तारक-कुमार-युद्धवर्णनम् / Description of the Battle between Tāraka and Kumāra

Verse 1

ब्रह्मोवाच । निवार्य वीरभद्रं तं कुमारः परवीरहा । समैच्छत्तारकवधं स्मृत्वा शिवपदाम्बुजौ

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ຫຼັງຈາກຫ້າມວີຣະພັດຣະນັ້ນແລ້ວ ພຣະກຸມາຣະ ຜູ້ປະຫານວີຣະຊົນຂອງສັດຕູ ໄດ້ລະລຶກເຖິງພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະສິວະ ແລະຕັ້ງໃຈຈະສຳເລັດການປະຫານຕາຣະກະ।

Verse 2

जगर्जाथ महातेजाः कार्तिकेयो महाबलः । सन्नद्धः सोऽभवत्क्रुद्ध सैन्येन महता वृतः

ແລ້ວພຣະກາຣຕິເກຍ ຜູ້ມີພະລັງຫຼາຍ ແລະມີຣັດສະຫມີຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ຄຳຮ້ອງຄືຟ້າຮ້ອງ. ພຣະອົງສວມອາວຸດຄົບຖ້ວນ ເກີດໂກດ ແລະຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍກອງທັບອັນໃຫຍ່ຫຼວງ।

Verse 3

तदा जयजयेत्युक्तं सर्वैर्देर्वेर्गणै स्तथा । संस्तुतो वाग्भिरिष्टाभिस्तदैव च सुरर्षिभिः

ໃນເວລານັ້ນ ຝູງເທວະທັງປວງກໍຮ້ອງພ້ອມກັນວ່າ «ໄຊຊະນະ! ໄຊຊະນະ!» ແລະໃນຂະນະນັ້ນເອງ ພຣະອົງຖືກສັນລະເສີນດ້ວຍບົດສັນລະເສີນອັນເປັນທີ່ຮັກ ແລະຖ້ອຍຄໍາມົງຄຸນ ໂດຍລິສີເທວະດ້ວຍ.

Verse 4

तारकस्य कुमारस्य संग्रामोऽतीव दुस्सहः । जातस्तदा महाघोरस्सर्वभूत भयंकरः

ໃນເວລານັ້ນ ຍຸດທະກຳລະຫວ່າງ ຕາຣະກະ ແລະ ກຸມາຣະ ຍຸວະເທວະ ກາຍເປັນການຮົບທີ່ທົນທານຍາກຢ່າງຍິ່ງ—ດຸຮ້າຍຫນັກ ແລະນໍາຄວາມຫວາດກົວໃຫ້ແກ່ສັດທັງປວງ।

Verse 5

शक्तिहस्तौ च तौ वीरौ युयुधाते परस्परम् । सर्वेषां पश्यतां तत्र महाश्चर्यवतां मुने

ໂອ ມຸນີເອີຍ, ວີຣະບຸລຸດທັງສອງນັ້ນ ຖືຊັກຕິ (ຫອກ) ໄວ້ໃນມື ແລ້ວປະລະກັນຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ທຸກຄົນທີ່ເບິ່ງຢູ່ຕ່າງພາກັນຕື່ນຕະລຶງຕໍ່ພາບອັນອັດສະຈັນນັ້ນ।

Verse 6

शक्तिनिर्भिन्नदेहौ तौ महासाधनसंयुतौ । परस्परं वंचयंतौ सिंहाविव महाबलौ

ນັກຮົບທັງສອງນັ້ນ ກາຍຖືກທະລຸລວງແລະແຕກຕ່າງໂດຍພະລັງອັນຕໍ່ຕ້ານ ແຕ່ກໍພ້ອມດ້ວຍອຸປາຍແລະສິ່ງສະໜັບສະໜູນອັນຍິ່ງ; ພວກເຂົາພະຍາຍາມຫລອກລ້ຽວກັນໄປມາ ດັ່ງສິງໂຕມະຫາກໍາລັງສອງຕົວ।

Verse 7

वैतालिकं समाश्रित्य तथा खेचरकं मतम् । पापं तं च समाश्रित्य शक्त्या शक्तिं विजघ्नतुः

ອາໄສກົນລະຍຸດໄວຕາລິກ ແລະຮັບເອົາແຜນຄິດເຂຈຣະກະ ພວກຜູ້ມີບາບນັ້ນໄດ້ພຶ່ງພາວິທີຊົ່ວ; ແລ້ວອາວຸດປະທະອາວຸດ ພວກເຂົາໄດ້ຟາດຟັນອຳນາດຝ່າຍຕໍ່ຕ້ານໃຫ້ພັງທະລາຍ।

Verse 8

एभिर्मंत्रैर्महावीरौ चक्रतुर्युद्धमद्भुतम् । अन्योन्यं साधकौ भूत्वा महाबलपराक्रमौ

ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງມົນຕຣາເຫຼົ່ານີ້ ວີຣະບຸລຸດໃຫຍ່ທັງສອງໄດ້ກໍ່ສົງຄາມອັນນ່າອັດສະຈັນ। ດຸດດັ່ງຜູ້ສາທະກະຕໍ່ກັນ ແຕ່ລະຝ່າຍສຳເລັດພະລັງມົນຕຣາຂອງຕົນ ແລະສະແດງກຳລັງກັບວິລະຍະອັນໃຫຍ່ຫຼວງ।

Verse 9

महाबलं प्रकुर्वतौ परस्परवधैषिणौ । जघ्नतुश्शक्तिधाराभी रणे रणविशारदौ

ນັກຮົບທັງສອງສະແດງພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ປາຖະໜາຈະສັງຫານກັນແລະກັນ ໄດ້ຟັນຟາດໃນສະໜາມຮົບດ້ວຍຫອກ ເປັນຜູ້ຊຳນານໃນສິລະການຮົບ।

Verse 10

इति श्री शिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां चतुर्थे कुमारखण्डे तारका सुरवधदेवोत्सववर्णनं नाम दशमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງບົດທີສິບ ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາການສະເຫຼີມສະຫຼອງຂອງເທວະຫຼັງຈາກສັງຫານອະສຸຣະ ຕາຣະກາ» ໃນພາກທີສີ່ ກຸມາຣະຂັນຑະ ຂອງປຶ້ມທີສອງ ຣຸດຣະສັມຫິຕາ ໃນ «ສີວະມະຫາປຸຣານະ» ອັນຮຸ່ງເຮືອງ।

Verse 11

तदा तौ युध्यमानौ च हन्तुकामौ महाबलौ । वल्गन्तौ वीरशब्दैश्च नानायुद्धविशारदौ

ໃນເວລານັ້ນ ນັກຮົບຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ສອງຄົນ ກໍປະລະກັນຢ່າງດຸເດືອດ ມີໃຈຈະສັງຫານ; ພວກເຂົາໂດດພິລຶກໃນສະໜາມຮົບ ພ້ອມສຽງຮ້ອງວີລະກຳ ແລະຊໍານານຍຸດທະວິທີຫຼາຍປະເພດ।

Verse 12

अभवन्प्रेक्षकास्सर्वे देवा गंधर्वकिन्नराः । ऊचुः परस्परं तत्र कोस्मिन्युद्धे विजेष्यते

ບັນດາເທວະທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍຄັນທະວະ ແລະ ກິນນະຣະ ພາກັນມາເປັນຜູ້ເບິ່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ເຂົາເຈົ້າສົນທະນາກັນແລ້ວຖາມວ່າ “ໃນຍຸດທະນີ້ ໃຜຈະເປັນຜູ້ຊະນະ?”

Verse 13

तदा नभोगता वाणी जगौ देवांश्च सांत्वयन् । असुरं तारकं चात्र कुमारोऽयं हनिष्यति

ໃນເວລານັ້ນ ສຽງທິບຈາກຟ້າກ້ອງກັງວານ ປອບໃຈເທວະທັງຫຼາຍວ່າ: «ທີ່ນີ້ ກຸມາຣະ ຍຸວະເທວະອົງນີ້ ຈະສັງຫານ ອະສຸຣະ ຕາຣະກະ ແນ່ນອນ»।

Verse 14

मा शोच्यतां सुरैः सर्वै सुखेन स्थीयतामिति । युष्मदर्थं शंकरो हि पुत्ररूपेण संस्थितः

«ຢ່າໃຫ້ເທວະທັງປວງໂສກເສົ້າ; ຈົ່ງຢູ່ຢ່າງສະບາຍໃຈ. ເພາະເພື່ອພວກເຈົ້ານີ້ແທ້ໆ ພຣະສັງກະຣະ ໄດ້ປະທັບຢູ່ໃນຮູບເປັນບຸດ»।

Verse 15

श्रुत्वा तदा तां गगने समीरितां वाचं शुभां सप्रमथेस्समावृतः । निहंतुकामः सुखितः कुमारको दैत्याधिपं तारकमाश्वभूत्तदा

ເມື່ອກຸມາຣະໄດ້ຍິນສຽງມົງຄຸນນັ້ນກ້ອງຢູ່ໃນຟ້າ ແລະມີພຣະມະຖະຫ້ອມລ້ອມ ກໍເກີດຄວາມປິຕິ ມຸ່ງຈະສັງຫານສັດຕູ; ແລ້ວທັນໃດນັ້ນ ກໍອອກໄປຫາ ຕາຣະກະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງດານະວະ।

Verse 16

शक्त्या तया महाबाहुराजघानस्तनांतरे । कुमारः स्म रुषाविष्टस्तारकासुरमोजसा

ດ້ວຍຫອກສັກຕິນັ້ນ ກຸມາຣະຜູ້ມີແຂນແຂງກ້າ ໄດ້ຟາດຟັນຕີກາງອົກຂອງ ຕາຣະກາສຸຣະ. ເຕັມໄປດ້ວຍໂທສະ ກຸມາຣະໄດ້ຂົ່ມອະສຸຣະນັ້ນດ້ວຍລິດເດດອັນສະຫງ່າງາມຂອງພຣະອົງ।

Verse 17

तं प्रहारमनादृत्य तारको दैत्यपुंगवः । कुमारं चापि संक्रुद्धस्स्वशक्त्या संजघान सः

ໂດຍບໍ່ໃສ່ໃຈຕໍ່ການຟັນນັ້ນ ຕາຣະກະ ຈອມອະສຸຣະ ໄດ້ເກີດໂກດ ແລ້ວໃຊ້ຫອກອາວຸດຂອງຕົນ ຟັນຕີພຣະກຸມາຣະ।

Verse 18

तेन शक्तिप्रहारेण शांकरिर्मूच्छि तोऽभवत् । मुहूर्ताच्चेतनां प्राप स्तूयमानो महर्षिभिः

ດ້ວຍການຟາດຟັນດ້ວຍສັກຕິ (ຫອກ) ນັ້ນ ຊາງກະຣີ—ພຣະສັກຕິຜູ້ສອດຄ່ອງກັບພຣະຊັງກະຣະ—ໄດ້ຫມົດສະຕິ. ບໍ່ດົນຕໍ່ມາ ໃນຂະນະທີ່ມະຫາຣິສີທັງຫຼາຍສັນລະເສີນນາງ ນາງກໍໄດ້ຄືນສະຕິອີກຄັ້ງ।

Verse 19

यथा सिंहो मदोन्मत्तो हंतुकामस्तथासुरम् । कुमारस्तारकं शक्त्या स जघान प्रतापवान्

ດັ່ງສິງໂຕທີ່ເມົາມົນດ້ວຍຄວາມຫຍິ່ງ ມຸ່ງຈະຂ້າ ແລ້ວຟາດຟັນສັດຕູຂອງມັນ ສັນໃດ; ຄຸມາຣະຜູ້ມີຕະປະອັນກ້າຫານ ກໍໄດ້ສັງຫານອະສຸຣະຕາຣະກະ ດ້ວຍສັກຕິ (ຫອກ) ຂອງພຣະອົງ।

Verse 20

एवं परस्परं तौ हि कुमारश्चापि तारकः । युयुधातेऽतिसंरब्धौ शक्तियुद्धविशारदौ

ດັ່ງນັ້ນ ຄຸມາຣະ (ສະກັນດະ) ແລະ ຕາຣະກະ ໄດ້ປະຈັນໜ້າກັນ ແລະສູ້ຮົບຢ່າງຮຸນແຮງ; ທັງສອງເດືອດດານດ້ວຍໂທສະ ແລະເປັນຜູ້ຊຳນານໃນຍຸດທະດ້ວຍສັກຕິ (ຫອກ)।

Verse 21

अभ्यासपरमावास्तामन्योन्यं विजिगीषया । पदातिनौ युध्यमान्नौ चित्ररूपौ तरस्विनौ

ດ້ວຍການຝຶກຝົນຢ່າງສະເໝີ ແລະຄວາມປາຖະໜາຈະຊະນະກັນແລະກັນ, ທະຫານຍ່າງສອງຄົນຜູ້ກ້າຫານ—ແຂງແຮງ ແລະຮູບລັກສະນະໂດດເດັ່ນ—ສູ້ຮົບຕໍ່ໄປ ກອດກັນຢູ່ໃນການປະລະມື.

Verse 22

विविधैर्घातपुंजैस्तावन्योन्यं विनि जघ्नतुः । नानामार्गान्प्रकुर्वन्तौ गर्जंतौ सुपराक्रमौ

ດ້ວຍການຟັນຕີອັນຫນັກໜ່ວງຫຼາຍປະເພດ, ວິລະຊົນຜູ້ກ້າຫານທັງສອງໄດ້ຕີກັນຊ້ຳໆ. ໃຊ້ກົນລະຍຸດ ແລະວິທີຮົບຫຼາຍທາງ, ພວກເຂົາຮ້ອງຄຳຮາມດັງກ້ອງ ດ້ວຍພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 23

अवलोकपरास्सर्वे देवगंधर्वकिन्नराः । विस्मयं परमं जग्मुर्नोचुः किंचन तत्र ते

ເທວະທັງປວງ ກັນທະວະ ແລະ ກິນນະຣະ ທັງໝົດ ຢືນຈ້ອງເບິ່ງດ້ວຍໃຈຈົມຢູ່. ຖືກຄວາມອັດສະຈັນສູງສຸດຄອບງຳ ຈຶ່ງຢູ່ນິ່ງໂດຍບໍ່ເວົ້າຄຳໃດເລີຍ.

Verse 24

न ववौ पवमानश्च निष्प्रभोऽभूद्दिवाकरः । चचाल वसुधा सर्वा सशैलवनकानना

ລົມບໍ່ພັດ ແລະ ຕາເວັນກໍສູນແສງສະຫວ່າງ. ແຜ່ນດິນທັງໝົດສັ່ນໄຫວ—ພ້ອມທັງພູເຂົາ ປ່າໄມ້ ແລະ ດົງພົງພະນາ.

Verse 25

एतस्मिन्नंतरे तत्र हिमालयमुखा धराः । स्नेहार्दितास्तदा जग्मुः कुमारं च परीप्सवः

ໃນຂະນະນັ້ນ ບັນດາຈອມພູ ມີຫິມາລະຍະເປັນຫົວໜ້າ ຖືກຄວາມຮັກອັນເລິກຊຶ້ງກະທົບໃຈ ຈຶ່ງໄປທີ່ນັ້ນ—ເພື່ອປາຖະໜາໄດ້ເຫັນ ແລະ ໄດ້ຮັບສານນິທິຂອງກຸມາຣ (ສະກັນດາ).

Verse 26

ततस्स दृष्ट्वा तान्सर्वान्भयभीतांश्च शांकरिः । पर्वतान्गिरिजापुत्रो बभाषे परिबोधयन्

ແລ້ວກຸມາຣຜູ້ເປັນຊາງກະຣີ—ພຣະບຸດຂອງກິຣິຊາ—ເຫັນພວກເຂົາທັງໝົດຕົກໃຈຢ້ານກົວ ຈຶ່ງກ່າວກັບບັນດາພູເຂົາ ເພື່ອປຸກໃຈ ແລະ ປອບໂຍນໃຫ້ສະຫງົບ.

Verse 27

कुमार उवाच । मा खिद्यतां महाभागा मा चिंतां कुर्वतां नगाः । घातयाम्यद्य पापिष्ठं सर्वेषां वः प्रपश्य ताम्

ກຸມາຣາກ່າວວ່າ: “ຢ່າໂສກເສົ້າເລີຍ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາດີ; ຢ່າກັງວົນເລີຍ ໂອ ພູເຂົາທັງຫຼາຍ. ມື້ນີ້ ຂ້າຈະປະຫານສັດຕູຜູ້ບາບຫນັກນັ້ນ—ຈົ່ງເບິ່ງອານຸພາບຂອງຂ້າຕໍ່ໜ້າພວກເຈົ້າທັງໝົດ.”

Verse 28

एवं समाश्वास्य तदा पर्वतान्निर्जरान्गणान् । प्रणम्य गिरिजां शंभुमाददे शक्तिमुत्प्रभाम्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ປອບໃຈເທວະອະມະຕະຜູ້ຢູ່ເຂົາ ແລະ ຝູງຄະນະຜູ້ຕິດຕາມແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ກົ້ມກາບຕໍ່ ກິຣິຈາ ແລະ ຊຳພູ ແລ້ວຮັບເອົາ ພຣະສັກຕິ ອັນສະຫວ່າງໄສ ລຸກໂຊດໄຟ।

Verse 29

तं तारकं हंतुमनाः करशक्तिर्महाप्रभुः । विरराज महावीरः कुमारश्शंभुबालकः

ພຣະອົງມີຈິດຕັ້ງໃຈຈະປະຫານ ຕາຣະກະ; ມະຫາພຣະເຈົ້າຜູ້ຖືຫອກສັກຕິໃນພຣະຫັດ ກໍສ່ອງສະຫວ່າງສົດໃສ—ນັ້ນແຫຼະ ກຸມາຣະ ວີຣະບຸລຸດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ພຣະກຸມານແຫ່ງ ຊຳພູ।

Verse 30

शक्त्या तया जघानाथ कुमारस्तारकासुरम् । तेजसाढ्यश्शंकरस्य लोकक्लेशकरं च तम्

ດ້ວຍຫອກສັກຕິນັ້ນ ພຣະອົງກຸມາຣະໄດ້ປະຫານ ຕາຣະກາສຸຣະ; ຜູ້ນັ້ນແມ່ນໄດ້ຮັບພະລັງຈາກເຕຊະອັນລຸກໂຊດຂອງ ຊັງກະຣະ ແຕ່ກໍກາຍເປັນຜູ້ນຳທຸກຂ໌ແກ່ໂລກທັງປວງ।

Verse 31

पपात सद्यस्सहसा विशीर्णांगोऽसुरः क्षितौ । तारकाख्यो महावीरस्सर्वासुरगणाधिपः

ໃນທັນທີ ຢ່າງກະທັນຫັນ ອະສຸຣະນັ້ນ—ອວັຍວະແຕກພັງ—ກໍລົ້ມລົງສູ່ພື້ນດິນ: ຕາຣະກະ ວີຣະບຸລຸດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ເຈົ້າແຫ່ງຝູງອະສຸຣະທັງປວງ।

Verse 32

कुमारेण हतस्सोतिवीरस्स खलु तारकः । लयं ययौ च तत्रैव सर्वेषां पश्यतां मुने

ໂອ ມຸນີ, ໃນຂະນະທີ່ທຸກຄົນກຳລັງເບິ່ງຢູ່ ຕາຣະກະ ແມ່ນແທ້ວ່າເປັນວີຣະບຸລຸດຜູ້ແຂງກ້າ ແຕ່ຖືກ ກຸມາຣະ ປະຫານ ແລະໃນທັນທີນັ້ນ ກໍເຂົ້າສູ່ ລະຍະ (laya) ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ।

Verse 33

तथा तं पतितं दृष्ट्वा तारकं बलवत्तरम् । न जघान पुनर्वीरस्स गत्वा व्यसुमाहवे

ເມື່ອເຫັນຕາລະກະຕົກລົງແບບນັ້ນ, ເຖິງວ່າຈະມີອໍານາດຫຼາຍກໍຕາມ, ວີລະບຸລຸດຜູ້ນັ້ນກໍບໍ່ໄດ້ຕີລາວອີກ; ແຕ່ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ເມື່ອເຂົ້າສູ່ການສູ້ຮົບ, ລາວໄດ້ເຮັດໃຫ້ຕາລະກະສິ້ນຊີວິດ.

Verse 34

हते तस्मिन्महादैत्ये तारकाख्ये महाबले । क्षयं प्रणीता बहवोऽसुरा देवगणैस्तदा

ເມື່ອມະຫາໄດຕະຍະຜູ້ມີພະລັງຫນັກ ຊື່ ຕາຣະກະ ຖືກສັງຫານ ໃນເວລານັ້ນ ຝູງເທວະດາກໍໄດ້ຂັບໄລ່ອະສຸຣາຫຼາຍໃຫ້ສູ່ຄວາມພິນາດ।

Verse 35

केचिद्भीताः प्रांजलयो बभूवुस्तत्र चाहवे । छिन्नभिन्नांगकाः केचिन्मृता दैत्यास्सहस्रशः

ໃນສົງຄາມນັ້ນ ບາງພວກກໍຢ້ານກົວ ຢືນພ້ອມພັບມືອ້ອນວອນ; ບາງພວກຖືກຟັນຂາດແຕກຊິ້ນ ນອນຕາຍເປັນພັນໆ ດາຍຕະຍະ।

Verse 36

केचिज्जाताः कुमारस्य शरणं शरणार्थिनः । वदन्तः पाहि पाहीति दैत्याः सांजलयस्तदा

ແລ້ວບາງພວກດາຍຕະຍະ ຜູ້ຫາທີ່ພຶ່ງ ໄດ້ເຂົ້າຫາ ກຸມາຣະ ເພື່ອຂໍຄຸ້ມຄອງ; ພວກເຂົາພັບມື ຮ້ອງວ່າ “ປົກປ້ອງເຮົາ! ປົກປ້ອງເຮົາ!”

Verse 37

कियंतश्च हतास्तत्र कियंतश्च पलायिताः । पलायमाना व्यथिता स्ताडिता निर्ज्जरैर्गणैः

ທີ່ນັ້ນ ບາງພວກຖືກສັງຫານ ແລະບາງພວກກໍຫນີຫຼົບ. ເມື່ອພວກເຂົາຫນີໄປດ້ວຍຄວາມທຸກລະທົມ ແລະສັ່ນຫວາດ ກໍຖືກຝູງຄະນະເທວະ—ບໍລິວານຟ້າຂອງພຣະສິວະ—ຕີຕາມຮັງຄານ।

Verse 38

सहस्रशः प्रविष्टास्ते पाताले च जिजीषवः । पलायमानास्ते सर्वे भग्नाशा दैन्यमागताः

ພວກເຂົານັບພັນໆ ໄດ້ພຸ້ນລົງໄປສູ່ປາຕາລາ (Pātāla) ເພື່ອຮັກສາຊີວິດ. ແຕ່ທຸກຄົນພາກັນຫນີດ້ວຍຄວາມຫວາດກົວ ຄວາມຫວັງແຕກສະລາຍ ແລະຕົກຢູ່ໃນຄວາມທຸກທ້ອນຢ່າງຫນັກ.

Verse 39

एवं सर्वं दैत्यसैन्यं भ्रष्टं जातं मुनीश्वर । न केचित्तत्र संतस्थुर्गणदेवभयात्तदा

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຈອມມຸນີ, ກອງທັບທັງໝົດຂອງພວກໄດຕະຍະ ຖືກທຳໃຫ້ແຕກພ່າຍ ແລະລົ້ມລະລາຍ. ໃນເວລານັ້ນ ບໍ່ມີໃຜກ້າຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ພຣະຄະນະ (Gaṇas) ອັນເທວະພາບ.

Verse 40

आसीन्निष्कंटकं सर्वं हते तस्मिन्दुरात्मनि । ते देवाः सुखमापन्नास्सर्वे शक्रादयस्तदा

ເມື່ອຜູ້ມີໃຈຊົ່ວນັ້ນຖືກສັງຫານ ທຸກສິ່ງກໍເປັນດັ່ງບໍ່ມີໜາມ—ປາສຈາກການກົດຂີ່ ແລະຄວາມລົບກວນ. ແລ້ວບັນດາເທວະທັງຫມົດ ນຳໂດຍສັກຣະ (Śakra/ອິນທຣະ) ໄດ້ຮັບຄວາມສຸກສະຫງົບ.

Verse 41

एवं विजयमापन्नं कुमारं निखिलास्सुराः । बभूवुर्युगपद्धृष्टास्त्रिलोकाश्च महासुखा

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອກຸມາຣະ (Kumāra) ໄດ້ຮັບໄຊຊະນະ ບັນດາເທວະທັງຫມົດກໍພາກັນຍິນດີພ້ອມກັນໃນທັນທີ; ແລະສາມໂລກທັງປວງກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມສຸກອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 42

तदा शिवोऽपि तं ज्ञात्वा विजयं कार्तिकस्य च । तत्राजगाम स मुदा सगणः प्रियया सह

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະສິວະ (Śiva) ກໍໄດ້ຮູ້ເຖິງໄຊຊະນະຂອງກາຣຕິເກຍ (Kārtikeya) ແລະໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມປິຕິ—ພ້ອມດ້ວຍພຣະຄະນະ (gaṇas) ຂອງພຣະອົງ ແລະພ້ອມກັບຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ (ພາຣະວະຕີ) ຂອງພຣະອົງ.

Verse 43

स्वात्मजं स्वांकमारोप्य कुमारं सूर्यवर्चसम् । लालयामास सुप्रीत्या शिवा च स्नेहसंकुला

ພຣະຊິວາ (ປາຣະວະຕີ) ໄດ້ອຸ້ມພຣະບຸດຂອງນາງ—ກຸມາຣະຜູ້ສະຫວ່າງໄສດັ່ງຕາເວັນ—ວາງໄວ້ໃນຕັກ ແລະດ້ວຍຄວາມຮັກອັນເຕັມລົ້ນ ນາງໄດ້ລູບລ້ຽງ ແລະຖະນອມພຣະອົງດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 44

हिमालयस्तदागत्य स्वपुत्रैः परिवारितः । सबंधुस्सानुगश्शंभुं तुष्टाव च शिवां गुहम्

ແລ້ວພູຫິມາລະຍະໄດ້ມາຮອດ ໂດຍມີບຸດທັງຫຼາຍຂອງຕົນລ້ອມຮອບ. ພ້ອມດ້ວຍຍາດພີ່ນ້ອງ ແລະຜູ້ຕິດຕາມ ທ່ານໄດ້ສັນລະເສີນ ແລະນົບນ້ອມບູຊາ ພຣະສັມພູ (ພຣະສິວະ), ພຣະສິວາ (ເທວີ), ແລະ ກຸຫາ (ກຸມາຣ/ກາຣຕິເກຍ)។

Verse 45

ततो देवगणास्सर्वे मुनयस्सिद्धचारणाः । तुष्टुवुश्शांकरिं शंभुं गिरिजां तुषितां भृशम्

ຕໍ່ມາ ບັນດາໝູ່ເທວະທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍມຸນີ, ສິດທະ, ແລະຈາຣະນະ ໄດ້ສັນລະເສີນ ພຣະສັມພູ ແລະ ພຣະສາງກະຣີ (ປາຣະວະຕີ) ຄື ກິຣິຈາ ຜູ້ປິຕິຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ.

Verse 46

पुष्पवृष्टिं सुमहतीं चक्रुश्चोपसुरास्तदा । जगुर्गंधर्वपतयो ननृतुश्चाप्सरोगणाः

ໃນເວລານັ້ນ ພວກອຸປະສຸຣະຜູ້ຕິດຕາມໄດ້ໂຮມກັນໃຫ້ມີຝົນດອກໄມ້ອັນໃຫຍ່ຫຼວງ. ຫົວໜ້າຄົນທະວະຮ້ອງຂັບ, ແລະຝູງອັບສະຣາກໍເຕັ້ນລຳເພື່ອສະເຫຼີມສະຫຼອງ.

Verse 47

वादित्राणि तथा नेदुस्तदानीं च विशेषतः । जयशब्दो नमः शब्दो बभूवोच्चैर्मुहुर्मुहुः

ໃນເວລານັ້ນ ເຄື່ອງດົນຕີທັງຫຼາຍກໍດັງກັງວານໂດຍພິເສດ. ສຽງ “ໄຊຊະນະ!” ແລະ “ນະມະ!” ດັງຂຶ້ນສູງ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ.

Verse 48

ततो मयाच्युतश्चापि संतुष्टोभूद्विशेषतः । शिवं शिवां कुमारं च संतुष्टाव समादरात्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າ—ອະຈຸຕະ (ພຣະວິສນຸ) ດ້ວຍ—ກໍປິຕິຍິນດີເປັນພິເສດ. ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງສູງ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບໍລິການໃຫ້ພຣະສິວະ, ພຣະສິວາ (ປາຣະວະຕີ) ແລະ ກຸມາຣະ (ກາຣຕິເກຍ) ພໍພຣະໄທ.

Verse 49

कुमारमग्रतः कृत्वा हरिकेन्द्रमुखास्सुराः । चक्रुर्नीराजनं प्रीत्या मुनयश्चापरे तथा

ເມື່ອນໍາກຸມາຣະ (ສະກັນດະ) ໄວ້ຂ້າງໜ້າ ພວກເທວະ—ມີຮະຣິ (ພຣະວິສນຸ) ແລະ ອິນທຣະ ເປັນຜູ້ນໍາ—ໄດ້ປະກອບພິທີນີຣາຈະນະ ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ (ພິທີໂບກໄຟມົງຄຸນ). ບັນດາມຸນີອື່ນໆກໍເຮັດເຊັ່ນດຽວກັນ ດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ.

Verse 50

गीतवादित्रघोषेण ब्रह्मघोषेण भूयसा । तदोत्सवो महानासीत्कीर्तनं च विशेषतः

ດ້ວຍສຽງຮ້ອງເພງ ແລະ ສຽງດົນຕີກັງວານ ຍິ່ງກວ່ານັ້ນດ້ວຍສຽງສວດວິດະສະທ້ອນກ້ອງ ງານບຸນນັ້ນຈຶ່ງຍິ່ງໃຫຍ່ສົມພຣະກຽດ; ແລະໂດຍພິເສດ ກີຣຕະນະແຫ່ງພັກຕິໂດດເດັ່ນທີ່ສຸດ।

Verse 51

गीतवाद्यैस्सुप्रसन्नैस्तथा साञ्जलिभिर्मुने । स्तूयमानो जगन्नाथस्सर्वैर्दैवैर्गणैरभूत

ໂອ ມຸນີ, ດ້ວຍເພງອັນຊື່ນບານ ແລະ ສຽງດົນຕີອັນໄພຣະ, ພ້ອມດ້ວຍການປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ, ຝູງເທວະທັງປວງໄດ້ສັນລະເສີນ ຈະກັນນາຖະ (ພຣະສິວະ). ດັ່ງນັ້ນ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນຈຶ່ງເປັນຜູ້ຖືກສັນລະເສີນໂດຍຫມູ່ເທວະທັງຫມົດ।

Verse 52

ततस्स भगवान्रुद्रो भवान्या जगदंबया । सर्वैः स्तुतो जगामाथ स्वगिरिं स्वगणैर्वृतः

ຕໍ່ມາ ພຣະພະຄະວານ ຣຸດຣະ ພ້ອມດ້ວຍ ພະວານີ ມານດາແຫ່ງສາກົນ, ໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນຈາກທຸກຜູ້ ແລ້ວເສດັດໄປສູ່ພູອັນສັກສິດຂອງພຣະອົງ, ໂດຍມີຫມູ່ຄະນະ (gaṇa) ຂອງພຣະອົງຫ້ອມລ້ອມ।