Adhyaya 87

Verse 1

कुंजल उवाच । व्रतभेदान्प्रवक्ष्यामि यैर्यैश्चाराधितो हरिः । जया च विजया चैव जयंती पापनाशिनी

ກຸນຈະລາ ກ່າວວ່າ: “ຂ້າຈະອະທິບາຍປະເພດຂອງວຣະຕະທີ່ໃຊ້ບູຊາພຣະຫຣິ—ຄື ຈະຍາ, ວິຈະຍາ, ແລະ ຈະຍັນຕີ ຜູ້ທຳລາຍບາບ.”

Verse 2

त्रिस्पृशा वंजुली चान्या तिलदग्धा तथापरा । अखंडाचारकन्या च मनोरथा सुपुत्रक

ທຣິສປຣຶຊາ ແລະອີກຜູ້ໜຶ່ງຊື່ ວັມຈຸລີ; ອີກຜູ້ໜຶ່ງຊື່ ຕິລະດັກທາ; ທັງ ອະຂັນຑາຈາຣະກັນຍາ ແລະ ມະໂນຣະຖາ—ທຸກນາງລ້ວນໄດ້ຮັບພອນໃຫ້ມີບຸດດີ.

Verse 3

एकादश्यास्तु भेदाश्च संति पुत्र अनेकधा । अशून्यशयनं चान्यज्जन्माष्टमी महाव्रतम्

ໂອ ລູກເອີຍ, ວຣະຕະແຫ່ງ ເອກາດະຊີ ມີຫຼາຍປະເພດ. ຍັງມີວຣະຕະອື່ນຊື່ ອະຊູນຍະຊະຍະນ ແລະ ຈັນມາອາສະຕະມີ ອັນເປັນມະຫາວຣະຕະ.

Verse 4

एतैर्व्रतैर्महापुण्यैः पापं दूरं प्रयाति च । प्राणिनां नात्र संदेहः सत्यं सत्यं वदाम्यहम्

ດ້ວຍວຣະຕະອັນມີບຸນໃຫຍ່ເຫຼົ່ານີ້ ບາບຈະຖອຍຫ່າງໄປໄກ; ສຳລັບສັດທັງປວງ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ—ຈິງແທ້—ຂ້າຂໍປະກາດ.

Verse 5

कुंजल उवाच । स्तोत्रं तस्य प्रवक्ष्यामि पापराशिविनाशनम् । सुपुत्रशतनामाख्यं नराणां गतिदायकम्

ກຸນຊະລະ ກ່າວວ່າ: “ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດສະໂຕດຣະທີ່ທຳລາຍກອງບາບທັງປວງ—‘ຮ້ອຍນາມຂອງສຸປຸດຕຣະ’—ຜູ້ປະທານທາງທີ່ແທ້ແກ່ມະນຸດ”

Verse 6

तस्य देवस्य कृष्णस्य शतनामाख्यमुत्तमम् । संप्रत्येव प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व सुतोत्तम

ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດແທ້ໆ ຮ້ອຍນາມອັນປະເສີດຂອງພຣະກຣິດສະນະເທວະນັ້ນ; ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ບຸດຜູ້ດີເລີດ

Verse 7

विष्णोर्नामशतस्यापि ऋषिं छंदो वदाम्यहम् । देवं चैव महाभाग सर्वपापविशोधनम्

ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງ ຣິສິ ແລະ ຉັນທະ (ສຳນວນສັນສະກຣິດ) ຂອງຮ້ອຍນາມພຣະວິສນຸ ພ້ອມທັງເທວະຜູ້ເປັນປະທານ, ໂອ ຜູ້ມີວາສນາຍິ່ງ; ດ້ວຍນີ້ ບາບທັງປວງຖືກຊຳລະ

Verse 8

विष्णोर्नामशतस्यापि ऋषिर्ब्रह्मा प्रकीर्तितः । ओंकारो देवता प्रोक्तश्छंदोनुष्टुप्तथैव च

ສຳລັບຮ້ອຍນາມພຣະວິສນຸ ຣິສິ ຖືກປະກາດວ່າແມ່ນ ພຣະພຣົມ; ເທວະຄື ໂອມກາຣ (Oṃkāra) ແລະ ຉັນທະກໍແມ່ນ ອະນຸສຕຸບ (Anuṣṭubh) ເຊັ່ນກັນ

Verse 9

सर्वकामिकसंसिद्ध्यै मोक्षे च विनियोगकः । अस्य विष्णोः शतनामस्तोत्रस्य । ब्रह्मा ऋषिः विष्णुर्देवता अनुष्टुप्छंदः । सर्वकामसमृद्ध्यर्थं सर्वपापक्षयार्थे विनियोगः

ສະໂຕດຣະນີ້ ຄວນນຳໃຊ້ເພື່ອຄວາມສຳເລັດແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ ແລະເພື່ອໂມກສະ (mokṣa) ດ້ວຍ. ສຳລັບ ວິສນຸ-ສະຕະນາມ-ສະໂຕດຣະນີ້: ຣິສິ ແມ່ນ ພຣະພຣົມ, ເທວະແມ່ນ ພຣະວິສນຸ, ຉັນທະແມ່ນ ອະນຸສຕຸບ. ການນຳໃຊ້ເພື່ອຄວາມຮຸ່ງເຮືອງແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ ແລະເພື່ອການສິ້ນໄປແຫ່ງບາບທັງສິ້ນ

Verse 10

नमाम्यहं हृषीकेशं केशवं मधुसूदनम् । सूदनं सर्वदैत्यानां नारायणमनामयम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ ຮຣິສີເກສະ ແດ່ ເກສະວະ ແດ່ ມະທຸສູດະນະ—ຜູ້ປາບໄດຕະຍະທັງປວງ—ແດ່ ນາຣາຍະນະ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ໄຮ້ທຸກພະຍາດ।

Verse 11

जयंतं विजयं कृष्णमनंतं वामनं ततः । विष्णुं विश्वेश्वरं पुण्यं विश्वाधारं सुरार्चितम्

ຈາກນັ້ນຂໍໃຫ້ລະລຶກເຖິງ ຊະຍັນຕະ ວິຊະຍະ ກຣິສນະ ອະນັນຕະ ແລະ ວາມະນະ; ແລະ ພຣະວິສນຸ—ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ ຜູ້ບໍລິສຸດ ເປັນຖານຮອງຂອງໂລກທັງປວງ ທີ່ເທວະທັງຫຼາຍບູຊາ।

Verse 12

अनघं त्वघहंतारं नरसिंहं श्रियः प्रियम् । श्रीपतिं श्रीधरं श्रीदं श्रीनिवासं महोदयम्

ພຣະອົງເປັນຜູ້ບໍ່ມີບາບ ແລະເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບ—ນະຣະສິງຫະ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງ ສຣີ (ລັກສະມີ); ສຣີປະຕິ ສຣີທະຣະ ຜູ້ປະທານສຣີ ສຣີນິວາສ—ໂອ ຜູ້ມີສະຫງ່າລາສີຍິ່ງໃຫຍ່।

Verse 13

श्रीरामं माधवं मोक्षं क्षमारूपं जनार्दनम् । सर्वज्ञं सर्ववेत्तारं सर्वदं सर्वनायकम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ ພຣະສຣີຣາມ ມາທະວະ ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງໂມກສະ; ແດ່ ຈະນາຣະດະນະ ຜູ້ມີສະພາບແຫ່ງຄວາມອະໄພ—ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ ຜູ້ຮູ້ທົ່ວ ຜູ້ໃຫ້ທຸກສິ່ງ ແລະເປັນນາຍົກແຫ່ງທຸກຜູ້।

Verse 14

हरिं मुरारिं गोविंदं पद्मनाभं प्रजापतिम् । आनंदं ज्ञानसंपन्नं ज्ञानदं ज्ञाननायकम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍບູຊາ ຮະຣິ—ມຸຣາຣິ ໂຄວິນດະ ປັດມະນາພະ ປຣະຊາປະຕິ—ຜູ້ເປັນອານັນທະເອງ ສົມບູນດ້ວຍຍານ ເປັນຜູ້ປະທານຍານ ແລະເປັນຜູ້ນຳທາງແຫ່ງຍານ।

Verse 15

अच्युतं सबलं चंद्रं चक्रपाणिं परावरम् । युगाधारं जगद्योनिं ब्रह्मरूपं महेश्वरम्

ຂ້າພະເຈົ້ານອບນ້ອມຕໍ່ ອັຈຍຸຕະ ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ—ມີພະລັງ ສະຫວ່າງດັ່ງຈັນທຣາ ຖືຈັກຣ; ເປັນປຣະມະຜູ້ເກີນທັງສູງແລະຕ່ຳ; ຄ້ຳຈຸນຍຸກ ແຫຼ່ງກຳເນີດຈັກກະວານ; ມີຮູບເປັນພຣະພຣະມັນ ແລະເປັນມະເຫສະວະຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່

Verse 16

मुकुंदं तं सुवैकुंठमेकरूपं जगत्पतिम् । वासुदेवं महात्मानं ब्रह्मण्यं ब्राह्मणप्रियम्

ພຣະມຸກຸນດະນັ້ນ—ສຸໄວກຸນຖະອັນສູງສຸດ ມີສະພາບດຽວບໍ່ແປປ່ຽນ ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ; ຄື ວາສຸເທວະ ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງ ຮັກພຣະພຣະມັນແລະທັມມະ ແລະເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣາຫມະນ

Verse 17

गोप्रियं गोहितं यज्ञंयज्ञांगं यज्ञवर्द्धनम् । यज्ञस्यापि सुभोक्तारं वेदवेदांगपारगम्

ພຣະອົງເປັນທີ່ຮັກຂອງງົວ ແລະອຸທິດເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ງົວ; ພຣະອົງເອງແມ່ນຍັດຍະ ເປັນອົງປະກອບແຫ່ງຍັດຍະ ແລະເພີ່ມພູນຍັດຍະ. ພຣະອົງຍັງເປັນຜູ້ເສວຍຍັດຍະອັນມົງຄຸນ ແລະເຖິງຝັ່ງອື່ນແຫ່ງເວທະແລະເວທາງຄະ

Verse 18

वेदज्ञं वेदरूपं तं विद्यावासं सुरेश्वरम् । अव्यक्तं तं महाहंसं शंखपाणिं पुरातनम्

ຂ້າພະເຈົ້ານອບນ້ອມຕໍ່ພຣະອົງ ຜູ້ຮູ້ເວທະ ແລະເປັນຮູບແຫ່ງເວທະ; ເປັນທີ່ສະຖິດແຫ່ງວິທຍາທັງປວງ ເປັນສຸເຣສະວະຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ; ຜູ້ບໍ່ປາກົດເປັນຮູບ ຄື ມະຫາຫັງສະ ແລະເປັນຜູ້ບູຮານ ຖືສັງຂະໃນພຣະຫັດ

Verse 19

पुरुषं पुष्कराक्षं तु वाराहं धरणीधरम् । प्रद्युम्नं कामपालं च व्यासं व्यालं महेश्वरम्

ຄວນລະລຶກແລະສັນລະເສີນ ພຣະປຸຣຸສະສູງສຸດ ຜູ້ມີນັຍນາດັ່ງດອກບົວ; ວະຣາຫະ ຜູ້ຄ້ຳຈຸນແຜ່ນດິນ; ປຣະດຍຸມນະ ຜູ້ພິທັກກາມະ; ແລະ ວະຍາສະ ວະຍາລະ ກັບ ມະເຫສະວະຣະ

Verse 20

सर्वसौख्यं महासौख्यं मोक्षं च परमेश्वरम् । योगरूपं महाज्ञानं योगिनां गतिदं प्रियम्

ພຣະອົງແມ່ນຄວາມສຸກທັງປວງ ແລະຄວາມສຸກສູງສຸດ; ພຣະອົງແມ່ນໂມກະ ແລະພຣະເຈົ້າສູງສຸດ. ມີສະພາບເປັນໂຍຄະ ເປັນມະຫາຍານ ເປັນທີ່ຮັກ ແລະປະທານຄະຕິແກ່ໂຍຄີທັງຫຼາຍ.

Verse 21

मुरारिं लोकपालं तं पद्महस्तं गदाधरम् । गुहावासं सर्ववासं पुण्यवासं महाभुजम्

ຂ້າພະເຈົ້ານະມັດສະການບູຊາພຣະມຸຣາຣິ—ຜູ້ພິທັກໂລກ—ຜູ້ຖືດອກບົວໃນພຣະຫັດ ແລະຖືຄະທາ; ຜູ້ສະຖິດໃນຄູຫາແຫ່ງຫົວໃຈ ເປັນທີ່ພັກຂອງທຸກສິ່ງ ເປັນທີ່ພັກອັນບຸນບໍລິສຸດ ແລະມີພຣະພາຫຸອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 22

वृंदानाथं बृहत्कायं पावनं पापनाशनम् । गोपीनाथं गोपसखं गोपालं गोगणाश्रयम्

ຂ້າພະເຈົ້ານະມັດສະການພຣະນາຖແຫ່ງວຣິນດາ (ວຣິນດາວັນ)—ຜູ້ມີຮູບກາຍຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະຜູ້ທໍາລາຍບາບ; ພຣະນາຖຂອງໂກປີ ເພື່ອນຂອງໂກປະ ໂກປາລ ແລະເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງຝູງງົວທັງຫຼາຍ.

Verse 23

परात्मानं पराधीशं कपिलं कार्यमानुषम् । नमामि निश्चलं नित्यं मनोवाक्कायकर्मभिः

ຂ້າພະເຈົ້ານະມັດສະການພຣະກະປິລະເປັນນິດ ດ້ວຍຄວາມໝັ້ນຄົງ—ພຣະອາດຕະມັນສູງສຸດ ແລະພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດ—ຜູ້ຮັບຮູບມະນຸດເພື່ອພຣະກິດອັນທິບ; ດ້ວຍໃຈ ວາຈາ ກາຍ ແລະການກະທໍາ.

Verse 24

नाम्नां शतेनापि सुपुण्यकर्ता यः स्तौति कृष्णं मनसा स्थिरेण । स याति लोकं मधुसूदनस्य विहाय लोकानिह पुण्यपूतः

ແມ່ນແຕ່ສັນລະເສີນພຣະກຣິດສະນະດ້ວຍພຽງຮ້ອຍນາມ ຜູ້ກໍ່ບຸນອັນໃຫຍ່ຜູ້ມີໃຈໝັ້ນຄົງນັ້ນ ຈະບໍລິສຸດດ້ວຍບຸນ ແລະລະໂລກໃນນີ້ ໄປຮອດໂລກຂອງພຣະມະທຸສູດນະ.

Verse 25

नाम्नां शतं महापुण्यं सर्वपातकशोधनम् । जपेदनन्यमनसा ध्यायेद्ध्यानसमन्वितम्

ການຈະປະພຣະນາມ ໑໐໐ ຄັ້ງ ເປັນມະຫາບຸນ ແລະຊຳລະບາບທັງປວງ. ຄວນຈະປະດ້ວຍໃຈບໍ່ວອກແວກ ແລະເຈຣິນພາວະນາດ້ວຍສະມາທິ.

Verse 26

नित्यमेव नरः पुण्यैर्गंगास्नानफलं लभेत् । तस्मात्तु सुस्थिरो भूत्वा समाहितमना जपेत्

ບຸກຄົນດ້ວຍກຸສົນກຳ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນເທົ່າກັບການອາບນ້ຳສັກສິດໃນແມ່ນ້ຳຄົງຄາເປັນນິດ. ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງໝັ້ນຄົງ ແລະຈະປະດ້ວຍໃຈສະຫງົບຮວມ.

Verse 27

त्रिकालं च जपेन्मर्त्यो नियतो नियमे स्थितः । अश्वमेधफलं तस्य जायते नात्र संशयः

ມະນຸດຜູ້ມີວິໄນ ແລະຕັ້ງຢູ່ໃນນິຍະມະ ຖ້າຈະປະສາມການ ຍ່ອມໄດ້ຜົນເທົ່າກັບຍັດອັດສະວະເມດ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 28

एकादश्यामुपोष्यैव पुरतो माधवस्य यः । जागरे प्रजपेन्मर्त्यस्तस्य पुण्यं वदाम्यहम्

ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງບຸນຂອງມະນຸດຜູ້ໃດ ທີ່ຖືອຸໂປສົດໃນວັນເອກາດະສີ ແລ້ວເຝົ້າຕື່ນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະມາດະວະ ແລະຈະປະພຣະນາມ.

Verse 29

पुंडरीकस्य यज्ञस्य फलमाप्नोति मानवः । तुलसीसंनिधौ स्थित्वा मनसा यो जपेन्नरः

ຜູ້ໃດຢືນຢູ່ໃນສະນິດຂອງຕຸລະສີ ແລ້ວຈະປະດ້ວຍໃຈ (ໃນມະນະ) ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຜົນແຫ່ງຍັດປຸນຑະຣີກະ.

Verse 30

राजसूयफलं भुंक्ते वर्षेणापि च मानवः । शालग्रामशिला यत्र यत्र द्वारावती शिला

ແມ່ນແຕ່ໃນໜຶ່ງປີ ມະນຸດກໍໄດ້ຮັບຜົນບຸນເທົ່າກັບພິທີຣາຊສູຍະ—ບ່ອນໃດມີຫີນສັກສິດ ຊາລະກຣາມ ແລະບ່ອນໃດມີຫີນ ດວາຣະວະຕີ।

Verse 31

उभयोः संनिधौ जाप्यं कर्तव्यं सुखमिच्छता । बहुसौख्यं प्रभुक्त्वैव कुलानां शतमेव च

ຜູ້ປາຖະໜາຄວາມສຸກ ຄວນເຮັດຈະປະ (japa) ໃນສະນິດຂອງທັງສອງນັ້ນ। ເມື່ອໄດ້ເສວຍສຸກອັນຫຼາຍແລ້ວ ຍັງເກື້ອກູນຕະກູນໄດ້ເຖິງຮ້ອຍຊົ່ວຄົນ।

Verse 32

एकेन चाधिकं मर्त्य आत्मना सह तारयेत् । कार्तिके स्नानकर्ता यः पूजयेन्मधुसूदनम्

ຜູ້ເປັນມະນຸດໃນເດືອນກາຣຕິກະ ເຮັດການອາບນ້ຳສັກສິດ ແລະບູຊາພຣະມະທຸສູດນະ (ວິສນຸ) ຍ່ອມຊ່ວຍຕົນເອງ—ແລະອີກຄົນໜຶ່ງຄຽງຂ້າງ—ໃຫ້ພົ້ນໄດ້

Verse 33

यः पठेत्प्रयतः स्तोत्रं प्रयाति परमां गतिम् । माघस्नायी हरिं पूज्य भक्त्या च मधुसूदनम्

ຜູ້ໃດມີຄວາມພາກພຽນ ແລະບໍລິສຸດ ອ່ານສະໂຕຕຣະນີ້ ຍ່ອມໄປຮອດຄະຕິອັນສູງສຸດ। ໃນເດືອນມາຆະ ຫຼັງອາບນ້ຳແລ້ວ ຄວນບູຊາພຣະຫຣິ—ພຣະມະທຸສູດນະ—ດ້ວຍພັກຕິ

Verse 34

ध्यायेच्चैव हृषीकेशं जपेद्वाथ शृणोति वा । सुरापानादिकं पापं विहाय परमं पदम्

ຄວນພິຈາລະນາພຣະຫຣິສີເກສະ ຫຼືຈະປະນາມ ຫຼືແມ່ນແຕ່ຟັງກໍໄດ້; ເມື່ອລະທິ້ງບາບເຊັ່ນການດື່ມເຫຼົ້າເປັນຕົ້ນ ຍ່ອມໄດ້ຮອດພະທີ່ສູງສຸດ

Verse 35

विना विघ्नं नरः पुत्र संप्रयाति जनार्दनम् । श्राद्धकाले हि यो मर्त्यो विप्राणां भुंजतां पुरः

ລູກເອີຍ ມະນຸດຍ່ອມເຂົ້າເຖິງ ຈະນາດະນະ (ພຣະວິສນຸ) ໂດຍບໍ່ມີອຸປະສັກ—ໂດຍເຉັດພາະຜູ້ຕາຍທີ່ໃນເວລາພິທີສຣາດທະ ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣາຫມັນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ໃນຂະນະທີ່ທ່ານກຳລັງຮັບປະທານອາຫານ.

Verse 36

यो जपेच्च शतं नाम्नां स्तोत्रं पातकनाशनम् । पितरस्तुष्टिमायांति तृप्ता यांति परां गतिं

ຜູ້ໃດສວດສະໂຕຕຣະນາມຮ້ອຍ ອັນທຳລາຍບາບນີ້ ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ຂອງຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພໍໃຈ; ເມື່ອອິ່ມເອີບແລ້ວ ກໍເຂົ້າເຖິງຄະຕິອັນສູງສຸດ.

Verse 37

ब्राह्मणो वेदविद्वान्स्यात्क्षत्रियो विंदते महीम् । धनऋद्धिं प्रभुंजीत वैश्यो जपति यः सदा

ພຣາຫມັນພຶງເປັນຜູ້ຮູ້ພຣະເວດ; ກະສັດຕຣິຍະໄດ້ຄອງແຜ່ນດິນ; ຄົນຍ່ອມເສວຍຄວາມຮັ່ງມີແລະທຣັບສິນ; ແລະໄວສະຍະຜູ້ຈະປະເປັນນິດ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນນັ້ນ.

Verse 38

शूद्रः सुःखं प्रभुंक्ते च ब्राह्मणत्वं च गच्छति । प्राप्य जन्मांतरं वत्स वेदविद्यां प्रविंदति

ຊູດຣະກໍຍ່ອມເສວຍສຸກ ແລະຍັງບັນລຸພາວະແຫ່ງພຣາຫມັນໄດ້ອີກດ້ວຍ। ເມື່ອໄດ້ກຳເນີດໃໝ່ອີກຊາດ ລູກເອີຍ ລາວຈະໄດ້ຮັບວິທະຍາແຫ່ງພຣະເວດ.

Verse 39

सुखदं मोक्षदं स्तोत्रं जप्तव्यं च न संशयः । केशवस्य प्रसादेन सर्वसिद्धो भवेन्नरः

ສະໂຕຕຣະນີ້ໃຫ້ສຸກ ແລະໃຫ້ໂມກສະ; ຄວນຈະປະໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ໂດຍພຣະປະສາດແຫ່ງເກສະວະ ມະນຸດຍ່ອມສຳເລັດສິດທິທັງປວງ.

Verse 87

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने गुरुतीर्थवर्णने च्यवनचरित्रे सप्ताशीतितमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນ ສີຣີ ປັດມະປຸຣານ ພາກ ພູມິຂັນຑະ—ໃນນິທານເວນະ ໃນການພັນນາຕີຣຖະອັນສັກສິດ «ຄຸຣຸ-ຕີຣຖະ» ແລະໃນເລື່ອງຈະວະນະ—ບົດທີ 87 ສິ້ນສຸດລົງ.