Adhyaya 31

Verse 1

सूत उवाच । अथ त्वंगो महातेजा दृष्ट्वा इंद्रस्य संपदम् । भोगं चैव विलासं च लीलां तस्य महात्मनः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ພຣະຣາຊາອັງກະຜູ້ມີຣັດສະມີຍິ່ງ ເມື່ອເຫັນຄວາມຮຸ່ງເຮືອງຂອງອິນທຣະ—ທັງການເສວຍສຸກ ຄວາມສະຫງ່າງາມ ແລະລີລາກິລາຂອງມະຫາອາດມານັ້ນ—(ຈຶ່ງຄິດພິຈາລະນາ)

Verse 2

कथं मे इंद्र सदृशः पुत्रः स्याद्धर्मसंयुतः । चिंतयित्वा क्षणं चैव अंगो धर्मभृतां वरः

“ຂ້າຈະມີລູກຊາຍຄ້າຍອິນທຣະ ຜູ້ປະກອບດ້ວຍທັມມະ ໄດ້ແນວໃດ?” ຄິດຢູ່ຊົ່ວຄາວ ອັງກະ—ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ຜູ້ທົງທັມມະ—(ຈຶ່ງຄິດຕໍ່)

Verse 3

स्वकं गेहं समायातः स त्वंगः सत्यतत्परः । अत्रिं पप्रच्छ पितरं प्रणतो नम्रकंधरः

ເມື່ອກັບຄືນສູ່ເຮືອນຂອງຕົນແລ້ວ ອັງກະຜູ້ຍຶດຫມັ້ນໃນສັດຈະ ໄດ້ກົ້ມຄໍຢ່າງນອບນ້ອມ ກາບນະມັດສະການ ແລ້ວຖາມບິດາອະຕຣິ.

Verse 4

कोऽयं पुण्यः समाचारैरिंद्रत्वं भुंजते महत् । कस्य पुण्यस्य वै पुष्टिः किं कृतं कर्म कीदृशम्

ດ້ວຍຈັນຍາບັນອັນເປັນບຸນແນວໃດ ຈຶ່ງໄດ້ເສວຍອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ດຸດອິນທຣາ? ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງນັ້ນເກີດຈາກບຸນຄຸນໃດ? ໄດ້ກະທຳກຳອັນໃດ ແລະກຳນັ້ນເປັນແນວໃດ?

Verse 5

कीदृशं तप एतस्य कमाराधितवान्पुरा । एतन्मे विस्तरेण त्वं ब्रूहि सत्यवतां वर

ເຂົາໄດ້ບຳເນັດຕະບະແນວໃດໃນການກ່ອນ ຈຶ່ງໄດ້ບູຊາໃຫ້ພຣະກາມເທວະພໍໃຈ? ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ຜູ້ຮັກສາສັດຈະ ຈົ່ງກ່າວໃຫ້ຂ້ອຍຟັງໂດຍລະອຽດ.

Verse 6

अत्रिरुवाच । साधुसाधु महाभाग यद्येवं पृच्छसे मयि । चरित्रमिंद्रस्य वत्स तन्मे निगदतः शृणु

ອະຕຣິກ່າວວ່າ: “ດີແທ້ ດີແທ້ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ, ເຈົ້າຖາມຂ້ອຍແນວນີ້. ລູກເອີຍ ຈົ່ງຟັງ ເມື່ອຂ້ອຍຈະເລົ່າເລື່ອງຂອງອິນທຣາໃຫ້ເຈົ້າ.”

Verse 7

सुव्रतो नाम मेधावी पुरा ब्राह्मणसत्तमः । तेन कृष्णो हृषीकेशस्तपसा चैव तोषितः

ໃນການບູຮານ ມີພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ມີປັນຍາ ຊື່ສຸວຣະຕະ; ດ້ວຍຕະບະຂອງທ່ານນັ້ນ ພຣະກຣິດສະນະ—ຫຣິສີເກສະ—ກໍໄດ້ພໍພຣະໄທແທ້ໆ.

Verse 8

पुण्यगर्भं पुनः प्राप्तो ह्यदित्याः कश्यपात्किल । विष्णोश्चैव प्रसादेन सुरराजो बभूव ह

ແທ້ຈິງແລ້ວ ລາວໄດ້ເກີດຄືນອີກເປັນ “ປຸນຍະຄັຣພະ” ຈາກອະດິຕິ ແລະ ກັສຍະປະ; ແລະໂດຍພຣະອະນຸຄຣາະຂອງພຣະວິສນຸ ລາວໄດ້ເປັນພຣະຣາຊາແຫ່ງເທວະທັງປວງ।

Verse 9

अंग उवाच । कथमिंद्रसमः पुत्रो मम स्यात्पुत्रवत्सल । तदुपायं समाचक्ष्व भवाञ्ज्ञानवतां वरः

ອັງຄະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ຮັກລູກຊາຍ, ຂ້ອຍຈະມີລູກຊາຍທີ່ເທົ່າທຽມພຣະອິນທຣາໄດ້ແນວໃດ? ຂໍທ່ານຜູ້ເປັນຍອດໃນຫມູ່ຜູ້ຮູ້ ຈົ່ງບອກອຸບາຍໃຫ້ຂ້ອຍເຖີດ।”

Verse 10

अत्रिरुवाच । समासेनैव तस्यैव सुव्रतस्य महात्मनः । चरित्रमखिलं पुण्यं निशामय महामते

ອັດຣິ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ຈົ່ງຟັງເຖີດ; ຂ້ອຍຈະເລົ່າໂດຍຫຍໍ້ເຖິງປະຫວັດຊີວິດອັນສັກສິດ ແລະ ເປັນກຸສົນທັງມວນ ຂອງມະຫາຕະມະ ສຸວຣະຕະ ນັ້ນ।”

Verse 11

यथा सुव्रत मेधावी पुराराधितवान्हरिम् । तस्य भावं च भक्तिं च ध्यानं चैव महात्मनः

ໂອ ສຸວຣະຕະ, ຂ້ອຍຈະເລົ່າວ່າ ຜູ້ມີປັນຍານັ້ນໃນການກ່ອນ ໄດ້ບູຊາອາຣາທະນາພຣະຫຣິ ແນວໃດ; ພ້ອມທັງຈິດພາວະ, ພັກຕິ ແລະ ທຽນ (ສະມາທິ) ຂອງມະຫາຕະມະນັ້ນດ້ວຍ।

Verse 12

समालोक्य जगन्नाथो दत्तवान्वै महत्पदम् । स ऐंद्रं सर्वभोगाढ्यं त्रैलोक्यं सचराचरम्

ເມື່ອພຣະຈັກກະນາຖ ໄດ້ທອດພຣະເນດເຫັນແລ້ວ ພຣະອົງກໍໄດ້ປະທານຕຳແໜ່ງອັນຍິ່ງໃຫຍ່—ອານາຈັກຂອງພຣະອິນທຣາ—ອຸດົມດ້ວຍຄວາມສຸກສົມບູນທຸກປະການ: ສາມໂລກ ພ້ອມທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະ ບໍ່ເຄື່ອນໄຫວທັງປວງ।

Verse 13

विष्णोश्चैव प्रसादाच्च पदं भुंक्ते त्रिलोकधृक् । एवं ते सर्वमाख्यातमिंद्रस्यापि विचेष्टितम्

ແທ້ຈິງ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະວິສນຸ ຜູ້ຄ້ຳຈຸນສາມໂລກ ຈຶ່ງໄດ້ເສວຍຕຳແໜ່ງຂອງຕົນ. ດັ່ງນັ້ນ ທຸກຢ່າງ—ຮວມທັງການກະທຳຂອງພຣະອິນທຣາ—ໄດ້ຖືກອະທິບາຍໃຫ້ເຈົ້າຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ.

Verse 14

भक्त्या तुष्यति गोविंदो भावध्यानेन सत्तम । सर्वं ददाति तुष्टात्मा भक्त्या संतोषितो हरिः

ໂອ ຜູ້ດີທີ່ສຸດໃນບັນດາຜູ້ມີຄຸນທຳ, ໂຄວິນທະພໍພຣະໄທດ້ວຍພັກຕິ ແລະດ້ວຍການພາວະນາທີ່ມີອາລົມຈາກໃຈ. ເມື່ອພຣະຫຣິພໍພຣະໄທດ້ວຍພັກຕິ ພຣະອົງຜູ້ປິຕິໃນພຣະໄທຍ່ອມປະທານທຸກສິ່ງ.

Verse 15

तस्मादाराध्य गोविंदं सर्वदं सर्वसंभवम् । सर्वज्ञं सर्ववेत्तारं सर्वेषां पुरुषं वरम्

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງອາຣາທະນາພຣະໂຄວິນທະ—ຜູ້ປະທານທຸກຢ່າງ, ຜູ້ເປັນບໍ່ເກີດຂອງສັບພະສິ່ງ; ຜູ້ຮູ້ທົ່ວ, ຜູ້ຮູ້ທຸກປະການ, ແລະເປັນປຸຣຸສະສູງສຸດ ປະເສີດກວ່າສັດທັງປວງ.

Verse 16

तस्मात्प्राप्स्यसि सर्वं त्वं यद्यदिच्छसि नंदन

ດັ່ງນັ້ນ ລູກເອີຍ, ບໍ່ວ່າເຈົ້າປາຖະນາສິ່ງໃດ ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບທັງໝົດ.

Verse 17

सुखस्य दाता परमार्थदाता मोक्षस्य दाता जगतां हि नाथः । तस्मात्तमाराधय गच्छ पुत्र संप्राप्स्यसे इंद्रसमं हि पुत्रम्

ພຣະອົງເປັນຜູ້ປະທານຄວາມສຸກ, ຜູ້ປະທານປະໂຫຍດສູງສຸດ, ແລະຜູ້ປະທານໂມກສະ—ເປັນນາຖແຫ່ງສັບພະໂລກ. ດັ່ງນັ້ນ ລູກເອີຍ ຈົ່ງໄປອາຣາທະນາພຣະອົງ; ແທ້ຈິງ ເຈົ້າຈະໄດ້ບຸດຜູ້ເສມອິນທຣາ.

Verse 18

आकर्ण्य वाक्यं परमार्थयुक्तमुक्तं महात्मा ऋषिणा हि तेन । संगृह्य तत्त्वं वचनस्य तस्य प्रणम्य तं शाश्वतमभ्ययात्सः

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາອັນປະກອບດ້ວຍປະມາດທະທຳ ທີ່ລິສີມະຫາຕະມະນັ້ນໄດ້ກ່າວ ຜູ້ປະເສີດກໍເຂົ້າໃຈແກ່ນສານ; ແລ້ວນົບນ້ອມກາບລິສີຜູ້ນິລັນດອນ ແລະຈາກໄປ

Verse 19

आमंत्र्य चांगः पितरं महात्मा ब्रह्मात्मजं ब्रह्मसमानमेव । संप्राप्तवान्मेरुगिरेस्तु शृंगं तं कांचनै रत्नमयैः समेतम्

ມະຫາຕະມະ ອັງກະ ໄດ້ເຊີນພໍ່ຂອງຕົນຕາມຄວນ—ໂອຣສແຫ່ງພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເສມດ້ວຍພຣະພຣະຫມາເອງ—ແລ້ວກະສັດອັງກະກໍໄດ້ເຖິງຍອດພູເມຣຸ ອັນປະດັບດ້ວຍຄໍາແລະແກ້ວມະນີ

Verse 31

इति श्रीपद्मपुराणे पंचपंचाशत्सहस्रसंहितायां भूमिखंडे । वेनोपाख्याने एकत्रिंशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນສີຣີປັດມະປຸຣານ ພາກພູມິຂັນດະ ໃນສັງຫິຕາ 55,000 ສະໂລກາ ບົດທີ 31 ຊື່ “ເວໂນປາຂະຍານ” ກໍສິ້ນສຸດລົງ