Adhyaya 32

Verse 1

सूत उवाच । नानारत्नैः सुदीप्तांगो हाटकेनापि सर्वतः । राजमानो गिरिश्रेष्ठो यथा सूर्यः स्वरश्मिभिः

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ພູເຂົາຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີນານາ ກາຍສ່ອງສະຫວ່າງໄສ ແລະສະທ້ອນທອງຄໍາຮອບດ້ານ ຈຶ່ງຮຸ່ງໂລດດຸດດວງອາທິດພ້ອມລັດສະໝີຂອງຕົນ”

Verse 2

छायामशोकां संप्राप्य शीतलां सुखदायिनीम् । ध्यायंति योगिनः सर्वे उपविष्टा दृढासने

ເມື່ອໄດ້ເຖິງຮົ່ມເງົາອັນປາສະຈາກທຸກຂ໌ ເຢັນສະບາຍ ແລະໃຫ້ຄວາມຜ່ອນຄາຍ ບັນດາໂຍຄີທັງປວງກໍນັ່ງໝັ້ນໃນອາສນະອັນແນ່ນອນ ແລະເຈຣິນສະມາທິ

Verse 3

क्वचित्तपंति मुनयः क्वचिद्गायंति किन्नराः । संतुष्टा ऋषिगंधर्वा वीणातालकराविलाः

ບາງແຫ່ງ ພວກມຸນີບຳເນົາຕະປະ; ບາງແຫ່ງ ພວກກິນນະຣາຂັບຮ້ອງ. ພຣະຣິສີແລະຄັນທະວະຜູ້ອິ່ມໃຈ ມືວຸ້ນກັບວີນາ ແລະຄຸ້ມຈັງຫວະຕາລາ.

Verse 4

तालमानलये लीनाः स्वरैः सप्तभिरन्वितैः । मूर्च्छनारत्निसंयुक्तैर्व्यक्तं गीतं मनोहरम्

ຈົມຢູ່ໃນຕາລາ ມານ ແລະລະຍະ—ພ້ອມດ້ວຍສະວະຣະທັງເຈັດ ແລະປະສານກັບແບບມູຣຈະນາອັນດຸດດັ່ງຮັດຕະນະ—ບົດຮ້ອງຈຶ່ງປາກົດຊັດ ແລະງາມຈັບໃຈ.

Verse 5

तस्मिन्वै पर्वतश्रेष्ठे चंदनच्छायसंश्रिताः । गंधर्वा गीततत्वज्ञा गीतं गायंति तत्पराः

ເທິງພູອັນປະເສີດນັ້ນ ພວກຄັນທະວະຜູ້ຮູ້ຫຼັກທັດຂອງຄີຕະ ພັກພິງໃນເງົາໄມ້ຈັນທະນາ ແລ້ວຂັບຮ້ອງດ້ວຍພັກຕິອັນແນ່ວແນ່.

Verse 6

नृत्यंति योषितस्तत्र देवानां पर्वत्तोत्तमे । पापहा पुण्यदो दिव्यः सुश्रेयसां प्रदायकः

ທີ່ນັ້ນ ເທິງພູອັນຍອດຢ່າງຂອງເທວະ ນາງອັບສະຣາຟ້ອນລຳ. ສະຖານນັ້ນເປັນທິບ—ທຳລາຍບາບ ປະທານບຸນ ແລະໃຫ້ສຸຂະສະຫວັດດີສູງສຸດ.

Verse 7

वेदध्वनिः समधुरः श्रूयते पर्वतोत्तमे । चंदनाशोकपुन्नागैः शालैस्तालैस्तमालकैः

ເທິງພູອັນດີເລີດນັ້ນ ສຽງກ້ອງແຫ່ງພຣະເວທະຫວານລະມຸນຖືກໄດ້ຍິນ ທ່າມກາງໄມ້ຈັນທະນາ ອະໂສກະ ປຸນນາກະ ສາລາ ຕາລາ ແລະຕະມາລາ.

Verse 8

वटैस्तु मेघसंकाशै राजते पर्वतोत्तमः । संतानकैः कल्पवृक्षै रंभापादपसंकुलैः

ພູອັນສູງສຸດນັ້ນສ່ອງປະກາຍ ປະດັບດ້ວຍຕົ້ນໄທຄ້າຍເມກດຳ ແລະແອດແນ້ນດ້ວຍຕົ້ນສັນຕານະກະ ກັບກັລປະວຶກສະຜູ້ບັນດານປາຖະໜາ ພ້ອມພົງພະນາທີ່ເກີ່ຍວກັບນາງຣັມພາ

Verse 9

नगेंद्रो भाति सर्वत्र नाकवृक्षैः सुपुष्पितैः । नानाधातुसमाकीर्णो नानारत्नचयो गिरिः

ທົ່ວທຸກແຫ່ງ ພະຣາຊາແຫ່ງພູເຂົາສ່ອງສະຫວ່າງ ປະດັບດ້ວຍນາກະວຶກສະ—ໄມ້ສະຫວັນທີ່ບານສະພັ່ງ; ພູນີ້ກະຈາຍໄປດ້ວຍແຮ່ທາດນານາ ແລະກອງຮັດຕະນະຫຼາກຊະນິດ

Verse 10

नानाकौतुकसंयुक्तो नानामंगलसंयुतः । वेदवृंदैः सुसंजुष्टो ह्यप्सरोगणसंकुलः

ທີ່ນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮື່ນເຮີງແຫ່ງງານສະໜຸກນານາ ແລະປະດັບດ້ວຍພິທີມົງຄຸນຫຼາກຫຼາຍ; ມີຫມູ່ຜູ້ສວດພຣະເວດມາຊຸມນຸມ ແລະແອດແນ້ນດ້ວຍຫມູ່ອັບສະຣາ

Verse 11

ऋषिभिर्मुनिभिः सिद्धैर्गंधर्वैःपरिभातिसः । गजैश्चाचलसंकाशैः सिंहनादैर्विराजते

ມັນສ່ອງປະກາຍ ໂດຍມີຣິສີ ມຸນີ ສິດທະ ແລະຄັນທັຣວະລ້ອມຮອບ; ຍິ່ງສະຫງ່າດ້ວຍຊ້າງດຸຈພູເຂົາ ແລະສຽງຮ້ອງຄືສິງໂຕ

Verse 12

शरभैर्मत्तशार्दूलैर्मृगधूर्तैरलंकृतः । वापीकूपतडागैश्च संपूर्णैर्विमलोदकैः

ມັນຖືກປະດັບດ້ວຍສະຣະພະ (śarabha) ເສືອທີ່ຄືກຄືນ ແລະກວາງຈອມກົນ; ພ້ອມດ້ວຍບໍ່ນ້ຳ ວາປີ (ບໍ່ນ້ຳຂັ້ນບັນໄດ) ແລະຫນອງສະນ້ຳ ທັງໝົດເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳໃສບໍລິສຸດ

Verse 13

हंसकारंडवाकीर्णैः सर्वत्र परिशोभते । कनकोत्पलैश्च श्वेतैश्च रक्तोत्पलैर्विराजते

ທົ່ວທຸກແຫ່ງສ່ອງປະກາຍ ເຕັມໄປດ້ວຍຫົງແລະນົກກາຣັນດະວະ; ງາມສະຫງ່າດ້ວຍດອກບົວຄຳ ດອກບົວຂາວ ແລະດອກບົວແດງ។

Verse 14

नदीस्रवणसंघातैर्विमलैश्चोदकैस्तथा । शालतालैश्च रूपैश्च सगजैः स्फाटिकैस्तथा

ມີກຸ່ມສາຍນ້ຳແມ່ນ້ຳໄຫຼລົງ ແລະນ້ຳບໍລິສຸດໃສ; ມີຮູບງາມຂອງຕົ້ນສາລະແລະຕົ້ນຕານ; ພ້ອມທັງຊ້າງທີ່ສ່ອງປະກາຍດຸດຜະລຶກແກ້ວອີກດ້ວຍ

Verse 15

विस्तीर्णैः कांचनैर्दिव्यैः सूर्यवह्निसमप्रभैः । शिलातलैश्च संपूर्णः शैलराजो विराजते

ປະດັບດ້ວຍແຜ່ນຫີນຄຳອັນກວ້າງໃຫຍ່ແລະທິບ ສ່ອງຮັດສະມີດຸດຕາເວັນແລະໄຟ; ພ້ອມດ້ວຍຊານຫີນອັນຄົບຖ້ວນ ລາຊາແຫ່ງພູເຂົາຈຶ່ງສະຫງ່າງາມສ່ອງປະກາຍ

Verse 16

विमानैर्देवतानां च प्रासादैः पर्वतोत्तमैः । हंसचंद्रप्रतीकाशैर्हेमदंडैरलंकृतः

ຖືກປະດັບດ້ວຍວິມານຂອງເທວະ ແລະປະສາດອັນຍອດຢ້ຽມດຸດພູເຂົາ; ພ້ອມທັງສະເຫຼີມດ້ວຍເສົາຄຳທີ່ສ່ອງປະກາຍດຸດຫົງແລະດວງຈັນ

Verse 17

कलशैश्चामरैर्युक्तैः प्रासादैः परिशोभितः । नानागुणप्रमुदित देववृंदैश्च शोभितः

ງາມສະຫງ່າດ້ວຍປະສາດທີ່ປະກອບດ້ວຍກະລະສະ (ຍອດມົງຄຸນ) ແລະຈາມະຣະ (ພັດປັດ); ແລະຍິ່ງງາມຂຶ້ນດ້ວຍຝູງເທວະຜູ້ປິຕິຍິນດີໃນຄຸນຄ່ານານາປະການ

Verse 18

देववृंदैरनेकैश्च गंधर्वैश्चारणैस्तथा । सर्वत्र राजते पुण्यो मेरुर्गिरिवरोत्तमः

ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍຫມູ່ເທວະຫຼາຍຫມູ່ ພ້ອມດ້ວຍຄັນທັຣວະ ແລະ ຈາຣະນະ, ພູເມຣຸອັນສັກສິດ—ຍອດແຫ່ງພູທັງປວງ—ສ່ອງສະຫວ່າງງາມທຸກທິດ.

Verse 19

तस्माद्गंगामहापुण्या पुण्यतोया महानदी । प्रसूता पुण्यतीर्थाढ्या हंसपद्मैः समाकुला

ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນ້ຳຄົງຄາ—ຜູ້ບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ ມີນ້ຳອັນເປັນບຸນຊຳລະບາບ ເປັນມະຫານະທີ—ໄດ້ບັງເກີດຂຶ້ນ ອຸດົມດ້ວຍທີ່ທີຣະຖະແລະສະຖານທີ່ຈາລິກ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຫົງກັບດອກບົວ.

Verse 20

मुनिभिः सेव्यमाना सा ऋषिसंघैर्महानदी । एवंगुणं गिरिश्रेष्ठं पुण्यकौतुकमंगलम्

ມະຫານະທີນັ້ນ ໄດ້ຮັບການບໍລິການແລະນົບນ້ອມຈາກມຸນີ ແລະຫມູ່ຣິຊີ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງອຸດົມດ້ວຍຄຸນທຳ ໄຫຼຄຽງພູຜາຜູ້ປະເສີດ ນຳມາຊຶ່ງມົງຄຸນດ້ວຍບຸນອັນສັກສິດ ແລະຄວາມປິຕິອັນບໍລິສຸດ.

Verse 21

अंगश्चात्रिसुतः पुण्यः प्रविवेश महामुनिः । गंगातीरे सुपुण्ये च एकांते चारुकंदरे

ແລະ ອັງຄະ—ບຸດຜູ້ມີບຸນຂອງອັດຣິ ມະຫາມຸນີນັ້ນ—ໄດ້ເຂົ້າໄປສູ່ຖ້ຳອັນງາມ ໃນບ່ອນສະງົບສົງັດ ຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳຄົງຄາອັນບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 22

तत्रोपविश्य मेधावी कामक्रोधविवर्जितः । सर्वेंद्रियाणि संयम्य हृषीकेशं मनोगतम्

ນັ່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ມີປັນຍາ—ປາດສະຈາກກາມແລະໂກຣດ—ສຳລວມອິນທຣີທັງປວງ ແລ້ວຕັ້ງໃຈພາຍໃນໄວ້ທີ່ ຫຣິສີເກສະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງອິນທຣີ.

Verse 23

ध्यायमानः स धर्मात्मा कृष्णं क्लेशापहं प्रभुम् । आसने शयने याने ध्याने च मधुसूदनम्

ຜູ້ມີທຳຈິດນັ້ນ ພາວະນາລະລຶກເຖິງພຣະກຣິດສະນະ ພຣະເຈົ້າຜູ້ຂັບໄລ່ຄວາມທຸກທ້ອນ—ທັງເມື່ອນັ່ງຢູ່ອາສນະ ເມື່ອນອນ ໃນຍາມເດີນທາງ ແລະໃນການສະມາທິ—ລະລຶກພຣະມະທຸສູທະນະເທົ່ານັ້ນ.

Verse 24

नित्यं पश्यति युक्तात्मा योगयुक्तो जितेंद्रियः । चराचरेषु जीवेषु तेषु पश्यति केशवम्

ຜູ້ມີຈິດຝຶກຝົນ ຕັ້ງມັ່ນໃນໂຍຄະ ແລະຊະນະອິນທຣີ ຍ່ອມເຫັນຢູ່ເປັນນິດ; ແລະໃນສັດທັງປວງ ທັງເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ລາວຍ່ອມເຫັນພຣະເກສະວະ (ພຣະວິສນຸ)

Verse 25

आर्द्रेषु चैव शुष्केषु सर्वेष्वन्येषु स द्विजः । एवं वर्षशतं जातं तप्यमानस्य तस्य च

ທັງໃນບ່ອນຊຸ່ມ ແລະໃນບ່ອນແຫ້ງ ພ້ອມທັງສະພາບອື່ນໆທັງປວງ ພຣາຫມະນະຜູ້ເປັນທະວິຊະນັ້ນຍັງຄົງເທົ່າເດີມ; ດັ່ງນັ້ນຮ້ອຍປີຈຶ່ງຜ່ານໄປ ໃນຂະນະທີ່ລາວຍັງບຳເນັດຕະປະຢູ່

Verse 26

समालोक्य जगन्नाथश्चक्रपाणिर्द्विजोत्तमम् । बहुविघ्नान्सुघोरांश्च दर्शयत्येव नित्यशः

ເມື່ອພຣະຈັກຣະຖືກມື ພຣະຈະກັນນາຖ ທອດພຣະເນດເຫັນທະວິໂຈດຕະມະ ພຣະອົງກໍຍ່ອມເປີດເຜີຍອຸປະສັກຫຼາຍປະການອັນນ່າຢ້ານຢິ່ງ ຢູ່ເປັນນິດ

Verse 27

तेजसा तस्य देवस्य नृसिंहस्य महात्मनः । निरातंकः स धर्मात्मा दहत्यग्निरिवेंधनम्

ດ້ວຍຣັດສະມີເດຊະຂອງພຣະນະຣະສິງຫະ ຜູ້ເປັນເທວະມະຫາອາດມະ ຜູ້ມີທຳຈິດນັ້ນຍ່ອມປອດຈາກຄວາມຫວາດກົວ ແລະເຜົາ (ສັດຕູ/ມົນທິນ) ດຸດໄຟເຜົາເຊື້ອໄຟ

Verse 28

नियमैः संयमैश्चान्यैरुपवासैर्द्विजोत्तमः । क्षीयमाणस्तु संजातो दीप्यमानः स्वतेजसा

ດ້ວຍນິຍະມະ ການສຳລວມ ແລະອຸປະວາສອື່ນໆ ດວິຊະໂອດຕະມະນັ້ນຄ່ອຍໆຜອມລົງ; ແຕ່ແມ່ນກຳລັງຊອຍລົງກໍຍັງສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍເຕຊະພາຍໃນຂອງຕົນເອງ។

Verse 29

सूर्यपावकसंकाशस्त्वंग एवं प्रदृश्यते । एवं तपःसु निरतं ध्यायमानं जनार्दनम्

ພຣະວິກາຍຂອງພຣະອົງປາກົດສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດ ແລະໄຟ—ເຫັນໄດ້ດັ່ງນີ້. ໃນທຳນອງນີ້ແຫຼະ ຄວນພິຈາລະນາພຣະຊະນາຣະດະນະ: ຜູ້ຈົ່ມຢູ່ໃນຕະປະ ແລະສະມາທິອັນເລິກຊຶ້ງ।

Verse 30

आविर्भूयाब्रवीद्देवो वरं वरय मानद । तं च दृष्ट्वा हृषीकेशमंगः परम निर्वृतः

ເມື່ອພຣະເຈົ້າປາກົດພຣະອົງ ກໍຕັດວ່າ “ຈົ່ງເລືອກພອນເຖີດ ໂອ ທ່ານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ” ແລະເມື່ອເຫັນພຣະຫຣິສີເກສະ ອັງກະກໍເກີດປິຕິສຸດຍອດ ແລະຄວາມສະຫງົບຢ່າງຫາທີ່ສຸດບໍ່ໄດ້।

Verse 31

तुष्टाव प्रणतो भूत्वा वासुदेवं प्रसन्नधीः

ດ້ວຍຈິດໃສສະອາດສະຫງົບ ລາວໄດ້ກົ້ມກາບ ແລະສັນລະເສີນພຣະວາສຸເທວະ।

Verse 32

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने अंगवरप्रदानं । नाम द्वात्रिंशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນສຣີປັດມະປຸຣານະ ພູມິຂັນດະ ໃນຕອນເວນະ ບົດທີ 32 ຊື່ວ່າ “ການປະທານພອນແກ່ອັງກະ” ກໍສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ।

Verse 33

गुणरूपाय गुह्याय गुणातीताय ते नमः । गुणाय गुणकर्त्रे च गुणाढ्याय गुणात्मने

ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ມີຮູບເປັນກຸນະ (guṇa) ຜູ້ລຶກລັບອັນລີ້ລັບ ແລະຜູ້ເຫນືອກຸນະ; ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ເປັນກຸນະ ຜູ້ສ້າງກຸນະ ຜູ້ອຸດົມດ້ວຍກຸນະ ແລະຜູ້ມີສານະແທ້ເປັນກຸນະ

Verse 34

भवाय भवकर्त्रे च भक्तानां भवहारिणे । भवोद्भवाय गुह्याय नमो भवविनाशिने

ຂໍນະມັດສະການແດ່ພະພະວະ (ພຣະສິວະ)—ຜູ້ສ້າງພະວະແຫ່ງໂລກ ແລະຜູ້ຖອນພັນທະແຫ່ງພະວະໃຫ້ແກ່ຜູ້ສັດທາ; ຂໍນະມັດສະການແດ່ຜູ້ເກີດຈາກພະວະແຕ່ເຫນືອພະວະ ພຣະອົງຜູ້ລຶກລັບ—ແດ່ຜູ້ທຳລາຍພະວະ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍກົ້ມກາບ

Verse 35

यज्ञाय यज्ञरूपाय यज्ञेशाय नमोनमः । यज्ञकर्मप्रसंगाय नमः शंखधराय च

ນະມັດສະການຊ້ຳໆແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນຍັດຍະເອງ ຜູ້ມີຮູບເປັນຍັດຍະ ແລະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຍັດຍະ; ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ປະກອບພິທີຍັດຍະກຳ ແລະແດ່ຜູ້ຖືສັງຂະ (conch) ດ້ວຍ

Verse 36

नमोनमो हिरण्याय नमो रथांगधारिणे । सत्याय सत्यभावाय सर्वसत्यमयाय च

ນະມັດສະການຊ້ຳໆແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນທອງຄຳ (ຫິຣັນຍະ); ນະມັດສະການແດ່ຜູ້ຖືຈັກກະ (ຣະຖາງຄະ). ນະມັດສະການແດ່ຄວາມຈິງ ແດ່ຜູ້ມີສະພາບເປັນຄວາມຈິງ ແລະແດ່ຜູ້ປະກອບດ້ວຍຄວາມຈິງທັງປວງ

Verse 37

धर्माय धर्मकर्त्रे च सर्वकर्त्रे च ते नमः । धर्मांगाय सुवीराय धर्माधाराय ते नमः

ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ເປັນທັມມະເອງ ຜູ້ກະທຳທັມມະ ແລະຜູ້ກະທຳທຸກສິ່ງ; ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີອົງກາຍເປັນທັມມະ ວີຣະບຸລຸດຜູ້ສູງສົ່ງ ແລະຜູ້ເປັນຖານຮອງຮັບທັມມະ

Verse 38

नमः पुण्याय पुत्राय ह्यपुत्राय महात्मने । मायामोहविनाशाय सर्वमायाकराय ते

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ບຸນບາລີອັນສັກສິດ, ຜູ້ເປັນດັ່ງບຸດ ແຕ່ກໍເປັນມະຫາອາດມາຜູ້ບໍ່ມີບຸດ. ຜູ້ທຳລາຍຄວາມຫຼົງຈາກມາຍາ ແລະເປັນບໍ່ເກີດຂອງມາຍາທັງປວງ ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ

Verse 39

मायाधराय मूर्ताय त्वमूर्ताय नमोनमः । सर्वमूर्तिधरायैव शंकराय नमोनमः

ນົບນ້ອມຊ້ຳໆແດ່ພຣະສັງກະຣະ—ຜູ້ຖືມາຍາ, ຜູ້ມີຮູບ, ແລະຜູ້ໄຮ້ຮູບ. ນົບນ້ອມຊ້ຳໆແດ່ພຣະອົງຜູ້ຄ້ຳຈຸນຮູບທັງປວງແຕ່ພຣະອົງດຽວ

Verse 40

ब्रह्मणे ब्रह्मरूपाय परब्रह्मस्वरूपिणे । नमस्ते सर्वधाम्ने च नमो धामधराय च

ນົບນ້ອມແດ່ພຣະພຣະຫມາ—ຜູ້ມີຮູບເປັນພຣະພຣະຫມັນ ແລະມີສະພາວະເປັນປະຣະພຣະຫມັນ. ນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນທີ່ສະຖິດແຫ່ງທີ່ສະຖິດທັງປວງ; ແລະນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ທຮົງຖືພຣະທາມ

Verse 41

श्रीमते श्रीनिवासाय श्रीधराय नमोनमः । क्षीरसागरवासाय चामृताय च ते नमः

ນົບນ້ອມຊ້ຳໆແດ່ພຣະສຣີນິວາສະຜູ້ຮຸ່ງເຮືອງ ແລະພຣະສຣີທະຣະ. ຂ້າແດ່ພຣະອົງຜູ້ສະຖິດໃນທະເລນ້ຳນົມ ແລະຜູ້ເປັນອະມຣິຕະໂດຍສະພາວະ ຂໍກາບນົບນ້ອມ

Verse 42

महौषधाय घोराय महाप्रज्ञापराय च । अक्रूराय प्रमेध्याय मेध्यानां पतये नमः

ນົບນ້ອມແດ່ພຣະເຈົ້າ—ພຣະອົງເປັນມະຫາໂອສະຖ, ຢາຮັກສາສູງສຸດ; ພຣະອົງມີເດດອັນນ່າຢ້ານ; ແລະຕັ້ງມັ່ນໃນປັນຍາອັນໃຫຍ່. ພຣະອົງປາສຈາກຄວາມໂຫດຮ້າຍ, ເປັນຜູ້ຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ, ແລະເປັນຈອມແຫ່ງຄວາມບໍລິສຸດທັງປວງ ຂໍນົບນ້ອມ

Verse 43

अनंताय ह्यशेषाय चानघाय नमोनमः । आकाशस्य प्रकाशाय पक्षिरूपाय ते नमः

ນະໂມນະມະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ອະນັນຕະ ຜູ້ຄອບຄຸມທຸກສິ່ງ ແລະຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນແສງແຫ່ງຟ້າ ຜູ້ຮັບຮູບເປັນນົກ.

Verse 44

हुताय हुतभोक्त्रे च हवीरूपाय ते नमः । बुद्धाय बुधरूपाय सदाबुद्धाय ते नमः

ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນອາຫູຕິ ເປັນຜູ້ເສວຍອາຫູຕິ ແລະເປັນຮູບແຫ່ງຮະວີອັນສັກສິດ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ຕື່ນຮູ້ ຜູ້ເປັນປັນຍາໃນຮູບບຸດທິ ແລະຜູ້ຕື່ນຮູ້ສະເໝີ ຜູ້ສະຫວ່າງໄສຕະຫຼອດການ.

Verse 45

नमो हव्यायकव्याय स्वधाकाराय ते नमः । स्वाहाकाराय शुद्धाय ह्यव्यक्ताय महात्मने

ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນຮະວະຍະແດ່ເທວະ ແລະເປັນກະວະຍະແດ່ບັນພະບຸລຸດ; ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນຖ້ອຍຄຳ “ສະວະທາ”. ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນຖ້ອຍຄຳ “ສະວາຮາ” ຜູ້ບໍລິສຸດ ຜູ້ບໍ່ປາກົດຮູບ ແລະຜູ້ເປັນມະຫາອາດມະນ.

Verse 46

व्यासाय वासवायैव वसुरूपाय ते नमः । वासुदेवाय विश्वाय वह्निरूपाय ते नमः । हरये केवलायैव वामनाय नमोनमः

ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ໃນພຣະນາມວຽາສະ; ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ໃນພຣະນາມວາສະວະ; ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງວະສຸ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ໃນພຣະນາມວາສຸເທວະ ຜູ້ເປັນສາກົນທັງປວງ; ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງໄຟ. ນະໂມນະມະຊ້ຳໆ ແດ່ພຣະຫຣິຜູ້ດຽວ ແດ່ວາມະນະ.

Verse 47

नमो नृसिंहदेवाय सत्वपालाय ते नमः

ນະໂມແດ່ພຣະນະຣະສິງຫະເທວະ; ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ປົກປ້ອງສັດມີຊີວິດທັງປວງ.

Verse 48

नमो गोविंदगोपाय नम एकाक्षराय च । नमः सर्वाक्षरायैव हंसरूपाय ते नमः

ນະໂມແດ່ພຣະໂຄວິນດະ ຜູ້ປົກປ້ອງໝູ່ໂຄປະ; ນະໂມແດ່ພຣະອົງເປັນເອກອັກສອນ ຄື ໂອມອັນສັກສິດ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນອັກສອນທັງປວງ; ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ປາກົດເປັນຮູບຫົງ (ຫັງສະ).

Verse 49

त्रितत्त्वाय नमस्तुभ्यं पंचतत्त्वाय ते नमः । पंचविंशतितत्त्वाय तत्त्वाधाराय वै नमः

ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນຕັດຕະວະແຫ່ງສະພາວະສາມ; ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນຕັດຕະວະແຫ່ງສະພາວະຫ້າ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນຕັດຕະວະແຫ່ງສະພາວະຊາວຫ້າ ແລະເປັນອາທານຮອງຮັບຕັດຕະວະທັງປວງ.

Verse 50

कृष्णाय कृष्णरूपाय लक्ष्मीनाथाय ते नमः । नमः पद्मपलाशाय आनंदाय पराय च

ນະໂມແດ່ພຣະກຣິດສະນະ; ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີສະພາວະເປັນກຣິດສະນະເອງ; ນະໂມແດ່ພຣະລັກສະມີນາຖ ອົງເຈົ້າແຫ່ງພຣະລັກສະມີ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີນັຍນາດັ່ງໃບບົວ; ນະໂມແດ່ອານັນທະອັນເປັນຕົວຕົນ; ແລະນະໂມແດ່ພຣະປະຣະມະຜູ້ສູງສຸດ.

Verse 51

नमो विश्वंभरायैव पापनाशाय वै नमः । नमः पुण्यसुपुण्याय सत्यधर्माय ते नमः

ນະໂມແດ່ພຣະວິດສະວັມພະຣະ ຜູ້ຄ້ຳຈຸນຈັກກະວານ; ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ທຳລາຍບາບ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນບຸນ ແລະມະຫາບຸນ; ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນທັມມະອັນແທ້ຈິງ.

Verse 52

नमोनमः शाश्वतअव्ययाय नमोनमः संघ नभोमयाय । श्रीपद्मनाभाय महेश्वराय नमामि ते केशवपादपद्मम्

ນະໂມນະໂມແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ນິລັນດອນ ແລະບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ. ນະໂມນະໂມແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ມີຫມູ່ພະລັງທິບເປັນດຸຈອາກາດ (ເອເທີ). ໂອ ສຣີປັດມະນາພະ ໂອ ມະເຫສະວະຣະ; ຂ້າພະເຈົ້າຂໍກາບບົວບາດຂອງພຣະເກສະວະ.

Verse 53

आनंदकंद कमलाप्रिय वासुदेव सर्वेश ईश मधुसूदन देहि दास्यम् । पादौ नमामि तव केशव जन्मजन्म कृपां कुरुष्व मम शांतिद शंखपाणे

ໂອ ວາສຸເທວະ ແຫຼ່ງແຫ່ງອານັນ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງກະມະລາ (ພຣະລັກສະມີ) ພຣະເຈົ້າເຫນືອສັບພະສິ່ງ ອີສະຜູ້ສູງສຸດ ມະທຸສູດນະ ຂໍປະທານພາວະແຫ່ງການຮັບໃຊ້ດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ. ໂອ ເກສະວະ ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມຕໍ່ພຣະບາດຂອງພຣະອົງທຸກຊາດທຸກພົບ; ຂໍພຣະອົງເມດຕາ ໂອ ຜູ້ປະທານສັນຕິ ຜູ້ຖືສັງຂະໃນພຣະຫັດ.

Verse 54

संसारदारुणहुताशनतापदग्धं पुत्रादिबंधुमरणैर्बहुशोकतापैः । ज्ञानांबुदेन मम प्लावय पद्मनाभ दीनस्य मच्छरणरूपभवस्व नाथ

ຂ້າພະເຈົ້າຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍຄວາມຮ້ອນຮຸນແຮງແຫ່ງໄຟສັງສານ ແລະຖືກທຸກຂ໌ຫຼາຍປະການບີບຄັ້ນ ເນື່ອງຈາກການຕາຍຂອງລູກແລະຍາດພີ່ນ້ອງ. ໂອ ປັດມະນາພະ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງທ່ວມທົ່ວຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍມະຫາສະໝຸດແຫ່ງຍານ; ໂອ ນາຖ ຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ອ່ອນແອ ຂໍໃຫ້ພຣະບາດຂອງພຣະອົງເປັນທີ່ພຶ່ງ (ຊະຣະນະ) ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 55

एवं स्तोत्रं समाकर्ण्य त्वंगस्यापि महात्मनः । दर्शयित्वा स्वकं रूपं घनश्यामं महौजसम्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອພຣະອົງຊົງຟັງສະໂຕຕຣະສັນລະເສີນນີ້ ທີ່ມະຫາອາດມາ ທວັງກະ ໄດ້ຖວາຍໄວ້ ພຣະອົງກໍຊົງສະແດງຮູບຂອງພຣະອົງເອງ—ດຳຄ້ຳດັ່ງເມກຝົນໜາ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລັດສະມີອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 56

शंखचक्रगदापाणिं पद्महस्तं महाप्रभुम् । वैनतेयसमारूढमात्मरूपं प्रदर्शितम्

ພຣະອົງຊົງສະແດງຮູບແທ້ຂອງພຣະອົງ—ມະຫາປຣະພູ ຜູ້ຖືສັງຂະ ຈັກຣະ ແລະຄະທາໃນພຣະຫັດ ພ້ອມທັງຖືດອກປັດມະ ແລະປະທັບເທິງໄວນະເຕຍ (ກະຣຸດ).

Verse 57

सर्वाभरणशोभांगं हारकंकणकुंडलैः । राजमानं परं दिव्यं निर्मलं वनमालया

ພຣະວະລະກາຍຂອງພຣະອົງສ່ອງປະກາຍດ້ວຍສະເໝີງສະໄຫມແຫ່ງເຄື່ອງປະດັບທຸກປະການ—ສາຍຄໍ ກຳໄລ ແລະຕຸ້ມຫູ; ສົງ່າງາມ ທິບຍິ່ງ ແລະບໍລິສຸດໄຮ້ມົນທິນ ປະດັບດ້ວຍວະນະມາລາ ພວງດອກໄມ້ປ່າ.

Verse 58

अंगस्याग्रे हृषीकेशः शोभमान महत्प्रभः । श्रीवत्सांकेन पुण्येन कौस्तुभेन जनार्दनः

ທາງໜ້າຂອງອັງກະ ພຣະຫຣິສີເກສະປະທັບຢືນສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສະຫງ່າລາສີອັນໃຫຍ່; ພຣະຈະນາຣະດະນະ ມີເຄື່ອງໝາຍສີວັດສະອັນສັກສິດຢູ່ພຣະອຸລາ ແລະປະດັບດ້ວຍແກ້ວກໍສະຕຸພະ.

Verse 59

दर्शयित्वा स्वकं देहं सर्वदेवमयो हरिः । स उवाच महात्मानं तमंगमृषिसत्तमम्

ເມື່ອພຣະຫຣິໄດ້ສະແດງພຣະວະກາຍຂອງພຣະອົງເອງ—ພຣະຫຣິຜູ້ເປັນອົງຮວມແຫ່ງເທວະທັງປວງ—ຈຶ່ງມີພຣະວາຈາກັບມະຫາອາດມານັ້ນ ຄືລິສີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງອັງກະ.

Verse 60

भो भो विप्र महाभाग श्रूयतां वचनं शुभम् । मेघगंभीरघोषेण समाभाष्य द्विजोत्तमम्

“ໂອ ວິປຣະຜູ້ມີພາກອັນໃຫຍ່ ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳອັນເປັນມົງຄຸນນີ້” ພຣະອົງຕຣັດເອີ້ນດວິຊະຜູ້ປະເສີດ ດ້ວຍສຽງເລິກກັງວານດຸດຟ້າຮ້ອງໃນເມກ.

Verse 61

तपसानेन तुष्टोस्मि वरं वरय शोभनम् । तुष्यमाणं हृषीकेशं तं दृष्ट्वा कमलापतिम्

“ເຮົາພໍໃຈໃນຕະປະຂອງເຈົ້າ; ຈົ່ງເລືອກພອນອັນງາມສົມຄວນ” ເມື່ອເຫັນພຣະຫຣິສີເກສະ—ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງອິນທຣີຍະ—ຊົມຊື່ນພໍໃຈ ແລະໄດ້ເຫັນພຣະກະມະລາປະຕິ (ສະວາມີແຫ່ງພຣະລັກສະມີ)…

Verse 62

दीप्यमानं विराजंतं विश्वरूपं जनेश्वरम् । पादांबुजद्वयं तस्य प्रणम्य च पुनःपुनः

ເມື່ອໄດ້ກົ້ມກາບນົບນ້ອມຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ ຕໍ່ພຣະບາດດຸດດອກບົວຄູ່ຂອງພຣະຈະເນສະວະຣະ ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງຮຸ່ງເຮືອງ ຜູ້ມີຮູບເປັນສາກົນຈັກກະວານ…

Verse 63

हर्षेण महताविष्टस्तमुवाच जनार्दनम् । दासोहं तव देवेश शंखचक्रगदाधर

ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີອັນໃຫຍ່ ລາວໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະຈະນາຣະດະນະວ່າ “ໂອ ພຣະເທວະເຈົ້າສູງສຸດ ຜູ້ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣ ແລະ ຄະທາ—ຂ້າພະອົງເປັນຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ”

Verse 64

वरं मे दातुकामोसि देहि त्वं वंशजं सुतम् । दिवि शक्रो यथाऽभाति सर्वतेजः समन्वितः

ເນື່ອງຈາກພຣະອົງປະສົງຈະປະທານພອນ ຂໍພຣະອົງປະທານບຸດຜູ້ສືບສາຍວົງຂອງຂ້າພະອົງ—ໃຫ້ສ່ອງສະຫວ່າງໃນສະຫວັນດຸດດັ່ງ ສັກຣະ (ອິນທຣາ) ພ້ອມດ້ວຍລັດສະໝີທຸກປະການ

Verse 65

तादृशं देहि मे पुत्रं सर्वलोकस्य रक्षकम् । सर्वदेवप्रियं देव ब्रह्मण्यं धर्मपंडितम्

ຂໍປະທານບຸດແບບນັ້ນໃຫ້ຂ້າພະອົງ—ເປັນຜູ້ປົກປ້ອງທຸກໂລກ; ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງເທວະທັງປວງ, ຜູ້ເຄົາລົບພຣາຫມະນ ແລະ ຮູ້ທັນທຳມະ

Verse 66

दातारं ज्ञानसंपन्नं धर्मतेजः समन्वितम् । त्रैलोक्यरक्षकं कृष्ण सत्यधर्मानुपालकम्

ໂອ ພຣະກຣິດສະນະ ຜູ້ປະທານພອນ, ຜູ້ອຸດົມດ້ວຍປັນຍາແທ້ ແລະ ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍເດຊະແຫ່ງທຳມະ; ຜູ້ປົກປ້ອງສາມໂລກ, ຜູ້ຮັກສາທຳມະແຫ່ງຄວາມຈິງຢ່າງໝັ້ນຄົງ

Verse 67

यज्वनामुत्तमं चैकं शूरं त्रैलोक्यभूषणम् । ब्रह्मण्यं वेदविद्वांसं सत्यसंधं जितेंद्रियम्

ລາວເປັນຜູ້ສູງສຸດໃນຫມູ່ຜູ້ປະກອບຍັດຍະ—ຫາຜູ້ເທົ່າທຽມບໍ່ໄດ້; ເປັນວິລະຊົນ ແລະ ເປັນເຄື່ອງປະດັບແຫ່ງສາມໂລກ; ເຄົາລົບພຣາຫມະນ ແລະ ຍຶດໝັ້ນໃນທຳມະ; ຮູ້ພຣະເວດ, ໝັ້ນຄົງໃນຄວາມຈິງ, ແລະ ຊະນະອິນທຣີຍະຂອງຕົນ

Verse 68

अजितं सर्वजेतारं विष्णुं तेजःसमप्रभम् । वैष्णवं पुण्यकर्तारं पुण्यजं पुण्यलक्षणम्

ພຣະວິສນຸແມ່ນອະຊິຕ—ຜູ້ບໍ່ອາດຖືກຊະນະ, ຜູ້ຊະນະທຸກສິ່ງ, ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍເທຊະແລະປະພາ; ພຣະອົງແມ່ນພຣະເຈົ້າແຫ່ງໄວສນະວ, ຜູ້ກະທຳບຸນ, ເກີດຈາກບຸນ ແລະມີລັກສະນະເປັນບຸນເອງ.

Verse 69

शांतं तु तपसोपेतं सर्वशास्त्रविशारदम् । वेदज्ञं योगिनां श्रेष्ठं भवतो गुणसंनिभम्

ແທ້ຈິງພຣະອົງສະງົບ ປະກອບດ້ວຍຕະປະ ແລະຊ່ຽວຊານໃນຊາສະຕຣາທັງປວງ; ຮູ້ພຣະເວດ, ເປັນຍອດໃນຫມູ່ໂຍຄີ, ແລະມີຄຸນທຳເທົ່າທຽມກັບຂອງທ່ານ.

Verse 70

ईदृशं देहि मे पुत्रं दातुकामो यदा वरम् । श्रीवासुदेव उवाच । एभिर्गुणैः समोपेतस्तव पुत्रो भविष्यति

“ເມື່ອພຣະອົງປາຖະນາຈະປະທານພອນ ຂໍໃຫ້ປະທານບຸດຊາຍແບບນັ້ນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ.” ພຣະສີວາສຸເທວຕັດວ່າ: “ບຸດຂອງເຈົ້າຈະປະກອບພ້ອມດ້ວຍຄຸນເຫຼົ່ານີ້ແນ່ນອນ.”

Verse 71

अत्रिवंशस्य वै धर्ता विश्वस्यास्य महामते । तेजसा यशसा पुण्यैः पितरं चोद्धरिष्यति

ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ລາວຈະເປັນຜູ້ຄ້ຳຈຸນວົງສາອັດຣິ; ແລະດ້ວຍເທຊະ, ຍົດຍ້ອງ, ແລະບຸນກຸສົນ ລາວຈະຍົກພໍ່ຂອງຕົນໃຫ້ພົ້ນດ້ວຍ.

Verse 72

उद्धरिष्यति यः सत्यैः पितरं च पितामहम् । भवान्यास्यति मे स्थानं तद्विष्णोः परमं पदम्

ຜູ້ໃດດ້ວຍການປະພຶດສັດຈິງ ຍົກພໍ່ແລະປູ່ຂອງຕົນໃຫ້ພົ້ນ, ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບັນລຸຖຶງຖິ່ນພຳນັກຂອງຂ້າ—ນັ້ນແມ່ນປະທະສູງສຸດຂອງພຣະວິສນຸ.

Verse 73

इत्युक्त्वा देवदेवेशस्तमंगं प्रति स द्विज । कस्यचित्पुण्यवीर्यस्य पुण्यां कन्यां विवाहय

ເມື່ອຕັດດັ່ງນີ້ແລ້ວ, ໂອ ທະວິດ, ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງໄດ້ຕັດກັບອັງຄະວ່າ: “ຈົ່ງແຕ່ງງານກັບກຸມາຣີຜູ້ມີຄຸນທຳ ບຸດຣີຂອງຜູ້ມີບຸນແລະອານຸພາບທາງທຳອັນຍິ່ງ”

Verse 74

तस्यामुत्पादय सुतं शुभं पुण्यावह प्रियम् । स भविष्यति धर्मात्मा मत्प्रसादान्महामते

ຈົ່ງໃຫ້ເກີດບຸດຈາກນາງ—ເປັນມົງຄຸນ ເປັນທີ່ຮັກ ແລະນຳພາບຸນ. ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງເຮົາ, ໂອ ຜູ້ມີໃຈກວ້າງ, ລາວຈະເປັນຜູ້ມີຈິດໃນທຳ

Verse 75

सर्वज्ञः सर्ववेत्ता च यादृशो वांछितस्त्वया । एवं वरं ततो दत्वा अंतर्धानं गतो हरिः

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຫຣິຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ ແລະຮູ້ທົ່ວທັງປວງ ໄດ້ປະທານພອນຕາມທີ່ເຈົ້າປາດຖະໜາ ແລ້ວກໍອັນຕະທານຫາຍໄປ