Adhyaya 41

Verse 1

। वेन उवाच । पुत्रो भार्या कथं तीर्थं पितामाता कथं वद । गुरुश्चैव कथं तीर्थं तन्मे विस्तरतो वद

ເວນາກ່າວວ່າ: “ລູກຊາຍເປັນຕີຣຖະ (tīrtha) ໄດ້ແນວໃດ? ພັນລະຍາເປັນຕີຣຖະແນວໃດ? ຈົ່ງບອກ—ພໍ່ແມ່ເປັນຕີຣຖະແນວໃດ? ແລະຄູບາອາຈານ (ກຸຣຸ) ເປັນຕີຣຖະແນວໃດ? ຂໍອະທິບາຍໃຫ້ຂ້ອຍຢ່າງລະອຽດ”

Verse 2

श्रीविष्णुरुवाच । अस्ति वाराणसी रम्या गंगायुक्ता महापुरी । तस्यां वसति वैश्यैकः कृकलो नाम नामतः

ພຣະສີວິສະນຸຕັດວ່າ: ມີນະຄອນໃຫຍ່ວາຣານະສີອັນງາມ ມີແມ່ນ້ຳຄົງຄາ (Gaṅgā) ເປັນເຄື່ອງປະດັບ. ໃນນະຄອນນັ້ນມີພໍ່ຄ້າວັຍສະຍະຜູ້ໜຶ່ງ ຊື່ ກຣຶກກະລະ (Kṛkala).

Verse 3

तस्य भार्या महासाध्वी पतिव्रतपरायणा । धर्माचारपरा नित्यं सा वै पतिपरायणा

ເມຍຂອງລາວເປັນນາງຜູ້ມີຄຸນທຳສູງ ຍຶດໝັ້ນໃນວຣະຕະແຫ່ງຄວາມສັດຊື່ຕໍ່ຜົວ. ນາງປະພຶດຕາມທຳມະເປັນນິດ ແລະອຸທິດໃຈໃຫ້ຜົວໂດຍສິ້ນເຊີງ.

Verse 4

सुकला नाम पुण्यांगी सुपुत्रा चारुमंगला । सत्यंवदा सदा शुद्धा प्रियाकारा प्रियप्रिया

ມີນາງຜູ້ໜຶ່ງຊື່ ສຸກະລາ—ກາຍໃຈເປັນກຸສົນ ໄດ້ບຸດດີເປັນສິຣິ ແລະມີເສນ່ຫາມົງຄຸນ. ນາງເວົ້າຄວາມຈິງ ບໍລິສຸດເສມອ ກິລິຍານ່າຮັກ ແລະເປັນທີ່ຮັກຢ່າງຍິ່ງຂອງຜູ້ທີ່ນາງຮັກ.

Verse 5

एवंगुणैः समायुक्ता सुभगा चारुकारिणी । स वैश्य उत्तमो नाना धर्मज्ञो ज्ञानवान्गुणी

ດ້ວຍຄຸນງາມເຫຼົ່ານີ້ ນາງເປັນຜູ້ມີວາສະນາ ແລະມີຄວາມປະພຶດງາມ. ສ່ວນເຂົາເປັນໄວສະຍະຜູ້ຍອດ ຮູ້ຫຼາຍດ້ານ ຮູ້ທຳມະ ມີປັນຍາ ແລະມີຄຸນທຳແທ້.

Verse 6

पुराणे श्रौतधर्मे च सदा श्रवणतत्परः । तीर्थयात्राप्रसंगेन बहुपुण्यप्रदायकम्

ເຂົາມຸ່ງໝັ້ນສະເໝີໃນການຟັງປຸຣານະ ແລະທຳມະຕາມສຣຸຕະ—ໜ້າທີ່ຕາມເວດ. ໂດຍໂອກາດແຫ່ງການເດີນທາງໄປຕີຣະຖະ ເຂົາກາຍເປັນຜູ້ປະທານບຸນອັນຫຼາຍຫຼວງ.

Verse 7

श्रद्धया निर्गतो यात्रां तीर्थानां पुण्यमंगलाम् । ब्राह्मणानां प्रसंगेन सार्थवाहेन तेन च

ດ້ວຍສັດທາ ເຂົາໄດ້ອອກເດີນທາງໄປຈາຣິກຕີຣະຖະອັນມົງຄຸນ ແລະໃຫ້ບຸນ. ເຂົາໄປພ້ອມກັບສັງຄົມພຣາຫມະນ ແລະກັບສາຣະຖະວາຫະ—ຫົວໜ້າຂະບວນຄາຣາວານ—ນັ້ນດ້ວຍ.

Verse 8

प्रस्थितो धर्ममार्गं तु तमुवाच पतिव्रता । पतिस्नेहेन संमुग्धा भर्तारं वाक्यमब्रवीत्

ເມື່ອລາວອອກເດີນທາງຕາມມັກຄາແຫ່ງທັມ ພັນລະຍາຜູ້ເປັນປະຕິວຣະຕາໄດ້ເອີ້ນກ່າວ; ດ້ວຍຄວາມຮັກຕໍ່ຜົວຈົນຫຼົງໄຫຼ ນາງໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍານີ້ແກ່ຜູ້ເປັນນາຍຂອງນາງ।

Verse 9

सुकलोवाच । अहं ते धर्मतः पत्नी सहपुण्यकरा प्रिय । पतिमार्गं प्रतीक्ष्याहं पतिदेवं यजाम्यहम्

ສຸກະລາ ກ່າວວ່າ: “ຕາມທັມ ຂ້າແມ່ນເມຍຂອງເຈົ້າ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ເປັນຜູ້ຮ່ວມສ້າງບຸນ. ເມື່ອຄອຍຖ້າທາງຂອງຜົວ ຂ້າບູຊາ ‘ປະຕິເທວະ’ ຄືຜົວຂອງຂ້າ ເປັນດັ່ງເທວະ”

Verse 10

कदा नैव मया त्याज्यं सामीप्यं ते द्विजोत्तम । तवच्छायां समाश्रित्य करिष्ये धर्ममुत्तमम्

ໂອ ດວິໂຈຕະມະ ຜູ້ເປັນພຣາຫມັນອັນປະເສີດ ຂ້າຈະບໍ່ລະທິ້ງການຢູ່ໃກ້ຊິດກັບເຈົ້າເລີຍ. ອາໄສຮົ່ມເງົາຂອງເຈົ້າເປັນທີ່ພຶ່ງ ຂ້າຈະປະພຶດທັມອັນສູງສຸດ

Verse 11

पतिव्रताख्यं पापघ्नं नारीणां गतिदायकम् । पुण्यस्त्री कथ्यते लोके या स्यात्पतिपरायणा

ຄວາມສັດຊື່ທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ປະຕິວຣະຕາ’ ເປັນຜູ້ທໍາລາຍບາບ ແລະໃຫ້ເສັ້ນທາງແກ່ສະຕຣີ. ສະຕຣີຜູ້ອຸທິດໃຈແດ່ຜົວພຽງຜູ້ດຽວ ຖືກເອີ້ນໃນໂລກວ່າ ສະຕຣີຜູ້ມີບຸນຄຸນທັມ

Verse 12

युवतीनां पृथक्तीर्थं विना भर्तुर्न शोभते । सुखदं नास्ति वै लोके स्वर्गमोक्षप्रदायकम्

ສໍາລັບສະຕຣີວັຍໜຸ່ມ ການໄປຈາລິກຕີຣະຖະແຍກຕ່າງຫາກໂດຍບໍ່ມີຜົວ ບໍ່ຖືວ່າສົມຄວນ. ໃນໂລກນີ້ກ່າວກັນວ່າ ບໍ່ມີຄວາມສຸກໃດເທົ່າກັບສິ່ງທີ່ປະທານສະຫວັນ ແລະ ໂມກສະ

Verse 13

सव्यं पादं च भर्तुश्च प्रयागं विद्धि सत्तम । वामं च पुष्करं तस्य या नारी परिकल्पयेत्

ໂອ ຜູ້ດີທີ່ສຸດໃນບັນດາຜູ້ມີຄຸນທຳ, ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ຕີນຂວາຂອງສາມີແມ່ນ ປຣະຍາກ ແລະ ຕີນຊ້າຍແມ່ນ ປຸສກະຣ—ແມ່ຍິງພຶງນຶກຖືສາມີດັ່ງນີ້.

Verse 14

तस्य पादोदकस्नानात्तत्पुण्यं परि जायते । प्रयागपुष्करसमं स्नानं स्त्रीणां न संशयः

ການອາບນ້ຳດ້ວຍນ້ຳລ້າງຕີນຂອງທ່ານ (ສາມີ) ຍ່ອມເຮັດໃຫ້ບຸນອັນສົມຄວນເກີດຂຶ້ນຢ່າງຄົບຖ້ວນ. ສຳລັບແມ່ຍິງ ການອາບແບບນີ້ເທົ່າກັບການອາບທີ່ ປຣະຍາກ ແລະ ປຸສກະຣ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 15

सर्वतीर्थमयो भर्ता सर्वपुण्यमयः पतिः । मखानां यजनात्पुण्यं यद्वै भवति दीक्षिते

ສາມີແມ່ນຜູ້ຮວບຮວມຕີຣຖະອັນສັກສິດທັງປວງ, ແລະ ຜູ້ເປັນນາຍຂອງແມ່ຍິງແມ່ນຜູ້ຮວບຮວມບຸນທັງມວນ. ບຸນທີ່ເກີດຂຶ້ນແທ້ແກ່ຜູ້ຖືພິທີດີກສາ ເມື່ອປະກອບຍັດຍະ ກໍມີຢູ່ໃນທ່ານນັ້ນເອງ.

Verse 16

तत्फलं समवाप्नोति सेवया भर्तुरेव हि । गयादीनां सुतीर्थानां यात्रां कृत्वा हि यद्भवेत्

ນາງຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນນັ້ນເອງ ໂດຍການຮັບໃຊ້ສາມີເທົ່ານັ້ນ. ບຸນທີ່ເກີດຈາກການເດີນທາງໄປຍັງຕີຣຖະອັນດີເລີດ ເຊັ່ນ ຄະຍາ ແລະອື່ນໆ ກໍເທົ່າກັນ.

Verse 17

तत्फलं समवाप्नोति भर्तुः शुश्रूषणादपि । समासेन प्रवक्ष्यामि तन्मे निगदतः शृणु

ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍການປະຄອງຮັບໃຊ້ສາມີດ້ວຍໃຈສັດທາ ກໍໄດ້ຮັບຜົນດຽວກັນ. ຂ້ອຍຈະກ່າວໂດຍຫຍໍ້—ຈົ່ງຟັງຂ້ອຍເມື່ອຂ້ອຍກ່າວ.

Verse 18

नास्त्यासां हि पृथग्धर्मः पतिशुश्रूषणं विना । तस्मात्कांतसहायं ते कुर्वाणा सुखदायिनी

ສໍາລັບແມ່ຍິງເຊັ່ນນັ້ນ ບໍ່ມີທໍາອື່ນແຍກຕ່າງ ນອກຈາກການຮັບໃຊ້ຜົວດ້ວຍຄວາມສັດທາ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອເຮັດໃຫ້ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກເປັນຄູ່ຄອງແລະທີ່ພຶ່ງ ເຈົ້າຈຶ່ງເປັນຜູ້ປະທານຄວາມສຸກ.

Verse 19

तवच्छायां समाश्रित्य आगमिष्यामि नान्यथा । विष्णुरुवाच । रूपं शीलं गुणं भक्तिं समालोक्य वयस्तथा

ອາໄສເງົາແລະການຄຸ້ມຄອງຂອງເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າຈະມາ—ແນ່ນອນ ບໍ່ແມ່ນທາງອື່ນ. ພຣະວິສນຸຕັດວ່າ: ເມື່ອພິຈາລະນາຮູບລັກ, ຄວາມປະພຶດ, ຄຸນງາມ, ພັກດີພະທຳ ແລະອາຍຸຕາມຄວນແລ້ວ—

Verse 20

सौकुमार्यं विचार्यैवं कृकलः स पुनःपुनः । यद्येवं हि नयिष्यामि दुर्गमार्गं सुदुःखदम्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຄິດທົບທວນຊ້ໍາໆເຖິງຄວາມອ່ອນນຸ່ມແລະບອບບາງ ກຶກະລະນັ້ນຄິດວ່າ: “ຖ້າເປັນແບບນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຕ້ອງນໍາເຂົາໄປຕາມທາງທຸກຍາກ ອັນເຈັບປວດຢ່າງຫນັກ”

Verse 21

रूपनाशो भवेच्चास्याः शीतातपविलोडनात् । पद्मगर्भप्रतीकाशमस्याश्चांगं प्रवर्णकम्

ຄວາມງາມຂອງນາງຈະຖືກທໍາລາຍໂດຍຄວາມປັ່ນປ່ວນຈາກຄວາມໜາວແລະຄວາມຮ້ອນ; ແລະກາຍນາງຈະຈາງຊີດ ຄ້າຍດ້ານໃນຂອງດອກບົວຕູມ.

Verse 22

झंझावातेन शीतेन कृष्णवर्णं भविष्यति । पंथाः कर्कश सुग्रावा पादौचास्याः सुकोमलौ

ເນື່ອງຈາກລົມໜາວພັດແຮງ ຜິວພັນຂອງນາງຈະຄ່ໍາລົງ. ທາງຈະຫຍາບແຂງ ແລະຂຸລຂະ, ແຕ່ຕີນຂອງນາງຍັງຄົງອ່ອນນຸ່ມຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 23

एष्यते वेदनां तीव्रामथो गंतुं न च क्षमा । क्षुत्तृष्णाभिपरीतांगी कीदृशीयं भविष्यति

ຄວາມເຈັບປວດອັນແຮງກ້າຈະມາຖືກນາງ ແລະນາງຈະບໍ່ອາດແມ່ນແຕ່ຂະບື້ນໄຫວໄດ້. ເມື່ອກາຍຖືກຄວາມຫິວແລະຄວາມກະຫາຍຄອບງຳ—ນາງຈະຕົກຢູ່ໃນສະພາບໃດ?

Verse 24

वामांगी मम च स्थानं सुखस्थानं वरानना । मम प्राणप्रिया नित्यं नित्यं धर्मस्य चाश्रयः

ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ ເຈົ້າແມ່ນຂ້າງຊ້າຍຂອງເຮົາ ແລະເປັນທີ່ພັກພິງຂອງເຮົາ—ເປັນສະຖານແຫ່ງຄວາມສຸກ. ເຈົ້າເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງກວ່າຊີວິດເສມອ ແລະເປັນທີ່ພຶ່ງແຫ່ງທຳມະຢູ່ເນືອງນິດ

Verse 25

नाशमेति यदा बाला मम नाशो भवेदिह । इयं मे जीविका नित्यमियं प्राणस्य चेश्वरी

ເມື່ອນາງຜູ້ຍັງໜຸ່ມນີ້ພົບຄວາມພິນາດ ຄວາມພິນາດຂອງເຮົາກໍຈະເກີດຂຶ້ນຢູ່ນີ້ດ້ວຍ. ນາງແມ່ນຊີວິດຫຼ້ຽງຊີບຂອງເຮົາເສມອ ແລະນາງແມ່ນຜູ້ເປັນໃຫຍ່ເໜືອລົມປຣານຂອງເຮົາ

Verse 26

न नयिष्ये वनं तीर्थमेकश्चैवाप्यहं व्रजे । चिंतयित्वा क्षणं नूनं कृकलेन महात्मना

“ເຮົາຈະບໍ່ນຳ(ເຈົ້າ)ໄປປ່າ ຫຼືໄປທີ່ທິຣຖະອັນສັກສິດ; ເຮົາຈະໄປວຣະຊະ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ດຽວກໍຕາມ.” ເມື່ອຄິດໄຕ່ຕອງຊົ່ວຂະນະ ມະຫາອາດມາ ກຶກກະລະ ກໍຕັດສິນໃຈດັ່ງນີ້

Verse 27

तस्य चित्तानुगो भावस्तया ज्ञातो नृपोत्तम । पुनरूचे महाभागा भर्त्तारं प्रस्थितं तदा

ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ ນາງໄດ້ຮູ້ເຖິງຄວາມຮູ້ສຶກທີ່ຕາມໃຈຂອງເຂົາ. ແລ້ວນາງຜູ້ມີບຸນຍິ່ງນັ້ນ ເມື່ອສາມີກຳລັງຈະອອກເດີນທາງ ກໍໄດ້ກ່າວກັບເຂົາອີກຄັ້ງ

Verse 28

अनघा नैव वै त्याज्या पुरुषैः शृणु सत्तम । मूलमेवं हि धर्मस्य पुरुषस्य महामते

ໂອ ຜູ້ດີທີ່ສຸດໃນບັນດາຜູ້ມີສິນ ຈົ່ງຟັງ: ນາງຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ບໍ່ຄວນໃຫ້ຊາຍທິ້ງເລີຍ; ເພາະໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ນາງນັ້ນແມ່ນຮາກແຫ່ງທຳມະຂອງຊາຍ।

Verse 29

एवं ज्ञात्वा महाभाग मामेवं नय सांप्रतम् । विष्णुरुवाच । श्रुत्वा सर्वं हि तेनापि प्रियाया भाषितं बहु

“ເມື່ອຮູ້ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໂອ ຜູ້ມີພາກດີ ຈົ່ງນຳຂ້ອຍໄປຕາມວິທີນີ້ໃນບັດນີ້” ພຣະວິສນຸຕັດວ່າ: “ເຂົາໄດ້ຟັງທຸກຢ່າງ ແລະຍັງໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຫຼາຍທີ່ນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກໄດ້ກ່າວ…”

Verse 30

प्रहस्यैव वचो ब्रूते तामेवं कृकलः पुनः । नैव त्याज्या भवेद्भार्या प्राप्ता धर्मेण वै प्रिये

ດ້ວຍຮອຍຍິ້ມ ກຶກກະລະໄດ້ກ່າວກັບນາງອີກຄັ້ງວ່າ: “ທີ່ຮັກ, ພັນລະຍາທີ່ໄດ້ມາຕາມທຳມະ ບໍ່ຄວນຖືກທິ້ງເລີຍ”

Verse 31

येन भार्या परित्यक्ता सुनीता धर्मचारिणी । दशांगधर्मस्तेनापि परित्यक्तो वरानने

ໂອ ຜູ້ໜ້າງາມ, ຜູ້ໃດທີ່ທິ້ງພັນລະຍາຊື່ ສຸນີຕາ ຜູ້ປະພຶດທຳມະ, ຜູ້ນັ້ນກໍໄດ້ທິ້ງທຳມະສິບປະການໄປດ້ວຍ

Verse 32

तस्मात्त्वामेव भद्रं ते नैव त्यक्ष्ये कदा प्रिये । विष्णुरुवाच । एवमाभाष्य तां भार्यां संबोध्य च पुनःपुनः

“ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ທີ່ຮັກ, ຂ້ອຍຈະບໍ່ທິ້ງເຈົ້າເລີຍ” ພຣະວິສນຸຕັດວ່າ: ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນີ້ກັບພັນລະຍາແລ້ວ ເຂົາໄດ້ເອີ້ນປອບໃຈ ແລະຢືນຢັນນາງຊ້ຳໆ

Verse 33

तस्या अज्ञातमात्रेण ससार्थेन समं गतः । गते तस्मिन्महाभागे कृकले पुण्यकर्मणि

ທັນທີທີ່ນາງຮູ້ເລື່ອງ ລາວກໍອອກເດີນທາງໄປພ້ອມຂະບວນຄາຣາວານ. ເມື່ອກຣິກະລະຜູ້ມີບຸນກຳ ຜູ້ສູງສົ່ງນັ້ນໄດ້ຈາກໄປແລ້ວ,

Verse 34

देवकर्मसुवेलायां काले पुण्ये शुभानना । नैव पश्यति भर्तारं कृकलं निजमंदिरे

ໃນເວລາມົງຄຸນທີ່ກຳນົດເພື່ອພິທີກຳແຫ່ງເທວະ ໃນການເວລາອັນສັກສິດແລະເປັນບຸນນັ້ນ ນາງຜູ້ໜ້າງາມບໍ່ເຫັນສາມີຄື ກຣິກະລະ ຢູ່ໃນເຮືອນຂອງຕົນ

Verse 35

समुत्थाय त्वरायुक्ता रुदमाना सुदुःखिता । वयस्यान्पृच्छते भर्तुर्दुःखशोकाधिपीडिता

ນາງລຸກຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມຮີບຮ້ອນ ຮ້ອງໄຫ້ແລະເສົ້າໂສກຢ່າງຫນັກ. ຖືກທຸກຂ໌ແລະໂສກບີບຄັ້ນ ນາງຈຶ່ງຖາມໝູ່ສະໝິດເຖິງສາມີຂອງນາງ

Verse 36

युष्माभिर्वा महाभागा दृष्टोऽसौ कृकलो मम । प्राणेश्वरो गतः क्वापि भवंतो मम बांधवाः

ໂອ ຜູ້ມີວາສນາທັງຫຼາຍ ພວກເຈົ້າເຄີຍເຫັນກຣິກະລະຂອງຂ້າບໍ? ພຣະເຈົ້າແຫ່ງລົມຫາຍໃຈຂອງຂ້າໄດ້ໄປທີ່ໃດສັກແຫ່ງ—ພວກເຈົ້າແມ່ນຍາດພີ່ນ້ອງຂອງຂ້າ

Verse 37

यदि दृष्टो महाभागाः कृकलो मम सांप्रतम् । भर्तारं पुण्यकर्तारं सर्वज्ञं सत्यपंडितम्

ຖ້າພວກເຈົ້າຜູ້ມີວາສນາໄດ້ເຫັນກຣິກະລະຂອງຂ້າໃນຕອນນີ້—ຜົວຂອງຂ້າ ຜູ້ກະທຳບຸນ ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ ແລະເປັນບັນດິດມຸນີຜູ້ສັດຈິງ—

Verse 38

कथयंतु महात्मानं यदि दृष्टो महामतिः । तस्यास्तद्भाषितं श्रुत्वा तामूचुस्ते महामतिम्

ພວກເຂົາກ່າວວ່າ “ຂໍໃຫ້ເລົ່າເຖິງມະຫາອາດມານັ້ນ—ທ່ານຜູ້ມີປັນຍາສູງນັ້ນໄດ້ເຫັນແລ້ວບໍ?” ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງນາງ ຜູ້ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນຈຶ່ງກ່າວກັບນາງຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງນັ້ນ។

Verse 39

धर्मयात्राप्रसंगेन नाथस्ते कृकलः शुभे । तीर्थयात्रां चकारासौ कस्माच्छोचसि सुव्रते

ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ! ໃນວາລະແຫ່ງທຳມະຍາຕຣາ ນາຖຂອງເຈົ້າ ຄຶກະລະ ໄດ້ເດີນທາງຈາລິກໄປສູ່ຕີຣະຖະອັນສັກສິດ. ໂອ ນາງຜູ້ມີສິນ ເຈົ້າເສົ້າໂສກເພາະຫຍັງ?

Verse 40

साधयित्वा महातीर्थं पुनरेष्यति शोभने । एवमाश्वासिता सा च पुरुषैराप्तकारिभिः

“ເມື່ອສຳເລັດກິດທີ່ມະຫາຕີຣະຖະແລ້ວ ລາວຈະກັບມາອີກ ໂອ ຜູ້ງາມ” ດັ່ງນີ້ ນາງໄດ້ຮັບການປອບໃຈຈາກບຸລຸດຜູ້ນ່າເຊື່ອຖື ແລະປາດຖະນາດີຕໍ່ນາງ।

Verse 41

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने सुकलाचरित । एकचत्वारिंशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ບົດທີ່ 41 “ຈະຣິຕະຂອງສຸກະລາ” ໃນຕອນເວນະ ແຫ່ງພູມິຂັນຑະ ຂອງສີຣີປັດມະປຸຣານອັນນ່າເຄົາລົບ ຈົບລົງແລ້ວ।

Verse 42

यावदायाति मे भर्त्ता भूमौ स्वप्स्यामि संस्तरे । घृतं तैलं न भोक्ष्येऽहं दधिक्षीरं तथैव च

ຈົນກວ່າສາມີຂອງຂ້າຈະກັບມາ ຂ້າຈະນອນຢູ່ເທິງພື້ນດິນ ບນເສື່ອງ່າຍໆ. ຂ້າຈະບໍ່ຮັບປະທານເນີຍໃສ (ghee) ຫຼືນ້ຳມັນ ແລະຈະບໍ່ກິນນົມສົ້ມກັບນົມດ້ວຍ।

Verse 43

लवणं च परित्यक्तं तथा तांबूलमेव च । मधुरं च तथा राजंस्त्यक्तं गुडादिकं तथा

ເກືອ ແລະ ໝາກພູ ກໍໄດ້ຖືກລະເວັ້ນ. ໂອ້ ພະລາຊາ, ຂອງຫວານ ແລະ ນ້ຳອ້ອຍ ກໍໄດ້ຖືກປະຖິ້ມເຊັ່ນກັນ.

Verse 44

एकाहारा निराहारा तावत्स्थास्ये न संशयः । यावच्चागमनं भर्तुः पुनरेव भविष्यति

ບໍ່ວ່າຂ້າພະເຈົ້າຈະກິນເຂົ້າພຽງຄາບດຽວ ຫຼື ອົດອາຫານ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະຢູ່ແບບນີ້ຢ່າງແນ່ນອນ ຈົນກວ່າຜົວຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈະກັບມາ.

Verse 45

एवं दुःखान्विता भूत्वा एकवेणीधरा पुनः । एककंचुकसंवीता मलिना च बभूव सा

ດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າ, ນາງຈຶ່ງມັດຜົມເປັນເປຍດຽວອີກຄັ້ງ; ນຸ່ງເຄື່ອງພຽງຊຸດດຽວ, ນາງກາຍເປັນຄົນມົ່ນໝອງ ແລະ ບໍ່ສະອາດ.

Verse 46

मलिनेनापि वस्त्रेण एकेनैव स्थिता पुनः । हाहाकारं प्रमुंचंती निःश्वसंती सुदुःखिता

ນາງຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນອີກເທື່ອໜຶ່ງດ້ວຍເສື້ອຜ້າທີ່ເປື້ອນພຽງຊຸດດຽວ, ຮ້ອງໄຫ້ຄຳຄວນ, ຖອນຫາຍໃຈ ແລະ ຈົມຢູ່ໃນຄວາມໂສກເສົ້າຢ່າງໜັກ.

Verse 47

वियोगानलसंदग्धा कृष्णांगी मलधारिणी । एवं दुःखसमाचारा सुकृशा विह्वला तदा

ຖືກແຜດເຜົາດ້ວຍໄຟແຫ່ງການພັດພາກ, ຮ່າງກາຍຂອງນາງດຳຄ້ຳ, ເປື້ອນເປິ ແລະ ບໍ່ໄດ້ຮັບການເບິ່ງແຍງ - ດຳລົງຊີວິດຢູ່ໃນຄວາມທຸກ - ນາງຈຶ່ງຈ່ອຍຜອມ ແລະ ສິ້ນຫວັງໃນເວລານັ້ນ.

Verse 48

रोदमाना दिवारात्रौ निद्रा लेभे न वै निशि । क्षुधां न विंदते राजन्दुःखेन विदलीकृता

ນາງຮ້ອງໄຫ້ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ; ຍາມຄືນກໍບໍ່ໄດ້ນອນຫຼັບເລີຍ. ໂອ້ ພະຣາຊາ, ຖືກຄວາມໂສກບີບຄັ້ນ ຈົນແມ່ນຄວາມຫິວກໍບໍ່ຮູ້ສຶກ.

Verse 49

अथ सख्यः समायाताः पप्रच्छुः सुकलां तदा । सुकले चारुसर्वांगि कस्माद्रोदिषि संप्रति

ແລ້ວບັນດາໝູ່ສາວຂອງນາງກໍມາຊຸມກັນ ແລະຖາມສຸກະລາວ່າ: “ໂອ້ ສຸກະລາ ຜູ້ມີອະວະຍະວະງາມທົ່ວກາຍ, ເຈົ້າຮ້ອງໄຫ້ຢູ່ບັດນີ້ເພາະຫຍັງ?”

Verse 50

ततस्त्वं कारणं ब्रूहि दुःखस्यास्य वरानने । सुकलोवाच । स मां त्यक्त्वा गतो भर्ता धर्मार्थं धर्मतत्परः

“ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ ຜູ້ໜ້າງາມ ຈົ່ງບອກເຫດແຫ່ງຄວາມທຸກນີ້” ສຸກະລາກ່າວວ່າ: “ສາມີຂອງຂ້າ ຜູ້ອຸທິດໃຈໃນທຳ ໄດ້ລະທິ້ງຂ້າ ແລະຈາກໄປເພື່ອທຳ”

Verse 51

तीर्थयात्राप्रसंगेन अटते मेदिनीं ततः । मां त्यक्त्वा स गतः स्वामी निर्दोषां पापवर्जिताम्

ໂດຍອ້າງວ່າຈະໄປຈາລິກຕີຣຖະ (ສະຖານທີ່ສັກສິດ) ລາວຈຶ່ງພາຕົນເອງເດີນທາງພະເນຈອນທົ່ວແຜ່ນດິນ. ສາມີຂອງຂ້າໄດ້ຈາກໄປ ປະລະຂ້າ—ຜູ້ບໍ່ມີຄວາມຜິດ ແລະຫ່າງໄກຈາກບາບ.

Verse 52

अहं साध्वी समाचारा सदा पुण्या पतिव्रता । मां त्यक्त्वा स गतो भर्ता तीर्थ साधनतत्परः

ຂ້າເປັນສາວຜູ້ປະພຶດດີ (ສາດວີ) ມີຈິດຈັນຍາງາມ ສັ່ງສົມບຸນເປັນນິດ ແລະເປັນປະຕິວຣະຕາ ຜູ້ຈົ່ງຮັກສາຄວາມສັດຕໍ່ສາມີ; ແຕ່ສາມີຂອງຂ້າກໍຍັງລະທິ້ງຂ້າໄປ ມຸ່ງໝັ້ນໃນການເດີນທາງໄປຕີຣຖະອັນສັກສິດ.

Verse 53

तेनाहं दुःखिता सख्यो वियोगेनाति पीडिता । जीवनाशो वरं श्रेष्ठो वरं वै विषभक्षणम्

ດັ່ງນັ້ນ, ໂອ ເພື່ອນທັງຫລາຍ, ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງໂສກເສົ້າ - ທຸກທໍລະມານຢ່າງແສນສາຫັດຈາກການພັດພາກ. ການສິ້ນຊີວິດຍັງປະເສີດກວ່າ; ການກິນຢາພິດຍັງດີກວ່າແທ້ໆ.

Verse 54

वरमग्निप्रवेशश्च वरं कायविनाशनम् । नारीं प्रियां परित्यज्य भर्ता याति सुनिष्ठुरः

ການເຂົ້າກອງໄຟຍັງປະເສີດກວ່າ; ການທໍາລາຍຮ່າງກາຍນີ້ຍັງດີກວ່າ - ກວ່າການທີ່ຜົວຜູ້ໃຈດໍາອໍາມະຫິດ ປະຖິ້ມເມຍອັນເປັນທີ່ຮັກແລ້ວຈາກໄປ.

Verse 55

भर्तृत्यागो वरं नैव प्राणत्यागो वरं सखि । वियोगं न समर्थाहं सहितुं नित्यदारुणम्

ການປະຖິ້ມຜົວບໍ່ແມ່ນສິ່ງປະເສີດເລີຍ; ການສະລະຊີວິດຍັງດີກວ່າ, ໂອ ເພື່ອນເອີຍ. ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ສາມາດທົນທານຕໍ່ການພັດພາກ ອັນໂຫດຮ້າຍແລະບໍ່ມີວັນສິ້ນສຸດນີ້ໄດ້.

Verse 56

तेनाहं दुःखिता सख्यो वियोगेनापि नित्यशः । सख्य ऊचुः । तीर्थयात्रां गतो भर्ता पुनरेष्यति ते पतिः

"ຍ້ອນເຫດນັ້ນ, ເພື່ອນເອີຍ, ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງເປັນທຸກຍ້ອນການພັດພາກຢູ່ຕະຫລອດ." ຫມູ່ເພື່ອນກ່າວວ່າ: "ຜົວຂອງເຈົ້າໄປສະແຫວງບຸນ; ເຈົ້ານາຍຂອງເຈົ້າຈະກັບມາອີກຄັ້ງ."

Verse 57

वृथा शोषयसे कायं वृथाशोकं करोषि वै । वृथा त्वं तप्यसे बाले वृथा भोगान्परित्यजेः

ເຈົ້າເຮັດໃຫ້ຮ່າງກາຍຈ່ອຍຜອມໄປໂດຍບໍ່ມີປະໂຫຍດ; ເຈົ້າໂສກເສົ້າໄປລ້າໆ. ໂອ ສາວນ້ອຍ, ເຈົ້າທໍລະມານຕົນເອງໂດຍບໍ່ມີຜົນ; ແລະເຈົ້າລະຖິ້ມຄວາມສຸກໄປໂດຍສູນເປົ່າ.

Verse 58

पिबस्व पानं भुंक्ष्व त्वं स्वप्रदत्तं हि पूर्वकम् । कस्य भर्ता सुताः कस्य कस्य स्वजनबांधवाः

ຈົ່ງດື່ມນ້ຳດື່ມ ແລະກິນອາຫານ—ແທ້ຈິງແມ່ນສິ່ງທີ່ເຈົ້າເຄີຍໃຫ້ໄວ້ແຕ່ກ່ອນ. ຜົວຂອງໃຜເປັນຂອງໃຜ? ລູກຊາຍຂອງໃຜເປັນຂອງໃຜ? ຄົນຂອງຕົນ ແລະຍາດພີ່ນ້ອງເປັນຂອງໃຜ?

Verse 59

कः कस्य नास्ति संसारे संबंधः केन चैव हि । भक्ष्यते भुज्यते बाले संसारस्य हि तत्फलम्

ໃນໂລກນີ້ ໃຜຈະບໍ່ກ່ຽວພັນກັບໃຜ—ແລະດ້ວຍວິທີໃດ? ໂອ້ເດັກນ້ອຍ, ຜູ້ໜຶ່ງກິນ ແລະອີກຜູ້ໜຶ່ງຖືກກິນ; ນັ້ນແມ່ນຜົນຂອງສັງສານວັດ

Verse 60

मृते प्राणिनि कोऽश्नाति को हि पश्यति तत्फलम् । पीयते भुज्यते बाले एतत्संसारतः फलम्

ເມື່ອສັດມີຊີວິດຕາຍໄປ ໃຜຈະກິນແທນເຂົາ ແລະໃຜຈະເຫັນຜົນແຫ່ງກຳທີ່ເຮັດໄວ້? ໂອ້ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ໃນສັງສານວັດນີ້ ຜົນມີພຽງວ່າ ຜົນກຳຂອງຕົນເອງທີ່ຕົນ ‘ດື່ມ’ ແລະ ‘ກິນ’ ຄືຮັບຮູ້ດ້ວຍຕົນເອງ

Verse 61

सुकलोवाच । भवतीभिः प्रयुक्तं यत्तन्न स्याद्वेदसंमतम् । यातु भर्तुः पृथग्भूता तिष्ठत्येका सदैव हि

ສຸກະລາ ກ່າວວ່າ: “ສິ່ງທີ່ພວກເຈົ້າໄດ້ປະພຶດນັ້ນ ບໍ່ສອດຄ່ອງກັບພຣະເວດ. ຈົ່ງໃຫ້ນາງໄປ—ແຍກອອກຈາກຜົວ—ແລະໃຫ້ນາງຢູ່ຜູ້ດຽວຕະຫຼອດໄປ”

Verse 62

पापभूता भवेन्नारी तां न मन्यंति सज्जनाः । भर्तुः सार्धं सदा सख्यो दृष्टो वेदेषु सर्वदा

ແມ່ຍິງດັ່ງຈະກາຍເປັນຜູ້ມີບາບ; ຄົນດີບໍ່ໃຫ້ກຽດນາງ. ເພາະໃນພຣະເວດ ປາກົດຢູ່ເສມອວ່າ ນາງຄວນເປັນສະຫາຍ ແລະຢູ່ຄຽງຄູ່ກັບຜົວຕະຫຼອດໄປ

Verse 63

संबंधः पुण्यसंसर्गाज्जायते नात्र संशयः । नारीणां च सदा तीर्थं भर्ता शास्त्रेषु पठ्यते

ຄວາມສຳພັນເກີດຈາກການຄົບຫາກັບບຸນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ແລະໃນຄຳພີສາດສະຕຣາກ່າວວ່າ ສຳລັບຍິງ ຜົວແມ່ນຕີຣຖະ (ສະຖານທີ່ຈາລິກສັກສິດ) ຢູ່ເສມອ

Verse 64

तमेवावाहयेन्नित्यं वाचा कायेन कर्मभिः । मनसा पूजयेन्नित्यं भावसत्येन तत्परा

ພຶງເຊີນພຣະອົງນັ້ນແຕ່ຜູ້ດຽວຢູ່ເນືອງນິດ—ດ້ວຍວາຈາ ດ້ວຍກາຍ ແລະດ້ວຍການກະທຳ. ພຶງບູຊາພຣະອົງດ້ວຍໃຈຢູ່ເສມອ ອຸທິດຕົນແດ່ພຣະອົງ ດ້ວຍຄວາມຈິງໃຈແຫ່ງພາວະພາຍໃນ

Verse 65

भर्तुः पार्श्वं महातीर्थं दक्षिणांगं सदैव हि । तमाश्रित्य यदा नारी गृहस्था परिवर्त्तयेत्

ຂ້າງກາຍຂອງຜົວແມ່ນມະຫາຕີຣຖະຢູ່ເສມອ ໂດຍສະເພາະຂ້າງຂວາຂອງທ່ານ. ເມື່ອຍິງຜູ້ຄອງເຮືອນອາໄສພຶ່ງພາສິ່ງນັ້ນ ແລະປະພຶດຕົນຕາມນັ້ນ…

Verse 66

यजते दानपुण्यैश्च तस्य दानस्य यत्फलम् । वाराणस्यां च गंगायां यत्फलं न च पुष्करे

ຜົນໃດເກີດຈາກການບູຊາ ແລະຈາກທານອັນເປັນບຸນ ຜົນນັ້ນເອງຍ່ອມໄດ້ຮັບທີ່ວາຣານະສີ ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ແລະ (ເທົ່ານັ້ນ) ບໍ່ໄດ້ທີ່ປຸສກະຣ

Verse 67

द्वारकायां न चावन्त्यां केदारे शशिभूषणे । लभते नैव सा नारी यजमाना सदा किल

ແມ່ນແຕ່ນາງນັ້ນຈະປະກອບຍັຊະນະຢູ່ເສມອ ກໍບໍ່ໄດ້ຮັບ (ຜົນນັ້ນ) ຖ້າ (ພິທີ) ບໍ່ໄດ້ທຳທີ່ດວາຣະກາ ບໍ່ແມ່ນທີ່ອະວັນຕີ ບໍ່ແມ່ນທີ່ເກດາຣ ແລະບໍ່ແມ່ນທີ່ສະສິພູສະນະ—ດັ່ງທີ່ກ່າວໄວ້

Verse 68

तादृशं फलमेवं सा न प्राप्नोति कदा सखि । सुमुखं पुत्रसौभाग्यं स्नानं दानं च भूषणम्

ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອນເອີຍ ນາງບໍ່ເຄີຍໄດ້ຮັບຜົນແບບນັ້ນ—ບໍ່ໄດ້ໃບໜ້າຜ່ອງໃສ ບໍ່ໄດ້ສິຣິແຫ່ງລູກຊາຍ ບໍ່ໄດ້ບຸນຈາກການອາບນ້ຳຊຳລະແລະການໃຫ້ທານ ແມ່ນແຕ່ຄວາມງາມແຫ່ງເຄື່ອງປະດັບກໍບໍ່ໄດ້।

Verse 69

वस्त्रालंकारसौभाग्यं रूपं तेजः फलं सदा । यशः कीर्तिमवाप्नोति गुणं च वरवर्णिनी

ນາງຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງເສື້ອຜ້າງາມ ເຄື່ອງປະດັບ ສິຣິມົງຄຸນ ຄວາມງາມ ແລະລັດສະໝີຢູ່ເສມອ; ແລະໂອ ນາງຜິວພັນງາມ ນາງຍັງໄດ້ຍົດ ກຽດຕິ ແລະຄຸນງາມຄວາມດີອັນປະເສີດ।

Verse 70

भर्तुः प्रसादात्सर्वं च लभते नात्र संशयः । विद्यमाने यदा कांते अन्यं धर्मं करोति या

ດ້ວຍພຣະກຸສົນແຫ່ງສາມີ ນາງຍ່ອມໄດ້ທຸກສິ່ງ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ແຕ່ເມື່ອສາມີຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຍັງມີຊີວິດ ຖ້າຍິງໃດໜຶ່ງໄປປະພຶດ ‘ທັມ’ ອື່ນ (ຂັດກັບຄວາມສັດຊື່)…

Verse 71

निष्फलं जायते तस्याः पुंश्चली परिकथ्यते । नारीणां यौवनं रूपमवतारं स्मृतं ध्रुवम्

ສໍາລັບນາງນັ້ນ ທຸກສິ່ງກາຍເປັນໄຮ້ຜົນ; ນາງຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ປຸໍສຈະລີ’ (ຍິງບໍ່ສັດຊື່). ແທ້ຈິງ ຄວາມໜຸ່ມສາວແລະຄວາມງາມຂອງຍິງແມ່ນສິ່ງບໍ່ທົນທານ—ດຸຈອະວະຕານທີ່ຜ່ານໄປຊົ່ວຄາວ।

Verse 72

एकस्यापि हि भर्तुश्च तस्यार्थे भूमिमंडले । सुपुत्रा सुयशा नारी परिकथ्येत वै सदा

ໃນວົງໂລກນີ້ ແມ່ນແຕ່ເພື່ອສາມີພຽງຜູ້ດຽວ ຍິງຜູ້ມີລູກດີ ແລະມີຊື່ສຽງດີ ຄວນຖືກກ່າວຂານເສມອວ່າເປັນແບບຢ່າງ

Verse 73

तुष्टे भर्तरि संसारे दृश्या नारी न संशयः । पतिहीना भवेन्नारी भवेत्सा भूमिमंडले

ເມື່ອຜົວພໍໃຈ ໃນໂລກນີ້ ແມ່ຍິງຍ່ອມໄດ້ຮັບການນັບຖື—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ແຕ່ຖ້າແມ່ຍິງກາຍເປັນຜູ້ບໍ່ມີຜົວ ນາງກໍເຫມືອນຖືກທອດລົງໃສ່ຜິວແຜ່ນດິນ.

Verse 74

कुतस्तस्याः सुखं रूपं यशः कीर्तिः सुता भुवि । सुदौर्भाग्यं महद्दुःखं संसारे परिभुज्यते

ນາງຈະໄດ້ສຸກ ຄວາມງາມ ຊື່ສຽງດີ ກຽດສັກສີ ຫຼືບຸດສາວໃນແຜ່ນດິນນີ້ໄດ້ແນວໃດ? ໃນວັດຕະສົງສານ ນາງຕ້ອງທົນທຸກຄວາມອັບໂຊກຢ່າງໜັກ ແລະທຸກຂ໌ໃຫຍ່.

Verse 75

पापभागा भवेत्सा च दुःखाचारा सदैव हि । तुष्टे भर्तरि तस्यास्तु तुष्टाः सर्वाश्च देवताः

ນາງກາຍເປັນຜູ້ຮ່ວມສ່ວນໃນບາບ ແລະດຳລົງຊີວິດດ້ວຍຄວາມປະພຶດອັນເຕັມໄປດ້ວຍທຸກຂ໌ເສມອ. ແຕ່ເມື່ອຜົວຂອງນາງພໍໃຈ ທ່ານເທວະທັງປວງກໍພໍໃຈຕໍ່ນາງດ້ວຍ.

Verse 76

तुष्टे भर्तरि तुष्यंति ऋषयो देवमानवाः । भर्ता नाथो गुरुर्भर्ता देवता दैवतैः सह

ເມື່ອຜົວພໍໃຈ ພຣະລິສີ ເທວະ ແລະມະນຸດທັງຫຼາຍກໍພໍໃຈ. ຜົວແມ່ນຜູ້ຄຸ້ມຄອງແລະເຈົ້ານາຍ; ຜົວແມ່ນຄູ; ຜົວແມ່ນເທວະ—ພ້ອມດ້ວຍເທວະທັງປວງ.

Verse 77

भर्ता तीर्थश्च पुण्यश्च नारीणां नृपनंदन । शृंगारं भूषणं रूपं वर्णं सौगंधमेव च

ໂອ ລູກແຫ່ງກະສັດ, ສຳລັບແມ່ຍິງທັງຫຼາຍ ຜົວແມ່ນທີຣຖະອັນສັກສິດ ແມ່ນບຸນ ແລະແມ່ນຄວາມບໍລິສຸດເອງ; ຍັງເປັນການແຕ່ງງາມ ເປັນເຄື່ອງປະດັບ ເປັນຄວາມງາມ ເປັນຜິວພັນ ແລະແມ່ນກິ່ນຫອມດ້ວຍ.

Verse 78

कृत्वा सा तिष्ठते नित्यं वर्जयित्वा सुपर्वसु । शृंगारैर्भूषणैः सा तु शुशुभे सा यदा पतिः

ເມື່ອໄດ້ກະທຳດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ນາງກໍຢືນຢັນມັ່ນຄົງເປັນນິດ ແລະງົດເວັ້ນໃນວັນບຸນມົງຄຸນ. ແຕ່ເມື່ອສາມີຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ນາງກໍສະຫວ່າງໄສດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບແລະອາພອນ.

Verse 79

पत्याविना भवत्येवं क्षीरं सर्पमुखे यथा । भर्तुरर्थे महाभागा सुव्रता चारुमंगला

ບໍ່ມີສາມີ ສະພາບຂອງຍິງກໍເປັນດັ່ງນ້ຳນົມທີ່ວາງໃນປາກງູ. ເພື່ອປະໂຫຍດແຫ່ງສາມີ ນາງຜູ້ມີບຸນ—ມັ່ນຄົງໃນພຣະຕະ ແລະເປັນມົງຄຸນງາມ—ຈຶ່ງປະພຶດດັ່ງນີ້.

Verse 80

गते भर्तरि या नारी शृंगारं कुरुते यदि । रूपं वर्णं च तत्सर्वं शवरूपेण जायते

ຖ້າຍິງໃດແຕ່ງກາຍປະດັບຕົນ ຫຼັງຈາກສາມີໄດ້ຈາກໄປ (ດັບຊີວິດ) ຄວາມງາມແລະສີຜິວທັງໝົດຈະກາຍເປັນດັ່ງຮ່າງສົບ.

Verse 81

वदंति भूतले लोकाः पुंश्चलीयं न संशयः । तस्माद्भर्तुर्वियुक्ता या नार्याः शृणुत भूतले

ຜູ້ຄົນໃນໂລກກ່າວກັນໂດຍບໍ່ສົງໄສວ່າ ນາງເປັນຍິງປະພຶດຫຼິ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຟັງເຖິງຍິງໃນໂລກທີ່ພຣາກຈາກສາມີ.

Verse 82

इच्छंत्या वै महासौख्यं भवितव्यं कदाचन । सुजायायाः परो धर्मो भर्ता शास्त्रेषु गीयते

ຖ້າຍິງໃດປາຖະໜາມະຫາສຸກໃນເວລາໃດກໍຕາມ ຄຳພີຊາສະຕຣາກ່າວສັນລະເສີນວ່າ ສຳລັບເມຍຜູ້ດີ ທຳອັນສູງສຸດຄືສາມີ

Verse 83

तस्माद्वै शाश्वतो धर्मो न त्याज्यो भार्यया किल । एवं धर्मं विजानामि कथं भर्ता परित्यजेत्

ດັ່ງນັ້ນ ທຳອັນນິລັນດອນນີ້ ແມ່ຍິງຜູ້ເປັນພັນລະຍາບໍ່ພຶງລະທິ້ງເດັດຂາດ। ຮູ້ທຳເຊັ່ນນີ້ແລ້ວ ສາມີຈະລະທິ້ງພັນລະຍາໄດ້ແນວໃດ?

Verse 84

इत्यर्थे श्रूयते सख्य इतिहासः पुरातनः । सुदेवायाश्च चरितं सुपुण्यं पापनाशनम्

ໃນນັຍນີ້ ໂອ້ ມິດສະຫາຍ ມີນິທານໂບຮານໜຶ່ງທີ່ໄດ້ຍິນກັນ—ຄື ປະຫວັດອັນເປັນບຸນຢ່າງຍິ່ງຂອງ ສຸເທວາ ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ।