संन्यासाचारवर्णनम् (Description of the Conduct and Daily Discipline of Saṃnyāsa)

Verse 1

ईश्वर उवाच । अतः परं प्रवक्ष्यामि संन्यासाह्निककर्म च । तव स्नेहान्महादेवि संप्रदायानुरोधतः

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ນັບແຕ່ນີ້ໄປ, ໂອ ມະຫາເທວີ, ເຮົາຈະອະທິບາຍກ່ຽວກັບກິດປະຈຳວັນ ແລະ ຂໍ້ປະພຶດຂອງຜູ້ສະນຍາສິນ (saṃnyāsin); ເພາະຄວາມຮັກຕໍ່ເຈົ້າ ແລະ ຕາມຂະບວນປະເພນີສຳພຣະດາຍ (sampradāya).”

Verse 2

ब्राह्मे मुहूर्त्त उत्थाय शिरसि श्वेतपंकजे । सहस्रारे समासीनं गुरुं संचितयेद्यतिः

ໃນເວລາພຣະພຣະມະມຸຫູຣຕະ ເມື່ອລຸກຂຶ້ນແລ້ວ ຍະຕິ (ນັກບວດ) ຄວນພິຈາລະນາພຣະຄູຣູ ຜູ້ນັ່ງຢູ່ໃນດອກບົວພັນກີບ (ສະຫັດສະຣາຣະ) ທີ່ຍອດສີສະ ສະຫວ່າງດັ່ງດອກບົວຂາວ।

Verse 3

शुद्धस्फटिकसंकाशं द्विनेत्रं वरदाभये । दधानं शिवसद्भावमेवात्मनि मनोहरम्

ພຣະອົງສະຫວ່າງດັ່ງແກ້ວຜະລຶກບໍລິສຸດ ມີສອງພຣະເນດ ຊູມືເປັນມຸດຣາໃຫ້ພອນ ແລະປະທານອະໄພ. ງາມນ່າຊົມ ແລະຊົງຮັກສາໃນພຣະອາຕະມາຂອງພຣະອົງ ສາລະແຫ່ງພຣະສິວະອັນມົງຄຸນໄວ້ແທ້।

Verse 4

इति श्रीशिवमहापुराणे षष्ठ्यां कैलाससंहितायां संन्यासाचारवर्णनंनाम चतुर्थोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ຈົບລົງ ບົດທີ 4 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາວິນັຍແຫ່ງສັນຍາສ (ການສະຫຼະ)» ໃນປຶ້ມທີ 6 ຂອງ ສີຣີ-ຊິວະມະຫາປຸຣານ ພາກ ໄກລາສະສັມຫິຕາ।

Verse 5

प्रातःप्रभृति सायान्ते सायादिप्रातरं ततः । यत्करोमि महादेव तदस्तु तव पूजनम्

ແຕ່ເຊົ້າຈົນເຖິງແລງ ແລະຈາກແລງໄປຈົນເຖິງເຊົ້າຕໍ່ໄປ—ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ຂ້ອຍເຮັດ ໂອ ມະຫາເທວາ ຂໍໃຫ້ທັງໝົດນັ້ນເປັນການບູຊາຂອງພຣະອົງ।

Verse 6

प्रतिविज्ञाप्य गुरवे लब्धानुज्ञस्ततो गुरोः । निरुद्धप्राण आसीनो विजितात्मा जितेन्द्रियः

ເມື່ອໄດ້ກາບທູນແກ່ຄູບາອາຈານຢ່າງຄວນ ແລະໄດ້ຮັບອະນຸຍາດແລ້ວ ທ່ານຈຶ່ງນັ່ງໃນອາສນະ ກັ້ນລົມຫາຍໃຈ ມີຈິດສະຫງົບ ແລະຊະນະອິນທຣີຍທັງຫມົດ।

Verse 7

मूलादिब्रह्मरंध्रांतं षट्चक्रं परिचिंतयेत् । विद्युत्कोटिसमप्रख्यं सर्वतेजोमयं परम्

ຄວນພິຈາລະນາຫົວໃຈເຖິງຈັກຣາທັງຫົກ ຈາກມູລາທາຣາ ເຖິງພຣະຫມະຣັນທຣາ (ຮູຍອດກະໂຫຼກ) ເປັນອົງສູງສຸດ ເຕັມໄປດ້ວຍລັດສະໝີທັງປວງ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຟ້າຜ່ານັບກໍຕິ।

Verse 8

तन्मध्ये चिंतयेन्मां च सच्चिदानन्दविग्रहम् । निर्गुणं परमं ब्रह्म सदाशिवमनामयम्

ໃນກາງສະຖານນັ້ນ ຄວນພິຈາລະນາ “ເຮົາ” ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງສັດ-ຈິດ-ອານັນທະ; ຜູ້ເຫນືອກຸນທັງປວງ ເປັນພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ—ສະດາຊິວະ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ແລະປອດຈາກໂລກາພະຍາດ।

Verse 9

सोहमस्मीति मतिमान्म दैक्यमनुभूय च । बहिर्निर्गत्य च ततो दूरं गच्छेद्यथासुखम्

ດ້ວຍປັນຍາອັນຮູ້ແຈ້ງວ່າ «ໂສຫັມ—ຂ້ອຍແມ່ນພຣະອົງ (ພຣະສິວະ)» ຜູ້ຮູ້ຄວນສຳຜັດຄວາມເປັນໜຶ່ງກັບພຣະອົງ; ແລ້ວອອກຈາກນັ້ນ ໄປໄກໄດ້ຕາມສະບາຍ.

Verse 10

वस्त्रेणाच्छाद्य मतिमाञ्छिरो नासिकया सह । विशोध्य देहं वि धिवत्तृणमाधाय भूतले

ໃຫ້ຜູ້ຮູ້ໃຊ້ຜ້າປົກຫົວແລະດັງ ແລ້ວຊຳລະກາຍຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ; ຈາກນັ້ນປູຫຍ້າສັກສິດ (ກຸສະ) ລົງເທິງພື້ນດິນ.

Verse 11

गृहीतशिश्न उत्थाय ततो गच्छेज्जलाशयम् । उद्धृत्य वार्यथान्यायं शौचं कुर्यादतन्द्रितः

ເມື່ອລຸກຂຶ້ນໂດຍຈັບອະວະຂອງຕົນ ແລ້ວຈຶ່ງໄປຫາບ່ອນນ້ຳ. ຕັກນ້ຳຕາມວິທີທີ່ກຳນົດ ແລະເຮັດການຊຳລະຊອດໃຫ້ບໍ່ປະມາດ.

Verse 12

हस्तौ पादौ च संशोध्य द्विराचम्योमिति स्मरन् । उत्तराभिमुखो मौनी दन्तधावनमाचरेत्

ຫຼັງຈາກຊຳລະມືແລະຕີນໃຫ້ສະອາດ ແລ້ວເຮັດອາຈະມະນະສອງຄັ້ງ ໂດຍລະລຶກພະຍາງ «ໂອມ». ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຫັນໜ້າໄປທາງເໜືອ ຮັກສາຄວາມສງົບ (ມູນີ) ແລະເຮັດການຖູແຂ້ວ.

Verse 13

तृणपर्णैः सदा कुर्यादमामेकादशी विना । अपां द्वादशगण्डूषैर्मुखं संशोधयेत्ततः

ຄວນເຮັດການຖູດ້ວຍຫຍ້າແລະໃບໄມ້ເປັນນິດ ຍົກເວັ້ນວັນອະມາວາສະຍາ (ວັນເດືອນດັບ) ແລະວັນເອກາດະຊີ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຈຶ່ງຊຳລະປາກດ້ວຍນ້ຳ 12 ຄັ້ງ.

Verse 14

द्विराचम्य मृदा तोयैः कटिशौचं विधाय च । अरुणोदयकाले तु स्नानं कुर्यान्मृदा सह

ເມື່ອເຮັດອາຈະມະນະສອງຄັ້ງແລ້ວ ແລະຊຳລະບ່ອນແອວດ້ວຍດິນແລະນ້ຳ ໃນເວລາອະຣຸນໂອດະຍະ (ແສງຮຸ່ງທຳອິດ) ຄວນອາບນ້ຳ ໂດຍໃຊ້ດິນເປັນຕົວຊຳລະດ້ວຍ.

Verse 15

गुरुं संस्मृत्य मां चैव स्नानसंध्याद्यमाचरेत् । विस्तारभयतो नोक्तमत्र द्रष्टव्यमन्यतः

ເມື່ອລະລຶກເຖິງຄູບາອາຈານ (ກຸຣຸ) ແລະລະລຶກເຖິງເຮົາດ້ວຍ—ພຣະສິວະ—ຈຶ່ງຄວນປະຕິບັດວິນັຍປະຈຳວັນ ເຊັ່ນ ການອາບນ້ຳພິທີ ແລະການບູຊາສັນທະຍາ. ເນື່ອງຈາກກົວວ່າຈະຂະຫຍາຍຍາວ ຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ອະທິບາຍລະອຽດທີ່ນີ້; ຄວນເຂົ້າໃຈຈາກຄຳພີອື່ນ.

Verse 16

आबध्य शंखमुद्रां च प्रणवेनाभिषेचयेत् । शिरसि द्वादशावृत्त्या तदर्धं वा तदर्धकम्

ເມື່ອຈັດຮູບມຸດຣາ «ສັງຂະ» (śaṅkha-mudrā) ແລ້ວ ພຶງປະພອຍນ້ຳອະພິເສກດ້ວຍ «ປຣະນະວະ» (Oṁ)។ ທີ່ສີສະ ໃຫ້ທຳດ້ວຍການສະທ້ອນ 12 ເທື່ອ ຫຼື ເຄິ່ງໜຶ່ງ ຫຼື ເຄິ່ງຂອງເຄິ່ງ ຕາມທີ່ອະນຸຍາດ।

Verse 17

तीरमागत्य कौपीनं प्रक्षाल्याचम्य च द्विधा । प्रोक्षयेत्प्रणवेनैव वस्त्रमंगोपमार्जनम्

ເມື່ອມາຮອດຝັ່ງນ້ຳ ພຶງຊັກລ້າງຜ້າຄາວພີນ (loincloth) ແລະເຮັດອາຈະມະນະ (ācamana) ສອງເທື່ອ. ຈາກນັ້ນ ກ່າວແຕ່ «ປຣະນະວະ» (Oṁ) ເທົ່ານັ້ນ ແລ້ວປະພອຍນ້ຳຊຳລະ ແລະໃຊ້ຜ້ານັ້ນເຊັດກາຍ ເປັນພິທີຊຳລະກ່ອນບູຊາ.

Verse 18

मुखम्प्रथमतो मृज्य शिर आरभ्य सर्वतः । तेनैव मार्जयेद्देहं स्थित्वा च गुरुसन्निधौ

ກ່ອນອື່ນ ພຶງຊຳລະໃບໜ້າໃຫ້ສະອາດ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເລີ່ມຈາກສີສະ ແລ້ວເຊັດຊຳລະໃຫ້ທົ່ວ. ຢືນຢູ່ໃນສຳນັກຂອງຄູບາ (Guru) ພຶງຊຳລະກາຍທັງໝົດດ້ວຍສິ່ງ/ການຊຳລະນັ້ນເອງ.

Verse 19

आबध्याद्वामतः शुद्धं कौपीनं च सडोरकम् । ततः संधारयेद्भस्म तद्विधिः प्रोच्यतेऽद्रिजे

«ໃຫ້ເຂົາຜູກຜ້າຄາວພີນອັນບໍລິສຸດໄວ້ດ້ານຊ້າຍ ພ້ອມສາຍຄາດແອວໃຫ້ແນ່ນຫນາ. ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ເຂົາທາ ແລະສວມຮັບບະສະມະ (bhasma) ຄືຂີ້ເຖົ່າສັກສິດໃຫ້ຖືກພິທີ. ໂອ ທິດາແຫ່ງພູ (Adrije), ນີ້ແມ່ນກົດວິທີທີ່ກຳລັງຖືກກ່າວສອນ»।

Verse 20

द्विराचम्य समादाय भस्म सद्यादिमंत्रतः । अग्निरित्यादिभिर्मंत्रैरभिमंत्र्य स्पृशेत्तनुम्

ເມື່ອດື່ມນ້ຳຊຳລະ (ອາຈະມະນະ) ສອງຄັ້ງແລ້ວ ພຶງຢິບພະສະມະດ້ວຍມົນຕຣາ «ສັດໂຍຊາຕະ». ຈາກນັ້ນ ອະພິມົນຕຣາພະສະມະນັ້ນດ້ວຍມົນຕຣາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «ອັກນິ…» ແລ້ວພຶງແຕະກາຍ ເພື່ອຊຳລະຕົນໃຫ້ບໍລິສຸດ.

Verse 21

आपोवेत्यभिमंत्र्याथ जलं तेनैव सेचयेत् । ओमापोज्योतिरित्युक्त्वा मानस्तोकेति मंत्रतः

ເມື່ອໄດ້ອະພິມັນຕຣານ້ຳກ່ອນດ້ວຍມັນຕຣາ «Āpo vā…» ແລ້ວ ຈຶ່ງໃຫ້ພອຍນ້ຳນັ້ນເອງ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ກ່າວ «Oṁ—Āpaḥ; Jyotiḥ» ແລະປະຕິບັດພິທີຕາມມັນຕຣາ «Mā nas toke…» ເພື່ອສຳເລັດການພອຍຊຳລະ.

Verse 22

समद्य कमलद्वन्द्वं कुर्या केकं तु पंचधा । शिरोवदनहृद्गुह्यपादेषु परमेश्वरि

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ຖືມຸດຣາ «ກະມະລະ-ດວັນດວະ» (ດອກບົວຄູ່) ແລ້ວເຮັດການວາງ «ເກກະ» ແບບຫ້າປະການ—ທີ່ສີສະ, ໃບໜ້າ, ຫົວໃຈ, ບ່ອນລັບ, ແລະທີ່ຕີນ, ໂອ ພຣະເທວີສູງສຸດ.

Verse 23

ईशानादिसमारभ्य सद्यान्तं पंचभिः क्रमात् । उद्धूल्य कवलं पश्चात्प्रणवेनाभिषेचयेत्

ເລີ່ມຈາກ «ອີຊານະ» ແລ້ວດຳເນີນຕາມລຳດັບດ້ວຍຫ້າ (ມັນຕຣາ/ພາກ) ຈົນເຖິງ «ສັດຍະ» ໃຫ້ຖູຊຳລະນ້ຳຄຳໜຶ່ງ (kavala) ກ່ອນ. ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ອະພິເສກດ້ວຍ «ປຣະນະວະ» (Oṁ) ໂດຍການພອຍນ້ຳ.

Verse 24

सर्वांगं च ततो हस्तौ प्रक्षाल्यान्यत्समाहरेत् । समर्च्य पूर्वत्तत्तु त्रिपुण्ड्रांस्तेन धारयेत्

ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ລ້າງຊຳລະຮ່າງກາຍທັງໝົດ ແລະມືທັງສອງ ແລ້ວເກັບຮວບຮວມສິ່ງຂອງທີ່ເຫຼືອສຳລັບພິທີ. ເມື່ອບູຊາຕາມວິທີເກົ່າແລ້ວ ຈຶ່ງທາ ແລະສວມ «ຕຣິປຸນດຣະ» ຄືເສັ້ນຂີ້ເທົ່າສາມເສັ້ນ ດ້ວຍຂີ້ເທົ່າທີ່ໄດ້ອະພິເສກນັ້ນ ຕາມຫຼັກທີ່ກຳນົດ.

Verse 26

नाभौ बाह्वौः संधिषु च पृष्ठ चैव यथाक्रमम् । प्रक्षाल्य हस्तौ च ततो द्विराचम्य यथाविधि

ຕາມລຳດັບ ຄວນລ້າງສະດື ແຂນ ຂໍ້ຕໍ່ ແລະຫຼັງ. ແລ້ວລ້າງມື ແລະເຮັດອາຈະມະນະສອງຄັ້ງຕາມພິທີ ເພື່ອໃຫ້ເໝາະສົມຕໍ່ການບູຊາພຣະສິວະ.

Verse 27

पंचीकरणमुच्चार्य भावयेत्स्वगुरुं बुधः । वक्ष्यमाणप्रकारेण प्राणायामान्षडाचरेत्

ເມື່ອອອກສຽງປັນຈີກະຣະນະແລ້ວ ຜູ້ຮູ້ຄວນພິຈາລະນາຄູບາອາຈານຂອງຕົນໃນໃຈ. ແລ້ວຕາມວິທີທີ່ຈະອະທິບາຍ ຄວນປະຕິບັດປຣານາຍາມະຫົກຄັ້ງ.

Verse 28

दक्षहस्तेन संगृह्य जलं वामेन पाणिना । समाच्छाद्य द्विषड्वारं प्रणवे नाभिमंत्रयेत्

ໃຊ້ມືຂວາຕັກນ້ຳ ແລ້ວໃຊ້ຝາມືຊ້າຍປິດຄຸ້ມໄວ້. ຄວນປິດສອງປະຕູ ແລະຫົກປະຕູ (ຮູຮ່າງກາຍ) ແລ້ວຈຶ່ງອະພິມັນຕຣະນາຍ ປຸກເສກນ້ຳນັ້ນດ້ວຍປຣະນະວະ “ໂອມ”.

Verse 29

एवं त्रिवारं संप्रोक्ष्य शिरसि त्रिः पिबेत्ततः । समाहितेन मनसा ध्यायन्नोंकारमीश्वरम्

ດັ່ງນັ້ນ ໃຫ້ພອຍນ້ຳທີ່ຖືກປຸກເສກສາມຄັ້ງ ແລ້ວພອຍໃສ່ສີສະສາມຄັ້ງ ຈາກນັ້ນຈຶ່ງຈິບດື່ມສາມຄັ້ງ. ດ້ວຍໃຈທີ່ຮວບຮວມສະຫງົບ ໃຫ້ພິຈາລະນາພຣະເຈົ້າເປັນ ໂອມກາຣະ—ຄວາມເປັນອະທິປະໄຕທີ່ຖືກຊີ້ໂດຍພະຍາງ “ໂອມ”.

Verse 30

सौरमण्डलमध्यस्थं सर्वतेजोमयं परम् । अष्टबाहुं चतुर्वक्त्रमर्द्धनारीकमद्भुतम्

ພຣະອົງປະທັບຢູ່ກາງວົງພຣະອາທິດ ເປັນອົງສູງສຸດ ເຕັມໄປດ້ວຍລັດສະໝີຂອງແສງທັງປວງ. ນ່າອັດສະຈັນ ພຣະອົງມີແຂນແປດ ແລະໃບໜ້າສີ່ ໃນຮູບອັນພິສົດຂອງອັດທະນາຣີສະວະຣະ (ຊາຍຄຶ່ງ ຍິງຄຶ່ງ).

Verse 31

सर्वाश्चर्य्यगुणोपेतं सर्वालंकारशोभितम् । एवं ध्यात्वाथ विधिवद्दद्यादर्घ्यत्रयं ततः

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາພຣະເຈົ້າຜູ້ປະກອບດ້ວຍຄຸນອັນນ່າອັດສະຈັນທັງປວງ ແລະງາມສະຫງ່າດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບທັງຫມົດແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນຖວາຍອັຣຄະຍະສາມປະການ ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 32

अष्टोत्तरशतं जप्त्वा द्विषड्वारं तु तर्पयेत् । पुनराचम्य विधिवत्प्राणायामत्रयं चरेत्

ເມື່ອສວດມັນຕຣາ 108 ຈົບແລ້ວ ຈຶ່ງເຮັດຕັຣປະນະ 12 ເທື່ອ. ຈາກນັ້ນດື່ມນ້ຳຊຳລະ (ອາຈະມະ) ອີກຄັ້ງຕາມພິທີ ແລະຝຶກປຣານາຍາມະສາມປະການຕາມກົດ.

Verse 33

पूजासदनमागच्छेन्मनसा संस्मरञ्च्छिवम् । द्वारमासाद्य प्रक्षाल्य पादौ मौनी द्विराचमेत्

ຄວນເຂົ້າໄປຫາສາລາບູຊາ ໂດຍໃຈລະນຶກເຖິງພຣະສິວະ. ເຖິງປະຕູແລ້ວ ລ້າງຕີນ ຢູ່ໃນຄວາມສງົບ ແລະເຮັດອາຈະມະນະສອງເທື່ອ.

Verse 34

प्रविशेद्विधिना तत्र दक्षपादपुरस्स रम् । मण्डपान्तस्सुधीस्तत्र मण्डलं रचयेत्क्रमात्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ ຄວນເຂົ້າໄປຍັງສະຖານບູຊາອັນປະເສີດ ທີ່ຢູ່ຕໍ່ໜ້າຖານທາງທິດໃຕ້. ພາຍໃນມັນດະປະ ຜູ້ຮູ້ຄວນຈັດສ້າງມັນດະລະພິທີຕາມລຳດັບ.