Adhyaya 74

Verse 1

सुकर्मोवाच । दूतास्तु ग्रामेषु वदंति सर्वे द्वीपेषु देशेष्वथ पत्तनेषु । लोकाः शृणुध्वं नृपतेस्तदाज्ञां सर्वप्रभावैर्हरिमर्चयंतु

ສຸກັມມາ ກ່າວວ່າ: “ໃຫ້ທູດທັງຫຼາຍປະກາດໄປທົ່ວ—ຕາມບ້ານ ຕາມເກາະ ທົ່ວດິນແດນ ແລະໃນນະຄອນວ່າ ‘ປະຊາຊົນເອີຍ ຈົ່ງຟັງພຣະບັນຊາຂອງພຣະຣາຊາ: ຈົ່ງບູຊາພຣະຫຣິ ດ້ວຍກຳລັງແລະສັບພະກຳລັງທັງປວງ’”

Verse 2

दानैश्च यज्ञैर्बहुभिस्तपोभिर्धर्माभिलाषैर्यजनैर्मनोभिः । ध्यायंतु लोका मधुसूदनं तु आदेशमेवं नृपतेस्तु तस्य

“ໃຫ້ປະຊາຊົນ ດ້ວຍທານ ດ້ວຍຍັດຍາຫຼາຍປະການ ດ້ວຍຕະປະ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາໃນທຳມະ ດ້ວຍການບູຊາ ແລະດ້ວຍໃຈອັນເຕັມໄປດ້ວຍພັກຕິ ຈົ່ງພິຈາລະນາພຣະມະທຸສູດນະ—ນີ້ແມ່ນພຣະບັນຊາຂອງພຣະຣາຊານັ້ນ”

Verse 3

एवं सुघुष्टं सकलं तु पुण्यमाकर्ण्य तं भूमितलेषु लोकैः । तदाप्रभृत्येव यजंति विष्णुं ध्यायंति गायंति जपंति मर्त्याः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອປະຊາຊົນທົ່ວແຜ່ນດິນໄດ້ຍິນເລື່ອງອັນເປັນບຸນທັງມວນນັ້ນ ທີ່ຖືກປະກາດກ້ອງກວ້າງ ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ມະນຸດທັງຫຼາຍຈຶ່ງບູຊາພຣະວິດສະນຸ—ພິຈາລະນາພຣະອົງ ຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນ ແລະເຮັດຊະປະພຣະນາມ

Verse 4

वेदप्रणीतैश्च सुसूक्तमंत्रैः स्तोत्रैः सुपुण्यैरमृतोपमानैः । श्रीकेशवं तद्गतमानसास्ते व्रतोपवासैर्नियमैश्च दानैः

ດ້ວຍມົນຕຣາສຸກຕະອັນໄພເຣາະທີ່ວາງໄວ້ໃນພຣະເວດ ແລະດ້ວຍສະໂຕຕຣະອັນເປັນບຸນຍິ່ງ ດຸຈອຳຣິຕະ—ຜູ້ທີ່ໃຈຈົມຢູ່ໃນ ສີຣີເກສະວະ ບູຊາພຣະອົງດ້ວຍວຣະຕະ ອຸປະວາສະ ນິຍະມະ ແລະທານ

Verse 5

विहाय दोषान्निजकायचित्तवागुद्भवान्प्रेमरताः समस्ताः । लक्ष्मीनिवासं जगतां निवासं श्रीवासुदेवं परिपूजयंति

ເມື່ອລະທິ້ງຄວາມຜິດທັງປວງທີ່ເກີດຈາກກາຍ ໃຈ ແລະ ວາຈາຂອງຕົນ ຜູ້ຍິນດີໃນຄວາມຮັກອັນສັກສິດທັງຫມົດ ຍ່ອມບູຊາ ພຣະສີວາສຸເທວ ຜູ້ເປັນທີ່ສະຖິດຂອງພຣະລັກສະມີ ແລະ ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງສັບພະໂລກ

Verse 6

इत्याज्ञातस्य भूपस्य वर्तते क्षितिमंडले । वैष्णवेनापि भावेन जनाः सर्वे जयंति ते

ດັ່ງນັ້ນ ໃນການປົກຄອງຂອງກະສັດຜູ້ໄດ້ຮັບຄໍາສອນແລ້ວ ຄວາມເປັນລະບຽບຍ່ອມດໍາລົງທົ່ວພື້ນພິພົບ; ແລະດ້ວຍຈິດໃຈແບບໄວສະນະວະ ປະຊາຊົນທັງປວງຍ່ອມດໍາລົງຢູ່ດ້ວຍໄຊມົງຄຸນ ເຈີຣິນຮຸ່ງເຮືອງ

Verse 7

नामभिः कर्मभिर्विष्णुं यजंते ज्ञानकोविदाः । तद्ध्यानास्तद्व्यवसिता विष्णुपूजापरायणाः

ຜູ້ຊໍານານໃນປັນຍາແທ້ ຍ່ອມບູຊາພຣະວິສະນຸ ດ້ວຍນາມອັນສັກສິດ ແລະ ດ້ວຍພິທີກຳຕາມວິທີ; ຈົມຢູ່ໃນການພິຈາລະນາພຣະອົງ ແນ່ວແນ່ໃນພຣະອົງ ແລະ ອຸທິດຕົນແກ່ການບູຊາພຣະວິສະນຸແຕ່ພຣະອົງດຽວ

Verse 8

यावद्भूमंडलं सर्वं यावत्तपति भास्करः । तावद्धि मानवा लोकाः सर्वे भागवता बभुः

ຕາບໃດທີ່ວົງແຜ່ນດິນທັງຫມົດຍັງດໍາລົງຢູ່ ແລະ ຕາບໃດທີ່ພຣະອາທິດ (ພາສະກະຣະ) ຍັງສ່ອງແສງ ຕາບນັ້ນແທ້ ປະຊາຊົນໃນໂລກມະນຸດທັງປວງຈະຍັງເປັນພາກະວະຕະ ຄືຜູ້ອຸທິດຕົນແກ່ພຣະເຈົ້າ

Verse 9

विष्णोर्ध्यानप्रभावेण पूजास्तोत्रेण नामतः । आधिव्याधिविहीनास्ते संजाता मानवास्तदा

ດ້ວຍອໍານາດແຫ່ງການພິຈາລະນາພຣະວິສະນຸ ແລະ ດ້ວຍການບູຊາພ້ອມບົດສັນລະເສີນທີ່ຖວາຍໃນນາມພຣະອົງ ຜູ້ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນຈຶ່ງປາດສະຈາກຄວາມທຸກໃຈ ແລະ ໂຣກໄພແຫ່ງກາຍ

Verse 10

वीतशोकाश्च पुण्याश्च सर्वे चैव तपोधनाः । संजाता वैष्णवा विप्र प्रसादात्तस्य चक्रिणः

ພວກເຂົາທັງໝົດໄດ້ພົ້ນຈາກຄວາມໂສກ ບໍລິສຸດ ແລະມັ່ງຄັ່ງດ້ວຍຕະປະ; ໂອ ພຣາຫມັນ ໂດຍພຣະປະສາດຂອງພຣະຜູ້ຖືຈັກຣາ ພວກເຂົາເປັນໄວສະນະວະ।

Verse 11

आमयैश्च विहीनास्ते दोषैरोषैश्च वर्जिताः । सर्वैश्वर्यसमापन्नाः सर्वरोगविवर्जिताः

ພວກເຂົາປອດຈາກໄພເຈັບໄຂ້ ບໍ່ມີຂໍ້ບົກພ່ອງ ແລະບໍ່ມີຄວາມໂກດ; ພ້ອມດ້ວຍອິດທິລາດທັງປວງ ແລະພົ້ນຈາກໂລກທຸກຢ່າງໂດຍສິ້ນເຊີງ।

Verse 12

प्रसादात्तस्य देवस्य संजाता मानवास्तदा । अमराः निर्जराः सर्वे धनधान्यसमन्विताः

ໂດຍພຣະປະສາດຂອງເທວະອົງນັ້ນ ມະນຸດຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນໃນການນັ້ນ; ທຸກຄົນເປັນອະມະຕະ ບໍ່ແກ່ ແລະພ້ອມດ້ວຍຊັບສິນແລະທັນຍາຫານອຸດົມ।

Verse 13

मर्त्या विष्णुप्रसादेन पुत्रपौत्रैरलंकृताः । तेषामेव महाभाग गृहद्वारेषु नित्यदा

ໂດຍພຣະປະສາດຂອງພຣະວິສະນຸ ມະນຸດຜູ້ເປັນມັດຕະຍະຈະຖືກປະດັບດ້ວຍລູກແລະຫຼານ; ໂອ ຜູ້ມີພາກດີ ທີ່ປະຕູເຮືອນຂອງເຂົາມີມົງຄຸນແລະຜົນດີທຸກວັນ।

Verse 14

कल्पद्रुमाः सुपुण्यास्ते सर्वकामफलप्रदाः । सर्वकामदुघा गावः सचिंतामणयस्तथा

ຕົ້ນກັລປະດຣຸມເຫຼົ່ານັ້ນມີບຸນຍິ່ງ ໃຫ້ຜົນແຫ່ງຄວາມປາດຖະໜາທຸກປະການ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ມີໂຄຜູ້ໃຫ້ທຸກສິ່ງທີ່ປາດຖະໜາ ແລະແກ້ວຈິນຕາມະນີຜູ້ສຳເລັດຄວາມປາດຖະໜາດ້ວຍ।

Verse 15

संति तेषां गृहे पुण्याः सर्वकामप्रदायकाः । अमरा मानवा जाताः पुत्रपौत्रैरलंकृताः

ໃນເຮືອນຂອງພວກເຂົາມີພອນມົງຄຸນແຫ່ງບຸນສະຖິດຢູ່ ອັນປະທານຄວາມປາດຖະນາທຸກປະການ. ແມ່ນແຕ່ເທວະດາກໍເກີດທີ່ນັ້ນເປັນມະນຸດ ແລະເຮືອນນັ້ນງາມດ້ວຍລູກແລະຫຼານ.

Verse 16

सर्वदोषविहीनास्ते विष्णोश्चैव प्रसादतः । सर्वसौभाग्यसंपन्नाः पुण्यमंगलसंयुताः

ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະວິສນຸແຕ່ພຽງຜູ້ດຽວ ພວກເຂົາພົ້ນຈາກຄວາມບົກພ່ອງທຸກປະການ ເຕັມໄປດ້ວຍໂຊກດີທັງປວງ ແລະປະກອບດ້ວຍບຸນກັບມົງຄຸນ.

Verse 17

सुपुण्या दानसंपन्ना ज्ञानध्यानपरायणाः । न दुर्भिक्षं न च व्याधिर्नाकालमरणं नृणाम्

ພວກເຂົາມີບຸນຫຼາຍ ສົມບູນດ້ວຍທານ ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃນປັນຍາກັບສະມາທິ. ສໍາລັບຄົນເຊັ່ນນັ້ນ ບໍ່ມີຄວາມອຶດຢາກ ບໍ່ມີໂລກໄພ ແລະບໍ່ມີການຕາຍກ່ອນເວລາໃນຫມູ່ມະນຸດ.

Verse 18

तस्मिञ्शासति धर्मज्ञे ययातौ नृपतौ तदा । वैष्णवा मानवाः सर्वे विष्णुव्रतपरायणाः

ເມື່ອໃນການນັ້ນ ກະສັດຢະຍາຕິ ຜູ້ຮູ້ທຳ ແລະຊົງທຳ ກໍາລັງປົກຄອງ ປະຊາຊົນທັງປວງລ້ວນເປັນໄວສະນະວະ ແລະຕັ້ງໝັ້ນໃນວຣະຕະອັນສັກສິດຂອງພຣະວິສນຸ.

Verse 19

तद्ध्यानास्तद्गताः सर्वे संजाता भावतत्पराः । तेषां गृहाणि दिव्यानि पुण्यानि द्विजसत्तम

ພວກເຂົາທັງໝົດຈົ່ມຢູ່ໃນການພາວະນາຕໍ່ພຣະອົງ ໄປສູ່ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ ແລະຕັ້ງໝັ້ນໃນພາວະແຫ່ງພັກຕິ. ໂອ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ ເຮືອນຂອງພວກເຂົາຈຶ່ງເປັນທິບ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍບຸນ.

Verse 20

पताकाभिः सुशुक्लाभिः शंखयुक्तानि तानि वै । गदांकितध्वजाभिश्च नित्यं चक्रांकितानि च

ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນແທ້ຈິງປະດັບດ້ວຍທຸງຂາວຜຸດຜ່ອງ ມີເຄື່ອງໝາຍສັງຂ; ທຸງຊັຍຖືກປະທັບດ້ວຍຕຣາຄະດາ ແລະຍັງມີຕຣາຈັກຣາຢູ່ເສມອ.

Verse 21

पद्मांकितानि भासंते विमानप्रतिमानि च । गृहाणि भित्तिभागेषु चित्रितानि सुचित्रकैः

ລວດລາຍທີ່ປະທັບຕຣາດອກບົວສ່ອງປະກາຍ ແລະຮູບຮ່າງດຸຈວິມານກໍປາກົດ; ຕາມສ່ວນຂອງຝາ ມີຮູບເຮືອນຖືກແຕ້ມໄວ້ໂດຍຊ່າງຝີມືຍອດຢ່າງງາມວິຈິດ.

Verse 22

सर्वत्र गृहद्वारेषु पुण्यस्थानेषु सत्तमाः । वनानि संति दिव्यानि शाद्वलानि शुभानि च

ໂອ້ ຜູ້ດີທີ່ສຸດໃນຫມູ່ຜູ້ມີຄຸນທຳ, ທຸກປະຕູເຮືອນ ແລະທຸກສະຖານທີ່ອັນສັກສິດ ມີປ່າທິບ—ເປັນມົງຄຸນ ແລະມີທົ່ງຫຍ້າຂຽວງາມຊື່ນຕາ.

Verse 23

तुलस्या च द्विजश्रेष्ठ तेषु केशवमंदिरैः । भासंते पुण्यदिव्यानि गृहाणि प्राणिनां सदा

ໂອ້ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ບ່ອນໃດມີຕຸລະສີ ບ່ອນນັ້ນເຮືອນທັງຫຼາຍທີ່ປະດັບດ້ວຍວິຫານຂອງພຣະເກສະວະ ຍ່ອມສ່ອງສະຫວ່າງເສມອ ເປັນທີ່ພັກອັນບຸນສັກສິດ ແລະທິບ ສໍາລັບສັດມີຊີວິດທັງປວງ.

Verse 24

सर्वत्र वैष्णवो भावो मंगलो बहु दृश्यते । शंखशब्दाश्च भूलोके मिथः स्फोटरवैः सखे

ທຸກແຫ່ງປາກົດຈິດໃຈແຫ່ງໄວສະນະວະ; ຄວາມມົງຄຸນເຫັນໄດ້ຫຼາຍຮູບແບບ. ແລະໂອ້ ສະຫາຍ, ໃນພູໂລກນີ້ໄດ້ຍິນສຽງສັງຂ ປະສົມກັບສຽງປະທຸອື້ອອຶງແຫ່ງການສະເຫຼີມສະຫຼອງ.

Verse 25

श्रूयंते तत्र विप्रेंद्र दोषपापविनाशकाः । शंखस्वस्तिकपद्मानि गृहद्वारेषु भित्तिषु

ທີ່ນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ປາກົດເຄື່ອງໝາຍມົງຄຸນທີ່ທຳລາຍໂທດແລະບາບ—ສັງຂ໌, ສະວັສຕິກະ, ແລະ ດອກບົວ—ຂຽນໄວ້ທີ່ປະຕູເຮືອນແລະຝາເຮືອນ।

Verse 26

विष्णुभक्त्या च नारीभिर्लिखितानि द्विजोत्तम । गीतरागसुवर्णैश्च मूर्च्छना तानसुस्वरैः

ໂອ ດວິຊໂອຕະມະ ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນຖືກຮຽບຮຽງໂດຍນາງທັງຫຼາຍດ້ວຍພັກຕິຕໍ່ພຣະວິສນຸ ແລະປະກອບດ້ວຍບົດຮ້ອງແລະຣາກະ ປະດັບດ້ວຍສຽງອັນງາມ—ຄົບດ້ວຍ ມູຣຈະນາ, ຕານ ແລະ ສະວະຣະທີ່ກົງກັນ।

Verse 27

गायंति केशवं लोका विष्णुध्यानपरायणाः

ປະຊາຊົນທັງຫຼາຍຮ້ອງສັນລະເສີນພຣະເກສະວະ ໂດຍອຸທິດໃຈທັງໝົດໃນການພິຈາລະນາພຣະວິສນຸ।

Verse 28

हरिं मुरारिं प्रवदंति केशवं प्रीत्या जितं माधवमेव चान्ये । श्रीनारसिंहं कमलेक्षणं तं गोविंदमेकं कमलापतिं च

ບາງຄົນປະກາດດ້ວຍຄວາມປິຕິວ່າ ພຣະອົງແມ່ນ ຫຣິ, ມຸຣາຣິ ແລະ ເກສະວະ; ອື່ນໆກ່າວວ່າ ພຣະອົງແມ່ນ ມາທະວະ ຜູ້ຖືກພັກຕິຊະນະ. ພຣະເຈົ້າອົງດຽວນັ້ນຍັງເປັນ ສຣີ-ນະຣະສິງຫະ ຜູ້ມີນັຍນາດຸດດອກບົວ—ໂຄວິນທະອົງດຽວ ເປັນສະຫວາມີແຫ່ງກະມະລາ (ລັກສະມີ)

Verse 29

कृष्णं शरण्यं शरणं जपंति रामं च जप्यैः परिपूजयंति । दंडप्रणामैः प्रणमंति विष्णुं तद्ध्यानयुक्ताः परवैष्णवास्ते

ພວກໄວສນະວະຜູ້ສູງສຸດເຫຼົ່ານັ້ນ ຜູ້ປະກອບດ້ວຍການພິຈາລະນາພຣະອົງ ຍ່ອມຈະສວດຈະປະພຣະກຣິສນະ—ຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງແລະຜູ້ຄຸ້ມຄອງ—ຢ່າງສະເໝີ; ບູຊາພຣະຣາມດ້ວຍບົດສະທາຍາຍອັນສັກສິດ; ແລະກົ້ມກາບພຣະວິສນຸດ້ວຍທັນຑະ-ປຣະນາມ (ການກຣາບແບບເຕັມຕົວ)

Verse 74

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने मातापितृतीर्थवर्णने ययाति । चरित्रे चतुःसप्ततितमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ບົດທີ 74 ໃນ ພູມິຂັນຑະ ແຫ່ງ ສີຣີປັດມະປຸຣານ ອັນສັກສິດ ໃນນິທານເວນະ ວ່າດ້ວຍການພັນນາ ມາຕາ–ປິຕຣະ ຕີຣຖະ ແລະປະຫວັດຂອງ ຢະຢາຕິ ກໍສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ।