Adhyaya 64

Verse 1

पिप्पलौवाच । पितुःप्रसादभावाद्वै यदुना सुखमुत्तमम् । कथं प्राप्तं सुभुक्तं च तन्मे विस्तरतो वद

ປິບພະລາກ່າວວ່າ: “ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງບິດາຂອງທ່ານ ສຸກອັນສູງສຸດທີ່ຢະດຸໄດ້ບັນລຸ ໄດ້ມາແນວໃດ ແລະໄດ້ເສວຍຢ່າງຖືກທຳມະແນວໃດ? ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງໂດຍລະອຽດ”

Verse 2

कस्मात्पापप्रभावं च रुरुर्भुंक्ते द्विजोत्तम । सकलं विस्तरेणापि वद मे कुंडलात्मज

ໂອ ດວິຊະໂອດຕະມະ ເຫດໃດສັດທີ່ຊື່ ຣຸຣຸ ຈຶ່ງຕ້ອງຮັບຜົນວິບາກທີ່ເກີດຈາກບາບ? ໂອ ບຸດແຫ່ງກຸນຑະລາ ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງໃຫ້ຄົບຖ້ວນໂດຍລະອຽດດ້ວຍ

Verse 3

सुकर्मोवाच । श्रूयतामभिधास्यामि चरित्रं पापनाशनम् । नहुषस्य सुपुण्यस्य ययातेश्च महात्मनः

ສຸກັມມະກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າຈະຣິດອັນທຳລາຍບາບ—ເລື່ອງຂອງ ນະຫຸສະ ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ ແລະ ຍະຍາຕິ ມະຫາຕະມະ”

Verse 4

सोमवंशात्प्रभूतो हि नहुषो मेदिनीपतिः । दानधर्माननेकांश्च चका रह्यतुलानपि

ແທ້ຈິງແລ້ວ ຈາກວົງຈັນທຣາ ໄດ້ເກີດນະຫຸສະ ເປັນເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນ; ພຣະອົງໄດ້ບຳເນີນທານແລະທຳມະຫຼາຍປະການ ອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ໃນປະມານ

Verse 5

मखानामश्वमेधानामियाज शतमुत्तमम् । वाजपेयशतं चापि अन्यान्यज्ञाननेकधा

ພຣະອົງໄດ້ປະກອບຍັດອັດສະວະເມທະອັນປະເສີດ ຄົບຮ້ອຍຄັ້ງ; ແລະຍັງປະກອບວາຊະເປຍະອີກຮ້ອຍຄັ້ງ ພ້ອມຍັດອື່ນໆຫຼາຍປະເພດ

Verse 6

आत्मनः पुण्यभावेन इंद्रलोकमवाप सः । पुत्रं धर्मगुणोपेतं प्रजापालं चकार सः

ດ້ວຍບຸນກຸສົນແຫ່ງນິໄສອັນດີຂອງພຣະອົງເອງ ພຣະອົງໄດ້ບັນລຸອິນທຣະໂລກ; ແລ້ວໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງພຣະຣາຊບຸດຜູ້ມີຄຸນທຳແຫ່ງທຳມະ ໃຫ້ເປັນຜູ້ປົກປ້ອງແລະປົກຄອງປະຊາ

Verse 7

ययातिं सत्यसंपन्नं धर्मवीर्यं महामतिम् । एंद्रं पदं गतो राजा तस्य पुत्रः पदे स्वके

ພຣະຣາຊາຢະຢາຕິ ຜູ້ສົມບູນດ້ວຍສັດຈະ ມີພະລັງແຫ່ງທຳມະ ແລະມີປັນຍາຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ບັນລຸຕຳແໜ່ງດຸດອິນທຣະ; ແລະພຣະຣາຊບຸດຂອງພຣະອົງກໍຕັ້ງມັ່ນໃນຕຳແໜ່ງອັນຊອບຂອງຕົນ

Verse 8

ययातिः सत्यसंपन्नः प्रजा धर्मेण पालयेत् । स्वयमेव प्रपश्येत्स प्रजाकर्माणि तान्यपि

ພຣະຣາຊາຢະຢາຕິ ຜູ້ມີສັດຈະ ພຶງປົກຄອງປະຊາດ້ວຍທຳມະ; ແລະພຣະອົງເອງພຶງເບິ່ງເຫັນໂດຍກົງ ການກະທຳຂອງປະຊາເຫຼົ່ານັ້ນດ້ວຍ

Verse 9

याजयामास धर्मज्ञः श्रुत्वा धर्ममनुत्तमम् । यज्ञतीर्थादिकं सर्वं दानपुण्यं चकार सः

ເມື່ອໄດ້ຟັງຄຳສອນແຫ່ງທັມອັນສູງສຸດ ຜູ້ຮູ້ທັມນັ້ນໄດ້ໃຫ້ຈັດພິທີຍັດຍະ; ແລະໄດ້ປະພຶດກິດທັງປວງທີ່ເກືອບກັບຍັດຍະ-ຕີຣຖະ ພ້ອມທັງການໃຫ້ທານອັນເປັນບຸນກຸສົນ។

Verse 10

राज्यं चकार मेधावी सत्यधर्मेण वै तदा । यावदशीतिसहस्राणि वर्षाणां नृपनंदनः

ຕໍ່ມາ ເຈົ້າຊາຍຜູ້ມີປັນຍານັ້ນ ໄດ້ປົກຄອງອານາຈັກຕາມສັດຍະທັມ ຄືທັມແຫ່ງຄວາມຈິງ ນານເຖິງແປດໝື່ນປີ

Verse 11

तावत्कालं गतं तस्य ययातेस्तु महात्मनः । तस्य पुत्राश्च चत्वारस्तद्वीर्यबलविक्रमाः

ເຖິງເວລານັ້ນ ອາຍຸຂອງມະຫາອາດມາ ຍະຍາຕິ ກໍໄດ້ຜ່ານພົ້ນໄປ. ທ່ານມີບຸດສີ່ຄົນ ມີຊື່ສຽງດ້ວຍຄວາມກ້າຫານ ກຳລັງ ແລະວິກຣະມະ

Verse 12

तेषां नामानि वक्ष्यामि शृणुष्वैकाग्रमानसः । तस्यासीज्ज्येष्ठपुत्रस्तु रुरुर्नाम महाबलः

ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວນາມຂອງເຂົາເຈົ້າ—ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈທີ່ແນ່ວແນ່. ບຸດຄົນໃຫຍ່ມີນາມວ່າ ຣຸຣຸ ເປັນຜູ້ມີກຳລັງຍິ່ງໃຫຍ່

Verse 13

पुरुर्नाम द्वितीयोऽभूत्कुरुश्चान्यस्तृतीयकः । यदुर्नाम स धर्मात्मा चतुर्थो नृपतेः सुतः

ບຸດຄົນທີສອງຊື່ ປຸຣຸ; ຄົນທີສາມອີກຄົນຊື່ ກຸຣຸ. ຄົນທີສີ່ ຜູ້ມີໃຈຢູ່ໃນທັມ ຊື່ ຍະດຸ—ທັງໝົດເປັນບຸດຂອງພະຣາຊາ

Verse 14

एवं चत्वारः पुत्राश्च ययातेस्तु महात्मनः । तेजसा पौरुषेणापि पितृतुल्यपराक्रमाः

ດັ່ງນັ້ນ ມະຫາອາດມາ ຢະຢາຕິ ມີພຣະຣາຊບຸດ 4 ອົງ; ດ້ວຍເທຊະແລະພະລັງຊາຍ ພວກເຂົາກ້າຫານເທົ່າພຣະບິດາ.

Verse 15

एवं राज्यं कृतं तेन धर्मेणापि ययातिना । तस्य कीर्तिर्यशो भावस्त्रैलोक्ये प्रचुरोभवत्

ດັ່ງນັ້ນ ຢະຢາຕິ ປົກຄອງອານາຈັກດ້ວຍທຳມະ; ກິດຕິຄຸນ ຊື່ສຽງ ແລະກຽດຕິຍົດຂອງພຣະອົງ ແຜ່ຫຼາຍໃນໄຕໂລກ

Verse 16

विष्णुरुवाच । एकदा तु द्विजश्रेष्ठो नारदो ब्रह्मनंदनः । एंद्रं लोकं गतो राजन्द्रष्टुं चैव पुरंदरम्

ພຣະວິສນຸຕັດວ່າ: ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຄັ້ງໜຶ່ງ ນາຣະດ ຜູ້ປະເສີດໃນໝູ່ດວິຊະ—ບຸດອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະພຣະຫມາ—ໄດ້ໄປຍັງໂລກຂອງອິນທຣ ເພື່ອເຂົ້າເຝົ້າປຸຣັນທຣ (ອິນທຣ)

Verse 17

सहस्राक्षस्ततोपश्यद्धुताशनसमप्रभम् । देवो विप्रं समायांतं सर्वज्ञं ज्ञानपंडितम्

ແລ້ວ ສະຫັດສະຣາກສະ (ອິນທຣ) ເຫັນພຣາຫມັນຜູ້ໜຶ່ງກຳລັງເຂົ້າມາ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງໄຟລຸກໂຊນ—ເປັນຜູ້ຮູ້ທົ່ວ ແລະເປັນບັນດິດແຫ່ງຍານອັນສັກສິດ

Verse 18

पूजितं मधुपर्काद्यैर्भक्त्या नमितकंधरः । निवेश्य चासने पुण्ये पप्रच्छ मुनिपुंगवम्

ເມື່ອໄດ້ບູຊາດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາເຊັ່ນ ມະທຸປາຣກະ ແລະກ້ົມຄໍດ້ວຍພັກຕິແລ້ວ ກໍເຊີນລະສີນັ້ນນັ່ງເທິງອາສນະອັນສັກສິດ ແລ້ວທູນຖາມມຸນິຜູ້ປະເສີດ

Verse 19

इंद्र उवाच । कस्मादागमनं तेद्य किमर्थमिह चागतः । किं ते हि सुप्रियं विप्र करोम्यद्य महामुने

ພຣະອິນທຣາຕັດວ່າ: “ມື້ນີ້ທ່ານມາດ້ວຍເຫດໃດ ແລະເປັນຫຍັງຈຶ່ງມາຮອດທີ່ນີ້? ໂອ ພຣາຫມະນ, ໂອ ມະຫາມຸນີ—ມື້ນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດສິ່ງໃດທີ່ຖືກໃຈທ່ານທີ່ສຸດ?”

Verse 20

नारद उवाच । देवराज कृतं सर्वं भक्त्या यच्च प्रभाषितम् । संतुष्टोस्मि महाप्राज्ञ प्रश्नोत्तरं वदाम्यहम्

ນາຣະດາກ່າວວ່າ: “ໂອ ທ່ານເທວະຣາຊ ຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈຕໍ່ທຸກສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ເຮັດ ແລະຖ້ອຍຄໍາທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວດ້ວຍພັກຕິ. ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວຄໍາຕອບແກ່ຄໍາຖາມຂອງທ່ານ”

Verse 21

महीलोकात्सुसंप्राप्तः सांप्रतं तव मंदिरम् । त्वामन्वेष्टुं समायातो दृष्ट्वा नाहुषमेव च

ຂ້າພະເຈົ້າມາຈາກໂລກມະນຸດຢ່າງປອດໄພ ແລະບັດນີ້ມາຮອດວິຫານຂອງທ່ານແລ້ວ. ຂ້າພະເຈົ້າມາເພື່ອຊອກຫາທ່ານ ແລະຍັງໄດ້ເຫັນນະຫຸສະດ້ວຍຕາຕົນເອງ

Verse 22

इंद्र उवाच । सत्यधर्मेण को राजा प्रजाः पालयते सदा । सर्वधर्मसमायुक्तः श्रुतवाञ्ज्ञानवान्गुणी

ພຣະອິນທຣາຕັດວ່າ: “ກະສັດອົງໃດທີ່ດ້ວຍສັດຈະທຳ ຄຸ້ມຄອງປະຊາຊົນຢູ່ເສມອ—ພ້ອມດ້ວຍຄຸນແຫ່ງທຳທັງປວງ ເປັນຜູ້ຮູ້ຄຳສອນ ມີປັນຍາ ແລະມີຄຸນງາມ?”

Verse 23

पृथिव्यामस्ति को राजा वेदज्ञो ब्राह्मणप्रियः । ब्रह्मण्यो वेदविच्छूरो यज्वा दाता सुभक्तिमान्

ໃນແຜ່ນດິນນີ້ ກະສັດອົງໃດ—ຮູ້ເວທ ຮັກແລະເຄົາລົບພຣາຫມະນ; ປົກປ້ອງພຣະທຳອັນສັກສິດ ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍປັນຍາເວທ; ປະກອບຍັດຍະ ເປັນຜູ້ໃຫ້ທານ ແລະມີພັກຕິອັນດີເລີດ?

Verse 24

नारद उवाच । एभिर्गुणैस्तु संयुक्तो नहुषस्यात्मजो बली । यस्य सत्येन वीर्येण सर्वे लोकाः प्रतिष्ठिताः

ນາຣະດາກ່າວວ່າ: ບຸດຜູ້ກ້າແຂງຂອງນະຫຸສະ ປະກອບດ້ວຍຄຸນທຳເຫຼົ່ານີ້; ດ້ວຍສັດຈະແລະພະລັງວີລະກຳຂອງທ່ານ ໂລກທັງປວງຈຶ່ງຕັ້ງມັ່ນຄົງ.

Verse 25

भवादृशो हि भूर्लोके ययातिर्नहुषात्मजः । भवान्स्वर्गे स चैवास्ति भूतले भूतिवर्धनः

ໃນພູໂລກມີຜູ້ໜຶ່ງທີ່ເທົ່າທ່ານ ຄື ຢະຢາຕິ ບຸດຂອງນະຫຸສະ. ທ່ານຢູ່ສະຫວັນ ແລະເຂົາຢູ່ເທິງພື້ນດິນ ເປັນຜູ້ເພີ່ມພູນຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ.

Verse 26

पितुः श्रेष्ठो महाराज ह्यश्वमेधशतं तथा । वाजपेयशतं चक्रे ययातिः पृथिवीपतिः

ໂອ ມະຫາຣາຊາ! ຢະຢາຕິ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງພື້ນດິນ ເຫນືອກວ່າບິດາ; ທ່ານໄດ້ປະກອບອັສວເມທະຍັດ 100 ຄັ້ງ ແລະ ວາຊະເປຍະຍັດ 100 ຄັ້ງເຊັ່ນກັນ.

Verse 27

दत्तान्यनेकरूपाणि दानानि तेन भक्तितः । गवां लक्षसहस्राणि गवां कोटिशतानि च

ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບສັດທາ ທ່ານໄດ້ໃຫ້ທານຫຼາຍຮູບແບບ; ໂຄນັບໝື່ນ ແລະກະທັ້ງໂຄນັບຮ້ອຍໂກຕິດ້ວຍ.

Verse 28

कोटिहोमांश्चकाराथ लक्षहोमांस्तथैव च । भूमिदानादि दानानि ब्राह्मणेभ्योददाच्च यः

ທ່ານໄດ້ປະກອບໂຮມະນັບເປັນໂກຕິ ແລະນັບເປັນລ້ານແສນດ້ວຍ; ພ້ອມທັງມອບທານເຊັ່ນ ທານທີ່ດິນເປັນຕົ້ນ ແກ່ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ.

Verse 29

सर्वं येन स्वरूपं हि धर्मस्य परिपालितम् । एवं गुणैः समायुक्तो ययातिर्नहुषात्मजः

ຜູ້ໃດທີ່ຮັກສາແກ່ນແທ້ແຫ່ງທັມມະໄວ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນທຸກປະການ—ຜູ້ນັ້ນຄື ຢະຍາຕິ ບຸດແຫ່ງນະຫຸສະ ຜູ້ພ້ອມດ້ວຍຄຸນທັງຫຼາຍ.

Verse 30

वर्षाणां तु सहस्राणि अशीतिर्नृपसत्तमः । राज्यं चकार सत्येन यथा दिवि भवानिह

ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ! ລາວໄດ້ປົກຄອງອານາຈັກດ້ວຍສັດຈະເປັນເວລາແປດຫມື່ນປີ—ເຊັ່ນທ່ານປົກຄອງໃນໂລກນີ້ປານຢູ່ສະຫວັນ.

Verse 31

सुकर्मोवाच । एवमाकर्ण्य देवेंद्रो नारदात्स मुनीश्वरात् । समालोच्य स मेधावी संभीतो धर्मपालनात्

ສຸກັມມາກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງດັ່ງນີ້ຈາກນາຣະດະ ມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງລິສີ ອິນທຣາ ຈອມເທວະດາໄດ້ຄິດໄຕ່ຕອງ; ຜູ້ມີປັນຍານັ້ນກໍເກີດຄວາມຫວາດຫວັນເລື່ອງການພິທັກທັມມະ.

Verse 32

शतयज्ञप्रभावेण नहुषो हि पुरा मम । एंद्रं पदं गतो वीरो देवराजोभवत्पुरा

ດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງການບຳເນັດຍັດຍາຮ້ອຍຄັ້ງ ໃນການກ່ອນ ນະຫຸສະ ວີຣະບຸລຸດໃນສາຍເລືອດຂອງຂ້າ ໄດ້ບັນລຸຕຳແໜ່ງອິນທຣາ ແລະເຄີຍເປັນຈອມເທວະດາໃນການນັ້ນ.

Verse 33

शची बुद्धिप्रभावेण पदभ्रष्टो व्यजायत । तादृशोयं महाराजः पितुस्तुल्यपराक्रमः

ດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງປັນຍາອັນຮອບຄອບຂອງສະຈີ ລາວຈຶ່ງຖືກຟື້ນຄືນຈາກການຕົກຈາກຕຳແໜ່ງ ແລະປານດັ່ງໄດ້ເກີດໃໝ່. ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ມະຫາຣາຊາອົງນີ້—ມີວິລະກຳເທົ່າທຽມບິດາ.

Verse 34

प्राप्स्यते नात्र संदेहः पदमैंद्रं न संशयः । येन केनाप्युपायेन तं भूपं दिवमानये

ລາວຈະໄດ້ຮັບແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ; ລາວຈະບັນລຸສະຖານະ “ປັດມະ-ອິນທຣາ” ຢ່າງແນ່ແທ້. ດ້ວຍວິທີໃດກໍຕາມ ຈົ່ງນຳພະຣາຊານັ້ນໄປສູ່ສະຫວັນ.

Verse 35

इत्येवं चिंतयामास तस्माद्भीतः सुरेश्वरः । भूपालस्य नृपश्रेष्ठ ययातेः सुमहद्भयात्

ເມື່ອຄິດດັ່ງນັ້ນ ຈອມເທວະກໍເກີດຄວາມຢ້ານ—ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ—ເນື່ອງຈາກຄວາມຫວາດຫວັນອັນໃຫຍ່ທີ່ກໍເກີດຈາກພະຣາຊາຢະຍາຕິ.

Verse 36

तमानेतुं ततो दूतं प्रेषयामास देवराट् । नहुषस्य विमानं तु सर्वकामसमन्वितम्

ຕໍ່ມາ ພະຣາຊາແຫ່ງເທວະໄດ້ສົ່ງທູດໄປເພື່ອນຳລາວມາ. ແລະວິມານຂອງນະຫຸສະນັ້ນ ພ້ອມພຽງດ້ວຍສິ່ງປາດຖະນາທຸກປະການ.

Verse 37

सारथिं मातलिं नाम विमानेन समन्वितम् । गतो हि मातलिस्तत्र यत्रास्ते नहुषात्मजः

ມາຕະລີ ນາຍສາລະທີ ພ້ອມດ້ວຍວິມານທິບ ໄດ້ໄປຍັງສະຖານທີ່ທີ່ບຸດຂອງນະຫຸສະພັກອາໄສຢູ່ແທ້.

Verse 38

प्रहितः सुरराजेन समानेतुं महामतिम् । सभायां वर्त्तमानस्तु यथा इंद्र प्रःशोभते

ເມື່ອຖືກສົ່ງມາໂດຍພະຣາຊາແຫ່ງເທວະ ເພື່ອນຳຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນມາ ລາວຢືນຢູ່ໃນສະພາ—ສ່ອງສະຫວ່າງສົດງາມ ດຸດດັ່ງພະອິນທຣາເອງ.

Verse 39

तथा ययातिर्धर्मात्मा स्वसभायां विराजते । तमुवाच महात्मानं राजानं सत्यभूषणम्

ດັ່ງນັ້ນ ຍະຍາຕິ ຜູ້ມີຈິດໃນທຳ ໄດ້ສ່ອງສະຫວ່າງຢູ່ໃນສະພາຮາຊະຂອງຕົນ. ແລ້ວທ່ານໄດ້ກ່າວຕໍ່ພະຣາຊາຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ມີສັດຈະເປັນເຄື່ອງປະດັບ.

Verse 40

सारथिर्देवराजस्य शृणु राजन्वचो मम । प्रहितो देवराजेन सकाशं तव सांप्रतम्

ຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນສາຣະຖີຂອງເທວະຣາຊາ ຜູ້ເປັນກະສັດແຫ່ງເທວະທັງປວງ. ໂອ ພະຣາຊາ, ຂໍໃຫ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າ: ບັດນີ້ ເທວະຣາຊາໄດ້ສົ່ງຂ້າພະເຈົ້າມາພົບພະອົງ.

Verse 41

यद्ब्रूते देवराजस्तु तत्सर्वं सुमनाः कुरु । आगंतव्यं त्वया देव एंद्रं लोकं हि नान्यथा

ສິ່ງໃດທີ່ເທວະຣາຊາຊົງສັ່ງ ຈົ່ງເຮັດທັງໝົດດ້ວຍໃຈຍິນດີ. ໂອ ເທວະ, ເຈົ້າຈຳເປັນຕ້ອງໄປຍັງໂລກຂອງພະອິນທຣາແນ່ນອນ; ບໍ່ມີທາງອື່ນ.

Verse 42

पुत्रे राज्यं विसृज्यैव कृत्वा चांतेष्टिमुत्तमाम् । इलो राजा महातेजा वसते नहुषात्मज

ເມື່ອມອບອານາຈັກໃຫ້ບຸດແລ້ວ ແລະໄດ້ປະກອບພິທີອັນຕະເສດຕິອັນປະເສີດແລ້ວ, ພະຣາຊາອິລະ ຜູ້ມີຣັດສະມີຍິ່ງ ບຸດແຫ່ງນະຫຸສະ ກໍໄດ້ພັກອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 43

पुरूरवा महावीर्यो विप्रचित्तिर्महामनाः । शिबिर्वसति तत्रैव मनुरिक्ष्वाकु भूपतिः

ທີ່ນັ້ນມີ ປຸຣູຣະວັສ ຜູ້ກ້າຫານຍິ່ງ, ວິປຣະຈິດຕິ ຜູ້ມີໃຈສູງ, ແລະ ຊິບິ ພັກອາໄສ; ແລະທີ່ນັ້ນເອງ ມະນຸ ແລະ ອິກສະວາກຸ ພະຣາຊາ ກໍປະທັບຢູ່.

Verse 44

सगरो नाम मेधावी नहुषश्च पिता तव । ऋतवीर्यः कृतज्ञश्च शंतनुश्च महामनाः

ສະກະຣະເປັນກະສັດຜູ້ມີປັນຍາ; ນະຫຸສະເປັນບິດາຂອງທ່ານ. ຣິຕະວີຣະຍະເປັນຜູ້ຮູ້ຄຸນ, ແລະ ສັນຕະນຸກໍມີໃຈຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 45

भरतो युवनाश्वश्च कार्तवीर्यो नरेश्वरः । यज्ञानाहृत्य बहुधा मोदंते दिवि भूभृतः

ພະຣະຕະ, ຢຸວະນາສະວະ ແລະ ກາຣຕະວີຣະຍະ—ເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ—ໄດ້ນຳຜົນແຫ່ງຍັດຍະພິທີຫຼາຍປະການມາ, ໂອ ພະຣາຊາ, ແລ້ວຊື່ນບານໃນສະຫວັນຫຼາຍວິທີ.

Verse 46

अन्ये चैव तु राजानो यज्ञकर्मसु तत्पराः । सर्वे ते दिवि चेंद्रेण मोदंते स्वेन कर्मणा

ກະສັດອື່ນໆອີກ ຜູ້ອຸທິດໃຈໃນພິທີຍັດຍະ; ທຸກພຣະອົງຊື່ນບານໃນສະຫວັນກັບພະອິນທຣາ ໂດຍອານຸພາບບຸນແຫ່ງກຳຂອງຕົນ.

Verse 47

त्वं पुनः सर्वधर्मज्ञः सर्वधर्मेषु संस्थितः । शक्रेण सह मोदस्व स्वर्गलोके महीपते

ສ່ວນທ່ານ ໂອ ມະຫີປະເຕ, ເປັນຜູ້ຮູ້ທັງປວງແຫ່ງທັມມະ ແລະ ຕັ້ງມັ່ນໃນທັມມະທຸກປະການ; ຈົ່ງຊື່ນບານໃນສະຫວັນໂລກກັບ ສັກຣະ (ພະອິນທຣາ).

Verse 48

ययातिरुवाच । किं मया तत्कृतं कर्म येन मय्यर्थिता तव । इंद्रस्य देवराजस्य तत्सर्वं मे वदस्व च

ຢະຢາຕິ ກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຮັດກຳອັນໃດ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ທ່ານມາຫາຂ້າພະເຈົ້າພ້ອມຄຳຂໍ? ຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ໝົດ ເລື່ອງພະອິນທຣາ ພະຣາຊາແຫ່ງເທວະທັງປວງ.”

Verse 49

मातलिरुवाचमातलि उपरि टिप्पणी । यदशीतिसहस्राणि वर्षाणां हि त्वया नृप । दानपुण्यादिकं कर्म यज्ञैस्तु परिसाधितम्

ມາຕະລີກ່າວວ່າ: “ໂອ ພະຣາຊາ, ຕະຫຼອດ 80,000 ປີ ພະອົງໄດ້ບໍາເນີນກຸສົນກຳ ເຊັ່ນ ທານ ແລະ ກິດດີອື່ນໆ ໂດຍຍັຊຍະ (ຍະຈະ) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ”

Verse 50

दिवं गच्छ महाराज कर्मणा स्वेन भूपते । सखित्वं देवराजेन कुरु गच्छ सुरालयम्

ໂອ ມະຫາຣາຊາ ຜູ້ປົກຄອງແຜ່ນດິນ, ດ້ວຍຜົນແຫ່ງກຳຂອງພະອົງເອງ ຈົ່ງໄປສູ່ສະຫວັນ. ຈົ່ງເປັນມິດກັບເທວະຣາຊາ ອິນທຣາ ແລະໄປສູ່ທີ່ຢູ່ຂອງເທວະທັງຫຼາຍ.

Verse 51

पंचात्मकं शरीरं च भूमौ त्यज महामते । दिव्यरूपं समास्थाय भुंक्ष्व भोगान्मनोनुगान्

ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ຈົ່ງປະຖິ້ມກາຍນີ້ທີ່ປະກອບດ້ວຍທາດຫ້າໄວ້ໃນແຜ່ນດິນ. ແລ້ວຈົ່ງຮັບຮູບທິບ ແລະເສວຍສຸກຕາມໃຈປາຖະໜາ.

Verse 52

यथायथा कृता भूमौ यज्ञा दानं तपश्च ते । तथातथा स्वर्गभोगाः प्रार्थयंते नरेश्वर

ໂອ ນະເຣສະວອນ, ໃນໂລກນີ້ ຍັຊຍະ, ທານ ແລະ ຕະປະ ຖືກກະທໍາເທົ່າໃດ ການເສວຍສຸກໃນສະຫວັນກໍຖືກປາຖະໜາ ແລະໄດ້ຮັບເທົ່ານັ້ນ.

Verse 53

ययातिरुवाच । येन कायेन सिध्येत सुकृतं दुष्कृतं भुवि । मातले तत्कथं त्यक्त्वा गच्छेल्लोकमुपार्जितम्

ຢະຢາຕິກ່າວວ່າ: “ດ້ວຍກາຍໃດ ກຸສົນແລະອະກຸສົນຈຶ່ງສໍາເລັດໃນແຜ່ນດິນ, ໂອ ມາຕະລີ, ຈະປະຖິ້ມກາຍນັ້ນແລ້ວ ຍັງໄປສູ່ໂລກທີ່ຕົນຫາມາໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 54

मातलिरुवाच । यत्रैवोपार्जितं कायं पंचात्मकमिदं नृप । तत्तत्रैव परित्यज्य दिव्येनैव व्रजंति तम्

ມາຕະລີກ່າວວ່າ: ໂອ ພະຣາຊາ, ກາຍນີ້ອັນປະກອບດ້ວຍທາດຫ້າ ໄດ້ມາທີ່ໃດ ກໍຖືກປະລະທີ່ນັ້ນເອງ; ແລ້ວດ້ວຍກາຍທິບ (ກາຍລະອຽດ) ເທົ່ານັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງໄປສູ່ໂລກນັ້ນ.

Verse 55

इतरे मानवाः सर्वे पापपुण्यप्रसाधकाः । तेऽपि कायं परित्यज्य अधऊर्ध्वं व्रजंति वै

ມະນຸດອື່ນໆທັງໝົດ ຜູ້ຖືກປັ້ນແຕ່ງໂດຍບາບແລະບຸນ ເມື່ອລະກາຍແລ້ວ ກໍໄປແທ້ໆ ທັງລົງຕ່ຳ ຫຼືຂຶ້ນສູງ

Verse 56

ययातिरुवाच । पंचात्मकेन कायेन सुकृतं दुष्कृतं नराः । उत्पाद्यैव प्रयांत्येव अधऊर्ध्वं तु मातले

ຢະຢາຕິກ່າວວ່າ: ໂອ ມາຕະລີ, ດ້ວຍກາຍອັນປະກອບດ້ວຍທາດຫ້າ ມະນຸດກໍ່ເກີດທັງບຸນແລະບາບ; ແລ້ວເມື່ອກໍ່ເກີດແລ້ວ ກໍຈາກໄປ—ລົງຕ່ຳ ຫຼືຂຶ້ນສູງ

Verse 57

को विशेषो हि धर्मज्ञ भूमौ कायं परित्यजेत् । पापपुण्यप्रभावाद्वै कायस्य पतनं भवेत्

ໂອ ຜູ້ຮູ້ທຳ, ການລະກາຍລົງໃນແຜ່ນດິນນີ້ ມີຄວາມພິເສດອັນໃດ? ແທ້ຈິງ ເນື່ອງຈາກອິດທິພົນຂອງບາບແລະບຸນ ການຕົກດັບຂອງກາຍ (ຄວາມຕາຍ) ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ

Verse 58

दृष्टांतो दृश्यते सूत प्रत्यक्षं मर्त्यमंडले । विशेषं नैव पश्यामि पापपुण्यस्य चाधिकम्

ໂອ ສູຕາ, ໃນໂລກມະນຸດອັນຕ້ອງຕາຍນີ້ ຕົວຢ່າງນັ້ນເຫັນໄດ້ປະຈັກ; ແຕ່ເຮົາບໍ່ເຫັນຄວາມແຕກຕ່າງອັນພິເສດຫຼືຍິ່ງໃຫຍ່ ລະຫວ່າງບາບແລະບຸນ

Verse 59

सत्यधर्मादिकं कर्म येन कायेन मानवः । समर्जयति वै मर्त्यस्तं कस्माद्विप्रसर्जयेत्

ເປັນເຫດໃດມະຕະຍະຜູ້ເປັນມະນຸດຈຶ່ງຈະລະທິ້ງກາຍນີ້ ໃນເມື່ອດ້ວຍກາຍນີ້ເຮົາກະທຳສັດຈະ ແລະ ທຳມະ ເພື່ອສະສົມບຸນໄດ້

Verse 60

आत्मा कायश्च द्वावेतौ मित्ररूपावुभावपि । कायं मित्रं परित्यज्य आत्मा याति सुनिश्चितः

ອາດມັນ ແລະ ກາຍ—ສອງຢ່າງນີ້ແທ້ຈິງເປັນດັ່ງມິດ; ແຕ່ເມື່ອລະທິ້ງມິດຄືກາຍແລ້ວ ອາດມັນຍ່ອມຈາກໄປແນ່ນອນ

Verse 61

मातलिरुवाच । सत्यमुक्तं त्वया राजन्कायं त्यक्त्वा प्रयाति सः । संबंधो नास्ति तेनापि समं कायेन चात्मनः

ມາຕະລິກ່າວວ່າ: “ໂອ ພະຣາຊາ, ທີ່ພະອົງກ່າວນັ້ນເປັນຄວາມຈິງ. ເມື່ອລະກາຍແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນກໍຈາກໄປ. ດັ່ງນັ້ນ ລະຫວ່າງອາດມັນຜູ້ຈາກໄປນັ້ນກັບກາຍ ບໍ່ມີຄວາມຜູກພັນແທ້ຈິງ ແລະ ກາຍກໍບໍ່ເທົ່າກັບອາດມັນ”

Verse 62

यस्मात्पंचत्वरूपोऽयं संधिजर्जरितः सदा । जरया पीड्यमानस्तु व्याधिभिर्दूषितः सदा

ເນື່ອງຈາກກາຍນີ້ເປັນຮູບແບບຂອງທາດຫ້າ ຂໍ້ຕໍ່ທັງຫຼາຍຈຶ່ງຊຳຮຸດຢູ່ເສມອ; ຖືກຄວາມແກ່ກົດຂີ່ບໍ່ຂາດ ແລະ ຖືກໂລກພະຍາດເຮັດໃຫ້ມົວໝອງຢູ່ເປັນນິດ

Verse 63

जरादोषैः प्रभग्नोऽसौ अत्र स्थातुं स नेच्छति । आकुलव्याकुलो भूत्वा जीवस्त्यक्त्वा प्रयाति सः

ເມື່ອຖືກຄວາມທຸກແຫ່ງຄວາມແກ່ບີບຄັ້ນຈົນແຕກພັງ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ປາດຖະນາຈະຢູ່ທີ່ນີ້ອີກ; ເມື່ອວຸ້ນວາຍສັບສົນຢ່າງຫນັກ ຊີວະກໍລະກາຍແລ້ວຈາກໄປ

Verse 64

सत्येन धर्मपुण्यैश्च दानैर्नियमसंयमैः । अश्वमेधादिभिर्यज्ञैस्तीर्थैः संयमनैस्तथा

ດ້ວຍຄວາມສັດຈິງ; ດ້ວຍກຳທຳທີ່ເປັນທຳມະແລະບຸນ; ດ້ວຍທານ; ດ້ວຍວຣະຕະ ແລະນິຍະມພ້ອມການສຳຣວມຕົນ; ດ້ວຍຍັດຍະເຊັ່ນອັສວເມທ; ດ້ວຍທີຣຖະອັນສັກສິດ; ແລະດ້ວຍວິນັຍແຫ່ງການສຳຣວມ—ຍ່ອມໄດ້ບຸນທາງວິນຍານຕາມທີ່ປາດຖະນາ.

Verse 65

सुपुण्यैः सुकृतैश्चान्यैर्जरा नैव प्रधार्यते । पातकैश्च महाराज द्रवते कायमेव सा

ແມ່ນແຕ່ມີບຸນຫຼາຍ ແລະກຳດີອື່ນໆ ກໍບໍ່ອາດກັ້ນຄວາມແກ່ໄດ້ແທ້; ແຕ່ເນື່ອງຈາກບາບ, ໂອ ມະຫາຣາຊ, ມັນກັບລະລາຍກາຍນີ້ເອງ.

Verse 66

ययातिरुवाच । कस्माज्जरा समुत्पन्ना कस्मात्कायं प्रपीडयेत् । मम विस्तरतस्त्वं च वक्तुमर्हसि सत्तम

ຍະຍາຕິກ່າວວ່າ: “ຄວາມແກ່ເກີດຈາກຫຍັງ ແລະເປັນເຫດໃດຈຶ່ງບີບຄັ້ນກາຍ? ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ຜູ້ມີຄຸນ, ຈົ່ງອະທິບາຍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງລະອຽດ.”

Verse 67

मातलिरुवाच । हंत ते वर्णयिष्यामि जरायाः परिकारणम् । यस्माच्चेयं समुद्भूता कायमध्ये नृपोत्तम

ມາຕະລິກ່າວວ່າ: “ມາເຖີດ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະພັນລະນາເຫດປັດໃຈລຶກຊຶ້ງຂອງຄວາມແກ່—ວ່າມັນເກີດຂຶ້ນໃນກາຍຢ່າງໃດ, ໂອ ນະຣະປະຕິຜູ້ປະເສີດ.”

Verse 68

पंचभूतात्मकः कायो विषयैः पंचभिः श्रितः । यदात्मा त्यजते राजन्स कायः परिधक्ष्यते

ກາຍນີ້ປະກອບດ້ວຍມະຫາພູດທັງຫ້າ ແລະອາໄສອາຣົມຫ້າປະການ. ເມື່ອອາດມັນຈາກໄປ, ໂອ ຣາຊາ, ກາຍນີ້ກໍຖືກມອບໃຫ້ການເຜົາໄໝ້.

Verse 69

वह्निना दीप्यमानस्तु सरसो ज्वलते नृप । तस्माद्विजायते धूमो धूमान्मेघाश्च जज्ञिरे

ໂອ ພະຣາຊາ, ເມື່ອໄຟລຸກໂພງ ສະນ້ຳກໍເຫັນດັ່ງກຳລັງໄໝ້; ຈາກນັ້ນເກີດຄວັນ ແລະຈາກຄວັນນັ້ນເກີດເມກ.

Verse 70

मेघादापः प्रवर्तंते अद्भ्यः पृथ्वी प्रकल्पते । जलमायाति साध्वी सा यथा नारी रजस्वला

ຈາກເມກ ນ້ຳທັງຫຼາຍໄຫຼລົງ; ຈາກນ້ຳນັ້ນ ແຜ່ນດິນຖືກກໍ່ຮູບ. ແຜ່ນດິນອັນບໍລິສຸດນັ້ນອຸ່ມເຕັມນ້ຳ—ດັ່ງນາງໃນການມີລະດູ.

Verse 71

तस्मात्प्रजायते गंधो गंधाद्रसो नृपोत्तम । रसात्प्रभवते चान्नमन्नाच्छुक्रं न संशयः

ດັ່ງນັ້ນກິ່ນຫອມເກີດຂຶ້ນ; ຈາກກິ່ນຫອມເກີດລົດ, ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ. ຈາກລົດເກີດອາຫານ ແລະຈາກອາຫານເກີດສຸກຣະ (śukra)—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 72

शुक्राद्धि जायते कायः कुरूपः काय एव च । यथा पृथ्वी सृजेद्गंधान्रसैश्चरति भूतले

ແທ້ຈິງ ກາຍເກີດຈາກສຸກຣະ (śukra)—ຈະອັບຮູບຫຼືງາມກໍຍັງເປັນກາຍເທົ່ານັ້ນ; ດັ່ງແຜ່ນດິນສ້າງກິ່ນຫອມ ແລະເຄື່ອນໄຫວໃນພື້ນພິພົບດ້ວຍລົດທັງຫຼາຍ.

Verse 73

तथा कायश्चरेन्नित्यं रसाधारो हि सर्वशः । गंधश्च जायते तस्माद्गंधाद्रसो भवेत्पुनः

ດັ່ງນັ້ນ ຄວນໃຫ້ກາຍເຄື່ອນໄຫວຢູ່ເປັນນິດ ເພາະກາຍເປັນຖານຮອງຮັບລົດທຸກປະການ. ຈາກນັ້ນເກີດກິ່ນ ແລະຈາກກິ່ນ ລົດກໍເກີດຂຶ້ນອີກ.

Verse 74

तस्माज्जज्ञे महावह्निर्दृष्टांतं पश्य भूपते । यथा काष्ठाद्भवेद्वह्निः पुनः काष्ठं प्रकाशयेत्

ຈາກນັ້ນໄຟອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ. ໂອ ພະຣາຊາ, ຈົ່ງເບິ່ງອຸປະມານີ້: ເຫມືອນໄຟເກີດຈາກໄມ້ ແລ້ວໄຟນັ້ນເອງກໍສ່ອງໃຫ້ໄມ້ປາກົດຊັດອີກຄັ້ງ.

Verse 75

कायमध्ये रसादग्निस्तद्वदेव प्रजायते । तत्र संचरते नित्यं कायं पुष्णाति भूपते

ໃນກາຍ ໄຟເກີດຈາກ “ຣະສະ” (ນ້ຳຫຼ້ຽງຊີວິດ) ດັ່ງນັ້ນແທ້. ມັນເຄື່ອນໄຫວຢູ່ນັ້ນເປັນນິດ ແລະ ໂອ ພະຣາຊາ ມັນຫຼ້ຽງດູກາຍໃຫ້ເຕັມແຮງ.

Verse 76

यावद्रसस्य चाधिक्यं तावज्जीवः प्रशांतिमान् । चरित्वा तादृशं वह्निः क्षुधारूपेण वर्तते

ຕາມເທົ່າທີ່ “ຣະສະ” ຍັງມີຫຼາຍ ຊີວິດຍ່ອມສະຫງົບ. ແຕ່ເມື່ອພາວະນັ້ນຜ່ານໄປ ໄຟພາຍໃນຈະເຮັດວຽກໃນຮູບແຫ່ງຄວາມຫິວ.

Verse 77

अन्नमिच्छत्यसौ तीव्रः पयसा च समन्वितम् । प्रदानं लभते चान्नमुदकं चापि भूपते

ເຂົາປາຖະໜາອາຫານຢ່າງແຮງ ພ້ອມນົມ. ແລະ ໂອ ພະຣາຊາ ເຂົາຍັງໄດ້ຮັບທານບູຊາ ຄືອາຫານ ແລະ ນ້ຳດ້ວຍ.

Verse 78

शोणितं चरते वह्निस्तद्वद्वीर्यं न संशयः । यक्ष्मरोगो भवेत्तस्मात्सर्वकायप्रणाशकः

ໄຟໄຫຼເຄື່ອນໃນເລືອດ; ດັ່ງນັ້ນ “ວີຣະຍະ” (ພະລັງຊີວິດ/ພະລັງເພດ) ກໍເປັນເຊັ່ນດຽວກັນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ຈາກນັ້ນເກີດໂຣກຢັກສະມາ (ໂຣກຊູບຊອມ) ຜູ້ທຳລາຍກາຍທັງໝົດ.

Verse 79

रसाधिक्यं भवेद्राजन्नथ वह्निः प्रशाम्यति । रसेन पीड्यमानस्तु ज्वररूपोभिजायते

ໂອ ພະຣາຊາ, ເມື່ອ «ຣະສະ» (ນ້ຳຫຼ້ຽງກາຍ) ເກີນພໍ ໄຟຍ່ອຍອາຫານ (ຊະຖະຣາກນິ) ຈະອ່ອນລົງ; ແລະເມື່ອຖືກຣະສະກົດທັບ ໄຂ້ຈະເກີດເປັນໂຣກ.

Verse 80

ग्रीवा पृष्ठं कटिं पायुं सर्वास्वेव तु संधिषु । आरुध्य तिष्ठते वह्निः काये वह्निः प्रवर्तते

ໄຟໄດ້ຂຶ້ນໄປຫາຄໍ, ຫຼັງ, ແອວ, ທະວານ ແລະຂໍ້ຕໍ່ທັງປວງ ແລ້ວຕັ້ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ດັ່ງນັ້ນໄຟໃນກາຍຈຶ່ງເຄື່ອນໄຫວທົ່ວຮ່າງກາຍ.

Verse 81

तस्याऽधिक्यं चरेन्नित्यं कायं पुष्णाति सर्वतः । रसस्तु बंधमायाति बलरूपो भवेत्तदा

ເມື່ອຮັກສາຄວາມອຸດົມຂອງປັດໃຈຫຼ້ຽງກາຍນັ້ນເປັນນິດ ກາຍຈະໄດ້ຮັບການບຳລຸງທຸກດ້ານ; ແລ້ວ «ຣະສະ» ຈະຜູກແນ່ນຫນາ ແລະກາຍເປັນພະລັງກຳລັງ.

Verse 82

अतिरिक्तो बलेनैव वीर्यान्मर्माणि चालयेत् । तेनैव जायते कामः शल्यरूपो भवेन्नृप

ໂອ ນະຣະພະ, ວີຣະຍະທີ່ເກີນພໍ ດ້ວຍແຮງລ້ວນໆ ຈະເຮັດໃຫ້ຈຸດມະຣະມະ (ຈຸດຊີວິດ) ສັ່ນໄຫວ; ຈາກນັ້ນກາມຈຶ່ງເກີດ ແລະກາຍເປັນດັ່ງໜາມທີ່ເຈັບປວດ.

Verse 83

सकामाग्निः समाख्यातो बलनाशकरो नृप । मैथुनस्य प्रसंगेन विनाशत्वं कलेवरे

ໂອ ພະຣາຊາ, ໄຟນີ້ເອີ້ນວ່າ “ສະກາມາກນິ” ແມ່ນໄຟແຫ່ງກາມ ຜູ້ທຳລາຍກຳລັງ. ເມື່ອຫມົກມຸ່ນໃນໄມຖຸນ (ການຮ່ວມເພດ) ກາຍຈະເຖິງຄວາມພິນາດ.

Verse 84

नारीं च संश्रयेत्प्राणी पीडितः कामवह्निना । मैथुनस्य प्रसंगेन मूर्छितः कामकर्शितः

ຜູ້ຖືກໄຟແຫ່ງກາມເຜົາຜານ ຍ່ອມໄປພຶ່ງພານາງ; ເມື່ອຖືກດຶງເຂົ້າສູ່ໂອກາດແຫ່ງການຮ່ວມສັງວາດ ກໍມືດສະຫຼົບ—ອ່ອນແອດ້ວຍຕັນຫາ.

Verse 85

तेजोहीनो भवेत्कायो बलहानिश्च जायते । बलहीनो यदा स्याद्वै दुर्बलो वह्निनेरितः

ເມື່ອກາຍຂາດແສງພະລັງຊີວິດ ຄວາມເສຍກຳລັງກໍເກີດ; ແລະເມື່ອໄຮ້ກຳລັງແທ້ ກໍອ່ອນແອ ດັ່ງຖືກໄຟຂັບໄສ.

Verse 86

स वह्निः प्रचरेत्काये शोणितं शुक्रमेव च । शुक्रशोणितयोर्नाशाच्छून्यदेहोभिजायते

ໄຟພາຍໃນນັ້ນເຄື່ອນໄປໃນກາຍ ກິນທັງເລືອດແລະນ້ຳເຊື້ອ; ເມື່ອເລືອດແລະນ້ຳເຊື້ອຖືກທຳລາຍ ກາຍກໍກາຍເປັນຄວາມວ່າງເປົ່າ ໄຮ້ຊີວິດ.

Verse 87

अतीव जायते वायुः प्रचंडो दारुणाकृतिः । विवर्णो दुःखसंतप्तः शून्यबुद्धिस्ततो भवेत्

ຕໍ່ມາລົມອັນຮຸນແຮງຢ່າງຍິ່ງກໍເກີດ ດຸຮ້າຍນ່າຢ້ານ; ຜູ້ນັ້ນຊີດເຜືອດ ຖືກທຸກຂ໌ເຜົາຜານ ແລະຕໍ່ມາຈິດປັນຍາກໍວ່າງເປົ່າສັບສົນ.

Verse 88

दृष्टा श्रुता तु या नारी तच्चित्तो भ्रमते सदा । तृप्तिर्न जायते काये लोलुपे चित्तवर्त्मनि

ເມື່ອຈິດໄປຕິດຢູ່ກັບນາງ—ຈະເຫັນກໍດີ ຫຼືແຕ່ໄດ້ຍິນກໍດີ—ໃຈກໍພະເນຈອນຢູ່ເລື້ອຍ; ໃນກາຍທີ່ຖືກຄວາມໂລບຂັບເຄື່ອນ ຕາມທາງໃຈອັນກະສັບກະສ່າຍ ຄວາມອິ່ມໃຈບໍ່ເຄີຍເກີດຂຶ້ນ.

Verse 89

विरूपश्च सुरूपश्च ध्यानान्मध्ये प्रजायते । बलहीनो यदा कामी मांसशोणितसंक्षयात्

ຈາກການປະສົມພັນໃນຂະນະປະຕິສັນທິ ລູກອາດເກີດເປັນຮູບພິການ ຫຼືຮູບງາມກໍໄດ້। ແລະເມື່ອຊາຍຜູ້ຫມົກມຸ່ນໃນກາມ ອ່ອນແຮງເນື່ອງຈາກເນື້ອແລະເລືອດຫຼຸດຫາຍ ຜົນເຊັ່ນນັ້ນຍ່ອມເກີດຂຶ້ນ।

Verse 90

पलितं जायते काये नाशिते कामवह्निना । तस्मात्संजायते कामी वृद्धो भूत्वा दिनेदिने

ເມື່ອກາຍຖືກໄຟແຫ່ງກາມເຜົາໄໝ້ ຜົມຫງອກຂາວຍ່ອມປາກົດຂຶ້ນໃນກາຍ। ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ຫມົກມຸ່ນໃນກາມ ແມ່ນຈະແກ່ລົງທຸກມື້ ແຕ່ກໍຍິ່ງຖືກກາມຂັບດັນຫນັກຂຶ້ນ

Verse 91

सुरते चिंतते नारीं यथा वार्द्धुषिको नरः । तथातथा भवेद्धानिस्तेजसोऽस्य नरेश्वर

ໂອ ພຣະຣາຊາ! ເຊັ່ນຊາຍຄົນໜຶ່ງໃນຍາມຮ່ວມຮັກຍັງຄິດເຖິງຍິງອື່ນ ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ຄວາມເສຍຫາຍແຫ່ງພະລັງ ແລະລັດສະໝີທາງຈິດວິນຍານຂອງເຂົາ ຍ່ອມເກີດຂຶ້ນຕາມສ່ວນ

Verse 92

तस्मात्प्रजायते कायो नाशरूपं समृच्छति । अग्निः प्रजायते भूयो जरारूपो न संशयः

ດັ່ງນັ້ນ ກາຍຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ ແລະຈະໄປຮອດຮູບແຫ່ງຄວາມພິນາດຢ່າງແນ່ນອນ। ຕໍ່ມາ ໄຟກໍເກີດຂຶ້ນອີກ ຮັບຮູບເປັນຄວາມແກ່ຊະລາ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ

Verse 93

प्राणिनां क्षयरूपेण ज्वरो भवति दारुणः । स्थावरा जंगमाः सर्वे ज्वरेण परिपीडिताः

ສໍາລັບສັດມີຊີວິດ ໄຂ້ຍ່ອມນ່າຢ້ານເມື່ອປາກົດເປັນຮູບແຫ່ງການຊຸດໂຊມແລະສຶກຫຼໍ່। ທັງສິ່ງຢູ່ນິ່ງແລະສິ່ງເຄື່ອນໄຫວ ລ້ວນຖືກໄຂ້ບີບຄັ້ນທຸກທໍລະມານ

Verse 94

नाशमायांति ते सर्वे बहुपीडा प्रपीडिताः । एतत्ते सर्वमाख्यातमन्यत्किं ते वदाम्यहम्

ພວກເຂົາທັງຫມົດ ຖືກບີບຄັ້ນດ້ວຍທຸກຂ໌ຫຼາຍປະການ ຈຶ່ງເຖິງຄວາມພິນາດ. ເຮົາໄດ້ເວົ້າໃຫ້ເຈົ້າຟັງທັງໝົດແລ້ວ—ຈະເວົ້າອັນໃດອີກ?

Verse 95

एवमुक्तो महाराजो मातलिं वाक्यमब्रवीत्

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ມະຫາກະສັດໄດ້ເວົ້າຖ້ອຍຄຳນີ້ກັບມາຕະລີ