीर्यं द्रुतमेवाऽखिलास्सुराः । सुखिनस्तद्विशेषेण शासनान्मम सुप्रभो

«ຈົ່ງຮູ້ໄວ້ວ່າ ນີ້ແມ່ນພະລັງອານຸພາບແຫ່ງດ້ານຊ້າຍຂອງເຮົາ: ໂດຍຄໍາສັ່ງຂອງເຮົາ ເທວະທັງປວງຈະກາຍເປັນຜູ້ມີຄວາມສຸກຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະໄດ້ຮັບຄວາມປິຕິອັນພິເສດຍິ່ງ»។

Verse 38

ब्रह्मोवाच । इत्याज्ञां शिरसाऽधाय विष्ण्वाद्यास्सकलास्सुराः । अकार्षुर्वमनं शीघ्रं स्मरंतश्शिवमव्ययम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອຮັບພຣະບັນຊານັ້ນໄວ້ເທິງສີສະ (ດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມ) ແລ້ວ, ເທວະທັງປວງທີ່ມີວິສະນຸນຳໜ້າ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ເກີດການອາເມັນຢ່າງໄວ, ໂດຍລະລຶກເຖິງພຣະສິວະຜູ້ອະວະຍະ ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ.

Verse 39

तच्छंभुरेतस्स्वर्णाभं पर्वताकारमद्भुतम् । अभवत्पतितं भूमौ स्पृशद् द्यामेव सुप्रभम्

ແລ້ວເມື່ອນັ້ນ ເມັດພັນຂອງພຣະສັມພູ ມີສີທອງອັນສະຫງ່າງາມ ແລະນ່າອັດສະຈັນ ມີຮູບຮ່າງດັ່ງພູເຂົາ ໄດ້ຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນ ສ່ອງປະກາຍສຸດສະຫງ່າ ດຸດດັ່ງຈະແຕະຟ້າ.

Verse 40

अभवन्सुखिनस्सर्वे सुरास्सर्वेऽच्युतादयः । अस्तुवन् परमेशानं शंकरं भक्तवत्सलम्

ແລ້ວບັນດາເທວະທັງປວງກໍເກີດຄວາມຍິນດີ—ເທວະທັງໝົດ ເລີ່ມແຕ່ ອັຈຍຸຕະ (ວິສນຸ) ເປັນຕົ້ນ. ພວກເຂົາໄດ້ສັນລະເສີນ ພຣະປະເມສານ ສັງກະຣະ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກຕິສະເໝີ.

Verse 41

पावकस्त्वभवन्नैव सुखी तत्र मुनीश्वर । तस्याज्ञां परमोऽदाद्वै शंकरः परमेश्वरः

ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມຸນີ, ທີ່ນັ້ນ ພາວະກະ (ເທວະໄຟ) ບໍ່ສະບາຍໃຈເລີຍ; ແຕ່ ສັງກະຣະ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ໄດ້ຮັບແລະປະຕິບັດຕາມຄໍາຂໍ/ຄໍາສັ່ງຂອງລາວແທ້ໆ.

Verse 42

ततस्सवह्निर्विकलस्सांजलिर्नतको मुने । अस्तौच्छिवं सुखी नात्मा वचनं चेदमब्रवीत्

ແລ້ວເທວະໄຟນັ້ນ ຖືກຄວາມຫວັ່ນໄຫວຄອບງໍາ ໂອ ມຸນີ, ໄດ້ກົ້ມກາບດ້ວຍຝາມືປະນົມ. ເມື່ອສັນລະເສີນ ພຣະສິວະຜູ້ເປັນມົງຄຸນແລ້ວ ໃຈກໍສະຫງົບ ແລະໄດ້ເວົ້າຄໍານີ້.

Verse 43

अग्निरुवाच । देवदेव महेशान मूढोऽहं तव सेवकः । क्षमस्व मेऽपराधं हि मम दाहं निवारय

ອັກນິກ່າວວ່າ: “ໂອ ເທວະເທວາ, ໂອ ມະເຫສານະ! ຂ້າພະເຈົ້າຫຼົງຜິດ ແມ່ນແຕ່ເປັນຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ. ຂໍພຣະອົງອະໄພຄວາມຜິດ ແລະຂໍຢັບຢັ້ງໄຟເຜົາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.”

Verse 44

त्वं दीनवत्सल स्वामिञ्शंकरः परमेश्वरः । प्रत्युवाच प्रसन्नात्मा पावको दीनवत्सलम्

ເທວະໄຟ ຜູ້ມີໃຈເມດຕາ ໄດ້ຕອບຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ທຸກຍາກວ່າ: “ພຣະອົງແມ່ນ ສັງກະຣະ, ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ, ໂອ ຈອມນາຍ—ຜູ້ອ່ອນໂຍນຕໍ່ຜູ້ຕໍ່າຕ້ອຍເສມອ.”

Verse 45

ब्रह्मोवाच । इत्याकर्ण्य शुचेर्वाणीं स शंभुः परमेश्वरः । प्रत्युवाच प्रसन्नात्मा पावकं दीनवत्सलः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງ ສຸຈິ ແລ້ວ, ພຣະສຳພູ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ຜູ້ມີໃຈສະຫງົບ ແລະເມດຕາຕໍ່ຜູ້ທຸກຍາກ ໄດ້ຕອບກັບ ພາວະກະ (ເທວະໄຟ).

Verse 46

शिव उवाच । कृतं त्वनुचितं कर्म मद्रेतो भक्षितं हि यत् । अतोऽनिवृत्तस्ते दाहः पापाधिक्यान्मदाज्ञया

ພຣະສິວະກ່າວວ່າ: “ເຈົ້າໄດ້ເຮັດກຳທີ່ບໍ່ຄວນ, ເພາະເຈົ້າໄດ້ກິນເມັດພັນຂອງເຮົາ. ດັ່ງນັ້ນ ຕາມຄຳສັ່ງຂອງເຮົາ ຄວາມໄໝ້ຮ້ອນຂອງເຈົ້າຈະບໍ່ສົງບົບ ເນື່ອງຈາກບາບຫນັກ.”

Verse 47

इदानीं त्वं सुखी नाम शुचे मच्छरणागतः । अतः प्रसन्नो जातोऽहं सर्वं दुःखं विनश्यति

ບັດນີ້ ໂອ ຜູ້ໂສກເສົ້າ, ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ສຸກ ເພາະເຈົ້າໄດ້ມາພຶ່ງພາເຮົາ. ດັ່ງນັ້ນ ເຮົາຈຶ່ງພໍໃຈ ແລະຄວາມທຸກທັງໝົດຂອງເຈົ້າຈະສູນໄປ.

Verse 48

कस्याश्चित्सुस्त्रियां योनौ मद्रेतस्त्यज यत्नतः । भविष्यति सुखी त्वं हि निर्दाहात्मा विशेषतः

ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມຢ່າງລະມັດລະວັງ, ຈົ່ງປ່ອຍເມັດພັນຂອງເຈົ້າໃສ່ຄັນຂອງຍິງຜູ້ດີງາມ. ແລ້ວເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ສຸກ ແລະໂດຍພິເສດ ຈິດໃນຈະພົ້ນຈາກໄຟເຜົາຮ້ອນ.

Verse 49

ब्रह्मोवाच । शंभुवाक्यं निशम्येति प्रत्युवाच शनैः शुचिः । सांजलिर्नतकः प्रीत्या शंकरं भक्तशंकरम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງສຳພູ ແລ້ວ, ຜູ້ບໍລິສຸດນັ້ນຕອບກັບຢ່າງອ່ອນໂຍນ. ດ້ວຍມືປະນົມ ແລະກົດຫົວດ້ວຍຄວາມປິຕິ, ທ່ານໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະສັງກະຣະ—ພຣະສິວະຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກດີ.

Verse 50

दुरासदमिदं तेजस्तव नाथ महेश्वर । काचिन्नास्ति विना शक्त्या धर्तुं योनौ जगत्त्रये

ໂອ ພຣະນາຖ ມະເຫສະວະຣະ, ຕະເຈດສະພະລັງອັນສະຫວ່າງໄສຂອງພຣະອົງ ເຂົ້າໃກ້ບໍ່ໄດ້. ໃນສາມໂລກ ບໍ່ມີໃຜຈະຮັບໄວ້ໃນຄັນໄດ້ ຫາກບໍ່ມີພຣະສັກຕິ.

Verse 51

इत्थं यदाऽब्रवीद्वह्निस्तदा त्वं मुनिसत्तम । शंकरप्रेरितः प्रात्थ हृदाग्निमुपकारकः

ເມື່ອອັກນິ (ໄຟ) ເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ແລ້ວ ເຈົ້າໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ—ໂດຍການດົນໃຈຂອງພຣະສັງກະຣະ—ໄດ້ຮັບເອົາໄຟໃນດວງໃຈນັ້ນ ແລະກາຍເປັນຜູ້ເກື້ອກູນ ຊ່ວຍໃຫ້ມັນຖືກຈຸດຕິດ ແລະສໍາເລັດເປົ້າໝາຍຂອງມັນ।

Verse 52

नारद उवाच । शृणु मद्वचनं वह्ने तव दाहहरं शुभम् । परमानंददं रम्यं सर्वकष्टनिवारकम्

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ້ ອັກນິ, ຈົ່ງຟັງຄໍາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ເປັນຄໍາມົງຄຸນທີ່ຈະດັບຄວາມເຜົາໄໝ້ຂອງເຈົ້າ. ມັນງາມນ່າຊື່ນຊົມ, ໃຫ້ອານັນດະສູງສຸດ, ແລະຂັບໄລ່ຄວາມທຸກທັງປວງ»។

Verse 53

कृत्वोपायमिमं वह्ने सुखी भव विदाहकः । शिवेच्छया मया सम्यगुक्तं तातेदमादरात्

«ເມື່ອເຈົ້າໄດ້ປະຕິບັດວິທີແກ້ໄຂນີ້ແລ້ວ, ໂອ້ ອັກນິ, ຈົ່ງເປັນສຸກ ແລະເປັນຜູ້ບໍລິໂພກຄໍາບູຊາ (ເຄື່ອງບູຊາ) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ໂດຍພຣະປະສົງຂອງພຣະຊິວະ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວຢ່າງຖືກຕ້ອງ—ໂອ້ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ—ຈົ່ງຮັບໄວ້ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ»។

Verse 54

तपोमासस्नानकर्त्र्यस्त्रियो यास्स्युः प्रगे शुचे । तद्देहेषु स्थापय त्वं शिवरेतस्त्विदं महत्

ໂອ ຜູ້ບໍລິສຸດ, ໃນຍາມອາລຸນເຊົ້າ ໃນກາຍຂອງແມ່ຍິງທີ່ຖືວຣະຕະຕະໂປມາສ ໂດຍການອາບນ້ຳຕາມພິທີ, ທ່ານຈົ່ງສະຖາປະນາພະລັງເມັດພັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະສິວະນີ້ໃນນັ້ນ.

Verse 55

ब्रह्मोवाच । तस्मिन्नवसरे तत्रा ऽगतास्सप्तमुनिस्त्रियः । तपोमासि स्नानकामाः प्रातस्सन्नियमा मुने

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ໂອ ມຸນີ, ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ພັນລະຍາຂອງມຸນີເຈັດອົງໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນ. ໃນເດືອນອັນສັກສິດ Tapomāsa ພວກນາງປາຖະໜາອາບນ້ຳຕາມພິທີ ແລະມາແຕ່ເຊົ້າຕູ່ ດ້ວຍການຮັກສາວຣະຕະແລະນິຍົມ.

Verse 56

स्नानं कृत्वा स्त्रियस्ता हि महाशीतार्द्दिताश्च षट् । गंतुकामा मुने याता वह्निज्वालासमीपतः

ເມື່ອອາບນ້ຳແລ້ວ ຍິງທັງຫົກນັ້ນ—ຖືກຄວາມໜາວຮຸນແຮງບີບຄັ້ນ—ປາດຖະໜາຈະເດີນທາງອອກໄປ, ໂອ ມຸນີ, ຈຶ່ງໄປໃກ້ແປວໄຟຂອງກອງໄຟ।

Verse 57

विमोहिताश्च ता दृष्ट्वारुन्धती गिरिशाज्ञया । निषिषेध विशेषेण सुचरित्र सुबोधिनी

ເມື່ອເຫັນຍິງເຫຼົ່ານັ້ນຖືກມໍຫະຫຼອກລວງ ອະຣຸນທະຕີ—ຜູ້ມີຈັນຍາດີ ແລະ ປັນຍາແຈ້ງ—ຕາມພຣະບັນຊາຂອງ ຄິຣິຈາ ໄດ້ຫ້າມປາມຢ່າງແນ່ນຫນາດ້ວຍວິທີພິເສດ ແລະນໍາໃຫ້ກັບຄືນສູ່ທາງຖືກຕ້ອງ।

Verse 58

ताः षड् मुनिस्त्रियो मोहाद्धठात्तत्र गता मुने । स्वशीतविनिवृत्त्यर्थं मोहिताः शिवमायया

ໂອ ທ່ານມຸນີ, ພັນລະຍາທັງຫົກຂອງບັນດາມຸນີ ຖືກມໍຫະຫຼອກລວງຢ່າງກະທັນຫັນ ແລ້ວໄປຮອດທີ່ນັ້ນ; ແລະເພາະປາຖະໜາຈະພົ້ນຈາກຄວາມໜາວຂອງຕົນ ຈຶ່ງຖືກມາຍາຂອງພຣະສິວະເຮັດໃຫ້ຫຼົງໄຫຼ।

Verse 59

तद्रेतःकणिकास्सद्यस्तद्देहान् विविशुर्मुने । रोमद्वाराऽखिला वह्निरभूद्दाहविवर्जितः

ໂອ ທ່ານມຸນີ, ຢອດນ້ອຍໆແຫ່ງເຊື້ອພັນຂອງພຣະອົງ ໄດ້ເຂົ້າສູ່ຮ່າງກາຍຂອງນາງເຫຼົ່ານັ້ນໃນທັນທີ ຜ່ານຮູຂົນທົ່ວກາຍ; ແລະໄຟທີ່ແຜ່ຊຶມຢູ່ທຸກຮູຂົນ ກໍກາຍເປັນໄຟທີ່ບໍ່ເຜົາໄໝ້, ເພາະອໍານາດເຜົາຂອງມັນຖືກສະງົບໂດຍພຣະບັນຊາອັນທິບຂອງພຣະສິວະ।

Verse 60

अंतर्धाय द्रुतं वह्निर्ज्वालारूपो जगाम ह । सुखी स्वलोकं मनसा स्मरंस्त्वां शंकरं च तम्

ແລ້ວອັກນິກໍຫາຍໄປຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະຈາກໄປໃນຮູບແຫ່ງແປວໄຟລຸກໂຊນ. ດ້ວຍໃຈສຸກສະບາຍ ພຣະອົງກັບຄືນສູ່ໂລກຂອງຕົນ ໂດຍລະລຶກໃນໃຈເຖິງພຣະອົງ—ພຣະສັງກະຣະຜູ້ເປັນມົງຄຸນ.

Verse 61

सगर्भास्ताः स्त्रियस्साधोऽभवन् दाहप्रपीडिताः । जग्मुस्स्वभवनं तातारुंधती दुःखिताऽग्निना

ໂອ ຜູ້ດີ, ບັນດາແມ່ຍິງທີ່ກຳລັງຖືພານັ້ນ ຖືກທຸກທໍລະມານດ້ວຍຄວາມຮ້ອນເຜົາ. ພວກນາງກັບໄປຍັງເຮືອນຂອງຕົນ; ແລະ ອະຣຸນທະຕີ ກໍກັບໄປດ້ວຍຄວາມໂສກ ເພາະຖືກທຸກດ້ວຍໄຟແຫ່ງຄວາມທຸກ.

Verse 62

दृष्ट्वा स्वस्त्रीगतिं तात नाथाः क्रोधाकुला द्रुतम् । तत्यजुस्ताः स्त्रियस्तात सुसंमंत्र्य परस्परम्

ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ເມື່ອເຫັນທາງທີ່ເມຍຂອງຕົນໄດ້ໄປ, ບັນດາຜົວກໍຖືກຄວາມໂກດເຂົ້າຄອບງຳຢ່າງວ່ອງໄວ. ພວກເຂົາປຶກສາກັນແລ້ວ ແລະທັນທີນັ້ນກໍລະທິ້ງແມ່ຍິງເຫຼົ່ານັ້ນ.

Verse 63

अथ ताः षट् स्त्रियस्सर्वा दृष्ट्वा स्वव्यभिचारकम् । महादुःखान्वितास्ताताऽभवन्नाकुलमानसाः

ແລ້ວບັນດາແມ່ຍິງຫົກນາງນັ້ນ ເມື່ອເຫັນການລ່ວງລະເມີດຂອງຕົນ ກໍຖືກຄວາມໂສກເສົ້າອັນແຮງກ້າຄອບງຳ ໃຈວຸ້ນວາຍ ແລະທຸກທໍລະມານ।

Verse 64

तत्यजुश्शिव रेतस्तद्गर्भरूपं मुनिस्त्रियः । ता हिमाचलपृष्ठेऽथाभवन् दाहविवर्जिताः

ພັນລະຍາຂອງບັນດາມຸນີ ໄດ້ຂັບຖິ້ມເຊື້ອພະສິວະ ທີ່ແປງເປັນຮູບຄັນ. ແລ້ວເທິງໄຫຼ່ພູຫິມາຈະລາ ພວກນາງກໍພົ້ນຈາກຄວາມເຜົາໄໝ້ທຸກທໍລະມານ।

Verse 65

असहञ्शिवरेतस्तद्धिमाद्रिः कंपमुद्वहन् । गंगायां प्राक्षिपत्तूर्णमसह्यं दाहपीडितः

ພູຫິມາລະຍະ ບໍ່ອາດທົນຕໍ່ເຊື້ອອັນມີ຤ິດຂອງພະສິວະໄດ້ ຈຶ່ງສັ່ນໄຫວ ແລະຮີບໂຍນລົງໃນແມ່ນ້ຳຄັງຄາ ເພາະຖືກຄວາມເຜົາໄໝ້ອັນທົນບໍ່ໄດ້ທຸກທໍລະມານ।

Verse 66

गंगयाऽपि च तद्वीर्यं दुस्सहं परमात्मनः । निःक्षिप्तं हि शरस्तंबे तरंगैः स्वैर्मुनीश्वर

ໂອ ທ່ານເຈົ້າແຫ່ງມຸນີ, ແມ່ນແຕ່ແມ່ນ້ຳຄົງຄາ (ຄັງຄາ) ກໍຍັງທົນບໍ່ໄດ້ຕໍ່ພະລັງວິຣະຍະອັນໜັກໜ່ວງຂອງພຣະອາດຕະມັນສູງສຸດ. ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄື້ນຂອງນາງເອງ ນາງຈຶ່ງສັດທິ້ງມັນເຂົ້າໄປໃນກຸ່ມກົກອ້ອຍ (ກຸ່ມຫຍ້າກົກ).

Verse 67

पतितं तत्र तद्रेतो द्रुतं बालो बभूव ह । सुन्दरस्सुभगः श्रीमांस्तेजस्वी प्रीतिवर्द्धनः

ເມື່ອເມັດນັ້ນຕົກລົງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ມັນກໍເກີດເປັນເດັກນ້ອຍທັນທີ—ງາມ, ເປັນມົງຄຸນ, ສະຫງ່າງາມຮຸ່ງເຮືອງ, ມີເຕຊະດຸດໄຟ ແລະເປັນແຫຼ່ງເພີ່ມພູນຄວາມປິຕິຍິນດີ।

Verse 68

मार्गमासे सिते पक्षे तिथौ षष्ठ्यां मुनीश्वर । प्रादुर्भावोऽभवत्तस्य शिवपुत्रस्य भूतले

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ໃນເດືອນມາຣກະສີຣສະ, ໃນຂ້າງຂາວ, ໃນວັນທີ 6 (ສັດຖີ), ການປາກົດອົງຂອງພຣະບຸດຂອງພຣະສິວະ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນເທິງພື້ນດິນ।

Verse 69

तस्मिन्नवसरे ब्रह्मन्न कस्माद्धिम शैलजा । अभूतः सुखिनौ तत्र स्वगिरौ गिरिशोऽपि च

ໂອ ພຣະພຣະຫມາ, ໃນເວລານັ້ນ ໂດຍບໍ່ມີເຫດພາຍນອກອັນໃດ, ທິດາແຫ່ງພູຫິມາລະຍະກໍເກີດຄວາມເສົ້າ; ແລະໃນພູຂອງພວກເຂົາເອງ ແມ່ນແຕ່ກິຣີຊະ (ພຣະສິວະ) ກໍບໍ່ສະບາຍໃຈ।

Verse 70

शिवाकुचाभ्यां सुस्राव पय आनन्दसंभवम् । तत्र गत्वा च सर्वेषां सुखमासीन्मुनेऽधिकम्

ຈາກອົງອົມຂອງພຣະສິວາ (ເທວີ) ນ້ຳນົມອັນເກີດຈາກອານັນດະໄດ້ໄຫຼອອກ. ເມື່ອໄປຮອດທີ່ນັ້ນ ທຸກຄົນກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມສຸກ; ແຕ່ມຸນີກັບມີຄວາມປິຕິຍິນດີຍິ່ງກວ່າ.

Verse 71

मंगलं चाऽभवत्तात त्रिलोक्यां सुखदं सताम् । खलानामभवद्विघ्नो दैत्यानां च विशेषतः

ແລ້ວໃນເວລານັ້ນ ໂອ້ທ່ານຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ຄວາມມົງຄຸນໄດ້ເກີດຂຶ້ນທົ່ວສາມໂລກ ນຳຄວາມສຸກໃຫ້ແກ່ຜູ້ດີ. ແຕ່ສຳລັບຄົນຊົ່ວ ມັນກາຍເປັນອຸປະສັກ ແລະໂດຍພິເສດຕໍ່ພວກໄດຕະຍະ ຍິ່ງບໍ່ເປັນມົງຄຸນ.

Verse 72

अकस्मादभवद्व्योम्नि परमो दुंदुभिध्वनिः । पुष्पवृष्टिः पपाताऽशु बालकोपरि नारद

ທັນໃດນັ້ນ ໃນຟ້າກໍເກີດສຽງດຸນດຸບີທິບອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ແລະໃນທັນທີ ຝົນດອກໄມ້ກໍຕົກລົງເທິງເດັກນ້ອຍ, ໂອ້ ນາຣະດະ.

Verse 73

विष्ण्वादीनां समस्तानां देवानां मुनिसत्तम । अभूदकस्मात्परम आनन्दः परमोत्सवः

ໂອ້ ທ່ານມຸນີຜູ້ປະເສີດ ໃນຫມູ່ເທວະທັງປວງ ເລີ່ມແຕ່ພຣະວິດສະນຸ ກໍເກີດຄວາມປິຕິຍິນດີອັນສູງສຸດ ແລະງານສະເຫຼີມສະຫຼອງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຢ່າງກະທັນຫັນ.