Adhyaya 82

Verse 1

सुकर्मोवाच । एवं चिंतयते यावद्राजा परमधार्मिकः । तावत्प्रोवाच सा देवी रतिपुत्री वरानना

ສຸກັມມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອພະຣາຊາຜູ້ທຳມະສູງສຸດກຳລັງຄິດພິຈາລະນາຢູ່ ໃນຂະນະນັ້ນເທວີ—ທິດາຂອງຣະຕີ ຜູ້ໜ້າງາມ—ໄດ້ກ່າວຂຶ້ນ

Verse 2

किमु चिंतयसे राजंस्त्वमिहैव महामते । प्रायेणापि स्त्रियः सर्वाश्चपलाः स्युर्न संशयः

ໂອ ພະຣາຊາ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ! ເປັນຫຍັງຈຶ່ງກັງວົນຢູ່ນີ້? ໂດຍທົ່ວໄປ ສະຕຣີທັງປວງມັກຈິດຫວັ່ນໄຫວ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ

Verse 3

नाहं चापल्यभावेन त्वामेवं प्रविचालये । नाहं हि कारयाम्यद्य भवत्पार्श्वं नृपोत्तम

ຂ້າບໍ່ໄດ້ລົບກວນພະອົງແບບນີ້ເພາະຄວາມຈິດບໍ່ນິ່ງດອກ ໂອ ນະຣິປະອຸດົມ! ມື້ນີ້ຂ້າກໍບໍ່ໄດ້ໃຫ້ພະອົງຢູ່ຄຽງຂ້າ

Verse 4

अन्यस्त्रियो यथा लोके चपलत्वाद्वदंति च । अकार्यं राजराजेंद्र लोभान्मोहाच्च लंपटाः

ເຫມືອນສະຕຣີອື່ນໆໃນໂລກກ່າວດ້ວຍຄວາມຈິດຫວັ່ນໄຫວສັນໃດ ຜູ້ຖືກກາມຄອບງຳ—ໂອ ຣາຊະຣາຊິນທຣາ—ກໍກະທຳສິ່ງທີ່ບໍ່ຄວນກະທຳ ເນື່ອງຈາກຄວາມໂລບ ແລະ ຄວາມຫຼົງ

Verse 5

लोकानां दर्शनायैव जाता श्रद्धा ममोरसि । देवानां दर्शनं पुण्यं दुर्लभं हि सुमानुषैः

ໃນໃຈຂ້າ ສັດທາເກີດຂຶ້ນເພື່ອໄດ້ເຫັນໂລກທັງຫຼາຍເທົ່ານັ້ນ ການໄດ້ດາຣະຊະນາທວຍເທບເປັນບຸນຍິ່ງ ແຕ່ແມ່ນຍາກຫາຍິ່ງ ແມ່ນແຕ່ມະນຸດຜູ້ດີເລີດກໍຍັງຍາກຈະໄດ້

Verse 6

तेषां च दर्शनं राजन्कारयामि वदस्व मे । दोषं पापकरं यत्तु मत्संगादिह चेद्भवेत्

ໂອ ພະຣາຊາ, ຂ້າຈະຈັດໃຫ້ພະອົງໄດ້ຮັບດາຣະຊະນະ (darśana) ຂອງພວກເຂົາ. ຈົ່ງບອກຂ້າ: ດ້ວຍການຄົບຄ້າກັບຂ້າ ທີ່ນີ້ ຈະເກີດໂທດໃດທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດບາບ (pāpa) ໄດ້?

Verse 7

एवं चिंतयसे दुःखं यथान्यः प्राकृतो जनः । महाभयाद्यथाभीतो मोहगर्ते गतो यथा

ພະອົງຄິດຄວາມທຸກຢ່າງນີ້ ເຫມືອນຄົນທົ່ວໄປຜູ້ເປັນໂລກີ; ເຫມືອນຜູ້ຫວາດກົວຕໍ່ມະຫາພະຍັນ (mahābhaya) ດັ່ງຕົກລົງໃນຫຼຸມແຫ່ງໂມຫະ (moha)

Verse 8

त्यज चिंतां महाराज न गंतव्यं त्वया दिवि । येन ते जायते दुःखं तन्न कार्यं मया कदा

ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ຈົ່ງລະທິ້ງຄວາມກັງວົນ; ພະອົງບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງໄປສະຫວັນ (svarga). ສິ່ງໃດທີ່ເຮັດໃຫ້ພະອົງເກີດທຸກ ຂ້າຈະບໍ່ເຮັດເລີຍ

Verse 9

एवमुक्तस्तथा राजा तामुवाच वराननाम् । चिंतितं यन्मया देवि तच्छृणुष्व हि सांप्रतम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ພະຣາຊາຈຶ່ງກ່າວກັບນາງຜູ້ໜ້າງາມນັ້ນວ່າ: “ໂອ ເທວີ, ຈົ່ງຟັງບັດນີ້ ສິ່ງທີ່ຂ້າໄດ້ຄິດໄວ້”

Verse 10

मानभंगो मया दृष्टो नैव स्वस्य मनःप्रिये । मयि स्वर्गं गते कांते प्रजा दीना भविष्यति

ໂອ ຄົນຮັກແຫ່ງໃຈຂ້າ, ຂ້າເຫັນແລ້ວວ່າ ສິ່ງນີ້ຈະນໍາໃຫ້ເກີດການແຕກສະລາຍແຫ່ງກຽດສັກສີ—ບໍ່ແມ່ນຂອງຂ້າ. ໂອ ທີ່ຮັກ, ເມື່ອຂ້າໄປສະຫວັນ (svarga) ປະຊາຊົນຈະກາຍເປັນຜູ້ທຸກຍາກ

Verse 11

त्रासयिष्यति दुष्टात्मा यमस्तु व्याधिभिः प्रजाः । त्वया सार्धं प्रयास्यामि स्वर्गलोकं वरानने

ຍົມຜູ້ມີໃຈຊົ່ວນັ້ນ ຈະໃຫ້ປະຊາຊົນຖືກທຸກດ້ວຍໂລກໄພ; ແຕ່ໂອ ຜູ້ໜ້າງາມ, ຂ້າຈະໄປກັບເຈົ້າສູ່ສະຫວັນໂລກ।

Verse 12

एवमाभाष्य तां राजा समाहूय सुतोत्तमम् । पूरुं तं सर्वधर्मज्ञं जरायुक्तं महामतिम्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແກ່ນາງແລ້ວ ພະຣາຊາໄດ້ເອີ້ນລູກຊາຍຜູ້ປະເສີດ ປູຣຸ—ຜູ້ຮູ້ທັງປວງແຫ່ງທັມມະ ຜູ້ສຸກງອມດ້ວຍວັຍ ແລະມີປັນຍາຍິ່ງ।

Verse 13

एह्येहि सर्वधर्मज्ञ धर्मं जानासि निश्चितम् । ममाज्ञया हि धर्मात्मन्धर्मः संपालितस्त्वया

ມາເຖີດ ມາເຖີດ—ໂອ ຜູ້ຮູ້ທັມມະທັງປວງ! ເຈົ້າຮູ້ທັມມະດ້ວຍຄວາມໝັ້ນໃຈແນ່ນອນ. ໂດຍຄຳສັ່ງຂອງຂ້າ ໂອ ຜູ້ມີໃຈທັມມະ, ເຈົ້າໄດ້ຮັກສາທັມມະໄວ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ।

Verse 14

जरा मे दीयतां तात तारुण्यं गृह्यतां पुनः । राज्यं कुरु ममेदं त्वं सकोशबलवाहनम्

ລູກຮັກເອີຍ ຂໍໃຫ້ຄວາມແກ່ຊະລາຂອງຂ້າຕົກແກ່ເຈົ້າ ແລະຂໍໃຫ້ຂ້າໄດ້ຮັບຄວາມໜຸ່ມຄືນອີກ. ເຈົ້າຈົ່ງຮັບຮາຊະອານາຈັກນີ້ຂອງຂ້າ—ພ້ອມຄັງຊັບ ກອງທັບ ແລະພາຫະນະທັງຫມົດ।

Verse 15

आसमुद्रां प्रभुंक्ष्व त्वं रत्नपूर्णां वसुंधराम् । मया दत्तां महाभाग सग्रामवनपत्तनाम्

ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ ຈົ່ງເສວຍແລະປົກຄອງແຜ່ນດິນນີ້ ອັນຖືກລ້ອມດ້ວຍທະເລ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍແກ້ວມະນີ—ທີ່ຂ້າໄດ້ມອບໃຫ້ເຈົ້າ—ພ້ອມບ້ານ ປ່າ ແລະນະຄອນທັງຫມົດ।

Verse 16

प्रजानां पालनं पुण्यं कर्तव्यं च सदानघ । दुष्टानां शासनं नित्यं साधूनां परिपालनम्

ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ! ການປົກປ້ອງປະຊາຊົນເປັນບຸນ ແລະຄວນເຮັດເປັນນິດ. ຄົນຊົ່ວຄວນຖືກລົງໂທດສະເໝີ ແລະຄົນດີຄວນໄດ້ຮັບການອຸປະຖຳຄຸ້ມຄອງ.

Verse 17

कर्तव्यं च त्वया वत्स धर्मशास्त्रप्रमाणतः । ब्राह्मणानां महाभाग विधिनापि स्वकर्मणा

ໂອ ລູກນ້ອຍທີ່ຮັກ, ເຈົ້າພຶງປະພຶດຕາມຫຼັກຖານແຫ່ງທັມມະສາດ. ໂອ ຜູ້ມີວາສນາ, ຈົ່ງບຳລຸງແລະນົບນ້ອມພຣາຫມະນຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ແລະປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງຕົນ.

Verse 18

भक्त्या च पालनं कार्यं यस्मात्पूज्या जगत्त्रये । पंचमे सप्तमे घस्रे कोशं पश्य विपश्चितः

ຄວນອຸປະຖຳຮັກສາດ້ວຍພັກຕິ ເພາະເປັນສິ່ງຄວນບູຊາໃນສາມໂລກ. ໂອ ຜູ້ຮູ້ທັນ, ໃນວັນທີ 5 ແລະວັນທີ 7 ຈົ່ງກວດເບິ່ງຄັງຊັບ/ກອງທຶນ.

Verse 19

बलं च नित्यं संपूज्यं प्रसादधनभोजनैः । चारचक्षुर्भवस्व त्वं नित्यं दानपरो भव

ອີກທັງ ຈົ່ງນົບນ້ອມບູຊາ ‘ພະລະ’ ເປັນນິດ ດ້ວຍປຣະສາດ, ທານເງິນທອງ ແລະອາຫານ. ຈົ່ງຕື່ນຮູ້ລະວັງຕົວດຸດມີຕາຂອງສາຍລັບ ແລະຈົ່ງໝັ້ນໃນທານເສມອ.

Verse 20

भव स्वनियतो मंत्रे सदा गोप्यः सुपंडितैः । नियतात्मा भव स्वत्वं मा गच्छ मृगयां सुत

ຈົ່ງສຳລວມຕົນໃນການໃຊ້ມົນຕຣາ; ມົນຕຣານີ້ພຶງຖືກເກັບເປັນຄວາມລັບໂດຍບັນດິດແທ້ເສມອ. ຈົ່ງຄວບຄຸມໃຈແລະຕົນເອງ; ໂອ ລູກເອີຍ ຢ່າໄປລ່າສັດ.

Verse 21

विश्वासः कस्य नो कार्यः स्त्रीषु कोशे महाबले । पात्राणां त्वं तु सर्वेषां कलानां कुरु संग्रहम्

ໃນຍິງ, ໃນຄັງຊັບ, ແລະໃນອໍານາດອັນໃຫຍ່—ຈະໄວ້ໃຈໃຜໄດ້ໂດຍບໍ່ຫວັ່ນ? ແຕ່ເຈົ້າຈົ່ງຮວບຮວມສິລະປະແລະວິຊາຄວາມຊໍານານທັງປວງ ໃຫ້ເໝາະກັບຜູ້ຄວນຄ່າທຸກຄົນ।

Verse 22

यज यज्ञैर्हृषीकेशं पुण्यात्मा भव सर्वदा । प्रजानां कंटकान्सर्वान्मर्दयस्व दिने दिने

ຈົ່ງບູຊາພຣະຫຣິສີເກສະ (Hṛṣīkeśa) ດ້ວຍຍັດຍະພິທີ; ຈົ່ງເປັນຜູ້ມີຈິດບຸນ ແລະຊອບທໍາເສມອ. ແລະທຸກມື້ ຈົ່ງທໍາລາຍໜາມທັງປວງຂອງປະຊາ ຄືຜູ້ກົດຂີ່ຜູ້ກໍ່ທຸກຂ໌.

Verse 23

प्रजानां वांछितं सर्वमर्पयस्व दिने दिने । प्रजासौख्यं प्रकर्तव्यं प्रजाः पोषय पुत्रक

ທຸກມື້ ຈົ່ງມອບສິ່ງທັງປວງທີ່ປະຊາປາຖະໜາ. ການເຮັດໃຫ້ປະຊາມີຄວາມສຸກເປັນໜ້າທີ່; ລູກເອີຍ ຈົ່ງລ້ຽງດູແລະຄ້ຳຈຸນປະຊາ.

Verse 24

स्वको वंशः प्रकर्तव्यः परदारेषु मा कृथाः । मतिं दुष्टां परस्वेषु पूर्वानन्वेहि सर्वदा

ຈົ່ງສືບຕໍ່ວົງສາຂອງຕົນຕາມທາງອັນຖືກຕ້ອງໂດຍທໍາ; ຢ່າເຂົ້າໃກ້ຄູ່ຄອງຂອງຜູ້ອື່ນ. ຢ່າຜູກໃຈຄິດຊົ່ວຕໍ່ຂອງຜູ້ອື່ນ; ຈົ່ງຕາມຮອຍຈັນຍາຂອງບັນພະບຸລຸດຜູ້ດີເສມອ.

Verse 25

वेदानां हि सदा चिंता शास्त्राणां हि च सर्वदा । कुरुष्वैवं सदा वत्स शस्त्राभ्यासरतो भव

ຈົ່ງໃຫ້ໃຈຄິດຖຶງພຣະເວດາຢູ່ເສມອ ແລະຈົ່ງເຄົາລົບຍຶດຖືຊາສະຕຣາ (śāstra) ຕະຫຼອດໄປ. ລູກເອີຍ ຈົ່ງເຮັດເຊັ່ນນີ້ບໍ່ຂາດ ແລະຈົ່ງເປັນຜູ້ຮັກການຝຶກອາວຸດ.

Verse 26

संतुष्टः सर्वदा वत्स स्वशय्या निरतो भव । गजस्य वाजिनोभ्यासं स्यंदनस्य च सर्वदा

ໂອ ລູກຮັກ, ຈົ່ງພໍໃຈຢູ່ເສມອ ແລະຕັ້ງໃຈຢູ່ກັບທີ່ນອນອັນງ່າຍໆຂອງຕົນ. ຢ່າໄລ່ຕາມການລ້ຽງແລະຝຶກຊ້າງ ມ້າ ແລະລົດຮົບຢູ່ເລື້ອຍໆ.

Verse 27

एवमादिश्य तं पुत्रमाशीर्भिरभिनंद्य च । स्वहस्तेन च संस्थाप्य करे दत्तं स्वमायुधम्

ເມື່ອຊີ້ນຳສອນລູກຊາຍແລ້ວ ກໍອວຍພອນແລະຊົມເຊີຍດ້ວຍຄຳອວຍໄຊ. ແລ້ວດ້ວຍມືຂອງຕົນເອງກໍຈັດໃຫ້ໝັ້ນຄົງ ແລະມອບອາວຸດຂອງຕົນໃສ່ໃນມືລູກ.

Verse 28

स्वां जरां तु समागृह्य दत्त्वा तारुण्यमस्य च । गंतुकामस्ततः स्वर्गं ययातिः पृथिवीपतिः

ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ຮັບຄວາມແກ່ຊະລາຂອງຕົນຄືນ ແລະມອບຄວາມໜຸ່ມໃຫ້ເຂົາແທນແລ້ວ, ພຣະຣາຊາຢະຍາຕິ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງປະຖະພີ ກໍປາຖະໜາຈະຈາກໄປ ແລະໄປສູ່ສະຫວັນ.

Verse 82

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने मातापितृतीर्थवर्णने ययातिचरित्रे द्व्यशीतितमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສີຣີປັດມະປຸຣານະ» ພາກ «ພູມິຂັນຑະ» ໃນຕອນເວໂນປາຂະຍານະ ໃນການພັນນາຕີຣຖະອັນສັກສິດແຫ່ງແມ່ແລະພໍ່ ແລະໃນເລື່ອງຂອງຢະຍາຕິ ບົດທີ 82 ຈຶ່ງສິ້ນສຸດລົງ.