Adhyaya 20

Verse 1

हरिरुवाच । तपसानेन पुण्येन सत्येनानेन ते द्विज । स्तोत्रेण पावनेनापि तुष्टोस्मि व्रियतां वरः

ພຣະຫຣິກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ເປັນທະວິຊະ ໂດຍຕະປະອັນເປັນບຸນນີ້ ໂດຍຄວາມສັດ ແລະໂດຍສະໂຕດຣະອັນຊໍາລະນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈ; ຈົ່ງເລືອກພອນເຖີດ”

Verse 2

वरं दद्मि महाभाग यत्ते मनसि वर्तते । यंयमिच्छसि कामं त्वं तंतं ते पूरयाम्यहम्

ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະທານພອນໃຫ້—ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ຢູ່ໃນໃຈເຈົ້າ. ເຈົ້າປາດຖະນາສິ່ງໃດ ຂ້າພະເຈົ້າຈະສຳເລັດໃຫ້ເຈົ້າດັ່ງນັ້ນ

Verse 3

सोमशर्मोवाच । प्रथमं देहि मे कृष्ण वरमेकं सुवाञ्छितम् । सुप्रसन्नेन मनसा यद्यस्ति सुदया मम

ໂສມະຊັຣມາ ກ່າວວ່າ: “ກ່ອນອື່ນໃດ ໂອ ພຣະກຣິສນະ ຂໍພອນຫນຶ່ງອັນຂ້າພະເຈົ້າປາດຖະນາຢ່າງຍິ່ງ—ຖ້າພຣະອົງເມດຕາຂ້າພະເຈົ້າ ດ້ວຍໃຈທີ່ພໍໃຈຢ່າງເຕັມທີ”

Verse 4

जन्मजन्मांतरं प्राप्य तव भक्तिं करोम्यहम् । दर्शयस्व परं स्थानमचलं मोक्षदायकम्

ຜ່ານການເກີດແລ້ວເກີດອີກຫຼາຍຊາດ ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າປະພຶດພັກຕິຕໍ່ພຣະອົງ. ຂໍພຣະອົງສະແດງສະຖານສູງສຸດອັນບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ຜູ້ປະທານໂມກສະ ໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນ

Verse 5

स्ववंशतारकं पुत्रं दिव्यलक्षणसंयुतम् । विष्णुभक्तिपरं नित्यं मम वंशप्रधारकम्

ຂໍບຸດຜູ້ຈະກູ້ກອບວົງສານຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ມີໝາຍລັກສະນະທິບພະພ້ອມ; ຕັ້ງມັ່ນໃນພັກຕິຕໍ່ພຣະວິສນຸເປັນນິດ ແລະເປັນຜູ້ສືບຕໍ່ສາຍຕະກູນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ

Verse 6

सर्वज्ञं सर्वदं दांतं तपस्तेजः समन्वितम् । देवब्राह्मणलोकानां पालकं पूजकं सदा

ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ, ຜູ້ປະທານທຸກຢ່າງ, ຜູ້ສຳລວມຕົນ, ປະກອບດ້ວຍລັດສະໝີແຫ່ງຕະປະ—ເປັນຜູ້ພິທັກແລະຜູ້ບູຊາຫມູ່ເທວະ ແລະ ພຣາຫມະນະ ຢູ່ເສມອ.

Verse 7

देवमित्रं पुण्यभावं दातारं ज्ञानपंडितम् । देहि मे ईदृशं पुत्रं दारिद्रं हर केशव

ໂອ ຮະຣະ, ໂອ ເກສະວະ—ຂໍປະທານບຸດແບບນີ້ໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ: ເປັນມິດຂອງຜູ້ມີບຸນ, ມີໃຈບໍລິສຸດ, ໃຈກວ້າງໃຫ້ທານ, ແລະຊ່ຽວຊານໃນຍານແທ້—ເພື່ອໃຫ້ຄວາມທຸກຍາກຖືກທຳລາຍ.

Verse 8

भवत्वेवं न संदेहो वरमेनं वृणोम्यहम् । हरिरुवाच । एवमस्तु द्विजश्रेष्ठ भविष्यति न संशयः

“ໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ; ຂ້າພະເຈົ້າເລືອກພອນນີ້.” ພຣະຫຣິຕັດວ່າ “ໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນ, ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ; ຈະເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຄວາມລັງເລ.”

Verse 9

मत्प्रसादात्सुपुत्रस्तु तव वंश प्रतारकः । भोक्ष्यसि त्वं वरान्भोगान्दिव्यांश्च मानुषानिह

ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງເຮົາ ເຈົ້າຈະໄດ້ບຸດດີ ຜູ້ສືບຕໍ່ວົງສານຂອງເຈົ້າ; ແລະໃນໂລກນີ້ ເຈົ້າຈະເສວຍສຸກອັນປະເສີດ—ທັງທິບ ແລະ ມະນຸດ.

Verse 10

समालोक्य परं सौख्यं पुत्रसंभवजं शुभम् । यावज्जीवसि विप्र त्वं तावद्दुःखं न पश्यसि

ເມື່ອໄດ້ເຫັນສຸກອັນສູງສຸດອັນເປັນມົງຄຸນ ທີ່ເກີດຈາກການໄດ້ບຸດ, ໂອ ພຣາຫມະນະ—ຕາບໃດທີ່ເຈົ້າຍັງມີຊີວິດ ຕາບນັ້ນເຈົ້າຈະບໍ່ເຫັນຄວາມທຸກ.

Verse 11

दाता भोक्ता गुणग्राही भविष्यसि न संशयः । सुतीर्थे मरणं चापि यास्यसि त्वं परां गतिम्

ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ໃຫ້ທານ ຜູ້ເສວຍຜົນກຳຢ່າງຖືກທຳ ແລະຜູ້ຮູ້ຄຸນຄ່າແຫ່ງຄຸນທຳ; ແມ່ນແຕ່ຕາຍທີ່ຕີຣຖະອັນສັກສິດ ກໍຈະໄດ້ບັນລຸສະຖານະສູງສຸດ।

Verse 12

एवं वरं हरिर्दत्त्वा सप्रियाय द्विजाय सः । अंतर्धानं गतो देवः स्वप्नवत्परिदृश्यते

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຫຣິໄດ້ປະທານພອນແກ່ທະວິຊະນັ້ນ ພ້ອມດ້ວຍນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ; ແລ້ວພຣະເຈົ້າກໍອັນຕະທານຈາກສາຍຕາ ເຫັນດັ່ງຄວາມຝັນ।

Verse 13

तदा सुमनया युक्तः सोमशर्मा द्विजोत्तमः । सुतीर्थे पावने तस्मिन्रेवातीरे सुपुण्यदे

ໃນເວລານັ້ນ ໂສມະຊຣມາ ພຣາຫມະນຜູ້ປະເສີດ ພ້ອມດ້ວຍສຸມະນາ ໄດ້ໄປຮອດສຸ-ຕີຣຖະອັນດີເລີດນັ້ນ ອັນບໍລິສຸດແລະຊຳລະບາບ ຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳເຣວາ ໃນດິນແດນອັນເປັນບຸນຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 14

अमरकंटके विप्रो दानं पुण्यं करोति सः । गते बहुतरे काले तस्य वै सोमशर्मणः

ທີ່ອະມະຣະກັນຕະກະ ພຣາຫມະນນັ້ນໄດ້ກະທຳທານອັນເປັນບຸນ; ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນຫຼາຍ ກ່ຽວກັບໂສມະຊຣມານັ້ນ...

Verse 15

कपिलारेवयोः संगे स्नानं कृत्वा स निर्गतः । दृष्टवान्पुरतो विप्रः श्वेतमेकं हि कुंजरम्

ເມື່ອອາບນ້ຳທີ່ສັງຄົມຂອງແມ່ນ້ຳກະປິລາ ແລະ ເຣວາ ແລ້ວ ລາວກໍຂຶ້ນຈາກນ້ຳ; ພຣາຫມະນນັ້ນເຫັນຊ້າງຂາວພຽງຕົວດຽວຢູ່ຕໍ່ໜ້າ।

Verse 16

सुप्रभं सुंदरं दिव्यं सुमदं चारुलक्षणम् । नानाभरणशोभांगं बहुलक्ष्म्या समन्वितम्

ມັນສ່ອງສະຫວ່າງ ງາມສົດ ແລະເປັນທິບ; ມີຄວາມພອງພູມຢ່າງອ່ອນໂຍນ ພ້ອມລັກສະນະອັນງາມ. ອະວະຍະວະທັງຫມົດສະຫວ່າງດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບນານາ ແລະປະກອບດ້ວຍສິຣີລັກສະມີ ແລະຄວາມຮັ່ງມີອຸດົມ.

Verse 17

सिंदूरैः कुंकुमैस्तस्य कुंभस्थले विराजिते । कर्णनीलोत्पलयुतं पताकादंडसंयुतम्

ຍອດທີ່ຄ້າຍຫມໍ້ຂອງມັນສ່ອງງາມ ປະດັບດ້ວຍສິນດູຣ ແລະກຸງກຸມ. ຂ້າງຫູມີເຄື່ອງປະດັບດອກບົວສີຟ້າເຂັ້ມ ແລະມີເສົາທຸງກັບປະຕາກາ (ທຸງ) ປະກອບພ້ອມ.

Verse 18

नागोपरिस्थितो दिव्यः पुरुषो दृढसुप्रभः । दिव्यलक्षणसंपन्नः सर्वाभरणभूषितः

ເທິງນາກມີບຸຣຸດທິບຢືນຢູ່—ໝັ້ນຄົງ ສ່ອງສະຫວ່າງ ແລະຮຸ່ງໂລດ. ທ່ານພ້ອມດ້ວຍລັກສະນະທິບ ແລະປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນທຸກປະການ.

Verse 19

दिव्यमाल्यांबरधरो दिव्यगंधानुलेपनः । सुसौम्यं सोमवत्पूर्णच्छत्रचामरसंयुतम्

ທ່ານສວມມາລາແລະອາພອນທິບ ທາດ້ວຍກິ່ນຫອມທິບ. ປາກົດອ່ອນໂຍນຢ່າງຍິ່ງ—ສ່ອງດັ່ງຈັນເຕັມດວງ—ແລະມີພະຣາຊະສະຫຼອງຮົ່ມຄົບຖ້ວນກັບພັດຈາມະຣາຄອຍປະຄອງ.

Verse 20

इति श्रीपद्मपुराणे पंचपंचाशत्सहस्रसंहितायां भूमिखंडे एेंद्रे सुमनो । पाख्याने सुव्रतोत्पत्तिर्नाम विंशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໃນສີຣີປັດມະປຸຣານະ ສັງຫິຕາ 55,000 ສະໂລກາ ໃນພູມິຂັນຑະ ພາກໄອນດຣະ ໃນນິທານສຸມະນາ ບົດທີ 20 ຊື່ “ສຸວຣະຕະ-ອຸດປັດຕິ (ກຳເນີດສຸວຣະຕະ)” ສິ້ນສຸດລົງ.

Verse 21

सगजं सुंदरं दृष्ट्वा पुरुषं दिव्यलक्षणम् । व्यतर्कयत्सोमशर्मा विस्मयाविष्टमानसः

ເມື່ອເຫັນບຸລຸດຜູ້ງາມນັ້ນ ມີຊ້າງຕິດຕາມ ແລະມີລັກສະນະທິບ ໂສມະຊະຣະມາຈຶ່ງຄິດໄຕ່ຕອງ ໃຈຖືກຄວາມພິສົງຄອບງຳ।

Verse 22

कोऽयं प्रयाति दिव्यांगः पंथानं प्राप्य सुव्रतः । एवं चिंतयतस्तस्य यावद्गृहं समाप्तवान्

“ຜູ້ນີ້ແມ່ນໃຜ—ກາຍສ່ອງສະຫວ່າງ ແລະຖືວັດຕະປະພຶດອັນດີ—ທີ່ອອກເດີນຕາມທາງນີ້?” ໃນຂະນະທີ່ຄິດຢູ່ນັ້ນ ອີກຝ່າຍກໍຮອດເຮືອນຂອງຕົນແລ້ວ

Verse 23

प्रविशंतं गृहद्वारं देवरूपं मनोहरम् । हर्षेण महताविष्टः सोमशर्मा द्विजोत्तमः

ເມື່ອເຂົາເຂົ້າສູ່ປະຕູເຮືອນ ຜູ້ມີຮູບດັ່ງເທວະ ແລະນ່າຊົມ ໂສມະຊະຣະມາ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ພຣາຫມະນ໌ ກໍຖືກປີຕິອັນໃຫຍ່ຫຼວງຄອບງຳ

Verse 24

स्वगृहं प्रति धर्मात्मा त्वरमाणः प्रयाति च । गृहद्वारं गतो यावत्तावत्तं तु न पश्यति

ຜູ້ມີໃຈຕັ້ງຢູ່ໃນທຳ ຮີບຮ້ອນໄປຫາເຮືອນຂອງຕົນ; ແລະຈົນກວ່າຈະຮອດປະຕູເຮືອນ ກໍຍັງບໍ່ເຫັນມັນເລີຍ

Verse 25

पतितान्येव पुष्पाणि सौहृद्यानि महामतिः । दिव्यानि वासयुक्तानि प्रांगणे द्विजसत्तमः

ໂອ ພຣາຫມະນ໌ຜູ້ປະເສີດ! ຜູ້ມີປັນຍາໃຫຍ່ນັ້ນ ວາງໄວ້ໃນລານເຮືອນແຕ່ດອກໄມ້ທີ່ຫຼົ່ນແລ້ວເທົ່ານັ້ນ—ຫອມຫວນ ຄັດສັນ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳໃຈໄມຕຣີ

Verse 26

चंदनैः कुंकुमैः पुण्यैः सुगंधैस्तु विलेपितम् । स्वकीयं प्रांगणे दृष्ट्वा दूर्वाक्षतसमन्वितम्

ຖືກທາດ້ວຍຈັນທະນາອັນບໍລິສຸດ ແລະ ກຸງກຸມອັນເປັນມົງຄຸນ ມີກິ່ນຫອມຊື່ນ—ເມື່ອລາວເຫັນໃນລານເຮືອນຂອງຕົນ ກໍປະດັບດ້ວຍຫຍ້າດູຣວາ ແລະ ອັກຊະຕະ (ເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ)។

Verse 27

स एवं विस्मयाविष्टश्चिंतयानः पुनः पुनः । ददर्श सुमनां प्राज्ञो दिव्यमंगलसंपदम्

ດັ່ງນັ້ນ ລາວຖືກຄວາມພິສົງຄອບງຳ ແລະ ຄິດພິຈາລະນາຊ້ຳໆ; ບັນດິດຜູ້ຈິດສະຫງົບໄດ້ເຫັນສຸມະນາ—ຜູ້ມີສະຫງ່າລາສີມົງຄຸນອັນເປັນທິບ

Verse 28

सोमशर्मोवाच । केन दत्तानि दिव्यानि एतान्याभरणानि च । शृंगारंरूपसौभाग्यं वस्त्रालंकारभूषणम्

ໂສມະຊະຣະມານກ່າວວ່າ: “ໃຜເປັນຜູ້ມອບເຄື່ອງປະດັບທິບເຫຼົ່ານີ້—ທັງການແຕ່ງອົງອັນວິຈິດ, ຄວາມງາມແລະສິຣິມົງຄຸນ, ເຄື່ອງນຸ່ງ, ເຄື່ອງຕົກແຕ່ງ ແລະ ອາພອນຮັດຕະນະ?”

Verse 29

तन्मे त्वं कारणं भद्रे कथयस्वाविशंकिता । एवं संभाष्यतां भार्यां विरराम द्विजोत्तमः

“ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ຈົ່ງບອກເຫດນັ້ນໃຫ້ຂ້າໂດຍບໍ່ລັງເລ” ເມື່ອກ່າວກັບພັນລະຍາແລ້ວ ພຣາຫມະນຜູ້ປະເສີດກໍນິ່ງງຽບ

Verse 30

सुमनोवाच । शृणु कांत समायातः कश्चिद्देववरोत्तमः । श्वेतनागसमारूढो दिव्याभरणभूषितः

ສຸມະນາກ່າວວ່າ: “ຟັງເຖີດ ທ່ານຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ; ມີເທວະຜູ້ສູງສຸດອົງໜຶ່ງມາຮອດ—ຂີ່ຊ້າງຂາວ ແລະ ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນທິບ”

Verse 31

दिव्यगंधानुलिप्तांगो दिव्याश्चर्यसमन्वितः । न जाने को हि देवोसौ विप्रगंधर्वसेवितः

ກາຍຂອງທ່ານຖືກຊະໂລມດ້ວຍກິ່ນຫອມທິບ ແລະປະກອບດ້ວຍຄຸນອັນອັດສະຈັນແຫ່ງສະຫວັນ. ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້ວ່າຜູ້ເປັນດັ່ງເທວະນັ້ນແມ່ນໃຜ ຜູ້ທີ່ຖືກພຣາຫມະນ ແລະ ຄັນທະວະບໍລິການ

Verse 32

स्तूयमानः समायातो देवगंधर्वचारणैः । योषितः पुण्यरूपाढ्या रूपशृंगारसंयुताः

ຖືກສັນລະເສີນດ້ວຍບົດຮ້ອງ ທ່ານໄດ້ມາຮອດພ້ອມດ້ວຍເທວະ, ຄັນທະວະ ແລະ ຈາຣະນະ. ຍັງມີນາງສາວຜູ້ມີຮູບງາມເປັນບຸນເປັນມົງຄຸນ ພ້ອມດ້ວຍເສນ່ຫ໌ ແລະ ເຄື່ອງປະດັບ

Verse 33

सर्वाभरणशोभाढ्याः सर्वाः पूर्णमनोरथाः । ताभिः सह समक्षं मे पुरुषेण महात्मना

ນາງທັງຫມົດງາມດ້ວຍປະກາຍແຫ່ງເຄື່ອງປະດັບທຸກຢ່າງ ແລະລ້ວນສົມຫວັງດັ່ງໃຈ. ພ້ອມກັບພວກນາງ ຕໍ່ໜ້າຂ້າພະເຈົ້າເອງ ບຸລຸດມະຫາອາດມານັ້ນຢືນຢູ່

Verse 34

चतुष्कं पूरितं रत्नैः सर्वशोभासमन्वितम् । तत्राहमासने पुण्ये स्थापिता ब्राह्मणैः किल

ຊຸດສີ່ປະການນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍອັນມະນີ ແລະງາມພ້ອມດ້ວຍສະໂພກສະໄພທຸກຢ່າງ. ທີ່ນັ້ນ ເທິງອາສນະອັນສັກສິດ ຂ້າພະເຈົ້າຖືກພຣາຫມະນຕັ້ງໃຫ້ນັ່ງແທ້

Verse 35

वस्त्रालंकारभूषां मे ददुस्ते सर्व एव हि । वेदमंगलगीतैस्तु शास्त्रगीतैश्च पुण्यदैः

ພວກເຂົາທັງຫມົດໄດ້ມອບເສື້ອຜ້າ, ເຄື່ອງປະດັບ ແລະ ເຄື່ອງຕົກແຕ່ງໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ. ໃນຂະນະນັ້ນ ບົດສວດເວດອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະ ບົດສັນລະເສີນຈາກສາດສະຕຣາອັນໃຫ້ບຸນ ກໍກຳລັງຂັບຮ້ອງ

Verse 36

अभिषिक्तास्मि तैः सर्वैरंतर्धानं पुनर्गताः । मामेवं परितः सर्वे पुनरूचुर्द्विजोत्तम

ພວກເຂົາທັງໝົດໄດ້ປະກອບພິທີອະພິເສກໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ແລ້ວກໍກັບອັນຕະທານຫາຍໄປອີກຄັ້ງ. ຕໍ່ມາພວກເຂົາຢືນລ້ອມຂ້າພະເຈົ້າ ແລະກ່າວອີກ—ໂອ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ.

Verse 37

तव गेहं वयं सर्वे वसिष्यामः सदैव हि । शुचिर्भव सुकल्याणि भर्त्रा सार्द्धं सदैव हि

ພວກເຮົາທັງໝົດຈະພັກອາໄສໃນເຮືອນຂອງເຈົ້າຕະຫຼອດໄປແນ່ນອນ. ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມງຄົນ, ຈົ່ງເປັນຜູ້ບໍລິສຸດ ແລະຢູ່ກັບສາມີຂອງເຈົ້າເສມອໄປ.

Verse 38

एवमुक्त्वा गताः सर्वे एवं दृष्टं मयैव हि । तया यत्कथितं वृत्तं समाकर्ण्य महामतिः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພວກເຂົາທັງໝົດກໍຈາກໄປ. ແທ້ຈິງ ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນດ້ວຍຕາຕົນເອງຢ່າງນັ້ນ. ແລະມະຫາມະຕິເມື່ອໄດ້ຟັງເລື່ອງລາວທີ່ນາງເລົ່າ…

Verse 39

पुनश्चिंतां प्रपन्नोऽसौ किमिदं देवनिर्मितम् । विचिन्तयित्वाथ तदा सोमशर्मा महामतिः

ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ລາວຕົກຢູ່ໃນຄວາມຄິດກັງວົນ: “ນີ້ແມ່ນຫຍັງ ທີ່ເທວະດາສ້າງຂຶ້ນ?” ແລ້ວ ໂສມະຊະຣະມາ ຜູ້ມີປັນຍາໃຫຍ່ ເມື່ອພິຈາລະນາແລ້ວ ໃນຂະນະນັ້ນ…

Verse 40

ब्रह्मकर्मणि संयुक्तः साधर्म्यं धर्ममुत्तमम् । तस्माद्गर्भं महाभागा दधार व्रतशालिनी

ເມື່ອຮ່ວມກັນໃນພິທີກຳພຣາຫມັນອັນສັກສິດ ແລະສອດຄ່ອງກັນໃນທຳອັນສູງສຸດ ດັ່ງນັ້ນ ນາງຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ ຜູ້ຮັກສາວຣະຕະ ຈຶ່ງຕັ້ງຄັນ ແລະອຸ້ມຄັນໄວ້ໃນຄອບຄອງຂອງນາງ.

Verse 41

तेन गर्भेण सा देवी अधिकं शुशुभे तदा । संदीप्तपुत्रसंयुक्त तेजोज्वालासमन्विता

ດ້ວຍຄັນນັ້ນ ພຣະເທວີໃນເວລານັ້ນຍິ່ງສ່ອງປະກາຍຫຼາຍຂຶ້ນ; ຮ່ວມກັບພຣະບຸດຜູ້ສະຫວ່າງໄສ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍເປວໄຟແຫ່ງຕະເຈະທາງວິນຍານ.

Verse 42

सा हि जज्ञे च तपसा तनयं देवसन्निभम् । अंतरिक्षे ततो नेदुर्देवदुंदुभयस्तदा

ດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງຕະບະ ນາງໄດ້ປະສູດພຣະບຸດຜູ້ຄ້າຍເທວະແທ້; ແລ້ວໃນຂະນະນັ້ນ ກອງທິບກໍດັງກ້ອງໃນນະພາ.

Verse 43

शंखान्दध्मुर्महादेवा गंधर्वा ललितं जगुः । अप्सरसस्तथा सर्वा ननृतुस्तास्तदा किल

ແລ້ວບັນດາເທວະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ເປົ່າສັງຂ໌; ພວກຄັນທັຣພະຂັບຮ້ອງບົດເພງອ່ອນຫວານ; ແລະອັບສະຣາທັງປວງ—ດັ່ງທີ່ເລົ່າຂານ—ກໍຟ້ອນລຳໃນການນັ້ນ.

Verse 44

अथ ब्रह्मासुरैः सार्द्धं समायातो द्विजोत्तमः । चकार नाम तस्यैव सुव्रतेति समाहितः

ຕໍ່ມາ ທະວິຊະອຸດຕະມະໄດ້ມາພ້ອມພຣະພຣະຫມາ ແລະຫມູ່ເທວະ; ດ້ວຍຈິດຕັ້ງມັ່ນ ຈຶ່ງປະທານນາມໃຫ້ນາງວ່າ “ສຸວຣະຕາ”.

Verse 45

नाम कृत्वा ततो देवा जग्मुः सर्वे महौजसः । गतेषु तेषु देवेषु सोमशर्मासु तस्य च

ເມື່ອປະທານນາມແລ້ວ ເທວະຜູ້ມີເດຊະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທັງປວງກໍຈາກໄປ. ເມື່ອເທວະເຫຼົ່ານັ້ນໄປແລ້ວ ໂສມະຊັຣມາກໍ (ເດີນທາງຕໍ່) ແລະສະຫາຍຂອງລາວກໍເຊັ່ນກັນ.

Verse 46

जातकर्मादिकं कर्म चकार द्विजसत्तमः । जाते पुत्रे महाभागे सुव्रते देवनिर्मिते

ເມື່ອບຸດຜູ້ມີມະຫາພາກຍະເກີດຂຶ້ນ—ຜູ້ຖືວຣະຕະດີ ດັ່ງຖືກເທວະດາປັ້ນແຕ່ງ—ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດນັ້ນໄດ້ປະກອບພິທີກໍາເນີດ ເລີ່ມຈາກ ຊາຕະກັມມະ (jātakarma) ແລະພິທີທີ່ກໍານົດອື່ນໆ।

Verse 47

तस्य गेहे महालक्ष्मीर्धनधान्यसमाकुला । गजाश्वमहिषी गावः कांचनं रत्नमेव च

ໃນເຮືອນຂອງລາວ ມະຫາລັກສະມີສະຖິດຢູ່; ເຕັມໄປດ້ວຍຊັບສິນແລະຂ້າວເຂົ້າ. ມີຊ້າງ ມ້າ ຄວາຍ ງົວ ແລະທອງຄໍາກັບຮັດນະຫຼາຍມາຍ।

Verse 48

यथा कुबेरभवनं शुशुभे धनसंचयैः । तत्सोमशर्मणो गेहं तथैव परिराजते

ດັ່ງວິຫານຂອງກຸເບຣະເທວະທີ່ງາມສະຫງ່າດ້ວຍກອງຊັບສົມບັດອັນສະສົມ ສັນໃດ ເຮືອນຂອງໂສມະຊະຣະມັນກໍສ່ອງປະກາຍສະຫງ່າສັນນັ້ນເທົ່າກັນ।

Verse 49

ध्यानपुण्यादिकं कर्म चका रद्विजसत्तमः । तीर्थयात्रां गतो विप्रो नानापुण्यसमाकुलः

ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດນັ້ນໄດ້ກະທໍາກຸສົນ ເຊັ່ນ ທະຍານ (dhyāna) ແລະອື່ນໆ. ຕໍ່ມາ ພຣາຫມັນນັ້ນໄດ້ອອກເດີນທາງໄປທໍາ ຕີຣະຖະຍາຕຣາ (tīrtha-yātrā) ອັນເຕັມໄປດ້ວຍບຸນນານາປະການ।

Verse 50

अन्यानि यानि पुण्यानि दानानि द्विजसत्तमः । चकार तत्र मेधावी ज्ञानपुण्य समन्वितः

ແລະທີ່ນັ້ນ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດຜູ້ມີປັນຍາ ໄດ້ກະທໍາບຸນ ແລະ ທານ (dāna) ອື່ນໆ ທັງປວງ—ພ້ອມດ້ວຍບຸນອັນເກີດຈາກ ຍານ (jñāna) ທາງຈິດວິນຍານ।

Verse 51

एवं साधयते धर्मं पालयेच्च पुनःपुनः । पुत्रस्य जातकर्मादि कर्माणि द्विजसत्तमः

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ດວິຊະຜູ້ປະເສີດຄວນບໍາເນີນແລະຮັກສາທັມມະຊໍ້າໆ ແລະຄວນຈັດພິທີສັງສະກາຣໃຫ້ບຸດ ເລີ່ມຈາກພິທີຊາຕະກັມ (jātakarma) ແລະອື່ນໆ ຕໍ່ໄປ.

Verse 52

विवाहं कारयामास हर्षेण महता किल । पुत्रस्य पुत्राः संजाताः सगुणा लक्षणान्विताः

ແທ້ຈິງແລ້ວ ທ່ານໄດ້ຈັດການພິທີແຕ່ງງານໃຫ້ບຸດດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງໃຫຍ່. ຕໍ່ມາຕາມການເວລາ ຫລານຊາຍຂອງລາວໄດ້ເກີດຂຶ້ນ—ມີຄຸນທຳ ແລະພ້ອມດ້ວຍລັກສະນະມົງຄຸນ.

Verse 53

सत्यधर्मतपोपेता दानधर्मरताः सदा । स तेषां पुण्यकर्माणि सोमशर्मा चकार ह

ຜູ້ປະກອບດ້ວຍຄວາມສັດຈິງ ທັມມະ ແລະຕະປະ ແລະຜູ້ຍິນດີໃນທັມມະແຫ່ງທານເສມອ ໂສມະຊະຣະມາ ໄດ້ປະກອບກຸສົນກຳ ແລະພິທີອັນເປັນບຸນເຫຼົ່ານັ້ນໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ.

Verse 54

पौत्राणां तु महाभागस्तेषां सुखेन मोदते । सर्वं सौख्यं च संभुज्य जरारोगविवर्जितः

ຜູ້ມີພາກດີຍິ່ງນັ້ນ ຍ່ອມຊື່ນບານຢ່າງສຸກສະບາຍຢູ່ກັບຫລານຊາຍຂອງຕົນ; ເຖິງຈະເສວຍສຸກທຸກປະການ ກໍຍັງພົ້ນຈາກຄວາມແກ່ ແລະໂລກໄພ.

Verse 55

पंचविंशाब्दिको यद्वत्तद्वत्कायं तु तस्य हि । सूर्यतेजः प्रतीकाशः सोमशर्मा महामतिः

ດັ່ງທີ່ລາວມີອາຍຸຊາວຫ້າປີແນວໃດ ກາຍຂອງລາວກໍເປັນແນວນັ້ນ. ໂສມະຊະຣະມາ ຜູ້ໃຈໃຫຍ່ແລະປັນຍາສູງ ສ່ອງສະຫວ່າງດຸດດັ່ງຕະວັນມີຕະເຈົາຈ້າ.

Verse 56

सा चापि शुशुभे देवी सुमना पुण्यमंगलैः । पुत्रपौत्रैर्महाभागा दानव्रतैश्च संयमैः

ນາງເທວີສຸມນາຜູ້ມີບຸນກໍສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍພິທີມົງຄຸນອັນເປັນບຸນ; ງາມພ້ອມດ້ວຍລູກແລະຫຼານ ແລະດ້ວຍມະຫາໂຊກທີ່ປາກົດຜ່ານທານ ວຣະຕະ ແລະການສຳລວມຕົນ.

Verse 57

अतिभाति विशालाक्षी पुण्यैः पतिव्रतादिभिः । तारुण्येन समायुक्ता यथा षोडशवार्षिकी

ນາງຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງນັ້ນສ່ອງສະຫວ່າງຢ່າງຍິ່ງດ້ວຍບຸນຄຸນ ເຊັ່ນ ຄວາມເປັນປະຕິວຣະຕາ ແລະຄຸນທຳອື່ນໆ; ມີເສນ່ຫ໌ແຫ່ງວັຍໜຸ່ມ ດັ່ງກຸມາຣີອາຍຸສິບຫົກປີ.

Verse 58

मोदमानौ महात्मानौ दंपती चारुमंगलौ । हर्षेण च समायुक्तौ पुण्यात्मानौ महोदयौ

ຄູ່ສາມີພັນລະຍາຜູ້ເປັນມະຫາອາດມາ ງາມດ້ວຍມົງຄຸນລັກສະນະ ກໍຊື່ນບານຍິນດີ; ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ ເປັນຜູ້ມີຈິດບຸນ ແລະເຈີຣິນຂຶ້ນສູ່ຄວາມຮັ່ງມີອັນໃຫຍ່.

Verse 59

एवं तयोस्तु वृत्तांतं पुण्याचारसमन्वितम् । सुव्रतस्य प्रवक्ष्यामि व्रतचर्यां द्विजोत्तमाः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ເລົ່າເລື່ອງຂອງທັງສອງຜູ້ປະກອບດ້ວຍຄວາມປະພຶດອັນເປັນບຸນແລ້ວ ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະພັນນາການປະຕິບັດ ແລະວິໄນແຫ່ງວຣະຕະຊື່ “ສຸວຣະຕະ” ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນໝູ່ດວິຊະ.

Verse 60

यथा तेन समाराध्य नारायणमनामयम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍການບູຊານາຣາຍະນະຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ…