Adhyaya 60

Verse 1

कृकल उवाच । कथं मे जायते सिद्धिः कथं पितृविमोचनम् । एतन्मे विस्तरेणापि धर्मराज वदाधुना

ກຶກະລະ ກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບສິດທິ (siddhi) ແນວໃດ ແລະຈະຊ່ວຍໃຫ້ບັນພະບຸລຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າພົ້ນໄດ້ແນວໃດ? ໂອ ທັມມະຣາຊ ຂໍຈົ່ງກ່າວໃຫ້ລະອຽດໃນບັດນີ້”

Verse 2

धर्म उवाच । गच्छ गेहं महाभाग त्वां विना दुःखमाचरत् । संबोधय त्वं सुकलां स्वपत्नीं धर्मचारिणीम्

ທັມມະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ, ຈົ່ງກັບເຮືອນໄປ. ບໍ່ມີເຈົ້າ ນາງຢູ່ໃນຄວາມໂສກ. ຈົ່ງປອບໂລມ ສຸກະລາ ພັນລະຍາຂອງເຈົ້າ ຜູ້ດຳເນີນຕາມທັມ”

Verse 3

श्राद्धदानं गृहं गत्वा तस्या हस्तेन वै कुरु । स्मृत्वा पुण्यानि तीर्थानि यजस्व त्वं सुरोत्तमान्

ຈົ່ງໄປທີ່ເຮືອນຂອງນາງ ແລ້ວເຮັດທານພິທີສຣາດທະ (śrāddha) ໂດຍມືຂອງນາງເອງ. ພ້ອມທັງລະລຶກເຖິງຕີຣຖະ (tīrtha) ອັນສັກສິດ ຈົ່ງບູຊາເທວະຜູ້ສູງສຸດ

Verse 4

तीर्थयात्राकृता सिद्धिस्तव चैव भविष्यति । भार्यां विना तु यो लोके धर्मं साधितुमिच्छति

ສິດທິທີ່ເກີດຈາກການເດີນທາງຈາຣິກໄປຕີຣຖະ ຈະເປັນຂອງເຈົ້າແນ່ນອນ. ແຕ່ໃນໂລກນີ້ ຜູ້ໃດປາດຖະນາຈະສຳເລັດທັມໂດຍບໍ່ມີພັນລະຍາ—

Verse 5

स गार्हस्थ्यं विलोप्यैव एकाकी विचरेद्वनम् । विफलो जायते लोके तं न मन्यंति देवताः

ຖ້າຊາຍຜູ້ໃດລະທິ້ງທຳແຫ່ງຄະຫັດ ແລ້ວເດີນພະເນຈອນຢູ່ປ່າຄົນດຽວ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ໄຮ້ຜົນໃນໂລກ; ເທວະທັງຫຼາຍກໍບໍ່ຍົກຍ້ອງເຂົາ

Verse 6

यज्ञाः सिद्धिं तदायांति यदा स्याद्गृहिणी गृहे । एकाकी स समर्थो न धर्मार्थसाधनाय च

ຍັດຍະທັງຫຼາຍຈະສຳເລັດເມື່ອມີແມ່ເຮືອນຢູ່ໃນເຮືອນ; ເພາະຊາຍຜູ້ຢູ່ຄົນດຽວບໍ່ສາມາດສຳເລັດວິທີສຳລັບທຳ ແລະ ອັດຖະໄດ້

Verse 7

विष्णुरुवाच । एवमुक्त्वा च तं वैश्यं गतो धर्मो यथागतम् । कृकलोपि स धर्मात्मा स्वगृहं प्रतिप्रस्थितः

ພຣະວິສນຸຕັດວ່າ: ເມື່ອຕັດດັ່ງນີ້ແກ່ພໍ່ຄ້າໄວສະຍະແລ້ວ ພຣະທຳກໍຈາກໄປ ກັບຕາມທາງເກົ່າ; ແລະກຶກກະລາຜູ້ມີໃຈທຳກໍອອກເດີນທາງກັບເຮືອນຂອງຕົນ

Verse 8

स्वगृहं प्राप्य मेधावी दृष्ट्वा तां च पतिव्रताम् । सार्थवाहेन तेनापि स्वस्थानं प्राप्य बुद्धिमान्

ເມື່ອເຖິງເຮືອນຂອງຕົນ ຜູ້ມີປັນຍານັ້ນໄດ້ເຫັນນາງຜູ້ເປັນປະຕິວຣະຕາ ພັນລະຍາຜູ້ສັດຊື່; ແລະຫົວໜ້າຂະບວນຄາຣາວານນັ້ນກໍ—ດ້ວຍປັນຍາ—ກັບຮອດຖິ່ນຂອງຕົນ

Verse 9

तया समागतं दृष्ट्वा भर्तारं धर्मकोविदम् । कृतं सुमंगलं पुण्यं भर्तुरागमने तदा

ເມື່ອນາງເຫັນສາມີຜູ້ຮູ້ທຳກັບມາຮອດ ໃນເວລານັ້ນນາງໄດ້ປະກອບພິທີມົງຄຸນອັນບໍລິສຸດ ແລະເປັນບຸນ ເພື່ອສະຫຼອງການກັບມາຂອງສາມີ

Verse 10

समाचष्ट स धर्मात्मा धर्मस्यापि विचेष्टितम् । समाकर्ण्य महाभागा भर्तुर्वाक्यं मुदावहम्

ຊາຍຜູ້ມີຈິດໃຈແຫ່ງທຳນັ້ນ ໄດ້ອະທິບາຍແມ່ນແຕ່ການປະພຶດອັນລະອຽດຂອງທຳ. ເມື່ອນາງຜູ້ມີວາສນາໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງສາມີອັນນຳຄວາມປິຕິ ນາງກໍຟັງດ້ວຍໃຈຈົ່ງໃສ

Verse 11

धर्मवाक्यं प्रशस्याथ अनुमेने च तं तथा । विष्णुरुवाच । अथो स कृकलो वैश्यस्तया सार्धं सुपुण्यकम्

ເມື່ອຊົມເຊີຍຖ້ອຍຄຳແຫ່ງທຳແລ້ວ ລາວກໍຍອມຮັບຕາມນັ້ນ. ພຣະວິສນຸກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ພໍ່ຄ້າວັຍສະຍະນາມ ກຣິກະລະ ໄດ້ກະທຳກຸສົນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຮ່ວມກັບນາງ

Verse 12

चकार श्रद्धया श्राद्धं देवतागृहसंस्थितः । पितरो देव गंधर्वा विमानैश्च समागताः

ນັ່ງຢູ່ໃນເທວາລັຍຂອງເທວະ ລາວໄດ້ປະກອບພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ດ້ວຍສັດທາ. ແລ້ວບັນດາປິຕຣະ ພ້ອມດ້ວຍເທວະ ແລະຄັນທັຣວະ ໄດ້ມາຮອດໂດຍວິມານທິບ

Verse 13

तुष्टुवुस्तौ महात्मानौ दंपती मुनयस्तथा । अहं चापि तथा ब्रह्मा देव्यायुक्तो महेश्वरः

ແລ້ວມະຫາອາດມາທັງສອງ—ຜົວແລະເມຍ—ໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນຈາກບັນດາມຸນີ; ແລະທັງຈາກຂ້າພະເຈົ້າ, ຈາກພຣະພຣະຫມາ, ແລະຈາກພຣະມະເຫສວະມະຫາເທວະຜູ້ມາພ້ອມພຣະເທວີ

Verse 14

सर्वे देवाः सगंधर्वा विमानैश्च समागताः । अहमेव ततो ब्रह्मा देव्यायुक्तो महेश्वरः

ເທວະທັງປວງພ້ອມດ້ວຍຄັນທັຣວະ ໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນໂດຍວິມານທິບ. ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າເອງໄດ້ປາກົດທີ່ນັ້ນເປັນພຣະພຣະຫມາ ແລະເປັນພຣະມະເຫສວະຜູ້ຮ່ວມສະຫມັກກັບພຣະເທວີ

Verse 15

सर्वे देवाः सगंधर्वास्तस्याः सत्येन तोषिताः । ऊचुश्च तौ महात्मानौ धर्मज्ञौ सत्यपंडितौ

ດ້ວຍຄວາມສັດຈິງຂອງນາງ ທວງເທບທັງປວງພ້ອມດ້ວຍຄັນທັຣວະ ກໍປິຕິຍິນດີ; ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ມະຫາອາດມະທັງສອງ ຜູ້ຮູ້ທຳ ແລະປັນຍາໃນສັດຈະ.

Verse 16

भार्यया सह भद्रं ते वरं वरय सुव्रत । कृकल उवाच । कस्य पुण्यप्रसंगेन तपसश्च सुरोत्तमाः

“ຂໍໃຫ້ທ່ານມີສິຣິມົງຄຸນ. ພ້ອມກັບພັນລະຍາ, ໂອ ຜູ້ມີວັດດີ, ຈົ່ງເລືອກພອນໜຶ່ງ.” ກຶກກະລາ ກ່າວວ່າ: “ດ້ວຍການຄົບຄືນກັບບຸນຂອງໃຜ ແລະດ້ວຍຕະປະແນວໃດ, ໂອ ເທບຜູ້ສູງສຸດ, ແມ່ນແຕ່ເທບຊັ້ນຍອດຈຶ່ງຈະພໍໃຈ/ບັນລຸໄດ້?”

Verse 17

सभार्याय वरं दातुं भवंतो हि समागताः । इंद्र उवाच । एषा सती महाभागा सुकला चारुमंगला

“ແທ້ຈິງ ພວກທ່ານມາຊຸມນຸມເພື່ອປະທານພອນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ພ້ອມກັບພັນລະຍາ.” ອິນທຣາ ກ່າວວ່າ: “ນາງຜູ້ເປັນສະຕີນີ້ມີວາສະນາຍິ່ງ, ງາມສົມບູນທຸກສ່ວນ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍມົງຄຸນອັນອ່ອນຫວານ.”

Verse 18

अस्याः सत्येन तुष्टाः स्म दातुकामा वरं तव । समासेन तु तत्प्रोक्तं पूर्ववृत्तांतमेव च

ເນື່ອງດ້ວຍຄວາມສັດຈິງຂອງນາງ ພວກເຮົາພໍໃຈ ແລະພ້ອມຈະປະທານພອນໃຫ້ເຈົ້າ. ໂດຍຫຍໍ້ ໄດ້ກ່າວໄວ້ແລ້ວ ພ້ອມທັງເລື່ອງກ່ອນໜ້ານັ້ນດ້ວຍ.

Verse 19

तस्याश्चरितमाहात्म्यं श्रुत्वा भर्ता स हर्षितः । तया सह स धर्मात्मा हर्षव्याकुललोचनः

ເມື່ອໄດ້ຟັງມະຫິມາອັນນ່າອັດສະຈັນແຫ່ງການປະພຶດຂອງນາງ ຜົວກໍຍິນດີຫຼາຍ. ຊາຍຜູ້ມີທຳນັ້ນຢູ່ກັບນາງ ດວງຕາສັ່ນໄຫວດ້ວຍປີຕິ ແລະຖືກຄວາມສຸກທ່ວມທັບ.

Verse 20

ननाम देवताः सर्वा उवाच च पुनः पुनः । यदि तुष्टा महाभागा त्रयो देवाः सनातनाः

ເທວະທັງປວງໄດ້ນົບນ້ອມກົດກາບ ແລະເຂົາໄດ້ກ່າວຊ້ຳໆວ່າ: “ຖ້າເທວະນິລັນດອນທັງສາມ ຜູ້ມີມະຫາພາກະ ພໍພຣະໄທ…”

Verse 21

अन्ये च ऋषयः पुण्याः कृपां कृत्वा ममोपरि । जन्मजन्मनि देवानां भक्तिमेवं करोम्यहम्

ແລະຣິສີຜູ້ບຸນອື່ນໆ ໄດ້ເຮັດຄວາມເມດຕາຕໍ່ຂ້ອຍ (ປະທານພອນນີ້): ດັ່ງນັ້ນ ໃນຊາດແລ້ວຊາດເລົ່າ ຂ້ອຍຈະປະພຶດພັກຕິຕໍ່ເທວະທັງຫຼາຍ

Verse 22

धर्मसत्यरतिः स्यान्मे भवतां हि प्रसादतः । पश्चाद्धि वैष्णवं लोकं सभार्यश्च पितामहैः

ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານທັງຫຼາຍ ຂໍໃຫ້ຂ້ອຍມີຄວາມຍິນດີໃນທຳມະ ແລະຄວາມຈິງ; ແລ້ວພາຍຫຼັງ ຂໍໃຫ້ຂ້ອຍໄດ້ບັນລຸໂລກໄວສະນະວະ ພ້ອມພັນລະຍາ ແລະບັນພະບຸລຸດ

Verse 23

गंतुमिच्छाम्यहं देवा यदि तुष्टा महौजसः । देवा ऊचुः । एवमस्तु महाभाग सर्वमेव भविष्यति

“ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ, ຖ້າຜູ້ມີພະອຳນາດຍິ່ງພໍພຣະໄທ ຂ້ອຍປາດຖະນາຈະເດີນທາງໄປ.” ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ ໂອ ຜູ້ມີມະຫາພາກະ; ທຸກສິ່ງຈະສຳເລັດແນ່ນອນ”

Verse 24

पुष्पवृष्टिं ततश्चक्रुस्तयोरुपरि भूपते । जगुर्गीतं महापुण्यं ललितं सुस्वरं ततः

ຕໍ່ມາ ໂອ ພຣະຣາຊາ, ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ມີຝົນດອກໄມ້ຕົກລົງເທິງທັງສອງ; ແລ້ວຈຶ່ງຂັບຮ້ອງບົດເພງມະຫາບຸນ—ອ່ອນຊ້ອຍ ແລະສຽງຫວານໄພເຣາະ

Verse 25

गंधर्वा गीततत्त्वज्ञा ननृतुश्चाप्सरोगणाः । ततो देवाः सगंधर्वाः स्वंस्वं स्थानं नृपोत्तम

ພວກຄັນທະວະ ຜູ້ຮູ້ແກ່ນແທ້ແຫ່ງການຂັບຮ້ອງ ໄດ້ຂັບຮ້ອງ ແລະຝູງອັບສະຣາກໍໄດ້ຟ້ອນລຳ। ຈາກນັ້ນ ເທວະທັງຫຼາຍພ້ອມຄັນທະວະ ກໍກັບໄປສູ່ວິມານຂອງຕົນໆ ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ।

Verse 26

वरं दत्वा प्रजग्मुस्ते स्तूयमानाः पतिव्रताम् । नारीतीर्थं समाख्यातमन्यत्किंचिद्वदामि ते

ເມື່ອປະທານພອນແລ້ວ ພວກເຂົາກໍຈາກໄປ ພ້ອມກັບການສັນລະເສີນນາງຜູ້ເປັນປະຕິວຣະຕານັ້ນ। ດັ່ງນັ້ນ ຕີຣະຖະອັນສັກສິດທີ່ເອີ້ນວ່າ “ນາຣີ-ຕີຣະຖະ” ໄດ້ຖືກອະທິບາຍແລ້ວ; ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າອີກບາງຢ່າງໃຫ້ທ່ານຟັງ।

Verse 27

एतत्ते सर्वमाख्यातं पुण्याख्यानमनुत्तमम् । यः शृणोति नरो राजन्सर्वपापैः प्रमुच्यते

ໂອ ພະຣາຊາ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ທ່ານຟັງຄົບຖ້ວນແລ້ວ ເປັນນິທານບຸນອັນສູງສຸດຫາທຽບບໍ່ໄດ້। ຜູ້ໃດຟັງຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ।

Verse 28

श्रद्धया शृणुते नारी सुकलाख्यानमुत्तमम् । सौभाग्येन तु सत्येन पुत्रपौत्रैर्न मुच्यते

ນາງໃດຟັງດ້ວຍສັດທາ ເລື່ອງອັນປະເສີດຂອງ ສຸກະລາ ນາງຈະໄດ້ຮັບສິຣິມົງຄົນ; ໂດຍຄວາມຈິງ ນາງບໍ່ຖືກພາກຈາກລູກຊາຍແລະຫຼານຊາຍ।

Verse 29

मोदते धनधान्येन सहभर्त्रा सुखी भवेत् । पतिव्रता भवेत्सा च जन्मजन्मनि नान्यथा

ນາງຍ່ອມຊື່ນບານດ້ວຍຊັບສິນແລະເຂົ້າຂອງ ແລະຢູ່ຢ່າງສຸກກັບສາມີຂອງນາງ। ນາງເປັນປະຕິວຣະຕາແທ້ ໃນຊາດແລ້ວຊາດເລົ່າ—ບໍ່ແມ່ນຢ່າງອື່ນເລີຍ।

Verse 30

ब्राह्मणो वेदविद्वांश्च क्षत्रियो विजयी भवेत् । धनधान्यं भवेच्चैव वैश्यगेहे न संशयः

ພຣາຫມັນຍ່ອມເປັນຜູ້ຮູ້ພຣະເວດ; ກະສັດຕຣິຍະຍ່ອມເປັນຜູ້ມີໄຊຊະນະ. ແລະໃນເຮືອນຂອງໄວສະຍະ ຈະມີຊັບສິນແລະທັນຍາຫານແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 31

धर्मज्ञो जायते राजन्सदाचारः सुखी भवेत् । शूद्र सुःखमवाप्नोति पुत्रपौत्रैः प्रवर्धते

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ບຸກຄົນຍ່ອມເກີດເປັນຜູ້ຮູ້ທຳ; ດ້ວຍສະດາຈາຣະ (ຄວາມປະພຶດດີ) ຍ່ອມເປັນສຸກ. ແມ່ນແຕ່ຊູດຣະກໍໄດ້ຮັບຄວາມສຸກ ແລະເຈີຣິນດ້ວຍລູກແລະຫຼານ.

Verse 32

विपुला जायते लक्ष्मीर्धनधान्यैरलंकृता

ລັກສະມີອັນອຸດົມພູນເກີດຂຶ້ນ ປະດັບດ້ວຍຊັບສິນແລະທັນຍາຫານ.

Verse 60

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने सुकलाचरित्रे षष्टितमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນສີຣີປັດມະປຸຣານ ພາກພູມິຂັນຑະ ໃນວິເນາອຸປາຂະຍານ ວ່າດ້ວຍຈະຣິດຂອງສຸກະລາ ບົດທີ່ຫົກສິບ ຍ່ອມສິ້ນສຸດລົງ.