The Description of the Worship of Rāma and Others (Rāmādi-pūjā-vidhāna)

Verse 1

सनत्कुमार उवाच । अथ रामस्य मनवो वक्ष्यंते सिद्धिदायकाः । येषामाराधनान्मर्त्यास्तरंति भवसागरम् ॥ १ ॥

ສະນັດກຸມາຣາ ກ່າວວ່າ: ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດມັນຕຣາຂອງພຣະຣາມາ ອັນໃຫ້ສິດທິແລະສຳເລັດທາງວິນຍານ; ດ້ວຍການບູຊາຜ່ານມັນຕຣານັ້ນ ມະນຸດຈະຂ້າມທະເລແຫ່ງສັງສາຣາໄດ້.

Verse 2

सर्वेषु मंत्रवर्येषु श्रेष्ठं वैष्णवमुच्यते । गाणपत्येषु सौरेषु शाक्तशैवेष्वभीष्टदम् ॥ २ ॥

ໃນບັນດາມັນຕຣາອັນປະເສີດທັງປວງ ມັນຕຣາໄວສະນະວະ ຖືກປະກາດວ່າດີທີ່ສຸດ; ແລະໃນບັນດາມັນຕຣາຂອງຄະນະຄາເນສະ, ສູຣະ, ສັກຕະ ແລະ ໄສວະ ມັນຕຣານີ້ເປັນຜູ້ໃຫ້ຜົນຕາມປາດຖະນາ.

Verse 3

वैष्णवेष्वपि मंत्रेषु राममंत्राः फलाधिकाः । गाणपत्यादिमंत्रेभ्यः कोटिकोटिगुणाधिकाः ॥ ३ ॥

ແມ່ນແຕ່ໃນບັນດາມັນຕຣາໄວສະນະວະ ມັນຕຣາຂອງພຣະຣາມາກໍຍັງເປັນຜູ້ໃຫ້ຜົນສູງສຸດ; ເທົ່າກັບມັນຕຣາຄະນະຄາເນສະ ແລະອື່ນໆ ອານຸພາບຂອງມັນເຫນືອກວ່າເປັນໂກຕິໆ ຄູນໂກຕິໆ.

Verse 4

विष्णुशय्यास्थितो वह्निरिंदुभूषितमस्तकः । रामाय हृदयांतोऽयं महाघौधविनाशनः ॥ ४ ॥

ໄຟອັນສັກສິດນີ້ສະຖິດຢູ່ເທິງຕຽງບັນທົມຂອງພຣະວິສນຸ; ສີສະຂອງທ່ານປະດັບດ້ວຍດວງຈັນ. ເພື່ອພຣະຣາມາ ທ່ານກາຍເປັນຜູ້ສະຖິດໃນດວງໃຈ—ຜູ້ທຳລາຍກະແສອັນໃຫຍ່ຂອງບາບຫນັກທັງປວງ.

Verse 5

सर्वेषु राममंत्रषु ह्यतिश्रेष्टः षडक्षरः । ब्रह्महत्यासहस्राणि ज्ञाताज्ञातकृतानि च ॥ ५ ॥

ໃນບັນດາມັນຕຣາຂອງພຣະຣາມາທັງປວງ ມັນຕຣາຫົກພະຍາງແມ່ນປະເສີດທີ່ສຸດ; ມັນທຳລາຍບາບນັບພັນ ເທົ່າກັບບາບ brahma-hatyā ແມ່ນການຂ້າພຣາຫມັນ ທັງທີ່ເຮັດໂດຍຮູ້ຫຼືບໍ່ຮູ້ກໍຕາມ.

Verse 6

स्वर्णस्तेय सुरापानगुरुतल्पायुतानि च । कोटिकोटिसहस्राणि ह्युपपापानि यानि वै ॥ ६ ॥

ມີບາບຍ່ອຍ (ອຸປະປາປະ) ນັບບໍ່ຖ້ວນ—ເປັນໂກຕິໆ ແລະ ພັນໆ—ພ້ອມທັງບາບໜັກເຊັ່ນ ລັກຄຳ, ດື່ມສຸລາ, ແລະ ລະເມີດຕຽງອາຈານ (ຜິດປະເວນີກັບເມຍອາຈານ)។

Verse 7

मंत्रस्योञ्चारणात्सद्यो लयं यांति न संशयः । ब्रह्मा मुनिः स्याद्गायत्री छंदो रामश्च देवता ॥ ७ ॥

ເພີຍແຕ່ອອກສຽງມັນຕຣານີ້ ອຸປະສັກທັງປວງກໍລະລາຍໄປໃນທັນທີ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ພຣະພຣະຫມາເປັນຣິສິ (ṛṣi), ຄາຍະຕຣີເປັນຉັນທະ (chandas), ແລະ ພຣະຣາມເປັນເທວະຕາປະທານ (devatā).

Verse 8

आद्यं बीजं च हृच्छक्तिर्विनियोगोऽखिलाप्तये । षड्दीर्घभाजा बीजेन षडंगानि समाचरेत् ॥ ८ ॥

ພະຍາງທຳອິດແມ່ນບີຈະ (bīja); ພະລັງແຫ່ງຫົວໃຈ (hṛcchakti) ຄວນນຳໃຊ້, ແລະ ວິນິໂຍກ (viniyoga) ທີ່ກຳນົດໄວ້ແມ່ນເພື່ອບັນລຸຜົນທັງປວງ. ດ້ວຍບີຈະນັ້ນທີ່ມີສະຫຼະຍາວຫົກ ຄວນປະຕິບັດພິທີຫົກອົງ (ṣaḍaṅga) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ।

Verse 9

ब्रह्मरंध्रे भ्रुवोर्मध्ये हृन्नाभ्योर्गुह्यपादयोः । मंत्रवर्णान्क्रमान्न्यस्य केशवादीन्प्रविन्यसेत् ॥ ९ ॥

ໃຫ້ວາງພະຍາງຂອງມັນຕຣາຕາມລຳດັບ ທີ່ພຣະຫມະຣັນທຣະ (ກະຫຼອດຫົວ), ກາງຄິ້ວ, ຫົວໃຈ, ສະດື, ບ່ອນລັບ, ແລະ ທີ່ຕີນ; ແລ້ວຈຶ່ງຕິດຕັ້ງ (nyāsa) ພຣະນາມເທວະ ເລີ່ມຈາກ ເກສະວະ (Keśava) ຢ່າງລະມັດລະວັງ।

Verse 10

पीठन्यासादिकं कृत्वा ध्यायेद्धृदि रघूत्तमम् । कालांभोधरकांतं च वीरासनसमास्थितम् ॥ १० ॥

ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີເບື້ອງຕົ້ນ ເຊັ່ນ ປີຖະ-ນະຍາສະ (pīṭha-nyāsa) ແລ້ວ, ຈົ່ງພິຈາລະນາໃນຫົວໃຈເຖິງ ຣະຄູຕະມະ (Raghūttama) ພຣະຣາມ—ງາມສະຫວ່າງດັ່ງເມກຝົນຄຳ້, ແລະ ປະທັບນັ່ງຢ່າງໝັ້ນຄົງໃນວີຣາສະນະ (vīrāsana)។

Verse 11

ज्ञानमुद्रां दक्षहस्ते दधतं जानुनीतरम् । सरोरुहकरां सीतां विद्युदाभां च पार्श्वगाम् ॥ ११ ॥

ພຣະອົງຊູມຸດຣາແຫ່ງປັນຍາໃນມືຂວາ ແລະອີກມືໜຶ່ງວາງໄວ້ເທິງເຂົ່າ; ຂ້າງພຣະອົງມີນາງສີຕາ ມືດັ່ງດອກບົວ ສະຫວ່າງດັ່ງຟ້າຜ່າ।

Verse 12

पश्यंतीं रामवक्राब्जं विविधाकल्पभूषिताम् । ध्यात्वैवं प्रजपेद्वर्णलक्षं मंत्री दशांशतः ॥ १२ ॥

ໃຫ້ພິຈາລະນາເຫັນນາງກຳລັງຈ້ອງມອງໃບໜ້າດັ່ງດອກບົວຂອງພຣະຣາມ ຜູ້ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບນານາ; ຜູ້ສາທົກມັນຕຣາຄວນທຳສະມາທິແບບນີ້ ແລ້ວສວດມັນຕຣາໃຫ້ຄົບໜຶ່ງແສນອັກສອນ ພ້ອມປະຕິບັດສ່ວນສິບຕາມພິທີ।

Verse 13

कमलैर्जुहुयाद्वह्नौ ब्राह्मणान्भोजयेत्ततः । पूजयेद्वैष्णवे पीठे विमलादिसमन्विते ॥ १३ ॥

ໃຫ້ຖວາຍຮົມໃນໄຟສັກສິດດ້ວຍດອກບົວ; ແລ້ວໃຫ້ອາຫານແກ່ພຣາຫມັນ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ບູຊາທີ່ພີຖະວະຍສະນະແຫ່ງວິສະນຸ ພ້ອມດ້ວຍວິມະລາ ແລະອຳນາດປະກອບອື່ນໆ।

Verse 14

मूर्तिं मूलेन संकल्प्य तस्यामावाह्य साधकः । सीतां वामे समासीनां तन्मन्त्रेण प्रपूजयेत् ॥ १४ ॥

ຜູ້ປະຕິບັດຄວນສ້າງພຣະຮູບໃນໃຈດ້ວຍມູລະມັນຕຣາ ແລ້ວອາວາຫະນເຊີນພຣະອົງເຂົ້າສູ່ຮູບນັ້ນ; ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍມັນຕຣານັ້ນເອງ ໃຫ້ບູຊານາງສີຕາຜູ້ນັ່ງຢູ່ຂ້າງຊ້າຍໃຫ້ຖືກຕ້ອງ।

Verse 15

रमासीतापदं ङेंतं द्विठांतो जानकीमनुः । अग्रेः शार्ङ्गं च सम्पूज्य शरान्पार्श्वद्वयेऽर्चयेत् ॥ १५ ॥

ເມື່ອຈັດວາງປະດະຂອງ «ຣະມາ» ແລະ «ສີຕາ» ແລ້ວ, ໃຊ້ມັນຕຣາຂອງຊານະກີທີ່ປະກອບດ້ວຍ ṭhā ສອງຕົວ; ຄວນບູຊາສາຣັງກະ (ຄັນທະນູທິບ) ກ່ອນໃນດ້ານໜ້າ ແລ້ວບູຊາລູກສອນທັງສອງຂ້າງ।

Verse 16

केशरेषु षडंगानि पत्रेष्वेतान्समर्चयेत् । हनुमंतं च सुग्रीवं भरतं सबिभीषणम् ॥ १६ ॥

ເທິງເສັ້ນໃຍຂອງດອກບົວ ພຶງບູຊາອົງປະກອບຊ່ວຍ 6 (ṣaḍaṅga) ແລະເທິງກີບດອກ ພຶງບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ—ຮະນຸມານ, ສຸກຣີວ, ພະຣະຕະ, ວິພີສະນະ.

Verse 17

लक्ष्मणांगदशत्रुघ्नान् जांबवंतं क्रमात्पुनः । वाचयंतं हनूमंतग्रतो धृतपुस्तकम् ॥ १७ ॥

ຕໍ່ມາ ຕາມລຳດັບອີກຄັ້ງ ພຶງ(ເຫັນ/ບູຊາ) ລັກສະມະນະ, ອັງກະດະ, ສັດຣຸກນະ ແລະ ຈາມບະວານ—ກຳລັງສະດຸດອ່ານຄຳພີ ຖືປຶ້ມໄວ້ ໂດຍມີຮະນຸມານນັ່ງຢູ່ຂ້າງໜ້າເປັນຜູ້ຟັງ.

Verse 18

यजेद्भरतशत्रुघ्नौ पार्श्वयोर्धृतचामरौ । धृतातपत्रं हस्ताभ्यां लक्ष्मणं पृष्टतोऽर्चयेत् ॥ १८ ॥

ພຶງບູຊາ ພະຣະຕະ ແລະ ສັດຣຸກນະ ຢືນຢູ່ສອງຂ້າງ ຖືຈາມະຣະ (ພັດຂົນ) ແລະບູຊາ ລັກສະມະນະ ຢູ່ດ້ານຫຼັງ ຖືພະຣາຊະສະຫວັນ (ຮົ່ມພະຣາຊາ) ດ້ວຍສອງມື.

Verse 19

ततोऽष्टपत्रे सृष्टिं च जपंतं विजयं तथा । सुराष्ट्रं राष्ट्रपालं च अकोपं धर्मपालकम् ॥ १९ ॥

ຕໍ່ມາ ເທິງດອກບົວກີບ 8 ພຶງເຮັດຈະປະ (japa) ນາມເຫຼົ່ານີ້: ສຣິດຕິ (Sṛṣṭi), ວິຊະຍະ (Vijaya), ສຸຣາສະຕຣະ (Surāṣṭra), ຣາສະຕຣະປາລະ (Rāṣṭrapāla), ອະໂກປະ (Akopa), ແລະ ທັມມະປາລະກະ (Dharmapālaka).

Verse 20

सुमंतं चेति सम्पूज्य लोके शानायुधैर्युतान् । एवं रामं समाराध्य जीवन्मुक्तः प्रजायते ॥ २० ॥

ດັ່ງນີ້ ເມື່ອບູຊາ ສຸມັນຕະ (Sumaṅta) ແລະອື່ນໆໃນໂລກ—ຜູ້ພ້ອມດ້ວຍອາວຸດອັນເປັນມົງຄຸນ—ຜູ້ໃດບູຊາພຣະຣາມະຕາມວິທີນີ້ ຈະເກີດເປັນ jīvanmukta ຜູ້ຫຼຸດພົ້ນຂະນະຍັງມີຊີວິດ.

Verse 21

चंदनाक्तैः प्रजुहुयाज्जातीपुष्पैः समाहितः । राजवश्याय कमलैर्धनधान्यादिसिद्धये ॥ २१ ॥

ດ້ວຍໃຈທີ່ຕັ້ງມັ່ນ ພຶງຖວາຍເຂົ້າໄຟຍັນດ້ວຍດອກມະລິທາດ້ວຍຈັນທະນາ; ແລະດ້ວຍດອກບົວ ເພື່ອໃຫ້ກະສັດຢູ່ໃນອຳນາດ ແລະໃຫ້ສຳເລັດທຣັບສິນ ເຂົ້າຂອງ ແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງອື່ນໆ.

Verse 22

लक्ष्मीकामः प्रजुहुयात्प्रसूनैर्विल्वसंभवैः । आज्याक्तैर्नीलकमलैर्वशयेदखिलं जगत् ॥ २२ ॥

ຜູ້ປາຖະໜາພຣະລັກສະມີ (ຄວາມຮັ່ງມີ) ພຶງຖວາຍຮອມດ້ວຍດອກໄມ້ທີ່ເກີດຈາກຕົ້ນບິລວະ; ແລະດ້ວຍດອກບົວສີຟ້າທາດ້ວຍນ້ຳມັນເຄື່ອງ (ກີ) ຈະຊັກນຳໂລກທັງປວງໃຫ້ຢູ່ໃນອຳນາດໄດ້.

Verse 23

घृताक्तशतवर्वीभिर्दीर्घायुश्च निरामयः । रक्तोत्पलानां होमेन धनं प्राप्नोति वांछितम् ॥ २३ ॥

ເມື່ອຖວາຍຮອມດ້ວຍກ້ານສະຕາວະຣີ (śatāvarī) ທາດ້ວຍກີ ຈະໄດ້ອາຍຸຍືນ ແລະປອດໂລກ; ແລະດ້ວຍຮອມດອກບົວແດງ ຈະໄດ້ທຣັບສິນຕາມທີ່ປາຖະໜາ.

Verse 24

पालाशकुसुमैर्हुत्वा मेधावी जायते नरः । तज्जप्तांभः पिबेत्प्रातर्वत्सरात्कविराड् भवेत् ॥ २४ ॥

ຖວາຍຮອມດ້ວຍດອກພະລາຊະ (palāśa) ມະນຸດຈະເກີດປັນຍາແຫຼມຄົມ. ຖ້າດື່ມນ້ຳໃນຕອນເຊົ້າ ທີ່ໄດ້ສວດມົນຕຣານັ້ນກຳກັບໄວ້ ໃນໜຶ່ງປີຈະເປັນກະວີຣາດຜູ້ສະຫວ່າງໄສ ດັ່ງຣິສີຜູ້ສູງສົ່ງ.

Verse 25

तन्मंत्रितान्नं भुंजीतमहारोगप्रशांतये । रोगोक्तौषधहोमेन तद्रोगान्मुच्यते क्षणाम् ॥ २५ ॥

ເພື່ອສະງົບລົງໂລກຮ້າຍ ພຶງກິນອາຫານທີ່ໄດ້ຮັບການກຳກັບດ້ວຍມົນຕຣານັ້ນ. ເມື່ອຖວາຍຮອມດ້ວຍສະຫມຸນໄພທີ່ກຳນົດສຳລັບໂລກນັ້ນ ຈະພົ້ນຈາກໂລກນັ້ນໃນທັນທີ.

Verse 26

नदीतीरे च गोष्ठे वा जपेल्लक्षं पयोब्रतः । पायसेनाज्ययुक्तेन हुत्वा विद्यानिधिर्भवेत् ॥ २६ ॥

ເມື່ອຖືວຣະຕະນ້ຳນົມ (payovrata) ຄວນນັ່ງຢູ່ຝັ່ງນ້ຳ ຫຼືໃນຄອກງົວ ແລ້ວສວດມັນຕຣາ ໑໐໐,໐໐໐ ເທື່ອ; ຈາກນັ້ນຖວາຍຮົມຂ້າວຫວານປະສົມກີ (ghee) ຈຶ່ງເປັນຄັງແຫ່ງວິທະຍາອັນສັກສິດ (vidyā)។

Verse 27

परिक्षीणाधिपत्यो यः शाकाहारो जलांतरे । जपेल्लक्षं च जुहुयाद्विल्वपुष्पैर्दशांशतः ॥ २७ ॥

ຜູ້ໃດທີ່ອຳນາດປົກຄອງຫຼຸດຖອຍ ຄວນກິນແຕ່ຜັກ ແລະຢູ່ໃນນ້ຳ; ຄວນສວດມັນຕຣາ ໑໐໐,໐໐໐ ເທື່ອ ແລ້ວຖວາຍຮົມດ້ວຍດອກບິລະວະ (bilva) ເທົ່າກັບໜຶ່ງສ່ວນສິບຂອງຈຳນວນນັ້ນ।

Verse 28

तदैव पुनराप्नोति स्वाधिपत्यं न संशयः । उपोष्य गङ्गातीरांते स्थित्वा लक्षं जपेन्नरः ॥ २८ ॥

ແລ້ວຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ອຳນາດຂອງຕົນຄືນມາໃນທັນທີ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ຊາຍຄວນອົດອາຫານ ແລະຢືນຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳຄົງຄາ (Gaṅgā) ສວດມັນຕຣາ ໑໐໐,໐໐໐ ເທື່ອ।

Verse 29

दशांशं कमलैर्हुत्वा विल्वोत्थैर्वा प्रसूनकैः । मधुरत्रयसंयुक्तैरादज्यश्रियमवाप्नुयात् ॥ २९ ॥

ເມື່ອຖວາຍຮົມຕາມສ່ວນສິບທີ່ກຳນົດ ດ້ວຍດອກບົວ ຫຼືດອກຈາກຕົ້ນບິລະວະ (bilva) ພ້ອມກັບຂອງຫວານສາມຢ່າງ; ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ ແລະສິຣິມົງຄຸນ।

Verse 30

मार्गमासे जले स्थित्वा कन्दमूलफलाशनः । लक्षं जप्त्वा दशांशेन पायसैर्जुहुयाद्वसौ ॥ ३० ॥

ໃນເດືອນມາຣກະສີຣສະ (Mārgaśīrṣa) ຢືນຢູ່ໃນນ້ຳ ແລະກິນແຕ່ຮາກ ຫົວ ແລະໝາກໄມ້; ສວດມັນຕຣາ ໑໐໐,໐໐໐ ເທື່ອແລ້ວ ຈຶ່ງຖວາຍຮົມຕາມສ່ວນສິບ ດ້ວຍຂ້າວຫວານນ້ຳນົມ (pāyasa) ລົງໃນໄຟ ໃນວັນຂອງວາສຸ (Vasus)។

Verse 31

श्रीरामचन्द्रसदृशः पुत्रः पौत्रोऽपि जायते । अन्येऽपि बहवः संति प्रयोगामन्त्रराजके ॥ ३१ ॥

ດ້ວຍການນໍາໃຊ້ «ມັນຕຣາຣາຊາ» ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ສາມາດໃຫ້ເກີດລູກ—ແມ່ນແຕ່ຫຼານ—ທີ່ຄ້າຍຄືພຣະສີຣາມະຈັນດຣະ; ແລະຜົນອື່ນໆອີກຫຼາຍກໍບັນລຸໄດ້។

Verse 32

किंतु प्रयोगकर्तॄणां परलोको न विद्यते । षट्कोणं वसुपत्रं च तद्बाह्यार्कदलं लिखेत् ॥ ३२ ॥

ແຕ່ສໍາລັບຜູ້ທີ່ນໍາພິທີເຫຼົ່ານັ້ນໄປໃຊ້ເປັນແຕ່ເທັກນິກ ການບັນລຸໂລກໜ້າບໍ່ມີ. ຄວນວາດຮູບຫົກຫຼ່ຽມ ແລ້ວວາດດອກບົວ 8 ກີບ; ພາຍນອກນັ້ນວາດວົງກີບຄ້າຍດວງອາທິດ.

Verse 33

षट्कोणेषु षडर्णानि मन्त्रस्य विलिखेद् बुधः । अष्टपत्रे तथाष्टार्णांल्लिखेत्प्रणवगर्भितान् ॥ ३३ ॥

ຜູ້ຮູ້ຄວນຈາລຶກພະຍາງ 6 ຂອງມັນຕຣາໄວ້ໃນສາມຫຼ່ຽມທັງ 6 ຂອງຮູບຫົກຫຼ່ຽມ; ແລະເທິງດອກບົວ 8 ກີບ ໃຫ້ຈາລຶກພະຍາງ 8 ຂອງມັນຕຣາ ໂດຍແຕ່ລະພະຍາງມີ «ປຣະນະວະ» (Oṁ) ສອດຢູ່ພາຍໃນ.

Verse 34

कामबीजं रविदले मध्ये मन्त्रावृताभिधाम् । सुदर्शनावृतं बाह्ये दिक्षु युग्मावृतं तथा ॥ ३४ ॥

ໃນກາງກີບດັ່ງດວງອາທິດ (ຣະວິ-ດະລະ) ໃຫ້ວາງ «ກາມະ-ບີຈະ» ແລ້ວລ້ອມຮອບດ້ວຍນາມຂອງມັນຕຣາ. ພາຍນອກໃຫ້ລ້ອມດ້ວຍ «ສຸດັຣຊະນະ»; ແລະຕາມທິດທັງຫຼາຍ ກໍໃຫ້ຈັດເປັນຄູ່ໆໃນການລ້ອມຮອບເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 35

वज्रोल्लसद्भूमिगेहं कन्दर्पांकुशपाशकैः । भूम्या च विलसत्कोणं यन्त्रराजमिदं स्मृतम् ॥ ३५ ॥

ຜັງພື້ນແລະເຮືອນລ້ອມຮອບທີ່ສ່ອງປະກາຍດັ່ງວັຊຣະ ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍຂອງກາມະ, ອັງກຸຊະ (ຕະຂໍ), ແລະປາຊະ (ບ່ວງເຊືອກ); ແລະເຮັດໃຫ້ມຸມຂອງພື້ນທີ່ປາກົດຊັດ—ນີ້ເອີ້ນຈໍາກັນວ່າ «ຣາຊາແຫ່ງຢັນຕຣາ» (Yantrarāja).

Verse 36

भूर्जेऽष्टगन्धैः संलिख्य पूजयेदुक्तवर्त्मना । षट्कोणेषु दलार्काब्जान्यावेष्टवृत्तयुग्मतः ॥ ३६ ॥

ເມື່ອຂຽນລົງໃນເປືອກໄມ້ບີຣຊ (bhūrja) ດ້ວຍຂີ້ທາອັດຖະຄັນທະອັນຫອມ 8 ປະການ ແລ້ວຈຶ່ງບູຊາຕາມວິທີທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້. ໃນສາມຫຼ່ຽມທັງ 6 ໃຫ້ວາດດອກບົວແຫ່ງພຣະອາທິດມີກີບ ແລະຫ້ອມດ້ວຍວົງມົນຊ້ອນກັນ 2 ຊັ້ນ.

Verse 37

केशरेष्वष्टपत्रस्य स्वरद्वंद्वं लिखेद् बुधः । बहिस्तु मातृकां चैव मन्त्रं प्राणनिधयनम् ॥ ३७ ॥

ນັກປັນຍາພຶງຂຽນຄູ່ສະຫຼະ (ສຽງສະຫຼະ) ລົງໃນເສັ້ນເກສອນຂອງດອກບົວ 8 ກີບ; ດ້ານນອກໃຫ້ຂຽນ “ມາຕຣິກາ” (ແມ່ອັກສອນ) ພ້ອມມົນຕຣາວາງປຣານ (prāṇa-nidhāna) ເພື່ອສະຖາປະນາຊີວິດພະລັງ.

Verse 38

यन्त्रमेतच्छुभे घस्रे कण्ठे वा दक्षिणे भुजे । मूर्ध्नि वा धारयेन्मंत्री सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ ३८ ॥

ໃນວັນມົງຄຸນ ຜູ້ປະຕິບັດມົນຕຣາພຶງສວມຢັນຕຣານີ້—ຈະໃສ່ທີ່ຄໍ ຫຼືທີ່ແຂນຂວາ ຫຼືເທິງສີສະກໍໄດ້; ດ້ວຍນັ້ນຈຶ່ງພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 39

सुदिने शुभनक्षत्रे सुदेशे शल्यवर्जिते । वश्याकर्षणविद्वेषद्रावणोच्चाटनादिकम् ॥ ३९ ॥

ໃນວັນດີ ໃຕ້ນັກສັດທີ່ເປັນມົງຄຸນ ໃນສະຖານທີ່ເໝາະສົມທີ່ປາສະຈາກມົນທິນແລະອຸປະສັກ ພຶງປະກອບພິທີເຊັ່ນ vaśya (ໃຫ້ຢູ່ໃນອຳນາດ), ākṛṣṭi (ດຶງດູດ), vidveṣa (ກໍ່ຄວາມບາດໝາງ), drāvaṇa (ໄລ່ອອກ), uccāṭana (ຂັບຖອນ) ແລະອື່ນໆ.

Verse 40

पुष्यद्वयं तथादित्यार्द्रामघासु यथाक्रमम् । दूर्वोत्था लेखनी वश्ये तथाकृष्टौ करंजजा ॥ ४० ॥

ໃນ Puṣya ທັງສອງ (puṣya-dvaya) ແລະຕາມລຳດັບໃນ Ādityā, Ārdrā, Maghā—ສຳລັບພິທີ vaśya ໃຫ້ໃຊ້ປາກກາ/ເຫຼັກຂຽນທີ່ເຮັດຈາກຫຍ້າ dūrvā; ສຳລັບພິທີ ākṛṣṭi (ດຶງດູດ) ໃຫ້ໃຊ້ທີ່ເຮັດຈາກໄມ້ karañja.

Verse 41

नरास्थिजा मारणे तु स्तंभने राजवृक्षजा । शांतिपुष्टष्ट्यायुषां सिद्धयै सर्वापच्छमनाय च ॥ ४१ ॥

ການປຸງຈາກກະດູກມະນຸດ ໃຊ້ໃນພິທີມາຣະນະ (ການທໍາລາຍ)؛ ການປຸງຈາກຕົ້ນຣາຊະວຶກສະ ໃຊ້ໃນພິທີສະຕັມພະນະ (ການທໍາໃຫ້ຢຸດນິ່ງ)។ ຍັງໃຊ້ເພື່ອບັນລຸຄວາມສະຫງົບ ແລະຄວາມອຸດົມສົມບູນ, ເພີ່ມອາຍຸຍືນ, ແລະປະລະບັດໄພພິບັດທັງປວງ។

Verse 42

विभ्रमोत्पादने चैव शिलायां विलिखेद् बुधः । खरचर्मणि विद्वेषे ध्वजे तूञ्चाटनाय च ॥ ४२ ॥

ນັກປັນຍາຄວນຈາລຶກລົງໃນຫີນ ເພື່ອໃຫ້ເກີດຄວາມສັບສົນ; ຈາລຶກລົງໃນໜັງລາ ເພື່ອກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມບາດໝາງ; ແລະຈາລຶກລົງໃນທຸງ ເພື່ອອຸຈຈາຕະນະ (ຂັບໄລ່/ຜັກດັນ)។

Verse 43

शत्रूणां ज्वरसन्तापशोकमारणकर्मणि । पीतवस्रं लिखित्वा तु साधयेत्साधकोत्तमः ॥ ४३ ॥

ໃນພິທີທີ່ມຸ່ງໃຫ້ສັດຕູເກີດໄຂ້, ຄວາມຮ້ອນເຜົາຜານ, ຄວາມໂສກເສົ້າ ຫຼືແມ່ນກະທັ້ງຄວາມຕາຍ, ຜູ້ປະຕິບັດຜູ້ຍອດຄວນສໍາເລັດການນັ້ນໂດຍຂຽນລົງໃນຜ້າສີເຫຼືອງ।

Verse 44

वश्याकृष्टौ चाष्टगन्धैः सम्पूज्य च यथाविधि । चितांगारादिना चैव ताडनोच्चाटनादिकम् ॥ ४४ ॥

ສໍາລັບພິທີວັສຍະ (ໃຫ້ຢູ່ໃນອໍານາດ) ແລະອາກັຣສະນະ (ດຶງດູດ), ຄວນບູຊາຕາມພິທີກ່ອນ ດ້ວຍ “ອັດຖະກັນທະ” ຄືກິ່ນຫອມແປດປະການ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ໃຊ້ຖ່ານໄຟທີ່ເຜົາແລ້ວ ແລະສິ່ງອື່ນໆ ເພື່ອກະທໍາຕາດະນະ (ຕີ), ອຸຈຈາຕະນະ (ຂັບໄລ່) ແລະການປະຕິບັດອື່ນໆ ທຳນອງດຽວກັນ।

Verse 45

विषार्कक्षीरयोगेन मारणं भवति ध्रुवम् । लिखित्वैवं यंत्रराजं गन्धपुष्पादिभिर्यजेत् ॥ ४५ ॥

ເມື່ອນໍາພິດມາປະສົມກັບນ້ໍານົມຂາວ (ນ້ໍາຢາງ) ຂອງຕົ້ນອາຣກະ (arka) ກ່າວກັນວ່າຄວາມຕາຍຈະເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ. ເມື່ອຈາລຶກ “ຣາຊາແຫ່ງຢັນຕຣະ” ແລ້ວ ຄວນບູຊາມັນດ້ວຍກິ່ນຫອມ, ດອກໄມ້ ແລະອື່ນໆ ຕາມຄວາມເໝາະສົມ।

Verse 46

त्रिलोहवेष्टितं कृत्वा धारयेत्साधकोत्तमः । बीजं रामाय ठद्वंद्वं मन्त्रोऽयं रसवर्णकः ॥ ४६ ॥

ເມື່ອຫໍ່ຫຸ້ມດ້ວຍໂລຫະສາມຊະນິດແລ້ວ ຜູ້ປະຕິບັດອັນສູງສຸດຄວນສວມໄວ້. ພະຍາງຄໍາພັນ (ບີຊະ) ແມ່ນ «rāmāya» ແລະຄູ່ພະຍາງ «ṭha» ຖືກກໍານົດ—ມັນຕຣານີ້ເອີ້ນວ່າ «rasavarṇaka» ຄືຖ້ອຍຄໍາລະຫັດທາງພິທີ.

Verse 47

महासुदर्शनमनुः कथ्यते सिद्धिदायकः । सुदर्शनमहाशब्दाच्चक्रराजेश्वरेति च ॥ ४७ ॥

ມັນຕຣາທີ່ເອີ້ນວ່າ «ມະຫາ-ສຸດັຣຊະນະ» ຖືກກ່າວວ່າເປັນຜູ້ປະທານສິດທິ (siddhi). ແລະດ້ວຍພຣະສຽງອັນຍິ່ງ «ສຸດັຣຊະນະ» ມັນຍັງຖືກເອີ້ນວ່າ «ຈັກຣະ-ຣາເຈສະວະຣະ» ອົງພຣະເຈົ້າແຫ່ງຈັກຣະອັນເປັນກະສັດ.

Verse 48

दुष्टांतकदुष्टभयानकदुष्टभयंकरम् । छिंधिद्वयं भिंधियुग्मं विदारययुगं ततः ॥ ४८ ॥

«ໂອ ຜູ້ທໍາລາຍຄົນຊົ່ວ; ໂອ ຜູ້ນ່າຢ້ານຕໍ່ຄົນຊົ່ວ; ໂອ ຜູ້ເຮັດໃຫ້ຄົນຊົ່ວຫວາດກົວ! ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວ: “ຕັດ, ຕັດ”; “ແທງ, ແທງ”; “ຜ່າຂາດ, ຜ່າຂາດ”».

Verse 49

परमन्त्रान् ग्रसद्वंद्वं भक्षयद्वितयं ततः । त्रासयद्वितयं वर्मास्त्राग्निजायांतिमो मनुः ॥ ४९ ॥

ຕໍ່ມາ ມະນຸ (ຖ້ອຍຄໍາມັນຕຣາ) ສຸດທ້າຍ—ຜູ້ເກີດຈາກອັກນິ—ໄດ້ກືນຄູ່ຕໍ່ຕ້ານຂອງມັນຕຣາສັດຕູ, ກິນອີກຄູ່ໜຶ່ງ, ແລະເຮັດໃຫ້ອີກຄູ່ໜຶ່ງຫວາດກົວ ໂດຍມັນຕຣາເກາະປ້ອງກັນ (varma) ແລະມັນຕຣາອາວຸດ (astra).

Verse 50

अष्टषष्ट्यक्षरः प्रोक्तो यंत्रसंवेष्टने त्वयम् । तारो हृद्भगवान् ङेंतो ङेंतो हि रघुनन्दनः ॥ ५० ॥

ເພື່ອການຫໍ່ຫຸ້ມຢັນຕຣະ ໄດ້ສອນສູດທີ່ມີ 68 ພະຍາງ. ປຣານະວະ «oṃ» ແມ່ນພຣະເຈົ້າຢູ່ໃນດວງໃຈ; ແລະ «ṅeṃto, ṅeṃto»—ແທ້ໆ—ໝາຍເຖິງ ຣະຄຸນັນດະນະ (ພຣະຣາມ).

Verse 51

रक्षोघ्नविशदायांते मधुरादिप्रसन्न च । वरदानायामितांते नुतेजसेपदमीरयेत् ॥ ५१ ॥

ໃນທ້າຍຕອນມັນຕຣະທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «Rakṣoghna» ແລະ «Viśadāyānte» ແລະໃນທ້າຍຕອນອັນຫວານຊື່ນທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «Madhurādi» ພ້ອມທັງໃນທ້າຍຕອນທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «Varadānāya» ແລະ «Amitānte» ພຶງເວົ້າຄໍາ «Tejase» ເປັນພະບົດທ້າຍ।

Verse 52

बालायांते तु रामाय विष्णवे हृदयांतिमः । सप्तचत्वारिंशदर्णो मालामन्त्रोऽयमीरितः ॥ ५२ ॥

ໃຫ້ວາງພະຍາງຄໍາເມັດ «bālā» ໄວ້ທ້າຍສຸດ ແລະໃຫ້ «Rāmāya Viṣṇave» ເປັນຫົວໃຈມັນຕຣະທ້າຍສຸດ; ນີ້ໄດ້ຖືກປະກາດວ່າເປັນມັນຕຣະມາລາມີ 47 ພະຍາງຄໍາ।

Verse 53

विश्वामित्रो मुनिश्चास्य गायत्री छंद ईरितम् । श्रीरामो देवता बीजं ध्रुवः शक्तिश्च ठद्वयम् ॥ ५३ ॥

ສໍາລັບມັນຕຣະ/ວິທະຍານີ້ ຤ິສີຖືກກ່າວວ່າແມ່ນ Viśvāmitra; ສັນທະ (ສຳນວນສັນຕະ) ແມ່ນ Gāyatrī. ພຣະ Śrī Rāma ເປັນເທວະຕາປະທານ; ບີຈະແມ່ນ «bīja»; Dhruva ເປັນສັກຕິ; ແລະຄູ່ «ṭha» ຖືກກ່າວເປັນເຄື່ອງຊີ້ບອກເພີ່ມເຕີມ।

Verse 54

षड्दीर्घस्वरयुग्मायाबीजेनांगानि कल्पयेत् । ध्यानपूजादिकं सर्वमस्य पूर्ववदाचरेत् ॥ ५४ ॥

ດ້ວຍບີຈະມັນຕຣະຂອງ «Ṣaḍ-dīrgha-svara-yugmā» ພຶງຈັດວາງນະຍາສະໃສ່ອະວະຍະວະ (aṅga-nyāsa). ແລະການພິຈາລະນາສະມາທິ, ການບູຊາ, ແລະພິທີກໍາທັງປວງ ພຶງປະຕິບັດຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນໜ້ານີ້.

Verse 55

अयमाराधितो मन्त्रः सर्वान्कामान्प्रयच्छति । स्वकामसत्यवाग्लक्ष्मीताराढ्यः पञ्चवर्णकः ॥ ५५ ॥

ມັນຕຣະນີ້ເມື່ອບູຊາອາຣາທະນາຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຈະປະທານຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ. ສູດ 5 ພະຍາງຄໍານີ້—ອຸດົມດ້ວຍພະລັງແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາທີ່ເລືອກ, ຄໍາເວົ້າສັດຈິງ, Lakṣmī ແລະ Tārā—ນໍາໃຫ້ສໍາເລັດຜົນ.

Verse 56

षडक्षरः षड्विधः स्याञ्चतुर्वर्गफलप्रदः । ब्रह्मा संमोहनः शक्तिर्दक्षिणामूर्तिसंज्ञकः ॥ ५६ ॥

ມົນຕຣາ 6 ພະຍາງ ກ່າວວ່າມີ 6 ປະເພດ ແລະປະທານຜົນແຫ່ງເປົ້າໝາຍ 4 ປະການໃນຊີວິດ. ຮູບຂອງມັນເອີ້ນວ່າ ພຣະພຣະຫມາ, ສຳໂມຫນະ (ຮູບອັນດຶງດູດ), ສັກຕິ, ແລະ ດັກຊິນາມູຣຕິ.

Verse 57

अगस्त्यः श्रीशिवः प्रोक्तास्ते तेषां मुनयः क्रमात् । अथवा कामबीजादेर्विश्वामित्रो मुनिः स्मृतः ॥ ५७ ॥

ອະກັດສະຕະ ແລະ ພຣະສີວະຜູ້ນ່າເຄົາລົບ ຖືກກ່າວເປັນຜູ້ປົກຄອງ. ແລະຕາມລຳດັບ ບັນດາມຸນີ (ṛṣi) ຂອງມົນຕຣາເຫຼົ່ານັ້ນກໍຖືກລະບຸ. ຫຼືອີກນັຍໜຶ່ງ ສຳລັບກາມະ-ບີຈ ແລະບີຈທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ວິສວາມິດຕຣະ ຖືກຈື່ຈຳເປັນຜູ້ເຫັນມົນຕຣາ.

Verse 58

छन्दः प्रोक्तं च गायत्री श्रीरामो देवता पुनः । बीजशक्तिराधमांत्यं मन्त्रार्णैः स्यात्षडंगकम् ॥ ५८ ॥

ສັນທະ (ຈັນທະ) ຖືກກ່າວວ່າເປັນ ກາຍັດຕຣີ ແລະເທວະຕາຜູ້ປົກຄອງຄື ພຣະສີຣາມ. ບີຈ ແລະ ສັກຕິ ແມ່ນພະຍາງທຳອິດ ແລະພະຍາງສຸດທ້າຍ; ແລະດ້ວຍພະຍາງຂອງມົນຕຣາ ຈຶ່ງຈັດເຮັດອົງປະກອບ 6 (ṣaḍaṅga).

Verse 59

बीजैः षड्दीर्घयुक्तैर्वा मंत्रार्णान्पूर्ववन्न्यसेत् । ध्यायेत्कल्पतरोर्मूले सुवर्णमयमण्डपे ॥ ५९ ॥

ໃຊ້ບີຈ—ບໍ່ວ່າຈະເປັນບີຈທີ່ປະກອບດ້ວຍສະຫຼະຍາວ 6 ປະການ—ຫຼືອື່ນໆ ຈົ່ງວາງ (nyāsa) ພະຍາງຂອງມົນຕຣາດັ່ງທີ່ສອນໄວ້ກ່ອນ. ແລ້ວຈົ່ງເພ່ງພິຈາລະນາຢູ່ທີ່ຮາກຂອງກັລປະຕະຣຸ (ຕົ້ນປາດຖະນາ) ໃນມັນດະປະທອງຄຳ.

Verse 60

पुष्पकाख्यविमानांतः सिंहासनपरिच्छदे । पद्मे वसुदलेदेवमिंद्रनीलसमप्रभम् ॥ ६० ॥

ພາຍໃນວິມານລອຍຟ້າທີ່ເອີ້ນວ່າ ປຸສະປະກະ ທ່າມກາງເຄື່ອງປະດັບຂອງບັນລັງສິງ ໄດ້ເຫັນພຣະເທວະປະທັບນັ່ງເທິງດອກບົວ 8 ກີບ ສ່ອງປະກາຍດັ່ງໄພລິນສີນ້ຳເງິນ (indranīla).

Verse 61

वीरासनसमासीनं ज्ञानमुद्रोपशोभितम् । वामोरुन्यस्ततद्धस्तसीतालक्ष्मणसेवितम् ॥ ६१ ॥

ພຣະອົງນັ່ງໃນວີຣາສະນະ ອັນສົງ່າງາມ ປະດັບດ້ວຍມຸດຣາແຫ່ງປັນຍາ; ມືວາງໄວ້ເທິງຂາຊ້າຍ ແລະມີສີຕາກັບລັກສະມະນະຄອຍຮັບໃຊ້ບູຊາ.

Verse 62

रत्नाकल्पं विभुंध्यात्वा वर्णलक्षं जपेन्मनुम् । यद्वा स्मारादिमन्त्राणां जयाभं च हरिं स्मरेत् ॥ ६२ ॥

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິເຖິງພຣະເຈົ້າຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກສິ່ງ ໃນຮູບ «ຣັດນາກັລປະ» ແລ້ວ ຄວນຈະຈະປະມັນຕຣາໃຫ້ຄົບໜຶ່ງແສນອັກສອນ; ຫຼືດ້ວຍມັນຕຣາ Smāra ແລະອື່ນໆ ຄວນລະລຶກພຣະຫຣິ ຜູ້ປະທານໄຊຊະນະແລະສິຣີ.

Verse 63

येजनं काम्यकर्माणि सर्वं कुर्यात्षडर्णवत् । रामश्च चन्द्रभ द्रांतो ङेनमोंतो ध्रुवादिकः ॥ ६३ ॥

ຄວນປະກອບຍັດຍາ ແລະພິທີກຳທີ່ເກີດຈາກຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ ໃຫ້ຄົບຖ້ວນຕາມແນວຂອງມັນຕຣາຫົກພະຍາງ. «ຣາມະ» ແລະຮູບແບບຫົກພະຍາງອື່ນໆ—ທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ «candrabha», ທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ «ṅe-namoṃ», ແລະທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «dhruva»—ຄວນນຳໃຊ້ໃຫ້ເໝາະສົມ.

Verse 64

मन्त्रावष्टाक्षरौ ह्येतौ तारांत्यौ चेन्नवाक्षरौ । एतेषां यजनं सर्वं कुर्यान्मंत्री षडर्णवत् ॥ ६४ ॥

ມັນຕຣາທັງສອງນີ້ແທ້ຈິງແມ່ນມັນຕຣາ 8 ພະຍາງ; ແຕ່ຖ້າລົງທ້າຍດ້ວຍ «ຕາຣາ» (oṃ) ກໍຈະເປັນ 9 ພະຍາງ. ສຳລັບທຸກມັນຕຣາເຫຼົ່ານີ້ ຜູ້ປະກອບພິທີຄວນບູຊາທຸກຢ່າງຕາມແນວຂອງມັນຕຣາຫົກພະຍາງ.

Verse 65

जानकीवल्लभो ङेंतो द्विठांतः कवचादिकः । दशार्णोऽयं महामन्त्रो विशिष्टोऽस्य मुनिः स्वराट् ॥ ६५ ॥

ມັນຕຣານີ້ເລີ່ມດ້ວຍ «Jānakīvallabha» ແລະລົງທ້າຍດ້ວຍ «ṅeṃ»; ປິດທ້າຍດ້ວຍ «dviṭhāṃ» ແລະນຳໃຊ້ໃນກະວະຈະ (kavaca) ປ້ອງກັນ ແລະພິທີອື່ນໆ. ນີ້ແມ່ນມະຫາມັນຕຣາ 10 ພະຍາງ (daśārṇa) ແລະຣິສິຜູ້ເຫັນມັນຕຣານີ້ຄື Svarāṭ.

Verse 66

छन्दश्च देवता सीता पतिर्बीजं तथादिमम् । स्वाहा शक्तिश्च कामेन कुर्यादंगानि षट् क्रमात् ॥ ६६ ॥

ສັນທະ (chandas) ແລະ ເທວະຕາປະທານແມ່ນ ພຣະນາງສີຕາ; ພຣະຣາມາ ຜູ້ເປັນອົງສາມີ ໄດ້ຖືກກ່າວວ່າເປັນ ບີຊະ (bīja) ແລະ ສູດຕົ້ນດັ່ງກັນ. “ສວາຫາ” ແມ່ນ ສັກຕິ (śakti) ພະລັງ. ປາດຖະນາຜົນ ຈຶ່ງຄວນເຮັດ ອັງກະ-ນຍາສາ 6 ປະການ ຕາມລຳດັບ.

Verse 67

शिरोललाटभ्रूमध्यतालुकण्ठेषु हृद्यपि । नाभ्यंघ्रिजानुपादेषु दशार्णान्विन्यसेन्मनोः ॥ ६७ ॥

ຄວນວາງອັກສອນສິບພະຍາງ (ຂອງມົນຕຣາ) ດ້ວຍໃຈ ໄວ້ທີ່ສີສະ, ໜ້າຜາກ, ກາງຄິ້ວ, ເພດານປາກ, ຄໍ ແລະ ຫົວໃຈ; ແລ້ວຈຶ່ງໄວ້ທີ່ສະດື, ຕີນ, ຫົວເຂົ່າ, ແລະ ຂາ—ເຮັດນຍາສາດ້ວຍມະນະ.

Verse 68

अयोध्यानगरे रत्नचित्रसौवर्णमण्डपे । मंदारपुष्पैराबद्धविताने तोरणान्विते ॥ ६८ ॥

ໃນນະຄອນອະໂຍທະຍາ ເທິງມັນດະປະຄຳທອງ ປະດັບລາຍດັ່ງອັນມະນີ; ມີວິຕານຜູກດ້ວຍດອກມັນດາຣະ ແລະມີໂຕຣະນະປະຕູພິທີ—ສະຖານບູຊາຖືກຈັດຕຽມໄວ້.

Verse 69

सिंहासनसमासीन पुष्पकोपरि राघवम् । रक्षोभिर्हरिभिर्देवैः सुविमानगतैः शुभैः ॥ ६९ ॥

ພຣະຣາຄະວະ (Rāghava) ປະທັບນັ່ງເທິງສິງຫາສະນະ ໃນພຸສະປະກະ (Puṣpaka) ລົດຟ້າ; ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍຜູ້ມີມົງຄຸນ—ຣັກສະສະ, ວານະຣະ (ຫະຣິ) ແລະ ເທວະດາ—ຜູ້ຢູ່ໃນວິມານອັນງາມສະຫງ່າ.

Verse 70

संस्तूयमानं मुनिभिः प्रह्वैश्च परिसेवितम् । सीतालंकृतवामांगं लक्ष्मणेनोपशोभितम् ॥ ७० ॥

ພຣະອົງຖືກສັນລະເສີນໂດຍມຸນີ ແລະຖືກປະຄົບປະຄອງໂດຍຜູ້ນົບນ້ອມ; ພຣະນາງສີຕາປະດັບຂ້າງຊ້າຍຂອງພຣະອົງ ແລະ ພຣະລັກສະມະນະເພີ່ມພຣະສະຫງ່າ—ພຣະອົງຖືກຮັບໃຊ້ດ້ວຍພັກຕິຢ່າງບໍ່ຂາດ.

Verse 71

श्यामं प्रसन्नवदनं सर्वाभरणभूषितम् । एवं ध्यात्वा जपेन्मंत्री वर्णलक्षं समाहितः ॥ ७१ ॥

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິເຖິງພຣະອົງຜິວຄ່ຳ ພຣະພັກສົດໃສສະງົບ ແລະປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບທຸກຢ່າງ ແລ້ວ ຜູ້ຈະປະຕິບັດມັນຕຣາຄວນຈະສະຫງົບໃຈ ແລະສວດຈະປະມານໜຶ່ງແສນອັກສອນ।

Verse 72

दशांशः कमलैर्होमो यजनं च षडर्णवत् । रामो ङेंन्तो धनुष्पाणिर्ङैतोंऽते वह्निसुंदरी ॥ ७२ ॥

ຄວນຖວາຍສ່ວນສິບໜຶ່ງ ແລະເຮັດໂຮມະດ້ວຍດອກບົວ; ພິທີບູຊາກໍໃຫ້ປະຕິບັດຕາມຮູບແບບມັນຕຣາຫົກພະຍາງ. «ຣາມາ» ໃຫ້ອອກສຽງໂດຍເລີ່ມດ້ວຍສຽງນາສິກ «ງ»; «ທະນຸສປານິ» (ຜູ້ຖືຄັນທະນູ) ກໍອອກສຽງແບບນັ້ນ; ແລະທ້າຍສຸດໃຫ້ກ່າວຮູບ «ວະຫນິສຸນທະຣີ»—ຄວາມງາມແຫ່ງໄຟ।

Verse 73

दशाक्षरोऽयं मंत्रोऽस्य मुनिर्ब्रह्मा विराट् पुनः । छन्दस्तु देवता प्रोक्तो रामो राक्षसमर्दनः ॥ ७३ ॥

ມັນຕຣານີ້ເປັນມັນຕຣາສິບພະຍາງ. ຣິສິ (ṛṣi) ຂອງມັນແມ່ນ ພຣະພຣະຫມາ; ສ່ວນສັນທະ (chandas) ຂອງມັນແມ່ນ ວິຣາດ (Virāṭ). ເທວະຕາປະທານ (devatā) ຖືກປະກາດວ່າແມ່ນ ພຣະຣາມາ—ຜູ້ທຳລາຍຣາກຊະສະ.

Verse 74

आद्यं बीजं द्विठः शक्तिबींजेनांगानि कल्पयेत् । वर्णन्यासं तथा ध्यानं पुरश्चर्यार्चनादिकमन् ॥ ७४ ॥

ໃຊ້ບີຊະມັນຕຣາປະຖົມ ແລະການຈັດວາງສອງປະການ ໃຫ້ປະກອບອົງປະກອບຊ່ວຍ (aṅga) ດ້ວຍບີຊະແຫ່ງສັກຕິ. ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ເຮັດວັນນະນຍາສະ (varṇa-nyāsa), ການພິຈາລະນາ, ແລະວິໄນປະຕິບັດທີ່ເລີ່ມດ້ວຍປຸຣະສະຈະຣະນະ (puraścaraṇa) ກັບການອາຣຈະນາ (arcana) ແລະອື່ນໆ।

Verse 75

दशाक्षरोक्तवत्कुर्याच्चापबाणधरं स्मरेत् । तारो नमो भगवते रामान्ते चंद्रभद्रकौ ॥ ७५ ॥

ໃຫ້ປະຕິບັດຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ສຳລັບມັນຕຣາສິບພະຍາງ ແລະພິຈາລະນາພຣະອົງຜູ້ຖືຄັນທະນູແລະລູກສອນ. (ມັນຕຣາແມ່ນ:) ປຣານະວະ «ໂອມ», ຕາມດ້ວຍ «ນະໂມ ພະຄະວະເຕ», ແລະທ້າຍຄຳ «ຣາມາ» ໃຫ້ເພີ່ມ «ຈັນທຣະ» ແລະ «ພັດຣະກະ».

Verse 76

ङेंतावर्काक्षरौ मंत्रौ ऋषिध्यानादि पूर्ववत् । श्रीपूर्वं जयपूर्वं च तद्द्विधा रामनाम च ॥ ७६ ॥

ມັນຕຣາສອງບົດປະກອບດ້ວຍພະຍາງ «ṅeṃtā» ແລະ «varka»; ຣິສິ, ການພິຈາລະນາ (ທຽນ) ແລະອົງປະກອບອື່ນໆ ເປັນໄປຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ. ໃຫ້ນໍາໜ້າດ້ວຍ «Śrī» ແລະ «Jaya»; ແລະໃນຮູບແບບສອງຢ່າງນັ້ນ ພຣະນາມ «Rāma» ກໍໃຫ້ໃຊ້ເຊັ່ນກັນ।

Verse 77

त्रयोदशाक्षरो मंत्रो मुनिर्ब्रह्मा विराट् स्मृतम् । छन्दस्तु देवता प्रोक्तो रामः पापौघनाशनः ॥ ७७ ॥

ນີ້ແມ່ນມັນຕຣາ 13 ພະຍາງ; ຣິສິ (ṛṣi) ແມ່ນ ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ແລະ ຉັນທັສ (chandas) ແມ່ນ Virāṭ. ເທວະຕາປະທານຖືກປະກາດວ່າແມ່ນ ພຣະຣາມ (Rāma) ຜູ້ທໍາລາຍກອງບາບທັງປວງ।

Verse 78

षडंगानि प्रकुर्वीत द्विरावृत्त्या पदत्रयैः । ध्यानार्चनादिकं सव ह्यस्य कुर्याद्दशार्णवत् ॥ ७८ ॥

ໃຫ້ປະກອບ ṣaḍaṅga-nyāsa (ນະຍາສະຫົກອົງ) ໂດຍທ່ອງສູດສາມຄໍາຊໍ້າສອງເທື່ອ. ແລະສໍາລັບພິທີນີ້ ໃຫ້ດໍາເນີນຂັ້ນຕອນທັງໝົດ—ການພິຈາລະນາ, ການບູຊາ ແລະອື່ນໆ—ໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມທີ່ກໍານົດໃນວິທີ Daśārṇa.

Verse 79

तारो नमो भगवते रामायांते महापदम् । पुरुषाय हृदंतोऽयं मनुरष्टादशाक्षरः ॥ ७९ ॥

ພະຍາງ «tāra» (Oṁ) ກ່ອນ, ຕາມດ້ວຍ «namo bhagavate», ແລະລົງທ້າຍດ້ວຍ «rāmāya»—ນີ້ແມ່ນພະຄໍາອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ເມື່ອເພີ່ມ «puruṣāya» ແລະສະຖິດໄວ້ໃນດວງໃຈ, ມັນຕຣານີ້ເປັນສູດ 18 ພະຍາງ (aṣṭādaśākṣara).

Verse 80

विश्वामित्रो मुनिश्छदो धृती रामोऽस्य देवता । तारो बीजं नमः शक्तिश्चंद्राक्ष्यब्ध्यग्निषड्भुजैः ॥ ८० ॥

ສໍາລັບມັນຕຣານີ້ ຣິສິແມ່ນ Viśvāmitra; ສັນທະ (chandas) ແມ່ນ Muni; ພະລັງຄໍ້າຈຸນ (dhṛtī) ແມ່ນ Dhṛtī; ເທວະຕາປະທານແມ່ນ Rāma. ບີຈະ (bīja) ແມ່ນ «tāra», ສັກຕິ (śakti) ແມ່ນ «namaḥ», ແລະໃຫ້ນໍາໃຊ້ນະຍາສະຕາມລະຫັດຕົວເລກ: ຈັນ–ຕາ–ທະເລ–ໄຟ–ຫົກແຂນ.

Verse 81

वर्णैमंत्रोत्थितैः कुर्यात्षडंगानि समाहितः । निश्शाणभेरीपटहशंखतुर्यादिनिःस्वनैः ॥ ८१ ॥

ດ້ວຍໃຈທີ່ຕັ້ງໝັ້ນໃນສະມາທິ ພຶງປະກອບພິທີສະດັງຄະ 6 ປະການ ດ້ວຍພະຍາງທີ່ເກີດຈາກມັນຕຣາ ແລະມີສຽງກັງວານຂອງເຂົາ ກອງໃຫຍ່ ກອງ ສັງຂ໌ ຕູຣຍາ ແລະອື່ນໆ ປະກອບພ້ອມ.

Verse 82

प्रवृत्तनृत्ये परितो जयमंगलभाषिते । चंदनागरुकस्तूरीकर्पूरादिसुवासिते ॥ ८२ ॥

ຮອບໆນັ້ນ ການຟ້ອນລຳໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນ; ອາກາດກັງວານດ້ວຍສຽງໄຊຊະນະ ແລະຄຳອວຍພອນມົງຄຸນ; ສະຖານທີ່ນັ້ນຫອມຟຸ້ງດ້ວຍຈັນທະນ໌ ອະກະຣຸ ມັດສະກ໌ ກາມະພູນ ແລະກິ່ນຫອມອື່ນໆ.

Verse 83

नानाकुसुमसौरभ्यवाहिगंधवहान्विते । देवगंधर्वनारीभिर्गायन्तीभिरलकृते ॥ ८३ ॥

ທີ່ນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍລົມພັດພາກິ່ນຫອມຂອງດອກໄມ້ນານາຊະນິດ ແລະຖືກປະດັບດ້ວຍນາງຟ້າກັນທັຣວະ ຜູ້ຂັບຮ້ອງບົດສັນລະເສີນ.

Verse 84

सिंहासने समासीनं पुष्पकोपरि राघवम् । सौमित्रिसीतासहितं जटामुकुटशोभितम् ॥ ८४ ॥

ລາວໄດ້ເຫັນຣາຄະວະ (ຣາມະ) ປະທັບນັ່ງເທິງສິງຫາສະນະອັນສົງ່າ ຢູ່ເທິງພຸສະປະກະ (ລົດຟ້າ); ມີໂສມິຕຣີ (ລັກສະມະນະ) ແລະສີຕາປະກອບພ້ອມ, ງາມສະຫງ່າດ້ວຍຊົງຊະຕາເປັນດັ່ງມົກຸດ.

Verse 85

चापबाणधरं श्यामं ससुग्रीवविभीषणम् । हत्वा रावणमायांतं कृतत्रैलोक्यरक्षणम् ॥ ८५ ॥

ພຣະອົງຜິວຄ່ຳ ຖືຄັນທະນູແລະລູກສອນ ມີສຸກຣີວະ ແລະວິພີສະນະຢູ່ຄຽງຂ້າງ; ເມື່ອປະຫານຣາວະນະຜູ້ອອກມາແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ສຳເລັດການປົກປ້ອງສາມໂລກ.

Verse 86

एवं ध्यात्वा जपेद्वर्णं लक्षं मत्री दशांशतः । घृताक्तैः पायसैर्हुत्वा यजनं पूर्ववञ्चरेत् ॥ ८६ ॥

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາສະມາທິດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຜູ້ປະຕິບັດມັນຕຣາຄວນສວດພະຍັນຊະນະ/ອັກສອນສັກສິດ ໃຫ້ຄົບໜຶ່ງແສນເທື່ອ; ແລະເອົາໜຶ່ງສ່ວນສິບຂອງນັ້ນ ເຮັດຮົມບູຊາດ້ວຍພາຍະສະ (ເຂົ້ານົມ) ຄົມກີ. ດັ່ງນີ້ຈຶ່ງປະກອບພິທີຕາມວິທີການທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນໃຫ້ຖືກຕ້ອງ.

Verse 87

प्रणवो हृदयं सीतापतये तदनंतरम् । रामाय हनयुग्मांते वर्मास्त्राग्निप्रियांतिमः ॥ ८७ ॥

ພຣະນະວະ (ໂອມ) ໃຫ້ວາງໄວ້ທີ່ຫົວໃຈ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນທັນທີ ຖວາຍແດ່ພຣະຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງສີຕາ; ຕໍ່ມາຖວາຍແດ່ພຣະຣາມ. ໃນທ້າຍສຸດ ດ້ວຍຄູ່ພະຍັນຊະນະ “ha-na” ໃຫ້ປະຍຸກຕ໌ແດ່ອາວຸດໄຟອັນເປັນທີ່ຮັກ—ເປັນການຈັດວາງກະວະຈະ (kavaca) ແລະ ອັສຕຣະ (astra) ເພື່ອຄຸ້ມຄອງ.

Verse 88

एकोनविंशद्वर्णोऽयं मंत्रः सर्वार्थसाधकः । विश्वामित्रो मुनिश्चास्यानुष्टुप्छन्द उदाहृतम् ॥ ८८ ॥

ມັນຕຣານີ້ມີພະຍັນຊະນະ 19 ຕົວ ແລະສາມາດບັນລຸຈຸດປະສົງທຸກປະການ. ຣິສິ (ṛṣi) ຂອງມັນແມ່ນມຸນີ ວິສວາມິຕຣະ; ແລະສັນທະ (chandas) ຖືກປະກາດວ່າເປັນ ອະນຸສຕຸບ (Anuṣṭubh).

Verse 89

देवता रामभद्रो जं बीजं शक्तिर्नम इति । मंत्रोत्थितैः क्रमाद्वर्णैस्ततो ध्यायेञ्च पूर्ववत् ॥ ८९ ॥

ເທວະຕາປະທານແມ່ນ ພຣະຣາມະພັດຣະ (Rāmabhadra); “jaṃ” ແມ່ນພະຍັນຊະນະເມັດ (bīja); ແລະ “namaḥ” ຖືກກ່າວວ່າເປັນ ສັກຕິ (śakti). ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ນໍາອັກສອນທີ່ເກີດຈາກມັນຕຣາຕາມລໍາດັບທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລ້ວພິຈາລະນາສະມາທິດັ່ງເກົ່າ.

Verse 90

पूजनं काम्यकर्मादि सर्वमस्य षडर्णवत् । तारः स्वबीजं कमला रामभद्रेति संपठेत् ॥ ९० ॥

ສໍາລັບມັນຕຣາ/ເທວະຕານີ້ ການບູຊາ ແລະພິທີກຳທີ່ເກີດຈາກຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ ຄວນເຮັດຕາມວິທີຂອງມັນຕຣາຫົກອັກສອນ. ຄວນສວດວ່າ: “Tāra”, ເມັດຂອງຕົນ (svabīja), “Kamalā”, ແລະ “Rāmabhadrā”.

Verse 91

महेष्वासपदांते तु रघुवीर नृपोत्तम । दशास्यांतकशब्दांते मां रक्ष देहि संपठेत् ॥ ९१ ॥

ໃນທ້າຍຄໍາ «ມະເຫສວາສ» ແລະອີກຄັ້ງໃນທ້າຍຄໍາ «ດະສາສຽນຕະກະ» ຄວນສະດຸດສະຫຼອງວ່າ: «ໂອ ຣະຄຸວີຣ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ—ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະປະທານທີ່ພຶ່ງ»।

Verse 92

परमांते मे श्रियं स्यान्मंत्रो बाणगुणाक्षरः । बीजैर्वियुक्तो द्वात्रिंशदर्णोऽयं फलदायकः ॥ ९२ ॥

«ຂໍໃຫ້ສິຣີອັນສູງສຸດຈົ່ງມາເຖິງຂ້າພະເຈົ້າ»। ມົນຕຣານີ້ຈັດຕາມຈໍານວນພະຍາງຄ໌ດັ່ງ “ລູກສອນ” ແລະ “ຄຸນ” ທີ່ກໍານົດ; ເມື່ອແຍກອອກຈາກພະຍາງຄ໌ບີຊະ ມັນເປັນສູດ 32 ພະຍາງຄ໌ ທີ່ໃຫ້ຜົນ.

Verse 93

विश्वामित्रो मुनिश्चास्यानुष्टुप्छंद उदाहृतम् । देवता रामभद्रोऽत्र बीजं स्वं शक्तिरिंदिरा ॥ ९३ ॥

ສໍາລັບມົນຕຣານີ້ ຣິສີ (຤ິສິ) ແມ່ນ ວິສວາມິຕຣະ; ສັນທະ (ຉັນທະ) ຖືກປະກາດວ່າເປັນ ອະນຸສຕຸບ. ທີ່ນີ້ ເທວະຕາປະທານແມ່ນ ຣາມະພັດຣະ; ບີຊະແມ່ນນາມຂອງພຣະອົງເອງ ແລະ ສັກຕິແມ່ນ ອິນດິຣາ (ລັກສະມີ).

Verse 94

बीजत्रयाद्यैः कुर्वीत पदैः सर्वेण मंत्रवित् । पंचांगानि च विन्यस्य मंत्रवर्णान्क्रमान्न्यसेत् ॥ ९४ ॥

ຜູ້ຮູ້ມົນຕຣາຄວນປະກອບພິທີໂດຍໃຊ້ບົດຄໍາທີ່ເລີ່ມດ້ວຍບີຊະສາມປະການ. ເມື່ອວາງນະຍາສະຫ້າອົງ (ປັນຈາງຄະ) ແລ້ວ ຈຶ່ງວາງພະຍາງຄ໌ຂອງມົນຕຣາຕາມລໍາດັບອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 95

मूर्ध्नि भाले दृशोः श्रोत्रे गंडयुग्मे सनासिके । आस्ये दोःसंधियुगले स्तनहृन्नाभिषु क्रमात् ॥ ९५ ॥

ຕາມລໍາດັບ—ທີ່ກະຫຼອດຫົວ, ທີ່ໜ້າຜາກ, ທີ່ດວງຕາທັງສອງ, ທີ່ຫູ, ທີ່ແກ້ມທັງສອງພ້ອມດັ່ງຈົມູກ; ຕໍ່ມາທີ່ປາກ; ທີ່ຂໍ້ຕໍ່ແຂນທັງສອງ; ແລະຕໍ່ໄປທີ່ເຕົ້ານົມ, ຫົວໃຈ, ແລະສະດື.

Verse 96

कटौ मेढ्रे पायुपादसंधिष्वर्णान्न्यसेन्मनोः । ध्यानार्चनादिकं चास्य पूर्ववत्समुपाचरेत् ॥ ९६ ॥

ຄວນວາງອັກສອນມັນຕຣາ (ນຍາສ) ດ້ວຍໃຈໄວ້ທີ່ແອວ, ອະໄວຍະວະເພດ, ຮູທະວານ ແລະ ຂໍ້ຕໍ່ຂອງຕີນ; ແລ້ວຈຶ່ງປະຕິບັດການພິຈາລະນາ, ການບູຊາ ແລະ ພິທີອື່ນໆ ຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນນັ້ນ.

Verse 97

लक्षत्रयं पुरश्चर्यां पायसैर्हवनं मतम् । ध्यात्वा रामं पीतवर्णं जपेल्लक्षं समाहितः ॥ ९७ ॥

ສໍາລັບພິທີປຸຣະສະຈະຣະນາ ກໍານົດໃຫ້ສວດຈະປະສາມລ້ານສອງແສນ (ສາມແສນ) ແລະ ການຖວາຍໄຟ (ຮະວັນ) ໃຫ້ໃຊ້ພາຍະສະ ຄື ເຂົ້ານົມ. ເມື່ອພິຈາລະນາພຣະຣາມຜູ້ມີສີທອງ ຈຶ່ງສວດຈະປະໃຫ້ຄົບໜຶ່ງແສນ ດ້ວຍໃຈຕັ້ງມັ່ນ.

Verse 98

दशांशं कमलैर्हुत्वा धनैर्धनपतिर्भवेत् । तारो माया रमाद्वंद्वं दाशरथाय हृञ्च वै ॥ ९८ ॥

ເມື່ອຖວາຍສ່ວນສິບໜຶ່ງເປັນເຄື່ອງບູຊາໄຟດ້ວຍດອກບົວ—ແລະດ້ວຍຊັບສິນເຊັ່ນດຽວກັນ—ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນເຈົ້າແຫ່ງຊັບ. ລໍາດັບພະຍາງບີຈະ “ຕາຣາ”, “ມາຍາ”, ແລະຄູ່ “ຣະມາ” ພ້ອມ “ຮຣິຍ” ໃຫ້ນໍາໃຊ້ແກ່ດາສະຣະຖິ (ພຣະຣາມ).

Verse 99

एकादशाक्षरो मंत्रो मुन्याद्यर्चास्य पूर्ववत् । त्रैलोक्यांते तु नाथाय हृदंतो वसुवर्णवान् ॥ ९९ ॥

ມັນຕຣານີ້ມີ 11 ພະຍາງ; ການບູຊາ—ເລີ່ມຈາກການນຶກເຖິງມຸນີທັງຫຼາຍ—ຄວນປະຕິບັດຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ. ເມື່ອສາມໂລກສິ້ນສຸດ (ການລະລາຍສຸດທ້າຍ) ພຣະນາຖະຍັງຄົງຢູ່ເປັນຜູ້ສະຖິດພາຍໃນຫົວໃຈ ສ່ອງປະກາຍດັ່ງທອງແຫ່ງຄວາມມັ່ງຄັ່ງ.

Verse 100

अस्यापि पूर्ववत्सर्वं न्यासध्यानार्चनादिकम् । आंजनेयपदांते तु गुरवे हृदयांतिमः ॥ १०० ॥

ສໍາລັບພິທີ/ມັນຕຣານີ້ກໍໃຫ້ເຮັດທຸກຢ່າງຕາມເກົ່າ—ທັງນຍາສ, ການພິຈາລະນາ, ການບູຊາ ແລະ ອື່ນໆ. ໃນທ້າຍຄໍາ “ອາຍັນເນຍ” (Āñjaneya) ໃຫ້ເພີ່ມບີຈະສຸດທ້າຍແຫ່ງຫົວໃຈ (hṛdaya) ແລ້ວຖວາຍແດ່ຄູຣຸ.

Verse 101

मंत्रो नवाक्षरोऽस्यापि यजनं पूर्ववन्मतम् । ङेतं रामपद पश्चाद्धृदयं पंचवणवत् ॥ १०१ ॥

ມັນຕຣານີ້ກໍມີ 9 ພະຍາງ; ພິທີບູຊາ (ຍະຊະນະ) ໃຫ້ຖືຕາມທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ. ຫຼັງຈາກວາງຄໍາ «ຣາມ» ແລ້ວ ໃຫ້ເພີ່ມພະຍາງຫົວໃຈ (ຫຣຶດະຍະ-ບີຊະ) ຕາມແບບມັນຕຣາ 5 ອັກສອນ.

Verse 102

मुनिध्यानार्चनं चास्य प्रोक्तं सर्वं षडर्णवत् । रामांते चंद्रभद्रौ च ङेंतौ पावकवल्लभा ॥ १०२ ॥

ການພິຈາລະນາສະມາທິ ແລະພິທີບູຊາຂອງມັນຕຣານີ້ ໄດ້ຖືກສອນໄວ້ທັງໝົດ ຕາມແບບສູດ 6 ພະຍາງ. ທ້າຍສຸດແມ່ນ «ຣາມາ»; ແລະມີ «ຈັນທຣະພັດຣາ» ກັບ «ṅeṃtau», ພ້ອມດ້ວຍ «ປາວະກະວັນລະພາ».

Verse 103

मंत्रो द्वौ च समाख्यातौ मुन्याद्यर्चादि पूर्ववत् । वह्निः शेषान्वितश्चैव चंद्रभूषितमस्तकः ॥ १०३ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ມີການປະກາດມັນຕຣາ 2 ບົດ; ການບູຊາເລີ່ມຈາກມຸນີ ແລະສ່ວນອື່ນໆ ໃຫ້ເຮັດຕາມເກົ່າ. (ເທວະທີ່ຄວນພິຈາລະນາ) ແມ່ນອັກນິ ພ້ອມດ້ວຍເສສະ ແລະມີສີສະປະດັບດ້ວຍຈັນທຣາ.

Verse 104

एकाक्षरो रघुपतेर्मंत्रः कल्पद्रुमोऽपरः । ब्रह्मा मुनिः स्याद्गायत्री छंदो रामोऽस्य देवता ॥ १०४ ॥

ມັນຕຣາພະຍາງດຽວຂອງຣະຄຸປະຕິ ແມ່ນຕົ້ນກັນປະສົງ (ກັລປະດຣຸມ) ອີກຕົ້ນໜຶ່ງ. ສໍາລັບມັນຕຣານີ້ ພຣະພຣະຫມາແມ່ນຣຶສິ, ກາຍະຕຣີແມ່ນສັນທະ (chandas), ແລະພຣະຣາມແມ່ນເທວະຕາປະທານ.

Verse 105

षड्दीर्घाढ्येन मंत्रेण षडंगानि समाचरेत् । सरयूतीरमंदारवेदिकापंकजासने ॥ १०५ ॥

ດ້ວຍມັນຕຣາທີ່ມີສຽງຍາວ 6 ຕົວ ໃຫ້ປະຕິບັດພິທີອົງປະກອບ 6 (ṣaḍaṅga) ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ. ຄວນເຮັດຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ໍາສະຣະຍູ ເທິງອາສນະດອກບົວ ທີ່ວາງເທິງເວທິກາໄມ້ມັນດາຣະ.

Verse 106

श्यामं वीरासनासीनं ज्ञानमुद्रोपशोभितम् । वामोरुन्यस्तं तद्धस्तं सीतालक्ष्मणसंयुतम् ॥ १०६ ॥

ພຣະຣາມຜິວສີຄໍາຄືນ ປະທັບນັ່ງໃນທ່າວີຣາສະນະ ງາມດ້ວຍມຸດຣາແຫ່ງປັນຍາ ມືນັ້ນວາງໄວ້ເທິງຂາຊ້າຍ ແລະມີນາງສີຕາກັບພຣະລັກສະມະນະຄຽງຂ້າງ।

Verse 107

अवेक्षणाणमात्मानं मन्मथामिततेजसम् । शुद्धस्फटिकसंकाशं केवलं मोक्षकांक्षया ॥ १०७ ॥

ຄວນພິຈາລະນາອາດຕະມະ ຜູ້ພົ້ນຈາກອາຣົມທີ່ຖືກເບິ່ງເຫັນ ມີລັດສະມີຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ເຫນືອກວ່າກາມະເທວະ ສະຫວ່າງດັ່ງຜົນຜະລຶກບໍລິສຸດ ແລະຖືກແສວງຫາແຕ່ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາມົກສະເທົ່ານັ້ນ।

Verse 108

चिंतयेत्परमात्मानमृतुलक्षं जपेन्मनुम् । सर्व्वं षडर्णवञ्चास्य होमनित्यार्चनादिकम् ॥ १०८ ॥

ຄວນຄິດພິຈາລະນາພຣະປະຣະມາດຕະມະ ແລະສວດຈະປະມັນຕຣະໃຫ້ຄົບໜຶ່ງແສນຄັ້ງ। ສໍາລັບວິນັຍນີ້ ທຸກຢ່າງ—ເລີ່ມຈາກມັນຕຣະຫົກພະຍາງ ຮວມທັງການບູຊາໄຟ (ໂຮມະ) ການອາຣະຈະນາປະຈໍາວັນ ແລະພິທີອື່ນໆ ພຶງປະຕິບັດໃຫ້ຖືກຕ້ອງ।

Verse 109

वह्निः शेषासनो भांतः केवलो द्व्यक्षरो मनुः । एकाक्षरोक्त वत्सर्वं मुनिध्यानार्चनादिकम् ॥ १०९ ॥

«ວັຫນິ» (ອັກນິ) «ເສສາສະນະ» (ຜູ້ເອີ້ນພັກເທິງເສສະ) «ພານຕະ» (ຜູ້ສະຫວ່າງ) ແລະ «ເກວະລະ» (ອັນສົມບູນ) ເປັນມັນຕຣະສັກສິດສອງພະຍາງ. ແຕ່ໃນມັນຕຣະພະຍາງດຽວ ໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າມີທຸກຢ່າງ—ດັ່ງການພິຈາລະນາ ແລະການບູຊາຂອງມຸນີ ແລະວິນັຍອື່ນໆ।

Verse 110

तारमानारमानंगचास्त्रबीजैर्द्विवर्णकः । त्र्यक्षरो मंत्रराजः स्यात्षड्विधः सकलेष्टदः ॥ ११० ॥

ສ້າງຈາກພະຍາງບີຈະຂອງ ຕາຣາ, ມານາ, ອາຣາ, ມານັງກະ ແລະ ຈາສະຕຣະ ມັນຕຣະສອງພະຍາງນັ້ນ ກາຍເປັນມັນຕຣະສາມພະຍາງ «ຣາຊາແຫ່ງມັນຕຣະ». ມີຫົກປະເພດ ແລະປະທານຜົນສໍາເລັດທຸກປະການຕາມປາຖະໜາ।

Verse 111

व्द्यक्षरश्चंद्रभद्रांतो द्विविधश्चतुरक्षरः । एकार्णोक्तवदेतेषां मुनिध्यानार्चनादिकम् ॥ १११ ॥

ມັນຕຣາສອງພະຍາງທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ «ຈັນທຣະພັດຣາ» ໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້; ແລະມັນຕຣາສີ່ພະຍາງມີສອງປະເພດ. ສໍາລັບມັນຕຣາເຫຼົ່ານີ້ ການພິຈາລະນາ, ການບູຊາ ແລະພິທີອື່ນໆ ພຶງປະຕິບັດຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ສໍາລັບມັນຕຣາພະຍາງດຽວ.

Verse 112

तारो रामश्चतुर्थ्यंतो वर्मास्त्रं वह्निवल्लभा । अष्टार्णोऽयं महामंत्रो मुन्याद्यर्चा षडर्णवत् ॥ ११२ ॥

«ຕາຣາ» (ໂອມ) ແລ້ວ «ຣາມ» ທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍຮູບດາຕິຟ (rāmāya) ພ້ອມກັບມັນຕຣາ ‘ວັຣມະ’ ເປັນເກາະປ້ອງກັນ ແລະ ‘ອັສຕຣະ’ ເປັນອາວຸດ, ພ້ອມວາລີ «ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງໄຟ»—ນີ້ແມ່ນມະຫາມັນຕຣາ 8 ພະຍາງ. ພິທີບູຊາເລີ່ມຈາກການກໍານົດລະສີ ພຶງເຮັດດັ່ງມັນຕຣາ 6 ພະຍາງ.

Verse 113

तारो मया हृदंते स्याद्रामाय प्रणवांतिमः । शिवोमाराममंत्रोऽयमष्टार्णः सर्वसिद्धिदः ॥ ११३ ॥

«ຕາຣາ» (ປຣະນະວະ, ໂອມ) ພຶງວາງໄວ້ໃນດວງໃຈເປັນທີ່ພຶ່ງພາພາຍໃນ; ແລະພະຍາງສຸດທ້າຍແມ່ນ «rāmāya». ນີ້ແມ່ນມັນຕຣາ «ສິວະ–ອຸມາ–ຣາມ» ຈໍານວນ 8 ພະຍາງ ຜູ້ປະທານສິດທິທັງປວງ.

Verse 114

ऋषिः सदाशिवः प्रोक्तो गायत्री छंद ईरितम् । शिवोमारामचंद्रोऽत्र देवता परिकीर्तितः ॥ ११४ ॥

ລະສີ (ṛṣi) ຖືກປະກາດວ່າແມ່ນ ສະດາສິວະ; ສັນທະ (chandas) ກ່າວວ່າແມ່ນ ກາຍະຕຣີ; ແລະເທວະຕາຜູ້ປົກຄອງໃນນີ້ ຖືກສັນລະເສີນວ່າ «ສິວະ–ອຸມາ–ຣາມະຈັນທຣະ».

Verse 115

षड्वीर्ययामाय यातु ध्रुवपंचार्णयुक्तया । षडंगानि विधायाथ ध्यायेद्धृदि सुरार्चितम् ॥ ११५ ॥

ໃຫ້ຜູ້ນັ້ນດໍາເນີນດ້ວຍມັນຕຣາທີ່ຖວາຍແດ່ພຣະຜູ້ມີພະລັງ 6 ປະການ ພ້ອມກັບສູດ 5 ພະຍາງອັນໝັ້ນຄົງ. ແລ້ວໃຫ້ຈັດວາງອະວະ 6 (ṣaḍ-aṅga) ຕາມພິທີນຍາສະ, ແລະພຶງພິຈາລະນາໃນດວງໃຈເຖິງພຣະເທວະຕາຜູ້ຖືກເທວະທັງຫຼາຍບູຊາ.

Verse 116

रामं त्रिनेत्रं सोमार्द्धधारिणं शूलिनं वरम् । भस्मोद्धूलितसर्वांगं कपर्द्दिनमुपास्महे ॥ ११६ ॥

ພວກເຮົານະມັດສະການບູຊາພຣະເຈົ້າຜູ້ປະເສີດນັ້ນ—ຜູ້ຊື່ນບານເປັນຣາມ, ມີຕາສາມ, ສວມຈັນຄ່ອຍ, ຖືຕຣິຊູລ—ພຣະກາຍທັງໝົດປົກຄຸມດ້ວຍຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ, ຜູ້ມີຜົມມັດເປັນກອງ (ກະປັດດິນ)។

Verse 117

रामाभिरामं सौंदर्यसीमां सोमावतंसिनीम् । पाशांकुशधनुर्बाणधरां ध्यायेत्रिलोचनाम् ॥ ११७ ॥

ຄວນພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິຕໍ່ພຣະເທວີຜູ້ມີຕາສາມ—ງາມຊື່ນເຫມືອນຣາມາ (ລັກສະມີ), ເປັນຂອບເຂດແຫ່ງຄວາມງາມ, ສວມຈັນຄ່ອຍເປັນມົງກຸດ, ຖືບ່ວງ (ປາຊ), ຂໍງໍ (ອັງກຸຊ), ຄັນທະນູ ແລະ ລູກສອນ।

Verse 118

एवं ध्यात्वा जपेद्वर्णलक्षं त्रिमधुरान्वितैः । बिल्पपत्रैः फलैः पुष्पैस्तिलैर्वा पंकजैर्हुनेत् ॥ ११८ ॥

ເມື່ອພິຈາລະນາດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຄວນຈະພາ (japa) ໃຫ້ຄົບຈຳນວນໜຶ່ງແສນພະຍາງ; ແລະດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາທີ່ປະກອບດ້ວຍ «ຂອງຫວານສາມຢ່າງ» ຈຶ່ງຄວນທຳຮົມ (ບູຊາໄຟ) ໂດຍໃຊ້ໃບບິລວະ, ໝາກໄມ້, ດອກໄມ້, ງາ ຫຼື ດອກບົວ।

Verse 119

स्वयमायांति निधयः सिद्धयश्च सुरेप्सिताः । तारो माया च भरताग्रजराममनोभवः ॥ ११९ ॥

ຂຸມຊັບແລະສິດທິພິເສດທີ່ເທວະດາຍັງປາຖະໜາ ຈະມາເອງໂດຍບໍ່ຕ້ອງເຊີນ. ທັງຍັງໄດ້ ຕາຣາ, ມາຍາ, ແລະ ມະໂນພະວະ (ກາມ), ພ້ອມທັງ ຣາມ ຜູ້ເປັນອ້າຍຂອງພະຣະຕະ ດ້ວຍ.

Verse 120

वह्निजायाद्वादशार्णो मंत्रः कल्पद्रुमोऽपरः । अंगिराश्च मुनिश्छंदो गायत्री देवता पुनः ॥ १२० ॥

ຈາກ «ວັຫນິຈາຍາ» ເກີດເປັນມັນຕຣາ 12 ພະຍາງ ອີກນາມໜຶ່ງວ່າ «ກັລປະດຣຸມະ» ຜູ້ບັນດານຄວາມປາຖະໜາ. ຣິຊິ (ຜູ້ເຫັນມັນຕຣາ) ແມ່ນມຸນີ ອັງກິຣາສ; ສັນທະ (ສຳນວນສະຫຼັບ) ແມ່ນ ກາຍະຕຣີ; ແລະເທວະຕາປະທານກໍແມ່ນ ກາຍະຕຣີ ອີກເຊັ່ນກັນ.

Verse 121

श्रीरामो भुवनाबीजं स्वाहाशक्तिः समीरितः । चंद्रैकमुनिभूनेत्रैर्मंत्रार्णैरंगकल्पनम् ॥ १२१ ॥

«ສຣີຣາມ» ຖືກປະກາດເປັນ ບີຊະ (ເມັດພັນ) ຂອງໂລກທັງປວງ ແລະ «ສວາຫາ» ຖືກກ່າວວ່າເປັນ ສັກຕິ (ພະລັງ) ຂອງມັນ. ດ້ວຍພະຍາງມັນຕຣາທີ່ຊີ້ດ້ວຍລະຫັດ «ຈັນ–ໜຶ່ງ–ມຸນີ–ດິນ–ຕາ» ຈຶ່ງພຶງກະທໍາ ການວາງອະວະຍະ (ອັງກະກັລປະນາ/ນຍາສ) ໃຫ້ຄົບຖ້ວນ.

Verse 122

ध्यानपूजादिकं चास्च सर्वं कुर्यात्षडर्णवत् । प्रणवो हृदयं सीतापते रामश्च ङेंतिमः ॥ १२२ ॥

ສໍາລັບມັນຕຣານີ້ ຄວນປະຕິບັດພິທີທັງປວງ—ການພິຈາລະນາ (ທຽນ), ການບູຊາ ແລະອື່ນໆ—ໃຫ້ເຫມືອນກັບມັນຕຣາຫົກພະຍາງ. ປຣະນະວະ (Oṃ) ແມ່ນຫົວໃຈຂອງມັນ; «ຣາມ ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສີຕາ» ແມ່ນສ່ວນທ້າຍ.

Verse 123

हनद्वयांते वर्मास्त्रं मंत्रः षोडशवर्णवान् । अगस्त्योऽस्य मुनिश्छंदो बृहती देवता पुनः ॥ १२३ ॥

ໃນທ້າຍຂອງສອງພະຍາງ «ຮະນະ» ມີມັນຕຣາປ້ອງກັນ «ວັຣມະ–ອັສຕຣະ» ອັນປະກອບດ້ວຍ 16 ພະຍາງ. ຣິສິ (ṛṣi) ຂອງມັນແມ່ນ ອະກັສຕະຍະ; ຉັນທັສ (chandas) ແມ່ນ ບຣະຫະຕີ; ແລະເທວະຕາປະທານ ກໍເປັນອົງດຽວກັນດັ່ງທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ.

Verse 124

श्रीरामोऽहं तथा बीजं रां शक्तिः समुदीरिता । रामाब्धिवह्निवेदाक्षिवर्णैः पंचांगकल्पना ॥ १२४ ॥

«ຂ້າແມ່ນ ສຣີຣາມ»। ບີຊະ (ພະຍາງເມັດພັນ) ແມ່ນ «ຣາໍ (rāṃ)» ແລະ ສັກຕິຂອງມັນ ຖືກປະກາດດັ່ງນີ້. ດ້ວຍອັກສອນທີ່ຊີ້ດ້ວຍ «ຣາມ–ມະຫາສະໝຸດ–ໄຟ–ເວດ–ຕາ» ຈຶ່ງພຶງສ້າງ ການຈັດວາງຫ້າອົງ (pañcāṅga-kalpanā).

Verse 125

ध्यानपूजादिकं सर्वमस्य कुर्यात्षडर्णवत् । तारो हृञ्चैव ब्रह्मण्यसेव्याय पदमीरयेत् ॥ १२५ ॥

ຄວນປະຕິບັດທຸກຢ່າງຂອງມັນ—ທຽນ (ພິຈາລະນາ), ບູຊາ ແລະອື່ນໆ—ໃຫ້ເຫມືອນກັບມັນຕຣາຫົກພະຍາງ. ແລ້ວຈຶ່ງເອີ້ນ «ຕາຣະ» (Oṃ) ຄຽງກັບ «ຫຣີໍ (hṛṃ)» ແລະອອກສຽງວະລີ «brahmaṇya-sevyāya».

Verse 126

रामायाकुंठशब्दांतं तेजसे च समीरयेत् । उत्तमश्लोकधुर्याय स्वं भृगुः कामिकान्वितः ॥ १२६ ॥

ຄວນເປົ່າມົນທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «ຣາມາ» ແລະສິ້ນສຸດດ້ວຍຄໍາ «ອະກຸນຖະ» ແລະສວດເພື່ອເພີ່ມເຕຊະອັນເປັນຮັດສະມີທາງວິນຍານ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະ຤ິສີ ພຣຶກຸ—ຜູ້ມີຈິດປາດຖະນາອັນປາຖະໄສ—ໄດ້ຖວາຍຄໍາສວດຂອງຕົນແດ່ພຣະວິສະນຸ ຜູ້ເປັນອົງສູງສຸດທີ່ຖືກສັນລະເສີນດ້ວຍບົດສະໂລກອັນປະເສີດ.

Verse 127

दंडार्पितां प्रिये मंत्रो रामरामाक्षरो मतः । ऋषिः शुक्रस्तथानुष्टुप्छंदो रामोऽस्य देवता ॥ १२७ ॥

ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ມົນນີ້ເຊື່ອກັນວ່າເປັນສອງພະຍາງ «ຣາມ ຣາມ» ເປັນມົນທີ່ມອບໄວ້ແກ່ສິດ. ຤ິສີຂອງມັນແມ່ນ ສຸກຣະ; ສັນທະ (ຉັນທະ) ແມ່ນ ອະນຸສະຕຸບ; ແລະເທວະຕາປະທານແມ່ນ ພຣະຣາມ.

Verse 128

पादैः सर्वेण पंचांगं कुर्याच्छेषं षडर्णवत् । लक्षं जपो दशांशेन जुहुयात्पायसैः सुधीः ॥ १२८ ॥

ໃຊ້ມົນທັງໝົດພ້ອມອົງປະກອບທຸກຢ່າງ ຄວນປະຕິບັດພິທີປັນຈາງຄະ (ອົງປະກອບ 5) ແລະສ່ວນທີ່ເຫຼືອໃຫ້ຖືເປັນສູດ 6 ພະຍາງ. ຜູ້ຮູ້ຄວນຈົບຈະປະ 100,000 ຄັ້ງ ແລ້ວຖວາຍເຜົາບູຊາ (homa) ເປັນ 1/10 ຂອງຈໍານວນນັ້ນ ໂດຍໃຊ້ພາຍະສະ (ເຂົ້ານົມ).

Verse 129

सिद्धमंत्रस्य भुक्तिः स्यान्मुक्तिः पातकनाशनम् । आदौ दाशरथायांते विद्महे पदमुच्चरेत् ॥ १२९ ॥

ມົນທີ່ສໍາເລັດ (ສິດທະ) ໃຫ້ທັງຄວາມສຸກໃນໂລກ ແລະມຸກຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ) ພ້ອມທັງທໍາລາຍບາບ. ໃນຕອນເລີ່ມໃຫ້ເວົ້າ «ດາຊະຣະຖາຍະ» ແລະໃນຕອນທ້າຍໃຫ້ອອກສຽງຄໍາ «ວິດມະເຫ».

Verse 130

ततः सीतावल्लभाय धीमहीति समुच्चरेत् । तन्नो रामः प्रोचो वर्णो दयादिति च संवदेत् ॥ १३० ॥

ຈາກນັ້ນໃຫ້ສວດວ່າ: «ພວກເຮົາພິຈາລະນາ (dhīmahi) ຕໍ່ອົງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງສີຕາ». ຕໍ່ມາໃຫ້ເວົ້າອີກວ່າ: «ຂໍໃຫ້ພຣະຣາມ—ຜູ້ຖືກປະກາດວ່າເປັນພະຍາງສູງສຸດ—ໂປດປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ພວກເຮົາ».

Verse 131

एषोक्तारा मगायत्री सर्वाभीष्टफलप्रदा । पद्मासीतापदं ङेतं ठद्वयांतः षडक्षरः ॥ १३१ ॥

ນີ້ແມ່ນ «ມະກາຍາຕຣີ» ທີ່ໄດ້ປະກາດໄວ້ນີ້; ມັນປະທານຜົນທີ່ປາດຖະນາທັງປວງ. ຄວນຮູ້ວ່າເປັນຮູບຄໍາ «ປັດມາສີຕາ» ແລະເປັນມົນຕຣາ 6 ພະຍາງ ລົງທ້າຍດ້ວຍພະຍັນຊະນະເປັນຄູ່.

Verse 132

वाल्मीकिश्च मुनिश्छंदो गायत्री देवता पुनः । सीता भगवती प्रोक्ता श्रीं बीजं वह्निसुन्दरी ॥ १३२ ॥

ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ: ຣິສີແມ່ນ ວາລະມີກິ; ສັນທະ(ສະຫຼັບ) ແມ່ນ ກາຍາຕຣີ; ເທວະຕາຜູ້ປົກຄອງແມ່ນ ພຣະນາງສີຕາ ຜູ້ເປັນເທວີ. ບີຊະພະຍາງແມ່ນ «śrīṃ» ແລະ ສັກຕິ ຖືກເອີ້ນວ່າ ວະຫນິສຸນດະຣີ.

Verse 133

शक्तिः षड्दीर्घयुक्तेन बीजेनांगानि कल्पयेत् । ततो ध्यायन्महादेवीं सीतां त्रैलोक्यपूजिताम् ॥ १३३ ॥

ດ້ວຍບີຊະພະຍາງຂອງມົນຕຣາສັກຕິ ທີ່ປະດັບດ້ວຍສະຫຼະຍາວ 6 ປະການ ຄວນຈັດວາງນະຍາສະໃນອະວະຍະວະ. ແລ້ວຈຶ່ງພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິ ພຣະເທວີໃຫຍ່ ສີຕາ ຜູ້ຖືກບູຊາໃນສາມໂລກ.

Verse 134

तप्तहाटकवर्णाभां पद्मयुग्मं करद्वये । सद्रत्नभूषणस्फूर्जद्दिव्यदेहां शुभात्मिकाम् ॥ १३४ ॥

ພຣະນາງສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຄໍາທີ່ຖືກເຜົາຮ້ອນ; ໃນມືທັງສອງຖືດອກບົວເປັນຄູ່. ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບອັນວິຈິດຈາກອັນມະນີ, ກາຍທິບຂອງນາງສ່ອງປະກາຍ—ເປັນຜູ້ມີມົງຄຸນເປັນແກ່ນແທ້.

Verse 135

नानावस्त्रां शशिमुखीं पद्माक्षीं मुदितांतराम् । पश्यंतीं राघवं पुण्यं शय्यार्ध्यां षड्गुणेश्वरीम् ॥ १३५ ॥

ນາງນຸ່ງຫົ່ມເຄື່ອງນຸ່ງຫຼາກຫຼາຍ, ໃບໜ້າດັ່ງດວງຈັນ, ດວງຕາດັ່ງດອກບົວ, ພາຍໃນຊື່ນບານ—ນາງຈ້ອງມອງ ຣາຄະວະ ຜູ້ບໍລິສຸດ. ນາງສົມຄວນແກ່ພະແທ່ນບັນທົມ, ເປັນອິດສະວະຣີຜູ້ມີຄຸນ 6 ປະການ.

Verse 136

एवं ध्यात्वा जपेद्वर्णलक्षं मंत्री दशांशतः । जुहुयात्कमलैः फुल्लैः पीठे पूर्वोदिते यजेत् ॥ १३६ ॥

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາສະມາທິດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຜູ້ປະກອບມັນຕຣາຄວນສວດຊ້ຳມັນຕຣາໃຫ້ຄົບໜຶ່ງລັກ (ໜຶ່ງແສນ) ເທື່ອ; ແລ້ວໃຫ້ເຮັດຮົມດ້ວຍດອກບົວບານເຕັມ ເປັນຈຳນວນໜຶ່ງສ່ວນສິບ ແລະບູຊາເທິງພີຖະທີ່ກຳນົດໄວ້ກ່ອນ।

Verse 137

मूर्तिं संकल्प्य मूलेन तस्यामावाह्य जानकीम् । संपूज्य दक्षिणे राममभ्यर्च्याग्रेऽनिलात्मजम् ॥ १३७ ॥

ໃຫ້ກຳນົດຮູບມູຣຕິດ້ວຍມູລະມັນຕຣາ ແລ້ວອາວາຫະນາເຊີນນາງຊານະກີ (ສີຕາ) ເຂົ້າສູ່ນັ້ນ; ບູຊານາງໃຫ້ສົມບູນ ແລ້ວບູຊາພຣະຣາມຢູ່ດ້ານຂວາຂອງນາງ ແລະທາງໜ້າບູຊາບຸດແຫ່ງອະນິລ (ຮະນຸມານ) ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।

Verse 138

पृष्टे लक्ष्मणमभ्यर्च्य षट्कोणेष्वंगपूजनम् । पत्रेषु मंत्रिमुख्यंश्च बाह्ये लोकेश्वरान्पुनः ॥ १३८ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ທາງດ້ານຫຼັງໃຫ້ບູຊາພຣະລັກສະມະນະໃຫ້ສົມບູນ; ໃນສາມຫຼ່ຽມທັງຫົກ ໃຫ້ເຮັດອັງຄະບູຊາ; ຢູ່ໃບກີບດອກໃຫ້ບູຊາມະນຕຣິຫຼັກໆ ແລະຢູ່ວົງນອກໃຫ້ບູຊາເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງຫຼາຍອີກຄັ້ງ।

Verse 139

वज्राद्यानपि संपूज्य सर्वसिद्धीश्वरो भवेत् । जातीपुष्पैश्चन्दनाक्तै राजवश्याय होमयेत् ॥ १३९ ॥

ເມື່ອບູຊາວັດຊະຣະ ແລະອົງອື່ນໆທີ່ເລີ່ມຈາກທ່ານ ຢ່າງສົມບູນ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນເຈົ້າແຫ່ງສິດທິທັງປວງ. ເພື່ອໃຫ້ກະສັດຢູ່ໃນອຳນາດ ໃຫ້ເຮັດຮົມດ້ວຍດອກມະລິທາດ້ວຍຈັນທະນາ.

Verse 140

कमलैर्धनधान्याप्तिर्नीलाब्जैर्वशयन् जगत् । बिल्वपत्रैः श्रियः प्राप्त्यै दूर्वाभीरोराशांतये ॥ १४० ॥

ຖວາຍດອກບົວ ຈະໄດ້ຊັບສິນແລະເຂົ້າຂອງ; ຖວາຍບົວສີຟ້າ (ນີລາບຈະ) ຈະຊັກນຳໂລກໃຫ້ຢູ່ໃນອຳນາດ; ຖວາຍໃບບິລວະ ຈະໄດ້ຮັບພຣະສີ (ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ); ແລະຖວາຍຫຍ້າດູຣວາກັບອະພີຣຸ ຈະບັນເທົາຄວາມຢາກອັນຮ້ອນຮົນທີ່ເກີດຈາກຄວາມຫວັງ।

Verse 141

किं बहूक्तुन सौभाग्यं पुत्रान्पौत्रान्परं सुखम् । धनं धान्यं च मोक्षं च सीताराधनतो लभेत् ॥ १४१ ॥

ຈະກ່າວຫຍັງອີກ? ດ້ວຍການບູຊານາງສີຕາ ຍ່ອມໄດ້ຮັບໂຊກດີ ລູກຫຼານ ຄວາມສຸກສູງສຸດ ຊັບສິນ ແລະເຂົ້າຂອງ ກະທັ້ງໂມກສະກໍໄດ້ຮັບ។

Verse 142

शक्रः सेंदुर्लक्ष्मणाय हृदयं सप्तवर्णवान् । अगस्त्योऽस्य मुनिश्छंदो गायत्री देवता पुनः ॥ १४२ ॥

ສໍາລັບມັນຕຣາຫົວໃຈ (hṛdaya) ຂອງພຣະລັກສະມະນະ ຣິຊິແມ່ນສັກຣະ (ອິນດຣາ) ມີເຄື່ອງໝາຍສີແດງ ແລະມີ 7 ພະຍາງ. ສໍາລັບມັນຕຣານີ້ ອະກັດສະຕະຍະເປັນຣິຊິ, ຉັນທະແມ່ນຄາຍະຕຣີ, ແລະເທວະຕາກໍແມ່ນພະລັງທິບດຽວກັນນັ້ນ.

Verse 143

लक्ष्मणाख्यो महावीरश्चाढ्यं हृद्वीजशक्तिके । षड्दीर्घाढ्येन बीजेन षडंगानि समाचरेत् ॥ १४३ ॥

ພຣະລັກສະມະນະ ຜູ້ເປັນມະຫາວີຣະ ມີພະລັງຂອງເມັດມັນຕຣາຫົວໃຈ (hṛd-bīja-śakti) ຄວນປະກອບນະຍາສະຫົກອົງ (ṣaḍaṅga) ໂດຍໃຊ້ມັນຕຣາເມັດທີ່ອຸດົມດ້ວຍສະຫຼະຍາວ 6 ຕົວ.

Verse 144

द्विभुजं स्वर्णरुचुरतनुं पद्मनिभेक्षणम् । धनुर्बाणकरं रामसेवासंसक्तमानसम् ॥ १४४ ॥

ມີສອງແຂນ ກາຍສະຫວ່າງດັ່ງຄໍາ ຕາດັ່ງດອກບົວ ຖືຄັນທະນູແລະລູກສອນ—ໃຈຈົ່ງຈອງຢູ່ໃນການຮັບໃຊ້ພຣະຣາມະຢ່າງສິ້ນເຊີງ.

Verse 145

ध्यात्वैवं प्रजपेद्वर्णलक्षं मंत्री दशांशतः । मध्वाक्तैः पायसैर्हुत्वा रामपीठे प्रपूजयेत ॥ १४५ ॥

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາສະມາທິດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຜູ້ປະຕິບັດຄວນສວດມັນຕຣາໃຫ້ຄົບ 100,000 ພະຍາງ; ຈາກນັ້ນ ຖວາຍຮົມະເປັນ 1/10 ດ້ວຍຂ້າວຫນົມນົມ (pāyasa) ປົນນ້ໍາເຜິ້ງ ແລະຈຶ່ງບູຊາພຣະອົງໃຫ້ຖືກຕ້ອງເທິງບັນລັງຣາມະ (Rāma-pīṭha).

Verse 146

रामवद्यजनं चास्य सर्वसिद्धिप्रदो ह्ययम् । साकल्यं रामपूजाया यदीच्छेन्नियतं नरः ॥ १४६ ॥

ການສວດຫຼືກ່າວບົດສັນລະເສີນນີ້ແດ່ພຣະຣາມາ ແທ້ຈິງໃຫ້ສິດທິຜົນທຸກປະການ. ຖ້າຜູ້ມີວິໄນປາດຖະນາຜົນຄົບຖ້ວນແຫ່ງການບູຊາພຣະຣາມາ ຄວນເຮັດເປັນປະຈໍາ.

Verse 147

तेन यत्नेन कर्त्तव्यं लक्ष्मणार्चनमादरात् । श्रीरामचंद्रभेदास्तु बहवः संति सिद्धिदाः ॥ १४७ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນນັ້ນ ຄວນບູຊາພຣະລັກສະມະນະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ແທ້ຈິງ ພຣະສີຣາມະຈັນທຣະມີຮູບແບບແລະຄວາມແຕກຕ່າງຫຼາຍປະການ ລ້ວນເປັນຜູ້ປະທານສິດທິ.

Verse 148

तत्साधकैः सदा कार्यं लक्ष्मणाराधनं शुभम् । अष्टोत्तरसहस्रं वा शतं वा सुसमाहितैः ॥ १४८ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ປະຕິບັດຄວນເຮັດການອາຣາທະນາພຣະລັກສະມະນະອັນເປັນມົງຄຸນເປັນປະຈໍາ—ຈະສວດ 1008 ເທື່ອ ຫຼືຢ່າງນ້ອຍ 100 ເທື່ອ—ໂດຍຈິດໃຈຕັ້ງມັ່ນ.

Verse 149

लक्ष्मणस्य मनुर्जप्यो मुमुक्षुभिरतंद्रितैः । अजप्त्वा लक्ष्मणमनुं राममंत्रान् जपंति ये ॥ १४९ ॥

ຜູ້ປາດຖະນາຫຼຸດພົ້ນຄວນສວດມະນະຕຣະຂອງພຣະລັກສະມະນະດ້ວຍຄວາມພາກພຽນບໍ່ເກີດຄວາມເກຍດຄ້ານ. ຜູ້ໃດສວດມະນະຕຣະຂອງພຣະຣາມາໂດຍບໍ່ໄດ້ສວດມະນະຕຣະລັກສະມະນະກ່ອນ ຍ່ອມບໍ່ຖືກຕາມລໍາດັບອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 150

न तेषां जायते सिद्धिर्हानिरेव पदे पदे । यो जपेल्लक्ष्मणमनुं नित्यमेकांतमास्थितः ॥ १५० ॥

ສໍາລັບພວກເຂົາ ບໍ່ເກີດສິດທິຜົນໃດໆ; ກັບກັນ ຄວາມເສຍຫາຍເກີດຂຶ້ນທຸກກ້າວ. (ນີ້ແມ່ນກໍລະນີຂອງຜູ້) ຜູ້ຢູ່ໃນຄວາມສະຫງົບໂດດດ່ຽວເປັນນິດ ແລະສວດມະນະຕຣະລັກສະມະນະເປັນປະຈໍາ.

Verse 151

मुच्यते सर्वपापेभ्यः सर्वान्कामानवाप्नुयात् । जयप्रधानो मंत्रोऽयं राज्यप्राप्त्यैकसाधनम् ॥ १५१ ॥

ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະໄດ້ຮັບຄວາມປາດຖະນາທັງໝົດ. ມັນຕຣານີ້ມີພະລັງແຫ່ງໄຊຊະນະເປັນຫົວໃຈ ແລະເປັນວິທີດຽວໃນການໄດ້ຮັບອຳນາດກະສັດ (ລາດຊະອານາຈັກ)។

Verse 152

नष्टराज्याप्तये मंत्रं जपेल्लक्षं समाहितः । सोऽचिरान्नष्टराज्यं स्वं प्राप्नोत्येव न संशयः ॥ १५२ ॥

ເພື່ອໄດ້ຮັບອານາຈັກທີ່ເຄີຍສູນເສຍກັບຄືນ ຄວນຈະຈົ່ງຈິດໃຫ້ແນ່ນອນ ແລ້ວສວດມັນຕຣານີ້ໜຶ່ງແສນຄັ້ງ. ບໍ່ຊ້າຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ອານາຈັກຂອງຕົນຄືນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 153

ध्यायन्राममयोध्यायामभिषिक्त मनन्यधीः । पञ्चायुतं मनुं जप्त्वा नष्टराज्यमवाप्नुयात् ॥ १५३ ॥

ດ້ວຍຈິດໃຈທີ່ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ຈົ່ງພິຈາລະນາພຣະຣາມະຜູ້ໄດ້ຮັບພິທີອະພິເສກເປັນກະສັດໃນອະໂຍທະຍາ ແລ້ວສວດມັນຕຣານີ້ຫ້າພັນຄັ້ງ ກໍຈະໄດ້ອານາຈັກທີ່ເຄີຍສູນເສຍກັບຄືນ.

Verse 154

नागपाशविनिर्मुक्तं ध्यात्वा लक्ष्मणमादरात् । अयुतं प्रजपेन्मंत्रं निगडान्मुच्यते ध्रुवम् ॥ १५४ ॥

ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ຈົ່ງພິຈາລະນາພຣະລັກສະມະນະຜູ້ພົ້ນຈາກບ່ວງງູ (ນາກະປາຊະ) ແລ້ວສວດມັນຕຣານີ້ໜຶ່ງໝື່ນຄັ້ງ; ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກໂສ້ຕະຫຼອດແນ່ນອນ.

Verse 155

वातात्मजेनानीताभिरोषधीभिर्गतव्यथम् । ध्यात्वा लक्षं जपन्मंत्रमल्पमृत्युं जयेद्धुवम् ॥ १५५ ॥

ດ້ວຍຢາສົມຸນໄພທີ່ບຸດແຫ່ງພຣະວາຍຸ (ຫນຸມານ) ນຳມາ ຄວາມເຈັບປວດຖືກລົບລ້າງ. ແລ້ວຈຶ່ງພິຈາລະນາສະມາທິ ແລະສວດມັນຕຣາ 100,000 ເທື່ອ ຍ່ອມຊະນະ “ມໍລະນະນ້ອຍ” (ອັນຕະລາຍບໍ່ທັນເວລາ) ແນ່ນອນ.

Verse 156

घातयंतं मेघनादं ध्यात्वा लक्षं जपेन्मनुम् । दुर्जयं वापि वेगेन जयेद्रिपुकुलं महत् ॥ १५६ ॥

ຈົ່ງພິຈາລະນາພຣະອົງຜູ້ປະຫານເມກະນາດ (Meghanāda) ແລ້ວສວດມັນຕຣານີ້ໜຶ່ງແສນຄັ້ງ; ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ເຫັນວ່າຍາກຈະຊະນະ ກໍຈະຊະນະໄດ້ດ້ວຍພະລັງອັນວ່ອງໄວ ແລະພິຊິດກອງຕະກູນສັດຕູອັນໃຫຍ່.

Verse 157

ध्यात्वा शूर्पणखानासाछेदनोद्युक्तमानसम् । सहस्रं प्रजपेन्मंत्रं पुरुहूतादिकान् जयेत् ॥ १५७ ॥

ພິຈາລະນາສະມາທິ ໂດຍໃຈມຸ່ງໝັ້ນຕໍ່ການຕັດດັງຂອງ ຊູຣະປະນະຄາ ແລ້ວຄວນສວດມັນຕຣາ 1,000 ເທື່ອ; ດ້ວຍນັ້ນຍ່ອມຊະນະ ປຸຣຸຫູຕ (ອິນທຣະ) ແລະອື່ນໆ.

Verse 158

रामपादाब्जसेवार्थं कृतोद्योगमथो स्मरन् । प्रजपल्लँक्षमेकांते महारोगात्प्रमुच्यते ॥ १५८ ॥

ລະລຶກເຖິງພຣະຣາມ ແລະພາກພຽນໃນການຮັບໃຊ້ດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດຂອງພຣະອົງ; ຜູ້ໃດສວດມັນຕຣາ 100,000 ເທື່ອໃນທີ່ສະງົບສ່ວນຕົວ ຍ່ອມພົ້ນຈາກໂລກຮ້າຍແຮງ.

Verse 159

त्रिमासं विजिताहारो नित्यं सप्तसहस्रकम् । अष्टोत्तरशतैः पुष्पैर्निश्छेद्रैः शातपत्रकैः ॥ १५९ ॥

ຕະຫຼອດສາມເດືອນ ຄວບຄຸມອາຫານໃຫ້ຊະນະ ແລະເຮັດການສວດທຸກມື້ໃຫ້ຄົບ 7,000 ເທື່ອ; ພ້ອມບູຊາດ້ວຍດອກບົວ 108 ດອກ ທີ່ບໍ່ຖືກຈິ້ມ ແລະມີຮ້ອຍກີບ.

Verse 160

पूजयित्वा विधानेन पायसं च सशर्करम् । निवेद्य प्रजपेन्मंत्रं कुष्टरोगात्प्रनुच्यते ॥ १६० ॥

ບູຊາຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ ແລະນຳເຂົ້າຫວານນົມ (ປາຍະສະ) ປົນນ້ຳຕານໄປຖວາຍ ແລ້ວຈຶ່ງສວດມັນຕຣາ; ດ້ວຍພິທີນີ້ ຍ່ອມພົ້ນຈາກໂລກກຸດຖະ (ໂລກຜິວໜັງ/ເລັບໂຣຊີ).

Verse 161

विजने विजिताहारः षण्मासं विधिनामुना । क्षयरोगात्प्रमुच्येत सत्यं सत्यं न संशयः ॥ १६१ ॥

ຢູ່ໃນບ່ອນສະຫງົບ ຄວບຄຸມອາຫານໃຫ້ເຂັ້ມງວດ ຖ້າປະຕິບັດຕາມວິທີທີ່ກຳນົດນີ້ 6 ເດືອນ ຈະພົ້ນຈາກໂລກກະສະຍະ (ກິນເນື້ອ/ວັນນະໂລກ) ແນ່ນອນ। ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ ຄວາມຈິງແທ້ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ।

Verse 162

अभिमंत्र्य जलं प्रातर्मंत्रेण त्रिः समाहितः । त्रिसंध्यं वा पिबेन्नित्यं मुच्यते सर्वरोगतः ॥ १६२ ॥

ໃນຕອນເຊົ້າ ໃຫ້ອະທິຖານນ້ຳດ້ວຍມັນຕຣາ ສວດສາມເທື່ອດ້ວຍໃຈສະຫງົບ; ແລ້ວຄວນດື່ມທຸກມື້—ຫຼືດື່ມໃນສາມສັນທະຍາ. ດ້ວຍນັ້ນ ຈະພົ້ນຈາກໂລກທັງປວງ.

Verse 163

दारिद्र्यं च पराभूतं जायते धनदोपमः । विषादिदोषसंस्पर्शो न भवेत्तु कदाचन ॥ १६३ ॥

ຄວາມທຸກຍາກ ແລະການຖືກຫຍັບຫຍາມ ຖືກກຳຈັດ; ແລະຈະໄດ້ຮັບຊັບສົມບັດດັ່ງພຣະຄຸເບຣ. ການແຕະຕ້ອງຂອງຄວາມບົກພ່ອງເຊັ່ນຄວາມເສົ້າ ຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນເລີຍ—ບໍ່ວ່າເວລາໃດ.

Verse 164

मनुना मंत्रितैस्तोयैः प्रत्येहं क्षालयेन्मुखम् । मुखनेत्रादिसंभूताञ्जयेद्द्व्रोगांश्च दारुणान् ॥ १६४ ॥

ທຸກມື້ ຄວນລ້າງໜ້າດ້ວຍນ້ຳທີ່ຖືກມັນຕຣາປະສິດ; ດ້ວຍນັ້ນ ຈະຊະນະໄດ້ແມ່ນແຕ່ໂລກຮ້າຍແຮງທີ່ເກີດຈາກໃບໜ້າ ດວງຕາ ແລະອະວະທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ.

Verse 165

पीत्वाभिमंत्रितं त्वंभः कुक्षिरोगान् जयेद्ध्रुवम् । लक्ष्मणप्रतिमां कृत्वा दद्याद्भक्त्या विधानतः ॥ १६५ ॥

ເມື່ອດື່ມນ້ຳທີ່ຖືກອະທິຖານດ້ວຍມັນຕຣາ ຈະຊະນະໂລກທ້ອງໄດ້ແນ່ນອນ. ແລ້ວໃຫ້ປັ້ນຮູບພຣະລັກສະມະນະ (Lakṣmaṇa) ແລະຖວາຍທານດ້ວຍສັດທາ ຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ.

Verse 166

स सर्वेभ्योऽथ रोगेभ्यो मुच्यते नात्र संशयः । कन्यार्थी विमलापाणिग्रहणासक्तमानसः ॥ १६६ ॥

ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກໂລກພະຍາດທັງປວງ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ເມື່ອປາດຖະນາຫາເຈົ້າສາວ ໃຈຂອງເຂົາຈົ່ງຜູກພັນກັບການຮັບມືອັນບໍລິສຸດ (ຂອງກະນຍາຜູ້ມີຄຸນທຳ) ໃນພິທີແຕ່ງງານ។

Verse 167

ध्यायन् लक्षं जपेन्मंत्री अब्जैर्हुत्वा दशांशतः । ईप्सितां लभते कन्यां शीग्रमेव न संशयः ॥ १६७ ॥

ເມື່ອພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິຕໍ່ເທວະຕາແລະມັນຕຣາ ຜູ້ປະຕິບັດມັນຕຣາຄວນສວດຊ້ຳ 1 ລັກ (100,000) ເທື່ອ; ແລ້ວຖວາຍດອກບົວໃນໄຟເທົ່າກັບໜຶ່ງສ່ວນສິບຂອງຈຳນວນນັ້ນ. ດ້ວຍນັ້ນຈະໄດ້ກະນຍາທີ່ປາດຖະນາໂດຍໄວ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 168

दीक्षितं जुंभणास्त्राणां मंत्रेषु नियतव्रतम् । ध्यात्वा च विधिवन्नित्यं जपेन्मासत्रयं मनुम् ॥ १६८ ॥

ເມື່ອໄດ້ຮັບດີກສາຢ່າງຖືກພິທີສຳລັບອາສະຕຣະ «ຈຸມພະນາ» ແລະຖືວຣະຕະຢ່າງເຂັ້ມງວດຕໍ່ມັນຕຣາຂອງມັນ, ຄວນພິຈາລະນາຕາມພິທີ ແລະສວດມັນຕຣາທຸກມື້ ຕະຫຼອດສາມເດືອນ.

Verse 169

पूजापुरःसरं सप्तसहस्रं विजितेंद्रियः । सर्वासामपि विद्यानां तत्त्वज्ञो जायते नरः ॥ १६९ ॥

ຜູ້ຊາຍຜູ້ຊະນະອິນທຣີຍະ ແລະປະຕິບັດການບູຊາເປັນຫົວໜ້າ ຈົນຄົບເຈັດພັນ (ຄັ້ງ/ການ), ຈະເປັນຜູ້ຮູ້ຕັດຕະວະ (ຫຼັກຄວາມຈິງ) ຂອງວິຊາທັງປວງ.

Verse 170

विश्वामित्रक्रतुवरे कृताद्भुतपराक्रमम् । ध्यायँल्लक्षं जपेन्मंत्रं मुच्यते महतो भयात् ॥ १७० ॥

ເມື່ອພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິເຖິງວິລະກຳອັນນ່າອັດສະຈັນ ໃນຍັດຍະອັນປະເສີດຂອງວິສວາມິດຕຣະ, ຄວນສວດມັນຕຣາ 1 ລັກ (100,000) ເທື່ອ; ດ້ວຍນັ້ນຈະພົ້ນຈາກຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່.

Verse 171

कृतनित्यक्रियः शुद्धस्त्रिकालं प्रजपेन्मनुम् । सर्वपापविनिर्मुक्तो याति विष्णोः परं पदम् ॥ १७१ ॥

ຜູ້ໃດປະຕິບັດພິທີປະຈໍາວັນຕາມຄວາມຄວນ ແລະບໍລິສຸດແລ້ວ ຄວນສວດມະນຸມັນຕຣາ ສາມເວລາຕໍ່ມື້. ພ້ອມພົ້ນບາບທັງປວງ ຍ່ອມເຖິງພະວິດສະນຸ ບົດສູງສຸດ.

Verse 172

दीक्षितो विधिवन्मंत्री गुणैर्विगतकल्मषः । स्वाचारनियतो दांतो गृहस्थो विजितेंद्रियः ॥ १७२ ॥

ຜູ້ຮັບດິກສາຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ເປັນຜູ້ປະຕິບັດມັນຕຣາ ມີຄຸນທຳຊໍາລະມົນທິນ ພົ້ນຈາກຄວາມດ່າງດ້ອຍ. ຍຶດຫມັ້ນໃນຈັນຍາຂອງຕົນ ສຳລວມ ເປັນຄົນຄອບຄົວ ແລະຊະນະອິນທຣີຍະ.

Verse 173

ऐहिकाननपेक्ष्यैव निष्कामो योऽर्चयेद्विभुम् । स सर्वान्पुण्यपापौधान्दग्ध्वा निर्मलमानसः ॥ १७३ ॥

ຜູ້ໃດບໍ່ຫວັງຜົນໂລກີ ແລະໄຮ້ຄວາມປາຖະໜາ (ນິສກາມ) ບູຊາພຣະຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກຫຍ່າງ (ວິພຸ) ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເຜົາກອງສະສົມທັງບຸນແລະບາບ ໃຫ້ມອດສິ້ນ ແລະຈິດໃຈບໍລິສຸດ.

Verse 174

पुनरावृत्तिरहितः शाश्वतं पदमश्वतं पदमश्नुते । सकामो वांछितान् लब्ध्वा भुक्त्वा भोगान् मनोगतान् ॥ १७४ ॥

ຜູ້ພົ້ນຈາກການກັບຄືນ (ການເກີດອີກ) ຍ່ອມໄດ້ຮັບບົດອັນຖາວອນ. ແຕ່ຜູ້ມີກາມະ ຍ່ອມເຖິງບົດອັນບໍ່ຖາວອນ—ໄດ້ສິ່ງທີ່ປາຖະໜາ ແລະເສບສຸກຕາມທີ່ໃຈນຶກ.

Verse 175

जातिरमरश्चिरं भूत्वा याति विष्णोः परं पदम् । निद्राचन्द्रान्विता पश्चाद्भरताय हृदंतिमः ॥ १७५ ॥

ຈີວະນັ້ນໄດ້ເປັນຜູ້ອະມະຕະດັ່ງເທວະຢູ່ດົນນານ ແລ້ວຍ່ອມເຖິງພະວິດສະນຸ ບົດສູງສຸດ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ມີ «ນິດຣາ» ແລະ «ຈັນທຣາ» ປະກອບພ້ອມ ກາຍເປັນຫຼັກພຶ້ນອັນລຶກສຸດ ທີ່ສະຖິດໃນດວງໃຈ ເພື່ອພາຣະຕະ.

Verse 176

सप्ताक्षरो मनुश्चास्य मुन्याद्यर्चादि पूर्ववत् । बकः सेंदुश्च शत्रुध्नपरं ङेतं हृदंतिमः ॥ १७६ ॥

ສໍາລັບ (ມັນຕຣາ/ເທວະຕາ) ນີ້ ມັນຕຣາເປັນ 7 ພະຍາງ. ຣິຊິຜູ້ຄຸ້ມຄອງ ແລະ ພິທີບູຊາເລີ່ມຈາກການນົບນ້ອມຣິຊິ ຈົນເຖິງອື່ນໆ ໃຫ້ປະຕິບັດຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ. ສັນຍາລັກຄື ບະກະ (ນົກກະສາ) ແລະ ອິນດຸ (ດວງຈັນ); ມຸ່ງໄປສູ່ການທໍາລາຍສັດຕູ (śatrudhna). ການປິດທ້າຍແມ່ນອົງ «ຫຣິດະຍະ» (hṛdaya).

Verse 177

सप्ताक्षरोऽयं शत्रुध्नमंत्रः सर्वेष्टसिद्धिदः ॥ १७७ ॥

ມັນຕຣາ 7 ພະຍາງນີ້ ທີ່ເອີ້ນວ່າ «ມັນຕຣາທໍາລາຍສັດຕູ» (śatrudhna) ປະທານຄວາມສໍາເລັດແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ.

Verse 178

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बुहदुपाख्याने सनत्कुमारविभागे तृतीयपादे रामाद्युपासनावर्णनं नाम त्रिसप्ततितमोऽध्यायः ॥ ७३ ॥

ດັ່ງນີ້ ຈົບບົດທີ 73 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາການບູຊາພຣະຣາມາ ແລະ ອື່ນໆ» ໃນພາດທີ 3 ຂອງພາກຕົ້ນ (Pūrva-bhāga) ແຫ່ງ «ສຣີ ບຣິຫັນນາຣະດີຍະປຸຣານະ» ໃນມະຫາອຸປາຄະຍານ ໃນພາກວ່າດ້ວຍ ສະນັດກຸມາຣະ.