Dīpa-vidhi-vyākhyānam (Procedure for Lamp-Offering to Hanumān)

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । अथ दीपविधिं वक्ष्ये सरहस्यं हनूमतः । यस्य विज्ञानमात्रेण सिद्धो भवति साधकः ॥ १ ॥

ສະນັດກຸມາຣ ກ່າວວ່າ: ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍພິທີຖວາຍປະທີບ (ໂຄມໄຟ) ແດ່ຫນຸມານ ພ້ອມຄວາມລັບພາຍໃນ; ເພີງແຕ່ເຂົ້າໃຈ ຜູ້ປະຕິບັດກໍສຳເລັດຜົນໄດ້.

Verse 2

दीपपात्रप्रमाणं च तैलमानं क्रमेण तु । द्रव्यस्य च प्रमाणं वै तत्तु मानमनुक्रमात् ॥ २ ॥

ຕາມລຳດັບ ຄວນກ່າວເຖິງຂະໜາດພາຊະນະໂຄມໄຟກ່ອນ, ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວເຖິງປະລິມານນ້ຳມັນ, ແລະປະລິມານຂອງວັດຖຸອື່ນໆ; ມາດຕາທັງໝົດນີ້ພຶງລຽງຕາມຂັ້ນຕອນ.

Verse 3

स्थानभेदं च मंत्रं च दीपदानमनुं पृथक् । पुष्पवासिततैलेन सर्वकामप्रदं मतम् ॥ ३ ॥

ຄວາມແຕກຕ່າງຂອງສະຖານທີ່, ມົນຕຣາ, ແລະກົດລະບຽບສະເພາະໃນການຖວາຍໂຄມໄຟ ຄວນອະທິບາຍແຍກກັນ. ແຕ່ເຂົາເຊື່ອວ່າ ການຖວາຍໂຄມໄຟດ້ວຍນ້ຳມັນທີ່ຫອມດ້ວຍດອກໄມ້ ໃຫ້ຜົນສຳເລັດທຸກປາດຖະໜາ.

Verse 4

तिलतैलं श्रियः प्राप्त्यै पथिकागमनं प्रति । अतसीतैलमुद्दिष्टं वश्यकर्मणि निश्चितम् ॥ ४ ॥

ນ້ຳມັນງາ ຖືກກຳນົດເພື່ອໄດ້ຮັບຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ ແລະເພື່ອໃຫ້ຜູ້ເດີນທາງກັບມາຮອດ. ສ່ວນນ້ຳມັນອະຕະສີ (linseed) ໄດ້ຖືກຊີ້ແນະໂດຍຈົງ ແລະເຊື່ອວ່າໃຊ້ໄດ້ຜົນໃນພິທີດຶງດູດ (vaśya-karman).

Verse 5

सार्षापं रोगनाशाय कथितं कर्मकोविदैः । मारणे राजिकोत्थं वा विभीतकसमुद्भवम् ॥ ५ ॥

ນັກຮູ້ພິທີກຳໄດ້ກ່າວວ່າ ການປຸງຈາກເມັດມັດສະຕາດ ເພື່ອທຳລາຍໂລກໄພ; ແຕ່ໃນພິທີທຳລາຍ (ມາຣະນະ) ໃຫ້ໃຊ້ມັດສະຕາດດຳ ຫຼືສິ່ງທີ່ເກີດຈາກຕົ້ນວິບີຕະກະ (bibhītaka)។

Verse 6

उच्चाटने करजोत्थं विद्वेषे मधुवृक्षजम् । अलाभे सर्वतैलानां तिलजं तैलमुत्तमम् ॥ ६ ॥

ສຳລັບພິທີຂັບໄລ່ (uccāṭana) ໃຫ້ໃຊ້ນ້ຳມັນຈາກຕົ້ນກະຣະຈະ (karaja); ສຳລັບພິທີກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຊັງ (vidveṣa) ໃຊ້ນ້ຳມັນຈາກຕົ້ນມະດຸ (madhu). ເມື່ອນ້ຳມັນອື່ນບໍ່ມີ ນ້ຳມັນງາຖືກປະກາດວ່າດີທີ່ສຸດໃນບັນດານ້ຳມັນທັງປວງ।

Verse 7

गोधूमाश्च तिला माषा मुद्गा वै तंडुलाः क्रमात् । पंचधान्यमिदं प्रोक्तं नित्यदीपं तु मारुतेः ॥ ७ ॥

ເຂົ້າສາລີ, ງາ, ຖົ່ວດຳ (māṣa), ຖົ່ວຂຽວ (mudga), ແລະ ເຂົ້າສານ—ຕາມລຳດັບ—ເອີ້ນວ່າ “ທັນຍາ 5 ຢ່າງ”. ແລະຖືກກ່າວໄວ້ເພື່ອຮັກສາໂຄມໄຟນິລັນດອນຂອງມາຣຸຕິ (ຮານຸມານ).

Verse 8

पंचधान्यसमुद्भूतं पिष्टमात्रं सुशोभनम् । सर्वकामप्रदं प्रोक्तं सर्वदा दीपदानके ॥ ८ ॥

ໂຄມໄຟ (ຫຼື ການຖວາຍໂຄມ) ທີ່ເຮັດຈາກແປ້ງອັນເກີດຈາກທັນຍາ 5 ຢ່າງ ແລະປັ້ນໃຫ້ງາມ ຖືກກ່າວວ່າໃຫ້ຜົນສົມປາດຖະນາທຸກປະການ—ທຸກເວລາ—ໃນພິທີຖວາຍໂຄມ (dīpadāna).

Verse 9

वश्ये तडुलपिष्टोत्थं मारणे माषपिष्टजम् । उञ्चाटने कृष्णतिलपिष्टजं च प्रकीर्तितम् ॥ ९ ॥

ສຳລັບພິທີວັດສະຍະ (vaśya—ໃຫ້ຢູ່ໃນອຳນາດ) ໃຫ້ໃຊ້ສິ່ງທີ່ເຮັດຈາກແປ້ງເຂົ້າ; ສຳລັບພິທີມາຣະນະ (māraṇa—ທຳລາຍ) ໃຊ້ຈາກແປ້ງຖົ່ວດຳ; ແລະສຳລັບພິທີຂັບໄລ່ (uñcāṭana) ໃຊ້ຈາກແປ້ງງາດຳ—ດັ່ງນີ້ໄດ້ປະກາດໄວ້។

Verse 10

पथिकागमने प्रोक्तं गोधूमोत्थं सतंडुलम् । मोहने त्वाढकीजात विद्वेषे च कुलत्थजम् ॥ १० ॥

ສໍາລັບພິທີເອີ້ນຜູ້ເດີນທາງໃຫ້ມາພົບໄວ ພຣະຄໍາສອນກໍານົດໃຫ້ໃຊ້ເຂົ້າເມັດທີ່ຈັດເຮັດຈາກເຂົ້າສາລີ. ພິທີໃຫ້ເກີດມົວເມົາ/ຫຼົງໄຫຼ ໃຫ້ໃຊ້ເມັດຈາກ āḍhakī; ແລະພິທີກໍ່ຄວາມບາດໝາງ ໃຫ້ໃຊ້ເມັດຈາກ kulattha.

Verse 11

संग्रामे केवला माषाः प्रोक्ता दीपस्य पात्रके । संधौ त्रिपिष्टजं लक्ष्मीहेतोः कस्तूरिकाभवम् ॥ ११ ॥

ໃນຍາມສົງຄາມ ພຣະຄໍາສອນກໍານົດໃຫ້ໃຊ້ແຕ່ māṣa (ຖົ່ວດໍາ) ເປັນພາຊະນະ/ຖານຮອງຂອງຕະເກີຍ. ໃນເວລາສັນທະຍາ (saṃdhyā) ໃຫ້ໃຊ້ການປຸງທີ່ເອີ້ນວ່າ tripiṣṭaja; ແລະເພື່ອຄວາມຮຸ່ງເຮືອງແຫ່ງພຣະລັກສະມີ ໃຫ້ໃຊ້ສິ່ງທີ່ເຮັດຈາກ kastūrikā (ມັດ).

Verse 12

एलालवंगकर्पूरमृगनाभिसमुद्भवम् । कन्याप्राप्त्यै तथा राजवंश्ये सख्ये तथैव च ॥ १२ ॥

ເອລາ (ໝາກແໜ່ງ) ລະວັງກະ (ກະລົບ) ກັບພູຣະ (ການຟູ) ແລະ ມຶກນາພິ (ມັດ) — ສິ່ງຫອມອັນປະເສີດເຫຼົ່ານີ້ ຖືກກໍານົດເພື່ອໄດ້ຄູ່ຄອງ, ເພື່ອຜູກສາຍສຳພັນກັບວົງສາກະສັດ, ແລະເພື່ອໄດ້ມິດຕະພາບເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 13

अलाभे सर्ववस्तूनां पंचधान्यं वरं स्मृतम् । अष्टमुष्टिर्भवेत्किञ्चित्किञ्चिदष्टौ चः पुष्कलम् ॥ १३ ॥

ເມື່ອບໍ່ອາດຫາສິ່ງຂອງອື່ນໆໄດ້ ການຖວາຍທັນຍາຫານຫ້າຢ່າງ (pañcadhānya) ຖືກກ່າວວ່າເປັນສິ່ງທົດແທນອັນດີທີ່ສຸດ. ປະລິມານນ້ອຍແມ່ນ 8 ກໍາມື; ປະລິມານຫຼາຍແມ່ນ 8 ເທົ່າຂອງນັ້ນ.

Verse 14

पुष्कलानां चतुर्णां च ह्याढकः परिकीर्तितः । चतुराढको भवेद्द्रोणः खारी द्रोणचतुष्टयम् ॥ १४ ॥

puṣkalā ສີ່ສ່ວນ ຖືກກ່າວວ່າເທົ່າກັບ āḍhaka ໜຶ່ງ. āḍhaka ສີ່ ເທົ່າກັບ droṇa ໜຶ່ງ; ແລະ khārī ໜຶ່ງ ປະກອບດ້ວຍ droṇa ສີ່.

Verse 15

खारीचतुष्टय प्रस्थसंज्ञा च परिकीर्तिता । अथवान्यप्रकारेण मानमत्र निगद्यते ॥ १५ ॥

ຊຸດຂາຣີ 4 ກໍຖືກປະກາດວ່າ ຮູ້ຈັກໃນນາມ «ປຣັສຖະ» ເຊັ່ນກັນ. ຫຼືອີກຢ່າງ ລະບົບການວັດຖືກກ່າວໄວ້ທີ່ນີ້ດ້ວຍວິທີອື່ນ.

Verse 16

पलद्वयं तु प्रसृतं द्विगुणं कुडवं मतम् । चतुर्भिः कुडवैः प्रस्थस्तैश्चतुर्भिस्तथाढकः ॥ १६ ॥

ປາລາ 2 ຖືກກ່າວວ່າເປັນ «ປຣະສຣິຕະ»; ສອງເທົ່ານັ້ນເອີ້ນວ່າ «ກຸດະວະ». ກຸດະວະ 4 ເປັນ «ປຣັສຖະ» ແລະ «ປຣັສຖະ» 4 ເປັນ «ອາຑະກະ».

Verse 17

चतुराढको भवेद्द्रोणःऋ खारी द्रोणचतुष्टयम् । क्रमेणैतेन ते ज्ञेयाः पात्रे षट्कर्मसंभवे ॥ १७ ॥

ອາຑະກະ 4 ເປັນ «ໂດຣນະ»; ແລະ «ຂາຣີ» ປະກອບດ້ວຍ ໂດຣນະ 4. ມາດຕາເຫຼົ່ານີ້ຄວນເຂົ້າໃຈຕາມລຳດັບນີ້ ໃນການເກື່ອນໄຫວກັບພາຊະນະ (pātra) ທີ່ໃຊ້ໃນພິທີກຳ 6 ປະການ.

Verse 18

पञ्च सप्त नव तथा प्रमाणास्ते यथाक्रमम् । सौगंधे नैव मानं स्यात्तद्यथारुचि संमतम् ॥ १८ ॥

ປະມານຕາມລຳດັບແມ່ນ 5, 7, ແລະ 9. ແຕ່ໃນເລື່ອງນ້ຳຫອມ/ກິ່ນຫອມ ບໍ່ມີມາດຕາຕາຍຕົວ; ຖືກຍອມຮັບໃຫ້ຕາມຄວາມພໍໃຈຂອງຕົນ.

Verse 19

नित्यपात्रे तु तैलानां नियमो वार्तिकोद्भवः । सोमवारे गृहीत्वातद्ध्वान्यं तोयप्लुतं धरेत् ॥ १९ ॥

ສໍາລັບນ້ຳມັນທີ່ເກັບໄວ້ໃນພາຊະນະປະຈໍາວັນ ມີຂໍ້ກໍານົດທີ່ເກີດຈາກປະເພນີການປະຕິບັດໃນຊີວິດຈິງ. ໃນວັນຈັນ ເມື່ອໄດ້ນໍານ້ຳມັນນັ້ນແລ້ວ ຄວນພອຍນ້ຳ ແລ້ວປົກຄຸມແລະຮັກສາໃຫ້ປອດໄພ.

Verse 20

पश्चात्प्रमाणतो ज्ञेयं कुमारीहस्तपेषणम् । तत्पिष्टं शुद्धपात्रे तु नदीतोयेन पिंडितम् ॥ २० ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຶງຮູ້ຕາມມາດຕະຖານການວັດ: ການບົດຄວນເຮັດໂດຍມືຂອງສາວນ້ອຍ. ແປ້ງນັ້ນໃສ່ພາຊະນະສະອາດ ແລ້ວນວດໃຫ້ເປັນກ້ອນດ້ວຍນ້ຳແມ່ນ້ຳ.

Verse 21

दीपपात्रं ततः कुर्याच्छुद्धः प्रयतमानसः । दीपपात्रे ज्वाल्यमाने मारुतेः कवचं पठेत् ॥ २१ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຜູ້ປະກອບພິທີຜູ້ບໍລິສຸດ ແລະມີໃຈຕັ້ງໝັ້ນ ພຶງຈັດເຮັດພາຊະນະໂຄມໄຟ. ເມື່ອຈຸດໄຟໃນພາຊະນະນັ້ນ ພຶງສະດອງຄະວະຈະປ້ອງກັນຂອງມາຣຸຕິ (ຮານຸມານ).

Verse 22

शुद्धभूमौ समास्थाप्य भौमे दीपं प्रदापयेत् । मालामनूनां ये वर्णाः साध्यनामसमन्विताः ॥ २२ ॥

ເມື່ອຈັດວາງໃຫ້ຖືກຕ້ອງເທິງພື້ນດິນທີ່ບໍລິສຸດແລ້ວ ພຶງຈຸດໂຄມໄຟໃນພື້ນດິນ. ອັກສອນ (ວັນນະ) ຂອງມັນຕຣາແຫ່ງພວງມາລາ ທີ່ປະກອບກັບນາມຂອງສາດຍະ (ເທວະ/ເປົ້າໝາຍທີ່ປາຖະໜາ) ພຶງນຳໃຊ້ໃນພິທີ.

Verse 23

वर्तिकायां प्रकर्त्तव्यास्तंतवस्तत्प्रमाणकाः । तत्त्रिंशांशेन वा ग्राह्या गुरुकार्येऽखिलाढ्यता ॥ २३ ॥

ໃນເຊືອກວັດ (ວັດຕິກາ) ພຶງຈັດເຮັດເສັ້ນດ້າຍໃຫ້ຕາມມາດຕະຖານນັ້ນ; ຫຼືຈະເອົາເທົ່າກັບໜຶ່ງສ່ວນສາມສິບຂອງມັນກໍໄດ້. ໃນວຽກໃຫຍ່ ຕ້ອງຈັດຕຽມໃຫ້ຄົບຖ້ວນທຸກປະການ.

Verse 24

कूटतुल्याः स्मृता नित्ये सामान्येऽथ विशेषके । रुद्राः कूटगणाः प्रोक्ता न पात्रे नियमो मतः ॥ २४ ॥

ໃນພິທີນິດຕະ (ນິດຕະ) ແລະໃນຂໍ້ປະພຶດທົ່ວໄປກັບພິເສດ ພວກມັນຖືກຈື່ຈຳວ່າ “ເທົ່າກັບກ້ອນ/ກອງ (kūṭa)”. ຮຸດຣະຖືກກ່າວວ່າເປັນພວກ “ກຸ່ມ kūṭa”; ແລະໃນເລື່ອງນີ້ ຖືວ່າບໍ່ມີຂໍ້ຈຳກັດແນ່ນອນກ່ຽວກັບຜູ້ຮັບ (pātra).

Verse 25

एकविंशतिसंख्याकास्तन्तवोऽथाध्वनि स्मृताः । रक्तसूत्रं हनुमतो दीपदाने प्रकीर्तितम् ॥ २५ ॥

ໃນເສັ້ນທາງພິທີ (ອັດວັນ) ເສັ້ນດ້າຍຖືກກ່າວວ່າມີ 21 ເສັ້ນ. ແລະໃນການຖວາຍປະທີບ (ດີປະດານ) ກໍກຳນົດໃຫ້ໃຊ້ດ້າຍສີແດງ ອັນເກີດກັບພຣະຫນຸມານ.

Verse 26

कृष्णमुञ्चाटने द्वेषेऽरुणं मारणकर्मणि । कूटतुल्यपलं तैलं गुरुकार्ये शिवैर्गुणम् ॥ २६ ॥

ສຳລັບພິທີຂັບໄລ່ອິດທິພົນຮ້າຍ ໃຫ້ໃຊ້ສິ່ງຂອງສີດຳ; ສຳລັບການກະທຳທີ່ເກີດຈາກຄວາມຊັງ ໃຫ້ໃຊ້ສີແດງ; ແລະໃນກຳມະເພື່ອທຳລາຍ ກໍກຳນົດໃຫ້ໃຊ້ສີແດງນັ້ນ. ນ້ຳມັນປະມານ 1 ປະລາ ເທົ່ານ້ຳໜັກກັບຄູຕະ ຖືກກ່າວວ່າມີ຤ິດຜົນ ແລະມີຄຸນມົງຄຸນ ສຳລັບວຽກໃຫຍ່ສຳຄັນ.

Verse 27

नित्ये पंचपलं प्रोक्तमथवा मानसी रुचिः ॥ २७ ॥

ສຳລັບການປະຕິບັດປະຈຳວັນ ກ່າວໄວ້ວ່າໃຫ້ໃຊ້ 5 ປະລາ. ຫຼືອີກຢ່າງ ອາດປະຕິບັດຕາມຄວາມເລືອກໃນໃຈ—ຖວາຍດ້ວຍຈິດຕາມກຳລັງພາຍໃນ.

Verse 28

हनुमत्प्रतिमायास्तु सन्निधौ दीपदापनम् । शिवालयेऽथवा कुर्यान्नित्यनैमित्तिके स्थले ॥ २८ ॥

ຄວນຖວາຍປະທີບຢູ່ເບື້ອງໜ້າພຣະຮູບຂອງພຣະຫນຸມານ. ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ຈະເຮັດໃນວັດພຣະສິວະກໍໄດ້ ໃນສະຖານທີ່ສຳລັບພິທີປະຈຳ ແລະພິທີຕາມການ.

Verse 29

विशेषोऽस्त्यत्र यः कश्चिन्मारुते रुच्यते मया ॥ २९ ॥

ໃນນີ້ ມີຂໍ້ພິເສດບາງປະການກ່ຽວກັບມາຣຸຕະ—ຫຼັກວ່າດ້ວຍລົມ—ຊຶ່ງເປັນສິ່ງທີ່ຂ້ອຍພໍໃຈເປັນພິເສດ.

Verse 30

प्रतिमाग्रे प्रमोदेन ग्रहभूतग्रहेषु च । चतुष्पथे तथा प्रोक्तं षट्सु दीपप्रदापनम् ॥ ३० ॥

ດ້ວຍໃຈຍິນດີ ຄວນຖວາຍປະທີບຕໍ່ໜ້າພະຮູບບູຊາ ແລະຍັງຄວນຖວາຍໃນສະຖານທີ່ກ່ຽວກັບດາວເຄາະ ແລະວິນຍານ. ທີ່ສີ່ແຍກກໍຖືກກ່າວໄວ້ໃຫ້ຖວາຍປະທີບ—ດັ່ງນັ້ນ ການຖວາຍປະທີບຖືກສອນໃນຫົກບ່ອນນີ້.

Verse 31

सन्निधौ स्फाटिके लिंगे शालग्रामस्य सन्निधौ । नानाभोगश्रियै प्रोक्तं दीपदानं हनूमतः ॥ ३१ ॥

ໃນທີ່ປະທັບຂອງລິງຄະຄຣິສຕັນ (ສະຟາຕິກ) ແລະໃນທີ່ປະທັບຂອງສາລະກຣາມ (Śālagrāma) ການຖວາຍປະທີບໄດ້ຖືກປະກາດ—ດັ່ງທີ່ຮານຸມານສອນ—ເພື່ອປະທານຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ ແລະຄວາມສຸກສະບາຍຫຼາຍປະການ.

Verse 32

गणेशसन्निधौ विघ्नमहासंकटनाशने । विषव्याधिभये घोरे हनुमत्सन्निधौ स्मृतम् ॥ ३२ ॥

ໃນທີ່ປະທັບຂອງພຣະຄະເນຊາ ການທຳລາຍອຸປະສັກ ແລະວິກິດໃຫຍ່ໆ ຖືກຈື່ຈຳໄວ້. ແລະເມື່ອມີຄວາມຢ້ານກົວຮ້າຍແຮງຈາກພິດ ແລະໂລກໄພ ກໍໃຫ້ລະລຶກເຖິງສະຖິດພາບຄຸ້ມຄອງຂອງຮານຸມານ.

Verse 33

दुर्गायाः सन्निधौ प्रोक्तं संग्रामे दीपदापनम् । चतुष्पथे व्याधिनष्टौ दुष्टदृष्टौ तथैव च ॥ ३३ ॥

ໃນທີ່ປະທັບຂອງເທວີດຸຣກາ ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃຫ້ຖວາຍປະທີບ. ດັ່ງນັ້ນໃນຍາມສົງຄາມ ແລະທີ່ສີ່ແຍກ, ເພື່ອໃຫ້ພົ້ນຈາກໂລກໄພ, ແລະເພື່ອຕ້ານສາຍຕາຮ້າຍ ກໍຖືກບັນຍັດໃຫ້ຖວາຍປະທີບເຊັ່ນກັນ.

Verse 34

राजद्वारे बंधमुक्तौ कारागारेऽथवा मतम् । अश्वत्थवटमूले तु सर्वकार्यप्रसिद्धये ॥ ३४ ॥

ທີ່ປະຕູພຣະຣາຊາ ຖືກກຳນົດວ່າການຖວາຍປະທີບນຳໃຫ້ພົ້ນຈາກການຜູກມັດ; ແລະໃນຄຸກກໍຖືກເຫັນວ່າໃຫ້ຜົນເຊັ່ນກັນ. ແຕ່ທີ່ໂຄນຕົ້ນອະສະວັດຖະ ຫຼືຕົ້ນບັນຍານ ຈະນຳໃຫ້ກິດທຸກຢ່າງສຳເລັດສົມປາດຖະນາ.

Verse 35

वश्ये भये विवादे च वेश्मसंग्रामसंकटे । द्यूते दृष्टिस्तंभने च विद्वेषे मारणे तथा ॥ ३५ ॥

ໃນພິທີເພື່ອກົດຂີ່ໃຫ້ຢູ່ໃຕ້ອໍານາດ, ໃນຄວາມຢ້ານກົວ ແລະ ໃນການໂຕ້ຖຽງ; ໃນອັນຕະລາຍຈາກເຮືອນ ແລະ ຈາກສົງຄາມ; ໃນການພະນັນ, ໃນການເຮັດໃຫ້ສາຍຕາຂອງຜູ້ອື່ນຕິດຂັດ, ໃນການຫວ່ານຄວາມຊັງ ແລະ ໃນການທໍາລາຍ (ມາຣະນະ) ເຊັ່ນດຽວກັນ—ພຶງນໍາໃຊ້ນີ້.

Verse 36

मृतकोत्थापने चैव प्रतिमाचालने तथा । विषे व्याधौ ज्वरे भूतग्रहे क्रृत्याविमोचने ॥ ३६ ॥

ອີກທັງ (ວິທີມັນຕຣານີ້) ໃຊ້ເພື່ອປຸກຄົນຕາຍໃຫ້ຟື້ນ, ເພື່ອເຮັດໃຫ້ຮູບບູຊາເຄື່ອນໄຫວ; ແລະໃນກໍລະນີພິດ, ໂລກໄຂ້, ໄຂ້ຮ້ອນ, ຖືກຜີສິງ, ພ້ອມທັງເພື່ອປົດປ່ອຍຈາກຄຸນໄສຮ້າຍ (ກຣິຕຍາ kr̥tyā).

Verse 37

क्षतग्रंथौ महारण्ये दुर्गेव्याघ्ने च दंतिनि । क्रूरसत्त्वेषु सर्वेषु शश्वदूंधविमोक्षणे ॥ ३७ ॥

ໃນກໍລະນີບາດແຜ ຫຼື ກ້ອນບວມແຕກ; ໃນປ່າໃຫຍ່ອັນກວ້າງ; ໃນພື້ນທີ່ທຸກລໍາບາກ; ເມື່ອພົບເສືອ ຫຼື ຊ້າງມີງາ; ທ່າມກາງສັດດຸຮ້າຍທັງປວງ; ແລະເພື່ອການພົ້ນໄພຢ່າງສະເໝີ—ພຶງນໍາໃຊ້/ສວດນີ້.

Verse 38

पथिकागमने चैव दुःस्थाने राजमोहने । आगमे निर्गमे चैव राजद्वारे प्रकीर्तितम् ॥ ३८ ॥

ຖືກສອນໄວ້ວ່າ (ເຄື່ອງໝາຍ/ຄໍາບອກເຫດເຫຼົ່ານີ້) ພຶງພິຈາລະນາເມື່ອນັກເດີນທາງມາຮອດ, ໃນສະຖານທີ່ອັບມົງຄົນຫຼືທຸກຍາກ, ໃນເລື່ອງທີ່ກ່ຽວກັບຄວາມຫຼົງຂອງກະສັດ, ແລະໃນເວລາເຂົ້າອອກ—ໂດຍສະເພາະທີ່ປະຕູພະຣາຊາ.

Verse 39

दीपदानं हनुमतो नात्र कार्या विचारणा ॥ ३९ ॥

ສ່ວນການຖວາຍປະທີບແກ່ພະຫນຸມານ—ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງຄິດພິຈາລະນາອີກ (ຄວນເຮັດແນ່ນອນ).

Verse 40

रुद्रैकविंशपिंडांश्च त्रिधा मंडलमानकम् । लघुमानं स्मृतं पंच सप्त वा नव वा तथा ॥ ४० ॥

ກ້ອນ «ຣຸດຣະ» (piṇḍa) ຈຳນວນ 21 ກ້ອນ ເປັນມາດຕາມະນະຂອງມັນດະລະ 1 ແລະແບ່ງເປັນ 3 ສ່ວນ. ມາດຕາ «ລະຄຸ» ຖືກຈື່ຈຳວ່າ ມີ 5 ຫຼື 7 ຫຼື 9 ຫນ່ວຍເຫຼົ່ານັ້ນ.

Verse 41

क्षीरेण नवनूतेन दध्ना वा गोमयेन च । प्रतिमाकरणं प्रोक्तं मारुतेर्दीपदापने ॥ ४१ ॥

ເພື່ອຖວາຍປະທີບແດ່ ມາຣຸຕິ (ຮານຸມານ) ມີຄຳສອນວ່າ ອາດປັ້ນພຣະຮູບ (pratimā) ດ້ວຍນົມ, ເນີຍສົດ, ນົມສົ້ມ (curd), ຫຼືແມ່ນແຕ່ຂີ້ງົວ.

Verse 42

दक्षिणाभिमुखं वीरं कृत्वा केसरिविक्रमम् ॥ ४२ ॥

ເຮັດໃຫ້ວີຣະບຸລຸດນັ້ນຫັນໜ້າໄປທາງທິດໃຕ້ ແລະສະແດງພະລັງດຸດສິງຫາ ດ້ວຍວິກຣະມະອັນກ້າຫານ.

Verse 43

ऋक्षविन्यस्तपादं च किरीटेन विराजितम् । लिखेद्भित्तौ पटे वापि पीठे वा मारुतेः शुभे ॥ ४३ ॥

ຄວນວາດພຣະມາຣຸຕິ (ຮານຸມານ) ອັນເປັນມົງຄຸນ ໂດຍວາງພະບາດເທິງຫມີ ແລະສະຫງ່າງາມດ້ວຍມົງກຸດ—ຈະວາດໃສ່ຝາ, ໃສ່ຜ້າ, ຫຼືເທິງພີຖ/ແທ່ນບູຊາກໍໄດ້.

Verse 44

मालामंत्रेण दातव्यं दीपदानं हनूमतः । नित्यदीपः प्रकर्त्तव्यो द्वादशाक्षरविद्यया ॥ ४४ ॥

ສຳລັບພຣະຮານຸມານ ການຖວາຍປະທີບຄວນໃຫ້ດ້ວຍມັນຕຣະແຫ່ງມາລາ; ແລະຄວນຕັ້ງປະທີບນິດຕະການ ໂດຍວິທະຍາມັນຕຣະ 12 ພະຍາງ.

Verse 45

विशेषस्तत्र यस्तं वै दीपदानेऽवधारय । षष्ट्यादौ च द्वितीयादाविमं दीपमितीरयेत् ॥ ४५ ॥

ຈົ່ງເຂົ້າໃຈໃຫ້ແນ່ນອນເຖິງກົດພິເສດທີ່ໃຊ້ໃນການຖວາຍປະທີບ. ໃນຕອນເລີ່ມຂອງວັນສາສຖີ (ວັນທີ 6) ແລະຕອນເລີ່ມຂອງວັນດວິຕີຍາ (ວັນທີ 2) ຄວນຖວາຍປະທີບນີ້ຕາມບັນຍັດ.

Verse 46

गृहाणेति पदं पश्चाच्छेषं पूर्ववदुच्चरेत् । कूटादौ नित्यदीपे च मंत्रं सूर्याक्षरं वदेत् ॥ ४६ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ກ່າວຄໍາວ່າ “gṛhāṇa” (ຂໍຈົ່ງຮັບ) ແລ້ວສວດສ່ວນທີ່ເຫຼືອຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ. ທັງໃນຕອນເລີ່ມ (kūṭa) ແລະໃນປະທີບທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງຕະຫຼອດ ຄວນອອກສຽງມົນຕຣາທີ່ປະກອບດ້ວຍພະຍາງຂອງພຣະອາທິດ.

Verse 47

तत्र मालाख्यमनुना तत्तत्कार्येषु कारयेत् । गोमयेनोपलिप्तायां भूमौ तद्गतमानसः ॥ ४७ ॥

ທີ່ນັ້ນ ໃຫ້ປະກອບພິທີຕ່າງໆຕາມໜ້າທີ່ ໂດຍໃຊ້ມົນຕຣາທີ່ເອີ້ນວ່າ “Mālā”. ນັ່ງເທິງດິນທີ່ທາດ້ວຍຂີ້ງົວ ແລະໃຫ້ໃຈຈົມຢູ່ໃນພິທີນັ້ນແລະເທວະທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ.

Verse 48

षट्कोणं वसुपत्रं च भूमौ रेखासमन्वितम् । कमलं च लिखेद्भद्रं तत्र दीपं निधापयेत् ॥ ४८ ॥

ໃນພື້ນດິນ ໃຫ້ຂີດຮູບຫົກຫຼ່ຽມ ແລະຮູບວະສຸປັດຕະ (ດອກບົວ 8 ກີບ) ພ້ອມເສັ້ນນໍາ. ແລ້ວຂີດດອກບົວອັນເປັນມົງຄຸນຢູ່ນັ້ນ ແລະວາງປະທີບໄວ້ໃນຮູບນັ້ນ.

Verse 49

शैवे वा वैष्णवे पीठे पूजयेदंजनासुतम् । कूटषट्कं च षट्कोणे अंतराले परलिखेत् ॥ ४९ ॥

ເທິງຖານບູຊາແບບໄຊວະ ຫຼື ໄວສະນະວະ ຄວນບູຊາບຸດຂອງອັນຈະນາ (ຫນຸມານ). ແລະໃນຮູບຫົກຫຼ່ຽມ ໃນຊ່ອງວ່າງພາຍໃນ ໃຫ້ຂີດ “kūṭa-ṣaṭka” ຄື ຍອດຫົກປະການ ອີກດ້ວຍ.

Verse 50

षट्कोणेषु षडंगानि बीजयुक्तानि संलिखेत् । सौम्यं मध्यगतं लेख्यं तत्र संपूज्य मारुतिम् ॥ ५० ॥

ໃນມຸມທັງຫົກຂອງຍັນຕຣາຮູບຫົກຫຼ່ຽມ ພຶງຂຽນອົງປະກອບຫົກ (ສັດອັງຄະ) ພ້ອມພະຍາງຄໍາເມັດ (ບີຈະ) ຂອງແຕ່ລະອົງ. ກາງກາງພຶງຂຽນມົນຕຣາ/ຮູບອັນມົງຄຸນ ແລ້ວບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຈຶ່ງບູຊາພຣະມາຣຸຕິ (ຫນຸມານ) ຢູ່ນັ້ນ.

Verse 51

षट्कोणेषु षडंगानि नामानि च पुरोक्तवत् । वसुपत्रे क्रमात्पूज्या अष्टावेते च वानराः ॥ ५१ ॥

ໃນມຸມທັງຫົກຂອງຍັນຕຣາ ພຶງຈັດວາງອົງປະກອບຫົກ (ṣaḍ-aṅga) ແລະນາມຂອງມັນ ດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ. ບນດອກບົວແປດກີບຂອງວະສຸ ພຶງບູຊາ “ວານະຣະ” ທັງແປດນີ້ຕາມລໍາດັບ.

Verse 52

सुग्रीवायांगदायाथ सुषेणाय नलाय च । नीलायाथो जांबवते प्रहस्ताय तथैव च ॥ ५२ ॥

ພຶງບູຊາແດ່ ສຸກຣີວະ ແລະ ອັງກະດະ; ທັງ ສຸເສນະ ແລະ ນະລະ; ແດ່ ນີລະ, ແດ່ ຈາມບະວານ, ແລະດັ່ງດຽວກັນແດ່ ປຣະຫັສຕະ.

Verse 53

सुवेषाय ततः पश्चाद्यजेत्षडंगदेवताः । आदावंजनापुत्राय ततश्च रुद्रमूर्तये ॥ ५३ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ບູຊາແດ່ ສຸເວສະ ແລ້ວຈຶ່ງບູຊາເທວະດາແຫ່ງອົງປະກອບຊ່ວຍຫົກ (ṣaḍaṅga). ເລີ່ມຕົ້ນບູຊາແດ່ ບຸດຂອງອັນຈະນາ ແລ້ວຈຶ່ງບູຊາແດ່ຜູ້ມີຮູບເປັນ ຣຸດຣະ.

Verse 54

ततो वायुसुतायाथ जानकीजीवनाय च । रामदूताय ब्रह्मास्त्रनिवारणाय तत्परम् ॥ ५४ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ບູຊາແດ່ ບຸດຂອງວາຍຸ—ຫນຸມານ—ຜູ້ເປັນດັ່ງຊີວິດຂອງ ຈານະກີ, ເປັນທູດຂອງ ຣາມະ, ແລະຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນຢູ່ເທື່ອໃດໆໃນການຂັດຂວາງ ບຣະຫມາສະຕຣະ.

Verse 55

पंचोपचारैः संपूज्य देशकालौ च कीर्तेत् । कुशोदकं समादाय दीपमंत्रं समुञ्चरेत् ॥ ५५ ॥

ເມື່ອບູຊາດ້ວຍປັນຈະອຸປະຈາຣະຄົບຖ້ວນແລ້ວ ຈົ່ງປະກາດສະຖານທີ່ແລະເວລາ. ຈາກນັ້ນເອົານ້ຳທີ່ຊຶມດ້ວຍຫຍ້າກຸສະ ແລ້ວສວດມັນຕຣາແຫ່ງປະທີບ.

Verse 56

उत्तगभिमुखो जप्त्वा साधयेत्साधकोत्तमः । तं मंत्रं कूटधा जप्त्वा जलं भूमौ विनिक्षिपेत् ॥ ५६ ॥

ຫັນໜ້າໄປທາງເໜືອ ສາທະກະຜູ້ຍອດຢ່າງພິເສດ ຈົ່ງສຳເລັດພິທີດ້ວຍການສວດ. ເມື່ອສວດມັນຕຣານັ້ນແບບລັບໆແລ້ວ ຈົ່ງເທນ້ຳລົງສູ່ພື້ນດິນ.

Verse 57

ततः करपुटं कृत्वा यथाशक्ति जपेन्मनुम् । अनेन दीपवर्येण उदङ्मुखगतेन वै ॥ ५७ ॥

ຈາກນັ້ນປະກອບຝາມືເປັນກະຣະປຸຕະ (ຝາມືຮອງ) ແລ້ວສວດມະນຸມັນຕຣາຕາມກຳລັງ. ໂດຍມີປະທີບອັນປະເສີດນີ້ວາງຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ແລະຫັນໜ້າໄປທາງເໜືອ.

Verse 58

तथा विधेहि हनुमन्यथा स्युर्मे मनोरथाः । त्रयोदशैवं द्रव्याणि गोमयं मृत्तिका मसी ॥ ५८ ॥

“ຂໍໃຫ້ຈັດການໃຫ້ເປັນໄປດັ່ງນີ້ ໂອ ຫນຸມານ ເພື່ອໃຫ້ຄວາມປາຖະໜາຂອງຂ້ອຍສຳເລັດ.” ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງມີວັດຖຸສິບສາມຢ່າງ—ມີຂີ້ງົວ, ດິນເຫນຽວ, ແລະຂີ້ເຖົ່າ ເປັນຕົ້ນ.

Verse 59

अलक्तं दरदं रक्तचंदनं चंदनं मधु । कस्तूरिका दधि क्षीरं नवनीतं धृतं तथा ॥ ५९ ॥

ອະລັກຕະ (ສີຍ້ອມແດງ), ດະຣະດະ (ແຮ່ຫອມ/ສີ), ຈັນທະນະແດງ, ຈັນທະນະ, ນ້ຳເຜິ້ງ, ກັສຕູຣິກາ (musk), ດາທິ (ນົມສົ້ມ), ນົມ, ເນີຍສົດ, ແລະ ນ້ຳມັນເນີຍ (ghee) ດ້ວຍ—ເຫຼົ່ານີ້ໃຫ້ຈັດຕາມທີ່ກຳນົດ.

Verse 60

गोमयं द्विविधं तत्र प्रोक्तं गोमहिषीभवम् । पश्चाद्विनष्टद्रव्याप्तौ माहिषं गोमयं स्मृतम् ॥ ६० ॥

ໃນນັ້ນ ຂີ້ງົວຖືກກ່າວວ່າມີສອງປະເພດ—ເກີດຈາກງົວ ແລະ ເກີດຈາກຄວາຍ. ເມື່ອພາຍຫຼັງສານດັ່ງເດີມບໍ່ມີ ຫຼື ສູນເສຍ ຂີ້ຄວາຍໃຫ້ນັບເປັນ “ຂີ້ງົວ” ເພື່ອແທນ.

Verse 61

पथिकागमने दूरान्महादुर्गस्य रक्षणे । बालादिरक्षणे चैव चौरादिभयनाशने ॥ ६१ ॥

ມັນຖືກນໍາໃຊ້ເພື່ອເອີ້ນຜູ້ເດີນທາງໃຫ້ກັບມາຈາກໄກ, ເພື່ອປົກປ້ອງປ້ອມໃຫຍ່, ເພື່ອຄຸ້ມຄອງເດັກນ້ອຍແລະອື່ນໆ, ແລະເພື່ອທໍາລາຍຄວາມຢ້ານກົວຈາກໂຈນແລະອັນຕະລາຍຄ້າຍຄື.

Verse 62

स्त्रीवश्यादिषु कार्येषु शस्तं गोगोमयं मने । भूमिस्पृष्टं न तद्ग्राह्यमंतरिक्षाञ्च भाजने ॥ ६२ ॥

ສໍາລັບພິທີກໍາເຊັ່ນ ການໃຫ້ຍິງເກີດຄວາມເມດຕາ ແລະເປົ້າໝາຍຄ້າຍຄື, ຂີ້ງົວຖືກນັບເປັນສານຊໍາລະທີ່ກໍານົດ. ແຕ່ຖ້າມັນແຕະດິນ ບໍ່ຄວນເກັບຂຶ້ນ; ຄວນເກັບໃນພາຊະນະທີ່ບໍ່ສຳຜັດດິນ (ຖືໄວ້ເທິງດິນ).

Verse 63

चतुर्विधा मृत्तिका तु श्वेता पीतारुणासिता । तत्र गोपीचंदनं तु हरितालं च गौरिकम् ॥ ६३ ॥

ດິນສໍາລັບພິທີກໍາມີສີສີ່ຢ່າງ—ຂາວ, ເຫຼືອງ, ແດງ, ແລະ ດໍາ. ໃນນັ້ນຍັງນັບຮວມ gopīcandana, haritāla ແລະ gaurikā ເປັນດິນ/ແຮ່ພິເສດ ສໍາລັບເຄື່ອງໝາຍສັກສິດ ແລະພິທີບູຊາ.

Verse 64

मषी लाक्षारसोद्भूता सर्वं वान्यत्स्फुटं मतम् । कृत्वा गोपीचदंनेन चतुरस्रं गृहं सुधीः ॥ ६४ ॥

ໝຶກທີ່ເຮັດຈາກນ້ໍາຍາງລາກ (lac) ແມ່ນຖືກແນະນໍາ; ແລະຍັງເຫັນວ່າ ສິ່ງອື່ນໆທີ່ໃຊ້ໃນການຂຽນຄວນຈະຊັດເຈນແຈ້ງ. ເມື່ອຂີດຂອບເປັນຮູບສີ່ຫຼ່ຽມດ້ວຍ gopī-candana ແລ້ວ ຜູ້ຮູ້ຄວນດໍາເນີນການຂຽນຕາມພິທີ.

Verse 65

तन्मध्ये माहिषेणाथ कुर्यान्मूर्तिं हनूमतः । बीजं क्रोधाञ्च तत्पुच्छं लिखेन्मंत्री समाहितः ॥ ६५ ॥

ໃນກາງຂອງຍັນຕຣານັ້ນ ໂອ ພຣະເຈົ້າ ພຶງປັ້ນຮູບພຣະຫນຸມານດ້ວຍນ້ຳດີຄວາຍ; ຜູ້ປະກອບມົນຕຣາຜູ້ມີສະມາທິ ຈົ່ງຂຽນພະຍາງບີຈະ ແລະ ພະຍາງກຣົດຫະ ໄວ້ທີ່ຫາງຂອງພຣະອົງ.

Verse 66

तैलेन स्नापयेन्मूर्तिं गुडेन तिलकं चरेत् । शतपत्रसमो धूपः शालनिर्याससंभवः ॥ ६६ ॥

ພຶງອາບຮູບພຣະດ້ວຍນ້ຳມັນ ແລະ ທາຕິລະກະດ້ວຍນ້ຳຕານອ້ອຍກ້ອນ (jaggery)។ ທູບຄວນຫອມດັ່ງດອກບົວຮ້ອຍກີບ ເຮັດຈາກຢາງທີ່ໄຫຼອອກຈາກຕົ້ນສາລາ.

Verse 67

कुर्य्याञ्च तैलदीपं तु वर्तिपंचकसंयुतम् । दध्योदनेन नैवेद्यं दद्यात्साधकसत्तमः ॥ ६७ ॥

ຜູ້ປະກອບພິທີຜູ້ດີເລີດ ພຶງຈັດເຮັດຕະກຽງນ້ຳມັນ ມີໄສ້ໄຟຫ້າສາຍ; ແລະ ຖວາຍນາໄວດະຍະ ເປັນເຂົ້າກັບນົມສົ້ມ (curd).

Verse 68

वारत्रयं कंठदेशे सशेषविषमुञ्चरन् । एवं कृते तु नष्टानां महिषीणां गवामपि ॥ ६८ ॥

ໃຫ້ປ່ອຍພິດທີ່ຍັງເຫຼືອ ຢູ່ບ່ອນຄໍ ສາມເທື່ອ. ເມື່ອເຮັດແບບນີ້ແລ້ວ ແມ່ນແຕ່ຄວາຍແມ່ ແລະ ງົວທີ່ຫາຍໄປ ກໍຖືກນຳກັບຄືນໄດ້.

Verse 69

दासीदासादिकानां च नष्टानां प्राप्तिरीरिता । चौरादिदुष्टसत्त्वानां सर्पादीनां भये पुनः ॥ ६९ ॥

ຄຳສອນກ່າວວ່າ ສິ່ງທີ່ຫາຍໄປ—ເຊັ່ນ ນາງຮັບໃຊ້, ຄົນຮັບໃຊ້ ແລະ ອື່ນໆ—ສາມາດໄດ້ຄືນ. ແລະ ໃນຍາມຢ້ານກົວຈາກໂຈນ ແລະ ສັດຊົ່ວອື່ນໆ ຮວມທັງງູ ແລະ ອັນຕະລາຍຄ້າຍກັນ ກໍໄດ້ຮັບການຄຸ້ມຄອງອີກຄັ້ງ.

Verse 70

तालेन च चतुर्द्वारं गृहं कृत्वा सुशोभनम् । पूर्वद्वारे गजः स्थाप्यो दक्षिणे महिषस्तथा ॥ ७० ॥

ໃຊ້ມາດຕາຕາລາ ຄວນສ້າງເຮືອນງາມມີປະຕູສີ່ດ້ານ. ທີ່ປະຕູທາງຕາເວັນອອກ ຕັ້ງຮູບຊ້າງ ແລະທາງໃຕ້ ຕັ້ງຮູບຄວາຍເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 71

सर्पस्तु पश्चिमे द्वारे व्याघ्रश्चैवोत्तरे तथा । एवं क्रमेण खड्गं च क्षुरिकादंडमुद्गरान् ॥ ७१ ॥

ທີ່ປະຕູທາງຕາເວັນຕົກ ຕັ້ງຮູບງູ ແລະທາງເໜືອ ຕັ້ງຮູບເສືອ. ແລ້ວຕາມລໍາດັບ ຈັດວາງດາບ, ມີດສັ້ນ, ໄມ້ທ່ອນ, ແລະຄ້ອນ (ມຸດກະຣາ) ດ້ວຍ.

Verse 72

विलिख्य मध्ये मूर्तिं च महिषीगोमयेन वै । कृत्वा डमरुहस्तां च चकिताक्षीं प्रयत्नतः ॥ ७२ ॥

ແລ້ວໃນກາງບ່ອນທີ່ຈັດໄວ້ ຄວນວາດຮູບດ້ວຍຂີ້ຄວາຍແລະຂີ້ງົວ. ຈົ່ງພາກພຽນປັ້ນໃຫ້ເປັນຮູບນາງຖືດະມະຣຸ (ກອງນ້ອຍ) ໃນມື ແລະມີດວງຕາເປີດກວ້າງດັ່ງຕົກໃຈ.

Verse 73

पयसा स्नापनं रक्तचंदनेनानुलेपनम् । जातीपुष्पैस्तु संपूज्य शुद्धधूप प्रकल्पयेत् ॥ ७३ ॥

ຄວນອາບນ້ໍາບູຊາດ້ວຍນົມ ແລະທາດ້ວຍຈັນທະນາສີແດງ. ບູຊາໃຫ້ຄົບຖ້ວນດ້ວຍດອກມະລິ ແລະຈັດເຮັດທູບອັນບໍລິສຸດ.

Verse 74

घृतेन दीपं दत्त्वाथ पायसान्नं निवेदयेत् । गगनं दीपिकेंद्वाढ्यां शास्त्रं च पुरतो जपेत् ॥ ७४ ॥

ເມື່ອຖວາຍດວງໄຟດ້ວຍນ້ໍາມັນເນີຍ (ກີ) ແລ້ວ ຈຶ່ງຖວາຍຂ້າວຫວານ (ປາຍາສະ) ເປັນເຄື່ອງນິເວດ. ເມື່ອຟ້າສະຫວ່າງດ້ວຍແສງໄຟແລະແສງຈັນ ຄວນສວດຈັບພຣະຄໍາພີຢູ່ເບື້ອງໜ້າ.

Verse 75

एवं सप्तदिनं कृत्वा मुच्यते महतो भयात् । अनयोर्भौमवारे तु कुर्यादारंभमादरात् ॥ ७५ ॥

ເມື່ອປະຕິບັດດັ່ງນີ້ຕິດຕໍ່ກັນ 7 ມື້ ຈະພົ້ນຈາກຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່. ໃນສອງວິທີນີ້ ຄວນເລີ່ມດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບໃນວັນອັງຄານ (Bhauma-vāra).

Verse 76

शत्रुसेनाभये प्राप्ते गैरिकेण तु मंडलम् । कृत्वा तदंतरे तालमीष्टन्नम्रं समालिखेत् ॥ ७६ ॥

ເມື່ອເກີດອັນຕະລາຍຈາກກອງທັບສັດຕູ ຈົ່ງເຮັດມັນດະລະວົງມົນດ້ວຍດິນແດງ (red ochre) ແລ້ວໃນກາງນັ້ນ ຈົ່ງຂຽນຕົ້ນຕາລາ (tāla) ໃຫ້ໂຄ້ງນ້ອຍໆຕາມປາຖະໜາ ດ້ວຍຄວາມລະມັດລະວັງ।

Verse 77

तत्रावलंबमानां च प्रतिमां गोमयेन तु । वामहस्तेन तालाग्रं दक्षिणे ज्ञानमुद्रिका ॥ ७७ ॥

ທີ່ນັ້ນ ຈົ່ງປັ້ນຫຼືຕັ້ງຮູບປະຕິມາດ້ວຍຂີ້ງົວ; ມືຊ້າຍຖືປາຍໃບຕາລາ (tāla) ແລະມືຂວາສະແດງມຸດຣາແຫ່ງປັນຍາ (jñāna-mudrā).

Verse 78

तालमूलात्स्वकाष्टायां मार्गे हस्तमिते गृहम् । चतुरस्र विधायाथ तन्मध्ये मूर्तिमालिखेत् ॥ ७८ ॥

ຈາກໂຄນຕົ້ນຕາລາ (tāla) ໃນແຜ່ນໄມ້ຂອງຕົນທີ່ວາງຕາມທາງ ຈົ່ງສ້າງພື້ນທີ່ດັ່ງເຮືອນ ວັດໄດ້ໜຶ່ງຮັດສະ (hasta). ເຮັດໃຫ້ເປັນສີ່ຫຼ່ຽມ ແລ້ວຂຽນຮູບມູຣຕິ (mūrti) ໄວ້ກາງນັ້ນ.

Verse 79

दक्षिणाभिमुखीं रम्यां हृदये विहितांजलिम् । तोयेन स्नानगंधादि यथासंभवमर्पयेत् ॥ ७९ ॥

ຫັນໜ້າໄປທາງທິດໃຕ້ ດ້ວຍອາການສະງົບງາມ ແລະພະນົມມືໄວ້ທີ່ຫົວໃຈ ຈົ່ງຖວາຍຕາມກຳລັງ: ນ້ຳສຳລັບອາບ ແລະເຄື່ອງຫອມອື່ນໆ.

Verse 80

कृशारान्नं च नैवेद्यं साज्यं तस्यै निवेदयेत् । किलिद्वयं जपं प्रोक्तमेवं कुर्याद्दिने दिने ॥ ८० ॥

ຄວນນໍາອາຫານນາຍເວດຍາເປັນ kṛśāra (ເຂົ້າ/ເມັດທັນຍາຫານຕົ້ມ) ພ້ອມກີ (ghee) ໄປຖວາຍແດ່ພຣະນາງ. ການສວດຈະປະເວົ້າວ່າ «kilidvaya»; ດັ່ງນັ້ນຄວນເຮັດທຸກມື້.

Verse 81

एवं कृते भवेच्छीघ्रं पथिकानां समागमः । श्यामपाषाणखण्डेन लिखित्वा भूपतेर्गृहम् ॥ ८१ ॥

ເມື່ອເຮັດແບບນີ້ ການຊຸມນຸມຂອງຜູ້ເດີນທາງຈະເກີດຂຶ້ນໄວ. ໃຫ້ໃຊ້ກ້ອນຫີນສີດໍາຂຽນ/ຂີດເຄື່ອງໝາຍ ແລ້ວໝາຍເຮືອນຂອງພຣະຣາຊາ.

Verse 82

प्राकारं तु चतुर्द्वारयुक्तं द्वारेषु तत्र वै । अन्योन्यपुच्छ रिधित्रययुक्तां हनूमतः ॥ ८२ ॥

ໃຫ້ກໍ່ກໍາແພງລ້ອມຮອບ ໃຫ້ມີປະຕູ 4 ດ້ານ. ທີ່ປະຕູເຫຼົ່ານັ້ນ ໃຫ້ວາງການຈັດຮູບ 3 ຊັ້ນ ທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍເຫມືອນ «ຫາງພັນກັນ» ອັນເປັນຂອງພຣະຫນູມານ.

Verse 83

कुर्यान्मूर्तिं गोमयेन धत्तूरकुसुमैयजेत् । जटामांसीभवं धूपं तैलाक्तघृतदीपकम् ॥ ८३ ॥

ໃຫ້ປັ້ນຮູບມູຣຕິດ້ວຍຂີ້ງົວ ແລ້ວບູຊາດ້ວຍດອກ dhattūra. ຖວາຍທູບທີ່ເຮັດຈາກ jaṭāmāṃsī ແລະຈຸດໂຄມໄຟກີ (ghee) ທີ່ໄສ້ຖືກຊຸບນ້ໍາມັນ.

Verse 84

नैवेद्यं तिलतैलाक्तसक्षारा माषरोटिका । ध्येयो दक्षिणहस्तेन रोटिकां भक्षयन्हरिः ॥ ८४ ॥

ນາຍເວດຍາໃຫ້ຖວາຍ roṭikā ທີ່ເຮັດຈາກ māṣa (ຖົ່ວດໍາ) ທານ້ໍາມັນງາ ແລະຄົນກັບເກືອດ່າງ. ແລ້ວໃຫ້ພິຈາລະນາພຣະຫຣິ ກໍາລັງເສບ roṭikā ນັ້ນດ້ວຍພຣະຫັດຂວາ.

Verse 85

वामहस्तेन पाषाणैस्त्रासयन्परसैनिकान् । प्नारयन्भ्रुकुटीं बद्ध्वा भीषयन्मथयन्स्थितः ॥ ८५ ॥

ດ້ວຍມືຊ້າຍ ລາວໂຍນຫີນໃສ່ ເພື່ອໃຫ້ທະຫານສັດຕູຫວາດກົວ; ຂມວດຄິ້ວເຂັ້ມ ແລະຢືນຢູ່ນັ້ນ—ຂູ່ຂວັນ ແລະເຮັດໃຫ້ແຖວທັບຂອງເຂົາສັບສົນ।

Verse 86

जपेञ्च भुग्भुगिति वै सहस्रं ध्यानतत्परः । एवं कृतविधानेन परसैन्यं विनाशयेत् ॥ ८६ ॥

ໃນຂະນະທີ່ຈິດຈົ່ງຢູ່ໃນສະມາທິ ຄວນສວດມົນ “ພຸກ ພຸກ” ໃຫ້ຄົບພັນເທື່ອ. ເມື່ອປະຕິບັດພິທີຕາມວິທີກຳນົດນີ້ ຍ່ອມສາມາດເຮັດໃຫ້ກອງທັບສັດຕູພິນາດໄດ້।

Verse 87

रक्षा भवति दुर्गाणां सत्यं सत्य न संशयः । प्रायोगा बहवस्तत्र संक्षेपाद्गदिता मया ॥ ८७ ॥

ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແທ້ໆແລ້ວເປັນເກາະຄຸ້ມຄອງໃນຍາມທຸກຍາກ—ຈິງ ຈິງ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ການນຳໃຊ້ພິທີຢ່າງປະຕິບັດມີຫຼາຍ; ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວແຕ່ໂດຍຫຍໍ້ເທົ່ານັ້ນ।

Verse 88

प्रत्यहं यो विधानेन दीपदानं हनूमतः । तस्यासाध्यं न वै किंचिद्विद्यते भुवनत्रये ॥ ८८ ॥

ຜູ້ໃດທີ່ປະຕິບັດການຖວາຍປະທີບແກ່ພຣະຫນຸມານທຸກມື້ ຕາມວິທີກຳນົດ ສຳລັບຜູ້ນັ້ນ ໃນສາມໂລກ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ບັນລຸບໍ່ໄດ້ເລີຍ।

Verse 89

न देयं दुष्टहृदये दुष्टचिंतनबुद्धये । अविनीताय शिष्याय पिशुनाय कदाचन ॥ ८९ ॥

ບໍ່ຄວນມອບຄຳສອນອັນສັກສິດໃຫ້ແກ່ຜູ້ມີໃຈຊົ່ວ ແລະປັນຍາຈົ່ງໄປທາງຄິດຊົ່ວ; ທັງບໍ່ຄວນໃຫ້ແກ່ສິດທີ່ບໍ່ມີວິໄນ ຫຼືຜູ້ຊອບນິນທາ ໃນເວລາໃດໆ.

Verse 90

कृतघ्नाय न दातव्यं दातव्यं च परीक्षिते । बहुना किमिहोक्तेन सर्वं दद्यात्कपीश्वरः ॥ ९० ॥

ບໍ່ຄວນໃຫ້ແກ່ຜູ້ອະກະຕັນຍູ; ຄວນໃຫ້ຫຼັງຈາກພິຈາລະນາໃຫ້ດີ. ຈະເວົ້າຫຼາຍໄປເພື່ອຫຍັງ? ພຣະອົງເຈົ້າແຫ່ງວານອນ (ຫນຸມານ) ໄດ້ຖວາຍທຸກສິ່ງທັງໝົດຂອງຕົນ।

Verse 91

अथ मन्त्रान्तरं वक्ष्ये तत्त्वज्ञानप्रदायकम् । तारो नमो हनुमते जाठरत्रयमीरयेत् ॥ ९१ ॥

ບັດນີ້ຂ້ອຍຈະກ່າວມົນອື່ນອີກ ທີ່ປະທານຄວາມຮູ້ແຫ່ງຕັດຕະວະ. ຄວນເວົ້າ “ຕາຣະ” (ປຣະນະວະ) ກ່ອນ, ແລ້ວ “ນະໂມ ຫນຸມາເຕ”, ແລ້ວອອກສຽງ “ຈາຖະຣະ” ສາມສຽງ.

Verse 92

दनक्षोभं समाभाष्य संहरद्वयमीरयेत् । आत्मतत्त्वं ततः पश्चात्प्रकाशययुगं ततः ॥ ९२ ॥

ເມື່ອສວດ “ດະນະກະໂສບະ” ແລ້ວ ຄວນເວົ້າຄູ່ສູດ “ສັມຫາຣະ” ສອງບົດ. ຈາກນັ້ນຈຶ່ງອະທິບາຍຄວາມຈິງແຫ່ງອາດຕະມະ; ແລ້ວຕໍ່ມາຈຶ່ງສອນຄູ່ທີ່ກ່ຽວກັບ “ປຣະກາສະ” ແຫ່ງແສງສະຫວ່າງ.

Verse 93

वर्मास्त्रवह्निजायांतः सार्द्धूषड्विंशदर्णवान् । वसिष्ठोऽस्य मुनिश्छन्दोऽनुष्टुप् च देवताः पुनः ॥ ९३ ॥

ມົນນີ້ເລີ່ມດ້ວຍ “ວັຣມາສະຕຣະ” ແລະສິ້ນສຸດດ້ວຍ “ວັຫນິຈາຍາ”; ມີພະຍາງທັງໝົດ 26. ຣິສິຂອງມັນແມ່ນມຸນີ ວະສິດຖະ; ຉັນທະແມ່ນ ອະນຸສຕຸບ; ແລະເທວະຕາປະທານກໍໃຫ້ເຂົ້າໃຈຕາມນັ້ນອີກ.

Verse 94

हनुमान्मुनिसप्तर्तुवेदाष्टनिगमैः क्रमात् । मंत्रार्णैश्च षडंगानि कृत्वा ध्यायेत्कपीश्वरम् ॥ ९४ ॥

ຕາມລຳດັບອັນຖືກຕ້ອງ ໂດຍໃຊ້ພະຍາງມົນທີ່ສຳພັນກັບ ຫນຸມານ, ບັນດາມຸນີ, ລະດູການເຈັດ, ພຣະເວດ, ແລະນິກະມະແປດ ຈຶ່ງກະທຳ ສະດັງກະ-ນຍາສະ (ພິທີປະກອບຫົກອົງ) ແລ້ວຈຶ່ງພິຈາລະນາພຣະກະປີອີສະວະຣະ (ຫນຸມານ) ເຈົ້າແຫ່ງວານອນ.

Verse 95

जानुस्थावामबाहुं च ज्ञानमुद्रापरं हृदि । अध्यात्मचित्तमासीनं कदलीवनमध्यगम् ॥ ९५ ॥

ພຣະອົງວາງແຂນຊ້າຍໄວ້ເທິງເຂົ່າ ແລະຍົກມືໄວ້ທີ່ຫົວໃຈເປັນມຸດຣາແຫ່ງປັນຍາວິນຍານ ນັ່ງສະຫມາທິຈິດພາຍໃນ ຢູ່ກາງດົງກ້ວຍ.

Verse 96

बालार्ककोटिप्रतिमं ध्यायेज्ज्ञानप्रदं हरिम् । ध्यात्वैवं प्रजपेल्लक्षं दशांशं जुहुयात्तिलैः ॥ ९६ ॥

ຄວນເພັ່ງພິຈາລະນາພຣະຫຣິ ຜູ້ປະທານປັນຍາ ຜູ້ມີລັດສະຫມີດັ່ງດວງອາທິດຂຶ້ນສິບລ້ານດວງ. ເມື່ອເພັ່ງແລ້ວ ຈົ່ງສວດມັນຕຣາໜຶ່ງແສນຄັ້ງ ແລະຖວາຍຮົມເປັນບູຊາໜຶ່ງສ່ວນສິບ ໂດຍໃຊ້ເມັດງາ.

Verse 97

साज्यैः संपूजयेत्पीठे पूर्वोक्ते पूर्ववत्प्रभुम् । जप्तोऽयं मदनक्षोभं नाशयत्येव निश्चितम् ॥ ९७ ॥

ເທິງພີຖະ (ບ່ອນນັ່ງບູຊາ) ທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ຄວນບູຊາພຣະເຈົ້າຕາມພິທີທີ່ກ່າວໄວ້ ໂດຍຖວາຍເຄື່ອງບູຊາທີ່ປົນກີ (ghee). ເມື່ອສວດມັນຕຣານີ້ ຍ່ອມທຳລາຍຄວາມກະວົນກະວາຍທີ່ເກີດຈາກກາມະ ຢ່າງແນ່ນອນ.

Verse 98

तत्त्वज्ञानमवाप्नोति कपींद्रस्य प्रसादतः । अथ मंत्रातरं वाक्ष्ये भूतविद्रावणं परम् ॥ ९८ ॥

ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງກະປີນດຣະ (ຈອມແຫ່ງວານອນ) ຜູ້ປະຕິບັດຍ່ອມໄດ້ຮັບປັນຍາແທ້ແຫ່ງຕັດຕະວະ. ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວມັນຕຣາອື່ນ—ສູງສຸດໃນການຂັບໄລ່ພູດ ແລະສິ່ງຮົ່ມຮ້າຍ.

Verse 99

तारः काशींकुक्षिपरवराहश्चांजनापदम् । पवनो वनपुत्रांते आवेशिद्वयमीरयेत् ॥ ९९ ॥

ໃຫ້ອອກສຽງຕາມລຳດັບວ່າ “ຕາຣະ”, “ກາຊີ”, “ກຸກຊິ”, “ປະຣະ”, “ວະຣາຫະ”, ແລະ “ຈາຍັນນາປະດະ”; ແລ້ວໃຫ້ອອກສຽງ “ປະວະນະ” ທີ່ທ້າຍຂອງ “ວະນະປຸຕຣາ”. ດັ່ງນີ້ ຄູ່ທີ່ເອີ້ນວ່າ “ອາເວຊິ” ຈຶ່ງຖືກກ່າວ.

Verse 100

तारः श्रीहनुमत्यश्चादस्त्ररचभुजाक्षरः । ब्रह्मा मुनिः स्याद्गायत्री छंदोऽत्र देवता पुनः ॥ १०० ॥

ພະຍາງຄໍາເມັດແມ່ນ ຕາຣາ (ໂອມ). ເມື່ອປະສົມກັບ «ສຣີ» ແລະ «ຮະນຸມະຕີ» ຈຶ່ງເປັນມັນຕຣາຮູບອາວຸດ ມີພະຍາງແຂນ. ທີ່ນີ້ ພຣະພຣະຫມາເປັນຣິສິ, ຉັນທະແມ່ນ ກາຍັດຣີ, ແລະເທວະຕາປະທານເປັນດັ່ງເກົ່າ.

Verse 101

हनुमान्कमला बीजं फट् शक्तिः परिकीर्तितः । षड्दीर्घाढ्येन बीजेन षडङ्गानि समाचरेत् ॥ १०१ ॥

ບີຊະຖືກກ່າວວ່າ «ຮະນຸມານ-ກະມະລາ» ແລະ ສັກຕິ (ຄໍາອຸທານ) ແມ່ນ «ພັດ». ດ້ວຍບີຊະທີ່ມີສະຫຼະຍາວ 6 ປະການ ຄວນປະຕິບັດການປະຍຸກຫົກອົງ (ṣaḍ-aṅga).

Verse 102

आंजनेय पाटलास्यं स्वर्णाद्रिसमविग्रहम् । पारिजातद्रुमूलस्थं चिंतयेत्साधकोत्तमः ॥ १०२ ॥

ຜູ້ປະຕິບັດອັນປະເສີດຄວນພິຈາລະນາພຣະອາຍັນເນຍ (ຮະນຸມານ): ໃບໜ້າສີກຸຫຼາບ, ຮ່າງກາຍດັ່ງພູຄໍາ, ແລະສະຖິດຢູ່ທີ່ໂຄນຕົ້ນປາຣິຊາຕະ.

Verse 103

एवं ध्यात्वा जपेल्लक्षं दशांशं जुहुयात्तिलैः । त्रिमध्वक्तैर्यंजत्पीठे पूर्वोक्तेपूर्ववत्सुधीः ॥ १०३ ॥

ເມື່ອພິຈາລະນາແລ້ວ ຜູ້ຮູ້ຄວນສວດຈະປະມັນຕຣາ 1 ແສນຄັ້ງ; ແລ້ວເຮັດຮົມເປັນສ່ວນສິບ ດ້ວຍເມັດງາທາດ້ວຍນ້ໍາເຜິ້ງສາມຢ່າງ ເທິງຖານບູຊາຍັນທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ຕາມວິທີເກົ່າ.

Verse 104

अनेन मनुना मंत्री ग्रहग्रस्तं प्रमार्जयेत् । आक्रंदंस्तं विमुच्याथ ग्रहः शीघ्रं पलायते ॥ १०४ ॥

ດ້ວຍມັນຕຣານີ້ ຜູ້ຮູ້ມັນຕຣາຄວນປັດຖູຊໍາລະຜູ້ທີ່ຖືກກຣະຫະ (graha) ຄອບງໍາຕາມພິທີ. ເມື່ອຜູ້ຖືກທຸກຮ້ອງໄຫ້ ກໍຖືກປ່ອຍພົ້ນ ແລະກຣະຫະກໍຫນີໄປຢ່າງໄວ.

Verse 105

मनवोऽमी सदागोप्या न प्रकाश्या यतस्ततः । परीक्षिताय शिष्याय देया वा निजसूनवे ॥ १०५ ॥

ຄໍາສອນອັນສັກສິດເຫຼົ່ານີ້ ຄວນຮັກສາໄວ້ເປັນຄວາມລັບ ບໍ່ຄວນເຜີຍແຜ່ໄປທົ່ວ. ຄວນມອບໃຫ້ແຕ່ສິດທີ່ຜ່ານການທົດສອບ ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນໃຫ້ແກ່ລູກຊາຍຂອງຕົນ.

Verse 106

हनुमद्भजनासक्तः कार्तवीर्यार्जुनं सुधीः । विशेषतः समाराध्य यथोक्तं फलमाप्नुयात् ॥ १०६ ॥

ຜູ້ມີປັນຍາ ຜູ້ຕິດໃຈໃນການບູຊາພຣະຫນຸມານ ຄວນບຳເນົາບູຊາຄາຣຕະວີຣຍາອັຣຈຸນ ໂດຍພິເສດ; ເຊັ່ນນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 107

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने तृतीयपादे दीपविधिनिरूपणं नाम पञ्चसप्ततितमोऽध्यायः ॥ ७५ ॥

ດັ່ງນີ້ ຈຶ່ງສິ້ນສຸດບົດທີ 75 ຊື່ວ່າ «ການອະທິບາຍພິທີການຈຸດປະທີບ (ດີປະວິທິ)» ໃນ ສຣີ ບຣິຫັນ-ນາຣະດີຍະປູຣານະ ພາກຕົ້ນ (ປູຣະວະພາກ) ໃນ ບຣິຫັດອຸປາຂະຍານ ໃນ ປາດະທີສາມ.