Adhyaya 11

Verse 1

भीष्म उवाच । कस्मिन्वासरभागे तु श्राद्धी श्राद्धं समाचरेत् । तीर्थेषु केषु वै श्राद्धं कृतं बहुफलं द्विज

ພີສະມະກ່າວວ່າ: “ຜູ້ປາດຖະນາຈະປະກອບ ສຣາດທະ (śrāddha) ຄວນເຮັດໃນຊ່ວງໃດຂອງວັນຈຶ່ງຖືກພິທີ? ແລະ ໂອ ທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ທີ່ຕີຣຖະ (tīrtha) ໃດ ການເຮັດສຣາດທະຈຶ່ງໃຫ້ຜົນບຸນຫຼາຍ?”

Verse 2

पुलस्त्य उवाच । तीर्थं तु पुष्करं नाम यत्तु श्रेष्ठतमं स्मृतम् । सर्वेषां द्विजमुख्यानां मनोरथमिव स्थितम्

ປຸລັສຕະຍະກ່າວວ່າ: “ມີຕີຣຖະຊື່ ປຸສກະຣະ (Puṣkara) ທີ່ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນຕີຣຖະອັນຍອດຢ່າງທີ່ສຸດ—ດຳລົງດັ່ງຄວາມປາດຖະນາໃນໃຈຂອງດວິຊະຜູ້ເລີດລ້ຳທັງຫຼາຍ”

Verse 3

तत्र दत्तं हुतं जप्तमनन्तं भवति ध्रुवम् । पितॄणां वल्लभं नित्यमृषीणां परमं मतम्

ທີ່ນັ້ນ ທານທີ່ໃຫ້, ການບູຊາໄຟສັກສິດ, ຫຼື ການສວດຈະປະ (japa) ທີ່ກະທຳ—ລ້ວນກາຍເປັນຜົນບຸນອັນອະນັນຕະ ຢ່າງແນ່ນອນ. ນີ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງປິຕຣຶ (pitṛ) ຢູ່ເສມອ ແລະເປັນຄຳສອນສູງສຸດຕາມທັດສະນະຂອງຣຶສິ (ṛṣi) ທັງຫຼາຍ

Verse 4

नंदाथ ललिता तद्वत्तीर्थं मायापुरी शुभा । तथा मित्रपदं राजंस्ततः केदारमुत्तमम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ (ມີ) ນັນດາ ແລະ ລະລິຕາ; ດັ່ງນັ້ນຍັງມີທ່າຂ້າມຕີຣຖະນັ້ນ; ມາຍາປູຣີອັນເປັນມົງຄຸນ; ແລະ ມິດຣະປະດະ ໂອ ພະຣາຊາ; ຈາກນັ້ນແມ່ນ ເກດາຣະ ອັນຍອດຢ່າງ

Verse 5

गंगासागरमित्याहुः सर्वतीर्थमयं शुभम् । तीर्थं ब्रह्मसरस्तद्वच्छतद्रुसलिलं शुभम्

ເຂົາກ່າວກັນວ່າ ຄັງຄາສາຄະຣະ (Gaṅgāsāgara) ເປັນມົງຄຸນ ແລະຮວບຮວມບຸນຂອງຕີຣຖະທັງປວງໄວ້ໃນຕົນ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຫມະສະຣະ (Brahma-saras) ກໍເປັນຕີຣຖະອັນບໍລິສຸດ ແລະນ້ຳອັນເປັນມົງຄຸນຂອງແມ່ນ້ຳ ສະຕະດຣຸ (Śatadru) ກໍບໍລິສຸດເຊັ່ນກັນ

Verse 6

तीर्थं तु नैमिषं नाम सर्वतीर्थफलप्रदम् । गंगोद्भेदस्तु गोमत्यां यत्रोद्भूतः सनातनः

ມີທີ່ຈາລິກສັກສິດຊື່ “ໄນມິສະ” ຊຶ່ງປະທານຜົນແຫ່ງທີ່ສັກສິດທັງປວງ. ທີ່ນັ້ນ ໃນແມ່ນ້ຳໂກມະຕີ ປາກົດການອຸບັດອັນນິລັນດອນຂອງພຣະຄົງຄາ.

Verse 7

तथा यज्ञवराहस्तु देवदेवश्च शूलधृक् । यत्र तत्कांचनं दानमष्टादशभुजो हरः

ທີ່ນັ້ນຍັງມີການບູຊາ “ຍັດຍະ-ວະຣາຫະ” ແລະພຣະເທວະເທວະ ຜູ້ຖືຕຣີສູນ. ທີ່ນັ້ນການຖວາຍທານຄຳເປັນທີ່ສັນລະເສີນ ໃນບ່ອນທີ່ພຣະຫະຣະ ຜູ້ມີແຂນສິບແປດ ປະທັບຢູ່

Verse 8

नेमिस्तु धर्मचक्रस्य शीर्णा यत्राभवत्पुरा । तदेतन्नैमिशारण्यं सर्वतीर्थनिषेवितम्

ນີ້ແມ່ນປ່າ “ໄນມິສາຣັນຍະ” ທີ່ໃນກາລກ່ອນ ຂອບ (ເນມິ) ແຫ່ງທຳມະຈັກໄດ້ສຶກກອນ. ປ່ານີ້ເປັນທີ່ທີ່ສັກສິດທັງປວງມານະມັດສະການ

Verse 9

देवदेवस्य तत्रापि वराहस्य च दर्शनम् । यः प्रयाति स पूतात्मा नारायणपुरं व्रजेत्

ທີ່ນັ້ນຍັງໄດ້ຮັບດັຣຊະນະ (darśana) ຂອງພຣະເທວະເທວະ ແລະຂອງພຣະວະຣາຫະດ້ວຍ. ຜູ້ໃດໄປແລ້ວຈາກມາ ຈະມີຈິດວິນຍານບໍລິສຸດ ແລະໄປຮອດນະຄອນຂອງນາຣາຍະນະ (ນາຣາຍະນະປຸຣະ)

Verse 10

कोकामुखं परं तीर्थमिन्द्रमार्गोपि लक्ष्यते । अथापि पितृतीर्थं तु ब्रह्मणोव्यक्तजन्मनः

ໂກກາມຸຂະເປັນທີ່ສັກສິດອັນສູງສຸດ; ທີ່ນັ້ນຍັງເຫັນທາງຂອງພຣະອິນທຣະດ້ວຍ. ທີ່ນັ້ນຍັງມີທີ່ສັກສິດແຫ່ງບັນພະບຸລຸດ (Pitṛ-tīrtha) ຂອງພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ມີການເກີດອັນບໍ່ປາກົດ

Verse 11

पुष्करारण्यसंस्थोसौ यत्र देवः पितामहः । विरिंचिदर्शनं श्रेष्ठमपवर्गफलप्रदम्

ພຣະອົງສະຖິດຢູ່ໃນປ່າພຸສກະຣະ ບ່ອນທີ່ເທວະປິຕາມະຫະ ພຣະພຣະຫມາ ປະທັບຢູ່. ການໄດ້ດາຣະຊະນະພຣະວິຣິນຈິ (ພຣະພຣະຫມາ) ເປັນສູງສຸດ ໃຫ້ຜົນໂມກສະ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ.

Verse 12

कृतं नाम महापुण्यं सर्वपापनिषूदनम् । यत्राद्यो नारसिंहस्तु स्वयमेव जनार्दनः

ມີສະຖານທີ່ຊື່ “ກຣິຕະ” ອັນເປັນມະຫາບຸນ ແລະທຳລາຍບາບທັງປວງ; ທີ່ນັ້ນ ນະຣະສິງຫະອັນເກົ່າແກ່ ບໍ່ແມ່ນຜູ້ອື່ນ ແຕ່ແມ່ນຈະນາຣະດະນະ (ວິສນຸ) ດ້ວຍພຣະອົງເອງ.

Verse 13

तीर्थमिक्षुमतीनाम पितॄणां च शुभावहा । तुष्यन्ति पितरो नित्यं गंगायमुनसंगमे

ມີທີຣຖະຊື່ “ອິກຊຸມະຕີ” ອັນເປັນມົງຄຸນແກ່ປິຕຣຶ (ບັນພະບຸລຸດ). ທີ່ສັງຄົມແຫ່ງແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ແລະ ຍະມຸນາ ປິຕຣຶທັງຫຼາຍຍ່ອມພໍໃຈເປັນນິດ.

Verse 14

कुरुक्षेत्रं महापुण्यं यत्र मार्गोपि लक्ष्यते । अद्यापि पितृतीर्थं तु सर्वकामफलप्रदम्

ກຸຣຸເກສະຕຣະເປັນດິນແດນມະຫາບຸນ ໂດຍມີຊື່ສຽງຈົນແມ່ນແຕ່ເສັ້ນທາງໄປກໍຮູ້ກັນຊັດ. ຈົນທຸກມື້ນີ້ ປິຕຣຶ-ທີຣຖະທີ່ນັ້ນ ຍັງປະທານຜົນແຫ່ງຄວາມປາດຖະນາທັງປວງ.

Verse 15

नीलकण्ठमिति ख्यातं पितृतीर्थं नराधिप । तथा भद्रसरः पुण्यं सरो मानसमेव च

ໂອ ນະຣາທິປ, ມີປິຕຣຶ-ທີຣຖະອັນລືຊື່ຊື່ “ນີລະກັນຖະ”. ອີກທັງມີສະຫຼະອັນສັກສິດຊື່ “ພັດຣະສະຣັສ” ແລະຍັງມີສະຫຼະ “ມານະສະ” ດ້ວຍ.

Verse 16

मंदाकिनी तथाऽच्छोदा विपाशा च सरस्वती । सर्वमित्रपदं तद्वद्वैद्यनाथं महाफलम्

ແມ່ນ້ຳ ມັນດາກິນີ ເຊັ່ນດຽວກັບ ອັດໂຊດາ ວິປາຊາ ແລະ ສະຣັສວະຕີ; ອີກທັງ ສະຖານທີ່ສັກສິດ ສະຣະວະມິດຣະປະດ ແລະ ໄວດຍະນາຖ—ລ້ວນໃຫ້ຜົນບຸນທາງທຳອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແກ່ຜູ້ໄປນະມັດສະການ।

Verse 17

क्षिप्रा नदी तथा पुण्या तथा कालञ्जरं शुभम् । तीर्थोद्भेदं हरोद्भेदं गर्भभेदं महालयम्

ແມ່ນ້ຳ ກະສິປຣາ ກໍສັກສິດ; ເຊັ່ນດຽວກັບພູ ກາລັນຈະຣະ ອັນເປັນມົງຄຸນ. ອີກທັງ ຕີຣະຖໂທດເພດ ຫະໂຣດເພດ ກັຣພະເພດ ແລະ ມະຫາລະຍ—ລ້ວນເປັນຕີຣະຖະສະຖານອັນບໍລິສຸດ।

Verse 18

भद्रेश्वरं विष्णुपदं नर्मदा द्वारमेव च । गयापिंडप्रदानेन समान्याहुर्महर्षयः

ບັນດາມະຫາຣິສີກ່າວວ່າ ພັດເຣສະວະຣະ ວິສນຸປະດ ແລະ ປະຕູແຫ່ງແມ່ນ້ຳ ນະຣະມະດາ—ມີຜົນບຸນເທົ່າກັບການຖວາຍປິນຑະ (ກ້ອນເຂົ້າອຸທິດບັນພະບຸລຸດ) ທີ່ ຄະຍາ।

Verse 19

एतानि पितृतीर्थानि सर्वपापहराणि च । स्मरणादपि लोकानां किमु श्राद्धप्रदायिनाम्

ຕີຣະຖະສຳລັບບັນພະບຸລຸດເຫຼົ່ານີ້ ກຳຈັດບາບທັງປວງ. ຖ້າແຕ່ການລະລຶກຖຶງກໍຊຳລະຜູ້ຄົນໃຫ້ບໍລິສຸດໄດ້ ແລ້ວຜູ້ທີ່ຖວາຍ ສຣາດທະ (śrāddha) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈະຍິ່ງໄດ້ຜົນບຸນປານໃດ!

Verse 20

ओंकारं पितृतीर्थं तु कावेरीकपिलोदकम् । संभेदश्चण्डवेगायां तथैवामरकंटकम्

ໂອມກາຣ (Om̐kāra) ປິຕຣະຕີຣະຖະ, ນ້ຳສັກສິດແຫ່ງ ຄາເວຣີ ແລະ ກະປິລາ; ຈຸດສົມທົບທີ່ ຈັນດະເວກາ ແລະ ອະມະຣະກັນຕະກະ—ທັງໝົດນີ້ແມ່ນສະຖານທີ່ສັກສິດອັນຄວນນະມັດສະການ।

Verse 21

कुरुक्षेत्राच्चद्विगुणं तस्मिन्स्नानादिकं भवेत् । शुक्लतीर्थं तु विख्यातं तीर्थं सोमेश्वरं परम्

ບຸນກຸສົນທີ່ນັ້ນໄດ້ສອງເທົ່າກວ່າກຸຣຸກເຩດຣ; ການອາບນ້ຳສັກສິດ ແລະພິທີກຳອື່ນໆ ທີ່ເຮັດຢູ່ນັ້ນຍ່ອມໃຫ້ຜົນດັ່ງກ່າວ. ທ່ານ້ຳສັກສິດນັ້ນມີຊື່ສຽງວ່າ “ຊຸກລະ-ຕີຣຖະ” ແລະຕີຣຖະສູງສຸດທີ່ນັ້ນຄື “ໂສເມສະວະຣ”។

Verse 22

सर्वव्याधिहरंपुण्यंफलंकोटिगुणाधिकम् । श्राद्धेदानेतथाहोमेस्वाध्यायेचापिसन्निधौ

ບຸນນັ້ນບໍລິສຸດ ກຳຈັດໂລກໄພທັງປວງ ແລະໃຫ້ຜົນເພີ່ມພູນເກີນກວ່າກົດິຄູນ—ບໍ່ວ່າໃນພິທີຊຣາດທະ, ການໃຫ້ທານ, ການບູຊາໄຟ (ໂຫມະ), ຫຼືໃນສຳນັກແຫ່ງສະວາດຫຍາຍະ ການສຶກສາເວດາ।

Verse 23

कायावारोहणं नाम देवदेवस्य शूलिनः । अवतारं रोचमानं ब्राह्मणावसथे शुभे

ທີ່ນັ້ນມີການປະກົດພຣະອົງຊື່ “ກາຍາວະໂຣຫະນະ” ຂອງພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນເທວະເໜືອເທວະ ແລະຜູ້ຖືຕຣິຊູລ—ເປັນການເສດັດລົງອັນສະຫວ່າງໄສ ທີ່ປະກົດໃນເຮືອນພຣາຫມັນອັນເປັນມົງຄຸນ।

Verse 24

जातं तत्सुमहापुण्यं तथा चर्मण्वती नदी । शूलतापी पयोष्णी च पयोष्णीसंगमस्तथा

ແດນສັກສິດອັນເປັນມະຫາບຸນນັ້ນໄດ້ອຸບັດຂຶ້ນ; ແລະມີແມ່ນ້ຳ ຈັຣມັນວະຕີ ດ້ວຍ, ພ້ອມທັງ ຊູລະຕາປີ ແລະ ພະໂຍສະນີ, ພ້ອມທັງຈຸດສັງກະມະ (ບ່ອນບັນຈົບ) ຂອງພະໂຍສະນີອີກດ້ວຍ।

Verse 25

महौषधी चारणा च नागतीर्थप्रवर्त्तिनी । महावेणा नदी पुण्या महाशालस्तथैव च

ມະຫາອົສະທີ, ຈາຣະນາ ແລະ ນາກະຕີຣຖະ-ປະວັດຕິນີ; ແມ່ນ້ຳມະຫາເວນາອັນສັກສິດ; ແລະ ມະຫາຊາລ ກໍຖືກກ່າວນາມເຊັ່ນກັນ।

Verse 26

गोमती वरुणा तद्वत्तीर्थं हौताशनं परम् । भैरवं भृगुतुंगं च गौरीतीर्थमनुत्तमम्

ແມ່ນ້ຳ ໂກມະຕີ, ແມ່ນ້ຳ ວະຣຸນາ ແລະທີ່ທີຣຖະອັນສັກສິດນັ້ນເຊັ່ນກັນ; ເຮົາຕາຊະນະອັນບໍລິສຸດສູງສຸດ; ໄພຣະວະ; ພຶຣຄຸຕຸງຄະ; ແລະ ໂກຣີ-ຕີຣຖະອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້.

Verse 27

तीर्थं वैनायकं नाम वस्त्रेश्वरमनुत्तमम् । तथा पापहरं नाम पुण्या वेत्रवती नदी

ມີຕີຣຖະຊື່ ໄວນາຍະກະ ແລະ ວັສເຕຣສະວະຣະ ອັນສູງສຸດ. ອີກທັງມີຕີຣຖະຊື່ ປາປະຫະຣະ; ແລະແມ່ນ້ຳ ເວຕຣະວະຕີ ອັນບຸນສິດກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 28

महारुद्रं महालिंगं दशार्णा च महानदी । शतरुद्रा शताह्वा च तथा पितृपदं पुरम्

ມະຫາຣຸທຣະ, ມະຫາລິງຄະ, ແລະ ທະສາຣນາ—ແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ອັນມະຫິມານັ້ນດ້ວຍ; ສະຕະຣຸທຣາ, ສະຕາຫວາ, ແລະເມືອງຊື່ ປິຕຣຶປະດະ ກໍມີຢູ່.

Verse 29

अंगारवाहिका तद्वन्नदौ द्वौ शोणघर्घरौ । कालिका च नदी पुण्या पितरा च नदी शुभा

ທຳນອງດຽວກັນ ມີແມ່ນ້ຳ ອັງກາຣະວາຫິກາ; ແລະມີແມ່ນ້ຳສອງສາຍ—ໂສນະ ແລະ ຄັຣຄັຣາ. ອີກທັງມີແມ່ນ້ຳ ກາລິກາ ອັນສັກສິດ ແລະແມ່ນ້ຳ ປິຕາຣາ ອັນເປັນມົງຄຸນ.

Verse 30

एतानि पितृतीर्थानि शस्यंते स्नानदानयोः । श्राद्धमेतेषु यद्दत्तं तदनंतफलं स्मृतम्

ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນ ປິຕຣຶ-ຕີຣຖະ ທີ່ຖືກສັນລະເສີນສຳລັບການອາບນ້ຳບູຊາ ແລະການໃຫ້ທານ. ສຣາດທະໃດທີ່ຖວາຍໃນສະຖານເຫຼົ່ານີ້ ຖືກຈື່ຈຳວ່າໃຫ້ຜົນບຸນອະນັນຕະ.

Verse 31

शतावटा नदी ज्वाला शरद्वी च नदी तथा । द्वारका कृष्णतीर्थं च तथा ह्युदक्सरस्वती

ແມ່ນ້ຳ ສະຕາວະຕາ ແລະ ຈະວາລາ, ພ້ອມທັງແມ່ນ້ຳ ສະຣັດວີ; ອີກທັງ ທະວາຣະກາ, ຕີຣະຖະອັນສັກສິດຂອງພຣະກຣິດສະນະ, ແລະ ອຸດັກສະຣະສະວະຕີ ດ້ວຍ.

Verse 32

नदी मालवती नाम तथा च गिरिकर्णिका । धूतपापं तथा तीर्थं समुद्रे दक्षिणे तथा

ມີແມ່ນ້ຳຊື່ ມາລະວະຕີ ແລະອີກສາຍໜຶ່ງຊື່ ຄິຣິກັນນິກາ; ອີກທັງມີຕີຣະຖະອັນສັກສິດຊື່ ທູຕະປາປະ ຢູ່ຊາຍທະເລທາງທິດໃຕ້.

Verse 33

गोकर्णो गजकर्णश्च तथा चक्रनदी शुभा । श्रीशैलं शाकतीर्थं च नारसिंहमतः परम्

ໂກກັນນະ, ຄະຊະກັນນະ ແລະ ຈັກຣະນະດີອັນເປັນມົງຄຸນ; ສຣີໄສລະ, ສາກະຕີຣະຖະ, ແລະຕໍ່ໄປອີກເທິງນັ້ນ ແມ່ນທຳນຽບນະຣະສິງຫະ—ທັງໝົດນີ້ແມ່ນສະຖານທີ່ສັກສິດ.

Verse 34

महेंद्रं च तथा पुण्या पुण्या चापि महानदी । एतेष्वपि सदा श्राद्धमनंतफलदं स्मृतम्

ດັ່ງນັ້ນທີ່ ມະເຮນດຣະ, ທີ່ ປຸນຍາ, ແລະທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ ປຸນຍາ—ການປະກອບ ສຣາດທະ (śrāddha) ໃນບ່ອນເຫຼົ່ານີ້ ຖືກຈື່ຈຳວ່າໃຫ້ຜົນອະນັນຕະເສມອ.

Verse 35

दर्शनादपि पुण्यानि सद्यः पापहराणि वै । तुंगभद्रा नदी पुण्या तथा चक्ररथीति च

ແມ່ນແຕ່ໄດ້ເຫັນກໍເປັນບຸນ ແລະແທ້ຈິງຍ່ອມກຳຈັດບາບໄດ້ທັນທີ. ແມ່ນ້ຳ ຕຸງຄະພັດຣາ ເປັນແມ່ນ້ຳສັກສິດ ແລະຕີຣະຖະຊື່ ຈັກຣະຣະທີ ກໍເຊັ່ນກັນ.

Verse 36

भीमेश्वरं कृष्णवेणा कावेरी चांजना नदी । नदी गोदावरी पुण्या त्रिसंध्या पूर्णमुत्तमम्

ພີເມສະວະຣາ, ແມ່ນ້ຳ ກຣິສນະເວນາ ແລະ ກາເວຣີ, ແມ່ນ້ຳ ອັນຈະນາ ແລະ ໂຄທາວະຣີອັນສັກສິດ—ທັງໝົດນີ້ ພ້ອມຕຣິສັນທະຍາ ເປັນຕີຣະຖະອັນສູງສຸດ ແລະ ສົມບູນພ້ອມ។

Verse 37

तीर्थं त्रैयंबकं नाम सर्वतीर्थनमस्कृतम् । यत्रास्ते भगवान्भीमः स्वयमेव त्रिलोचनः

ມີຕີຣະຖະຊື່ ຕຣັຍອັມບະກະ ອັນເປັນທີ່ນົບນ້ອມຂອງຕີຣະຖະທັງປວງ; ທີ່ນັ້ນ ພຣະພະຄະວານ ພີມະ—ຕຣິໂລຈະນະ ຜູ້ມີສາມຕາ—ປະທັບຢູ່ດ້ວຍພຣະອົງເອງ।

Verse 38

श्राद्धमेतेषु सर्वेषु दत्तं कोटिगुणं भवेत् । स्मरणादपि पापानि व्रजंति शतधा नृप

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ການຖວາຍ ສຣາດທະ (śrāddha) ໃນຕີຣະຖະເຫຼົ່ານີ້ທັງໝົດ ຈະໄດ້ຜົນເພີ່ມເປັນໂກຕິເທົ່າ; ແມ່ນແຕ່ລະລຶກເຖິງກໍ ບາບທັງຫຼາຍຈາກໄປເປັນຮ້ອຍເທົ່າ।

Verse 39

श्रीपर्णा च नदी पुण्या व्यासतीर्थमनुत्तमम् । तथा मत्स्यनदी कारा शिवधारा तथैव च

ຍັງມີ ແມ່ນ້ຳ ສຣີປັຣນາ ອັນສັກສິດ, ວຽາສະ-ຕີຣະຖະ ອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້; ອີກທັງ ແມ່ນ້ຳ ມັດສະຍະ, ກາຣາ ແລະ ຊິວະທາຣາ ດ້ວຍ।

Verse 40

भवतीर्थं च विख्यातं पुण्यतीर्थं च शाश्वतम् । पुण्यं रामेश्वरं तद्वद्वेणापुरमलंपुरम्

ພະວະຕີຣະຖະ ເປັນທີ່ໂດງດັງ ເປັນຕີຣະຖະອັນສັກສິດອັນຖາວອນ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ຣາເມສະວະຣາ ອັນເກີດບຸນ, ແລະ ເວນາປຸຣະ ກັບ ມະລັມປຸຣະ ກໍເປັນບຸນສະຖານດ້ວຍ।

Verse 41

अंगारकं च विख्यातमात्मदर्शमलंबुषम् । वत्सव्रातेश्वरं तद्वत्तथागोकामुखं परम्

ຍັງມີ ອັງກາຣະກະ ອັນໂດ່ງດັງ; ຕີຣຖະ ອາດມະ-ດັຣຊະ; ອະລັມບຸຊາ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ວັດສະວຣາເຏສະວະຣະ; ແລະ ຕີຣຖະສູງສຸດ ຊື່ ໂກກາມຸຂະ.

Verse 42

गोवर्द्धनं हरिश्चंद्रं पुरश्चन्द्रं पृथूदकम् । सहस्राक्षं हिरण्याक्षं तथा च कदलीनदी

ໂກວັຣທະນະ, ຫະຣິຊັນດຣະ, ປຸຣະຊັນດຣະ, ປຶຖູດະກະ; ສະຫັສຣາກສະ, ຫິຣັນຍາກສະ—ແລະ ແມ່ນ້ຳ ກະດາລີ ດ້ວຍ

Verse 43

नामधेयानि च तथा तथा सौमित्रिसंगतम् । इंद्रनीलं महानादं तथा च प्रियमेलकम्

ແລະດັ່ງນັ້ນ ນາມຕ່າງໆ ກໍຖືກກ່າວເຖິງ—ເສົາມິຕຣິສັງກະຕະ, ອິນດຣະນີລະ, ມະຫານາດະ, ແລະ ປຣິຍະເມລະກະ

Verse 44

एतान्यपि सदा श्राद्धे प्रशस्तान्यधिकानि च । एतेषु सर्वदेवानां सांनिध्यं पठ्यते यतः

ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ກໍຖືກສັນລະເສີນເສມອໃນພິທີ ສຣາດທະ—ແລະຍົກຍ້ອງເປັນພິເສດ—ເພາະມີຄຳສອນວ່າ ໃນນີ້ ໄດ້ຮັບສານນິທະຍະ ຂອງເທວະທັງປວງ

Verse 45

दानमेतेषु सर्वेषु भवेत्कोटिशताधिकम् । बाहुदा च नदी पुण्या तथा सिद्धवटं शुभम्

ໃນທັງໝົດນີ້ ການໃຫ້ທານຈະໄດ້ບຸນເກີນກວ່າ ໂກຕິ ໜຶ່ງຮ້ອຍ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ແມ່ນ້ຳ ບາຫຸດາ ເປັນແມ່ນ້ຳສັກສິດ ແລະ ສິດທະວະຏະ ອັນເປັນມົງຄຸນກໍດ້ວຍ

Verse 46

तीर्थं पाशुपतं चैव नदी पर्यटिका तथा । श्राद्धमेतेषु सर्वेषु दत्तं कोटिशतोत्तरम्

ທີ່ຕີຣຖະອັນສັກສິດ ປາຊຸປະຕະ ແລະທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳຊື່ ປະຣະຍະຕິກາ ເຊັ່ນດຽວກັນ—ການທຳ śrāddha ໃນທຸກສະຖານເຫຼົ່ານີ້ ໃຫ້ບຸນເກີນກວ່າຮ້ອຍໂກດິຫຼາຍເທົ່າ।

Verse 47

तथैव पंचतीर्थं च यत्र गोदावरी नदी । युता लिंगसहस्रेण सव्येतर जलावहा

ດັ່ງນັ້ນຍັງມີ ປັນຈະຕີຣຖະ ອັນສັກສິດ ທີ່ແມ່ນ້ຳ ໂຄທາວະຣີ ໄຫຼ—ພ້ອມດ້ວຍລິງຄະນັບພັນ—ພານ້ຳໄຫຼທັງຝັ່ງຊ້າຍແລະຝັ່ງຂວາ।

Verse 48

जामदग्न्यस्य तत्तीर्थं मोदायतनमुत्तमम् । प्रतीकस्य भयात्सिद्धा यत्र गोदावरी नदी

ຕີຣຖະຂອງ ຊາມະດັກນະ (Jāmadagnya) ນັ້ນ ແມ່ນສະຖານບູຊາອັນປະເສີດ ຊື່ ໂມດາຍະຕະນະ; ທີ່ນັ້ນແມ່ນ້ຳ ໂຄທາວະຣີ ໄຫຼ ແລະເປັນທີ່ໃຫ້ສິດທິເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ ປະຕີກະ।

Verse 49

तीर्थं तद्धव्यकव्यानामप्सरोगणसंयुतम् । श्राद्धाग्नि दानकार्यं च तत्र कोटिशताधिकम्

ຕີຣຖະນັ້ນມີຫມູ່ອັບສະຣາມາປະຊຸມຮ່ວມ ແລະມີອານຸພາບພິເສດໃນການຖວາຍ ຮັວຍະ–ກັວຍະ ແດ່ເທວະແລະບັນພະບຸລຸດ; ບຸນຈາກການທຳ śrāddha, ການຮັກສາໄຟພິທີ, ແລະການໃຫ້ທານ ທີ່ນັ້ນ ເພີ່ມພູນເກີນກວ່າຮ້ອຍໂກດິຢ່າງຫຼາຍ।

Verse 50

तथा सहस्रलिंगं च राघवेश्वरमुत्तमम् । सेन्द्रकाला नदी पुण्या तत्र शक्रो गतः पुरा

ດັ່ງນັ້ນຍັງມີ ສະຫັດສະຣະລິງຄະ ແລະສະຖານບູຊາອັນປະເສີດ ຣາຄະເວສະວະຣະ (Rāghaveśvara)। ທີ່ນັ້ນແມ່ນ້ຳສັກສິດ ເສນດຣະກາລາ ໄຫຼ; ໃນກາລກ່ອນ ຊັກຣະ (Indra) ກໍເຄີຍໄປທີ່ນັ້ນ।

Verse 51

निहत्य नमुचिं मित्रं तपसा स्वर्गमाप्तवान् । तत्र दत्तं नरैः श्राद्धमनंतफलदं भवेत्

ເມື່ອປະຫານມິດນາມ ນະມຸຈິ ແລ້ວ ທ່ານໄດ້ບັນລຸສະຫວັນດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງຕະປະ. ທີ່ນັ້ນ ການຖວາຍສຣາດທະ (śrāddha) ຂອງມະນຸດ ກ່າວວ່າໃຫ້ຜົນບຸນອະນັນຕະ.

Verse 52

पुष्करं नाम वै तीर्थं शालग्रामं तथैव च । शोणपातश्च विख्यातो यत्र वैश्वानराशयः

ທີ່ນັ້ນມີຕີຣຖະນາມ ປຸສກະຣ (Puṣkara) ແລະ ສາລະກຣາມ (Śālagrāma) ເຊັ່ນດຽວກັນ. ຍັງມີ ໂສນະປາຕ (Śoṇapāta) ອັນໂດ່ງດັງ ທີ່ມີອາໄສ (ທີ່ສະຖິດ/ອ່າງຮອງ) ຂອງ ໄວສວານະຣ (Vaiśvānara)។

Verse 53

तीर्थं सारस्वतं चैव स्वामितीर्थं तथैव च । मलंदरा नदी पुण्या कौशिकी चंद्रका तथा

ຍັງມີ ຕີຣຖະສາຣັສວະຕະ (Sārasvata Tīrtha) ແລະ ສວາມິຕີຣຖະ (Svāmitīrtha). ມີແມ່ນ້ຳມະລັນດະຣາ (Malaṃdarā) ອັນບໍລິສຸດ ແລະ ກໍມີ ເກົາສິກີ (Kauśikī) ກັບ ຈັນດຣະກາ (Caṃdrakā) ດ້ວຍ.

Verse 54

विदर्भा चाथ वेगा च पयोष्णी प्राङ्मुखा परा । कावेरी चोत्तरांगा च तथा जालंधरो गिरिः

ຍັງມີ ວິດັຣພາ (Vidarbhā), ເວກາ (Vegā), ປະໂຍສນີ (Payoṣṇī) ແລະ ປຣາງມຸຂາ (Prāṅmukhā) ອັນຍອດຢ່າງ. ອີກທັງ ກາເວຣີ (Kāverī), ອຸຕຕະຣາງກາ (Uttarāṅgā) ແລະ ພູເຂົາ ຈາລັນທະຣ (Jālaṃdhara) ດ້ວຍ.

Verse 55

एतेषु श्राद्धतीर्थेषु श्राद्धमानंत्यमश्नुते । लोहदंडं तथा तीर्थं चित्रकूटस्तथैव च

ເມື່ອປະກອບສຣາດທະ (śrāddha) ໃນບັນດາຕີຣຖະສຳລັບສຣາດທະເຫຼົ່ານີ້ ຍ່ອມໄດ້ບຸນອະນັນຕະ. ອີກທັງມີຕີຣຖະນາມ ໂລຫະດັນຑະ (Lohadaṇḍa) ແລະ ຈິຕຣະກູຏ (Citrakūṭa) ດ້ວຍ.

Verse 56

दिव्यं सर्वत्र गंगायास्तथा नद्यास्तटं शुभम् । कुब्जाम्रकं तथा तीर्थमुर्वशीपुलिनं तथा

ຕາມຝັ່ງແມ່ນ້ຳຄັງຄາທຸກແຫ່ງເປັນທິບ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ຝັ່ງແມ່ນ້ຳອັນເປັນມົງຄຸນກໍສັກສິດ. ທີ່ທີຣຖະຊື່ ກຸບຊາມຣະກະ ແລະ ອຸຣະວະຊີ-ປຸລິນ ອັນເປັນສັນດອນຊາຍ ກໍບໍລິສຸດເຊັ່ນກັນ.

Verse 57

संसारमोचनं तीर्थं तथैव ऋणमोचनम् । एतेषु पितृतीर्थेषु श्राद्धमानंत्यमश्नुते

ມີທີຣຖະຊື່ ສັງສາຣະ-ໂມຈະນ ຜູ້ປົດຈາກພັນທະໂລກ; ແລະຍັງມີ ຣິນ-ໂມຈະນ ຜູ້ປົດຈາກໜີ້. ໃນທີຣຖະແຫ່ງບັນພະບຸລຸດເຫຼົ່ານີ້ ຜູ້ໃດປະກອບ ສຣາດທະ ຈະໄດ້ບຸນອັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ.

Verse 58

अट्टहासं तथा तीर्थं गौतमेश्वरमेव च । तथा वसिष्ठतीर्थं च भारतं च ततः परम्

ຍັງມີທີຣຖະຊື່ ອັດຖະຫາສ ແລະ ເກົາຕະເມສະວະຣະ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ວະສິດຖະ-ທີຣຖະ ແລະຕໍ່ໄປນັ້ນແມ່ນ ພາຣະຕະ ແຜ່ນດິນອັນສັກສິດແຫ່ງອິນເດຍ.

Verse 59

ब्रह्मावर्तं कुशावर्तं हंसतीर्थं तथैव च । पिंडारकं च विख्यातं शंखोद्धारं तथैव च

ພຣະຫມາວັດ, ກຸສາວັດ ແລະ ຫັງສະ-ທີຣຖະ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ປິນຑາຣະກະ ອັນໂດ່ງດັງ ແລະ ສັງຄໂຄດທາຣະ ດ້ວຍ—ລ້ວນແມ່ນສະຖານທີ່ສັກສິດ.

Verse 60

भांडेश्वरं बिल्वकं च नीलपर्वतमेव च । तथा च बदरीतीर्थं सर्वतीर्थेश्वरेश्वरम्

ແລະຍັງມີ ພານເຑສະວະຣະ, ບິລວະກະ ແລະ ນີລະປະຣະວະຕະ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ບະດະຣີ-ທີຣຖະ—ອັນສູງສຸດ ເປັນອິສະວະຣະເໜືອອິສະວະຣະທັງປວງແຫ່ງສະຖານຈາຣິກບຸນ.

Verse 61

वसुधाराह्वयं तीर्थं रामतीर्थं तथैव च । जयंती विजया चैव शुक्लतीर्थं तथैव च

ມີທີຣຖະອັນສັກສິດຊື່ ວະສຸທາຣາ ແລະ ຣາມະ-ທີຣຖະ; ອີກທັງ ຊະຍັນຕີ, ວິຊະຍາ ແລະ ສຸກລະ-ທີຣຖະ ດ້ວຍ।

Verse 62

एषु श्राद्धप्रदातारः प्रयांति परमं पदम् । तीर्थं मातृगृहं नाम करवीरपुरं तथा

ຜູ້ໃດຖວາຍພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ໃນສະຖານທີ່ເຫຼົ່ານີ້ ຈະໄດ້ບັນລຸພະສະຖານສູງສຸດ; ໃນນັ້ນມີທີຣຖະຊື່ ມາຕຣິກຣຶຫ ແລະ ກະຣະວີຣະປຸຣະ ດ້ວຍ।

Verse 63

सप्तगोदावरीनाम सर्वतीर्थेश्वरेश्वरम् । तत्र श्राद्धं प्रदातव्यमनंतफलमीप्सुभिः

ທີ່ ສັບຕະໂຄທາວະຣີ—ອັນຖືກນັບຖືວ່າເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງທີຣຖະທັງປວງ—ຜູ້ປາດຖະນາຜົນບຸນອັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ ຄວນປະກອບ ສຣາດທະ ຢູ່ນັ້ນ।

Verse 64

कीकटेषु गया पुण्या पुण्यं राजगृहं वनम् । च्यवनस्याश्रमं पुण्यं नदी पुण्या पुनःपुना

ໃນແດນຂອງກີກະຕະ ຄະຍາ ເປັນສະຖານທີ່ບໍລິສຸດ; ປ່າແຫ່ງ ຣາຊະກຣຶຫ ກໍບໍລິສຸດ. ອາສຣົມຂອງ ຈະຍະວະນະ ກໍບໍລິສຸດ, ແລະ ແມ່ນ້ຳນັ້ນກໍບໍລິສຸດຊ້ຳໆ.

Verse 65

विषयाराधनं पुण्यं नदी या तु पुनःपुना । यत्र गाथा विचरति ब्रह्मणा परिकीर्तिता

ແມ່ນ້ຳນັ້ນເປັນມົງຄຸນ, ຊ້ຳໆກໍເປັນມົງຄຸນ; ການອາຣາທະນາຂອງມັນນຳມາຊຶ່ງບຸນ—ທີ່ບົດກາຖາອັນສັກສິດ ເຄື່ອນໄຫວຢູ່ ດັ່ງທີ່ພຣະພຣົມປະກາດໄວ້.

Verse 66

एष्टव्या बहवः पुत्रा यद्येकोपि गयां व्रजेत् । यजेत वाश्वमेधेन नीलं वा वृषमुत्सृजेत्

ຄວນປາຖະນາລູກຊາຍຫຼາຍໆ—ເພາະແມ່ນມີພຽງຄົນດຽວກໍພໍ ຖ້າເຂົາໄປກາຍາເພື່ອປະກອບພິທີບູຊາບັນພະບຸລຸດ. ຫຼືບໍ່ກໍເຮັດຍັດຍາອັສວເມທ, ຫຼືປ່ອຍງົວຜູ້ສີນ້ຳເງິນເຂັ້ມເປັນທານອັນສັກສິດ.

Verse 67

एषा गाथा विचरति तीर्थेष्वायतनेषु च । सर्वे मनुष्या राजेंद्र कीर्त्तयंतः समागताः

ໂອ ພະຣາຊາ, ຄາຖາອັນສັກສິດນີ້ແຜ່ຫຼວງໄປຕາມທີ່ທ່ອງທ່ຽວບຸນ (ຕີຣະຖ) ແລະສະຖານທີ່ບູຊາ; ຜູ້ຄົນທົ່ວໄປມາຊຸມນຸມ ຮ້ອງກີຣຕັນສັນລະເສີນ.

Verse 68

किमस्माकं कुले कश्चिद्गयां यास्यति यः सुतः । प्रीणयिष्यति तान्गत्वा सप्तपूर्वांस्तथापरान्

ໃນຕະກູນຂອງພວກເຮົາ ຈະມີລູກຊາຍຄົນໃດບໍ ທີ່ຈະໄປກາຍາ? ເມື່ອໄປຮອດແລ້ວ ເຂົາຈະເຮັດໃຫ້ບັນພະບຸລຸດ 7 ຊັ້ນ ແລະຜູ້ຕາຍຮຸ່ນຫຼັງໆ ໄດ້ຮັບຄວາມອິ່ມໃຈ.

Verse 69

मातामहानामप्येवं श्रुतिरेषा चिरंतनी । गंगायामस्थिनिचयं गत्वा क्षेप्स्यति यः सुतः

ເຊັ່ນດຽວກັນ ກ່ຽວກັບປູ່ຕາຝ່າຍແມ່ ກໍມີປະເພນີເກົ່າແກ່ນີ້: ລູກຊາຍຜູ້ໄປຫາແມ່ນ້ຳຄົງຄາ (ກັງຄາ) ແລ້ວນຳອັດຖິ/ເຖົ່າອັດຖິໄປປ່ອຍລົງນ້ຳ.

Verse 70

तिलैः सप्ताष्टभिर्वापि दास्यते च जलांजलिम् । अरण्यत्रितये वापि पिंडदानं करिष्यति

ພຶງຖວາຍຈະລານຊະລິ—ນ້ຳໜຶ່ງກຳມື—ປົນງາ 7 ຫຼື 8 ເມັດ; ແລະໃນປ່າສາມສ່ວນ (ອະຣັນຍະຕຣະຍະ) ກໍພຶງເຮັດປິນຑະດານ ຄືຖວາຍກ້ອນເຂົ້າແກ່ບັນພະບຸລຸດ.

Verse 71

प्रथमं पुष्करारण्ये नैमिषे तदनंतरं । धर्मारण्यं पुनः प्राप्य श्राद्धं भक्त्या प्रदास्यति

ກ່ອນອື່ນໃນປ່າພຸສກະຣະ, ຕໍ່ຈາກນັ້ນທີ່ໄນມິສະ; ແລະອີກຄັ້ງເມື່ອເຖິງທັມມາຣັນຍະ ຈະຖວາຍສຣາດທະດ້ວຍຄວາມພັກດີ।

Verse 72

गयायां धर्मपृष्ठे वा सरसि ब्रह्मणस्तथा । गयाशीर्षवटे चैव पितॄणां दत्तमक्षयम्

ທີ່ຄະຍາ—ຈະເປັນທີ່ທັມມະປຣິດຖະ ຫຼືທີ່ສະລະຂອງພຣະພຣົມ ແລະທີ່ຕົ້ນໄຊໃນຄະຍາຊີຣສະ—ຂອງທີ່ຖວາຍແດ່ປິຕຣະຍ່ອມເປັນອັກສະຍະ ບໍ່ເສື່ອມສູນ।

Verse 73

व्रजन्कृत्वा निवापं यस्त्वध्वानं परिसर्पति । नरकस्थान्पितॄन्सोपि स्वर्गं नयति सत्वरं

ຜູ້ໃດເດີນທາງໃນເສັ້ນທາງ ແລ້ວກະທຳນິວາປະ (ການຖວາຍອຸທິດ) ກ່ອນຈະໄປຕໍ່—ຜູ້ນັ້ນກໍພາປິຕຣະທີ່ຢູ່ນະລົກ ໄປສູ່ສະຫວັນໄດ້ໄວພລັນ।

Verse 74

कुले तस्य न राजेंद्र प्रेतो भवति कश्चन । प्रेतत्वं मोक्षभावं च पिंडदानाच्च गच्छति

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ໃນຕະກູນຂອງຜູ້ນັ້ນ ບໍ່ມີໃຜກາຍເປັນເປຣຕະ (ວິນຍານຮ້ອນຮົນ) ເລີຍ। ດ້ວຍການຖວາຍປິນຑະ (ປິນຑະທານ) ຈຶ່ງພົ້ນຈາກພາວະເປຣຕະ ແລະໄດ້ສະພາບອັນເໝາະສົມຕໍ່ໂມກສະ।

Verse 75

एको मुनिस्ताम्रकराग्रहस्तो ह्याम्रेषु मूले सलिलं ददाति । आम्राश्च सिक्ताः पितरश्च तृप्ता एका क्रिया द्व्यर्थकरी प्रसिद्धा

ມຸນີຜູ້ໜຶ່ງ ຖືພາຊະນະທອງແດງໃນມື ແລ້ວຮິນນ້ຳລົງທີ່ຮາກຕົ້ນໝາກມ່ວງ। ຕົ້ນໝາກມ່ວງໄດ້ຮັບນ້ຳ ແລະປິຕຣະກໍອິ່ມເອີບ—ກິລິຍາດຽວສຳເລັດສອງປະໂຫຍດ ເປັນທີ່ລືອຊາ।

Verse 76

गयायां पिण्डदानस्य नान्यद्दानं विशिष्यते । एकेन पिंडदानेन तृप्तास्ते मोक्षगामिनः

ທີ່ຄະຍາ ບໍ່ມີທານໃດຈະເຫນືອກວ່າການຖວາຍປິນດະ (piṇḍa) ແກ່ບັນພະບຸລຸດ. ຖວາຍພຽງປິນດະດຽວ ພິຕຣະຍ່ອມອິ່ມໃຈ ແລະໄປສູ່ທາງໂມກສະ.

Verse 77

धान्यप्रदानं प्रवरं वदंति वसुप्रदानं च तथामुनींद्राः । गया सुतीर्थेषु नरैः प्रदत्तं तद्धर्महेतुं प्रवरं वदंति

ບັນດາມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ກ່າວວ່າ ທານເປັນທັນຍາຫານແມ່ນປະເສີດ ແລະທານເປັນຊັບສິນກໍປະເສີດເຊັ່ນກັນ. ແຕ່ທ່ານປະກາດວ່າ ສິ່ງໃດທີ່ມະນຸດຖວາຍທີ່ຄະຍາ ແລະສຸຕີຣຖະອື່ນໆ ຍ່ອມເປັນເຫດແຫ່ງທຳບຸນອັນສູງສຸດ.

Verse 78

सर्वात्मना सुरुचिना महाचल महानदी । ये तु पश्यंति तां गत्वा मानसे दक्षिणोत्तरे

ດ້ວຍທັງກາຍໃຈ ແລະຄວາມປິຕິອັນບໍລິສຸດ ຜູ້ໃດໄປຮອດມານະສະໂຣວະ ແລ້ວເບິ່ງເຫັນພູໃຫຍ່ ແລະແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ນັ້ນ ທາງທິດໃຕ້ແລະທິດເໜືອ ຍ່ອມໄດ້ຮັບພອນ.

Verse 79

प्रणम्य द्विजमुख्येभ्यः प्राप्तं तैर्जन्मनः फलं । यद्यदिच्छति वै मर्त्यस्तत्तदाप्नोत्यसंशयम्

ເມື່ອກົງກາບນົບນ້ອມຕໍ່ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ ມະນຸດຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນແທ້ແຫ່ງການເກີດ. ສິ່ງໃດທີ່ເຂົາປາຖະໜາ ຍ່ອມບັນລຸໄດ້ໂດຍບໍ່ສົງໄສ.

Verse 80

एष तूद्देशतः प्रोक्तस्तीर्थानां सग्रहो मया । वागीशोपि न शक्नोति विस्तरात्किमु मानुषः

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວເຖິງການຮວບຮວມຕີຣຖະທັງຫຼາຍນີ້ແຕ່ພຽງໂດຍຫຍໍ້. ແມ່ນແຕ່ວາກີສະ (ພຣະພຶຫັດສະປະຕິ) ເຈົ້າແຫ່ງວາຈາ ກໍບໍ່ອາດພັນນາໄດ້ທັງໝົດ—ແລ້ວມະນຸດທົ່ວໄປຈະຍິ່ງເປັນໄປໄດ້ແນວໃດ?

Verse 81

सत्यं तीर्थं दया तीर्थं तीर्थमिन्द्रियनिग्रहः । वर्णाश्रमाणां गेहेपि तीर्थं शम उदाहृतम्

ຄວາມຈິງແມ່ນຕີຣຖະ, ຄວາມເມດຕາກະຣຸນາແມ່ນຕີຣຖະ, ການສຳລວມອິນທຣີຍະກໍແມ່ນຕີຣຖະ. ແມ່ນແຕ່ໃນເຮືອນຂອງຜູ້ປະຕິບັດທຳຕາມວັນນະແລະອາສຣົມ ກໍປະກາດວ່າ “ຊະມະ” ຄືຄວາມສະງົບໃຈ ເປັນຕີຣຖະ.

Verse 82

येषु तीर्थेषु यच्छ्राद्धं तत्कोटिगुणमिष्यते । गयायां यत्तु वै श्राद्धं तच्छ्राद्धमपवर्गदम्

ຊຣາດທະໃດທີ່ປະກອບໃນຕີຣຖະເຫຼົ່ານັ້ນ ກ່າວວ່າໃຫ້ຜົນບຸນເພີ່ມເປັນໂກຕິເທົ່າ; ແຕ່ຊຣາດທະທີ່ເຮັດໃນຄະຍາ ແທ້ຈິງແມ່ນຊຣາດທະທີ່ປະທານອະປະວັກຄະ ຄື ໂມກສະ.

Verse 83

यस्मात्तस्मात्प्रयत्नेन तीर्थे श्राद्धं विधीयते । प्रातःकालो मुहूर्तांस्त्रीन्संगवस्तावदेव तु

ດັ່ງນັ້ນ ຄວນພາກພຽນປະກອບຊຣາດທະໃນຕີຣຖະຕາມພິທີ. ເວລາທີ່ຄວນແມ່ນຕອນເຊົ້າ—ສາມມຸຫູຣຕະ; ແລະ ສັງກະວະ (ກ່ອນທ່ຽງ) ກໍມີປະມານເທົ່າກັນ.

Verse 84

मध्याह्नस्त्रिमुहूर्तः स्यादपराह्णस्ततः परम् । सायाह्नस्त्रिमुहूर्तः स्याच्छ्राद्धं तत्र न कारयेत्

ຕອນທ່ຽງມີສາມມຸຫູຣຕະ; ຫຼັງຈາກນັ້ນແມ່ນອະປະຣາຫນະ (ຕອນບ່າຍ). ຕອນແລງກໍມີສາມມຸຫູຣຕະ—ບໍ່ຄວນໃຫ້ປະກອບຊຣາດທະໃນເວລານັ້ນ.

Verse 85

राक्षसी नाम सा वेला गर्हिता सर्वकर्मसु । अह्नो मुहूर्ता व्याख्याता दशपंच च सर्वदा

ເວລານັ້ນເອີ້ນວ່າ “ຣາກຊະສີ” ແລະເປັນເວລາທີ່ຖືກຕຳນິສຳລັບກິດທຸກຢ່າງ. ການແບ່ງມຸຫູຣຕະໃນຕອນກາງວັນ ອະທິບາຍໄວ້ວ່າມີສິບຫ້າເທົ່ານັ້ນ.

Verse 86

तत्राष्टमो मुहूर्तो यः स कालः कुतपः स्मृतः । मध्याह्नात्सर्वदा यस्मान्मंदी भवति भास्करः

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ມຸຫູຣຕະທີ 8 ຖືກຮູ້ຈັກວ່າເປັນກາລະຊື່ “ກຸຕະປະ” ເນື່ອງຈາກຫຼັງທ່ຽງ ພາສະກະຣະ (ພຣະອາທິດ) ຈະອ່ອນລົງໃນຄວາມແຮງເສມອ.

Verse 87

तस्मादनंतफलदस्तत्रारंभो विशिष्यते । खड्गपात्रं च कुतपस्तथा नैपालकंबलम्

ດັ່ງນັ້ນ ການງານທີ່ເລີ່ມໃນກາລະນັ້ນ ຖືກນັບວ່າວິເສດຍິ່ງ ເພາະໃຫ້ຜົນອະນັນຕະ—ເຊັ່ນ ການຖວາຍພາຊະນະດາບ ຜ້າປູຂົນສັດ ແລະ ຜ້າຫົ່ມເນປານ.

Verse 88

रुक्मं दर्भास्तिला गावो दौहित्रश्चाष्टमः स्मृतः । पापं कुत्सितमित्याहुस्तस्य तत्तापकारिणः

ຄຳ ຫຍ້າດັຣພະ ງາ ໂຄ ແລະ ຫຼານຊາຍຈາກບຸດຣີ—ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນຂໍ້ທີ 8. ພວກເຂົາເອີ້ນບາບວ່າ “ກຸຕສິຕະ” (ຕ່ຳຊ້າ) ເພາະມັນນຳມາຊຶ່ງຄວາມຮ້ອນແຫ່ງທຸກຂ໌ຕາມຄວນ.

Verse 89

अष्टावेते यतस्तस्मात्कुतपा इति विश्रुताः । ऊर्ध्वं मुहुर्त्तात्कुतपान्महूर्त्तं च चतुष्टयम्

ເນື່ອງຈາກມີຈຳນວນແປດ ຈຶ່ງເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ “ກຸຕະປາ”. ແລະເໜືອຈາກຊ່ວງກຸຕະປາ ຍັງມີກຸ່ມມຸຫູຣຕະສີ່ປະການ (ຈະຕຸດສະຕະຍະ) ອີກ.

Verse 90

मुहूर्त्तपंचकं चैव स्वधावाचनमिष्यते । विष्णुदेहसमुद्भूताः कुशाः कृष्णतिलास्तथा

ໄລຍະເວລາຫ້າມຸຫູຣຕະ ກໍຖືກກຳນົດໄວ້ສຳລັບການອ່ານຄຳເຊີນ “ສະວະທາ”. ແລະຫຍ້າກຸຊະກັບງາດຳ ກໍຖືກກ່າວວ່າເກີດຈາກພຣະວະກາຍຂອງພຣະວິດສະນຸ.

Verse 91

श्राद्धस्य लक्षणं कालमिति प्राहुर्मनीषिणः । तिलोदकांजलिर्देयो जलांते तीर्थवासिभिः

ນັກປັນຍາກ່າວວ່າ ລັກສະນະຂອງພິທີສຣາດທະ ແມ່ນການຮັກສາເວລາໃຫ້ຖືກຕ້ອງ. ຜູ້ພັກຢູ່ຕີຣຖະ ພຶງຖວາຍນ້ຳປົນງາເປັນອັນຈະລີ ທີ່ຂອບນ້ຳ.

Verse 92

सदर्भहस्तेनैकेन गृहे श्राद्धं गमिष्यति । पुण्यं पवित्रमायुष्यं सर्वपापविनाशनम्

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໄປປະກອບພິທີສຣາດທະຢູ່ເຮືອນ ໂດຍຖືຫຍ້າດັຣພະດ້ວຍມືຂ້າງດຽວ ກໍຍັງໄດ້ບຸນ—ບໍລິສຸດ ເພີ່ມອາຍຸ ແລະທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 93

ब्रह्मणा चैव कथितं तीर्थश्राद्धानुकीर्तनम् । शृणोति यः पठेद्वापि श्रीमान्संजायते नरः

ການສັນລະເສີນພິທີສຣາດທະທີ່ຕີຣຖະ ດັ່ງທີ່ພຣະພຣົມສອນໄວ້ ຜູ້ໃດຟັງ ຫຼືສວດອ່ານ ຜູ້ນັ້ນຈະເກີດເປັນຜູ້ມີສິຣີ ມີຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ ແລະສຸພະມົງຄົນ.

Verse 94

श्राद्धकाले च वक्तव्यं तथा तीर्थनिवासिभिः । सर्वपापोपशांन्त्यर्थमलक्ष्मीनाशनं मतं

ໃນເວລາປະກອບສຣາດທະ ພຶງກ່າວບົດນີ້ ແລະຜູ້ພັກຢູ່ສະຖານທີ່ຈາລິກກໍພຶງກ່າວເຊັ່ນກັນ. ຖືກຖືວ່າເປັນວິທີສະງົບບາບທັງປວງ ແລະທຳລາຍອະລັກສະມີ (ເຄາະຮ້າຍ).

Verse 95

इदं पवित्रं यशसो निधानमिदं महापातकनाशनं च । ब्रह्मार्करुद्रैरभिपूजितं च श्राद्धस्य माहात्म्यमुशंति तज्ज्ञाः

ນີ້ແມ່ນສິ່ງບໍລິສຸດ ເປັນຄັງແຫ່ງກຽດສັກສີ ແລະເປັນຜູ້ທຳລາຍມະຫາບາບ. ຍັງໄດ້ຮັບການບູຊາໂດຍພຣະພຣົມ ພຣະອາທິດ ແລະພຣະຣຸທຣະ—ນັກຮູ້ກ່າວວ່າ ນີ້ແມ່ນມະຫິມາແຫ່ງສຣາດທະ.