Śiva-Pūjākramaḥ — The Procedural Order of Shiva Worship (Pañcāvaraṇa & Upacāras)

Verse 1

सुब्रह्मण्य उवाच । द्वादशाहे समुत्थाय प्रातः स्नात्वा कृताह्निकः । शिवभक्तान्यतीन्वापि ब्राह्मणान्वा शिवप्रियान्

ສຸພຣະຫມັນຍະ ກ່າວວ່າ: «ໃນວັນທີ 12 ໃຫ້ຕື່ນແຕ່ເຊົ້າ ອາບນ້ຳ ແລະປະກອບກິດວັດປະຈຳວັນຕາມພິທີ; ແລ້ວຈຶ່ງເຂົ້າໄປນົບນ້ອມບູຊາບັນດາຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະສິວະ—ຈະເປັນຜູ້ຖືພຣະອົງຢ່າງເຂັ້ມງວດ ຫຼື ພຣາຫມັນຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະສິວະ»។

Verse 2

विमन्त्र्य तान्समाहूय मध्याह्न चाप्लुताञ्छुचीन् । विधिवद्भोजयेद्भक्त्या स्वाद्वन्नैर्विविधैश्शुभैः

ເມື່ອໄດ້ເຊີນພວກເຂົາດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມ ແລະເອີ້ນໃຫ້ມາຊຸມກັນແລ້ວ, ໃນເວລາທ່ຽງ—ເມື່ອພວກເຂົາອາບນ້ຳແລະບໍລິສຸດ—ຄວນຖວາຍອາຫານຕາມພິທີດ້ວຍສັດທາ, ດ້ວຍອາຫານມົງຄຸນແລະຫວານອົບອຸ່ນຫຼາຍຢ່າງ.

Verse 3

सन्निधौ परमेशस्य पंचावरणमार्गतः । पूजयेत्तस्य संस्थाप्य प्राणानायम्य वाग्यतः

ໃນພຣະສະນິດຂອງພຣະປະເມສະວະຣະ ຄວນບູຊາພຣະອົງຕາມວິທີທາງ «ຫ້າອາວະຣະນ»; ເມື່ອຕັ້ງປະດິດພຣະອົງ/ລິງຄະ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະຄວບຄຸມລົມຫາຍໃຈ, ຈົ່ງສຳລວມວາຈາ ແລ້ວຈຶ່ງປະກອບການບູຊາ.

Verse 4

महासंकल्पमार्गेण संकल्प्यास्मद्गुरोरिह । पूजां करिष्य इत्युक्त्वा ततो दर्भानुस्पपृशेत्

ຕາມທາງພິທີ «ມະຫາສັງກັນປະ» ໃຫ້ຕັ້ງຈິດປະຕິຍານຢູ່ນີ້ ຕໍ່ໜ້າຄູບາອາຈານອັນເຄົາລົບຂອງເຮົາວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກອບການບູຊາ». ເມື່ອກ່າວແລ້ວ ຈຶ່ງແຕະຫຍ້າດັບພະ (darbha) ອັນສັກສິດຕາມພິທີ.

Verse 5

पादौ प्रक्षाल्य चाचम्य स्वयं कर्ता च वाग्यतः । स्थापयेदासने तान्वै प्राङ्मुखान्भस्मभूषितान्

ເມື່ອລ້າງຕີນ ແລະປະກອບອາຈະມະນະ (ācamana) ແລ້ວ, ຜູ້ປະກອບພິທີເອງ—ສຳລວມວາຈາ—ຄວນຈັດໃຫ້ພວກເຂົານັ່ງເທິງອາສະນະ ໃຫ້ຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນອອກ ແລະປະດັບດ້ວຍພະສະມະ (bhasma) ອັນສັກສິດ.

Verse 6

सदाशिवादिक्रमतो ध्यायेदष्टौ च तत्र तान् । परया सम्भावनयेतरानपि मुने द्विजान् । परमेष्ठिगुरुं ध्यायेत्सांबबुद्ध्या स्वनामतः । गुरुश्च परमन्तस्मात्परापरगुरुं ततः

ເລີ່ມຈາກສະດາສິວະຕາມລໍາດັບ ຄວນເຮັດສະມາທິພິຈາລະນາຕໍ່ອາຈານທັງແປດນັ້ນ. ແລະໂອ ມຸນີ, ຄວນນຶກຄໍານຶງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບສູງສຸດ ຕໍ່ອາຈານດວິຊະອື່ນໆ ດ້ວຍ. ຄວນເຮັດສະມາທິຕໍ່ກຸຣຸສູງສຸດ ຕາມສາຍທຳນຽມແລະນາມຂອງຕົນ ໂດຍເຫັນພຣະອົງເປັນສາມບາ—ສິວະຮ່ວມກັບສັກຕິ. ແລ້ວຈຶ່ງສະມາທິຕໍ່ກຸຣຸສູງສຸດຍິ່ງ ແລະຕໍ່ມາຕໍ່ກຸຣຸປຣາປຣະ—ຜູ້ທັງເຫນືອໂລກແລະຢູ່ໃນໂລກ.

Verse 7

इदमासनमित्युक्त्वा चासनानि प्रकल्पयेत् । प्रणवादिद्वितीयांते स्वस्य नाम समुच्चरन्

ເວົ້າວ່າ «ນີ້ແມ່ນອາສນະ» ແລ້ວ ຄວນຈັດຕຽມອາສນະທັງຫຼາຍໃຫ້ຖືກຕ້ອງ. ຈາກນັ້ນ ເລີ່ມດ້ວຍປຣະນະວະ (ໂອມ) ແລະສິ້ນສຸດທີ່ສ່ວນທີສອງ ຈຶ່ງອອກສຽງນາມຂອງຕົນ ຕາມພິທີກໍານົດ।

Verse 8

आवाहयामि नम इत्यावाह्यार्घोदकेन तु । पाद्यमाचमनं चार्घ्यं वस्त्रगन्धाक्षतानपि

ເມື່ອສະດຸດສຽງວ່າ «ຂ້າພະເຈົ້າເຊີນພຣະອົງ; ນະມະສະການແດ່ພຣະອົງ» ຈົ່ງເຊີນພຣະສິວະດ້ວຍນ້ຳອັຣຄະຍະ. ຕໍ່ມາຈົ່ງຖວາຍນ້ຳລ້າງພຣະບາດ, ນ້ຳອາຈະມະນະ, ອັຣຄະຍະອີກຄັ້ງ, ແລະຖວາຍຜ້າ, ນ້ຳຫອມ, ພ້ອມທັງເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ (ອັກຊະຕະ).

Verse 9

दत्त्वा पुष्पैरलंकृत्य प्रणवाद्यष्टनामभिः । सचतुर्थौंनमोऽन्तैश्च सुगन्धकुसुमैस्ततः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຖວາຍດອກໄມ້ແລະປະດັບ (ເຄື່ອງໝາຍອັນສັກສິດ) ແລ້ວຈົ່ງນະມະສະການດ້ວຍນາມ 8 ປະການທີ່ເລີ່ມດ້ວຍພຣະນະວະ “ໂອມ”. ຕໍ່ມາຖວາຍດອກໄມ້ຫອມ ໂດຍອອກນາມແຕ່ລະນາມໃນຮູບກໍລະນີທີ 4 (ດາຕິບ) ແລະລົງທ້າຍດ້ວຍ “ນະມະຫະ” ເພື່ອມອບຕົນແດ່ພຣະສິວະ.

Verse 10

धूपदीपौ हि दत्त्वा च सकलाराधनं कृतम् । सम्पूर्णमस्त्विति प्रोच्य नमस्कुर्यात्समुत्थितः

ເມື່ອຖວາຍທູບແລະໂຄມໄຟແລ້ວ ການບູຊາທັງປວງກໍສຳເລັດ. ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນແລ້ວກ່າວວ່າ «ຂໍໃຫ້ການບູຊານີ້ສົມບູນ» ແລະນະມະສະການດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 11

पात्राणि कदलीपत्राण्यास्तीर्याद्भिविशोध्य च । शुद्धान्नपायसापूपसूपव्यञ्जनपूर्वकम्

ເມື່ອປູໃບກ້ວຍເປັນພາຊະນະ ແລະຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດຕາມຄວນແລ້ວ, ຄວນຈັດວາງກ່ອນເປັນລຳດັບ: ເຂົ້າສຸກບໍລິສຸດ, ຂ້າວນົມ (ພາຍະສະ), ເຄັກຫວານ, ແກງ ແລະອາຫານປະກອບ—ເພື່ອຈັດເຄື່ອງບູຊາພຣະສິວະໃຫ້ສະອາດ ແລະເປັນລະບຽບ।

Verse 12

दत्त्वा पदार्थान्कदलीनालिकेरगुडान्वितान् । पात्रासनानि च पृथग्दद्यात्सम्प्रोच्य च क्रमात्

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍອາຫານທີ່ຈັດໄວ້ ພ້ອມກັບກ້ວຍ, ໝາກພ້າວ ແລະນ້ຳຕານກ້ອນ (ຈັກເກີຣີ) ແລ້ວ, ຈຶ່ງຄວນໃຫ້ພາຊະນະ ແລະອາສນະແຍກຕ່າງຫາກ ໂດຍເວົ້າຄຳເຊີນຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຕາມລຳດັບ।

Verse 13

परिषिच्य च सम्प्रोक्ष्य विष्णोर्हव्यमिति ब्रुवन् । रक्षस्वेति करस्पर्शं कारयित्वा समुत्थितः

ເມື່ອໄດ້ລາດນ້ຳຊຳລະແລ້ວ ແລະພອຍພອດປະພອຍຕາມພິທີ ພ້ອມກ່າວວ່າ «ນີ້ແມ່ນເຄື່ອງບູຊາສຳລັບພຣະວິສນຸ» ແລະໃຫ້ປະກອບພິທີປົກປ້ອງໂດຍສຳຜັດມື ກ່າວວ່າ «ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງ(ຂ້າ/ພວກເຮົາ)» ແລ້ວຈຶ່ງລຸກຂຶ້ນ។

Verse 14

आपोशनं समर्प्याथ प्रार्थयेत्तानिदम्प्रति । सदाशिवादयः प्रीता वरदाश्च भवन्तु मे

ແລ້ວເມື່ອໄດ້ຖວາຍອາໂປຊະນະ (ພິທີຈິບ/ຖວາຍນ້ຳ) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຄວນອະທິຖານຕໍ່ພຣະເທວະເຫຼົ່ານັ້ນດ້ວຍໃຈຄິດນີ້ວ່າ: «ຂໍໃຫ້ພຣະສະດາຊິວະ ແລະພຣະເທວະທັງຫຼາຍທີ່ເລີ່ມຈາກພຣະອົງ ຈົ່ງພໍໃຈ ແລະຈົ່ງເປັນຜູ້ປະທານພອນແກ່ຂ້ອຍ».

Verse 15

ये देवा इति च ततो जप्त्वेदं साक्षतं त्यजेत् । नमस्कृत्य समुत्थाय सर्वत्रामृतमस्त्विति

ຈາກນັ້ນ ເມື່ອສວດມົນທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «ye devāḥ» ແລ້ວ ຈຶ່ງຖວາຍແລະວາງໄວ້ເຂົ້າສານທີ່ໄດ້ຊຳລະ. ເມື່ອກ້ອມກາບແລ້ວລຸກຂຶ້ນ ຄວນປະກາດວ່າ: «ຂໍໃຫ້ມີອະມຣິຕະ—ຄວາມມົງຄຸນດັ່ງນ້ຳທິບ—ຢູ່ທົ່ວທຸກແຫ່ງ».

Verse 16

उक्त्वा प्रसाद्य च जपन्गणानांत्वेत्युप क्रमात् । वेदादीन् रुद्रचमकौ रुद्रसूक्तं च पंच च

ເມື່ອໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນ ແລະຂໍພຣະກະລຸນາຈາກພຣະຄະນະແຫ່ງພຣະສິວະ ແລ້ວ ຈຶ່ງເລີ່ມສວດຈາກ «ຄະນານັງຕະເວຕິ» ຕາມລຳດັບ. ຕໍ່ມາສວດພຣະເວດາ ແລະຄຳພີທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ, ບົດ Rudra ແລະ Camaka, ພ້ອມທັງ Rudra-sūkta ແລະຄຳອະທິຖານຫຼັກ 5 ປະການ.

Verse 17

ब्रह्माणि भोजनान्ते तु यावन्मन्त्रांश्च साक्षतान् । दत्त्वोत्तरापोशनं च हस्तांघ्रिमुखशोधनम्

ຫຼັງຈາກຮັບປະທານອາຫານແລ້ວ ໃຫ້ສວດມັນຕຣາທີ່ກ່ຽວກັບ ພຣະພຣະມານີ ຕາມທີ່ກຳນົດ ໂດຍມີອັກຊະຕະ (ເຂົ້າບໍ່ແຕກ) ເປັນພະຍານ. ຈາກນັ້ນເຮັດ «ອຸດຕະຣາໂປຊະນະ» ຄືການຈິບນ້ຳປິດທ້າຍ ແລ້ວຊຳລະມື ຕີນ ແລະປາກໃຫ້ສະອາດ.

Verse 18

कृत्वा चान्तान्स्वासनेषु स्थापयित्वा यथासुखम् । शुद्धोदकम्प्रदायाथ कर्प्पूरादि यथोदितम्

ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດພິທີເບື້ອງຕົ້ນໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ແລະຈັດໃຫ້ທ່ານທັງຫຼາຍນັ່ງຢ່າງສະບາຍໃນອາສນະຂອງຕົນແລ້ວ ຈຶ່ງຖວາຍນ້ຳບໍລິສຸດ; ຕໍ່ຈາກນັ້ນຖວາຍການບູຊາກຳພູ (camphor) ແລະສິ່ງອື່ນໆ ຕາມທີ່ກຳນົດໄວ້।

Verse 19

मुखवासं दक्षिणां च पादुकासनपत्रकम् । व्यजनं फलकान्दण्डं वैणवं च प्रदाय तान्

ແລ້ວທ່ານໄດ້ຖວາຍຜ້າເຊັດໜ້າ (mukhavāsa) ແລະທັກຊິນາ (ທານເກຍດຕິ) ພ້ອມທັງເກີບແຕະ, ອາສນະ ແລະຈານໃບໄມ້; ຍັງຖວາຍພັດ, ໄມ້ເທົ້າທີ່ເຮັດຈາກກ້ານຟະລະກາ, ແລະເຄື່ອງໄມ້ໄຜ່ ໂດຍມອບທັງໝົດເປັນຂອງບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।

Verse 20

प्रदक्षिणनमस्कारैस्संतोष्याशिषमा वहेत । पुनः प्रणम्य सम्प्रार्थ्य गुरुभक्तिमचंचलाम्

ເມື່ອໄດ້ເຮັດປະດັກຊິນາ ແລະນະມັດສະການກົດກາບ ໃຫ້ຄູອາຈານພໍໃຈແລ້ວ ຄວນຮັບພອນຂອງທ່ານ. ຈາກນັ້ນກົດກາບອີກຄັ້ງ ແລະອ້ອນວອນດ້ວຍໃຈຈິງ ໃຫ້ໄດ້ຄວາມພັກດີຕໍ່ຄູອາຈານຢ່າງບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ।

Verse 21

सदाशिवादयः प्रीता गच्छन्तु च यथासुखम् । इत्युद्वास्य द्वारदेशावधि सम्यगनुव्रजन्

ເມື່ອໄດ້ລາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ລາວໄດ້ກ່າວວ່າ: «ຂໍໃຫ້ສະດາຊິວະ ແລະທ່ານອື່ນໆ ເມື່ອພໍໃຈແລ້ວ ຈົ່ງເດີນທາງໄປດ້ວຍຄວາມສຸກສະບາຍຕາມປາຖະໜາ»។ ແລ້ວຈຶ່ງປະກອບພິທີສົ່ງຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະອອກໄປສົ່ງຈົນເຖິງປະຕູ.

Verse 22

निरुद्धस्तः परावृत्य द्वास्थैर्विप्रैश्च बन्धुभिः । दीनानाथैश्च सहितो भुक्त्वा तिष्ठेद्यथासुखम्

ເມື່ອຖືກຫ້າມໄວ້ດັ່ງນັ້ນ ລາວຈຶ່ງຫັນກັບ ມີພວກຍາມປະຕູ, ພຣາຫມັນ, ຍາດພີ່ນ້ອງ ແລະຜູ້ທຸກຍາກບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ ຕິດຕາມໄປດ້ວຍ. ເມື່ອຮັບປະທານອາຫານແລ້ວ ລາວກໍພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນຢ່າງສະບາຍ ຕາມທີ່ພໍໃຈ.

Verse 23

विकृतं न भवेत्क्वापि सत्यं सत्यं पुनः पुनः । प्रत्यब्दमेव कुर्वाणो गुर्वाराधनमुत्तमम् । इह भुक्त्वा महाभोगाञ्छिवलोकमवाप्नुयात्

ຄວາມຈິງຢ່າໃຫ້ບິດເບືອນໃນບ່ອນໃດເລີຍ—ຈິງແທ້, ຈິງແທ້ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ. ຜູ້ໃດປະກອບການບູຊາກູຣູອັນສູງສຸດນີ້ທຸກປີ ເມື່ອໄດ້ເສວຍສຸກມະຫາບໍລິສຸດໃນໂລກນີ້ແລ້ວ ຈະໄດ້ບັນລຸເຖິງໂລກຂອງພຣະຊິວະ.

Verse 24

सूत उवाच । एवं कृतानुग्रहमात्मशिष्यं श्रीवामदेवं मुनिवर्य्यमुक्त्वा । प्रसन्नधीर्ज्ञानिवरो महात्मा कृत्वा परानुग्रहमाशु देवः

ສູຕະໄດ້ກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະເທວະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່—ຜູ້ເປັນເລີດໃນບັນດານັກຮູ້ ແລະມີປັນຍາສະຫງົບ—ໄດ້ປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ສິດຂອງຕົນ ຄື ມຸນິຜູ້ຄວນເຄົາລົບ ສຣີວາມະເທວະ ແລ້ວ ພຣະອົງກໍຮີບໄປປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ຜູ້ອື່ນອີກ.

Verse 25

यन्नैमिषारण्यमुनीश्वराणां प्रोक्तं पुरा व्यासमुनीश्वरेण । तस्मादसावादिगुरुर्भवांस्तु द्वितीय आर्य्यो भुवने प्रसिद्धः

ສິ່ງທີ່ໃນອະດີດ ພຣະ຤ິສີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ວະຍາສະ ໄດ້ກ່າວສອນແກ່ບັນດາມຸນີຜູ້ສູງສົ່ງໃນ ໄນມິຊາຣັນຍະ; ດັ່ງນັ້ນທ່ານນັ້ນຈຶ່ງໂດງດັງເປັນຄູອາຈານປະຖົມ. ແລະທ່ານເອີຍ ຜູ້ສູງສົ່ງ ໂລກກໍຮູ້ຈັກວ່າເປັນຄູອາຈານອົງທີສອງ.

Verse 26

श्रुत्वा मुनीन्द्रो भवतो मुखाज्जात्सनत्कुमारः शिवभक्तिपूर्णः । व्यासाय वक्ता स च शैववर्य्यश्शुकाय वक्ता भविता च पूर्णः

ເມື່ອໄດ້ຟັງຈາກປາກຂອງທ່ານເອງ ສະນັດກຸມາຣະ ມຸນີຜູ້ສູງສຸດ ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍພັກຕິຕໍ່ພຣະສິວະ ໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ສອນທີ່ຈະອະທິບາຍໃຫ້ແກ່ ວະຍາສະ. ແລະຊາຍໄສວະຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ຈະເປັນຜູ້ເລົ່າຢ່າງຄົບຖ້ວນໃຫ້ແກ່ ຊຸກະ.

Verse 27

प्रत्येकं मुनिशार्दूलं शिष्यवर्गचतुष्टयम् । वेदाध्ययनसंवृत्तं धर्मस्थापनपूर्वकम्

ແຕ່ລະມະຫາມຸນີ ໂອ ຜູ້ເປັນເສືອໃນຫມູ່ມຸນີ ມີສາວົກສີ່ຄົນ ຝຶກຝົນດ້ວຍການສຶກສາເວດ ແລະມີເປົ້າໝາຍສູງສຸດແມ່ນການສ້າງຕັ້ງທຳມະ (ທັມມະ) ໃຫ້ມັ່ນຄົງ।

Verse 28

वैशम्पायन एव स्यात्पैलो जैमिनिरेव च । सुमन्तुश्चेति चत्वारो व्यासशिष्या महौजसः

ໄວສັມປາຍະນະ ແມ່ນຜູ້ໜຶ່ງ; ໄປລະ ແລະ ໄຈມິນິ ກໍເຊັ່ນດຽວກັນ. ສຸມັນຕຸ ດ້ວຍ—ທັງສີ່ນີ້ແມ່ນສາວົກຜູ້ມີອຳນາດແລະຮັດສະມີຂອງພຣະວະຍາສະ (Vyāsa).

Verse 29

अगस्त्यश्च पुलस्त्यश्च पुलहः क्रतुरेव च । तव शिष्या महात्मानो वामदेव महामुने

ອະກັດສະຕະ, ປຸລັດສະຕະ, ປຸລະຫະ ແລະ ກຣະຕຸ ດ້ວຍ—ບຸກຄົນຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນສາວົກຂອງທ່ານ, ໂອ ວາມະເທວະ ມະຫາມຸນີ.

Verse 30

सनकश्च सनन्दश्च सनातनमुनिस्ततः । सनत्सुजात इत्येते योगिवर्याः शिवप्रियाः

ສະນະກະ, ສະນັນດະນະ, ແລະຕໍ່ມາມຸນີສະນາຕະນະ, ພ້ອມດ້ວຍສະນັດສຸຊາຕະ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຍອດໂຍຄີ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະສິວະ।

Verse 31

सनत्कुमारशिष्यास्ते सर्ववेदार्थवित्तमाः । गुरुश्च परमश्चैव परात्परगुरुस्ततः । परमेष्ठिगुरुश्चैते पूज्यास्स्युश्शुकयोगिनः

ພວກເຂົາເປັນສິດຂອງສະນັດກຸມາຣະ ເປັນຜູ້ຮູ້ແຈ້ງຄວາມໝາຍແທ້ຂອງພຣະເວດທັງປວງຢ່າງຍອດຢິ່ງ. ໃນພວກເຂົາມີຜູ້ທີ່ຖືກນັບຖືວ່າ «ຄູອາຈານ», «ຄູອາຈານສູງສຸດ», «ຄູອາຈານເຫນືອກວ່າສູງສຸດ», ແລະ «ຄູອາຈານຂອງພຣະຜູ້ສູງສຸດ». ໂຍຄີຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນເຫຼົ່ານີ້ ຄວນແກ່ການບູຊາຢ່າງແທ້ຈິງ।

Verse 32

इदं प्रणवविज्ञानं स्थितं वर्गचतुष्टये । सर्वोत्कृष्टनिदानं च काश्यां सन्मुक्तिकारणम्

ຄວາມຮູ້ເກືອບກັບ ປຣະນະວະ (ໂອມ) ນີ້ ຕັ້ງຢູ່ໃນການແບ່ງສຽງເປັນສີ່ຫມວດ. ມັນເປັນຫົວໃຈອັນສູງສຸດແຫ່ງການຮູ້ແຈ້ງ ແລະໃນກາສີ ມັນເປັນເຫດແທ້ແຫ່ງມົກສະ ສໍາລັບຜູ້ແສວງຫາຜູ້ມີຄຸນທໍາ.

Verse 33

एतन्मण्डलमद्भुतं परशिवाधिष्ठान रूपं सदावेदान्तार्थविचारपूर्णमतिभिः पूज्यं यतीन्द्रैः परम् । वेदादिप्रविभागकल्पितमहाकाशादिनाप्यावृतन्त्वत्संतोषकरं तथास्तु जगतां श्रेयस्करं श्रीप्रदम्

ມັນດະລະອັນນ່າອັດສະຈັນນີ້ ແມ່ນຮູບແຫ່ງອະທິສຖານ—ບ່ອນປະທັບຂອງ ປະຣະມະສິວະ. ມັນເປັນສິ່ງຄວນບູຊາຢ່າງສູງສຸດໂດຍຍະຕີອິນທຣະ ຜູ້ສະຫລະໂລກ ຜູ້ມີປັນຍາເຕັມພ້ອມດ້ວຍການພິຈາລະນາອະທິບາຍແຫ່ງເວດານຕະຢູ່ເສມອ. ແມ່ນແມ່ນຖືກຫໍ້ຫຸ້ມໂດຍມະຫາອາກາສ ແລະຫມວດອື່ນໆທີ່ຖືກຄິດຂຶ້ນຕາມການແບ່ງຂອງເວດ ກໍຂໍໃຫ້ມັນເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ພຣະອົງ; ແລະຂໍໃຫ້ມັນເປັນບໍ່ນ້ຳແຫ່ງຄວາມດີງາມແກ່ໂລກ ແລະເປັນຜູ້ປະທານສິຣີມົງຄຸນ.

Verse 34

इदं रहस्यम्परमं शिवोदितं वेदान्तसिद्धातविनिश्चितम्परम् । मत्तश्श्रुतं यद्भवता ततो मुने भवन्मतम्प्राज्ञतमा वदंति

ຄວາມລັບອັນສູງສຸດນີ້ ທີ່ພຣະສິວະຊົງປະກາດ ແລະຖືກຢືນຢັນຢ່າງໝັ້ນຄົງໂດຍຂໍ້ສະຫຼຸບອັນຕັ້ງມັ່ນຂອງເວດານຕະ—ເຈົ້າໄດ້ຟັງຈາກຂ້ອຍແລ້ວ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມຸນີ, ບັນດາຜູ້ຮູ້ຍິ່ງກ່າວວ່າ ຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງເຈົ້າ ແມ່ນລະອຽດແລະແຈ້ງຊັດທີ່ສຸດ.

Verse 35

तस्मादनेनैव पथा गतश्शिवं शिवोहमस्मीति शिवो भवेद्यतिः । पितामहादिप्रविभागमुक्तये नद्यो यथासिन्धुमिमाः प्रयान्ति

ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍເດີນຕາມທາງນີ້ເທົ່ານັ້ນ ຍະຕີຈຶ່ງເຖິງພຣະສິວະ; ເມື່ອຮູ້ແຈ້ງວ່າ «ຂ້ອຍແມ່ນສິວະ» ກໍຕັ້ງຢູ່ໃນສິວະ. ເພື່ອພົ້ນຈາກການແບ່ງແຍກທັງປວງ ເຊັ່ນ «ພຣະພຣະຫມາ ແລະອື່ນໆ» ສັດທັງຫຼາຍໄຫຼເຂົ້າສູ່ອົງດຽວ ເຫມືອນແມ່ນ້ຳເຫຼົ່ານີ້ໄຫຼເຂົ້າສູ່ທະເລ.

Verse 36

श्रीसूत उवाच । एवम्मुनीश्वरायैतदुपदिश्य सुरेश्वरः । संस्मृत्य चरणाम्भोजे पित्रो स्सर्व्वसुरार्चिते

ສຣີສູຕະ ກ່າວວ່າ: ດັ່ງນີ້ ເມື່ອໄດ້ສອນສັ່ງແກ່ມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງລິດທິທັງຫຼາຍແລ້ວ, ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ກໍລະລຶກ (ນ້ອມນະມັດໃນໃຈ) ຕໍ່ດອກບົວພຣະບາດຂອງບິດາທັງສອງຂອງພຣະອົງ—ພຣະບາດທີ່ເທວະທັງຫມົດບູຊາ.

Verse 37

कैलासशिखरम्प्राप कुमारश्शिखरावृतम् । राजितम्परमाश्चर्य्यदिव्यज्ञानप्रदो गुरुः

ພຣະຄູ—ຜູ້ປະທານຍານທິບອັນອັດສະຈັນ—ໄດ້ເຖິງຍອດເຂົາໄກລາສ ທີ່ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍກຸມາຣະ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສະຫງ່າງາມອັນສູງສຸດອັນພິສົດພິສັນ।

Verse 38

वामदेवोऽपि सच्छिष्यैस्संवृतश्शिखिवाहनम् । सम्प्रणम्य जगामाशु कैलासम्परमाद्भुतम्

ວາມະເທວະກໍດ້ວຍ—ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍສິດທິສາວົກຜູ້ດີ—ໄດ້ກົ້ມກາບນົບນ້ອມຕໍ່ ສິຂິວາຫນະ ແລະອອກເດີນທາງໄປຫາເຂົາໄກລາສອັນພິສົດພິສັນຢ່າງວ່ອງໄວ।

Verse 39

गत्वा कैलासशिखरम्प्राप्येशनिकटम्मुनिः । ददर्श मोक्षदम्मायानाशञ्चरणमीशयोः

ເມື່ອມຸນີໄດ້ໄປຮອດຍອດເຂົາໄກລາສ ແລະເຂົ້າໃກ້ພຣະເຈົ້າ, ທ່ານໄດ້ເຫັນພຣະບາດຂອງຄູ່ເທວະ—ພຣະບາດຜູ້ປະທານໂມກສະ ແລະທຳລາຍມາຍາ (ຄວາມຫຼົງຜູກມັດ)។

Verse 40

भक्त्या चार्पितसर्वांगो विस्मृत्य स्वकलेवरम् । पपात सन्निधौ भूयो भूयो नत्वा समु त्थितः

ດ້ວຍພັກຕິ ທ່ານໄດ້ຖວາຍຕົນທັງປວງ ຈົນລືມແມ່ນແຕ່ຮ່າງກາຍຂອງຕົນ. ໃນສະນິດທິອັນສັກສິດນັ້ນ ທ່ານລົງກາບຊ້ຳໆ ແລະຊ້ຳໆ ຫຼັງຈາກນົບນ້ອມ ກໍລຸກຂຶ້ນອີກ।

Verse 41

ततो बहुविधैः स्तोत्रैर्वेदागमरसोत्कटैः । तुष्टाव परमेशानं सांबिकं ससुतं मुनिः

ຕໍ່ມາ ມຸນີໄດ້ສັນລະເສີນ ພະຣະເມສານະ—ພຣະສິວະ—ພ້ອມດ້ວຍ ອຳບິກາ (ປາຣະວະຕີ) ແລະພຣະບຸດຂອງພຣະອົງ ໂດຍບົດສັນລະເສີນຫຼາຍຮູບແບບ ອຸດົມດ້ວຍລົດຊາດແຫ່ງວິດາ ແລະອາຄະມະ।

Verse 42

निधाय चरणत्म्भोजन्देव देव्योस्स्वमूर्द्धनि । पूर्णानुग्रहमासाद्य तत्रैव न्यवसत्सुखम्

ພຣະເຈົ້າ (ມະເຫສວຣ) ວາງພຣະບາດດັ່ງດອກບົວໄວ້ເທິງສີສະຂອງເທວີ ແລ້ວປະທານພຣະອະນຸກຣະຫາອັນສົມບູນ ຈຶ່ງສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ໃນຄວາມສຸກອັນປິຕິ।

Verse 43

भवन्तोऽपि विदित्वैवम्प्रणवार्थम्महेश्वरम् । वेदगुह्यं च सर्वस्वन्तार कम्ब्रह्म मुक्तिदम्

ພວກເຈົ້າກໍຄວນຮູ້ຢ່າງນີ້: ເມື່ອເຂົ້າໃຈພຣະມະເຫສວຣເປັນຄວາມໝາຍແທ້ຂອງພຣະປຣະນະວະ (ໂອມ) ອັນເປັນຄວາມລັບແຫ່ງເວທ ແລະເປັນທຸກສິ່ງທັງປວງ—ຈົ່ງຮູ້ພຣະອົງນັ້ນເປັນ ຕາຣະກະພຣະພຣະຫມັນ ຜູ້ພາສັດຕະວາທັງຫຼາຍຂ້າມພົ້ນ ແລະປະທານມຸກຕິ।

Verse 44

अत्रैव सुखमासीनाः श्रीविश्वेश्वरपादयोः । सायुज्यरूपामतुलाम्भजध्वम्मुक्तिमुत्तमाम्

ຈົ່ງນັ່ງຢູ່ນີ້ເອງດ້ວຍຄວາມສະບາຍ ຢູ່ທີ່ພຣະບາດອັນສັກສິດຂອງ ສຣີວິສເວສວຣ (ພຣະສິວະ) ແລະຈົ່ງເຂົ້າຮັບມຸກຕິອັນສູງສຸດ ທີ່ຫາສິ່ງໃດທຽບບໍ່ໄດ້ ອັນມີສະພາບເປັນ ສາຍຸຊຍະ—ການຮ່ວມສະຫມິດກັບພຣະສິວະ।

Verse 45

अहं गुरुपदाम्भोजसेवायै बादराश्रमम् । गमिष्ये भवताम्भूयस्सत्सम्भाषणमस्तु मे

ເພື່ອຮັບໃຊ້ທີ່ດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງຄູບາອາຈານຂ້ອຍ ຂ້ອຍຈະເດີນທາງໄປອາສຣົມບາດາຣະ. ຂໍໃຫ້ຂ້ອຍໄດ້ຮັບພອນໄດ້ສົນທະນາອັນດີງາມກັບທ່ານທັງຫຼາຍອີກຄັ້ງ.