Adhyaya 55

Verse 1

विष्णुरुवाच । भावं विदित्वा सुरराट्च तस्याः प्रोवाच कामं पुरतः स्थितं सः । न चास्ति शक्या स्मर ते जयाय सत्यात्मकध्यान सुदंशिता सती

ພຣະວິສນຸຕັດວ່າ: ເມື່ອຮູ້ເຖິງຈິດໃຈແທ້ຂອງນາງແລ້ວ ຈອມເທວະຣາຊາໄດ້ກ່າວກັບ ກາມ (ສະມະຣະ) ຜູ້ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າວ່າ: “ໂອ ສະມະຣະ, ນາງບໍ່ອາດຖືກເຮັດໃຫ້ຍອມເພື່ອຊັຍຊະນະຂອງເຈົ້າໄດ້; ເພາະສະຕີນັ້ນໝັ້ນຄົງດ້ວຍສະມາທິອັນມີສັດຈະເປັນແກ່ນສານ.”

Verse 2

धर्माख्य चापं स्वकरे गृहीत्वा ज्ञानाभिधानं वरमेव बाणम् । योद्धुं रणे संप्रति संस्थिता सती वीरो यथा दर्पितवीर्यभावः

ນາງສະຕີໄດ້ຈັບຄັນທະນູນາມ “ທັມມະ” ໄວ້ໃນມືຂອງນາງ ແລະຖືລູກສອນອັນປະເສີດນາມ “ຍານ” (ປັນຍາ) ແລ້ວ ບັດນີ້ຍືນພ້ອມສູ້ໃນສົງຄາມ—ດັ່ງວີຣະບຸລຸດຜູ້ຜະຍອງດ້ວຍພະລັງກ້າຫານ।

Verse 3

जिगीषयेयं पुरुषार्थमेव त्वमात्मनः कुरुषे पौरुषं तु । त्वामद्य जेतुं समरे समर्था यद्भाव्यमेवं तदिहैव चिंत्यम्

ຂ້ອຍປາຖະນາຊັຍຊະນະເພີ່ມແຕ່ເປັນຄວາມພະຍາຍາມຂອງມະນຸດ (ປຸຣຸສາດ) ເທົ່ານັ້ນ; ເຈົ້າກໍກຳລັງໃຊ້ຄວາມກ້າຫານຂອງເຈົ້າເພື່ອຕົນເອງ. ມື້ນີ້ຂ້ອຍສາມາດຊະນະເຈົ້າໃນສົງຄາມ—ດັ່ງນັ້ນ ສິ່ງໃດທີ່ເປັນພຣະລິຂິດ ຈົ່ງພິຈາລະນາໃນທີ່ນີ້ ແລະໃນບັດນີ້ເທິດ।

Verse 4

दग्धोसि पूर्वं त्वमिहैव शंभुना महात्मना तेन समं विरोधम् । कृत्वा फलं तस्य विकर्मणश्च जातोस्यनंगः स्मर सत्यमेव

ເຈົ້າເຄີຍຖືກມະຫາອາດມາ ສັມພູ (ພຣະສິວະ) ເຜົາໃນທີ່ນີ້ແຕ່ກ່ອນ ເພາະເຈົ້າໄດ້ຕັ້ງຕົນຕໍ່ຕ້ານພຣະອົງ. ເປັນຜົນແຫ່ງກຳອັນຜິດນັ້ນ ເຈົ້າຈຶ່ງເປັນ “ອະນັງຄະ” — ໄຮ້ກາຍ — ໂອ ສະມະຣະ; ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງແທ້।

Verse 5

यथा त्वया कर्म कृतं पुरा स्मर फलं तु प्राप्तं तु तथैव तीव्रम् । सुकुत्सितां योनिमवाप्स्यसि ध्रुवं साध्व्यानया सार्धमिहैव कथ्यसे

ຈົ່ງລະລຶກເຖິງກຳທີ່ເຈົ້າເຄີຍເຮັດໃນກ່ອນ; ຜົນຂອງມັນບັດນີ້ໄດ້ມາຮອດເຈົ້າດ້ວຍຄວາມຮຸນແຮງເທົ່າເກົ່າ. ແນ່ນອນເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບຍົນີອັນນ່າອັບອາຍ (ເກີດໃໝ່ຕ່ຳຕ້ອຍ) ແລະຢູ່ນີ້ເອງ ເຈົ້າຖືກກ່າວຕັກເຕືອນພ້ອມກັບນາງສາທະວີນີ້.

Verse 6

ये ज्ञानवंतः पुरुषा जगत्त्रये वैरं प्रकुर्वन्ति महात्मभिः समम् । भुंजन्ति ते दुष्कृतमेवतत्फलं दुःखान्वितं रूपविनाशनं च

ຜູ້ຊາຍຜູ້ມີປັນຍາ ແຕ່ກໍ່ເວນກັບມະຫາຕະມະໃນຕຣິໂລກບ່ອນໃດກໍຕາມ—ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນຍ່ອມເສວຍຜົນແຫ່ງກຳຊົ່ວນັ້ນແນ່ນອນ: ເຕັມໄປດ້ວຍທຸກຂ໌ ແລະທຳລາຍຮູບງາມຮ່າງກາຍດ້ວຍ.

Verse 7

व्याघुष्य आवां तु व्रजाव काम एनां परित्यज्य सतीं प्रयुज्य । सत्याः प्रसंगेन पुरा मया तु लब्धं फलं पापमयं त्वसह्यम्

ຂ້າໄດ້ຮ້ອງຕະໂກນແລ້ວກ່າວວ່າ: “ມາເຖິດ ໄປກັນເຖິດ ໂອ ກາມະ! ຈົ່ງປະຖິ້ມນາງສະຕີຜູ້ບໍລິສຸດນີ້ ຢ່າໄດ້ໄລ່ຕາມນາງ” ເພາະໃນກ່ອນ ດ້ວຍການຄົບຫາກັບຜູ້ສັດຈິງ (ຜູ້ມີທຳ) ຂ້າເຄີຍໄດ້ຮັບຜົນອັນເປັນບາບ ແລະທົນບໍ່ໄດ້.

Verse 8

त्वमेव जानासि चरित्रमेतच्छप्तोस्मि तेनापि च गौतमेन । जातश्च मेषवृषणः सदा ह्यहं भवान्गतो मां तु विहाय तत्र

ເລື່ອງລາວນີ້ທັງໝົດ ເຈົ້າຜູ້ດຽວຮູ້. ຂ້າກໍຖືກໂຄຕະມະສາບດ້ວຍ ແລະຂ້າກາຍເປັນຜູ້ມີອັນທະເຫມືອນແກະຜູ້ຕະຫຼອດການ. ແຕ່ເຈົ້າກັບໄປທີ່ນັ້ນ ປະຖິ້ມຂ້າໄວ້ທີ່ນີ້.

Verse 9

तेजः प्रभावो ह्यतुलः सतीनां धाता समर्थः सहितुं न सूर्यः । सुकुत्सितं रूपमिदं तु रक्षेत्पुरानुसूया मुनिना हि शप्तम्

ແທ້ຈິງ ຕະເຈົາແລະອຳນາດບາລີຂອງນາງສະຕີນັ້ນຫາທຽບບໍ່ໄດ້; ແມ່ນແຕ່ພຣະຜູ້ສ້າງ (ທາຕາ) ກໍທົນບໍ່ໄດ້—ພຣະອາທິດກໍດຽວກັນ. ດັ່ງນັ້ນພຶງຮັກສາຮູບອັນນ່າອັບອາຍນີ້ໄວ້ ເພາະໃນກ່ອນມັນເກີດຈາກຄຳສາບຂອງມຸນີອະນະສູຍາ.

Verse 10

निरुध्य सूर्यं परिवेगवंतमुद्यंतमेवं प्रभया सुदीप्तम् । भर्तुश्च मृत्युं परिबाधमानं मांडव्यशापस्य च कौंडिनस्य

ນາງໄດ້ຫ້າມພຣະອາທິດທີ່ກຳລັງຂຶ້ນ—ໄວໃນວົງໂຄຈອນ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລັດສະໝີ—ແລະຍັງຂັດຂວາງຄວາມຕາຍຂອງຜົວທີ່ເກີດຈາກຄຳສາບຂອງ ມານຑະວະຍະ ແລະ ເກົານຑິນຍະ ອີກດ້ວຍ।

Verse 11

अत्रेः प्रिया सत्यपतिव्रता तया स्वपुत्रतां देवत्रयं हि नीतम् । न किं पुरा मन्मथ ते श्रुतं सदा संस्कारयुक्ताः प्रभवंति सत्यः

ນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງ ອັດຣິ ຜູ້ຮັກສາພຣະວຣະຕາຕໍ່ຜົວຢ່າງສັດຊື່ ໄດ້ນຳເທວະທັງສາມໃຫ້ເປັນບຸດຂອງນາງແທ້ໆ। ໂອ ມັນມະຖະ! ເຈົ້າບໍ່ເຄີຍໄດ້ຍິນຕັ້ງແຕ່ບູຮານຫລືວ່າ ຜູ້ມີສັງສະການ ແລະວິໄນຊຳລະ ຍ່ອມບັນລຸການປາກົດຕາມກຳນົດແທ້?

Verse 12

सावित्रीनाम्नी द्युमत्सेनपुत्री नीतं प्रियं सा पुनरानिनाय । यमादिहैवाश्वपतेः सुपुत्रं सती त्वमेवं परिसंश्रुतं च

ສາວິຕຣີ ນາມນີ້ ບຸດຣີຂອງ ດະຍຸມັດເສນ ໄດ້ນຳຄົນຮັກທີ່ຖືກນຳໄປ ກັບຄືນມາອີກຄັ້ງ। ຈາກພຣະຍົມ ຢູ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ ນາງສະຕີໄດ້ກູ້ຄືນບຸດຜູ້ດີຂອງ ອັດສະວະປະຕິ; ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ບໍລິສຸດ ເຈົ້າກໍມີຊື່ສຽງແບບນີ້ເຊັ່ນກັນ।

Verse 13

अग्नेः शिखां कः परिसंस्पृशेद्वै तरेद्धिकः सागरमेव मूढः । गले तु बद्धासु शिलां भुजाभ्यां को वा सतीं वश्यति वीतरागाम्

ໃຜຈະແຕະໄຟລຸກໄດ້? ມີແຕ່ຄົນໂງ່ເທົ່ານັ້ນຈຶ່ງຄິດຈະວ່າຍຂ້າມມະຫາສະໝຸດ। ແລະເມື່ອຜູກຫີນໄວ້ທີ່ຄໍ ໃຜຈະວ່າຍໄດ້ດ້ວຍແຂນທັງສອງ? ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ໃຜຈະບັງຄັບສະຕີຜູ້ປອດຈາກຄວາມຍຶດຕິດໄດ້?

Verse 14

उक्ते तु वाक्ये बहुनीतियुक्ते इंद्रेण कामस्य सुशिक्षणार्थम् । आकर्ण्य वाक्यं मकरध्वजस्तु उवाच देवेंद्रमथैनमेव

ເມື່ອອິນທຣະໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳອັນເຕັມໄປດ້ວຍຄະຕິນີຕິຫຼາຍປະການ ເພື່ອສອນກາມະໃຫ້ຖືກທາງ ມະກະຣະທະວະຊະໄດ້ຟັງແລ້ວ ຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ ເທວະເອນທຣະ (ອິນທຣະ) ເອງ।

Verse 15

काम उवाच । तवातिदेशादहमागतो वै धैर्यं सुहृत्त्वं पुरुषार्थमेव । त्यक्त्वा तदर्थं परिभाषसे मां निःसत्वरूपं बहुभीतियुक्तम्

ກາມະເວົ້າວ່າ: ຕາມຄໍາສັ່ງຂອງທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າມາແທ້—ນໍາມາແຕ່ຄວາມກ້າຫານ ມິດຕະຈິດ ແລະຄວາມພາກພຽນຂອງມະນຸດເທົ່ານັ້ນ। ແຕ່ທ່ານກັບລະທິ້ງເປົ້າໝາຍນັ້ນ ແລ້ວດ່າຂ້າພະເຈົ້າວ່າ ໄຮ້ກໍາລັງ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຢ້ານຫຼາຍປະການ

Verse 16

व्याबुद्धि यास्यामि यदा सुरेशस्याल्लोकमध्ये मम कीर्तिनाशः । ऊढिंकरोमानविहीन एव सर्वे वदिष्यंत्यनया जितं माम्

ເມື່ອໃດທີ່ປັນຍາຂອງຂ້າພະເຈົ້າຫຼົງຜິດ ກຽດຊື່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈະພິນາດໃນໂລກ—ແມ່ນແຕ່ຕໍ່ໜ້າຈອມເທວະກໍດີ। ໄຮ້ເກຍດສັກສີ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຖືກກົດລົງ ແລະທຸກຄົນຈະເວົ້າວ່າ “ຂ້າພະເຈົ້າພ່າຍແກ່ນາງ”

Verse 17

ये वै जिता देवगणाश्च दानवाः पूर्वं मुनींद्रास्तपसः प्रयुक्ताः । हास्यं करिष्यंति ममापि सद्यो नार्या जितो मन्मथ एष भीमः

ເທວະຫມູ່ ແລະດານະວະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍປະຫວັດຊະນະມາກ່ອນ ແມ່ນແຕ່ມຸນີເອກຜູ້ຝຶກຕົນດ້ວຍຕະປະ—ພວກເຂົາຈະຫົວເຢາະຂ້າພະເຈົ້າໃນທັນທີ। ເພາະກາມະຜູ້ນ່າຢ້ານນີ້ ຄືມັນມະຖະ ຖືກນາງຜູ້ໜຶ່ງພິຊິດແລ້ວ

Verse 18

तस्मात्प्रयास्यामि त्वयैव सार्धमस्या बलं मानमतः सुरेश । तेजश्च धैर्यं परिणाशयिष्ये कस्माद्भवानत्र बिभेति शक्र

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ຈອມເທວະ ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປກັບທ່ານ ແລະຈະທໍາລາຍພະລັງແລະຄວາມທະນົງຂອງນາງ ທໍາລາຍຕະຫຼອດທັງຕະເຈດແລະຄວາມອົດທົນຂອງນາງ। ແລ້ວເຫດໃດ ໂອ້ສັກຣະ (ອິນທຣາ) ທ່ານຈຶ່ງຢ້ານຢູ່ນີ້?

Verse 19

संबोध्य चैवं स सुराधिनाथं चापं गृहीतं सशरं सुपुष्पम् । उवाच क्रीडां पुरतः स्थितां तां विधाय मायां भवती प्रयातु

ເມື່ອໄດ້ກ່າວຕໍ່ຈອມເທວະດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ລາວກໍຈັບຄັນທະນູທີ່ປະດັບດ້ວຍດອກໄມ້ງາມ ພ້ອມລູກສອນ। ແລ້ວຈຶ່ງເວົ້າກັບນາງຜູ້ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເພື່ອການຫຼິ້ນວ່າ: “ຈົ່ງສວມຮູບມາຍາ ແລ້ວຈາກໄປບັດນີ້”

Verse 20

वैश्यस्य भार्यां सुकलां सुपुण्यां सत्येस्थितां धर्मविदां गुणज्ञाम् । इतो हि गत्वा कुरु कार्यमुक्तं साहाय्यरूपं च प्रिये सखे शृणु

ຈົ່ງອອກຈາກນີ້ໄປຫາ ສຸກະລາ ພັນລະຍາຂອງໄວສະຍະ—ນາງຜູ້ບໍລິສຸດຍິ່ງ ມີບຸນກຸສົນຫຼາຍ ມັ່ນຄົງໃນສັດຈະ ຮູ້ທຳມະ ແລະຮູ້ຈັກຈຳແນກຄຸນງາມ. ໄປເຖິງແລ້ວ ຈົ່ງປະຕິບັດວຽກທີ່ຂ້າໄດ້ກ່າວ ແລະເປັນຜູ້ຊ່ວຍເຫຼືອ. ຟັງເຖີດ ສະຫາຍທີ່ຮັກ.

Verse 21

क्रीडां समाभाष्य ततो मनोभवस्त्वंते स्थितां प्रीतिमथाह्वयत्पुनः । कार्यं भवत्या ममकार्यमुत्तममे तां सुस्नेहैः परिभावयत्वम्

ເມື່ອໄດ້ສົນທະນາເລື່ອງການຫຼິ້ນແລ້ວ ມະໂນພະວະ (ກາມ) ກໍເອີ້ນ ປຣີຕິ ຜູ້ຢືນຢູ່ໃກ້ອີກຄັ້ງວ່າ: “ມີວຽກໜຶ່ງໃຫ້ເຈົ້າເຮັດ—ເປັນກິດອັນສູງສຸດຂອງຂ້າ. ມາເຖີດ; ດ້ວຍຄວາມຮັກອັນເລິກຊຶ້ງ ຈົ່ງຊັກຈູງນາງໃຫ້ຄລ້ອຍຕາມ”

Verse 22

इंद्रं हि दृष्ट्वा सुकला यथा भवेत्स्नेहानुगा चारुविलोचनेयम् । तैस्तैः प्रभावैर्गुणवाक्ययुक्तैर्नयस्व वश्यं च प्रिये सखे शृणु

ເພາະເມື່ອເຫັນ ອິນດຣະ ສຸກະລາ—ນາງຜູ້ງາມມີດວງຕາດັ່ງກວາງ—ຈະເອີ້ນຕາມຄວາມຮັກ. ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍອິດທິພົນຊັກຈູງຫຼາຍປະການ ແລະດ້ວຍຖ້ອຍຄຳທີ່ປະກອບການສັນລະເສີນຄຸນງາມຂອງທ່ານ ຈົ່ງນຳເຂົາໃຫ້ຢູ່ໃນອຳນາດຂອງເຈົ້າ; ຟັງເຖີດ ສະຫາຍທີ່ຮັກ.

Verse 23

भो भोः सखे साधय गच्छ शीघ्रं मायामयं नंदनरूपयुक्तम् । पुष्पोपयुक्तं च फलप्रधानं घुष्टं रुतैः कोकिलषट्पदानाम्

“ໂອ ສະຫາຍເອີຍ! ຈົ່ງສຳເລັດກິດນີ້ ແລ້ວຮີບຮ້ອນໄປໂດຍໄວ ສູ່ສວນປ່າອັນອັດສະຈັນດັ່ງມາຍາ ທີ່ປະດັບດ້ວຍຄວາມງາມແຫ່ງນັນທະນະ; ເຕັມໄປດ້ວຍດອກໄມ້ ອຸດົມດ້ວຍໝາກໄມ້ ແລະກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງນົກຄຸກຄິລາ ແລະສຽງຫຶ່ງຂອງເຜິ້ງ”

Verse 24

आहूय वीरं मकरंदमेव रसायनं स्वादुगुणैरुपेतम् । सहानिलाद्यैर्निजकर्मयुक्तैः संप्रेषयित्वा पुनरेव कामम्

ເມື່ອໄດ້ເຊີນວີຣະບຸລຸດແລ້ວ ທ່ານກໍສົ່ງມະກະຣັນທະນັ້ນເອງ—ນ້ຳສານດັ່ງອຳຣິຕະ ເປັນຣະສາຍະນະມີຄຸນຫວານ—ພ້ອມກັບປຣານະວາຍຸ ແລະອື່ນໆ ໃຫ້ແຕ່ລະຢ່າງປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງຕົນ; ແລ້ວກາມະກໍເກີດຂຶ້ນອີກຄັ້ງ

Verse 25

एवं समादिश्य महत्ससैन्यं त्रैलोक्यसंमोहकरं तु कामः । चक्रे प्रयाणं सुरराजसार्धं संमोहनायैव महासतीं ताम्

ດັ່ງນັ້ນ ຫຼັງຈາກສັ່ງການກອງທັບໃຫຍ່ອັນສາມາດເຮັດໃຫ້ໄຕໂລກຫຼົງໄຫຼແລ້ວ ກາມເທບໄດ້ອອກເດີນທາງພ້ອມກັບພະອິນທຣາ ກະສັດແຫ່ງເທວະ ເພື່ອຈະຫຼອກລວງມະຫາສະຕີນາງນັ້ນແຕ່ພຽງຢ່າງດຽວ।