Sarga 4

Verse 1

गतेष्वथ नृपो भूयः पौरेषु सह मन्त्रिभिः।मन्त्रयित्वा ततश्चक्रे निश्चयज्ञस्सनिश्चयम्।।2.4.1।।श्व एव पुष्यो भविताश्वोऽभिषेच्यस्तु मे सुतः।रामो राजीवताम्राक्षो यौवराज्य इति प्रभुः।।2.4.2।।

ເມື່ອປະຊາຊົນກັບໄປແລ້ວ ພະຣາຊາໄດ້ປຶກສາກັບອຳມາດອີກຄັ້ງ ແລະຕັ້ງພຣະດຳຣິອັນໝັ້ນຄົງວ່າ: «ມື້ອື່ນນັກຂັດປຸສະຍະ (Puṣya) ຈະເດັ່ນ; ມື້ອື່ນ ພຣະຣາມ ລູກຂອງເຮົາ ຜູ້ມີນັຍນາແດງດັ່ງດອກບົວ ຈະໄດ້ຮັບພິທີອະພິເສກເປັນຢຸວະຣາຊ»

Verse 2

गतेष्वथ नृपो भूयः पौरेषु सह मन्त्रिभिः।मन्त्रयित्वा ततश्चक्रे निश्चयज्ञस्सनिश्चयम्।।2.4.1।।श्व एव पुष्यो भविताश्वोऽभिषेच्यस्तु मे सुतः।रामो राजीवताम्राक्षो यौवराज्य इति प्रभुः।।2.4.2।।

ພຣະຣາຊາຕຣັດວ່າ “ມື້ອື່ນ ເມື່ອນັກສັດຕະຣາ ປຸສະຍະ ກຳລັງເຈີດຈ້າ ບຸດຂອງເຮົາ ພຣະຣາມ ຜູ້ມີນັຍນາດຸດດອກບົວແດງເຮືອງ ຈະໄດ້ຮັບພິທີອະພິເສກເປັນຢຸວະຣາຊ (ອົງມະຫາຣາຊທາຍາດ)”.

Verse 3

अथाऽन्तर्गृहमाविश्य राजा दशरथस्तदा।सूतमामन्त्रयामास रामं पुनरिहानय।।2.4.3।।

ຕໍ່ມາ ໃນເວລານັ້ນ ພຣະຣາຊາທັດສະຣະຖະເສດັດເຂົ້າໄປໃນຫ້ອງພາຍໃນ ແລ້ວຮຽກສາຣະຖີ (ຜູ້ຂັບລົດສົງ) ມາ ຕັດວ່າ “ຈົ່ງໄປນຳພຣະຣາມກັບມາທີ່ນີ້ອີກຄັ້ງ”

Verse 4

प्रतिगृह्य स तद्वाक्यं सूतः पुनरुपाययौ।रामस्य भवनं शीघ्रं राममानयितुं पुनः।।2.4.4।।

ເມື່ອຮັບພຣະບັນຊານັ້ນແລ້ວ ສາຣະຖີ (ຄົນຂັບລົດມ້າ) ກໍຫວນກັບໄປທັນທີ ແລະໄປຮອດພຣະຕຳໜັກຂອງພຣະຣາມອີກຄັ້ງຢ່າງວ່ອງໄວ ເພື່ອນຳພຣະຣາມກັບຄືນມາ.

Verse 5

द्वार्स्थैरावेदितं तस्य रामायाऽऽगमनं पुनः।श्रुत्वैव चापि रामस्तं प्राप्तं शङ्कान्वितोऽभवत्।।2.4.5।।

ພວກຍາມປະຕູໄດ້ທູນແດ່ພຣະຣາມວ່າ ສຸມັນຕຣະໄດ້ກັບມາອີກຄັ້ງ. ພຣະຣາມເມື່ອຊົງໄດ້ຍິນແລ້ວ ກໍຊົງເກີດຄວາມຫວັ່ນວິຕົກໃນພຣະທັຍ.

Verse 6

प्रवेश्य चैनं त्वरितं रामो वचनमब्रवीत्।यदागमनकृत्यं ते भूयस्तद्ब्रूह्यशेषतः।।2.4.6।।

ພຣະຣາມໃຫ້ເຂົາເຂົ້າພົບໂດຍໄວ ແລ້ວຕຣັດວ່າ: “ຈົ່ງບອກເຮົາໃຫ້ຄົບຖ້ວນ—ການກັບມາອີກຄັ້ງຢ່າງໄວນີ້ ມີຈຸດປະສົງອັນໃດ?”

Verse 7

तमुवाच तत स्सूतो राजा त्वां द्रष्टुमिच्छति।श्रुत्वा प्रमाणमत्र त्वं गमनायेतराय वा।।2.4.7।।

ແລ້ວສາຣະຖີໄດ້ທູນວ່າ: “ພຣະຣາຊາຊົງປະສົງຈະພົບພຣະອົງ. ເມື່ອຊົງໄດ້ຍິນພຣະບັນຊານີ້ແລ້ວ ການຕັດສິນຢູ່ທີ່ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ—ຈະເສດັດໄປ ຫຼືຈະບໍ່ໄປກໍໄດ້”

Verse 8

इति सूतवच श्श्रुत्वा रामोऽथ त्वरयाऽन्वितः।प्रययौ राजभवनं पुनर्द्रष्टुं नरेश्वरम्।।2.4.8।।

ເມື່ອພຣະຣາມໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງສາຣະຖີແລ້ວ ກໍຖືກຄວາມເຮັ່ງຮ້ອນຄອບງໍາ ຈຶ່ງເດີນທາງໄປຍັງພຣະຣາຊວັງ ເພື່ອໄດ້ເຂົ້າເຝົ້າພຣະຣາຊາ ຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງມະນຸດອີກຄັ້ງ

Verse 9

तं श्रुत्वा समनुप्राप्तं रामं दशरथो नृपः।प्रवेशयामास गृहं विवक्षुः प्रियमुत्तमम्।।2.4.9।।

ເມື່ອພຣະຣາຊາທະສະຣະຖະໄດ້ຍິນວ່າພຣະຣາມມາຮອດແລ້ວ ກໍໃຫ້ເຊີນເຂົ້າໄປຍັງຫ້ອງພາຍໃນ ເພາະປາດຖະນາຈະຕຣັດຖ້ອຍຄໍາອັນນ່າປິຕິຍິ່ງ

Verse 10

प्रविशन्नेव च श्रीमान्राघवो भवनं पितुः।ददर्श पितरं दूरात्प्रणिपत्य कृताञ्जलिः।।2.4.10।।

ເມື່ອພຣະຣາຆະວະຜູ້ສະຫງ່າງາມ ເຂົ້າໄປໃນພະຣາຊວັງຂອງພຣະບິດາ ກໍເຫັນພຣະບິດາແຕ່ໄກ ແລ້ວປະນົມມື ກົ້ມກາບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ

Verse 11

प्रणमन्तं समुत्थाप्य तं परिष्वज्य भूमिपः।प्रदिश्य चास्मै रुचिरमासनं पुनरब्रवीत्।।2.4.11।।

ພະຣາຊາເຫັນພຣະອົງກົ້ມກາບ ຈຶ່ງຊ່ວຍຍົກໃຫ້ລຸກ ໂອບກອດ ແລະປະທານອາສນະອັນງາມ ແລ້ວຈຶ່ງຕັດອີກຄັ້ງ

Verse 12

राम वृद्धोऽस्मि दीर्घायुर्भुक्ता भोगा मयेप्सिताः।अन्नवद्भिः क्रतुशतै स्तथेष्टं भूरिदक्षिणैः।।2.4.12।।

«ໂອ ພຣະຣາມ, ເຮົາມີອາຍຸຍືນ ແລະບັດນີ້ແກ່ຊະລາແລ້ວ. ຄວາມສຸກທີ່ເຮົາປາຖະໜາ ເຮົາໄດ້ເສວຍຄົບແລ້ວ; ແລະເຮົາໄດ້ປະກອບຍັດຍະພິທີນັບຮ້ອຍ ອຸດົມດ້ວຍອາຫານບູຊາ ແລະທານດັກສິນາ (dakṣiṇā) ອັນຫຼາຍ»

Verse 13

जातमिष्टमपत्यं मे त्वमद्यानुपमं भुवि।दत्तमिष्टमधीतं च मया पुरुषसत्तम।।2.4.13।।

«ໂອ ບຸລຸດຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ, ມື້ນີ້ໃນໂຕເຈົ້າ ເຮົາໄດ້ພົບລູກອັນເປັນທີ່ຮັກທີ່ເຮົາປາຖະໜາ—ຫາຜູ້ເທົ່າທຽມໃນແຜ່ນດິນບໍ່ໄດ້. ເຮົາໄດ້ໃຫ້ທານ ປະກອບຍັດຍະ ແລະໄດ້ສຶກສາອັດຍະຍະນະ (ການຮຽນຮູ້ອັນສັກສິດ) ດ້ວຍ»

Verse 14

अनुभूतानि चेष्टानि मया वीर सुखान्यपि।देवर्षिपितृविप्राणामनृणोऽस्मि तथाऽत्मनः।।2.4.14।।

ໂອ ວີຣະບຸລຸດ! ຂ້າໄດ້ລອງຊິມສຸກທັງຫຼາຍທີ່ຂ້າເຄີຍປາດຖະນາແລ້ວ; ແລະຕໍ່ເທວະດາ ຣິຊີທິບ ບັນພະບຸລຸດ ແລະພຣາຫມັນ—ຮວມທັງຕໍ່ຕົນເອງ—ບັດນີ້ຂ້າພົ້ນຈາກໜີ້ແຫ່ງພັນທະແລ້ວ

Verse 15

न किञ्चिन्मम कर्तव्यं तवान्यत्राभिषेचनात्।अतो यत्त्वामहं ब्रूयां तन्मे त्वं कर्तुमर्हसि।।2.4.15।।

ສໍາລັບຂ້າ ບໍ່ມີຫນ້າທີ່ອື່ນໃດເຫຼືອອີກ ນອກຈາກພິທີອະພິເສກ (ພິທີສະຖາປະນາ) ຂອງເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ສິ່ງໃດທີ່ຂ້າກ່າວແກ່ເຈົ້າ ເຈົ້າພຶງກະທໍາໃຫ້ສໍາເລັດເພື່ອຂ້າ

Verse 16

अद्य प्रकृतयस्सर्वास्त्वामिच्छन्ति नराधिपम्।अतस्त्वां युवराजानमभिषेक्ष्यामि पुत्रक।।2.4.16।।

ມື້ນີ້ ປະຊາຊົນທັງປວງປາດຖະນາໃຫ້ເຈົ້າເປັນພຣະຣາຊາ. ດັ່ງນັ້ນ ລູກທີ່ຮັກ, ຂ້າຈະປະກອບພິທີອະພິເສກເຈົ້າເປັນຢຸວະຣາຊາ ຜູ້ສືບທອດບັນລັງ

Verse 17

अपि चाद्याऽशुभान्राम स्वप्ने पश्यामि दारुणान्।सनिर्घाता दिवोल्का च पततीह महास्वना।।2.4.17।।

ແລະຍັງມີອີກ ໂອ ຣາມາ, ໃນຊ່ວງນີ້ຂ້າເຫັນນິມິດອັບມົງຄົນອັນນ່າຢ້ານໃນຄວາມຝັນ; ແມ່ນແຕ່ກາງວັນກໍຍັງມີ—ດາວຕົກດຸດໄຟຈາກຟ້າຮ່ວງລົງມາພ້ອມສຽງຟ້າຮ້ອງກຶກກ້ອງດັງສະນັ່ນ

Verse 18

अवष्टब्धं च मे राम नक्षत्रं दारुणैर्ग्रहैः।आवेदयन्ति दैवज्ञाः सूर्याङ्गारकराहुभिः।।2.4.18।।

ແລະ ໂອ ຣາມາ, ດາວນັກສັດປະຈໍາກໍາເນີດຂອງຂ້າຖືກກົດທັບໂດຍດາວເຄາະອັນນ່າຢ້ານ. ນັກໂຫລາສາດແຈ້ງວ່າ ສຸຣິຍະ (ດວງອາທິດ), ອັງຄານ, ແລະ ຣາຫູ ໄດ້ກະທົບມັນ

Verse 19

प्रायेण हि निमित्तानामीदृशानां समुद्भवे।राजा हि मृत्युमाप्नोति घोरां वाऽऽपदमृच्छति।।2.4.19।।

ເມື່ອນິມິດອັປະມົງຄົນແບບນີ້ປາກົດ ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວ ພຣະຣາຊາມັກຈະປະສົບຄວາມຕາຍ ຫຼືບໍ່ກໍຖືກພິບັດອັນນ່າຢ້ານກົວກະທົບ.

Verse 20

तद्यावदेव मे चेतो न विमुह्यति राघव।तावदेवाभिषिञ्चस्व चला हि प्राणिनां मतिः।।2.4.20।।

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຣາຆະວະ ໃນຂະນະທີ່ໃຈຂອງເຮົາຍັງບໍ່ທັນສັບສົນ ຈົ່ງໃຫ້ພິທີອະພິເສກຂອງເຈົ້າສຳເລັດໂດຍພລັນ; ເພາະຈິດໃຈຂອງສັດມີຊີວິດນັ້ນ ບໍ່ໝັ້ນຄົງແທ້.

Verse 21

अद्य चन्द्रोऽभ्युपगतः पुष्यात्पूर्वं पुनर्वसू।श्वः पुष्ययोगं नियतं वक्ष्यन्ते दैवचिन्तकाः।।2.4.21।।

ມື້ນີ້ ດວງຈັນໄດ້ເຂົ້າສູ່ນັກສັດ «ປຸນຣະວະສຸ» ອັນຢູ່ກ່ອນ «ປຸສຍະ»; ແລະມື້ອື່ນ ນັກພະຍາກອນດາວຈະກ່າວຢ່າງແນ່ນອນວ່າ ດວງຈັນມີໂຢກະ (ການປະສົມປະສານ) ກັບ «ປຸສຍະ».

Verse 22

ततः पुष्येऽभिषिञ्चस्व मनस्त्वरयतीव माम्। श्वस्त्वाऽहमभिषेक्ष्यामि यौवराज्ये परन्तप।।2.4.22।।

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ພິທີອະພິເສກຂອງເຈົ້າເກີດຂຶ້ນໃນວັນ «ປຸສຍະ»—ໃຈຂອງເຮົາຄືຖືກເຮັ່ງໃຫ້ຮີບ. ໂອ ຜູ້ປາບສັດຕູ, ມື້ອື່ນເຮົາຈະສະຖາປະນາເຈົ້າເປັນ ຢຸວະຣາຊ (ຣັດທາຍາດ).

Verse 23

तस्मात्त्वयाऽद्य प्रभृति निशेयं नियतात्मना।सह वध्वोपवस्तव्या दर्भप्रस्तरशायिना।।2.4.23।।

ດັ່ງນັ້ນ ຕັ້ງແຕ່ຄືນນີ້ເປັນຕົ້ນໄປ ດ້ວຍການສຳຮວມຕົນ—ພ້ອມກັບພຣະມະເຫສີ—ພຶງຮັກສາອຸປະວາສ (ຖືອົບອາຫານ) ແລະນອນເທິງຜືນຫຍ້າ «ດັຣພະ» ທີ່ປູໄວ້.

Verse 24

सुहृदश्चाप्रमत्तास्त्वां रक्षन्त्वद्य समन्ततः।भवन्ति बहु विघ्नानि कार्याण्येवंविधानि हि।।2.4.24।।

ແລະຕັ້ງແຕ່ມື້ນີ້ ຂໍໃຫ້ມິດສະຫາຍຂອງເຈົ້າຜູ້ບໍ່ປະມາດ ຄຸ້ມຄອງປົກປ້ອງເຈົ້າຮອບດ້ານ; ເພາະວ່າກິດການແບບນີ້ ແທ້ຈິງມັກມີອຸປະສັກຫຼາຍປະການ.

Verse 25

विप्रोषितश्च भरतो यावदेव पुरादितः।तावदेवाभिषेकस्ते प्राप्तकालो मतो मम।।2.4.25।।

ຕາບໃດທີ່ ພະຣະຕະ ຍັງຢູ່ໄກຈາກນະຄອນນີ້ ພິທີອະພິເສກຂອງເຈົ້າ—ຕາມຄວາມເຫັນຂອງເຮົາ—ແມ່ນການກະທຳທີ່ທັນການ ແລະເໝາະສົມ.

Verse 26

कामं खलु सतां वृत्ते भ्राता ते भरतस्स्थितः।ज्येष्ठानुवर्ती धर्मात्मा सानुक्रोशो जितेन्द्रियः।।2.4.26।।

ແທ້ຈິງ ພຣະພຣາຕາ ອ້າຍນ້ອງຂອງທ່ານ ຍືນຢູ່ໃນຈັນຍາຂອງສັດບຸລຸດ; ທ່ານເປັນຜູ້ຕາມພຣະເຊດຖາ ມີທຳເປັນໃຈ ເຕັມໄປດ້ວຍເມດຕາກະຣຸນາ ແລະສຳລວມອິນທຣີຍໄດ້ແລ້ວ

Verse 27

किन्तु चित्तं मनुष्याणामनित्यमिति मे मतिः।सतां च धर्मनित्यानां कृतशोभि च राघव।।2.4.27।।

ແຕ່ໂອ ຣາຆະວະ ຕາມຄວາມເຫັນຂອງຂ້າ ຈິດໃຈຂອງມະນຸດນັ້ນບໍ່ທ່ຽງ; ແມ່ນແຕ່ຂອງສັດບຸລຸດ ແມ່ນແຕ່ຂອງຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນທຳ ແມ່ນແຕ່ເມື່ອຖືກປະດັບໃຫ້ເປັນມົງຄຸນແລ້ວກໍຕາມ

Verse 28

इत्युक्त स्सोऽभ्यनुज्ञात श्श्वोभाविन्यभिषेचने।व्रजेति रामः पितरमभिवाद्याभ्ययाद्गृहम्।।2.4.28।।

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ແລະໄດ້ຮັບອະນຸຍາດເກືອບພິທີອະພິເສກທີ່ຈະມີໃນມື້ຮຸ່ງຂຶ້ນ ພຣະທັດສະຣະຖະຕັດວ່າ “ໄປເຖີດ” ພຣະຣາມກໍກາບນົບນ້ອມພຣະບິດາ ແລ້ວເສດັດກັບໄປຍັງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງ

Verse 29

प्रविश्य चात्मनो वेश्मराज्ञोद्दिष्टेऽभिषेचने।तत्क्षणेन विनिर्गम्य मातुरन्तपुरं ययौ।।2.4.29।।

ເມື່ອພຣະຣາຊາໄດ້ກຳນົດພິທີອະພິເສກແລ້ວ ພຣະຣາມເຂົ້າໄປຍັງພຣະວິຫານຂອງພຣະອົງ; ແຕ່ໃນທັນທີນັ້ນກໍອອກມາອີກ ແລ້ວເສດັດໄປຍັງອັນຕະປຸຣະ ພາຍໃນຂອງພຣະມານດາ

Verse 30

तत्र तां प्रवणामेव मातरं क्षौमवासिनीम्।वाग्यतां देवतागारे ददर्शाऽऽयाचतीं श्रियम्।।2.4.30।।

ທີ່ນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ເຫັນພຣະມານດາ—ນຸ່ງຫົ່ມຜ້າລະອຽດດີ—ກ້ມກາບດ້ວຍພັກຕິ ນິ່ງສງົບໃນເທວາລັຍ ແລະອະທິຖານຂໍ “ສຣີ” ຄືສິຣິມົງຄົນແຫ່ງຣາຊະສົມບັດ

Verse 31

प्रागेव चागता तत्र सुमित्रा लक्ष्मण स्तथा।सीता चानायिता श्रुत्वा प्रियं रामाभिषेचनम्।।2.4.31।।

ກ່ອນໜ້ານັ້ນ ສຸມິຕຣາ ແລະ ພຣະລັກສະມະນະ ໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນແລ້ວ; ແລະ ພຣະສີຕາກໍ—ເມື່ອໄດ້ຍິນຂ່າວອັນນ່າປິຕິເລື່ອງອະພິເສກຂອງພຣະຣາມ—ຖືກເຊີນໃຫ້ມາ

Verse 32

तस्मिन् काले हि कौशल्या तस्थावामीलितेक्षणा।सुमित्रयाऽन्वास्यमाना सीतया लक्ष्मणेन च।।2.4.32।।

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະນາງເກົາສະລະຍາ ຢືນຢູ່ດ້ວຍດວງຕາປິດຄື່ງໜຶ່ງ ໃນສະມາທິ; ມີສຸມິຕຣາ ພຣະສີຕາ ແລະ ພຣະລັກສະມະນະ ຄອຍປະຄອງຮັບໃຊ້ຢູ່ຂ້າງກາຍ

Verse 33

श्रुत्वा पुष्येण पुत्रस्य यौवराज्याऽभिषेचनम्।प्राणायामेन पुरुषं ध्यायमाना जनार्दनम्।।2.4.33।।

ເມື່ອໄດ້ຍິນວ່າ ພິທີອະພິເສກພຣະໂອຣົດໃຫ້ເປັນຍຸວະຣາຊາ ຈະກະທຳໃນລັກຂະນະດາວປຸສຍະ ນາງຈຶ່ງເຮັດປຣານາຍາມະ ຄວບຄຸມລົມຫາຍໃຈ ແລະເພ່ງພິຈາລະນາພຣະຊະນາຣະດະນະ (Janārdana) ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ

Verse 34

तथा सनियमामेव सोऽभिगम्याभिवाद्य च।उवाच वचनं रामो हर्षयंस्तामनिन्दिताम्।।2.4.34।।

ເມື່ອນາງຍັງຄົງຢູ່ໃນວັດຕະປະຕິບັດອັນເຂັ້ມງວດ ພຣະຣາມໄດ້ເຂົ້າໄປໃກ້ ກ້ມກາບນົບນ້ອມ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄຳທີ່ເພີ່ມພູນຄວາມປິຕິໃຫ້ແກ່ນາງຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນນັ້ນ

Verse 35

अम्ब पित्रा नियुक्तोऽस्मि प्रजापालनकर्मणि।भविता श्वोऽभिषेको मे यथा मे शासनं पितुः।।2.4.35।।

ແມ່ເອີຍ ພຣະບິດາໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງຂ້າໃຫ້ປົກປ້ອງແລະປົກຄອງປະຊາຊົນ. ພຸ່ງນີ້ຈະມີພິທີຣາຊາພິເສກຂອງຂ້າ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະບິດາ.

Verse 36

सीतयाप्युपवस्तव्या रजनीयं मया सह।एवमृत्विगुपाध्यायै स्सह मामुक्तवान्पिता।।2.4.36।।

ຄືນນີ້ ນາງສີຕາກໍຕ້ອງຖືອຸປະວາສ (ອົດອາຫານ) ຮ່ວມກັບຂ້າ ແລະພຣາຫມັນຣິດວິກຜູ້ປະກອບພິທີ ກັບອຸປາທະຍາຍອາຈານທັງຫຼາຍກໍດ້ວຍ. ພຣະບິດາໄດ້ຕຣັດກັບຂ້າເຊັ່ນນີ້.

Verse 37

यानि यान्यत्र योग्यानि श्वोभाविन्यभिषेचने।तानि मे मङ्गलान्यद्य वैदेह्याश्चैव कारय।।2.4.37।।

ເນື່ອງຈາກພຸ່ງນີ້ຈະມີພິທີຣາຊາພິເສກ ຂໍໃຫ້ຈັດເຮັດໃນມື້ນີ້ພິທີມົງຄຸນທັງປວງທີ່ສົມຄວນ—ທັງເພື່ອຂ້າ ແລະເພື່ອນາງໄວເທຫີ (ສີຕາ) ດ້ວຍ.

Verse 38

एतच्छ्रुत्वा तु कौशल्या चिरकालाभिकाङ्क्षितम्।हर्षबाष्पकलं वाक्यमिदं राममभाषत।।2.4.38।।

ເມື່ອໄດ້ຍິນຂ່າວອັນເຄີຍປາຖະໜາມາດົນນານນັ້ນ ນາງເກົາສັນລະຍາກໍໄດ້ກ່າວກັບພຣະຣາມ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອ່ອນຫວານ ແຕ່ພຣ່າມົວໄປດ້ວຍນ້ຳຕາແຫ່ງຄວາມປິຕິ.

Verse 39

वत्स राम चिरं जीव हतास्ते परिपन्थिनः।ज्ञातीन्मे त्वं श्रिया युक्त स्सुमित्रायाश्च नन्दय।।2.4.39।।

ລູກເອີຍ ພຣະຣາມ ຈົ່ງມີອາຍຸຍືນຍາວ; ຂໍໃຫ້ສັດຕູ ແລະຜູ້ດັກທາງຂອງເຈົ້າພິນາດໄປ. ເມື່ອປະກອບດ້ວຍສິຣີຣາຊະສົມບັດ ຈົ່ງນຳຄວາມຍິນດີໃຫ້ແກ່ຍາດຂອງແມ່ ແລະຍາດຂອງສຸມິຕຣາດ້ວຍ

Verse 40

कल्याणे बत नक्षत्रे मयि जातोऽसि पुत्रक।येन त्वया दशरथो गुणैराराधितः पिता।।2.4.40।।

ໂອ ລູກນ້ອຍຂອງແມ່, ເຈົ້າເກີດຈາກແມ່ໃນນັກສັດທີ່ເປັນມົງຄຸນ; ແລະດ້ວຍຄຸນງາມຄວາມດີຂອງເຈົ້າ ເຈົ້າໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະບິດາ ທະສະຣະຖ ຊື່ນພຣະໄທ

Verse 41

अमोघं बत मे क्षान्तं पुरुषे पुष्करेक्षणे। येयमिक्ष्वाकुराज्यश्रीः पुत्र त्वां संश्रयिष्यति।।2.4.41।।

ອ້າ ລູກເອີຍ, ຄວາມອົດທົນໃນພັກຕິຂອງແມ່ຕໍ່ອົງຜູ້ມີນັຍນາດຸດດອກບົວ ບໍ່ໄດ້ເປັນໄປໂດຍປ່າວ; ເພາະບັດນີ້ ສິຣີແຫ່ງຣາຊະວົງອິກສະວາກຸ ຈະມາພັກພິງຢູ່ເທິງເຈົ້າ

Verse 42

इत्येवमुक्तो मात्रेदं रामो भ्रातरमब्रवीत्।प्राञ्जलिं प्रह्वमासीनमभिवीक्ष्य स्मयन्निव।।2.4.42।।

ເມື່ອຖືກພຣະມານດາກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະຣາມໄດ້ເບິ່ງໄປຫາພຣະອະນຸຊາ ຜູ້ນັ່ງຢ່າງນອບນ້ອມພ້ອມພະນົມມື ແລ້ວປານດັ່ງມີຮອຍຍິ້ມອ່ອນໆ ຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້

Verse 43

लक्ष्मणेमां मया सार्धं प्रशाधि त्वं वसुन्धराम्।द्वितीयं मेऽन्तरात्मानं त्वामियं श्रीरुपस्थिता।।2.4.43।।

ລັກສະມະນະເອີຍ, ຈົ່ງປົກຄອງແຜ່ນດິນນີ້ຮ່ວມກັບເຮົາ. ສິຣີແຫ່ງຣາຊະສົມບັດນີ້ກໍມາຮອດເຈົ້າເຊັ່ນກັນ, ເພາະເຈົ້າສຳລັບເຮົາ ດຸດດັ່ງອັດຕາພາຍໃນອີກອົງໜຶ່ງ

Verse 44

सौमित्रे भुङ्क्ष्व भोगांत्स्वमिष्टान्राज्यफलानि च।जीवितं च हि राज्यं च त्वदर्थमभिकामये।।2.4.44।।

ໂອ ສໍາມິດຣະ! ຈົ່ງເສວຍສຸກອັນເຈົ້າປາຖະນາ ແລະຜົນແຫ່ງລາຊະອໍານາດດ້ວຍ; ເພາະແທ້ຈິງ ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະນາທັງຊີວິດ ແລະອານາຈັກນີ້ເພື່ອເຈົ້າ.

Verse 45

इत्युक्त्वा लक्ष्मणं रामो मातरावभिवाद्य च।अभ्यनुज्ञाप्य सीतां च जगाम स्वं निवेशनम्।।2.4.45।।

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແກ່ພຣະລັກສະມະນະແລ້ວ ພຣະຣາມໄດ້ກໍານົດນົບນ້ອມບູຊາແດ່ພຣະມານດາທັງສອງ; ແລ້ວໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກນາງສີຕາດ້ວຍ ຈຶ່ງເສດັດກັບໄປຍັງທີ່ປະທັບຂອງພຣະອົງ.