Adhyaya 24

Verse 1

सूत उवाच । हतं श्रुत्वा दितिः पुत्रं सुबलं बलमेव च । रुदितं करुणं कृत्वा हा हा कष्टं भृशं मम

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອດິຕິໄດ້ຍິນວ່າ ລູກຊາຍຂອງນາງ ສຸບະລະ ແລະ ບະລະ ຖືກສັງຫານ ນາງກໍຮ້ອງໄຫ້ຢ່າງສົງສານ ແລະຄໍາຄວນວ່າ “ຮາຍ ຮາຍ! ຊະຕາຂ້າຊ່າງທຸກຫນັກ!”

Verse 2

एवं सुकरुणं कृत्वा बहुकालं तपस्विनी । सा गता कश्यपं कांतं तमुवाच यशस्विनी

ດັ່ງນັ້ນ ນາງຜູ້ປະພຶດຕະປະສະຫງົບ ໄດ້ຢູ່ໃນຄວາມກະລຸນາອັນເລິກຊຶ້ງເປັນເວລາດົນ; ແລ້ວນາງໄປຫາກັດຊະຍະປະຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ແລະນາງຜູ້ມີກຽດນັ້ນໄດ້ກ່າວກັບທ່ານ

Verse 3

तव पुत्रो महापाप इंद्रः सुरगणेश्वरः । सागरोपगतं दृष्ट्वा बलं मे ब्रह्मलक्षणम्

ລູກຂອງທ່ານ—ພະອິນ ຈອມແຫ່ງໝູ່ເທວະ—ເປັນຜູ້ມີບາບໃຫຍ່. ເມື່ອເຫັນພະລັງຂອງຂ້າ ອັນມີລັກສະນະດຸດພຣະພຣະຫມັນ ສ່ອງສະຫວ່າງ ເຂົ້າສູ່ມະຫາສະໝຸດ ລາວກໍ (ກະທຳຕາມນັ້ນ)

Verse 4

वज्रेण घातयामास संध्यामास्यंतमेव हि । एवं श्रुत्वा ततः क्रुद्धो मरीचितनयस्तदा

ແທ້ຈິງ ລາວໄດ້ຟາດດ້ວຍວັຊຣະ ໃນເວລາສັນທະຍາ (ຍາມຄ່ຳຄືນກ່ອນມືດ) ຢ່າງແນ່ນອນ. ເມື່ອໄດ້ຍິນເຊັ່ນນັ້ນ ບຸດແຫ່ງມະຣີຈິ ກໍເກີດຄວາມໂກດໃນຂະນະນັ້ນ

Verse 5

क्रोधेन महताविष्टः प्रजज्वालेव वह्निना । अवलुंच्य जटामेकां शुच्यग्नौ स द्विजोत्तमः

ເມື່ອຖືກຄວາມໂກດອັນແຮງກ້າຄອບງຳ ລາວກໍລຸກໂພງດັ່ງໄຟ; ແລະພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດນັ້ນດຶງປອຍຈະຕາອອກໜຶ່ງປອຍ ແລ້ວໂຍນລົງໃນໄຟຍັດຍະອັນບໍລິສຸດ।

Verse 6

इंद्रस्यैव वधार्थाय पुत्रमुत्पादयाम्यहम् । तस्मात्कुंडात्समुत्पन्नो हुताशनमुखादपि

ລາວກ່າວວ່າ: “ເພື່ອສັງຫານອິນດຣະແຕ່ຢ່າງດຽວ ຂ້າພະເຈົ້າຈະໃຫ້ກໍ່ເກີດບຸດ; ຈາກກຸນດໄຟນັ້ນ ເຂົາຈະອຸບັດຂຶ້ນ—ແມ່ນແທ້ ຈາກປາກຂອງພຣະອັກນີເທວະດາດ້ວຍ”

Verse 7

कृष्णांजनचयोपेतः पिंगाक्षो भीषणाकृतिः । दंष्ट्राकरालवक्त्रांतो जगतां भयदायकः

ຖືກທາດ້ວຍອັນຈະນາສີດຳໜາແນ່ນ ມີຕາສີອອກເຫຼືອງ ແລະຮູບຮ່າງນ່າສະພຶງກົວ; ປາກນ່າຢ້ານເພາະຂຽວທີ່ຍື່ນອອກ—ເປັນເຫດໃຫ້ໂລກທັງຫຼາຍຫວາດຫວັນ

Verse 8

महाचर्वरिको घोरः खड्गचर्मधरस्तथा । सर्वांगतेजसा दीप्तो महामेघोपमो बली

ມະຫາຈັຣວະຣິກຜູ້ນ່າຢ້ານນັ້ນ ຖືດາບແລະໂລ່ ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍເທຊະໃນທຸກອະວະຍະ; ມີພະລັງຫນັກແນ່ນ ແລະຄ້າຍເມກພາຍຸໃຫຍ່

Verse 9

उवाच कश्यपं विप्रमादेशो मम दीयताम् । कस्मादुत्पादितो विप्र भवता कारणं वद

ລາວເວົ້າກັບພຣາຫມັນກັດຊະຍະປະວ່າ: “ຂໍໃຫ້ທ່ານປະທານຄຳສັ່ງແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ. ໂອ ວິປຣະ, ທ່ານໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເກີດມາເພາະເຫດໃດ? ຈົ່ງບອກເຫດນັ້ນ”

Verse 10

तमहं साधयिष्यामि प्रसादात्तव सुव्रत । कश्यप उवाच । अस्या मनोरथं पुत्र पूरयस्व ममैव हि

ດ້ວຍພຣະກະລຸນາແລະພຣະປະສາດຂອງທ່ານ ໂອ ຜູ້ມີປະຕິຍານອັນປະເສີດ ຂ້າພະເຈົ້າຈະສໍາເລັດການນັ້ນ. ກັດສະຍະປະກ່າວວ່າ: ລູກເອີຍ ຈົ່ງເຕີມເຕັມຄວາມປາດຖະນາຂອງນາງ ເພື່ອຂ້າພະເຈົ້າແທ້ໆ.

Verse 11

अदित्यास्त्वं महाप्राज्ञ जहि इंद्रं दुरात्मकम् । निहते देवराजे हि ऐंद्रं पदं प्रभुंक्ष्व च

ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ເຈົ້າເປັນໜຶ່ງໃນອາທິຕະຍະ; ຈົ່ງສັງຫານອິນທຣະຜູ້ຈິດຊົ່ວນັ້ນ. ເມື່ອເທວະຣາຊາຖືກສັງຫານແລ້ວ ຈົ່ງເສວຍຕໍາແໜ່ງອິນທຣະອັນເປັນໃຫຍ່ດ້ວຍ.

Verse 12

एवं तेन समादिष्टः कश्यपेन महात्मना । वृत्रस्तु उद्यमं चक्रे तस्येंद्रस्य वधाय च

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ຮັບຄໍາສັ່ງຈາກກັດສະຍະປະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ວຶດຕະຣະກໍເລີ່ມລົງມືພະຍາຍາມ ແລະຕຽມການເພື່ອສັງຫານອິນທຣະ.

Verse 13

धनुर्वेदस्य चाभ्यासं स चक्रे पौरुषान्वितः । बलं वीर्यं तथा क्षात्रं तेजो धैर्यसमन्वितम्

ດ້ວຍຄວາມກ້າຫານແບບບຸລຸດ ລາວໄດ້ຝຶກຝົນທະນຸຣະເວທ ຄືວິຊາການຍິງທະນູ; ມີທັງພະລັງ ຄວາມກ້າແກ່ນ ຈິດນັກຮົບ ຣັດສະມີເດດ ແລະຄວາມອົດທົນໝັ້ນຄົງ.

Verse 14

दृष्ट्वा हि तस्य दैत्यस्य सहस्राक्षो भयातुरः । उपायं चिंतितं तस्य वृत्रस्यापि दुरात्मनः

ເມື່ອເຫັນອະສຸຣະນັ້ນ ສະຫັດສະຣາກສະ (ອິນທຣະ) ກໍຫວັ່ນໄຫວດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ແລະເລີ່ມຄິດຫາອຸບາຍເພື່ອຮັບມືກັບວຶດຕະຣະຜູ້ຈິດຊົ່ວນັ້ນ.

Verse 15

वधार्थं देवदेवेन समाहूय महामुनीन् । सप्तर्षीन्प्रेषयामास वृत्रं दैत्येश्वरं प्रति

ເພື່ອປະຫານວຶດຕຣ ພຣະເທວະເທວາໄດ້ເອີ້ນມະຫາມຸນີ ແລະສົ່ງສັບຕະຣິຊິ 7 ອົງ ໄປຫາວຶດຕຣ ຈອມແຫ່ງໄດຕະຍະ।

Verse 16

भवंतस्तत्र गच्छंतु यत्र वृत्रः स तिष्ठति । संधिं कुर्वंतु वै तेन सार्द्धं मम मुनीश्वराः

“ພວກເຈົ້າທັງຫມົດຈົ່ງໄປທີ່ບ່ອນທີ່ວຶດຕຣຢືນຢູ່; ໂອ ມຸນີຜູ້ນ່າເຄົາລົບຂອງເຮົາ ຈົ່ງເຮັດສັນຕິສັນຍາກັບເຂົາແທ້ໆ”

Verse 17

एवं तेन समादिष्टा मुनयः सप्त ते तदा । वृत्रासुरं ततः प्रोचुः सहस्राक्ष प्रचालिताः

ເມື່ອໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງຈາກພຣະອົງ ມຸນີທັງເຈັດນັ້ນ ຖືກສະຫັດສະຣາກສະ (ອິນທຣາ) ຜັກດັນ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ວຶດຕຣາສຸຣ

Verse 18

सख्यं कर्तुं प्रयच्छेत्स क्रियतां दैत्यसत्तम । ऋषयः सप्ततत्त्वज्ञा ऊचुर्वृत्रं महाबलम्

“ຂໍໃຫ້ຖວາຍມິດຕະພາບ—ຈົ່ງໃຫ້ເກີດຂຶ້ນ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນໝູ່ໄດຕະຍະ” ສັບຕະຣິຊິຜູ້ຮູ້ຕັດຕະວະ ກ່າວຕໍ່ວຶດຕຣຜູ້ມີພະລັງຍິ່ງ

Verse 19

सहस्राक्षो महाप्राज्ञो भवता सह सत्तम । मैत्रमिच्छति वै कर्तुं तत्कथं न करोषि किम्

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດ ສະຫັດສະຣາກສະ ອິນທຣາຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ປາຖະໜາຈະຜູກມິດກັບເຈົ້າແທ້ໆ; ເຫດໃດເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ເຮັດ?

Verse 20

अर्धमैंद्रं पदं वीर सत्वं भुंक्ष्व सुखेन वै । वर्तंत्वर्द्धेन इंद्रस्तु असुरा देवतास्तथा

ໂອ ວິລະບຸລຸດ, ຈົ່ງເສວຍດ້ວຍຄວາມສຸກສະບາຍ ສ່ວນທີ່ເປັນຄື່ງໜຶ່ງແຫ່ງຕຳແໜ່ງຂອງພຣະອິນທຣ໌. ໃຫ້ພຣະອິນທຣ໌ດຳລົງຢູ່ດ້ວຍອີກຄື່ງໜຶ່ງ; ອະສຸຣາ ແລະ ເທວະທັງຫຼາຍກໍໃຫ້ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ.

Verse 21

सुखं वर्तंतु ते सर्वे वैरं चैव विसृज्य वै । वृत्र उवाच । यदि सत्येन देवेंद्रो मैत्रमिच्छति सत्तमः

“ຂໍໃຫ້ພວກເຈົ້າທັງປວງຢູ່ຢ່າງສຸກ ແລະ ຈົ່ງປ່ອຍວາງຄວາມອາຄາດແຄ້ນໃຫ້ໝົດເຖີດ.” ວຶຕຣະກ່າວວ່າ: “ຖ້າພຣະອິນທຣ໌ ຈອມແຫ່ງເທວະ ຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດ ປາຖະໜາມິດຕະພາບດ້ວຍຄວາມສັດຈິງ…”

Verse 22

सत्यमाश्रित्य चैवाहं करिष्ये नात्र संशयः । छद्म चैवं पुरस्कृत्य इंद्रो द्रोहं समाचरेत्

ອາໄສຄວາມສັດຈິງເປັນທີ່ພຶ່ງ ຂ້າຈະເຮັດແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ແຕ່ພຣະອິນທຣ໌ກັບນຳການປອມຕົວມາເປັນຂໍ້ອ້າງ ແລ້ວກະທຳການຫັກຫຼັງ.

Verse 23

तदा किं क्रियते विप्रा इत्यर्थे प्रत्ययं हि किम् । ऋषयस्त्विंद्रमाचख्युरित्यर्थं प्रत्ययं वद

“ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ, ແລ້ວຈະເຮັດຢ່າງໃດ?”—ໃນທີ່ນີ້ຄຳ ‘kim’ ສະແດງນັຍເປັນຄຳຖາມ. ແລະເນື່ອງຈາກພວກລຶສີໄດ້ເອີ້ນ/ກ່າວເຖິງພຣະອິນທຣ໌ ຈົ່ງອະທິບາຍນັຍທີ່ມຸ່ງໝາຍຂອງຖ້ອຍຄຳນັ້ນດ້ວຍ.

Verse 24

इति श्रीपद्मपुराणे पंचपंचाशत्सहस्रसंहितायां भूमिखंडे वृत्र । वंचनंनाम चतुर्विंशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ບົດທີ່ 24 ຊື່ວ່າ “ການຫລອກລວງວຶຕຣະ” ໃນພູມິຂັນຑະ ແຫ່ງສີຣີປັດມະປຸຣານະ ໃນສັງຫິຕາ 55,000 ສະໂລກ ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ.

Verse 25

ब्रह्महत्यादिकैः पापैर्लिप्येहं नात्र संशयः । छद्म चैवं पुरस्कृत्य इंद्रो द्रोहं समाचरेत्

ຂ້າພະເຈົ້າຈະຕ້ອງມົວໝອງດ້ວຍບາບກຳ ເຊັ່ນ ການຂ້າພາມ ຢູ່ທີ່ນີ້ຢ່າງບໍ່ຕ້ອງສົງໄສ. ດ້ວຍເຫດນີ້, ພະອິນຈຶ່ງໃຊ້ເລ່ກົນເພື່ອທຳການທໍລະຍົດ.

Verse 26

ब्रह्महत्यादिकैः पापैर्लिप्येहं नात्र संशयः । इत्युवाच महाप्राज्ञ त्वामेवं स पुरंदरः

ຂ້າພະເຈົ້າມີມົນທິນດ້ວຍບາບກຳ ເຊັ່ນ ການຂ້າພາມ ຢູ່ທີ່ນີ້ ຢ່າງບໍ່ຕ້ອງສົງໄສ. ດູກ່ອນທ່ານຜູ້ມີປັນຍາຫຼາຍ, ພະປຸຣັນທະຣະ (ພະອິນ) ໄດ້ກ່າວກັບທ່ານເຊັ່ນນີ້ແລ.

Verse 27

एतेन प्रत्ययेनापि सख्यं कुरु महामते । वृत्र उवाच । भवतां शिष्टमार्गेण सत्येनानेन तस्य च

ດູກ່ອນທ່ານຜູ້ມີໃຈສູງສົ່ງ, ຈົ່ງຜູກມິດດ້ວຍຄວາມເຊື່ອໝັ້ນນີ້ເຖີດ. ພຶດຕາສູນ ກ່າວວ່າ: ດ້ວຍຄວາມປະພຶດອັນສັດຊື່ຂອງທ່ານ ເຊິ່ງດຳເນີນຕາມວິຖີແຫ່ງອະລິຍະຊົນ ແລະ ດ້ວຍຄວາມສັດຈິງຂອງເຂົານັ້ນ...

Verse 28

मैत्रमेवं करिष्यामि तेन सार्द्धं द्विजोत्तमाः । वृत्रमिंद्रस्यसंस्थानं नीतं ब्राह्मणपुङ्गवैः

ຂ້າພະເຈົ້າຈະຜູກມິດກັບເຂົາເຊັ່ນນັ້ນ ດູກ່ອນພາມຜູ້ປະເສີດ. ພຶດຕາສູນ ຜູ້ສະເໝີດ້ວຍພະອິນໃນອານຸພາບແລະຖານະ ຖືກນຳພາໄປໂດຍພາມຜູ້ເລີດ.

Verse 29

इन्द्रस्तमागतं दृष्ट्वा वृत्रं मित्रार्थमुद्यतः । सिंहासनात्समुत्थाय अर्घमादाय सत्वरः

ເມື່ອເຫັນພຶດຕາສູນມາເຖິງ ພະອິນຜູ້ມຸ່ງໝາຍໃນມິດຕະພາບ ຈຶ່ງຮີບລຸກຂຶ້ນຈາກລາຊະອາດ ແລະ ຖືເອົາເຄື່ອງບູຊາອັກຄະໂດຍທັນທີ.

Verse 30

ददौ तस्मै स धर्मात्मा वृत्राय द्विजसत्तम । अर्धं भुंक्ष्व महाप्राज्ञ ऐंद्रमेतन्महत्पदम्

ໂອ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ! ຜູ້ມີດວງໃຈແຫ່ງທຳນັ້ນໄດ້ມອບໃຫ້ວຣິຕຣາ ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ໂອ ມະຫາປຣາຊະຍາ, ຈົ່ງເສວຍຄື່ງໜຶ່ງ; ນີ້ແມ່ນຕຳແໜ່ງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ດຸດດັ່ງພຣະອິນທຣາ”

Verse 31

वर्तितव्यं सुखेनापि आवाभ्यां दैत्यसत्तम । एवं विश्वासयन्दैत्यं वृत्र मैत्रेण वै तदा

“ໂອ ດາຍຕະຍະຜູ້ປະເສີດ, ພວກເຮົາສອງຄົນກໍຄວນດຳລົງຢູ່ດ້ວຍຄວາມສຸກສະບາຍ.” ດັ່ງນັ້ນ ໃນເວລານັ້ນ ວຣິຕຣາອາໄສໄມຕຣີ ຄອຍປອບໃຈ ແລະເຮັດໃຫ້ດາຍຕະຍະເຊື່ອໃຈຢູ່ເລື້ອຍໆ

Verse 32

गतेषु तेषु विप्रेषु स्वस्थानं द्विजसत्तम । छिद्रं पश्यति दुष्टात्मा वृत्रस्यापि सदैव हि

ເມື່ອພຣາຫມະນາເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຈາກໄປແລ້ວ, ໂອ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ຜູ້ໃຈຊົ່ວນັ້ນກໍຄອຍຈ້ອງຫາຮອຍຮົ່ວ—ຫາໂອກາດ—ຢູ່ເສມອ ແມ່ນແຕ່ຕໍ່ວຣິຕຣາກໍຕາມ

Verse 33

सावधानत्वमिंद्रोपि दिवारात्रौ प्रचिंतयेत् । तस्यच्छिद्रं न पश्येत वृत्रस्यापि महात्मनः

ແມ່ນແຕ່ພຣະອິນທຣາກໍຄວນຄິດໄຕ່ຕອງເຖິງຄວາມລະມັດລະວັງ ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນຢູ່ເລື້ອຍໆ; ເພາະຈະບໍ່ອາດເຫັນຮອຍຮົ່ວ—ບໍ່ພົບຊ່ອງທາງ—ໃນວຣິຕຣາຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ນັ້ນໄດ້

Verse 34

उपायं चिंतयामास तस्यैव वधहेतवे । रंभा संप्रेषिता तेन मोहयस्व महासुरम्

ເຂົາໄດ້ຄິດອຸບາຍເພື່ອເປັນເຫດແຫ່ງການສັງຫານນັ້ນໂດຍກົງ; ແລ້ວເຂົາສົ່ງນາງຣັມພາໄປ ພ້ອມຄຳສັ່ງວ່າ “ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ມະຫາອະສຸຣານັ້ນຫຼົງໄຫຼ”

Verse 35

येनकेनाप्युपायेन यथा हत्वा लभे सुखम् । तथा कुरुष्व कल्याणि संमोहाय सुरद्विषः

ໂອ ນາງຜູ້ຈະເລີນ, ດ້ວຍວິທີໃດກໍຕາມ ເພື່ອໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບຄວາມສຸກຈາກການຂ້າເຂົາ, ຈົ່ງເຮັດສິ່ງນັ້ນເພື່ອຫຼອກລວງສັດຕູຂອງພວກເທວະດາເຖີດ.

Verse 36

वनं पुण्यं महादिव्यं पुण्यपादपसेवितम् । बहुवृक्षफलोपेतं मृगपक्षिसमाकुलम्

ປ່າສັກສິດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ແລະມະຫັດສະຈັນ, ອ້ອມຮອບໄປດ້ວຍຕົ້ນໄມ້ສັກສິດ, ອຸດົມສົມບູນໄປດ້ວຍຫມາກໄມ້ຈາກຕົ້ນໄມ້ຫຼາຍຊະນິດ, ແລະ ເຕັມໄປດ້ວຍຝູງກວາງແລະນົກ.

Verse 37

विमानमंदिरैर्दिव्यैः सर्वत्र परिशोभितम् । दिव्यगंधर्वसंगीतं भ्रमराकुलितं सदा

ທຸກບ່ອນໄດ້ຖືກປະດັບປະດາດ້ວຍວິມານລອຍຟ້າອັນສັກສິດ ແລະ ຄະລຶຫາດອັນງົດງາມ; ມັນກ້ອງກັງວານດ້ວຍດົນຕີຂອງເຫຼົ່າຄົນທັນ ແລະ ເຕັມໄປດ້ວຍຝູງເຜິ້ງສະເໝີ.

Verse 38

कोकिलानां रुतैः पुण्यैः सर्वत्र मधुरायतैः । शिखिसारंगनादैश्च सर्वत्र सुसमाकुलम्

ທຸກບ່ອນເຕັມໄປດ້ວຍສຽງຮ້ອງອັນເປັນມຸງຄຸນຂອງນົກກາເຫວ່າ ທີ່ດັງກ້ອງກັງວານຢ່າງໄພເລາະໃນທຸກທິດທາງ, ແລະ ມີຊີວິດຊີວາດ້ວຍສຽງຮ້ອງຂອງນົກຍູງ ແລະ ກວາງ.

Verse 39

दिव्यैस्तु चंदनैर्वृक्षैः सर्वत्र समलंकृतम् । वापीकुंडतडागैश्च जलपूर्णैर्मनोहरैः

ສະຖານທີ່ແຫ່ງນັ້ນປະດັບປະດາໄປດ້ວຍຕົ້ນຈັນຫອມທິບ, ແລະ ສະນ້ໍາ, ຫນອງນ້ໍາ ແລະ ທະເລສາບອັນຫນ້າເພີດເພີນ ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍນ້ໍາຢູ່ທົ່ວທຸກແຫ່ງ.

Verse 40

कमलैः शतपत्रैश्च पुष्पितैः समलंकृतम् । देवगंधर्वसंसिद्धैश्चारणैश्चैव किन्नरैः

ສະຖານນັ້ນຖືກປະດັບຢ່າງງາມດ້ວຍດອກບົວບານ ແລະດອກໄມ້ຮ້ອຍກີບ; ມີເທວະຄັນທະວະ, ສິດທະ, ຈາຣະນະ ແລະກິນນະຣະ ຄັບຄັ່ງຢູ່ນັ້ນ।

Verse 41

मुनिभिः शुशुभे दिव्यैर्दिव्योद्यानवरेण च । अप्सरोगणसंकीर्णं नानाकौतुकमंगलैः

ທີ່ນັ້ນສະຫງ່າງາມດ້ວຍຫມູ່ມຸນີອັນທິບ ແລະອຸທະຍານສະຫວັນອັນຍອດ; ເຕັມໄປດ້ວຍຫມູ່ອັບສະຣາ ແລະປະດັບດ້ວຍງານສະໜຸກສະໜານ ແລະພິທີມົງຄົນນານາ।

Verse 42

हेमप्रासादसंबाधं दंडच्छत्रैश्च चामरैः । कलशैश्च पताकाभिः सर्वत्रसमलंकृतम्

ທີ່ນັ້ນແນ່ນຂັດດ້ວຍພະຣາສາດຄຳ ແລະທົ່ວທຸກແຫ່ງປະດັບງາມດ້ວຍຄັນດັນ ແລະສະຫຼອງສະຫວັນ, ດ້ວຍພັດຈາມະຣະ, ດ້ວຍກະລະສະມົງຄົນ ແລະດ້ວຍທຸງປະທາກາ।

Verse 43

वेदध्वनिसमाकीर्णं गीतध्वनिसमाकुलम् । एवं नंदनमासाद्य सा रंभा चारुहासिनी

ທີ່ນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍສຽງສະທ້ອນຂອງການສະທາຍາຍພຣະເວດ ແລະຄຶກຄື້ນດ້ວຍສຽງຂັບຮ້ອງ; ດັ່ງນັ້ນເມື່ອຣັມພາ ຜູ້ຍິ້ມງາມ ໄດ້ມາຮອດນັນທະນະ ນາງກໍເຂົ້າໄປຢູ່ນັ້ນ।

Verse 44

अप्सरोभिः समं तत्र क्रीडत्येवं विलासिनी । सूत उवाच । एकदा तु स वृत्रो वै कालाकृष्टो गतो वनम्

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ນາງຜູ້ມີລີລາໄດ້ເລີນຫຼິ້ນດັ່ງນີ້ຮ່ວມກັບຫມູ່ອັບສະຣາ. ສູຕະກ່າວວ່າ: ຄັ້ງໜຶ່ງ ວຶດຕຣະນັ້ນ—ຖືກກາລະ (ເວລາ) ຊັກນຳ—ໄດ້ໄປສູ່ປ່າ।

Verse 45

कतिभिर्दानवैः सार्द्धं मुदया परया युतः । अलक्ष्ये भ्रमते पार्श्वं तस्यैव च महात्मनः

ມີດານະວະບາງຕົນຕິດຕາມ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີອັນສູງສຸດ ລາວເດີນທ່ອງໄປໂດຍບໍ່ມີໃຜເຫັນ ວົນວຽນຢູ່ຂ້າງກາຍມະຫາອາດມານັ້ນເອງ

Verse 46

देवराजोपि विप्रेंद्रश्छिद्रान्वेषी द्विषां किल । स हि वृत्रो महाप्राज्ञो विश्वस्तः सर्वकर्मसु

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ! ແມ່ນແຕ່ພຣະເທວະຣາຊາກໍຖືກເວົ້າວ່າ ຄົ້ນຫາຮອຍຮົ່ວຂອງສັດຕູ; ແຕ່ວຶຕຣະນັ້ນແທ້ໆເປັນມະຫາປັນຍາ ແລະເຊື່ອໃຈໄດ້ໃນກິດທຸກປະການ

Verse 47

इंद्रं मित्रं परं जानन्भयं चक्रे न तस्य सः । भ्रममाणो वनं पश्येत्सर्वत्र परमं शुभम्

ເມື່ອຮູ້ວ່າອິນທຣາເປັນມິດສູງສຸດ ລາວບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມຢ້ານກົວແກ່ທ່ານນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ເວລາທ່ອງໄປໃນປ່າ ກໍເຫັນແຕ່ມົງຄຸນອັນສູງສຸດທົ່ວທຸກແຫ່ງ

Verse 48

सुरम्यं कौतुकवनं वनितागणसंकुलम् । चंदनस्यापि वृक्षस्य छायां शीतां सुपुण्यदाम्

ທີ່ນັ້ນເປັນປ່າສວນແຫ່ງຄວາມພິສວງອັນຮື່ນຮົມ ເຕັມໄປດ້ວຍຝູງນາງຫຼາຍກຸ່ມ ແລະຍັງມີຮົ່ມເຢັນຂອງຕົ້ນຈັນທະນາ ອັນເປັນມົງຄຸນຍິ່ງ ແລະໃຫ້ບຸນ

Verse 49

समाश्रित्य विशालाक्षी रंभा तत्र प्रदीव्यति । सखीभिस्तु महाभागा दोलारूढा यशस्विनी

ທີ່ນັ້ນ ຣັມພາຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງ ໄດ້ອາໄສພຶ່ງພາແລ້ວສ່ອງປະກາຍ ນາງຜູ້ມີກຽດສຽງ ແລະມີວາສະນາດີ ນັ່ງຢູ່ເທິງຊິງຊ້າ ພ້ອມດ້ວຍໝູ່ສະຫາຍນາງ

Verse 50

गायते सुस्वरं गीतं सर्वविश्वप्रमोहनम् । तत्र वृत्रः समायातः कामाकुलितमानसः

ມີບົດເພງສຽງຫວານໄພເລາະກຳລັງຖືກຂັບຮ້ອງ ຊຶ່ງເຮັດໃຫ້ໂລກທັງປວງຫຼົງໄຫຼ. ທີ່ນັ້ນ ວຶດຣະ ມາຮອດ ໃຈຖືກກາມຕັນຫາກວນກະວາຍ.

Verse 51

दोलारूढां समालोक्य रंभां चारुसुलोचनाम्

ເມື່ອເຫັນ ຣັມພາ ຜູ້ມີນັຍນາກວ້າງງາມ ນັ່ງຢູ່ເທິງຊິງຊ້າ,