Rādhā-sambaddha-mantra-vyākhyā (Rādhā-Related Mantras Explained)

Verse 1

सूत उवाच । श्रुत्वेत्थं यजनं विप्रा मन्त्रध्यानपुरःसरम् । सर्वासामवताराणां नारदो देवदर्शनः ॥ १ ॥

ສູຕະກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ, ເມື່ອໄດ້ຟັງການບູຊາຍັດຊະນະແບບນັ້ນ ອັນມີການສວດມັນຕຣາ ແລະ ການພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິເປັນປະທານ, ນາຣະດະ ຜູ້ເຫັນເທວະດາ ຈຶ່ງໄດ້ກ່າວເຖິງອະວະຕາຣາທັງປວງ.

Verse 2

सर्वाद्याया जगन्मातुः श्रीराधायाः समर्चनम् । अवतारकलानां हि पप्रच्छ विनयान्वितः ॥ २ ॥

ດ້ວຍໃຈຖ່ອມຕົນ ທ່ານໄດ້ຖາມເຖິງວິທີບູຊາອັນຖືກຕ້ອງແດ່ ພຣະສຣີຣາທາ—ຜູ້ເປັນປະຖົມ ແລະແມ່ແຫ່ງຈັກກະວານ—ພ້ອມທັງຖາມເຖິງກະລາ (ສ່ວນທິບ) ຂອງອະວະຕານພຣະເຈົ້າດ້ວຍ।

Verse 3

नारद उवाच । धन्योऽस्मिकृतकृत्योऽस्मि जातोऽहं त्वत्प्रसादतः । पज्जगन्मातृमंत्राणां वैभवं श्रुतवान्मुने ॥ ३ ॥

ນາຣະດາກ່າວວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ມີພອນ; ຊີວິດຂ້າພະເຈົ້າສຳເລັດສົມບູນເພາະພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານ. ໂອ ມຸນີ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຟັງແລ້ວເຖິງມະຫາສະຫງ່າງາມ ແລະອານຸພາບຂອງມັນຕຣາຂອງແມ່ທິບທີ່ແຜ່ຊຶມທົ່ວໂລກ»។

Verse 4

यथा लक्ष्मीमुखानां तु अवताराः प्रकीर्तिताः । तथा राधावताराणां श्रोतुमिच्छामि वैभवम् ॥ ४ ॥

ເຊັ່ນທີ່ໄດ້ປະກາດເຖິງອະວະຕານຂອງພຣະລັກຊະມີ ແລະພຣະສະຫະພັນທິບອື່ນໆ ແລ້ວ, ຂ້າພະເຈົ້າກໍປາຖະໜາຈະຟັງມະຫາສະຫງ່າງາມຂອງອະວະຕານພຣະຣາທາເຊັ່ນກັນ।

Verse 5

यत्संख्याकाश्च यद्रूपा यत्प्रभावा विदांवर । राधावतारास्तान्सत्यं कीर्तयाशेषसिद्धिदान् ॥ ५ ॥

ໂອ ຜູ້ຮູ້ຜູ້ສະຫລາດຍິ່ງ, ຂໍໃຫ້ທ່ານເລົ່າຢ່າງແທ້ຈິງເຖິງອະວະຕານພຣະຣາທາ: ຈຳນວນ, ຮູບພັນ, ແລະອານຸພາບ; ເພາະພວກນັ້ນປະທານສິດທິ ແລະຄວາມສຳເລັດທຸກປະການ।

Verse 6

एतच्छुत्वा वचस्तस्य नारदस्य विधेः सुतः । सनत्कुमारः प्रोवाच ध्यात्वा राधापदांबुजम् ॥ ६ ॥

ເມື່ອໄດ້ຟັງຄຳຂອງນາຣະດາແລ້ວ, ສະນັດກຸມາຣະ—ບຸດຂອງພຣະພຣະຫມາ (ວິທິ)—ໄດ້ເພ່ງຈິດສະມາທິໃນດອກບົວພຣະບາດຂອງພຣະຣາທາ ແລ້ວຈຶ່ງເລີ່ມກ່າວຖ້ອຍຄຳ।

Verse 7

सनत्कुमार उवाच । श्रृणु विप्र प्रवक्ष्यामि रहस्यातिरहस्यकम् । राधावतारचरितं भजतामिष्टिसिद्धिदम् ॥ ७ ॥

ສະນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ຟັງເຖີດ ໂອ ພຣາຫມັນ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດຄວາມລັບ—ລັບຍິ່ງກວ່າລັບ—ຄື ປະຫວັດການອະວະຕາຣຂອງ ພຣະນາງຣາທາ; ຜູ້ບູຊາດ້ວຍພັກຕິຈະໄດ້ສຳເລັດປາຖະໜາອັນປະເສີດ.

Verse 8

चन्द्रावली च ललिता द्वे सख्यौ सुप्रिये सदा । मालावतीमुखाष्टानां चन्द्रावल्यधिपास्मृता ॥ ८ ॥

ຈັນທຣາວະລີ ແລະ ລະລິຕາ ແມ່ນສອງສະຂີຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງຢູ່ເສມອ. ໃນກຸ່ມທັງແປດທີ່ມີ ມາລາວະຕີ ເປັນຫົວ, ຈັນທຣາວະລີ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນຜູ້ນຳ.

Verse 9

कलावतीमुखाष्टानामीश्वरी ललिता मता । राधाचरणपूजायामुक्ता मालावतीमुखाः ॥ ९ ॥

ໃນກຸ່ມທັງແປດທີ່ມີ ກະລາວະຕີ ເປັນຫົວ, ລະລິຕາ ຖືກນັບວ່າເປັນພຣະເທວີຜູ້ເປັນເຈົ້ານາຍ. ແລະໃນການບູຊາພຣະບາດຂອງ ຣາທາ, ພວກນັ້ນຖືກກ່າວວ່າເລີ່ມດ້ວຍ ມາລາວະຕີ ເປັນຫົວ.

Verse 10

ललिताधीश्वरीणां तु नामानि श्रृणु सांप्रतम् । कलावती मधुमती विशाखा श्यामलाभिधा ॥ १० ॥

ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງນາມຂອງ ລະລິຕາທີອີສະວະຣີ: ກະລາວະຕີ, ມະທຸມະຕີ, ວິສາຂາ, ແລະ ຜູ້ທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ຊຽມະລາ.

Verse 11

शैब्या वृन्दा श्रीधराख्या सर्वास्तुत्तुल्यविग्रहाः । सुशीलाप्रमुखा श्चान्याः सख्यो द्वात्रिंशदीरिताः ॥ ११ ॥

ໄຊບຍາ, ວຣິນດາ, ແລະ ຜູ້ທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ສຣີທະຣາ—ພ້ອມທັງຜູ້ອື່ນໆທັງໝົດທີ່ມີຮູບພັນອັນປະເສີດເທົ່າກັນ—ເຊັ່ນ ສຸສີລາ ແລະອື່ນໆ—ຖືກກ່າວວ່າເປັນສະຂີຈຳນວນ ສາມສິບສອງ.

Verse 12

ताः श्रृणुष्व महाभाग नामतः प्रवदामि ते । सुशीलां शशिलेखा च यमुना माधवी रतिः ॥ १२ ॥

ຂໍໃຫ້ເຈົ້າຟັງ, ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ; ຂ້ອຍຈະກ່າວຕາມນາມ—ສຸສີລາ, ສະຊິເລຄາ, ຢະມຸນາ, ມາທະວີ, ແລະ ຣະຕິ.

Verse 13

कदम्बमाला कुन्ती च जाह्नवी च स्वयंप्रभा । चन्द्रानना पद्ममुखी सावित्री च सुधामुखी ॥ १३ ॥

ກະດັມບະມາລາ, ກຸນຕີ, ຈາຫນະວີ, ແລະ ສະວະຍັມປະພາ; ຈັນທຣານະນາ, ປັດມະມຸຂີ, ສາວິຕຣີ, ແລະ ສຸທາມຸຂີ—ເຫຼົ່ານີ້ກໍຖືກເອີ້ນນາມເຊັ່ນກັນ.

Verse 14

शुभा पद्मा पारिजाता गौरिणी सर्वमंगला । कालिका कमला दुर्गा विरजा भारती सुरा ॥ १४ ॥

ນາງແມ່ນ ຊຸພາ, ປັດມາ, ປາຣິຊາຕາ; ເກົາຣີ, ສັບພະມັງຄະລາ. ນາງແມ່ນ ກາລິກາ, ກະມະລາ, ດຸຣຄາ, ວິຣາຈາ, ພາຣະຕີ, ແລະ ສຸຣາ—ຮູ້ຈັກດ້ວຍນາມອັນສັກສິດຫຼາຍປະການ.

Verse 15

गंगा मधुमती चैव सुन्दरी चन्दना सती । अपर्णा मनसानन्दा द्वात्रिंशद्राधिकाप्रियाः ॥ १५ ॥

ຄັງຄາ, ມະທຸມະຕີ, ສຸນທະຣີ, ຈັນທະນາ, ສະຕີ, ອະປັນນາ, ແລະ ມະນະສານັນດາ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນນາມ; ແລະເປັນທີ່ຮັກຂອງ ຣາທິກາ. ດັ່ງນັ້ນບັນຊີນີ້ຄົບສາມສິບສອງ.

Verse 16

कदाचिद्छलिला देवी पुंरूपा कृष्णविग्रहा । ससर्ज षोडशकलास्ताः सर्वास्तत्समप्रभाः ॥ १६ ॥

ຄັ້ງໜຶ່ງ ເທວີ ຊະລິລາ—ປ່ຽນເປັນຮູບຊາຍ ມີກາຍຄ້ຳດັ່ງ ກຣິສນະ—ໄດ້ສ້າງ ກະລາ ສິບຫົກປະການ; ທຸກອົງສ່ອງສະຫວ່າງເທົ່າກັນກັບນາງ.

Verse 17

तासा मन्त्रं तथा ध्यानं यन्त्रार्चादिक्रमं तथा । वर्णये सर्वतंत्रेषु रहस्यं मुनिसत्तम ॥ १७ ॥

ໂອ ມຸນິສັດຕະມະ! ຂ້າພະເຈົ້າຈະພັນນາມັນຕຣາຂອງພວກນັ້ນ, ການພິຈາລະນາດ້ວຍທຽນ, ແລະລຳດັບພິທີເລີ່ມຈາກຢັນຕຣາແລະການບູຊາ—ເປີດເຜີຍຄວາມລັບທີ່ມີຢູ່ໃນຕັນຕຣາທັງປວງ។

Verse 18

वातो मरुच्चाग्रिवह्नी धराक्ष्मे जलचारिणी । विमुखं चरशुचिविभू वनस्वशक्तयः स्वराः ॥ १८ ॥

ສະຫຼະ (ສຽງສະຫຼະ) ຖືກຈັດເປັນ ລົມ, ລົມພາຍຸ, ຜູ້ພາໄຟ, ແຜ່ນດິນແລະຟ້າ, ແລະຜູ້ເຄື່ອນໃນນ້ຳ; ອີກທັງເປັນ “ຫັນໜີ”, “ເຄື່ອນໄຫວ”, “ບໍລິສຸດ”, “ແຜ່ຊຶມທົ່ວ”; ແລະ “ປ່າ”, “ຊັບ”, “ພະລັງ” ດ້ວຍ.

Verse 19

प्राणस्तेजः स्थिरा वायुर्वायुश्चापि प्रभा तथा । ज्यकुमभ्रं तथा नादो दावकः पाथ इत्यथ ॥ १९ ॥

ບັດນີ້ ປະເພນີໄດ້ນັບລຽງວ່າ: ປຣານະ (ລົມຫາຍໃຈຊີວິດ), ເຕຊັສ (ຄວາມຮ້ອນແລະລັງສີ), ສະຖິຣາ (ຄວາມໝັ້ນຄົງ), ວາຍຸ (ລົມ), ແລະອີກຄັ້ງ ວາຍຸ; ອີກທັງ ປຣະພາ (ຄວາມສະຫວ່າງ), ຈະຍະກຸມະພຣະ, ນາດະ (ສຽງກັງວານ), ດາວະກະ (ໄຟ), ແລະ ປາຖະ (ການສະດອງ/ອ່ານສະຫຼຸບ).

Verse 20

व्योमरयः शिखी गोत्रा तोयं शून्यजवीद्युतिः । भूमी रसो नमो व्याप्तं दाहश्चापि रसांबु च ॥ २० ॥

“ຟ້າ, ລັງສີ, ໄຟ, ວົງສາ (ໂຄດຣະ), ນ້ຳ, ຄວາມວ່າງເປົ່າ, ຄວາມໄວ, ຄວາມສະຫວ່າງ; ແຜ່ນດິນ, ລົດຊາດ, ຄຳນະມັດ ‘ນະໂມ’, ການແຜ່ຊຶມທົ່ວ, ການເຜົາໄໝ້, ແລະອີກທັງ ນ້ຳເນື້ອສານແລະນ້ຳ” — ເຫຼົ່ານີ້ກໍຖືກກ່າວເປັນນາມເຕັກນິກ ໃນການນັບລຽງຕາມເວດ/ສາດສະຕຣາ.

Verse 21

वियत्स्पर्शश्च हृद्धंसहलाग्रासो हलात्मिकाः । चन्द्रावली च ललिता हंसेला नायके मते ॥ २१ ॥

ຕາມຄຳສອນ Nayaka-mata ນາມທາງເຕັກນິກເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນ: Viyatsparśa, Hṛddhaṁsa, Halāgrāsa, Halātmikā, Candrāvalī, Lalitā, ແລະ Haṁselā.

Verse 22

ग्रासस्थिता स्वयं राधा स्वयं शक्तिस्वरूपिणी । शेषास्तु षोडशकला द्वात्रिंशत्तत्कलाः स्मृताः ॥ २२ ॥

ພຣະຣາທາ ດ້ວຍພຣະອົງເອງ ສະຖິດຢູ່ໃນພູມອັນທິບທິບ ທີ່ເອີ້ນວ່າ «ກຣາສ» ແລະເປັນຮູບສະພາບແຫ່ງພຣະສັກຕິໂດຍແທ້. ສ່ວນປາກົດອື່ນໆ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນ 16 ກະລາ ແລະ 32 ກະລາຍ່ອຍ ຂອງພຣະສັກຕິນັ້ນ.

Verse 23

वाङ्मयं निखिलं व्याप्तमाभिरेव मुनीश्वर । ललिताप्रमुखाणां तु षोडशीत्वमुपागता ॥ २३ ॥

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ຖ້ອຍຄຳອັນສັກສິດທັງປວງ ຖືກພຣະຮູບເຫຼົ່ານີ້ແຜ່ຊຶມຄອບຄຸມໄວ້ທົ່ວ. ແລະຜູ້ທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ ລະລິຕາ ກໍໄດ້ບັນລຸສະພາບເປັນ «ໂສດະສີ» ຄື “ສິບຫົກ” ແທ້ໆ.

Verse 24

श्रीराधा सुन्दरी देवी तांत्रिकैः परिकीर्त्यते । कुरुकुल्ला च वाराही चन्द्रालिललिते उभे ॥ २४ ॥

ພຣະສີຣາທາ ເປັນເທວີຜູ້ງາມ ທີ່ປະເພນີຕັນຕຣະໄດ້ສັນລະເສີນ. ພຣະນາງຍັງຖືກເອີ້ນວ່າ ກຸຣຸກຸລລາ ແລະ ວາຣາຮີ—ທັງສອງເປັນຮູບທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ຈັນດຣາລີ ແລະ ລະລິຕາ.

Verse 25

संभूते मन्त्रवर्गं तेऽभिधास्येऽहं यथातथम् । हृत्प्राणेलाहंसदावह्निस्वैर्ललितेरिता ॥ २५ ॥

ໂອ ສັມພູຕາ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດໃຫ້ເຈົ້າຟັງ ຕາມຄວາມເປັນຈິງ ກ່ຽວກັບກຸ່ມມັນຕຣາ. ມັນຕຣາເຫຼົ່ານັ້ນຖືກສອນຕາມວິທີແຫ່ງຫົວໃຈແລະລົມຫາຍໃຈຊີວິດ, ຖືກຖ່າຍອອກຜ່ານພະຍາງຄຳເມັດ «lā» ແລະ «haṃsa», ແລະຖືກຂັບເຄື່ອນໂດຍໄຟພາຍໃນ ໃນການໄຫຼອັນເສຣີແລະຫຼິ້ນພິລຶກຂອງ ລະລິຕາ.

Verse 26

त्रिविधा हंसभेदेव श्रृणु तां च यथाक्रमम् । हंसाद्ययाऽद्या मध्या स्यादादिमध्यस्थहंसया ॥ २६ ॥

ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງຕາມລຳດັບ ການແບ່ງສາມປະເພດຂອງສັນທະ (ສຳນວນສຳນຽງ) ທີ່ເອີ້ນວ່າ «haṃsa». ປະເພດທຳອິດເລີ່ມດ້ວຍ “haṃsa”; ປະເພດກາງແມ່ນອັນທີ່ມີ “haṃsa” ຢູ່ກາງ; ແລະປະເພດສຸດທ້າຍແມ່ນອັນທີ່ “haṃsa” ຢູ່ທັງຕົ້ນແລະກາງ.

Verse 27

तृतीया प्रकृतिः सैव तुर्या तैरंत्यमायया । आसु तुर्याभवन्मुक्त्यै तिस्रोऽन्याः स्युश्चसंपदे ॥ २७ ॥

ປະກະຕິທີສາມນັ້ນເອງ ກາຍເປັນຕຸຣີຍະ (ທີສີ່) ໂດຍມາຍາອັນສຸດທ້າຍ ແລະເຫນືອໂລກ. ການຕັ້ງຢູ່ໃນຕຸຣີຍະນໍາໄປສູ່ມຸກຕິ; ສາມຢ່າງອື່ນເຫຼືອໄວ້ເພື່ອຄວາມສໍາເລັດແລະຄວາມຮັ່ງມີໃນໂລກ।

Verse 28

इति त्रिपुरसुंदर्या विद्या सरुमतसमीरिता । दाहभूमीरसाक्ष्मास्वैर्वशिनीबीजमीरितम् ॥ २८ ॥

ດັ່ງນີ້ ວິທະຍາ (Vidyā) ຂອງ ຕຣິປຸຣະສຸນດະຣີ (Tripurasundarī) ໄດ້ຖືກສອນຕາມຂະບວນສາຣຸມະຕະ (Sarumata); ແລະ ວະຊິນີ-ບີຊະ (Vaśinī-bīja) ໄດ້ຖືກປະກາດຜ່ານຄໍາລັບ «dāha», «bhūmī», «rasa», «akṣmā».

Verse 29

प्राणो रसाशक्तियुतः कामेश्वर्यक्षरं महत् । शून्यमंबुरसावह्निस्वयोगान्मोहनीमनुः ॥ २९ ॥

ເມື່ອພະຍາງ «prāṇa» ຖືກປະສານກັບພະລັງ «rasa» ແລະຮ່ວມກັບອັກສອນໃຫຍ່ຂອງ Kāmeśvarī, ແລ້ວຕາມການປະສານທີ່ຖືກຕ້ອງ ນໍາໄປປະກົບກັບ «śūnya», «ambu», «rasa», «vahni», «sva» ຈຶ່ງເປັນ ໂມຫະນີ-ມັນຕຣະ (Mohanī-mantra).

Verse 30

व्याप्तं रसाक्ष्मास्वयुतं विमलाबीजमीरितम् । ज्यानभोदाहवह्निस्वयोगैः स्यादरुणामनुः ॥ ३० ॥

ເມື່ອພະຍາງ «vyāpta» ຖືກປະສານກັບພະຍາງທີ່ຊີ້ໂດຍຄໍາລັບ «rasa» ແລະ «akṣmā», ແລະຮ່ວມກັບບີຊະອັນບໍລິສຸດ (vimalabīja) ຕາມທີ່ສອນ, ແລ້ວຜ່ານການປະສານທີ່ກໍານົດໂດຍ «jyāna», «bho», «dāha», «vahni», ຈຶ່ງເປັນ ອະຣຸນາ-ມັນຕຣະ (Aruṇā-mantra).

Verse 31

जयिन्यास्तु समुद्दिष्टः सर्वत्र जयदायकः । कं नभोदाहसहितं व्याप्तक्ष्मास्वयुतं मनुः ॥ ३१ ॥

ສໍາລັບເທວີ ຊະຍິນີ (Jayinī) ມີມັນຕຣະທີ່ກໍານົດໄວ້ ໃຫ້ປະທານໄຊຊະນະທົ່ວທຸກສະຖານ. ພະຍາງຫຼັກແມ່ນ «kaṃ» ປະສານກັບບີຊະຂອງຟ້າ ແລະໄຟ, ແລະຮ່ວມກັບພະຍາງທີ່ແຜ່ຄຸ້ມແຜ່ນດິນ—ດັ່ງນີ້ແມ່ນສູດມັນຕຣະທີ່ສອນໄວ້.

Verse 32

सर्वेश्वर्याः समाख्यातः सर्वसिद्धिकरः परः । ग्रासो नभोदाहवह्निस्वैर्युक्तः कौलिनीमनुः ॥ ३२ ॥

ມະນູ «ກາວລິນີ-ມະນູ» ນີ້ ຖືກປະກາດວ່າເປັນຜູ້ປະທານອຳນາດອັນເປັນເຈົ້າທັງປວງ ແລະເປັນຜູ້ສຳເລັດສິດທິທັງໝົດຢ່າງສູງສຸດ; ມັນປະກອບຈາກການລວມພະຍາງ «grāsa», «nabhas», «dāha», «vahni», «svaira».

Verse 33

एतैर्मनुभिरष्टाभिः शक्तिभिर्वर्गसंयुक्तैः । वाग्देवतांतैर्न्यासः स्याद्येन देव्यात्मको भवेत् ॥ ३३ ॥

ດ້ວຍມະນູ 8 ບົດນີ້ ທີ່ປະກອບກັບຊັກຕິຂອງຕົນ ແລະຈັດຕາມວັກກະ (ຫມວດສຽງ) ພຶງເຮັດນະຍາສະ ໃຫ້ສິ້ນສຸດທີ່ວາກເທວະຕາ (ເທວະຕາແຫ່ງວາຈາ); ໂດຍນັ້ນ ຜູ້ປະຕິບັດຈະຊຶມຊາບເປັນສະພາບຂອງເທວີ.

Verse 34

रंध्रे भाले तथाज्ञायां गले हृदि तथा न्यसेत् । नाभावाधारके पादद्वये मूलाग्रकावधि ॥ ३४ ॥

ພຶງວາງນະຍາສະທີ່ຮູຮ່ອງກະໂຫຼກ, ທີ່ໜ້າຜາກ, ທີ່ອາຊະນາ (ກາງຄິ້ວ), ທີ່ຄໍ ແລະທີ່ຫົວໃຈ; ອີກທັງທີ່ສະດື ແລະທີ່ອາທາຣະ (ຖານ), ພ້ອມທັງທີ່ຕີນທັງສອງ—ດັ່ງນັ້ນ ຈາກຮາກຮອດປາຍ ຕາມແນວກາຍທັງໝົດ.

Verse 35

षड्दीर्घाढ्येन बीजेन कुर्याश्चैव षडंगकम् । लोहितां ललितां बाणचापपाशसृणीः करैः ॥ ३५ ॥

ດ້ວຍບີຊະມັນຕຣະທີ່ອຸດົມດ້ວຍສະຫຼະຍາວ 6 ຕົວ ພຶງເຮັດນະຍາສະຫົກອົງ (ṣaḍaṅga). ແລ້ວພຶງພິຈາລະນາເທວີຜູ້ມີສີແດງ ອ່ອນຊ້ອຍງາມ ຖືລູກສອນ ຄັນທະນູ ບ່ວງບາດ (ພາຊະ) ແລະສຣິນີ (ຄອດ/ອັງກຸຊ) ໃນພະຫັດ.

Verse 36

दधानां कामराजांके यन्त्रीतां मुदुतां स्मरेत् । मध्यस्थदेवी त्वेकैव षोडशाकारतः स्थाता ॥ ३६ ॥

ພຶງພິຈາລະນາເທວີວ່າປະທັບນັ່ງໃນຕັກຂອງກາມະຣາຊາ (ອົງພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາ) ດ້ວຍຄວາມອ່ອນໂຍນສະຫງົບ ແລະຖືກສະຖາປະນາໃນຍັນຕຣະ. ເທວີກາງມີພຽງອົງດຽວ ແຕ່ປາກົດເປັນ 16 ຮູບລັກສະນະ.

Verse 37

यतस्तस्मात्तनौ तस्यास्त्वन्याः पंचदशार्चयेत् । ऋषिः शिवश्छंद उक्ता देवता ललितादिकाः ॥ ३७ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໃນພຣະກາຍນັ້ນເອງຂອງເທວີ ພຶງບູຊາຮູບອື່ນອີກສິບຫ້າປາງ. ຣິສິ (ṛṣi) ກ່າວວ່າແມ່ນ ພຣະສິວະ; ສັນທະ (chandas) ຖືກປະກາດ; ແລະເທວະດາແມ່ນ ລະລິຕາ ແລະອື່ນໆ.

Verse 38

सर्वासामपि नित्यानामावृतीर्नामसंचये । पटले तु प्रयोगांश्च वक्ष्याम्यग्रे सविस्तरम् ॥ ३८ ॥

ໃນການຮວບຮວມນາມອັນສັກສິດ ຂ້າພະເຈົ້າຍັງໄດ້ບັນທຶກຈໍານວນການທ່ອນຊ້ໍາ (āvṛtti) ທີ່ກໍານົດໄວ້ ສໍາລັບພິທີປະຈໍາວັນທັງປວງ. ໃນພາກປະຕິບັດ (paṭala) ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍການນໍາໃຊ້ໃຫ້ລະອຽດໃນພາຍຫຼັງ.

Verse 39

अथ षोडशनित्यासु द्वितीया या समीरिता । कामेश्वरीति तां सर्वकामदां श्रृणु नारद ॥ ३९ ॥

ບັດນີ້ ໃນບັນດານິຕະຍາເທວີສິບຫົກພຣະອົງ ພຣະອົງທີ່ຖືກກ່າວວ່າເປັນອົງທີສອງ ຊື່ວ່າ ກາເມສະວະຣີ (Kāmeśvarī). ໂອ ນາຣະດະ, ຈົ່ງຟັງນາງ—ນາງເປັນຜູ້ປະທານຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ.

Verse 40

शुचिः स्वेन युतस्त्वाद्यो ललिता स्याद्द्वितीयकः । शून्यमग्नियुतं पश्चाद्रयोव्याप्तेन संयुतम् ॥ ४० ॥

ຄໍາ/ພະຍາງທໍາອິດແມ່ນ «ຊຸຈິ» (Śuci) ປະສົມກັບເຄື່ອງໝາຍຂອງຕົນ; ຄໍາທີສອງພຶງເປັນ «ລະລິຕາ» (Lalitā). ຕໍ່ຈາກນັ້ນ «ສູນຍະ» ພຶງປະສົມກັບ «ອັກນິ» (Agni) ແລະຕໍ່ມາພຶງປະກອບກັບສິ່ງທີ່ຖືກແຜ່ຊຶມໂດຍ «ຣະຍະ» (Raya).

Verse 41

प्राणो रसाग्निसहितः शून्ययुग्मं चरान्वितम् । नभोगोत्रा पुनश्चैषां दाहेन समयोजिता ॥ ४१ ॥

«ປຣານະ» (Prāṇa) ພ້ອມກັບ «ຣະສະ» (Rasa) ແລະ «ອັກນິ» (Agni) ຖືກປະສົມກັບຄູ່ສູນຍະ (ສອງສູນ) ແລະປະກອບກັບປັດໃຈທີ່ເຄື່ອນໄຫວ. ອີກຄັ້ງ ສໍາລັບສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ ພຶງນໍາ «ນະໂພໂກຕຣະ» (sky-gotra) ມາໃຊ້ ແລະເຊື່ອມໃຫ້ຖືກຕ້ອງດ້ວຍການປະຕິບັດທີ່ເອີ້ນວ່າ «ດາຫະ» (dāha, ການເຜົາ).

Verse 42

अंबु स्याच्चरसंयुक्तं नवशक्तियुतं च हृत् । एषा कामेश्वरी नित्या कामदैकादशाक्षरी ॥ ४२ ॥

ຄໍາ «ອຳບຸ» ຄວນປະສົມກັບ «ຈະຣະ» ແລະປະສົມກັບ «ຫຣິດ» ທີ່ປະກອບດ້ວຍສັກຕິ 9 ປະການ. ນີ້ແມ່ນ ກາເມສະວະຣີ ອັນນິດຕະຍະ—ມັນຕຣາ 11 ພະຍາງ ຜູ້ບັນດານຄວາມປາດຖະໜາ.

Verse 43

मूलविद्याक्षरैरेव कुर्यादंगानि षट् क्रमात् । एकेन हृदयं शीर्षं तावताथो द्वयं द्वयात् ॥ ४३ ॥

ໃຊ້ແຕ່ພະຍາງຂອງມູລະວິທະຍາ (mūla-vidyā) ເທົ່ານັ້ນ ຄວນປະກອບອັງກະນຍາສະ (aṅga-nyāsa) 6 ປະການຕາມລໍາດັບ. ດ້ວຍພະຍາງດຽວ ວາງທີ່ຫົວໃຈແລະສີສະ; ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍສອງພະຍາງຕໍ່ຄັ້ງ ວາງອະໄວຍະວະທີ່ເຫຼືອເປັນຄູ່ໆ.

Verse 44

चतुर्भिर्नयनं तद्वदस्त्रमेकेन कीर्तितम् । दृक्श्रोत्रनासाद्वितये जिह्वाहृन्नाभिगुह्यके ॥ ४४ ॥

ດວງຕາຖືກກ່າວວ່າແທນດ້ວຍ 4 (ໜ່ວຍ/ໝາຍ) ແລະອັສຕຣະ (astra) ອາວຸດ ຖືກອະທິບາຍດ້ວຍ 1. ນີ້ໃຫ້ນໍາໄປໃຊ້ກັບອະໄວຍະວະຮັບຮູ້—ຕາ, ຫູ, ຮູດັງຄູ່—ພ້ອມທັງລີ້ນ, ຫົວໃຈ, ສະດື, ແລະອະໄວຍະວະລັບ.

Verse 45

व्यापकत्वेन सर्वांगे मूर्द्धादिप्रपदावधि । न्यसेद्विद्याक्षराण्येषु स्थानेषु तदनंतरम् ॥ ४५ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂດຍພິຈາລະນາຄວາມແຜ່ຊອກຊອນທົ່ວໄປຂອງມັນຕຣາ (vyāpaka) ຄວນວາງພະຍາງຂອງວິທະຍາ (vidyā) ລົງໃນຮ່າງກາຍທັງໝົດ—ຈາກກະຫຼອດຫົວຈົນເຖິງຝາຕີນ—ຕາມສະຖານທີ່ຂອງມັນ ຫຼັງຈາກນັ້ນ.

Verse 46

समस्तेन व्यापकं तु कुर्यादुक्तक्रमेण तु । अथ ध्यानं प्रवक्ष्यामि नित्यपूजासु चोदितम् ॥ ४६ ॥

ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີອັນແຜ່ຊອກຊອນທົ່ວໄປ (vyāpaka) ຕາມລໍາດັບທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ແລ້ວ, ບັດນີ້ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍການພິຈາລະນາ (dhyāna) ທີ່ຖືກກໍານົດໃຫ້ໃນການບູຊາປະຈໍາວັນ.

Verse 47

येन देवी सुप्रसन्ना ददातीष्टमयत्नतः । बालार्ककोटिसंकाशां माणिक्यमुकुटोज्ज्वलाम् ॥ ४७ ॥

ໂດຍການປະຕິບັດນັ້ນ ພຣະເທວີຍິ່ງພໍພຣະໄທ ແລະປະທານພອນທີ່ປາຖະໜາໂດຍບໍ່ຕ້ອງພະຍາຍາມ—ສະຫວ່າງໄສດັ່ງດວງອາທິດຂຶ້ນນັບກໍຕິ ແລະສ່ອງປະກາຍດ້ວຍມົກກຸດມະນີກະ (ຮູບີ) ອັນງາມສະຫງ່າ।

Verse 48

हारग्रैवेयकांचीभिरूर्मिकानूपुरादिभिः । मंडितां रक्तवसनां रत्नाभरणशोभिताम् ॥ ४८ ॥

ປະດັບດ້ວຍສາຍຄໍ, ເຄື່ອງປະດັບຄໍ, ສາຍແອວ, ກຳໄລມື, ກຳໄລຕີນ ແລະອື່ນໆ; ນຸ່ງຜ້າສີແດງ; ແລະງາມສະຫງ່າດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບຮັດຕະນະ।

Verse 49

षड्भुजां त्रीक्षणामिंदुकलाकलितमौलिकाम् । पञ्चाष्टषोडशद्वंद्वषट्कोणचतुरस्रगाम् ॥ ४९ ॥

ຈົ່ງພິຈາລະນາພຣະນາງເປັນຜູ້ມີແຂນຫົກ, ມີຕາສາມ, ມີເດືອນເສັ້ຽວປະດັບຢູ່ເທິງມົກກຸດ; ແລະສະຖິດຢູ່ໃນຍັນຕຣະທີ່ປະກອບດ້ວຍກີບດອກເປັນຄູ່ 5, 8, 16 ພ້ອມທັງຮູບຫົກຫຼ່ຽມ ແລະຮູບສີ່ຫຼ່ຽມ.

Verse 50

मंदस्मितलसद्वक्त्रां दयामंथरवीक्षणाम् । पाशांकुशौ च पुंड्रेक्षुचापं पुष्पशिलीमुखम् ॥ ५० ॥

ພຣະພັກຂອງນາງສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຮອຍຍິ້ມອ່ອນໆ ແລະສາຍຕາອ່ອນໂຍນດ້ວຍເມດຕາກະລຸນາ. ໃນພຣະຫັດມີບາດ (ບ່ວງຜູກ) ແລະອັງກຸສ; ອີກທັງຄັນທະນູອ້ອຍ ແລະລູກສອນດອກໄມ້.

Verse 51

रत्नपात्रं सीधुपूर्णं वरदं बिभ्रतीं करैः । ततः प्रयोगान्कुर्वीत सिद्धे मत्रे तु साधकः ॥ ५१ ॥

ນາງຖືພາຊະນະຮັດຕະນະທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍສີດຫຸ (ນ້ຳເຫຼົ້າຫມັກ) ແລະຊູມພຣະຫັດໃນທ່າປະທານພອນ. ຈາກນັ້ນ ຜູ້ປະຕິບັດ—ເມື່ອມັນຕຣະສຳເລັດສິດ—ຄວນດຳເນີນປະຍົກ (ການນຳໃຊ້ພິທີ) ຕາມທີ່ກຳນົດ.

Verse 52

तृतीयामथ वक्ष्यामि नाम्ना तु भगमालिनी । कामेश्वर्यादिरादिः स्याद्रसश्चापस्थिरारसः ॥ ५२ ॥

ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍການຈັດຮູບແບບທີສາມ ຊື່ວ່າ «ພະຄະມາລິນີ». ນາມເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນ ກາເມສະວະຣີ ແລະ «ຣະສະ» ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງແມ່ນລໍາດັບ «ຄັນທະນູ—ຣະສະທີ່ຕັ້ງມັ່ນ».

Verse 53

धरायुक्सचरा पश्चात्स्थिरा पश्चाद्रसः स्मृतः । स्थिराशून्येऽग्निसंयुक्ते रसः स्यात्तदनंतरम् ॥ ५३ ॥

ຫຼັງຈາກສະພາບ «ການເຄື່ອນໄຫວທີ່ຮ່ວມກັບດິນ» ຈຶ່ງສອນວ່າ «ຕັ້ງມັ່ນ». ຫຼັງຈາກຕັ້ງມັ່ນ ຈຶ່ງຈື່ຈໍາ «ຣະສະ». ເມື່ອສິ່ງທີ່ຕັ້ງມັ່ນວ່າງຈາກຄຸນເກົ່າ ແລະປະສົມກັບໄຟ ທັນທີນັ້ນມັນກາຍເປັນ «ຣະສະ».

Verse 54

स्थिरा भूसहिता गोत्रा सदाहोऽग्निरसः स्थिरा । नभश्च मरुता युक्तं रसवर्णसमन्वितम् ॥ ५४ ॥

ດິນແມ່ນຕັ້ງມັ່ນ ແລະໜາແນ່ນ ຮອງຮັບ «ໂຄຕຣະ» (ສາຍ/ຊັ້ນຮອງ). ໄຟເຜົາຢູ່ເສມອ ແລະມີຣົດຊາດເປັນແກ່ນ. ອາກາດ (ນະພະ) ເມື່ອຮ່ວມກັບລົມ ກໍມີທັງຣົດຊາດແລະສີສັນ.

Verse 55

ततो रसः स्थिरा पश्चान्मरुता सह योजिता । अंबहंसचरोऽथिक्तो रसोऽथ स्यात्स्थिरा पुनः ॥ ५५ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ «ຣະສະ» ກາຍເປັນຕັ້ງມັ່ນ; ແລ້ວຈຶ່ງຖືກປະສົມກັບການເຄື່ອນໄຫວຂອງລົມ (ວາຍຸ). ຕໍ່ມາ ມັນເຄື່ອນໄຫວດັ່ງຫົງສາເທິງນ້ໍາ ແລະເຂັ້ມຂຶ້ນ; ແລ້ວ «ຣະສະ» ນັ້ນກໍກັບຄືນສູ່ຄວາມຕັ້ງມັ່ນອີກຄັ້ງ.

Verse 56

स्थिराधरान्विता हंसो व्याप्तेन च चरेण च । रसः स्थिरा ततो व्याप्तं भूयुतं शून्यमग्नियुक् ॥ ५६ ॥

ຫົງສາ (ອັດຕາພາຍໃນ) ອາໄສຖານທີ່ຕັ້ງມັ່ນເປັນຫຼັກ ແລະເຄື່ອນໄຫວທັງໃນສິ່ງທີ່ແຜ່ຊາຍທົ່ວໄປ ແລະໃນສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວ. «ຣະສະ» ແມ່ນຕັ້ງມັ່ນ; ຈາກນັ້ນເກີດສະພາບທີ່ແຜ່ຊາຍທົ່ວໄປ—ອຸດົມສົມບູນ, ຄ້າຍຄວາມວ່າງ, ແລະປະສົມກັບໄຟ.

Verse 57

रसः स्थिरा ततः साग्निशून्यं तवियुतो मरुत् । रयः शून्यं चाग्नियुतं हृदाहंसाच्च तत्परम् ॥ ५७ ॥

«ຣະສະ» ຖືກຕັ້ງໃຫ້ໝັ້ນຄົງ; ຕໍ່ມາ ສິ່ງທີ່ປາດຈາກໄຟ ແລະປະສົມກັບ «ຕະວິ» ຄື «ມະຣຸດ». «ຣະຍະ» ເປັນຄວາມຫວ່າງ; ແລະເມື່ອປະສົມກັບ «ອັກນິ» ກໍເກີດ «ຫຣິດາຫັມສາ». ຈາກນັ້ນ ຜົນຕໍ່ໄປຈຶ່ງປາກົດ.

Verse 58

रसः स्थिरांबु च वियत्स्वयुतं प्राण एव च । दाहोऽग्रियुग्रसस्तस्मास्थिराक्ष्मा दाहसंयुता । सचरः स्याज्जवीपूर्वविद्या तर्तीयतः क्रमात् ॥ ५८ ॥

«ຣະສະ», ນ້ຳທີ່ໝັ້ນຄົງ, ແລະອາກາດ ພ້ອມກັບ «ປຣານະ» (ລົມຫາຍໃຈຊີວິດ) ຖືກກ່າວໄວ້; ຕໍ່ມາ ເກີດ «ດາຫະ»—ໄຟ, ຜູ້ກິນກືນ. ຈາກນັ້ນ ຮູບອັນໝັ້ນຄົງເກີດຂຶ້ນ ພ້ອມຄວາມຮ້ອນ. ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍການເຄື່ອນໄຫວຂອງສັດມີຊີວິດ ລຳດັບໃນພາກທີສາມ ດຳເນີນໄປຕາມຄຳສອນເກົ່າ.

Verse 59

चतुष्टयमथार्णानां रसस्तदनु च स्थिरा । हृदंबुयुक् क्ष्मया दाहः सचरः स्याज्जवी च हृत् ॥ ५९ ॥

ຕໍ່ມາ ຊຸດອັກສອນສີ່ຕົວເປັນຂອງມະຫາສະມຸດ; ແລ້ວຕາມດ້ວຍອັກສອນ «ຣ», ຕໍ່ດ້ວຍ «ສຖິ» ແລະ «ຣາ». ເມື່ອປະສົມກັບ «ຫຣິດ» ແລະ «ອັມບຸ», ແລະເພີ່ມ «ກສະມາ», ກໍເກີດ «ດາຫະ»; ປະສົມກັບ «ຈະຣະ» ກໍເປັນ «ສະຈະຣະ»; ແລະປະສົມກັບ «ຊະວີ» ກໍເປັນ «ຫຣິດ».

Verse 60

दाहोंऽबुमरुता युक्तो व्योम्नि साग्निरसस्तुतः । स्थिरा तु मरुता युक्ता शून्यं साग्निनभश्चरौ ॥ ६० ॥

ສຽງ «ດາໂຫṃ» ເມື່ອປະສົມກັບນ້ຳ ແລະລົມ ຖືກສະຖາປະນາໃນຟ້າ ເປັນແກ່ນພະຍາງທີ່ມີໄຟຄອບຄູ່. ແຕ່ເມື່ອມັນໝັ້ນຄົງ ແລະປະສົມກັບລົມ ມັນກາຍເປັນ «ຄວາມຫວ່າງ». ດັ່ງນັ້ນ ມັນເຄື່ອນໄປໃນອາກາດ ພ້ອມໄຟ ແລະນະພະ/ອີເທີ.

Verse 61

हंसो व्याप्तमरुद्युक्तः शून्यं व्याप्तमतोंऽबु च । दाहो गोत्राचरयुता तथा दाहस्तथा रयः ॥ ६१ ॥

«ຫັມສະ» (ອັດຕາສູງສຸດ) ຖືກແຜ່ຊຶມໂດຍລົມທີ່ເຄື່ອນໄຫວ; «ຄວາມຫວ່າງ» ກໍຖືກແຜ່ຊຶມ ແລະນ້ຳກໍເຊັ່ນດຽວກັນ. ມີ «ດາຫະ» ຄຽງຄູ່ກັບການເຄື່ອນໄຫວຂອງວົງສາ ແລະຈັນຍາ; ເຊັ່ນນັ້ນມີການເຜົາໄໝ້ ແລະມີກະແສໄຫຼ (ຣະຍະ) ເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 62

हृद्धरासहितं दाहरयौ चरसमन्वितौ । रसः स्थिरा ततः प्राणो रसाग्निसहितो भवेत् ॥ ६२ ॥

ເມື່ອຫົວໃຈແລະເສັ້ນທາງຄ້ຳຈຸນຖືກປະສານກັນ ແລະໄຟຍ່ອຍອາຫານມີການເຄື່ອນໄຫວຮ່ວມດ້ວຍ ແລ້ວ “ຣະສະ” (ນ້ຳຫຼ້ຽງກາຍ) ຈຶ່ງມັ່ນຄົງ; ຕໍ່ມາ ປຣານ (ລົມຊີວິດ) ກໍມີທັງຣະສະແລະອັກນິ.

Verse 63

शून्ययुग्मं चरयुतं ततः पूर्वमतः परम् । शून्ययुग्मं च गोत्रा स्याद्वाहयुक्तांबुना चरः ॥ ६३ ॥

ໃຫ້ເອົາເລກສູນຄູ່ໜຶ່ງ ແລ້ວເພີ່ມຈຳນວນທີ່ເອີ້ນວ່າ “ຈະຣະ”; ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ເອົາສິ່ງທີ່ຢູ່ກ່ອນແລະຢູ່ຫຼັງຕາມລຳດັບ. ຄູ່ສູນເອີ້ນວ່າ “ໂຄຕຣະ”; ແລະ “ຈະຣະ” ເມື່ອປະສານກັບ “ວາຫະ” ແລະ “ອັມບຸ” ຈະໄດ້ຄ່າທີ່ຕ້ອງການຕາມລະຫັດນີ້.

Verse 64

प्राणो रसा चरयुतो गोत्रव्यसिमतः परम् । गोत्रादाहमरुद्युक्ता त्वंबुन्यासमतो भवेत् ॥ ६४ ॥

ປຣານ ພ້ອມດ້ວຍຣະສະ ແລະກະແສເຄື່ອນໄຫວແຫ່ງຊີວິດ ຖືກປະກາດວ່າສູງສຸດ ເຫນືອຂອບເຂດແຫ່ງໂຄຕຣະ. ຈາກໂຄຕຣະເກີດຄວາມຮູ້ສຶກ “ຂ້ອຍ” ທີ່ປະສານກັບລົມ (ວາຍຸ); ໂດຍນັ້ນ ການວາງ “ເຈົ້າ” ໃນນ້ຳ (tvaṃ-bhu-nyāsa) ຈຶ່ງສຳເລັດ.

Verse 65

युक्तोनांभश्च भूयुक्तं वाश्चरेण समन्वितम् । ग्रासो धरायुतः पश्चाद्रसः शक्त्या समन्वितः ॥ ६५ ॥

ເມື່ອທາດນ້ຳຖືກປະສານຢ່າງຖືກຕ້ອງກັບທາດດິນ ແລະລົມຖືກປະສານກັບການເຄື່ອນໄຫວ ແລ້ວ “ກຣາສະ” (ການຮັບເຂົ້າ/ການກິນ) ເກີດຂຶ້ນພ້ອມທາດດິນ; ຕໍ່ມາ “ຣະສະ” (ລົດຊາດ/ແກ່ນສານ) ກໍເກີດຂຶ້ນ ປະສານກັບ ສັກຕິ (śakti) ພະລັງອຳນາດ.

Verse 66

ग्रासो भूसहितो विप्र रसो व्याप्तं ततश्च हृत् । दाहोनांबु च हृत्पश्चाद्रयेंऽबुमरुदन्वितः ॥ ६६ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນ, ຄຳອາຫານ (ກຣາສະ) ພ້ອມທາດດິນ ຖືກແຜ່ຊຶມດ້ວຍຣະສະ; ຈາກນັ້ນຖືກນຳໄປຫາຫົວໃຈ. ຕໍ່ມາ ຄວາມຮ້ອນເຜົາ (ໄຟຍ່ອຍ) ແລະທາດນ້ຳເຮັດວຽກ; ຫຼັງຈາກຫົວໃຈ ມັນເຄື່ອນໄປຢ່າງວ່ອງໄວ ພ້ອມນ້ຳແລະລົມ.

Verse 67

शून्यं च केवलं चैव रसश्च सचरस्थिरा । वियदंबुयुतं दाहस्त्वग्नियुक्सयुतः शुचिः ॥ ६७ ॥

(ນີ້ແມ່ນນາມທາງວິຊາ) «ສູນຍະ» ແລະ «ອົງດຽວ»; «ຣະສະ» ພ້ອມທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະຢູ່ນິ່ງ; «ຟ້າອາກາດປະສົມນ້ຳ»; «ການເຜົາໄໝ້» ຄືສິ່ງທີ່ປະສົມກັບໄຟ; ແລະ «ບໍລິສຸດ»।

Verse 68

भूमी रसाक्ष्मास्वयुता पंचैकांतरिताः स्थिराः । तदंतरित बीजानि स्वसंयुक्तानि पंच वै ॥ ६८ ॥

ດິນ, ນ້ຳ, ໄຟ, ລົມ, ແລະ ອາກາດ/ອາກາສ—ທັງຫ້ານີ້ຕັ້ງຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງ ແລະຖືກຈັດໄວ້ແບບສະຫຼັບກັນ. ລະຫວ່າງພວກມັນມີ «ເມັດພັນ» ຫ້າ (ເຫດປັດໃຈລະອຽດ) ແຕ່ລະອັນຜູກກັບທາດຂອງຕົນ.

Verse 69

तानि क्रमाज्ज्यासचरो रसो भूश्च नभोयुता । हंसश्चरयुतो द्विः स्यात्ततः प्राणो रसाग्नियुक् ॥ ६९ ॥

ຕາມລຳດັບທີ່ຖືກຕ້ອງ ພຶງໄດ້ມາ: ກ່ອນ «jyāsacara», ຕໍ່ມາ «rasa»; ແລ້ວ «bhū» ທີ່ຜູກກັບ «nabhas». «haṃsa» ເມື່ອປະສົມກັບ «cara» ຈະເປັນສອງເທົ່າ; ຈາກນັ້ນເກີດ «prāṇa» ທີ່ຜູກກັບ «rasa» ແລະ «agni».

Verse 70

शून्ययुग्मं चरयुतं हृद्दाहोंबुमरुद्युतः । व्योमाग्निसहितं पश्चाद्रसश्च मरुता स्थिरा ॥ ७० ॥

«ເອົາ» ຄູ່ຂອງສູນຍະທີ່ຜູກກັບ «cara»; ຕໍ່ມາ ກຸ່ມທີ່ຊີ້ດ້ວຍ ຄວາມເຜົາໃນຫົວໃຈ, ນ້ຳ, ແລະ ລົມ; ຫຼັງຈາກນັ້ນ ເພີ່ມສິ່ງທີ່ຜູກກັບ ອາກາດ/ອາກາສ ແລະ ໄຟ; ແລ້ວ «rasa»—ໂດຍໃຫ້ລົມຢູ່ນິ່ງເປັນຄ່າຄົງທີ່.

Verse 71

शून्यं साग्निनभश्चैव चरेण सहितं तथा । अंबु पश्चाद्वियत्तस्मान्नभश्च मरुदन्वितम् ॥ ७१ ॥

ຈາກ «ສູນຍະ» ເກີດອາກາດ/ອາກາສທີ່ຜູກກັບໄຟ; ແລະຍັງພ້ອມກັບ «cara» ຄືຄວາມເຄື່ອນໄຫວ. ຕໍ່ມາເກີດນ້ຳ; ແລະຈາກນ້ຳນັ້ນ ອາກາດ/ອາກາສ ເກີດຂຶ້ນອີກຄັ້ງ—ບັດນີ້ມີລົມປະກົບ.

Verse 72

शून्यं व्याप्तं च दद्युक्तं रयदाहस्ववह्निभिः । हंसः सदाहोंबगुरसा चरस्वैः संयुतो भवेत् ॥ ७२ ॥

ເມື່ອນໍາຄໍາ «śūnya» ແລະ «vyāpta» ມາປະສົມກັບ «dad‑yukta» ພ້ອມດ້ວຍສຽງ «raya», «dāha», «sva», «vahni» ແລ້ວ, ຮູບປະກອບຕາມຄຳສອນຈະເກີດເປັນ «haṃsa» ທີ່ຜູກກັບລໍາດັບ «sadāhoṃba‑gurasā» ແລະ «carasvai».

Verse 73

हंसः सदाहवह्निस्वैर्युक्तमंत्यमुदीरितम् । सप्तत्रिंशच्छतार्णैः स्यान्नित्या सौभागमालिनी ॥ ७३ ॥

ມັນຕຣາທີ່ເອີ້ນວ່າ «Haṃsa» ພ້ອມກັບສຽງສຸດທ້າຍທີ່ຜູກກັບ «sadā», «havas», «agni», «svair»—ເມື່ອສວດເປັນພວງມາລາ 3,700 ພະຍາງ—ຈະເປັນ «Saubhāgya‑mālinī» ອັນມີ຤ິດຕະພາບຕະຫຼອດ ໃຫ້ສິຣິມົງຄຸນບໍ່ຂາດ.

Verse 74

अंगानि मंत्रवर्णैः स्युराद्येन हृदुदीरितम् । ततश्चतृर्भिः शीर्षं स्याच्छिखा त्रिभिरुदीरिता ॥ ७४ ॥

ອະວະສ່ວນຕ່າງໆ (ໃນ nyāsa) ພຶງກໍານົດດ້ວຍພະຍາງຂອງມັນຕຣາ. ດ້ວຍພະຍາງທໍາອິດ ໃຫ້ແຕະແລະເຊີນຫົວໃຈ; ຕໍ່ມາດ້ວຍສີ່ພະຍາງ ໃຫ້ກໍານົດສ່ວນຫົວ; ແລະ śikhā (ຈຸກຜົມ) ໃຫ້ກໍານົດດ້ວຍສາມພະຍາງ ຕາມຄໍາສັ່ງ.

Verse 75

गुणवेदाक्षरैः शेषाण्यंगानि षडिति क्रमात् । अरुणामरुणाकल्पां सुंदरीं सुस्मिताननाम् ॥ ७५ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຕາມລໍາດັບ ໃຫ້ກໍານົດອະວະທີ່ເຫຼືອອີກຫົກສ່ວນ ດ້ວຍພະຍາງທີ່ຊີ້ເຖິງ guṇa ແລະ Veda. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພຶງພິຈາລະນານາງ—ສີແດງສຸກໃສ ດັ່ງແສງອະຮຸນ, ງາມສະງ່າ ແລະມີໃບໜ້າຍິ້ມອ່ອນໂຍນ.

Verse 76

त्रिनेत्रां बाहुभिः षड्भिरुपेतां कमलासनाम् । कह्लारपाशपुंड्रेक्षुकोदंडान्वामबाहुभिः ॥ ७६ ॥

ພຶງພິຈາລະນານາງໃຫ້ເຫັນວ່າ ມີສາມຕາ, ມີຫົກແຂນ, ປະທັບນັ່ງເທິງດອກບົວ; ແລະໃນມືຊ້າຍຖືດອກບົວສີຟ້າ, pāśa (ບ່ວງເຊືອກ), ລໍາອ້ອຍ, ແລະຄັນທະນູ.

Verse 77

दधानां दक्षिणैः पद्ममंकुशं पुष्पसायकम् । तथाविधाभिः परितो युतां शक्तिगणैः स्तुतैः ॥ ७७ ॥

ໃນມືຂວາຂອງນາງ ນາງຖືດອກບົວ ອັງກຸສ (ເຫຼັກຈູງ) ແລະ ລູກສອນດອກໄມ້; ນາງຖືກຫ້ອມລ້ອມທຸກດ້ານໂດຍຫມູ່ສັກຕິທີ່ຖືກສັນລະເສີນ ແລະມີລັກສະນະດຽວກັນ।

Verse 78

अक्षरोक्ताभिरन्याभिः स्मरोन्मादमदात्मभिः । एषा तृतीया कथिता वनिता जनमोहिनी ॥ ७८ ॥

ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາອື່ນໆ ທີ່ເວົ້າແບບອັກສອນຕໍ່ອັກສອນ ເຊິ່ງມີທາດແທ້ເປັນກາມະ ຄວາມຄຸ້ມຄັ່ງ ແລະຄວາມເມົາ; ນີ້ແມ່ນຖືກກ່າວວ່າເປັນປະເພດທີສາມຂອງນາງ—ນາງຜູ້ລໍ້ລວງທີ່ທໍາໃຫ້ຊົນຫຼົງ.

Verse 79

चतुर्थीं श्रृणु विप्रेन्द्र नित्यक्लिन्नासमाह्वयाम् । हंसस्तु दाहवह्निस्वैर्युक्तः प्रथममुच्यते ॥ ७९ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງຟັງປະເພດທີສີ່ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ນິຕະຍະກລິນນາ (Nityaklinnā). ໃນນັ້ນ ອັນທຳອິດກ່າວວ່າແມ່ນ ຫັງສະ (Haṁsa) ຜູ້ສຳພັນກັບໄຟແຫ່ງການເຜົາໄໝ້ ແລະຄວາມເປັນໄທ (svairya).

Verse 80

कामेश्वर्यास्तृतीयादिवर्णानामष्टकं भवेत् । हृदंबुमरुता युक्तः स एवैकादशाक्षरः ॥ ८० ॥

ຊຸດອັກສອນ 8 ພະຍາງ ເກີດຈາກອັກສອນທີ 3 ແລະອັກສອນຕໍ່ໆໄປ ຂອງມັນຕຣາ ກາເມສະວະຣີ (Kāmeśvarī). ເມື່ອນໍາໄປປະສົມກັບ ‘hṛd’, ‘ambu’, ແລະ ‘marut’ ຈຶ່ງກາຍເປັນມັນຕຣາ 11 ພະຍາງ.

Verse 81

एकादशाक्षरी चेयं विद्यार्णैरंगकल्पनम् । आद्येन मन्त्रवर्णेन हृदयं समुदीरितम् ॥ ८१ ॥

ນີ້ແມ່ນມັນຕຣາສັກສິດ 11 ພະຍາງ; ການຈັດວາງລົງໃນອະວະ (nyāsa) ໃຫ້ຈັດໂດຍຜູ້ຮູ້ດັ່ງມະຫາສະຫມຸດແຫ່ງວິຊາ. ໂດຍອັກສອນທໍາອິດຂອງມັນຕຣາ ໃຫ້ເວົ້າແລະສະຖາປະນາ ‘ຫົວໃຈ’ (hṛdaya-nyāsa).

Verse 82

द्वाभ्यां द्वाभ्यां तु शेषाणि अंगानि परिकल्पयेत् । न्यसेदंगुष्ठमूलादिकनिष्ठाग्रांतमूर्द्ध्वगम् ॥ ८२ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ໃຊ້ນິ້ວເປັນຄູ່ໆ ກໍານົດແລະເຮັດນຍາສະ (nyāsa) ໃຫ້ແກ່ອະວະທີ່ເຫຼືອ. ໃຫ້ວາງມັນຕຣາເລີ່ມຈາກໂຄນນິ້ວໂປ້ງ ໄລ່ຂຶ້ນໄປ ຈົນເຖິງປາຍນິ້ວກ້ອຍ.

Verse 83

शेषं तद्वलये न्यस्य हृद्दृक्छ्रोत्रे नसोर्द्वयोः । त्वचि ध्वजे च पायौ च पादयो रर्णकान्न्यसेत् ॥ ८३ ॥

ໃຫ້ນໍາສ່ວນທີ່ເຫຼືອໄປວາງໃນນິ້ວວົງແຫວນ ແລ້ວເຮັດນຍາສະໃສ່ຫົວໃຈ, ຕາ, ຫູ, ແລະຮູດັງທັງສອງ. ອີກທັງໃຫ້ວາງພະຍາງທີ່ກໍານົດໃສ່ຜິວ, ທຸງ (dhvaja), ທະວານ, ແລະຕີນທັງສອງດ້ວຍ.

Verse 84

अरुणामरुणाकल्पामरुणांशुकधारिणीम् । अरुणस्रग्विलेपां तां चारुस्मेरमुखांबुजाम् ॥ ८४ ॥

ຂ້ອຍພິຈາລະນາພຣະອະຣຸນາເທວີ—ຜູ້ມີສີແດງສົດ, ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບສີແດງ, ນຸ່ງຜ້າສີແດງ, ຄ້ອງພວງມາລາ ແລະທາດ້ວຍສານສີແດງ—ໃບໜ້າດັ່ງດອກບົວຂອງນາງສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຮອຍຍິ້ມອ່ອນໂຍນງາມລໍ້າ.

Verse 85

नेत्रत्रयोल्लसद्वक्त्रां भालेघर्मांबुमौक्तिके । विराजमानां मुकुटलसदर्द्धेंदुशेखराम् ॥ ८५ ॥

ໃບໜ້າຂອງນາງສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍດວງຕາສາມ. ທີ່ໜ້າຜາກມີໄຂ່ມຸກສ່ອງປະກາຍ ດັ່ງເກີດຈາກເມັດເຫື່ອ. ນາງຍັງສົດສະໃສດ້ວຍມົກຸດທີ່ປະດັບດ້ວຍຈັນທຣາຄຶ່ງດວງອັນສະຫວ່າງໄສ.

Verse 86

चतुर्भिर्बाहुभिः पाशमंकुशं पानपात्रकम् । अभयं बिभ्रतीं पद्ममध्यासीनां मदालसाम् ॥ ८६ ॥

ນາງມີແຂນສີ່ ຖືບາສະ (ເຊືອກຜູກ), ອັງກຸສະ (ຂໍຊ້າງ), ພານະປາຕຣະ (ຈອກດື່ມ), ແລະມຸດຣາອະພະຍະ (ທ່າໃຫ້ຄວາມປອດໄພ). ນາງນັ່ງຢູ່ກາງດອກບົວ ອ່ອນຊ້ອຍດັ່ງມຶນເມົາດ້ວຍຄວາມເປັນທິບ.

Verse 87

ध्यात्वैवं पूजयेन्नित्यक्किन्नां नित्यां स्वशक्तिभिः । पुण्या चतुर्थी गदिता नित्याक्किन्नाह्वया मुने ॥ ८७ ॥

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາສະມາທິດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພຶງບູຊາ ນິຕຍາກລິນນາ—ເທວີອະນັນຕະ—ເປັນນິດ ຕາມກຳລັງຂອງຕົນ. ວຣະຕະອັນມີບຸນໃນວັນຕິຖີທີ 4 ນີ້ ຖືກກ່າວວ່າມີນາມ «ນິຕຍາກລິນນາ» ໂອ ມຸນີ.

Verse 88

वनिता नवनीतस्य दाविकाग्निर्जयादिना । भूः स्वेन युक्ता प्रथमं प्राणो दाहेन तद्युतः ॥ ८८ ॥

ແມ່ຍິງຖືກປຽບດັ່ງເນີຍສົດ; ໄຟປ່າດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງການຊະນະ ແລະອື່ນໆ ກໍກິນມັນ. ທາດ «ພູ» (ດິນ) ເກີດຂຶ້ນກ່ອນ ພ້ອມຄຸນຂອງຕົນ; ແລະ «ປຣານ» ມີພະລັງໄຟເຜົາ ຈຶ່ງສ່ອງສະຫວ່າງຜ່ານນັ້ນ.

Verse 89

रसो दाहेन तद्युक्तं प्रभादाहेन तद्युता । ज्या च दाहेन तद्युक्ता नित्याक्लिन्नांतगद्वयम् ॥ ८९ ॥

«ຣະສະ» ພຶງປະສົມກັບ «ດາຫະ»; «ປຣະພາ» ກໍປະສົມກັບ «ປຣະພາ-ດາຫະ» ເຊັ່ນດຽວກັນ; ແລະ «ຈະຍາ» ກໍປະສົມກັບ «ດາຫະ»—ດັ່ງນີ້ເກີດເປັນຄູ່ຖ້ອຍຄຳທາງມັນຕຣະ ທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ «ນິຕຍາກລິນນາ».

Verse 90

एषा नवाक्षरी नित्या भेरुण्डा सर्वसिद्धिदा । प्रणवं ठद्वयं त्यक्त्वा मध्यस्थैः षड्भिरक्षरैः ॥ ९० ॥

ນີ້ແມ່ນມັນຕຣະ 9 ພະຍາງອັນເປັນນິດ ຊື່ວ່າ «ເພຣຸນດາ» ຜູ້ປະທານສິດທິທັງປວງ. ພຶງຕັດ «ປຣະນະວະ» (ໂອມ) ແລະຄູ່ພະຍາງ «ຖະ» ອອກ ແລ້ວຈັດດ້ວຍ 6 ພະຍາງທີ່ຢູ່ກາງ.

Verse 91

षडंगानि प्रकुर्वीत वर्णन्यासं ततः परम् । रंध्राद्यामुखकंठेषु हन्नाभ्यां धारयद्वयम् ॥ ९१ ॥

ພຶງເຮັດ ṣaḍ-aṅga-nyāsa (ນຍາສະຫົກອົງ) ກ່ອນ; ແລ້ວຈຶ່ງເຮັດ varṇa-nyāsa (ການວາງອັກສອນ). ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຶງປະຄອງໃນໃຈ ໃຫ້ຕັ້ງຄູ່ພະຍາງພັນທຸ «ha» ແລະ «na» ໃນຮູຮ່າງກາຍ, ໃນປາກ, ແລະໃນຄໍ.

Verse 92

न्यसेन्मंत्रार्णनवकं मातृकान्यासपूर्वकम् । अथ ध्यानं प्रवक्ष्यामि देव्याः सर्वार्थसिद्धिदम् ॥ ९२ ॥

ເມື່ອໄດ້ເຮັດ «ມາຕຣິກາ-ນຍາສ» ກ່ອນແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນວາງອັກສອນມັນຕຣາ 9 ພະຍາງ. ບັດນີ້ ຂ້ອຍຈະກ່າວເຖິງການພິຈາລະນາດີວີ ຜູ້ປະທານຄວາມສໍາເລັດແກ່ທຸກປະສົງ.

Verse 93

तप्तकांचनसंकाशदेहां नेत्रत्रयान्विताम् । चारुस्मितां चितमुखीं दिव्यालंकारभूषिताम् ॥ ९३ ॥

ພຣະກາຍຂອງນາງສ່ອງປານຄໍາບໍລິສຸດທີ່ຫຼອມແລ້ວ; ມີດວງຕາສາມ; ມີຮອຍຍິ້ມອ່ອນຫວານ; ໃບໜ້າສະຫວ່າງໄສ; ແລະປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນທິບ.

Verse 94

ताटंकहारकेयूररत्नस्तबकमंडिताम् । रसनानूपुरोर्म्यादिभूषणैरतिसुन्दरीम् ॥ ९४ ॥

ນາງງາມຢ່າງຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ປະດັບດ້ວຍຕຸ້ມຫູ ສາຍຄໍ ກໍ່ແຂນ ແລະພວງແກ້ວມະນີ; ຍັງປະດັບເພີ່ມດ້ວຍສາຍຄາດແອວມະນີ ກໍ່ຂໍ້ຕີນ ແລະແຫວນຕ່າງໆ.

Verse 95

पाशांकुशौ चर्मखङ्गौ गदावह्निधनुःशरान् । करैर्दधानामासीना पूजायां मत्पसस्थिताम् ॥ ९५ ॥

ນາງຖືບ່ວງບາດ (ປາຊ) ແລະຂໍງໍ (ອັງກຸຊ) ພ້ອມທັງໂລ່ ແລະດາບ, ຄອນ (ກະດາ), ໄຟ, ຄັນທະນູ ແລະລູກສອນ ໃນພຣະຫັດ; ປະທັບນັ່ງເພື່ອການບູຊາ ສະຖິດຢູ່ໃນພຣະທີ່ສະຖານສູງສຸດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.

Verse 96

शक्तीश्च तत्समाकारतेजोहेतिभिरन्विताः । पूजयेत्तद्वदभितः स्मितास्या विजयादिकाः ॥ ९६ ॥

ຄວນບູຊາພຣະສັກຕິທັງຫຼາຍ ຜູ້ມີຮູບພັນສັນຖານຄ້າຍພຣະອົງ ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລັດສະໝີ ແລະຖືອາວຸດ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ຮອບໆນັ້ນ ຄວນບູຊາເທວະດາໜ້າຍິ້ມ ເຊັ່ນ ວິຊະຍາ (Vijayā) ແລະອື່ນໆ.

Verse 97

पंचमीय समाख्याता भेरुंडाख्या मुनीश्वर । यस्याः स्मरणतो नश्येद्गरलं त्रिविधं क्षणात् ॥ ९७ ॥

ໂອ ມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ວິທະຍາທີ 5 ຖືກກ່າວວ່າ «ເບຣຸນດາ»; ເພີຍແຕ່ລະລຶກຖຶງ ພິດສາມປະເພດກໍຖືກທຳລາຍໃນພິບຕາ.

Verse 98

या तु षष्ठी द्विजश्रेष्ठ सा नित्या वह्निवासिनी । तद्विधानं श्रृणुष्वाद्य साधकानां सुसिद्धिदम् ॥ ९८ ॥

ແຕ່ວ່າ ວັນທີ 6 ໂອ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ເປັນນິດທີ່ດຳລົງຢູ່ ແລະສະຖິດໃນໄຟສັກສິດ. ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງພິທີຂອງນາງ ອັນໃຫ້ຄວາມສຳເລັດດີເລີດແກ່ຜູ້ປະຕິບັດ.

Verse 99

भेरुंडाद्यमिहाद्यं स्यान्नित्यक्लिन्नाद्यनंतरम् । ततोंऽबुशून्ये हंसाग्निह्युत्तमंबुमरुद्युतम् ॥ ९९ ॥

ໃນນີ້ ລຳດັບເລີ່ມດ້ວຍ «ເບຣຸນດາ»; ຖັດມາທັນທີແມ່ນອັນທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «ນິດຕະຄລິນນາ». ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນການຈັດທີ່ບໍ່ມີອົງປະກອບ “ນ້ຳ” ຈຶ່ງເປັນ «ຫັງສະ» ແລະ «ອັກນິ»; ແລ້ວຕໍ່ມາແມ່ນຊຸດທີ່ປະກອບດ້ວຍ “ນ້ຳອັນປະເສີດ” ແລະ “ລົມ”.

Verse 100

हृदग्निना युतं शून्यं व्याप्तेन शुचिना च युक् । शून्यं नभः शक्तियुतं नवार्णेयमुदाहृता ॥ १०० ॥

«ສູນຍະ» ທີ່ປະກອບກັບໄຟແຫ່ງຫົວໃຈ ແລະຍັງຮ່ວມກັບຜູ້ບໍລິສຸດຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວທັງປວງ; ແລະ «ສູນຍະ»—ຟ້າ (ນະພັສ) ທີ່ມີພະລັງສັກຕິ—ນີ້ຖືກປະກາດວ່າເປັນ ນະວາຣະນະ (ມົນຕຣາ 9 ພະຍາງ).

Verse 101

विद्या द्वितीयबीजेन स्वरान्दीर्घान्नियोजयेत् । मायांतान्षड्भिरेवां गान्याचरेत्सकरांगयोः ॥ १०१ ॥

ໃນວິທະຍາມົນຕຣາ ຄວນເຮັດໃຫ້ສະຫຼະຍາວ ໂດຍນຳໃຊ້ບີຊະອັນທີ 2; ແລະສຳລັບພະຍາງທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ «ມາຍາ» ຈົ່ງປະຕິບັດການສະດຸດສະດອງຕາມພິທີ ໂດຍອາໄສອົງປະກອບຊ່ວຍ 6 ປະການ ພ້ອມອົງ «ກ» ແລະ «ຣ» ດ້ວຍ.

Verse 102

नवाक्षराणि विद्याया नवरंध्रेषु विन्यसेत् । व्यापकं च समस्तेन कुर्यादेवात्मसिद्धये ॥ १०२ ॥

ຄວນນໍາອັກສອນ 9 ຂອງວິທະຍາອັນສັກສິດ ໄປວາງໃນຮູ້ 9 ຂອງກາຍ ດ້ວຍນະຍາສາ; ແລ້ວພິຈາລະນາມັນໃຫ້ເປັນສິ່ງທີ່ຊອກຊອນທົ່ວທັງ ເພື່ອບັນລຸການຮູ້ອາດຕະມັນ.

Verse 103

सर्वास्वपि च विद्यासु व्यापकन्यासमाचरेत् । तप्तकांचनसंकाशां नवयौवनसुन्दरीम् ॥ १०३ ॥

ໃນວິທະຍາທຸກສາຂາ ກໍຄວນປະຕິບັດນະຍາສາແບບສອກຊອນທົ່ວ (vyāpaka-nyāsa); ແລ້ວພິຈາລະນານາງໃຫ້ສະຫວ່າງດັ່ງຄໍາທີ່ຖືກເຜົາ ແລະເປັນນາງສາວງາມໃນວັຍນຸ່ມ.

Verse 104

चारुस्मेरमुखांभोजां विलसन्नयनत्रयाम् । अष्टाभिर्बाहुभिर्युक्तां माणिक्याभरणोज्ज्वलाम् ॥ १०४ ॥

ເຂົາໄດ້ເຫັນນາງມີໃບໜ້າດັ່ງດອກບົວ ປະດັບດ້ວຍຮອຍຍິ້ມອ່ອນຫວານ; ມີດວງຕາສາມດວງສະຫວ່າງໄສ; ມີແຂນແປດ ແລະສ່ອງປະກາຍດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບທັບທິມ.

Verse 105

पद्मरागकिरीटांशुसंभेदारुणितांबराम् । पीतकौशेयवसनां रत्नमंजीरमेखलाम् ॥ १०५ ॥

ເຄື່ອງນຸ່ງຂອງນາງຖືກຍ້ອມແດງໂດຍປະກາຍທີ່ປະສົມກັນຈາກມົກກຸດປະດັບທັບທິມ; ນາງນຸ່ງໄໝສີເຫຼືອງ ແລະປະດັບດ້ວຍກໍາໄລຂໍ້ຕີນ ແລະສາຍຄາດປະດັບແກ້ວ.

Verse 106

रक्तमौक्तिकसकंभिन्नस्तबकाभरणोज्ज्वलाम् । रत्नाब्जकंबुपुंड्रेक्षुचापपूर्णेन्दुमंडलम् ॥ १०६ ॥

ນາງສ່ອງປະກາຍດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບເປັນພວງໆ ຝັງແລະປະສົມດ້ວຍໄຂ່ມຸກສີແດງ; ຖືເຄື່ອງໝາຍ: ດອກບົວແກ້ວ, ສັງຂ໌, ເຄື່ອງໝາຍປຸນດຣະ (puṇḍra), ຄັນທະນູອ້ອຍ, ແລະວົງຈັນເຕັມດວງ.

Verse 107

दधानां बाहुभिर्वामैः कह्लारं हेमश्रृंगकम् । पुष्पेषुं मातुलिंगं च दधानां दक्षिणैः करैः ॥ १०७ ॥

ດ້ວຍແຂນຊ້າຍ ນາງຖືດອກບົວກະຫລາຣາ ແລະເຄື່ອງໝາຍມີເຂົາຄຳ; ດ້ວຍມືຂວາ ຖືລູກສອນດອກໄມ້ ແລະຜົນມາຕຸລິງກາ (ຊີຕຣອນ).

Verse 108

स्वस्वनामाभिरभितः शक्तिभिः परिवारिताम् । एवं ध्यात्वार्चयेद्वह्निवासिनीं वह्निविग्रहम् ॥ १०८ ॥

ນາງຖືກຫ້ອມລ້ອມທຸກດ້ານໂດຍພະລັງສັກຕິທີ່ເອີ້ນຕາມນາມຂອງຕົນ; ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ເມື່ອພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິ ຈຶ່ງຄວນບູຊານາງຜູ້ສະຖິດໃນໄຟ ເປັນອົງໄຟເອງ.

Verse 109

यस्याः स्मरपतो वश्यं जायते भुवनत्रयम् । अथ या सप्तमी नित्या महावज्रेश्वरी मुने ॥ १०९ ॥

ພຽງແຕ່ລະລຶກເຖິງນາງ ໂລກທັງສາມກໍຢູ່ໃນອຳນາດ. ບັດນີ້ ໂອ ມຸນີ, ນິຕຍາອົງທີ່ເຈັດ ຜູ້ດຳລົງຢູ່ນິລັນດອນ ມີນາມວ່າ «ມະຫາວັຈເຣສະວະຣີ».

Verse 110

तस्या विद्यां प्रवक्ष्यामि साधकानां सुसिद्धिदाम् । द्वितीयं वह्विवासिन्या नित्यक्लिन्ना चतुर्थकम् ॥ ११० ॥

ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງວິທະຍາ (Vidyā) ທີ່ປະທານຄວາມສຳເລັດອັນດີຍິ່ງແກ່ຜູ້ປະຕິບັດ. ອົງທີ່ສອງເອີ້ນວ່າ «ວັຫນິວາສິນີ» ແລະອົງທີ່ສີ່ເອີ້ນວ່າ «ນິຕຍະກລິນນາ».

Verse 111

पंचमं भगमालाद्यं भेरुंडाया द्वितीयकम् । नित्यक्लिन्नाद्वितीयं च तृतीयं षष्ठसप्तमौ ॥ १११ ॥

ອົງທີ່ຫ້າແມ່ນວິທະຍາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «ພະຄາມາລາ»; ຊຸດທີ່ສອງເປັນຂອງ «ເພຣຸນດາ». ຈາກ «ນິຕຍະກລິນນາ» ໃຫ້ເອົາອົງທີ່ສອງ ແລະອົງທີ່ສາມ; ແລະທຳນອງດຽວກັນ ອົງທີ່ຫົກ ແລະອົງທີ່ເຈັດ ກໍໃຫ້ເອົາຕາມລຳດັບນັ້ນ.

Verse 112

अष्टमं नवमं चापि पूर्वं स्यादंतिमं पुनः । द्वयमेकैकमथ च द्वयद्वयमथ द्वयम् ॥ ११२ ॥

ອັນທີ 8 ແລະ ອັນທີ 9 ໃຫ້ວາງໄວ້ກ່ອນ; ແລ້ວອັນສຸດທ້າຍຈຶ່ງຕາມມາອີກ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນໃຫ້ເອົາສອງອັນເປັນຄູ່, ແລ້ວແຍກເປັນອັນລະອັນ; ຕໍ່ມາເປັນຄູ່ຂອງຄູ່, ແລະອີກຄັ້ງເປັນຄູ່.

Verse 113

मायया पुटितं कृत्वा कुर्यादंगानि षट् क्रमात् । प्रत्येकं शक्तिपुटुतैर्मंत्रार्णैर्दशभिर्न्यसेत् ॥ ११३ ॥

ເມື່ອປິດຜະນຶກໃຫ້ແນ່ນອນດ້ວຍ “ມາຍາ” ກ່ອນແລ້ວ, ຈຶ່ງປະກອບພິທີອັງຄະ 6 ປະການຕາມລຳດັບ. ສຳລັບອັງຄະແຕ່ລະອັນ ໃຫ້ວາງນະຍາສະ (nyāsa) ດ້ວຍພະຍາງມົນຕຣາ 10 ພະຍາງ ທີ່ຖືກປິດຜະນຶກດ້ວຍສັກຕິ.

Verse 114

दृक्छ्रोत्रनासावाग्वक्षोनाभिगुह्येषु च क्रमात् । रक्तां रक्तांबरां रक्तगंघमालाविभूषणाम् ॥ ११४ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຕາມລຳດັບ ທີ່ດວງຕາ, ຫູ, ດັງ, ວາຈາ, ອົກ, ສະດື, ແລະສ່ວນລັບ ໃຫ້ພິຈາລະນານາງເປັນສີແດງ—ນຸ່ງຜ້າສີແດງ, ປະດັບດ້ວຍກິ່ນຫອມສີແດງ, ພວງມາລາສີແດງ, ແລະເຄື່ອງປະດັບສີແດງ.

Verse 115

चतुर्भुजां त्रिनयनां माणिक्यमुकुटोज्ज्वलाम् । पाशांकुशामिक्षुचापं दाडिमीशायकं तथा ॥ ११५ ॥

ໃຫ້ສະມາທິເຫັນນາງມີ 4 ແຂນ ແລະ 3 ດວງຕາ, ສ່ອງປະກາຍດ້ວຍມົກກຸດປະດັບມະນີກະຍະ. ໃນພະຫັດຖືບ່ວງ (pāśa) ແລະ ອັງກຸສ (aṅkuśa), ພ້ອມທັງຄັນທະນູອ້ອຍ ແລະ ລູກສອນທັບທິມ.

Verse 116

दधानां बाहुभिर्नेत्रैर्दयासुप्रीतिशीतलैः । पश्यंती साधके अस्त्रषट्कोणाब्जमहीपुरे ॥ ११६ ॥

ນາງຜູ້ຖືພະຫັດ (ອາວຸດ) ແລະດວງຕາອັນເຢັນສະບາຍ ດ້ວຍຄວາມເມດຕາແລະຄວາມຮັກລຶກຊຶ້ງ, ຊົມເບິ່ງຜູ້ປະຕິບັດ (ສາທະກະ) ພາຍໃນນະຄອນສັກສິດທີ່ເປັນພື້ນດິນຮູບດອກບົວ ມີຫົກຫຼ່ຽມ ແລະການຈັດວາງ “ອັສຕຣະ” (astra).

Verse 117

चक्रमध्ये सुखासीनां स्मेरवक्त्रसरोरुहाम् । शक्तिभिः स्वस्वरूपाभिरावृतां पीतमध्यगाम् ॥ ११७ ॥

ໃນກາງຈັກຣາອັນສັກສິດ ນາງນັ່ງຢ່າງສະບາຍ ໃບໜ້າດັ່ງດອກບົວມີຮອຍຍິ້ມອ່ອນໆ ແລະຖືກລ້ອມຮອບໂດຍພະລັງສັກຕິຂອງນາງໃນຮູບຂອງຕົນ ພ້ອມປາກົດຊ່ວງແອວສີທອງ।

Verse 118

सिंहासनेऽभितः प्रेंखत्पोतस्थाभिश्च शक्तिभिः । वृतां ताभिर्विनोदानि यातायातादिभिः सदा ॥ ११८ ॥

ຮອບໆພະບັນລັງສິງຫາສະນະ ນາງຖືກລ້ອມຮອບໂດຍສັກຕິເຫຼົ່ານັ້ນເສມອ ຜູ້ຢືນຢູ່ໃນເຮືອນ້ອຍທີ່ແກວ່ງໄຫວ ແລະຄອຍຈັດຄວາມບັນເທີງເປັນນິດ ເຊັ່ນ ການໄປມາ (ຂະບວນແຫ່ ແລະການເຄື່ອນໄຫວ) ແລະອື່ນໆ।

Verse 119

कुर्वाणामरुणांभोधौ चिंतयेन्मन्त्रनायकम् । एषा तु सप्तमीप्रोक्ता दूतिं चाप्यष्टमीं श्रृणु ॥ ११९ ॥

ເມື່ອປະກອບພິທີນີ້ ພຶງພິຈາລະນາພະເຈົ້ານາຍແຫ່ງມັນຕຣາ ຢູ່ໃນມະຫາສະໝຸດສີແດງແຫ່ງລັດສະໝີ. ນີ້ໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້ເປັນຂັ້ນທີ 7; ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງເຖິງ «ດູຕີ» (dūtī) ຂັ້ນທີ 8 ດ້ວຍ.

Verse 120

वज्रेश्वर्याद्यमाद्यं स्याद्वियदग्नियुतं ततः । अंबु स्यान्मरुता युक्तं गोत्रा क्ष्मासंयुता ततः ॥ १२० ॥

ກ່ອນອື່ນໃຫ້ເອົາພະຍາງຄ໌ບີຈະ (bīja) ທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «ວັຈເຣສະວະຣີ»; ຕໍ່ຈາກນັ້ນໃຫ້ປະສົມກັບ «ຟ້າ/ອາກາດ» ແລະ «ໄຟ». ແລ້ວຈຶ່ງປະສົມກັບ «ນ້ຳ» ພ້ອມ «ລົມ»; ຕໍ່ມາໃຫ້ເຊື່ອມກັບ gotra ແລະສຸດທ້າຍຈຶ່ງປະສົມກັບ «ດິນ» ອີກຄັ້ງ.

Verse 121

रयोव्यासेन शुचिना युतः स्यात्तदनंतरम् । अत्यार्णां वह्निवासिन्या दूती नित्या समीरिताः ॥ १२१ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ປະສົມກັບ «ຣະໂຍວະຍາສະ» ອັນບໍລິສຸດ (ການແຜ່ກະຈາຍ/ການຈັດຮຽງລັດສະໝີທີ່ຊໍາລະ). ໃນລໍາດັບນັ້ນ «ດູຕີ» ຜູ້ສະຖິດໃນໄຟ (vahnivāsinī) ຖືກປະກາດວ່າເປັນ «ນິຕະຍາ» ຄືຜູ້ມີຢູ່ເສມອ ແລະຈຶ່ງຖືກກ່າວໄວ້ດັ່ງນີ້.

Verse 122

षड्दीर्घस्वरयुक्तेन विद्यायाः स्यात्षडंगकम् । तेनैव पुटितैरर्णैर्न्यसेच्छ्रोत्रादिपञ्चसु ॥ १२२ ॥

ເມື່ອ ວິດຍາ (Vidyā) ປະກອບກັບສະຫຼະຍາວ 6 ປະການ ນາງຈະເປັນວິດຍາມີອົງ 6. ດ້ວຍພະຍາງເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ຖືກຫຸ້ມປົກປ້ອງ ພຶງເຮັດ ນະຍາສ (nyāsa) ລົງໃນສູນອາຍະຕະ 5 ເລີ່ມຈາກຫູເປັນຕົ້ນ.

Verse 123

षष्ठकं नसि विन्यस्य व्यापकं विद्यया न्यसेत् । निदाघकालमध्याह्नदिवाकरसमप्रभाम् ॥ १२३ ॥

ວາງສ່ວນທີ 6 (ພະຍາງ/ອົງ) ໄວ້ທີ່ດັ່ງ ແລ້ວໃຊ້ວິດຍາຕາມພິທີ ເຮັດ ນະຍາສ (nyāsa) ແກ່ພຣະອົງຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກທີ່. ຈົ່ງນຶກເຫັນພຣະອົງສະຫວ່າງໄສດັ່ງດວງອາທິດຍາມທ່ຽງໃນລະດູຮ້ອນ.

Verse 124

नवरत्नकिरीटां च त्रीक्षणामरुणांबराम् । नानाभरणसंभिन्नदेहकांतिविराजिताम् ॥ १२४ ॥

ແລະນາງສວມມົງກຸດນະວະຣັດນະ (ແກ້ວ 9 ປະການ) ມີຕາ 3 ດວງ ນຸ່ງຜ້າສີແດງອະຣຸນ. ປະກາຍກາຍຂອງນາງສະຫວ່າງໄສ ເພີ່ມພູນດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບນານາຊະນິດ.

Verse 125

शुचिस्मितामष्टभुजा स्तूयमानां महर्षिभिः । पाशं खेटं गदां रत्नचषकं वामबाहुभिः ॥ १२५ ॥

ນາງຍິ້ມຢ່າງບໍລິສຸດຜ່ອງໃສ ມີແຂນ 8 ແລະຖືກສັນລະເສີນໂດຍມະຫາຣິສີທັງຫຼາຍ. ດ້ານຊ້າຍນາງຖື ປາຊະ (pāśa) ເຊືອກບ່ວງ, ດາບ, ຄະທາ (ຄ້ອນ), ແລະຈອກປະດັບແກ້ວມະນີ.

Verse 126

दक्षिणैरंकुशं खड्गं कट्टारं कमलं तथा । दधानां साधकाभीष्टदानोद्यमसमन्विताम् ॥ १२६ ॥

ດ້ານຂວານາງຖື ອັງກຸສະ (aṅkuśa) ຂໍງໍ, ດາບ, ກັດຕາຣະ (ມີດສັ້ນ) ແລະດອກບົວດ້ວຍ—ພ້ອມດ້ວຍພະລັງງານອັນກະຕືລືລົ້ນໃນການປະທານສິ່ງທີ່ສາທະກະ (sādhaka) ປາດຖະໜາ.

Verse 127

ध्यात्वैवं पृनयेद्देवीं दूतीं दुर्न्नीतिनाशिनीम् । इत्येषा कथिता तुभ्यं समस्तापन्निवारिणी ॥ १२७ ॥

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາສະມາທິດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຄວນບູຊາອ້ອນວອນແດ່ພຣະເທວີ—ທູດທິບ—ຜູ້ທໍາລາຍນະໂຍບາຍຊົ່ວ ແລະຄວາມຫຼົງຜິດ. ດັ່ງນັ້ນ ວິທີນີ້ໄດ້ກ່າວແກ່ເຈົ້າແລ້ວ ເປັນຜູ້ຂັບໄລ່ເຄາະຮ້າຍທັງປວງ।

Verse 128

श्रीकरी शिवतावासकारिणी सर्वसिद्धिदा । अथ ते नवमीं नित्यां त्वरितां नाम नारद ॥ १२८ ॥

ນາງປະທານສິຣີມົງຄຸນ ເຮັດໃຫ້ຄຸນສະພາບສິວະອັນມົງຄຸນສະຖິດຢູ່ພາຍໃນ ແລະປະທານສິດທິທັງປວງ. ບັດນີ້ ໂອ ນາຣະດະ ຂ້າຈະກ່າວເຖິງວຣະຕະນະວະມີທີ່ຖືປະຈໍາ ຊື່ “ຕະວະຣິຕາ”.

Verse 129

प्रवक्ष्यामि यशोविद्याधनारोग्यसुखप्रदाम् । आद्यं तु वह्निवासिन्या दूत्यादिस्तदनन्तरम् ॥ १२९ ॥

ບັດນີ້ ຂ້າຈະອະທິບາຍວິທະຍາ/ມົນຕຣາ ທີ່ໃຫ້ຊື່ສຽງ ຄວາມຮູ້ ຊັບສິນ ສຸຂະພາບ ແລະຄວາມສຸກ. ກ່ອນອື່ນແມ່ນວິທະຍາຂອງ ວັຫນິວາສິນີ; ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຈຶ່ງຕາມລໍາດັບ ບັນດາວິທະຍາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ ດູຕະຍາ.

Verse 130

हंसो धरा स्वयं युक्तस्तेजश्चरसमन्वितम् । वायुः प्रभाचरयुता ग्रासशक्तिसमन्वितः ॥ १३० ॥

ຮັງສະ (Haṁsa) ຕາມທໍາມະຊາດຂອງຕົນ ປະສານກັບທາດດິນ; ໄຟມີຄຸນສົມບັດແຫ່ງການເຄື່ອນໄຫວ; ແລະລົມ ພ້ອມດ້ວຍແສງແລະການເຄື່ອນ ມີພະລັງໃນການກວາດກິນແລະກຸມກິນ.

Verse 131

हृदार येण दाहेन वह्निस्वाष्टमं तथा । हंसः क्ष्माखंयुतो ग्रासश्चरयुक्तो द्वितीयकः ॥ १३१ ॥

ໂດຍໄຟເຜົາຮ້ອນທີ່ເກີດຈາກການປະຕິບັດ “ຮຶດາຣະ” (ສູນກາງໃຈ) ໄຟຖືກກ່າວວ່າເປັນອັນທີ 8. ອີກທັງ Haṁsa ຖືກພັນລະນາວ່າເປັນອັນທີ 2—ປະສານກັບດິນແລະອາກາດ ແລະມີການເຄື່ອນໄຫວແຫ່ງການກືນແລະການທ່ອງໄປ.

Verse 132

द्वितिर्नादयुता नित्या त्वरिता द्वादशाक्षरी । विद्या चतुर्थवर्णादिसप्तभिस्त्वक्षरैस्तथा ॥ १३२ ॥

«ດວິຕີ» ປະສານກັບສຽງລຶກລັບ (ນາດ) ແລະເປັນນິດຖາວອນ. «ທວຣິຕາ» ແມ່ນມັນຕຣາ 12 ພະຍາງ. ອີກທັງ «ວິດຍາ» ນີ້ ປະກອບດ້ວຍ 7 ພະຍາງ ເລີ່ມຈາກອັກສອນທີ 4 ຂອງລໍາດັບອັກສອນ.

Verse 133

कुर्यादंगानि युग्मार्णैः षट्क्रमेण करांगयोः । शिरोललाटकंठेषु हृन्नाभ्याधारके तथा ॥ १३३ ॥

ພຶງເຮັດການວາງ (ນະຍາສ) ອົງປະກອບຂອງມັນຕຣາ ໂດຍໃຊ້ພະຍາງເປັນຄູ່ໆ ຕາມລໍາດັບຫົກປະການ—ກ່ອນໃນອະວະຂອງມື; ແລ້ວທີ່ສີສະ, ໜ້າຜາກ, ຄໍ; ແລະທີ່ຫົວໃຈ, ສະດື, ອາທາຣາ (ຖານ) ດ້ວຍ.

Verse 134

ऊरुयुग्मे तथा जानुद्वये जंघाद्वये तथा । पादयुग्मे तथा वर्णान्मंत्रजान्दश विन्यसेत् ॥ १३४ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ທີ່ຂາອ່ອນຄູ່, ຫົວເຂົ່າຄູ່, ແຂ້ງຂາຄູ່, ແລະຕີນຄູ່ ພຶງວາງ (ນະຍາສ) ພະຍາງສິບປະການທີ່ເກີດຈາກມັນຕຣາ ໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມລໍາດັບ.

Verse 135

द्वितीयोपांत्यमध्यस्थैर्मंत्रार्णैरितरैरपि । ताराद्यैः श्रृणु तद्ध्यानं सर्वसिद्धिविधायकम् ॥ १३५ ॥

ໂດຍໃຊ້ພະຍາງຂອງມັນຕຣາທີ່ຢູ່ໃນຕໍາແໜ່ງທີ 2, ທີ່ກ່ອນສຸດທ້າຍ, ແລະທີ່ກາງ—ພ້ອມທັງພະຍາງອື່ນໆ ທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «ຕາຣາ»—ຈົ່ງຟັງການພິຈາລະນານັ້ນ ອັນບັນດານສິດທິທຸກປະການ.

Verse 136

श्यामवर्णशुभाकारां नवयौवनशोभिताम् । द्विद्विक्रमादष्टनागैः कल्पिताभरणोज्ज्वलैः ॥ १३६ ॥

ນາງມີສີຄໍາຄ່ຳ ແລະຮູບຮ່າງງາມມົງຄຸນ; ງາມສະຫງ່າດ້ວຍຄວາມສົດໃໝ່ແຫ່ງວັຍໜຸ່ມ. ນາງສ່ອງປະກາຍດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບທີ່ປັ້ນແຕ່ງຕາມມາດຕາຕໍານານ «ສອງກ້າວ» ແລະ «ນາກາແປດ»។

Verse 137

ताटंकमंगदं तद्वद्रसना नूपुरं च तैः । विप्रक्षत्रियविट्शूद्रजातिभिर्भीमविग्रहैः ॥ १३७ ॥

ໂດຍພວກເຂົາຍັງໄດ້ປັ້ນເຮັດຕຸ້ມຫູ ແລະ ກຳໄລແຂນ, ດັ່ງນັ້ນກໍມີສາຍຄາດແອວ ແລະ ກຳໄລຕີນ—ຖືກສ້າງໂດຍຜູ້ມີຮ່າງກາຍນ່າຢ້ານ ຈາກວັນນະສີ່: ພຣາຫມັນ, ກະສັດຕຣິຍະ, ໄວສະຍະ, ແລະ ຊູດຣະ.

Verse 138

पल्लवांशुकसंवीतां शिखिपिच्छकृतैः शुभैः । वलयैर्भूषितभुजां माणिक्यमुकुटोज्ज्वलाम् ॥ १३८ ॥

ນາງນຸ່ງຜ້າດັ່ງໃບອ່ອນອ່ອນ, ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງມົງຄຸນທີ່ຖັກຈາກຂົນນົກຢູງ; ແຂນຂອງນາງງາມດ້ວຍກຳໄລ, ແລະ ສະຫວ່າງໄສດ້ວຍມົງກຸດປະດັບທັບທິມ.

Verse 139

बर्हिबर्हिकृतापीडां तच्छत्रां तत्पताकिनीम् । गुंजागुणलसद्वक्षः कुचकुंकुममंडलाम् ॥ १३९ ॥

ລາວເຫັນນາງສວມອາປີດາທີ່ຖັກຈາກຂົນນົກຢູງ, ມີຮົ່ມ ແລະ ທຸງປະດັບ; ອົກຂອງນາງສະຫວ່າງດ້ວຍສາຍເມັດກຸນຈາ, ແລະ ອົງນົມຖືກໝາຍເປັນວົງດ້ວຍກຸງກຸມ (ຫົວຂີ້ໝິ້ນແດງ).

Verse 140

त्रिनेत्रां चारुवदनां मंदस्मितमुखांबुजाम् । पाशांकुशवराभीतिलसद्भुजचतुष्टयाम् ॥ १४० ॥

ນາງມີສາມຕາ, ໃບໜ້າງາມ ແລະ ໃບໜ້າດັ່ງດອກບົວທີ່ປະດັບດ້ວຍຮອຍຍິ້ມອ່ອນໆ; ນາງສະຫວ່າງໄສດ້ວຍແຂນສີ່ຂ້າງ ຖືບ່ວງ (ປາຊະ), ຂໍ (ອັງກຸຊະ), ມຸດຣາປະທານພອນ, ແລະ ມຸດຣາອະໄພ.

Verse 141

ध्यात्वैवं तोतलां देवीं पूजयेच्छक्तिभिर्वृताम् । तदग्रस्था लु फट्कारी शरचापकरोज्ज्वला ॥ १४१ ॥

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາສະມາທິຕໍ່ເທວີ ໂຕຕະລາ ດັ່ງນີ້ແລ້ວ, ຄວນບູຊານາງໃນພຣະສະພາບທີ່ຖືກລ້ອມຮອບດ້ວຍຊັກຕິທັງຫຼາຍ. ທາງໜ້ານາງມີຊັກຕິ “ຟັດກາຣີ” ຢືນສະຫວ່າງໄສ ຖືຄັນທະນູ ແລະ ລູກສອນ.

Verse 142

प्रसीदेत्फलदाने च साधकानां त्वरान्वितां । एषा तु नवमी नित्या त्वरितोक्ता मुनीश्वर ॥ १४२ ॥

ນາງເທວີຍິນດີໃນການປະທານຜົນແກ່ຜູ້ປະຕິບັດທີ່ເຮັດດ້ວຍຄວາມເຮັ່ງດ່ວນ. ຕິຖີວັນທີ 9 ນີ້ແມ່ນນິດທະຍະມີພະລັງສະເໝີ ແລະໄດ້ຖືກກ່າວວ່າ «ທະວະຣິຕາ» ໂອ ຈອມມຸນີ.

Verse 143

विध्नदुःस्वप्रशमनी सर्वाभीष्टप्रदायिनी । शुचिः स्वेन युतस्त्वाद्यो रसावह्निसमन्वितः ॥ १४३ ॥

ນາງບັນເທົາອຸປະສັກ ແລະຄວາມຝັນຮ້າຍ ພ້ອມທັງປະທານຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ. ນາງບໍລິສຸດ ມີພະລັງຂອງຕົນເອງ ເປັນປະຖົມ ແລະຮ່ວມກັບ rasa (ແກ່ນສານ), vāyu (ລົມ), ແລະ agni (ໄຟ).

Verse 144

प्राणो द्वितीयः स्वयुतो वनदुच्छक्तिभिः परः । इतीरिता त्र्यक्षराख्या नित्येयं कुलसुंदरी ॥ १४४ ॥

«ພະຍາງທີສອງແມ່ນ ‘ປຣານ’ ຮ່ວມກັບ ‘ສະວະ’ ແລະວາງໃຫ້ຢູ່ເທິງ/ຕໍ່ຈາກພະລັງທີ່ຊີ້ໂດຍ ‘ວະນະ’ ແລະ ‘ດຸ’. ດັ່ງນີ້ໄດ້ປະກາດເທວີ Kulasundarī ຜູ້ສະຖິດຢູ່ນິດ ແລະໂດງດັງວ່າເປັນມັນຕຣາສາມພະຍາງ».

Verse 145

यस्याः स्मरण मात्रेण सर्वज्ञत्वं प्रजायते । त्रिभिस्तैरुदितैर्मूलवर्णैः कुर्य्यात्षडंगकम् ॥ १४५ ॥

ພຽງແຕ່ລະນຶກເຖິງນາງ ຄວາມຮູ້ທົ່ວທັງປວງກໍເກີດຂຶ້ນ. ດ້ວຍອັກສອນຮາກສາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ນັ້ນ ພຶງຈັດຕັ້ງ ṣaḍaṅga ອັນເປັນອົງປະກອບຊ່ວຍຫົກປະການ.

Verse 146

आदिमध्यावसानेषु पूजाजपविधिक्रमात् । प्रत्येक तैस्त्रिभिर्बीजैर्दीर्घस्वरसमन्वितैः ॥ १४६ ॥

ຕາມຂັ້ນຕອນທີ່ກຳນົດໃນການບູຊາ ແລະການຈະປະມັນຕຣາ ໃນຕອນເລີ່ມ, ຕອນກາງ, ແລະຕອນຈົບ ທຸກຄັ້ງພຶງໃຊ້ບີຈະມັນຕຣາສາມນັ້ນ ໂດຍອອກສຽງສະຫຼະຍາວ.

Verse 147

कुर्यात्करांगवक्त्राणां न्यासं प्रोक्तं यथाविधि । ऊर्द्ध्वप्राग्दक्षिणोदक्च पश्चिमाधस्नाग्नभिः ॥ १४७ ॥

ພຶງປະຕິບັດ ນຍາສາ (ການວາງມົນຕຣາ) ໃສ່ມື ອະວະຍະວະ ແລະ ໃບໜ້າ ຕາມທີ່ສອນໄວ້. ໃຫ້ເຮັດຕາມລໍາດັບທິດ: ເທິງ, ຕາເວັນອອກ, ໃຕ້, ເໜືອ; ແລະອີກທັງ ຕາເວັນຕົກ, ລຸ່ມ, ພ້ອມມົນຕຣາແຫ່ງການອາບນ້ໍາ ແລະ ໄຟພິທີ (ອັກນິ) ເພື່ອຊໍາລະບາບ.

Verse 148

सुविनद्यंतरस्थैस्तन्नदात्मसु यथाक्रमम् । आधाररंध्रहृत्स्वेकं द्वितीयं लोचनत्रये ॥ १४८ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂດຍການເປົ່າສຽງພາຍໃນຢ່າງລະມັດລະວັງ ທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນນາດີ (ຊ່ອງທາງລະອຽດ) ພຶງດໍາເນີນຕາມລໍາດັບໃນຮູບສຽງນັ້ນ: ການວາງທີ່ໜຶ່ງຢູ່ອາທາຣະ (ຮາກ), ບຣະຫມະຣັນທຣະ (brahmarandhra) ແລະ ຫົວໃຈ; ການວາງທີ່ສອງຢູ່ໃນສາມດວງຕາ.

Verse 149

तृतीयं श्रोत्रचिबुके चतुर्थं घ्राणतालुषु । पंचमं चांसनाभीषु ततः पाणिपदद्वये ॥ १४९ ॥

ການວາງທີ່ສາມຢູ່ທີ່ຫູ ແລະ ຄາງ; ການວາງທີ່ສີ່ຢູ່ທີ່ດັງ ແລະ ເພດານປາກ (ຕາລູ). ການວາງທີ່ຫ້າຢູ່ທີ່ບ່າ ແລະ ສະດື; ແລ້ວຕໍ່ໄປຢູ່ທີ່ມືທັງສອງ ແລະ ຕີນທັງສອງ.

Verse 150

मूलमध्याग्रतो न्यस्येन्नवधा मूलवर्णकैः । लोहितां लोहिताकारशक्तिंबृदनिषेविताम् ॥ १५० ॥

ພຶງເຮັດນຍາສາທີ່ຮາກ ທີ່ກາງ ແລະ ທີ່ປາຍ ໂດຍວາງພະຍາງມົນຕຣາເກົ້າປະການ ດ້ວຍອັກສອນຮາກ. ຈາກນັ້ນ ພຶງພິຈາລະນາສັກຕິສີແດງ ຜູ້ມີຮູບອັນແດງ ແລະມີຫມູ່ບໍລິວານທິບຍະຄອຍປະນົມບໍລິການ.

Verse 151

लोहितांशुकभूषास्रग्लेपनां षण्मुखांबुजाम् । अनर्घ्यरत्नघटितमाणिक्यमुकुटोज्वलाम् ॥ १५१ ॥

ນາງນຸ່ງຜ້າສີແດງ ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບ ພວງມາລາ ແລະ ນ້ໍາຫອມອັນສັກສິດ; ນາງເປັນຜູ້ມີໃບໜ້າດັ່ງດອກບົວຫົກ (ຫົກປະການ) ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍມົກກຸດມານິກຍະ (ມົກກຸດທັບທິມ) ທີ່ປະກອບຈາກອັນມະນີອັນຫາຄ່າບໍ່ໄດ້.

Verse 152

रत्नस्तबकसंभिन्नलसद्वक्षःस्थलां शुभाम् । कारुण्यानंदपरमा मरुणांबुजविष्टराम् ॥ १५२ ॥

ນາງຜູ້ເປັນມງຄຸນແລະສະຫວ່າງໄສ ອົງອົບອຸ່ນງາມສົດໃສ ອົງອົບອຸ່ນທີ່ອົງອົບອຸ່ນຖືກປະດັບດ້ວຍພວງຮັດຕະນະ; ສູງສຸດໃນເມດຕາກະລຸນາແລະອານັນ ນາງນັ່ງເທິງດອກບົວ।

Verse 153

भुजैर्द्वादशभिर्युक्तां सर्वेषां सर्ववाङ्मयीम् । प्रवालाक्षस्रजं पद्मं कुंडिकां रत्ननिर्मिताम् ॥ १५३ ॥

ນາງມີແຂນສິບສອງ ເປັນອົງຮວມແຫ່ງວາຈາແລະວິຊາຂອງທຸກສາຍ; ຖືດອກບົວ, ພວງມາລາປະກອບດ້ວຍປະວານແລະເມັດຣຸທຣາກະສະ, ແລະຄຸນດິກາ (ຄົວນ້ຳ) ທຳດ້ວຍຮັດຕະນະ।

Verse 154

रत्नपूर्णं तु चषकं लुंगीं व्याख्यानमुद्रिकाम् । दधानां दक्षिणैर्वामैः पुस्तकं चारुणोत्पलम् ॥ १५४ ॥

ໃນແຂນຂວາ ນາງຖືຈອກເຕັມໄປດ້ວຍຮັດຕະນະ, ຖົງນ້ອຍ, ແລະມຸດຣາແຫ່ງການອະທິບາຍສອນ; ໃນແຂນຊ້າຍ ນາງຖືປຶ້ມ ແລະດອກບົວອັນງາມ।

Verse 155

हैमीं च लेखनीं रत्नमालां कंबुवरं भुजैः । अभितः स्तूयमानां च देवगंधर्वकिन्नरैः ॥ १५५ ॥

ແລະ (ພຣະອົງໄດ້ເຫັນ) ປາກກາຄຳ, ພວງມາລາຮັດຕະນະ, ແລະສັງຂະອັນປະເສີດ ຢູ່ໃນແຂນ; ພຣະຮູບອັນນ່າເຄົາລົບນັ້ນ ຖືກສັນລະເສີນຮອບດ້ານໂດຍເທວະ, ຄັນທະວະ ແລະຄິນນະຣະ।

Verse 156

यक्षराक्षसदैत्यर्षिसिद्धविद्याधरादिभिः । ध्यात्वैवमर्चयेन्नित्यां वाग्लक्ष्मीकान्तिसिद्धये ॥ १५६ ॥

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິຕາມນີ້ ຄວນບູຊາທຸກມື້—ພ້ອມກັບຢັກສະ, ຣາກສະສະ, ໄດຕະຍະ, ຣິສິ, ສິດທະ, ວິດຍາທະຣະ ແລະອື່ນໆ—ເພື່ອໄດ້ຄວາມສຳເລັດໃນວາຈາ, ລາພະສົມບັດ ແລະຄວາມສະຫວ່າງໄສອັນຮຸ່ງເຮືອງ।

Verse 157

सितां केवलवाक्सिद्ध्यै लक्ष्म्यै हेमप्रभामपि । धूमाभां वैरिविद्विष्ट्यै मृतये निग्रहाय च ॥ १५७ ॥

ຄວນໃຊ້ «ຮູບ/ພິທີສີຂາວ» ເພື່ອບັນລຸອຳນາດແຫ່ງວາຈາ (ວາກສິດທິ) ເທົ່ານັ້ນ; «ຮູບສີຄຳສະຫວ່າງ» ເພື່ອຄວາມຮັ່ງມີແລະພຣະລັກສະມີ; ແລະ «ຮູບສີຄວັນ» ເພື່ອປະຫານອະລິສັດຕູ, ນຳໃຫ້ເກີດຄວາມຕາຍ ແລະການກົດຂີ່ (ນິຄຣະຫາ)។

Verse 158

नीलां च मूकीकरणे स्मरेत्तत्तदपेक्षया । इत्येषा दशमी नित्या प्रोक्ता ते कुलसुन्दरी ॥ १५८ ॥

ເພື່ອເຮັດໃຫ້ຜູ້ໃດໜຶ່ງເປັນໃບ້ງຽບ (ມູກີກະຣະນະ) ຄວນລະລຶກ «ນີລາ» ຕາມເຈດຈຳນົງນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ກຸລະສຸນດະຣີ, ຮູບ “ດະສະມີ” ອັນນິດຕະຍາ (ຖາວອນ) ນີ້ ໄດ້ຖືກສອນແກ່ເຈົ້າແລ້ວ.

Verse 159

नित्यानित्यां तु दशमीं त्रिकुटां वच्मि सांप्रतम् । हंसश्च हृत्प्राणरसादाहकर्णैः समन्वितः ॥ १५९ ॥

ບັດນີ້ຂ້ອຍຈະພັນນາ «ດະສະມີ» (ວັນທີ່ສິບ) ຊຶ່ງມີສອງປະເພດ—ນິດຕະຍາ ແລະ ອະນິດຕະຍາ—ແລະຮູ້ຈັກວ່າ «ຕຣິກຸຕາ». ມັນຍັງສຳພັນກັບ «ຫັມສະ» ພ້ອມດ້ວຍຫົວໃຈ, ປຣານ (ລົມຫາຍໃຈ), ຣະສະ (ແກ່ນສານ), ຄວາມຮ້ອນເຜົາ ແລະ ຫູ.

Verse 160

विद्यया कुलसुंदर्या योजितः संप्रदायतः । नित्यानित्यत्रिवर्णेयं ष़ड्भिः कूटाक्षरैर्युता ॥ १६० ॥

ຖືກປະສານກັບວິທະຍາ (Vidyā) ອັນມົງຄຸນຊື່ «ກຸລະສຸນດະຣີ» ແລະຖືກສະຖາປະນາຕາມສາຍສືບທອດ (sampradāya), ຄຳສອນນີ້ຄວນເຂົ້າໃຈເປັນສາມຮູບ—ກ່ຽວກັບນິດຕະຍາ ແລະ ອະນິດຕະຍາ—ແລະມີອັກສອນລັບຫົກພະຍາງ (kūṭākṣara) ປະກອບຢູ່.

Verse 161

प्रतिलोमादिभी रूपैर्द्विसप्ततिभिदा मता । यस्या भजनतः सिद्धो नरः स्यात्खेचरः सुखी ॥ १६१ ॥

ດ້ວຍຮູບແບບເຊັ່ນ «ປະຕິໂລມະ» (ກັບຄືນ) ແລະອື່ນໆ ຖືກເຫັນວ່າແບ່ງເປັນ 72 ປະເພດ. ຜູ້ໃດບຳເນົາ/ສັກກາລະ (bhajana) ນັ້ນ ຈະສຳເລັດສິດທິ ແລະກາຍເປັນ «ເຂຈະຣະ» ຜູ້ເຄື່ອນໄຫວໃນຟ້າ ດ້ວຍຄວາມສຸກ.

Verse 162

निग्रहानुग्रहौ कर्तुं क्षमः स्याद्भुवनत्रये । दीर्घस्वरसमेताभ्यां हंसहृभ्द्यां षडंगकम् ॥ १६२ ॥

ພຣະອົງຍ່ອມມີຄວາມສາມາດ ໃນສາມໂລກ ທັງການຫ້າມປະຄອງ ແລະ ປະທານພຣະກະລຸນາ. ໂດຍປະສົມພະຍາງ “haṃsa” ແລະ “hṛbh” ກັບສະຫຼະຍາວ ຈຶ່ງຊີ້ເຖິງ ṣaḍaṅga/vedāṅga ຫົກປະການ.

Verse 163

भ्रूमध्ये कण्ठहृन्नाभिगुह्याधारेषु च क्रमात् । विद्याक्षराणि क्रमशो न्यसेद्विंदुयुतानि च ॥ १६३ ॥

ຕາມລຳດັບ—ກາງຄິ້ວ, ຄໍ, ຫົວໃຈ, ສະດື, ບ່ອນລັບ, ແລະ ຖານ—ພຶງວາງ (nyāsa) ພະຍາງແຫ່ງວິທະຍາ ທີ່ມີ bindu ປະກອບ ທີລະພະຍາງ.

Verse 164

व्यापकं च समस्तेन विधाय विधिना पुनः । ध्यायेत्समस्तसंपत्तिहेतोः सर्वात्मिकां शिवाम् ॥ १६४ ॥

ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີອັນຄົບຖ້ວນຕາມວິທີອີກຄັ້ງແລ້ວ ພຶງພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິເຖິງ ພຣະສີວາ (Śivā) ຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວໄປ ແລະ ເປັນອາດຕະມະແຫ່ງສັບພະສິ່ງ ຜູ້ເປັນເຫດແຫ່ງສົມບັດ ແລະ ສິດທິທຸກປະການ.

Verse 165

उद्यद्भास्करबिंबाभां माणिक्यमुकुटोज्ज्वलाम् । पद्मरागकृताकल्पामरुणांशुकधारिणीम् ॥ १६५ ॥

ນາງສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງຕາເວັນຍາມຮຸ່ງ ແລະ ສະຫວ່າງໄສດ້ວຍມົງກຸດມະນີທັບທິມ. ນາງປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບທຳດ້ວຍພະລອຍພັດມະຣາກ ແລະ ນຸ່ງຜ້າສີແດງກ່ຳ.

Verse 166

चारुस्मितलसद्वक्त्रषट्सरोजविराजिताम् । प्रतिवक्त्रं त्रिनयनां भुजैर्द्वादशभिर्युताम् ॥ १६६ ॥

ນາງງາມສະຫວ່າງດ້ວຍໃບໜ້າຫົກດັ່ງດອກບົວ ສ່ອງໄສດ້ວຍຮອຍຍິ້ມອ່ອນຫວານ. ໃນແຕ່ລະໃບໜ້າມີດວງຕາສາມ ແລະ ນາງມີແຂນສິບສອງ.

Verse 167

पाशाक्षगुणपुंड्रेक्षुचापखेटत्रिशूलकान् । करैर्वामैर्दधानां च अङ्कुशं पुस्तकं तथा ॥ १६७ ॥

ໃນມືຊ້າຍ ນາງຖື ບ່ວງຜູກ (ປາຊ), ເຕົ້າຫຼິ້ນ (ອັກສະ), ສາຍຄັນທະນູ, ເຄື່ອງໝາຍປຸນດຣະ (ປຸນດຣເອກຊຸ), ຄັນທະນູອ້ອຍ, ດາບ ແລະ ຕຣິຊູນ; ຍັງຖື ອັງກຸຊ ແລະ ປຶ້ມ ອີກດ້ວຍ।

Verse 168

पुष्पेषुमंबुजं चैव नृकपालाभये तथा । दधानां दक्षिणैर्हस्तैर्ध्यायेद्देवीमनन्यधीः ॥ १६८ ॥

ດ້ວຍໃຈທີ່ໝັ້ນຄົງ ແລະ ເປັນໜຶ່ງດຽວ ຄວນພິຈາລະນາພຣະເທວີ ວ່າໃນມືຂວາ ນາງຖື ດອກໄມ້, ດອກບົວ, ກະໂຫຼກມະນຸດ ແລະ ມຸດຣາອະພະຍະ (ທ່າປະທານຄວາມບໍ່ຢ້ານ).

Verse 169

इत्येषैकादशी प्रोक्ता द्वादशीं श्रृणु नारद । त्वरितोयांत्यमाद्यं स्याद्युतिदोहचरस्वयुक् ॥ १६९ ॥

ດັ່ງນີ້ ພິທີວຣະຕະເອກາດະຊີ ໄດ້ຖືກອະທິບາຍແລ້ວ. ບັດນີ້ ໂອ ນາຣະດະ ຈົ່ງຟັງກົດຂອງດວາດະຊີ: ເມື່ອມີຄວາມຮີບດ່ວນໃນການປິດວຣະຕະໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ຄວນເລີ່ມພິທີສິ້ນສຸດທີ່ເໝາະສົມ ພ້ອມກັບການຖວາຍບູຊາ ແລະ ຂໍ້ປະພຶດທີ່ກຳນົດໄວ້.

Verse 170

हृञ्च दाहक्ष्मास्वयुतं वज्रेशीपञ्चमं तथा । मरुत्स्वयुक्तो मध्याढ्यो दशम्याः परतः पुनः ॥ १७० ॥

«ພະຍາງ ‘hṛñ’ ຈະຕ້ອງປະສົມກັບ ‘dāha’ ແລະ ‘kṣmā’ ຕາມທີ່ກຳນົດ; ແລະ ອັນທີຫ້າ ແມ່ນ ‘vajreśī’. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ປະສົມກັບ ‘marut’ ແລະ ວາງໄວ້ກາງ; ແລ້ວອີກຄັ້ງ ໃຫ້ວາງໄວ້ຫຼັງຈາກອັນທີສິບ».

Verse 171

भूमी रसाक्ष्मास्वयुता वज्रेशीत्यष्टमः क्रमात् । षडक्षराणि त्वरिता तृतीयं तदनंतरम् ॥ १७१ ॥

ຕາມລຳດັບ ອັນທີແປດ ໄດ້ກ່າວວ່າ: «Bhūmī, Rasā, Kṣmā ພ້ອມກັບ Sva ແລະ Vajreśī». ຫຼັງຈາກນັ້ນ ມີມັນຕຣາ 6 ພະຍາງ ຊື່ «Tvaritā» ແລະ ຕໍ່ທັນທີ ແມ່ນອັນທີສາມ.

Verse 172

द्युतिर्दाहचरस्वेन अस्या आद्यमनन्तरम् । उक्ता नीलपताकाख्या नित्या सप्तदशाक्षरी ॥ १७२ ॥

ທັນທີຫຼັງຈາກນີ້ ພະຍາງທຳອິດຖືກກ່າວວ່າ «ດະຍຸຕິ» ແລ້ວຕາມດ້ວຍ «ດາຫະ-ຈະຣະສະເວນ»। ນີ້ແມ່ນມະນະຕຣາ 17 ພະຍາງ ອັນນິລັນດອນ ຊື່ «ນີລະປະຕາກາ»।

Verse 173

द्विद्विपक्षाक्षिषड्वर्णैर्मंत्रोत्थैरंगकल्पनम् । श्रोत्रादिनासायुगले वाचि कण्ठे हृदि क्रमात् ॥ १७३ ॥

ດ້ວຍພະຍາງທີ່ເກີດຈາກມະນະຕຣາ—ນັບເປັນ «2, 2, ປີກ, ຕາ, 6»—ພຶງກະທຳອັງກະກັນປະນາ (ນະຍາສະ) ຕາມລຳດັບ: ເລີ່ມທີ່ຫູ, ຕໍ່ດ້ວຍຮູດັງຄູ່, ວາຈາ/ປາກ, ຄໍ, ແລະສຸດທ້າຍທີ່ຫົວໃຈ।

Verse 174

नाभावाधारकेऽथापि पादसंधिषु च क्रमात् । मन्त्राक्षराणि क्रमशो न्यसेत्सप्तदशापि च ॥ १७४ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ທີ່ສະດື (ອາທາຣະ-ຖານຮອງ) ແລະທີ່ຂໍ້ຕໍ່ຂອງຕີນທັງສອງ ຕາມລຳດັບ ພຶງວາງພະຍາງຂອງມະນະຕຣາໃຫ້ຕໍ່ເນື່ອງ—ຄົບທັງ 17 ພະຍາງ।

Verse 175

व्यापकं च समस्तेन विदध्याञ्च यथाविधि । इन्द्रनीलनिभां भास्वन्मणिमौलिविराजिताम् ॥ १७५ ॥

ແລະພຶງປະດິດຮູບອັນແຜ່ຊຶມທົ່ວທັງປວງ ໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ: ສີນ້ຳເງິນເຂັ້ມດັ່ງໄພທູນສະຟາຍ, ສະຫວ່າງໄສ, ແລະສົມພອນດ້ວຍມົງກຸດມະນີທີ່ສ່ອງປະກາຍ।

Verse 176

पञ्चवक्त्रां त्रिनयनामरुणांशुकधारिणीम् । दशहस्तां लसन्मुक्तामण्याभरणमंडिताम् ॥ १७६ ॥

ພຶງພິຈາລະນານາງເປັນຜູ້ມີ 5 ໜ້າ, 3 ຕາ, ນຸ່ງຜ້າສີແດງອະຣຸນ, ມີ 10 ມື, ແລະປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບໄຂ່ມຸກແລະມະນີອັນສ່ອງປະກາຍ।

Verse 177

रत्नस्तबकसंपन्नदेहां चारुस्मिताननाम् । पाशं पताकां चर्मापि शार्ङ्गचापं वरं करैः ॥ १७७ ॥

ພຣະນາງມີກາຍປະດັບດ້ວຍພວງແກ້ວມະນີ ແລະໃບໜ້າມີຮອຍຍິ້ມງາມ. ໃນພຣະຫັດຖືບ່ວງ, ທຸງ, ໂລ່ຫນັງ ແລະຄັນທະນູ Śārṅga ອັນປະເສີດ.

Verse 178

दधानां वामपार्श्वस्थैः सर्वाभरणभूषितैः । अंकुशे च तथा शर्क्ति खङ्गं बाणं तथाभयम् ॥ १७८ ॥

ພຣະນາງປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບທຸກຢ່າງ ແລະມີຜູ້ຕິດຕາມຢູ່ຂ້າງຊ້າຍ. ພຣະຫັດຖືອັງກຸສ, ທັງຫອກ (śakti), ດາບ, ລູກສອນ ແລະມຸດຣາອະພະຍະ—ທ່າໃຫ້ຄວາມບໍ່ຢ້ານ.

Verse 179

दधानां दक्षिणैर्हस्तैरासीनां पद्मविष्टरे । स्वाकारवर्णवेषास्यपाण्यायुधविभूषणैः ॥ १७९ ॥

ພຣະນາງປະທັບນັ່ງເທິງບັນລັງດອກບົວ ແລະໃນພຣະຫັດຂວາຖືຂອງມົງຄຸນ. ຄວາມງາມຕາມຮູບຂອງພຣະນາງເອງ—ສີກາຍ, ເຄື່ອງນຸ່ງ, ໃບໜ້າ, ມື, ອາວຸດ ແລະເຄື່ອງປະດັບ—ລ້ວນສ່ອງສະຫວ່າງຢ່າງຖືກລຳດັບ.

Verse 180

शक्तिवृन्दैर्वृतां ध्यायेद्देवीं नित्यार्चनक्रमे । त्रिषट्कोणयुतं पद्ममष्टपत्रं ततो बहिः ॥ १८० ॥

ໃນລຳດັບການບູຊາປະຈຳວັນ ຄວນພິຈາລະນາພຣະເທວີຜູ້ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍຫມູ່ສັກຕິ. ແລະຄວນນຶກເຫັນດອກບົວທີ່ມີຮູບຫົກແຈ (ສອງສາມຫຼ່ຽມສອດກັນ) ແລະດ້ານນອກເປັນດອກບົວແປດກີບ.

Verse 181

अष्टास्रं भूपुरद्वन्द्वावृतं तत्पुरयुग्मकम् । चतुर्द्वारयुतं दिक्षु शाखाभिश्च समन्वितम् ॥ १८१ ॥

ມັນເປັນຮູບແປດແຈ ແລະຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍບູພຸຣະ (bhūpura) ສອງຊັ້ນ. ພາຍໃນມີກຳແພງຊັ້ນໃນ (pura) ສອງຊັ້ນ, ມີປະຕູສີ່ທິດ ແລະມີກິ່ງຂະຫຍາຍປະກອບພ້ອມ.

Verse 182

कृत्वा नामावृतां शक्तिं गणैस्तत्रार्चयेच्छिवाम् । एषा ते द्वादशी नित्या प्रोक्ता नीलपताकिनी ॥ १८२ ॥

ເມື່ອຈັດທຳ «ສັກຕິ» (ຍັນຕຣ/ເຄື່ອງໝາຍພິທີ) ທີ່ຖືກລ້ອມດ້ວຍພຣະນາມອັນສັກສິດ ແລ້ວ ຄວນບູຊາ ພຣະສິວາ ພ້ອມກັບພວກຄະນະ (Gaṇa). ນີ້ແມ່ນວຣະຕະ «ດວາດະສີ» ອັນຖາວອນ ທີ່ປະກາດໄວ້—ຊື່ «ນີລະປະຕາກິນີ».

Verse 183

समरे विजयं खङ्गपादुकांजनसिद्धिदा । वेतालयक्षिणीचेटपिशाचादिप्रसाधिनी ॥ १८३ ॥

ນາງປະທານໄຊຊະນະໃນສົງຄາມ ແລະໃຫ້ສິດທິ (siddhi) ເຊັ່ນ ອຳນາດແຫ່ງດາບ, ເກີບວິເສດ, ແລະອັນຊັນ (collyrium). ນາງຍັງປະຫານ/ປະຫັດປະຫານ ວີຕາລາ, ຢັກຊິນີ, ຜູ້ຮັບໃຊ້ອະສູຣ, ປິສາຈາ ແລະອື່ນໆ.

Verse 184

निधानबिलसिद्धान्नसाधिनी कामचोदिता । अथ त्रयोदेशीं नित्यां वक्ष्यामि श्रृणु नारद ॥ १८४ ॥

ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາເປັນແຮງດົນໃຈ ນາງໄດ້ເປັນຜູ້ສຳເລັດ «ອາຫານສິດທິ» ທີ່ໄດ້ຈາກຖ້ຳຂຸມຊັບ. ບັດນີ້ ຂ້ອຍຈະກ່າວເຖິງວຣະຕະປະຈຳວັນແຫ່ງ «ຕຣະໂຢດະສີ»; ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ນາຣະດະ.

Verse 185

रसो नभस्तथा दाहो व्याप्तक्ष्मावनपूर्विका । खेन युक्ता भवेन्नित्या विजयैकाक्षरा मुने ॥ १८५ ॥

«ຣະສະ», «ນະພັສ», «ດາຫະ» ແລະລຳດັບທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «ວຽາປຕ», «ກສະມາ», «ວະນ»—ເມື່ອນຳໄປປະສົມກັບ «ຂ» ຈະກາຍເປັນພະຍາງດຽວ «ວິຊະຍາ» ຢ່າງແນ່ນອນ, ໂອ ມຸນີ.

Verse 186

विद्याया व्यंजनैर्दीर्घस्वरयुक्तैश्चतुष्टयम् । शेषाभ्यां च द्वयं कुर्यात्षडंगानि करांगयोः ॥ १८६ ॥

ສຳລັບ «ວິທະຍາ» (ມັນຕຣ) ຄວນຈັດເປັນຊຸດສີ່ ໂດຍໃຊ້ພະຍັນຊະນະທີ່ປະກົບກັບສະຫຼະຍາວ; ແລະດ້ວຍສອງທີ່ເຫຼືອ ໃຫ້ເຮັດເປັນຄູ່. ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຈັດ «ສັດອັງກະ» (ṣaḍaṅga) ຫົກສ່ວນ ລົງໃນອະວະແຫ່ງມື (karāṅga).

Verse 187

ज्ञानेंद्रियेषु श्रोत्रादिष्वथ चित्ते च विन्यसेत् । अक्षराणि क्रमाद्बिन्दुयुतान्यन्यत्तु पूर्ववत् ॥ १८७ ॥

ຄວນເຮັດນະຍາສະ ວາງພະຍາງຕາມລໍາດັບໃສ່ອະວະຮັບຮູ້ ເລີ່ມຈາກຫູ ແລະວາງໃສ່ໃຈດ້ວຍ; ອັກສອນວາງຕໍ່ເນື່ອງພ້ອມບິນດຸ ແລະສ່ວນອື່ນເຮັດຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ।

Verse 188

पञ्च वक्त्रां दशभुजां प्रतिवक्त्रं त्रिलोचनाम् । भास्वन्मुकुटविन्यासचन्द्रलेखाविराजिताम् ॥ १८८ ॥

ນາງມີຫນ້າຫ້າ ແລະແຂນສິບ; ແຕ່ລະຫນ້າມີຕາສາມ. ນາງສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍການປະດັບມົກຸດອັນຮຸ່ງໂຮງ ແລະງາມດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍພະຈັນເສັ້ຽວ.

Verse 189

सर्वाभरणसंयुक्तां पीतांबरसमुज्ज्वलाम् । उद्यद्भास्वद्बिंबतुल्यदेहकांतिं शुचिस्मिताम् ॥ १८९ ॥

ນາງປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງອາພອນທຸກຢ່າງ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງໃນຜ້າສີເຫຼືອງ; ກາຍຂອງນາງມີປະກາຍດັ່ງດວງກົມທີ່ກໍາລັງຂຶ້ນສ່ອງແສງ, ແລະຍິ້ມຢ່າງບໍລິສຸດສະງົບ.

Verse 190

शंखं पाशं खेटचापौ कह्लारं वामबाहुभिः । चक्रं तथांकुशं खङ्गं सायकं मातुलुं गकम् ॥ १९० ॥

ໃນແຂນຊ້າຍ ນາງຖືສັງຂະ, ບາສະ (ບ່ວງບາດ/ບ່ວງຜູກ), ໂລ່ ແລະຄັນທະນູ, ພ້ອມດອກບົວ; ແລະຍັງຖືຈັກຣະ, ອັງກຸສ, ດາບ, ລູກສອນ, ແລະໝາກມາຕຸລຸງກະ (citron).

Verse 191

दधानां दक्षिणैर्हस्तैः प्रयोगे भीमदर्शनाम् । उपासनेति सौम्यां च सिंहोपरि कृतासनाम् ॥ १९१ ॥

ໃນພິທີປະຍົກ (prayoga) ຄວນນຶກເຫັນນາງມີຮູບພາບນ່າກົວ ໂດຍຖື (ເຄື່ອງ/ມຸດຣາ) ໃນແຂນຂວາ; ແຕ່ໃນອຸປາສະນາ (upāsanā) ນາງເປັນຜູ້ອ່ອນໂຍນ ແລະນັ່ງເທິງສິງໂຕເປັນບັນລັງ.

Verse 192

व्याघ्रारूढाभिरभितः शक्तिभिः परिवारिताम् । समरे पूजनेऽन्येषु प्रयोगेषु सुखासनाम् ॥ १९२ ॥

ນາງຖືກຫ້ອມລ້ອມທຸກທິດໂດຍບັນດາສັກຕິ (Śakti) ຜູ້ຂີ່ເສືອ; ໃນສົງຄາມ, ໃນພິທີບູຊາ, ແລະໃນການນໍາໃຊ້ພິທີອື່ນໆ ຄວນພິຈາລະນານາງເປັນຜູ້ນັ່ງຢ່າງສະບາຍໃນສຸຂາສະນະ।

Verse 193

शक्तयश्चापि पूजायां सुखासनसमन्विताः । सर्वा देव्याः समाकारमुखपाण्यायुधा अपि ॥ १९३ ॥

ແລະໃນພິທີບູຊາ ບັນດາສັກຕິຜູ້ຕິດຕາມກໍຄວນຖືກພິຈາລະນາວ່ານັ່ງໃນສຸຂາສະນະ; ເທວີທັງປວງນັ້ນມີຮູບລັກຄ້າຍກັນ—ໃບໜ້າ, ມື, ແລະອາວຸດກໍຄ້າຍກັນດ້ວຍ।

Verse 194

चतुरस्रद्वयं कृत्वा चतुर्द्वारोपशोभितम् । शाखष्टकसमोपेतं तत्र प्राग्वत्समर्चयेत् ॥ १९४ ॥

ເມື່ອສ້າງຮູບສີ່ຫຼ່ຽມຄູ່ໜຶ່ງ ໃຫ້ງາມດ້ວຍປະຕູສີ່ດ້ານ ແລະພ້ອມດ້ວຍກິ່ງແປດ, ຈຶ່ງຄວນບູຊາລູກງົວທີ່ຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນອອກ ຕາມວິທີທີ່ກໍານົດໄວ້।

Verse 195

तदंतर्वृतयुग्मांतरष्टकोणं विधाय तु । तदंतश्च तथा पद्मं षोडशच्छदसंयुतम् ॥ १९५ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພາຍໃນນັ້ນ ໃຫ້ຂີດຮູບແປດຫຼ່ຽມ (octagon) ໃນຊ່ອງລະຫວ່າງວົງມົນຄູ່; ແລ້ວພາຍໃນນັ້ນອີກ ໃຫ້ຂີດດອກບົວທີ່ມີກີບສິບຫົກກີບ।

Verse 196

तथैवाष्टच्छद पद्मं विधायावाह्य तत्र ताम् । तत्तच्छक्त्या वृतां सम्यगुपचारैस्तथार्चयेत् ॥ १९६ ॥

ໃນທໍານອງດຽວກັນ ໃຫ້ສ້າງດອກບົວມີແປດກີບ ແລະເຊີນນາງ (ອາວາຫນ) ໃຫ້ປະທັບຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ແລ້ວໃຫ້ບູຊານາງຢ່າງຖືກຕ້ອງ ດ້ວຍອຸປະຈາຣະ (upacāras) ເມື່ອນາງຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍສັກຕິທີ່ກ່ຽວຂ້ອງແຕ່ລະອົງ।

Verse 197

एषा त्रiयोदशी प्रोक्ता वादेयुद्धे जयप्रदा । चतुर्दशीं प्रवक्ष्येऽथ नित्यां वै सर्वमंगलाम् ॥ १९७ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ວັນຕຣະໂຢດະສີ (ວັນທີ 13) ໄດ້ຖືກກ່າວວ່າ ໃຫ້ໄຊຊະນະໃນການໂຕ້ວາທີ ແລະ ການຖົດຖຽງ. ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍ ວັນຈະຕຸຣະດະສີ (ວັນທີ 14) ອັນຄວນປະຕິບັດເປັນນິດ ແລະ ເປັນມົງຄຸນທັງປວງ.

Verse 198

हृदंबुवनयुक्तं खं नित्या स्यात्सर्वमंगला ॥ १९८ ॥

ພະຍາງ “kha” ເມື່ອປະສົມກັບ “hṛt” (ຫົວໃຈ), “ambu” (ນ້ຳ), ແລະ “vana” (ປ່າ) ຂໍໃຫ້ເປັນແຫຼ່ງກໍ່ເກີດມົງຄຸນທັງປວງເປັນນິດ.

Verse 199

एकाक्षर्यनया सिद्धो जायते खेचरः क्षणात् । षड्दीर्घाढ्यां मूलविद्यां षडंगेषु प्रविन्यसेत् ॥ १९९ ॥

ດ້ວຍວິທີອັກສອນດຽວນີ້ ຜູ້ບຳເນັດສຳເລັດຈະເກີດເປັນ “ເຂຈະຣະ” (ຜູ້ເດີນໃນຟ້າ) ໃນພິບຕາ. ແລ້ວຄວນວາງນະຍາສະ (nyāsa) ມູນມັນຕຣາ ທີ່ມີສະຫຼະຍາວຫົກ ລົງໃນອະວະຫົກຢ່າງຢ່າງລະມັດລະວັງ.

Verse 200

तां नित्यां जातरूपाभां मुक्तामाणिक्यभूषणाम् । माणिक्यमुकुटां नेत्रद्वयप्रेंखद्दयापराम् ॥ २०० ॥

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນນາງຜູ້ເປັນນິດ—ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຄຳບໍລິສຸດ ປະດັບດ້ວຍໄຂ່ມຸກ ແລະ ມະນີທັບທິມ ສວມມົກຸດມະນີ ແລະ ເປັນຜູ້ມີເມດຕາກະຣຸນາສູງສຸດ—ດວງຕາທັງສອງເຄື່ອນໄຫວອ່ອນໂຍນດັ່ງການໂອນໄຫວແຫ່ງພຣະກຸນ.